PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : معرفی انواع بیماری های واگیردار شایع



MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:06 AM
زرد زخم Impetigo



زردزخم عبارت است از يك عفونت باكتريايي مسري و شايع پوست كه لايه هاي سطحي پوست را متأثر مي سازد. اين عفونت معمولاً در پوست صورت ، بازوها و پاها به وجود مي آيد. زرد زخم مي تواند در تمام سنين رخ دهد، اما در شيرخواران و كودكان شايع تر است . زرد زخم نوعي عفونت سطحي پوست است كه توسط استرپتوكوك ها ، استا فيلو كوك ها ، يا هر دو ايجاد ميشود . ضايعه زرد زخم به صورت ماكول قرمز و كوچك شروع مي شود كه به سرعت گسترش مي يابد و وزيكول هاي نازكي روي آن به وجود مي آيد .

اين وزيكول ها نيز به سرعت پاره مي شوند و دلمه سستي به رنگ زرد عسلي روي زخم پوستي را مي پوشاند . اين دلمه به سادگي كنده مي شوند و سطحي مرطوب و قرمز و صاف زير آن مشاهده مي گردد. اين سطح قرمز به سرعت توسط دلمه زرد رنگ پوشيده مي شود . در صورتي كه زرد زخم در پوست سر ايجاد شود موهاي سر به هم مي چسبند كه به اين ترتيب مي توان آن را از عفونت هاي قارچي پوست افتراق دارد.
نواحي باز پوست بدن ، صورت ، دستها ، گردن و اندامها شايعترين محلهاي ابتلاي زرد زخم هستند . زرد زخم نوعي بيماري مسري است كه در اثر دست زدن به ضايعات با استفاده از حوله يا شانه آلوده به اگزوداي (ترشحات چركي) ضايعات مي تواند به ديگر افراد خانواده سرايت كند .
زرد زخم در همه گروه هاي سني مشاهده مي شود ولي در كودكاني كه بهداشت خوبي ندارند شايع تر است . زرد زخم در اغلب موارد به دنبال ابتلا به شپش سر ، گزش حشرات ، يا تماس با اگزودا مشاهده مي گردد . بيماري زمينه اي، بهداشت نامطلوب و سوء تغذيه عوامل مستعد كننده به زرد زخم هستند .
زرد زخم تاولي bullous impetigo نوعي عفونت سطحي پوست است كه توسط استافيلوكوك طلايي ايجاد مي شود و با تبديل ويزيكول هاي اوليه به تاولهاي بزرگتر مشخص مي گردد.
در واقع زرد زخم تاول زدن ودلمه پوست است كه توسط يك عفونت باكتريايي ايجاد ميشود.
سن
در كودكان شايعتر است.
جنس، ژنتيك و نحوه زندگي
عوامل خطر مهمي نيستند. بيماري تاولي زردزخم در نتيجه ورود باكتريها به پوست آسيب ديده، معمولاً در محل يك بريدگي، يك ناحيه اگزمايي يا يك تب خال بوجود مي‌آيد.
اين وضعيت شديداً مسري بوده. در اثر تماس بدني منتشر ميشود. در كودكان شايعتر است.
علايم شايع
يك بثور پوستي قرمز رنگ همراه با تاول هاي كوچك متعدد. بعضي از تاول ها حاوي چرك هستند و وقتي مي تركند، كروت هاي زردرنگي بر جاي مي مانند. تاول ها بيمار را اذيت نمي كنند، اما ممكن است خارش داشته باشند.
گاهي تب خفيف
علل
باكتري هاي استافيلوكوكي يا استرپتوكوكي (يا تركيبي از اين رو) كه در لايه هاي سطحي پوست رشد مي كنند و باعث عفونت مي شوند.
عوامل افزايش دهنده خطر
حساس بودن پوست به نور خورشيد و مواد آزاردهنده و تحريك كننده پوست مثل صابون ها و مواد آرايشي
تغذيه نامناسب
وجود يك بيماري كه باعث كاهش مقاومت بدن شده باشد.
آب وهواي گرم و مرطوب
محيط زندگي شلوغ يا غيربهداشتي
بهداشت نامناسب
پيشگيري
روزانه با صابون و آب حمام بگيريد.
ناخن ها را كوتاه نگاه داريد. تاول ها را نخارانيد.
اگر بيماري در خانواده شايع شده است ، تمام اعضا را وادار كنيد كه از صابون ضدباكتري استفاده كنند.
هر كدام از اعضاي خانواده بايد از حوله جداگانه استفاده كنند، يا به جاي اين كار مي توان موقتاً از حوله كاغذي يك بار مصرف استفاده نمود.
تيغ ريش تراش خود را با ديگران به طور مشترك استفاده نكنيد.


علايم بيماري
زرد زخم مي‌تواند در هر جايي از بدن ظاهر شود، اما معمولاً روي صورت به ويژه اطراف بيني و دهان ايجاد مي‌گردد.
علايم زير معمولاً طي يك دوره ۱-۲ روزه به وجود مي‌آيند:
- در ابتدا، قرمزي پوست و تاولهاي نازك پر از مايع ظاهر ميشوند.
- تاولها در فاصله زماني كوتاهي پس از تشكيل مي‌تركند و مايع زردي آزاد مي‌گردد.
- پوست زير تاولهاي تركيده، قرمز و ترشح‌دار ميشود.
- تاولها خشك شده تا يك دلمه عسلي رنگ و خارش‌دار به وجود آيد.
پچ تاولي اغلب پخش ميشود. بدون درمان، اين پچ ممكن است كاملاً بزرگ گردد.
عواقب مورد انتظار
با درمان در عرض ۱۰-۷ روز خوب مي شود.
عوارض احتمالي
نفوذ عفونت به لايه هاي عمقي تر پوست (اكتيما يا سلوليت ). اين امر ممكن است باعث بر جاي ماندن جاي عفونت شود. درمان اين حالت نيز مشابه زرد زخم است .
گلومرولونفريت حاد (يك نوع بيماري كه فيلترهاي ريز كليه را درگير مي كند).
مراقبت و درمان :
براي درمان معمولا از آنتي بيوتيكهاي سيستميك استفاده مي شود . تجويز آنتي بيوتيك سيستميك به منظور كاهش دادن سرايت بيماري، درمان عفونت عمقي و جلوگيري از گلومرولونفريت حاد ( عارضه اي كه به دنبال عفونتهاي استرپتوكوكي ايجاد مي شود ) صورت مي گيرد .
در زرد زخم غير تاولي مي توان بنزاتين پني سيلين خوراكي تجويز كرد . زرد زخم تاولي با پني سيلين مقاوم به پني سيليناز ( كلوكساسيلين ، دي كلوكساسيلين ) تحت درمان قرار ميگيرد . براي تميز كردن پوست و ترشحات و كم كردن تعداد باكتريها ( به منظور كاهش سرايت بيماري) داروهاي ضد عفوني كننده موضعي مثل بتادين يا كلروهگزيدين تجويز مي شود .

براي از بين بردن محل رشد باكتريها در مركز ضايعه و پاك شدن ترشحات ( براي اينكه آنتي بيوتيك هاي موضعي به محل زخم برسد ) ضايعات زرد زخم را با آب و صابون مي شوييم . پس از تميز شدن دلمه ها ، آنتي بيوتيك موضعي مثل نئومايسين روي زخم ماليده ميشود. درمان موضعي بايد روزي چند مرتبه تكرار شود . در هنگام مراقبت از اين بيماري بايد از دستكش استفاده كرد .
درمان :
اصول كلي
بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل كشت پوست براي شناسايي ميكرب عامل بيماري نيز باشند.
توصيه هاي ذكر شده در قسمت پيشگيري را به كار بنديد.
ضايعات را با گاز و صابون ضد عفوني كننده به ملايمت مالش دهيد. جوش هاي چركي را بتركانيد. تمام كروت ها را برداريد و تمام ضايعات را كاملاً پاك كنيد و در معرض هوا قرار دهيد. اگر كروت ها چسبيده باشند، آنها را در آب گرم صابون دار خيس كنيد و با ملايمت مالش دهيد.
سپس زخم ها را با گاز بپوشانيد و گاز را به همان صورت درمان كنيد حتي اگر مطمئن نيستيد كه زرد زخم باشند.
در صورت امكان ، ملحفه ها، حوله ها، لباس ها و ساير چيزهايي كه با زخم ها در تماس بوده اند را جداگانه بجوشانيد.
مردان بايد دور زخم هاي صورت را بتراشند و به روي آنها كاري نداشته باشند. از كرم ريش تراش ريرقطره شده استفاده كنيد و هر روز تيغ ريش تراشي را عوض نماييد. از فرچه براي تراشيدن ريش استفاده نكنيد زيرا ممكن است محلي براي رشد ميكروب ها باشد.
پزشك ممكن است آنتي بيوتيكهاي موضعي يا آنتي بيوتيكهاي خوراكي تجويز نمايد. مرطوب كردن دلمه‌ها با آب نمك ولرم به برداشته‌ شدن آنها و تسكين خارش كمك مي‌كند.
با درمان، زردزخم معمولاً در عرض چند روز پاك ميشود. جهت جلوگيري از انتشار اين وضعيت به ديگران، دستهايتان را مكرراً ‌بشوييد و از حوله مشترك استفاده نكنيد.
از فرستادن كودك مبتلا به مدرسه خودداري نماييد
داروها
امكان دارد پمادهاي آنتي بيوتيك تجويز شوند.
امكان دارد آنتي بيوتيك هاي خوراكي تجويز شوند.
آموزش بيمار و مراقبت در منزل :
به بيمار و خانواده اش توصيه مي شود روزانه يك بار با استفاده از صابون باكتريسايد استحمام كند .
پاكيزگي و رعايت اصول بهداشتي مي تواند از سرايت زرد زخم از محل عفونت به ساير قسمتهاي پوست و از بيمار به اشخاص ديگر جلوگيري كند .
هر يك از افراد منزل بايد داراي حوله و وسايل استحمام اختصاصي باشند . به دليل مسري بودن زرد زخم لازم است كودك مبتلا به اين بيماري با كودكان ديگر تماس نداشته باشد .

فعاليت
محدوديتي براي آن وجود ندارد.
رژيم غذايي
رژيم خاصي توصيه نمي شود.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا كودكتان علايم زرد زخم را داريد.
اگر تب رخ دهد.
اگر علي رغم درمان به مدت سه روز، زخم ها همچنان گسترش يابند يا رو به بهبود نگذارند.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:08 AM
قارچ ناخن قارچ ناخن یک موجود زنده بسیار ریز است که می تواند ناخن انگشتان دست و پا را عفونی کنند.این موجودات زنده موسوم به درماتوفیت ها هستند.
قارچ ناخن خیلی شایع است بیش از ۳۵ ملیون نفر در ایالات متحده در زیر ناخنهای خود دارند ، عفونت قارچ ناخن همچنین موسوم به انیکومیکوزیس Onychomycosis است.
قارچ ناخن در زیر ناخن حرکت می کند. ناخن یک مکان امن برای آن است در زمانی که در حال رشد است وناخن آنقدر سخت است که چیزی نمی تواند به آن برسد و جلو رشد قارچ را بگیرد.
اغلب اوقات قارچ ناخن در ناخن های انگشت شصت ظاهر می شود، این به خاطر این است که جورابها و کفشها ناخن های شصت ها را تاریک و گرم و مرطوب نگه می دارند. این مکانی ایده آل برای قارچ است که رشد کند.
موجود زنده ای که موجب قارچ ناخن می شود می تواند اغلب اوقات از فردی به فرد دیگر منتقل شود ، چون این موجودات زنده می توانند ، در جاهایی که هوا مرطوب باشد و مردم با پای برهنه هستند، بهتر زندگی کنند.
این قارچها می تواند در مکان هایی مانند محل دوش گرفتن و حمام ها و رخت کن ها باشند و در افرادی که از فایل های ناخن و ناخن گیر مشترک استفاده می کنند و افرادی از آنها عفونت قارچی ناخن دارند می توانند موجب گسترش آن شوند. عفونت قارچی ناخن ها همچنین می تواند از یک ناخن به ناخن های دیگر افراد منتقل شود.
علل ایجاد عفونت
- کوبیدن شصت و ضربه به ناخن
- ایجاد رخنه و ترک در ناخن ها هنگام پیرایش آن
- پای برهنه شما در تماس با محل هایی باشد که قبلأ فرد آلوده ای در آنجا ایستاده باشد مانند رختکن ها ،دوش و محل استخر.
- اگر شما از سوهان ناخن ،تخته سوهان ،ناخن گیر اشتراکی با فردی که عفونت دارد استفاده می کنید ، عفونت ممکن است زیر ناخن های شما برود.
به هر طریق که شما به ناخن صدمه بزنید یک راه ورود برای قارچ باز شده که زیر ناخنها رفته و رشد کند. هرچه سریعتر با پزشک ملاقات کنید تا تشخیص و درمان مناسب برای شما صورت گیرد،شما می توانید عفونت را از بدتر شدن متوقف کنید و با درمان اجازه دهید که ناخن سالم دوباره رشد کند.
هرچه زمان بگذرد ، عفونت بدتر شده و ممکن است موجب درد و سفتی همراه با درد شود.
علائم و نشانه ها
- ناخنها ممکن است قهوه ای ،زرد ،همراه با لکه های لکه های سفید کوچک به نظر آید.
بعضی از آنها ممکن است حتی قهوه ای و سیاه باشند.
- ناخنها ممکن است پوسته پوسته،ترد و شکننده شوند.
- تکه هایی از ماده کثیف و چسبناک در زیر ناخنها تجمع یابند.
- ناخن های شما ممکن است بوی بد بدهد.
- ناخن شصت ها ممکن است آنقدر بزرگ شود که پوشیدن کفشها موجب درد شود.
- ناراحتی از عفونت ممکن است راه رفتن،کار کردن یا انجام دیگر فعالیتها را سخت کند.
- حتی پوشیدن جوراب نیز ممکن است مشکل شود.
درمان
قارچ در زیر ناخن های شما جذب کراتین می شود، یکی از مواد در ناخنها و پوست شما. قارچ از کرتین در عمق بستر ناخنهای شما تغذیه می کند.
ماده موثره در قرص های لامیسیلLamisil تربینافین Terbinafine است. تربینافین همچنین جذب کراتین می شود،و آنجاست که می تواند به عفونت حمله ببرد.
برعکس درمان های سطحی ، دارو در قرص های لامیسیل در خون حرکت کرده و به هدف عفونی جایی که در زیر و عمق بستر ناخن مشغول به رشد است می رسد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:09 AM
یماری انفلوانزا
مقدمه
انفلوانزا يك بيماري حاد تنفسی است که توسط ويروس¬هایی به همین نام بوجود می¬آید. يك بيماري شديداً واگيردار است كه از شخصي به شخص ديگر توسط سرفه يا عطسه منتقل مي¬گردد. علائم بيماري ۱ تا ۴ روز پس از ورود ويروس به بدن فرد ظاهر می¬شود. این ویروس مجاری تنفسی فوقانی و تحتانی را درگیر میکند و در هر سني مي تواند افراد را گرفتار سازد.
همه¬گیری¬های این بیماری با وسعت و شدت متغیر تقریباً در هر زمستان رخ می¬دهد. علائم بیماری و میزان ابتلا و میزان تلفات متغیر است. اغلب با علائمی مثل تب، عرق، لرز، سردرد، آبریزش از بینی، سرفه خشک، گلودرد، ضعف و درد عضلاني همراه مي¬باشد. سرفه اغلب شدید است و برای مدتی ادامه می یابد ولی سایر نشانه های بیماری بعد از ۲ تا ۷ روز خود به خود بهبودی پیدا می کند.
شناسایی بیماران معمولا براساس مشخصات اپیدمیولوژیک آن صورت می گیرد و موارد تک گیر آن را فقط با کمک روش های آزمایشگاهی می توان تشخیص داد.
انفلوانزا ممکن است از سایر بیماریهای ویروسی دستگاه تنفس قابل تشخیص نباشد. اشکال بالینی بیماری متفاوت بوده و ممکن است نشانه هایی مثل سرماخوردگی، برونشیت، پنومونی ویروسی و بیماریهای حاد غیر قابل افتراق دستگاه تنفسی را نشان دهد. اختلالات دستگاه گوارش (تهوع و استفراغ و اسهال) نیز بروز می کند ولی در کودکان ممکن است همراه با نشانه های ریوی باشد. در همه گیری انفلوانزا با سوش های A(H۱N۱) و B در حدود ۲۵ درصد کودکان در مدرسه ها مبتلا به عوارض گوارشی می شوند.
اين بيماری را بايد به خاطر عواقب وخیم آن به ویژه نزد سالخوردگان و افراد مبتلا به ناراحتي¬هاي مزمن، جدی تلقي كرد .
خطرات ناشي از بیماری انفلوانزا
انفلوانزا مي¬تواند مشكلات حاد و جدي را براي سلامت فرد ایجاد كند. اين مسئله زماني رخ مي¬دهد كه سيستم دفاعي بدن در مقابل عفونت¬هاي ديگر، بويژه عفونت ريوي،‌ توسط ويروس انفلوانزا ضعيف شده باشد. شايع¬ترين عارضه، ذات¬الريه مي¬باشد.
اگر شخصي علي¬رغم بيماري¬هاي ريوي مانند آسم،‌ برونشيت مزمن و برونشكتازي، ‌به انفلوانزا نيز مبتلا شود، بيماري¬هاي زمينه¬اي تشديد مي¬يابند. سالخوردگان بيش از همه در معرض خطر اين عوارض هستند. معمولا ۵۰ درصد مرگ و میرها به علت بيماري¬هاي ريوي و بقیه بر اثر بيماري¬هاي قلبي،‌ سكته و ديابت میباشد.
تاریخچه :
اپیدمی انفلوانزا در سال ۴۱۲ قبل از میلاد بوسیله بقراط ثبت شده¬است
اپیدمی در هنگ کنگ در سال ۱۹۰۰ توسط A/Equine/Miami/۱/۶۳ اتفاق افتاد
پاندمی انفلوانزای اسپانیولی در ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ منجر به تلفات شدید در ارتش¬های اروپایی شد ویروس انفلوانزای خوکی H۱N۱ عامل آن بود.
در سال ۱۹۵۷ زیرگروه H۲N۲ جایگزین زیرگروه H۱N۱ گردید.
در سال ۱۹۶۸ ویروس هنگ کنگ H۳N۲ ظاهر شد.
در سال ۱۹۷۷ عود دوباره H۱N۱ اتفاق افتاد.
اپیدمی دیگری در سال¬های ۱۸۸۹ تا ۱۹۹۰ توسط H۳N۲ در آسیا اتفاق افتاد
طبقه بندی
ویروس¬های انفلوانزا در خانواده اورتومیکسوویریده قرار دارند. اورتو به معنی صحیح و میکسو به معنی موکوس یا همان مخاط می¬باشد(چون ویروس به مخاط گرایش دارد). ویروس¬های این خانواده بر اساس اختلاف آنتی¬ژنیکی نوکلئوپروتئین (NP) و پروتئین ماتریکس (M) به سه تیپ A و B و C تقسیم می¬شوند.
در نامگذاری سویه¬های ویروسی، تایپ ویروس و حیوان میزبانی که ویروس از آن جدا شده و موقعیت جغرافیایی که برای اولین بار از آن ناحیه جدا شده، شماره و سال جداسازی ویروس در نظر گرفته می¬شوند.
میزبان های ویروس
ویروس انفلوانزای تیپ A در میزبان¬های مختلفی مثل انسان، خوک، اسب و گونه¬های وسیعی از پرندگان قادر به ایجاد بیماری بوده و در نتیجه تنوع آنتی¬ژنیکی ویروس¬های جدا شده زیاد بوده و سویه¬های بیشتری را شامل می¬شود. عفونت انسانی با ویروس انفلوانزای A باعث التهاب حاد منتشر در حنجره، نای و برونش¬ها بهمراه التهاب مخاطی و ادم می¬گردد.
ویروس انفلوانزای تیپ B فقط در انسان بیماریزا است.
ویروس انفلوانزای تیپ C فقط از بیماران انسانی جدا شده است.
ساختمان ویروس
در انفلوانزای A و B دو نوع گلیکوپروتئین سطحی NA, HA وجود دارند اما انفلوانزای C فقط یک نوع گلیکوپروتئین در سطح خود دارد (که کار دو نوع گلیکوپروتئین را یکجا انجام می¬دهد)
ژنوم ویروس انفلوانزای B و A هریک از هشت قطعه RNA تشکیل می¬شود اما انفلوانزای تایپ C فقط هفت قطعه RNA دارد.
ژنوم ویروس قطعه قطعه می¬باشد و عفونت همزمان سویه¬های انسانی و پرندگان طی پدیده نوترکیبی (Genetic Reassortment) می¬تواند باعث ظهور سویه¬های جدید ویروس گردد.
ترکیب ساختمانی ویروس حاوی: ۸/۰% تا ۱% RNA و ۷۰% پروتئین ، ۲۰% لیپید و ۵/۰ تا ۸% کربوهیدرات می¬باشد
سطح بیرونی ویروس از غشاء لیپیدی دولایه تشکیل شده که منشاء اصلی آن از غشاء سلول میزبان است بر روی این غشاء دو لایه برجستگی¬هایی (Spike) به تعداد ۵۰۰ عدد از جنس گلیکوپروتئین وجود دارد که آنتی¬ژن¬های اصلی و در معرض ویروس هستند و بنام¬های هماگلوتینین (Haemaglutinin=HA) و نورآمینیداز (Neuraminidase=NA) نامیده می¬شوند. HA به شکل میله¬ای بوده و از سه زنجیر پلی¬پپتیدی ساخته می¬شود و NA با سر برجسته خود شکلی شبیه قارچ دارد و از چهار زنجیر پلی¬پپتید ساخته شده است. اندازه spike ها ۱۰ الی ۱۴ نانومتر بوده و نسبت HA به NA تقریباً ۵ به ۱ می¬باشد.
نورآمینیداز چنانچه از نامش پیدا است یک آنزیم است و برای آزاد شدن ویروس از سلول میزبان لازم و ضروری است.
ویروس انفلوانزا تایپ C (بجای دو نوع معمول در تیپ های A و B) فقط یک نوع گلیکوپروتئین سطحی بنام haemaglutinin Esterase Fusion=HEF دارد که نقش دوگانه ایفا می¬کند.
پروتئین M۲=Matrix۲ به تعداد کم در داخل غشاء قرار گرفته که به عنوان کانال انتقال یون عمل می¬کند.
بیشترین مقدار پروتئین ویروسی مربوط به پروتئین M۱=Matrix۱ است که در زیر غشای لیپیدی اسکلت ویروسی (Nucleucapside) را می¬سازد که ریبونوکلئوپروتئین ویروسی را احاطه کرده¬است.
مقایسه ویروس¬های انفلوانزای A و B و C
Type C Type B Type A
+ ++ ++++ شدت بیماری¬زایی
- - + میزبان حیوانی
- - + پاندمی¬های انسانی
- - + اپیدمی¬های انسانی
drift drift Shift & drift تغییرات آنتی¬ژنی
۷ قطعه ۸ قطعه ۸ قطعه تعداد قطعات ژنوم
- - + حساسیت به آمانتادین و ریمانتادین
? + + حساسیت به زانامیویر (Relenza)
۱ ۲ ۲ گلیکوپروتئین¬های سطحی
اپیدمیولوژی بیماری
اهمیت انفلوانزا در سرعت انتشار همه گیریها، وسعت و تعداد مبتلایان و شدت عوارض آن به خصوص ذات الریه ویروسی و باکتریایی می باشد. در همه گیری های بزرگ شکل شدید یا کشنده بیماری بیشتر نزد سالمندان و افرادی که به دلیل عوارض مزمن قلبی، ریوی، کلیوی، بیماریهای متابولیک، کم خونی و یا نارسایی ایمنی ناتوان شده اند مشاهده می شود.
انفلوانزا به شکل جهانگیر: در گذشته جهانگیریهای بیماری در سال ۱۹۱۸ و ۱۹۵۷ و ۱۹۶۸ اتفاق افتاده است. میزان حمله در همه گیریهایی که در اجتماعات بزرگ اتفاق می افتد معمولا بین ۱۰ تا ۲۰ درصد است در حالی که دراجتماعات بسته مثل مدرسه های شبانه روزی و یا خانه سالمندان به ۵۰ درصد و بیشتر می رسد همه گیریها در مناطق معتدل بیشتر در زمستان و در نواحی گرمسیر بیشتر در ماههای بارانی سال اتفاق می افتد ولی این روند فصلی بروز همه گیریها همواره ثابت نبوده و ممکن است موارد تک گیر و یا همه گیر بیماری در هر مکانی بدون ارتباط با فصل اتفاق افتد. نوترکیبی ویروسی بین سروتیپ های مختلف ویروس A خوک و انسان پرندگان وحشی و اهلی اردک و بوقلمون گزارش داده شده است. ویروسهای انفلوانزایی که جهانگیریهای سالهای ۱۹۱۸ و ۱۹۵۷ و ۱۹۶۸ را به وجود آورده بودند دارای ژنهای بسیار نزدیک به ژن ویروس انفلوانزای پرندگان بوده اند
پیشگیری
استفاده از واکسن¬های تری¬والان ویروس شامل سوش¬هایB, A(H۱N۱), A(H۳N۲)v می¬تواند باعث ایجاد ایمنی فعال در مقابل ویروس گردد.
واكسن انفلوانزا
به دلیل تغییرات مداومی که از نظر آنتی¬ژنی در ویروس پدید می¬آید هر ساله واکسن¬های سه گانه ویروس انفلوانزا مطابق با سویه¬های جدید و شایع شده همان سال تهیه و تولید می¬شود نقش اصلی در این مورد به سازمان بهداشت جهانی سپرده شده است و سویه¬های جدید اعلام شده از طرف آن برای تهیه واکسن مصرفی در نظر گرفته می¬شود.
واكسن انفلوانزا از ويروس زنده ضعيف شده كه در تخم مرغ جنیندار (فاقد عوامل بیماریزا) تکثیر یافته¬است تهيه مي¬گردد. واكسيناسيون از طريق تزريق به قسمت بالايي بازو انجام مي¬گيرد. بزرگسالان تنها سالي يك بار به واكسيناسيون نياز دارند كه از زمان تزريق دو هفته طول مي¬كشد تا شخص را در مقابل انفلوانزا حفاظت نمايد. كودكان زير ۱۲ سال كه براي اولين بار واكسينه مي¬شوند نياز به دو بار تزريق، در فواصل ۴ تا ۶ هفته دارند.
موقع مناسب برای تزریق واکسن: چون فصل ابتلا بیشتر از اواخر پاییز شروع می شود لذا پزشکان واکسیناسیون را در اوایل پاییز توصیه می¬کنند.
چه افرادي بايد در مقابل انفلوانزا واكسينه شوند؟
واكسن انفلوانزا براي تمام افراد به ويژه سالخوردگان مبتلا به بيماري¬هاي ديگر قويا توصيه مي¬شود زيرا اين¬گونه افراد در صورت ابتلا به انفلوانزا بيشتر در معرض خطرات جدي هستند. واكسيناسيون افرادي كه در آسايشگاه سالمندان و در مكان هايي به مدت طولاني اقامت دارند نيز توصيه مي¬گردد.
آیا تزریق واكسن انفلوانزا عوارضی دارد؟
واكسن انفلوانزا كاملا بي خطر مي¬باشد. اما در افرادي كه حساسيت به پروتئين¬هاي تخم مرغ دارند مي¬تواند حساسيت ايجاد نمايد. فردي كه مي¬داند به تخم مرغ آلرژي دارد،‌ نبايد اين واكسن را دریافت كند. گاهي اوقات محل تزریق دردناك مي¬شود و گاهي عارضه شبيه انفلوانزا خفيف ‌۱۲ ساعت پس از تزريق شروع مي¬شود و تا ۴۸ ساعت به طول مي¬انجامد.
اگر شخصي از سلامتي مناسبي برخوردار باشد واكسيناسيون، امكان ابتلا به بيماري انفلوانزا را تا حدود ۶۰ درصد كاهش مي¬دهد. در افراد ضعيف تر درجه حفاظت واكسن كمتر است ولي اگر تزریق صورت گيرد، ‌شدت انفلوانزا كمتر مي¬شود. با توجه به اينكه ويروس آنفلوانزا هر ساله شكل ژنتيكي خود را تغيير مي¬دهد،‌ اثرات مثبت واكسيناسيون تنها براي يك فصل (‌زمستان) ‌باقي مي¬ماند. سازمان بهداشت جهاني سعي دارد تا خصايص ژنتيكي ويروس را كه هر ساله تغيير مي¬كند تشخيص دهد. تا بدين وسيله واكسن جديد، هر ساله بر پايه همين پيش بيني ها، تهيه شود.
روش های مراقبت از بیمار
براي مقابله با بیماری انفلوانزا نوشيدن مايعات گرم به مقدار زياد، استراحت و تغذيه خوب بسيار موثر است. از داروهاي مسكن مانند استامينوفن مي¬توان استفاده نمود البته از مصرف بيش از حد آن نيز بايد پرهيز نمود. اگر شخص مبتلا از نظر سنی جوان و از نظر سیستم ایمنی بدن در سلامت كامل باشد بیماری خطرناک نبوده و پس از طی دوره، بیماری خودبخود بهبود یافته و شخص سلامتی خود را باز می یابد. اما اگر فرد مبتلا از قبل دچار برخي بيماري¬هاي زمینه ای ديگر باشد، بايد فورا پزشك معالج خود را در جريان قرار دهد. در اين مواقع ممكن است انجام آزمايش و يا در صورت لزوم، عكس برداري از قفسه سينه نياز باشد. اين بيماري¬های زمینه ای عبارتند از: بيماري¬هاي ريوي از قبيل آسم، برونشيت مزمن، آمفيزم،‌ برونشكتازي و تنگي نفس، بيماري¬هاي قلبي، بيماري¬هاي كليوي، ديابت (مرض قند) ‌و نارسايي¬هاي هورموني، نقص سيستم ايمني كه ممكن است ناشي از بيماري¬هاي اوليه يا به علت درمان دارويي خاص باشد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:10 AM
هپاتیت ب چیست؟ هپاتیت ب یک ویروس است که کبد را درگیر می کند. بیشتر افرادی که مبتلا می شوند مدتی بعد خوب می شوند و ویروس در بدنشان باقی نمی ماند. در این صورت مبتلا به هپاتیت حاد هستند.
ممکن است فرد از ابتلای خود آگاه نباشد، چون بیماری می تواند بدون علامت باشد یا علائمی خفیف مانند آنفولانزا داشته باشد. در این صورت فرد بدون اینکه بداند ویروس را به دیگران منتقل می کند. در مواردی ویروس در بدن باقی می ماند که هپاتیت مزمن نامیده می شود. این حالت در دراز مدت موجب آسیب کبد می شود. شیرخواران و کودکان خرد سال بیشتر دچار هپاتیت مزمن می شوند.
عامل ایجاد کننده چیست؟
بیماری توسط ویروس هپاتیت ب ایجاد می شود. ویروس از طریق خون و مایعات بدن فرد مبتلا منتشر می شود.
هپاتیت ب از چه طریقی منتقل می شود؟
١- تماس جنسی با فرد آلوده بدون استفاده از کاندوم
٢- سرنگ تزریقی مشترک
٣- خالکوبی و تاتو با وسایلی که استریل نشده اند.
٤- استفاده از وسایل شخصی مشترک مانند مسواک،تیغ، موچین، لنز تماسی و هر وسیله ای که ممکن است با خون و مایعات بدن تماس داشته باشد.
٥- انتقال از مادر به نوزاد حین زایمان
انتقال از طریق عطسه، سرفه، و معاشرت معمولی صورت نمی گیرد.
علائم:
بسیاری از افراد از بیماری خود مطلع نیستند.چون بیماری می تواند بدون علامت باشد یا علائمی خفیف مانند آنفولانزا داشته باشد.
علائم بیماری شامل:
* احساس خستگی مفرط

* تب خفیف
* سردرد
* کاهش اشتها
* شکم درد یا استفراغ
* اسهال یا یبوست
* درد عضلات و مفاصل
* کهیر
* زردی چشم و پوست (یرقان) که معمولاً علامت دیررسی است.
- بیشتر بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن هیچ علامتی ندارند.
هپاتیت ب چگونه تشخیص داده می شود؟
هپاتیت ب با انجام آزمایش تشخیص داده می شود. همچنین با آزمایش می توان بیماران بی علامت را شناسایی کرد. با آزمایش خون می توان فهمید که آیا واکسن حفاظت کافی ایجاد کرده یا نه. در مراحل بعدی ممکن است برای بیماران آزمایش آنزیمهای کبدی و نیز نمونه گیری از بافت کبد برای تعیین میزان آسیبی که به کبد وارد شده انجام شود.
هپاتیت ب چگونه درمان می شود؟
در بسیاری از موارد هپاتیت ب حاد خود به خود از بین می رود.
علائم بیماری را می توان با:
استراحت، خوردن غذاهای سالم، مایعات فراوان و خودداری از مصرف داروهای غیر ضروری، الکل و
مواد مخدر تسکین داد.
درمان هپاتیت ب مزمن به میزان آسیب کبد بستگی دارد. بسیاری از این بیماران می توانند با مراقبت و معاینات منظم زندگی معمول خود را داشته باشند.
درمانهای خاصی وجود دارند که پزشک بسته به شرایط بیمار تجویز می کند. اگر هپاتیت ب مزمن
منجر به آسیب شدید و دائمی کبد گردد ممکن است نیاز به پیوند کبد باشد.
چگونه پیشگیری کنیم؟
۱-واکسن هپاتیت ب:
که در سه نوبت تزریق می شود، بهترین راه پیشگیری از بیماری است. پس از انجام دوره ی کامل واکسیناسون آزمایشی صورت می گیرد تا میزان حفاظت ایجاد شده بر علیه بیماری بررسی شود زیرا ممکن است ایمنی فرد پاسخ کافی نداده و برای ایمن شدن به واکسن بیشتری نیاز باشد.
۲- استفاده از کاندوم
۳- خودداری از استفاده از سرنگ مشترک، مسواک، تیغ، و سایر وسایل فردی که احتمال آلوده بودن دارند.
۴- استفاده از دستکش :
در افرادی که با خون و مایعات بدن سر و کار دارند توصیه می شود.
۵- دریافت پادتن:
در مواردی که مواجهه با ویروس صورت می گیرد با مراجعه به پزشک ودریافت پادتن می توان از احتمال ابتلا کاست.
۶- زنان باردار:
زنان باردار در صورتی که احتمال آلودگی خود را می دهند باید به پزشک مراجعه کنند تا با تدابیری ویژه
از احتمال ابتلای نوزادشان کاسته شود.
درمان :
درمان دارویی در افراد مبتلا به هپاتیت ب حاد توصیه نمی شود. درمان ضد ویروسی در هپاتیت ب مزمن ، در آسیب کبد و یا در مراحل تکثیر شدید ویروس استفاده می شود. با این وجود درمان بستگی به شرایط بیماری و میزان آسیب کبد دارد و در افراد مختلف متفاوت است. احتمال عود بیماری پس از درمان وجود دارد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:11 AM
پنوموني باكتريايي چيست ؟


پنوموني باكتريايي عفونت و التهاب ريه در اثر باكتري ها. اين بيماري معمولاً مسري نيست . د رهمه سنين بروز مي كند ولي دركودكان خردسال و بزرگسالان بالاي ۶۰ سال شديدتر است .
علايم شايع
تب بالاي ۹/۳۸ درجه سانتيگراد و لرز
كوتاهي نفس
سرفه همراه با خلط حاوي خون يا رگه هاي خوني
تنفس سريع
درد سينه كه با نفس كشيدن بدتر مي شود.
درد شكم
خستگي
كبودي لب ها و ناخن ها (نادر)
علل
عفونت با باكتري هايي نظير پنوموكوك ، هموفيلوس ، استرپتوكوك يا استافيلوكوك .
عوامل افزايش دهنده خطر
سن (نوزادان ، شيرخواران و بزرگسالان بالاي ۶۰ سال )
تجويز داروهاي ضد سرطان
استعمال دخانيات
بيماري هاي تضعيف كننده مقاومت بدن نظير بيماري هاي قلبي ، سرطان ، سل ، نارسايي احتقاني قلب ، ديابت ، يا بيماري هاي مزمن ريوي
جراحي اخير
نامطلوب بودن وضعيت سلامت عمومي به هر دليل
زندگي در شرايط پرجمعيت يا غير بهداشتي
ضعف دستگاه ايمني ناشي از بيماري ها يا داروها
اعتياد به الكل
بستري بودن در بيمارستان
پيشگيري
اقدام فوري براي درمان عفونت هاي تنفسي
واكسيناسيون عليه پنوموكوك و آنفلوانزا در مورد افرادي كه در معرض خطر آن قرار دارند.
اجتناب از عوامل خطرساز تا حد امكان
عواقب مورد انتظار
معمولاً با درمان در عرض ۲-۱ هفته بهبهود مي يابد، ولي در خردسالان يا سالمندان ممكن است بيشتر به طول انجامد.
عوارض احتمالي
تراوش جنبي (تجمع مايع بين دو لايه پرده پوشاننده ريه ها)
گسترش عفونت
آبسه ريه
درمان اصول كلي
- بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل بررسي هاي آزمايشگاهي نظير كشت خلط ، كشت خون و شمارش سلول هاي خوني و نيز عكس ساده قفسه سينه و اسكن ريه باشد.
- بستري در بيمارستان براي موارد متوسط تا شديد ممكن است لازم باشد. ممكن است حمايت تنفسي ، تجويز مايعات وريدي ، تخليه ترشحات تنفسي و داروهاي وريدي ضرورت يابد.
- در موارد خفيف ممكن است درمان در منزل انجام شود.
- براي مرطوب كردن هوا از يك دستگاه مرطوب كننده با بخار سرد استفاده كنيد. ريختن دارو در دستگاه مرطوب كننده جهت بخور احتمالاً سودمند نخواهد بود. دستگاه مرطوب كننده را هر روز تميز كنيد.
- در صورتي كه سرفه همراه خلط يا موكوس باشد نبايد از داروهاي ضد سرفه استفاده كرد زيرا در اين شرايط سرفه به تخليه ترشحات ريوي كمك مي كند.
- در صورتي كه سرفه خشك ، بدون خلط و دردناك باشد از داروهاي ضد سرفه مي توان استفاده كرد.
- از يك بالشتك گرم كننده تنظيم شده بر روي درجه حرارت كم يا كمپرس داغ براي تخفيف درد سينه استفاده كنيد.
داروها
آنتي بيوتيك ها براي مقابله با عفونت
براي تسكين ناراحتي خفيف ممكن است استفاده از داروهاي بدون نسخه نظير استامينوفن ، كافي باشد.
فعاليت
تا هنگام كاهش تب و برطرف شدن درد و كوتاهي نفس در بستر استراحت نماييد. پس از درمان ، فعاليت هاي طبيعي خود را هر چه سريع تر از سر بگيريد.
رژيم غذايي
رژيم غذايي خاصي نياز نيست . مصرف مايعات را افزايش دهيد؛ هر ساعت حداقل يك ليوان آب يا آشاميدني هاي ديگر بنوشيد. افزايش مصرف مايعات به رقيق شدن ترشحات ريوي و در نتيجه آسانتر شدن تخليه آنها با سرفه كمك مي كند.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم پنوموني (ذات الريه) باشيد.
بروز موارد زير در طي درمان :
ـ تب
ـ درد غير قابل تسكين با گرم كردن يا داروهاي تجويز شده
ـ تشديد كوتاهي نفس
ـ تيرگي يا كبودي ناخن هاي دست و پا يا پوست
ـ خلط خوني
ـ تهوع ، استفراغ يا اسهال
- اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد . داروهاي تجويزي ممكن است باعوارض جانبي همراه باشند.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:13 AM
تاريخچه و اهميت مراقبت بيماري تب خونريزي دهنده ويروسي كريمه كنگو

( CCHF ) : Crimean Congo Haemorrhagic Fever تب خونريزي دهنده ويروسي كريمه كنگو (CCHF ) يك بيماري خونريزي دهنده تب دار حاد است كه بوسيله كنه منتقل مي شود و در آسيا ، اروپا و افريقا وجود دارد . مرگ و مير بالا دارد و همه گيريهاي داخل بيمارستان آن نيز شايع هستند.
با وجودي كه بيماري مخصوص حيوانات است ولي موارد تك گير و همه گيري هاي ناگهاني اين بيماري در انسانها نيز اتفاق مي افتد .
بيماري توسط جرجاني پزشك و دانشمند معروف ايراني در كتاب گنجينه خوارزمشاه ( حدود سال ۱۱۱۰ ميلادي ) بعنوان اولين سند مكتوب كه به زبان فارسي نوشته شده بتفضيل توصيف شده است . در اين كتاب شرح يك بيماري خونريزي دهنده در تاجيكستان فعلي آمده است ، علائم بيماري شامل خون در ادرار ، خونريزي از مقعد ، استفراغ خوني ، خلط خوني ، خونريزي در حفره شكم و خونريزي از لثه ها بوده و ذكر شده است كه بند پاي كوچكي احتمالاً شپش يا كنه ناقل بيماري مي باشد كه بطور طبيعي انگل برخي پرندگان است .
اولين مورد توصيف شده بيماري در منطقه كريمه در سال ۱۹۴۲ يعني دو سال قبل از اپيدمي كريمه رخ داده است . در سال ۱۹۴۴ در خلال جنگ جهاني دوم بيماري در شبه جزيره كريمه شايع و باعث مرگ بيش از ۲۰۰ نفر از روستائيان و سربازان گرديد .
بيماري و خصوصيات باليني و نحوه ابتلا افراد ، براي نخستين بار توسط شوماكوف روسي تشريح گرديد . در سال ۱۹۴۶ ، ۷ مورد كه ۵ مورد آن از طريق انتقال در بيمارستان بوده است در تركمنستان گزارش شده است . در سال ۱۹۵۶ بيماري در منطقه كنگو ( زئير ) شايع گرديد و ويروس عامل بيماري از افراد مبتلا جدا سازي شد و بعنوان ويروس كنگو نامگذاري گرديد . در سال ۱۹۶۹ مشخص شد كه عامل ايجاد كننده تب خونريزي دهنده كريمه مشابه عامل بيماري است كه در سال ۱۹۵۶ در كنگو شناخته شده است و با ادغام نام دو محل يك نام واحد كريمه كنگو براي بيماري ويروسي بدست آمد .
از زمان شناخت بيماري در سال ۱۹۴۴ ميلادي تاكنون موارد مختلف بيماري در كشورهاي زير گزارش شده است :
قاره آفريقا : كشورهاي سنگال ، نيجريه ، كنيا ، تانزانيا ، اتيوپي ، زئير ، اوگاندا
اروپاي شرقي : بلغارستان ، يوگسلاوي ، مجارستان ، يونان ، تركيه
شوروي سابق : روستف ، استاورپول ، داغستان ، ارمنستان ، تركمنستان ، ازبكستان ، قرقيزستان ، اكراين
آسيــــــا : عراق ( از سال۱۹۷۹ تا سال ۱۹۹۶ حدود ۵۵ - ۲۵ نفر در نواحي مختلف عراق به CCHF مبتلا شده اند) ، پاكستان ( موارد بيماري اولين بار در سال ۱۹۷۰ در چندين ايالت پاكستان شايع گرديد . در سال ۱۹۷۶ بدنبال بروز بيماري در يك نفر دامدار و انجام عمل جراحي بر روي آن ، جراح و يكنفر از پرستاران پس از ابتلاء به بيماري فوت شدند و متخصص بيهوشي و كمك جراح بعد از ابتلاء به بيماري و بروز علائم بيماري ، بهبودي يافته اند ).
در سال ۱۹۹۸ يك همه گيري ديگر در پاكستان اتفاق افتاد كه ۲ نفر از ۴ نفر مبتلا جان باختند.
هندوستان ( در بررسي هاي اپيدميولوژيكي در سال ۱۹۷۳ ، انتشار وسيع آلودگي در ايالتهاي جنوبي هندوستان گزارش شده است )
افغانستان ( در سال ۱۹۹۸ مواردي از تب خونريزي دهنده ويروسي كريمه كنگو با ابتلا ۱۹ نفر و مرگ ۱۲ نفر گزارش شده است ، همچنين در سال ۲۰۰۰ ، ۲۵ مورد بيماري همراه با مرگ ۱۵ نفر نيز گزارش شده است ) .
ايـــران : براي اولين بار شوماكوف و همكاران در سال ۱۹۷۰ حضور CCHF در ايران را ثابت كرده و آنتي بادي CCHF را در سرم ۴۵ گوسفند كه از تهران به مسكو فرستاده شده بود شناسايي كرد .
سعيدي و همكاران در سال ۱۹۷۵ ، آنتي بادي بر عليه ويروس CCHF را در ۴۸ نفر از ۳۵۱ نفر (۱۳%) در مناطق درياي خزر و آذربايجان شرقي جدا كرد .
از سال ۱۹۹۹ (۱۳۷۸) موارد مظنون و قطعي بيماري در ايران گزارش گرديد كه گزارش مفصل آن در گزارش وضعيت اپيدميولوژيكي بيماري CCHF در ايران درسال ۷۸ - ۷۹ و۱۳۸۰ ، آمده است .
عامل بيماري :
عامل بيماري براي نخستين بار از خون افراد بيمار در مرحله بروز تب و همچنين از كنه بالغ Hyalomma Marginatum جدا شد و با توجه به قابليت فيلتر پذيري بعنوان يك نوع ويروس توصيف گرديد .
ويــــــروسCCHF ازگروهArboviruses خانواده Bunyaviridae جنسNairovirus طبقه بندي مي شود. همچنين در گروه Viruses Arthropod – borne ( ويروسهايي كه توسط بندپايان منتقل مي شود) قرار دارد .
راه انتقال بيماري :
ويروس CCHF اصولا“ در طبيعت بوسيله كنه هاي سخت گونه Hyalomma منتقل مي شود، ولي بوسيله گونه هاي Rhipicephalus ،Boophilus و Amblyomma نيز منتقل مي گردد.ويروس CCHFتوانائي انتقال ازطريق تخم(Transovarion transmission)ونيزانتقال درمراحل مختلف بلوغ كنه(Transstadial surviral) را دارد .
مهمترين راه آلودگي كنه ، خونخواري كنه Hyalomma نابالغ از مهره داران كوچك مي باشد يك بار آلودگي موجب مي شود كنه در تمام طول مراحل تكامل آلوده باقي بماند و كنه بالغ ممكن است عفونت را به مهره داران بزرگ مثل دامها منتقل كند ، ويروس يا آنتي بادي آن ، در كنه Hyalomma در مناطق وسيع دنيا پيدا شده است و عفونت در انسان پس از گزش كنه آلوده يا له كردن آن روي پوست نيز ايجاد مي شود.
بيماري بوسيله خرگوش صحرائي ، جوجه تيغي ، گوسفند و گاو به نقاط مختلف توسعه مي يابد. در جنوب افريقا آنتي بادي بر عليه ويروس CCHF از سرم زرافه ، كرگدن ، گاو كوهي (eland) ، بوفالو ، گورخر و سگها جدا شده است . تعداد زيادي از پرندگان به عفونت مقاوم هستند اما شتر مرغ حساس است .
ويـــرمي در حيوانات نشخوار كننده اهلي مثل گاو ، گوسفند و بز به مدت يك هفته پس از آلودگي باقي مي ماند .
بيماري در حيوانات اهلي هيچگونه علائم مشخصي ندارد و خطر انتقال بيماري در انسان در طي ذبح حيوان آلوده و يا يك دوره كوتاه پس از ذبح حيوان آلوده وجود دارد (بدنبال تماس با پوست يا لاشه حيوان ) .
همچنين تماس با خون و بافت بيماران بخصوص در مرحله خونريزي يا انجام هر گونه اعمالي كه منجر به تماس انسان با خون آنها گردد باعث انتقال بيماري مي شود . بيمار در طي مدتي كه در بيمارستان بستري است بشدت براي ديگران آلوده كننده است ، عفونتهاي بيمارستاني بعد از آلودگي با خون و يا ترشحات بيماران شايع مي باشند .
علائم باليني :
علائم باليني چهار مرحله دارد :
۱- دوره كمون : بستگي به راه ورود ويروس دارد . پس از گزش كنه ، دوره كمون معمولا” يك تا سه روز است و حداكثر به ۹ روز مي رسد . دوره كمون بدنبال تماس با بافتها يا خون آلوده معمولا” پنج تا شش روز است و حداكثر زمان ثابت شده ۱۳ روز بوده است .
۲- قبل از خونريزي : شروع علائم ناگهاني حدود ۱ تا ۷ روز طول مي كشد ( متوسط ۳ روز ) ، بيمار دچار سردرد شديد ، تب ، لرز، درد عضلاني (بخصوص در پشت و پاهها ) ، گيجي ، درد و سفتي گردن ، دردچشم ، ترس از نور (حساسيت به نور) مي گردد . ممكن است حالت تهوع ، استفراغ بدون ارتباط با غذا خوردن و گلودرد و احتقان ملتحمه در اوايل بيماري وجود داشته باشد كه گاهي با اسهال و درد شكم و كاهش اشتها همراه مي شود . تب معمولاً بين ۳ تا ۱۶ روز طول مي كشد. تورم و قرمزي صورت ، گردن و قفسه سينه ، پرخوني خفيف حلق و ضايعات نقطه اي در كام نرم و سخت شايع هستند. تغييرات قلبي عروقي شامل كاهش ضربان قلب و كاهش فشارخون مشاهده مي شود . لكوپني، ترمبوسيتوپني و بخصوص ترمبوسيتوپني شديد نيز در اين مرحله معمولا“ مشاهده مي گردد .
۳- مرحله خونريزي دهنده : مرحله كوتاهي است كه به سرعت ايجاد مي شود و معمولاً در روز ۳ تا ۵ بيماري شروع مي شود و ۱ تا ۱۰ روز ( بطور متوسط ۴ روز ) طول مي كشد . خونريزي در مخاطها و پتشي در پوست بخصوص در قسمت بالاي بدن و در طول خط زيربغلي و زير پستان در خانمها ديده مي شود و در محلهاي تزريق و تحت فشار(محل بستن تورنيكه و غيره) ممكن است ايجاد شود . بدنبال پتشي ممكن است هماتوم در همان محلها و ساير پديده هاي خونريزي دهنده مثل ملنا ، هماتوري و خونريزي از بيني ، لثه و خونريزي از رحم ايجاد شود و گاهي خلط خوني ، خونريزي در ملتحمه و گوشها نيز ديده مي شود .
برخي موارد خونريزي از بيني ، استفراغ خوني، ملنا و خونريزي رحم آنقدر شديد است كه بيمار نياز به تزريق خون دارد.در برخي از بيماران فقط پتشي ظاهر مي شود(حدود ۱۵%). مشكلات دستگاه تنفسي بدليل پنوموني خونريزي دهنده در حدود ۱۰% بيماران ايجاد مي شود . بدليل درگيري سيستم رتيكولوآندوتليال با ويروس ، ابتلاء وسيع سلولهاي كبدي شايع است كه موجب هپاتيت ايكتريك مي گردد . كبد و طحال در يك سوم بيماران بزرگ مي شود . ( معمولاً بين روزهاي ۶ تا ۱۴ بيماري . آزمايشات اعمال كبدي (تستهاي كبدي ) غيرطبيعي هستند ، بخصوص aspartate aminotransferase و اغلب در مرحله پاياني بيماري سطح بيلي روبين سرم بالا مي رود .
بيماراني كه سرنوشتشان به مرگ منتهي مي شود معمولا” علائم آنها بطور سريع حتي در روزهاي اول بيماري تغيير مي كند و همچنين لكوسيتوز بيشتر از لكوپني وجود دارد . ترمبوسيتوپني در مراحل اوليه بيماري نشان دهنده پيش آگهي بدي مي باشد . مرگ بدليل از دست دادن خون ، خونريزي مغزي ، كمبود مايعات بدليل اسهال ، يا ادم ريوي ممكن است ايجاد شود . در اتوپسي بيماران فوت شده ، معمولاً خونريزي به شدت هاي مختلف در همه اعضاء و بافتها و داخل معده و روده ها ديده مي شود .
۴- دوره نقاهت : بيماران از روز دهم وقتي ضايعات پوستي كم رنگ مي شود ، بتدريج بهبودي پيدا مي كنند. اغلب بيماران در هفته هاي سوم تا ششم بعد از شروع بيماري وقتي شاخصهاي خوني و آزمايش ادرار طبيعي شد از بيمـــارستان مرخص مي شوند . مشخصه دوره نقاهت طولاني بودن آن به همراه ضعف (Asthenia) مي باشد كه ممكن است براي يك مــاه يا بيشتر باقي بماند. گاهي موها كامل مي ريزد ( كه پس از ۴ تا ۵ ماه ترميم مي شود ) بهبودي معمولا” بدون عارضه است ، اگر چه التهاب رشته هاي عصبي (نوريت) يك يا چند عصب ممكن است براي چندين ماه باقي بماند .
تشخيص آزمايشگاهي :
تشخيص موارد مشكوك CCHF در آزمايشگاه با مراقبت بيولوژيك بالا و تجهيزات اختصاصي انجام مي گيرد . ويروس CCHF را به راحتي مي توان از خون بيماران در مرحله حاد (درطي ۸ روز اول بيماري ) در محيط كشت سلول يا موشهاي شيرخوار جدا نمود .
در حدود روز ششم ممكن است بتوان آنتـي بادي IgG و IgM را در سرم با روش ELISA جدا كرد . اندازه گيري آنتي بادي بوسيله روشهاي مختلف در طي ۵ تا ۱۴ روز از شروع بيماري و در طي بهبود باليني امكان پذير است . IgM تا چهار ماه قابل اندازه گيري است ، پس از آن IgG كاهش پيدا مي كند اما تا پنج سال مي توان آنرا اندازه گيري نمود .
ممكن است آنتي بادي در بيماران (منجر به مرگ) قابل اندازه گيري نباشد ، در اين موارد و در روزهاي اوليه بيماري تشخيص بوسيله جدا كردن ويروس در خون يا نمونه هاي بافتي انجام مي گيرد . با بكاربردن روش ايمنوفلورسانس يا ELISA ، گاهي در نمونه هاي بافتي آنتي ژن ويروس را مي توان جدا كرد. اخيرا“ PCR يك روش مولكولي براي جداسازي ژنوم ويروس بطور موفق در تشخيص بكار برده شده است .
درمان بيماري تب خونريزي دهنده كريمه كنگو
بلافاصله پس از تشخيص مورد محتمل مبتلا به تب خونريزي دهنده كريمه كنگو اقدامات درماني بايستي صورت گيرد .
۱- درمان حمايتي:شامل اصلاح آب والكتروليتها ودرمانDIC(Disseminated Intravascular Coagulation) مي باشد . علائم حياتي و هماتوكريت بيمار بايد كنترل شود و در صورت افت شديد هموگلوبين نسبت به تزريق خون اقدام شود و ضمناً در موارد ترمبوسيتوپني شديد و نشانه هاي خونريزي فعال تجويز پلاكت كاربرد دارد.
استفاده از تب برها و ضد استفراغ ممكن است مؤثر باشد ، از تجويز آسپرين خودداري گردد زيرا موجب تشديد خونريزي مي شود . در صورت تجويز زياد خون ، تزريق كلسيم مي تواند در تصحيح اختلالات انعقادي و بهبود انقباضات و هدايت و نظم ضربان قلبي مؤثر باشد .
۲- درمان ضد ويروسي : ريباويرين داروي ضد ويروسي است كه در درمان موارد مبتلا به CCHF اثرات قابل توجهي داشته است. مكانيسم اثر ضدويروسي ريباويرين كاملاً شناخته نشده است ولي موجب تغيير زنجيره نوكلئوتيدي سلولي و ممانعت از ساخته شدن mRNA ويروسي مي گردد . نوع خوراكي و تزريقي داخل وريدي آن مؤثر است .
طول مدت درمان با ريباويرين۱۰ روز است و مطابق زيرجهت استفاده نوع خوراكي و تزريقي بكار مي رود:
۳۰ ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن بصورت يكجا سپس
۱۵ ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن هر ۶ ساعت براي ۴ روز پس از آن
۵/۷ ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن هر ۸ ساعت براي ۶ روز
دارو بلافاصله بعد از تشخيص باليني در موارد محتمل بايد تجويز گردد.
تجويز داروي ريباويرين در شش روز اول پس از شروع علائم باليني با ميزان بهبودي بالاتري همراه است .
كميته كشوري ایران ، ريباويرين خوراكي را براي شروع درمان در اكثريت بيماران توصيه مينمايد ولي در موارد زير در صورت در دسترس بودن نوع تزريقي ، با همان مقدار خوراكي بطور آهسته وريدي تجويز مي گردد:
الف – علائم اختلالات سيستم اعصاب مركزي : شامل تشنج ، كما ، گيجي و اختلالات شديد رفتاري و علائم لتراليزه كه نشاندهنده خونريزي مغزي باشد.
ب – علائم اختلالات شديد متابوليك : شامل PH زير ۱/۷ ، دهيدراتاسيون بيش از ۱۰% ، فشارخون سيستوليك كمتر از mmHg۹ ، استفراغ هاي شديد .
ج – علائمي كه بدليل اختلالات شديد بوده و با پيش آگهي بدي همراه است شامل :
كاهش پلاكتها به كمتر از ۱۰۰۰۰۰ در ميلي ليتر در سه روز اول شروع بيماري يا كمتر از ۲۰۰۰۰ در ميلي ليتر در هر زمان ديگر ، هموگلوبين كمتر از ۷ گرم در دسي ليتر ، علائم DIC شامل اختلالات PT و PTT و افزايش FDP (Febrin Degridation Product ).
د - نارسائي كبدي،نارسائي ريوي وادم ريه يانارسائي چند عضو
توجه :
- در صورت بروز علائم فوق در طي درمان خوراكي ، در صورت در دسترس بودن نوع تزريقي ادامه درمان به شكل تزريقي تجويز مي شود .
- با توجه به تراتوژن بودن دارو مصرف آن در خانمهاي حامله يا خانمهائي كه احتمال حاملگي در آنها وجود دارد در صورتي كه جان مادر از بيماري تب خونريزي دهنده كريمه كنگو در خطر باشد بهمراه ساير درمانهاي حمايتي بلامانع است .
كنترل و پيشگيري بيماري در كشور :
ارائه خط مشي و انتخاب روش هاي عملياتي مناسب با استفاده از امكانات شبكه هاي بهداشتي درماني ، با توجه به موارد قطعي بيماري در برخي از مناطق كشور از سال ۱۳۷۸ ، جهت پيشگيري و كنترل بيماري تب خونريزي دهنده ويروسي كريمه كنگو ( CCHF) ضرورت دارد .
پيشگيري و كنترل بيماري CCHF بر اساس بيماريابي ( تعاريف استاندارد ) تشخيص بموقع بيماري (امكانات تشخيصي در خارج و داخل كشور)،درمان مناسب (درمان حمايتي و داروي ضدويروس مناسب) ، افزايش آگاهي (در زمينه راههاي سرايت و پيشگيري بيماري) ، هماهنگي بين بخشي با ارگانهاي ذيربط ، بايد با روش يكسان در سراسر كشور عمل شود بگونه اي كه در تمام نقاط امكان آن فراهم باشد اين مهم بعنوان هدف كاربردي اجراي برنامه مبارزه با اين بيماري به شمار مي رود كه با توجه به شرايط بهداشتي كشور در سطوح مختلف ارائه مي گردد :
سطح كشوري
كميته فني ( علمي و اجرايي ) با هدف ايجاد هماهنگي در زمينه مسائل علمي و اجرائي مربوط به كنترل و پيشگيري بيماري تشكيل شده است تا اينكه وظائف زير در سطح كشوري تحقق يابد .
۱- تقويت و گسترش هماهنگي بين بخشي با سازمانهاي ذيربط
۲- اولويت اهميت كنترل و پيشگيري بيماري براي مسئولين درون بخشي
۳- برنامه ريزي ، نظارت ، مراقبت و ارزشيابي بر اجراي برنامه مبارزه با CCHF در دانشگاههاي علوم پزشكي
۴- ارائه و اجراي طرح هاي تحقيقاتي و مطالعاتي با ايجاد هماهنگي لازم با معاونت تحقيقات و فن آوري وزارتخانه ، انستيتوپاستور ايران ، دانشگاههاي علوم پزشكي و ديگر بخشهاي مرتبط (وزارت جهاد كشاورزي ، سازمان دامپزشكي كشور و … )
۵- تأمين داروي مورد نياز بيماران و نحوه درمان يكسان در سراسر كشور
۶- ايجاد هماهنگي لازم براي راه اندازي آزمايشگاه تشخيصي در كشور
۷- بررسي آخرين اطلاعات در مورد ناقل بيماري ، راههاي انتقال ، پيشگيري ، كنترل و …
۸- برگزاري سمينارهاي كشوري و دانشگاهي با هماهنگي و همكاري دانشگاههاي علوم پزشكي ، دانشكده هاي دامپزشكي ، سازمان دامپزشكي كشور
۹- تنظيم برنامه هاي آموزشي براي سطوح مختلف بهداشتي درماني كه اين مهم با هماهنگي كميته فني كشوري سالانه تهيه و بازنگري مي گردد .
۱۰- جلب حمايت و همكاري سازمان جهاني بهداشت در جمهوري اسلامي ايران و منطقه مديترانه شرقي
جهت تخصيص اعتبارات مورد نياز براي ارتقاء سطح دانش در سطوح مختلف
۱۱- جلب حمايت سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور براي تأمين اعتبارات مورد نياز براي اجراي برنامه
مبارزه با بيماري
۱۲- استــاندارد نمودن تعاريف بيماري (مظنون ، محتمل ، قطعي ) براي اعلام گزارش ، درمان و اقدامات
كنترل و پيشگيري بيماري در منطقه
۱۳- تهيه دستورالعمل نحوه ارسال نمونه هاي موارد مشكوك به انستيتوپاستور ايران
۱۴- هماهنگي جهت ارسال نمونه هاي موارد مشكوك به خارج كشور
۱۵- جمع آوري اطلاعات و آمار بيماران بر اساس تعاريف استاندارد
۱۶- گزارش موارد به سازمانهاي بين المللي
۱۷- تهيه و ارسال متون آموزشي براي سطوح مختلف
سطح دانشگاه
رياست دانشگاه بعنوان رياست شوراي هماهنگي مبارزه با بيماريهاي قابل انتقال بين انسان و حيوان بوده ومعاون بهداشتي دانشگاه بعنوان دبير شورا، مسئوليت اجرايي برنامه را بعهده دارد تا اين وظيفه از طريق حوزه معاونت بهداشتي (مركز بهداشت استان ) انجام شود :
۱- گزارش فوري مواردمشكوك بيماري به ستاد پيگيري بيماريهاي مستقر در مركز مديريت بيماريها
۲- ارسال فرم خلاصه اطلاعات بيماري در اولين فرصت پس از دريافت اطلاعات بيمار به مركز مديريت بيماريها
۳- تهيه و ارسال نمونه هاي تهيه شده به انستيتو پاستور ايران با هماهنگي امور آزمايشگا ههاي استان
۴- تقويت وگسترش هماهنگي بين بخشي با سازمانهاي ذيربط در سطح دانشگاه ( روش اجراي عمليات با استفاده از همكاريهاي بين بخشي از اهميت بسيار بالايي برخوردار بوده ودر واقع مركز ثقل عمليات ، ايجاد هماهنگي بين بخشي مداوم و مستمر بين بخش بهداشت و اداره كل دامپزشگي استان مي باشد كه ميتواند، با استفاده بهينه از امكانات موجود در هر دو بخش و همسو ساختن اين امكانات و برنامه ريزي صحيح با شناخت معضلات و تنگنا ها وتبادل اطلاعات منظم و تفسير آن و بكارگيري نتايج اين اطلاعات بطور مشترك در كنترل و پيشگيري بيماري گام بردارند )
۵- بازديد مشترك و هما هنگ بين اداره كل دامپزشكي و مركز بهداشت استان از منطقه اي كه بيماري گزارش شده است و ارسال گزارش بازديد به مركز مديريت بيماريها
۶- نظارت بر دارو و درمان بيماران بر اساس روش يكسان ( با توجه به كمبود دارو و گزارش روزانه وضعيت بيمار مي بايست مصرف روزانه دارو در اختيار بخش عفوني يا داخلي كه بيمار بستري شده است قرار گيرد)
۷- ارسال فرم بررسي انفرادي بيماري پس از بررسي هاي اپيدميولوژيكي، باليني ،آزمايشگاهي و عاقبت بيماري به مركز مديريت بيماريها
۸- برنامه ريزي براي نظارت ،مراقبت و ارزشيابي برنامه در شهرستانها
۹- اجرا و نظارت برنامه هاي آموزشي و باز آموزي در سطح مختلف در بخش دولتي و خصوصي براي پزشكان- كارشناسان- كاردانهاي بهداشتي و درماني و بهورزان
۱۰- حمايت در تجهيز و راه اندازي مكان مناسب در بيمارستان شهرستانها جهت ايزوله كردن بيماران با خونريزي فعال
۱۱- آموزش هاي نحوه انتقال ، كنترل و پيشگيري بيماري در بيمارستان ها و آزمايشگاههابراي گروههاي در معرض خطر(پرستاران –كاركنان بيمارستان و …..كارشناسان و كاردانهاي آزمايشگاه ) با هماهنگي مديريت درمان معاونت درمان دانشگاه
۱۲- اولويت اهميت كنترل و پيشگيري بيماري براي مسئولين محلي و درون بخشي
۱۳- با توجه به اينكه تنها مركز تشخيص قطعي بيماري در انستيتو پاستور ايران مي باشد لذا پس از درياقت نتايج آزمايشات از مركز مديريت بيماريها ،نتيجه آزمايشات انجام شده به پزشكان معالج بيماري، اداره كل دامپزشكي و همچنين مركز بهداشت شهرستاني كه بيمار در آن سكونت داشته است اعلام شود .
سطح شهرستان :
مدير شبكه بهداشت و درمان بعنوان مسئول برنامه هاي مراقبتهاي بهداشتي درماني در نظام شبكه در شهرستان بوده و رئيس مركز بهداشت مسئوليت اجرايي برنامه را در سطح شهرستان بر عهده دارد و از طريق گروه مبارزه با بيماريها موارد زير براي اجراي برنامه مدنظر قرار مي گيرد :
۱- گزارش فوري مورد گزارش شده به ستاد پيگيري بيماريهاي مستقر در مركز بهداشت استان (گروه مبارزه با بيماريها )
۲- تكميل و ارسال فرم خلاصه اطلاعات بيماري پس از دريافت اطلاعات بيمار به مركز بهداشت استان
۳- گزارش موارد مشكوك CCHF به اداره دامپزشكي شهرستان و اقدامات پيشگيري جهت بررسي بيماري در دام
۴- هماهنگي با امور آزمايشگاههاي شهرستان جهت تهيه و ارسال نمونه هاي سرم خون به مركز استان
۴-۱ – نمونه اول : پس از تشخيص بيماري بر اساس علائم بيماري
نمونه دوم : ۵ روز پس از تهيه نمونه اول
نمونه سوم : ۱۰ روز پس از تهيه نمونه اول
( حتماً نمونه ها مي بايست تحت نظر امور آزمايشگاههاي استان و مركز بهداشت استان تهيه شده و از طريق مركز بهداشت استان به انستيتوپاستور ايران ارسال گردد )
* توجه : از ارسال نمونه ها از مطب هاي خصوصي و يا مستقيماً از مركز بهداشت شهرستان به انستيتوپاستور ايران بدون اطلاع و هماهنگي مركز بهداشت استان خودداري شود .
۵- هماهنگي با مديريت درمان شهرستان و بيمارستان جهت تحويل دارو ( مصرف روزانه تحويل بخش عفوني يا داخلي كه بيمار بستري شده است مي شود ) و درمان كامل بيمار
۶- بازديد مشترك و هماهنگ بين اداره دامپزشكي و مركز بهداشت شهرستان از منطقه و ارسال گزارش به مركز بهداشت استان
۷- تكميل و ارسال فرم بررسي انفرادي بيماري پس از بررسي هاي اپيدميولوژيكي ، باليني ، آزمايشگاهي و عاقبت بيماري به مركز بهداشت استان
۸- اجراي برنامه هاي آموزشي و بازآموزي جهت بخش دولتي و خصوصي براي گروههاي پزشكي ، كارشناسي ، كارداني و بهورزان
۹- آموزش اختصاصي براي گروههاي در معرض خطر ( پزشكان و كاركنان بيمارستانها و آزمايشگاهها ) در مورد راههاي انتقال ، كنترل و پيشگيري بيماري خصوصاً در مورد عفونتهاي بيمارستاني با هماهنگي مديريت درمان و امور آزمايشگاههاي شهرستان
۱۰- با توجه به امكانات بيمارستان جهت درمان اختصاصي و حمايتي بدليل خطر انتقال بيماري از طريق ترشحات و خون بيمار مبتلا حتي الامكان از اعزام بيمار به مراكز ديگر اجتناب شود و در صورت خونريزي Stirict-Isolation رعايت شود .
۱۱- راه اندازي و تجهيز مكان مناسب در بيمارستان شهرستان جهت ايزوله كردن بيماران با خونريزي فعال
۱۲- آموزش جامعه ( شهر و روستا ) :
با استفاده از صدا و سيما ، روزنامه ها و انتشارات محلي ، استفاده از تريبون هاي عمومي نظير نمازجمعه ، آموزش چهره به چهره توسط كارشناسان مركز بهداشت با هماهنگي اداره دامپزشكي در مورد راههاي انتقال ، كنترل و پيشگيري بيماري برنامه ريزي و اجرا مي گردد .
* توجه : هيچ آماري در خصوص تعداد موارد مشكوك و قطعي بيماري بدون هماهنگي مركز بهداشت استان جهت انتشار آن انجام نگيرد .
۱۳- براي مراقبت بيماري سه تعريف طبقه شده ( مظنون – محتمل – قطعي ) وجود دارد :
تعريـــف مظنون : شروع ناگهاني بيماري با تب + درد عضلات + تظاهـرات خونريزي دهنده ( شامل : راش پتشي ، خونريزي ازبيني و مخاط دهان ، استفراغ خوني يا ملنا ، هماتوري ) + يكي از علائم اپيدميولوژيك ( سابقه گزش با كنه يا له كردن كنه با دست ، تماس مستقيم با خون تازه يا ساير بافتهاي دامها و حيوانات آلوده،تماس مستقيم يا ترشحات دفعي بيمار قطعي يا مشكوك به CCHF، اقامت يا مسافرت در يك محيط روستايي كه احتمال تماس با دامها وجود داشته اما يك تماس خاص تصادفي را نمي توان مشخص نمود .
تعـــريف محتمل : مــــوارد مظنون + ترمبوسيتوپني ( كاهش پلاكت كمتر از ۱۵۰۰۰۰ در ميلي مترمكعب) كه مي تواند با لكوپني ( گلبول سفيد كمتر از ۳۰۰۰ در ميلي مترمكعب ) يا لكوسيتوز ( گلبول سفيد بيش از ۹۰۰۰ در ميلي مترمكعب ) همراه باشد.
* طبق جدول معيارهاي تشخيص باليني تب خونريزي دهنده كريمه كنگو چنانچه جمع امتيازات ۱۲ و يا بيشتر شود نيز بعنوان مورد محتمل تلقي شده و تحت درمان قرارمي گيرد(ضميمه شماره۱)
تعريف قطعي : موارد محتمل + تست سرولوژيك مثبت يا جدا كردن ويروس
توجه :
- موارد محتمل بيماري طبق دستورالعمل نحوه درمان با ريباويرين تحت درمان قرار مي گيرند .
- در صورت طبيعي بودن فاكتورهاي خوني در روز اول بستري بيمار به مدت سه روز تحت نظر بوده و چنانچه در اين مدت ۵۰% كاهش گلبولهايسفيد يا پلاكت ها ايجاد شود بايد بعنوان مورد محتمل تحت درمان قرار گيرد .
- موارد مشكوك به بيمارستان ارجاع و از طريق بيمارستان در صورت قرار گرفتن در چارچوب تعريف محتمل بيماري ضمن گزارش تلفني به مركز بهداشت شهرستان نمونه سرم خون طبق دستورالعمل نحوه نمونه گيري تهيه و با هماهنگي مركز بهداشت استان به انستيتوپاستور ايران بخش آربو ويروسها و تب هاي هموراژيك ارسال گردد ./س
توصيه ها :
- موارد محتمل بيماري CCHF كه داراي خونريزي فعال مي باشند بايد در شرايط كاملاً ايزوله (Strict Isolation ) در بيمارستان بستري شوند و احتياطات همه جانبه براي آنها رعايت شود تا از بروز همه گيري هاي بيمارستاني جلوگيري شود.
- بدليل آنكه نمونه گيري و جداسازي سرم خون افراد محتمل ، ممكن است كاركنان آزمايشگاه را به مخاطره بياندازد ، براي جداسازي سرم خون در آزمايشگاهها حداكثر توجه بعمل آيد و با دقت كامل حمل شوند .
- رعايت احتياطات همه جانبه در برخورد با خون و محصولات خوني بيماران مشكوك يا قطعي در بيمارستان و مراكز بهداشتي درماني جهت حفاظت كاركنان بهداشتي و درماني ضروريست .
- با توجه به خطر آلودگي با ترشحات خوني بيماران تجهيزات و وسايل بايد بوسيله حرارت و يا مواد گندزدايي كلردار ضدعفوني شوند .
- كاركنان بهداشتي و درماني كه با خون و يا بافتهاي آلوده بدن بيماران مشكوك يا قطعي CCHF تماس داشته اند بايد مرتب حداقل تا ۱۴ روز پس از تماس تحت نظر بوده و درجه حرارت بدن آنها هر روز كنترل شود و در صورت ظهور علائم باليني مطابق با تعريف مورد مشكوك بلافاصله درمان براي آنان شروع شده و اقدامات بعدي بعمل آيد .
- در مورد كاركنان بهداشتي ، درماني و آزمايشگاهي چنانچه حين خونگيري از موارد مشكوك يا قطعي CCHF سوزن آلوده يا هر وسيله تيز آلوده به پوست آنها نفوذ كرد بايستي ريباويرين خوراكي بعنوان شيميوپروفيلاكسي به مقدار ۲۰۰ ميلي گرم هر ۱۲ ساعت براي مدت ۵ روز مصرف شود .
- به دليل ليز شدن خون بيماران ، سرم خون بيماران در آزمايشگاه رفرانس دانشگاه تهيه و تحت شرايط مناسب طبق دستورالعمل نحوه ارسال نمونه ها به انستيتوپاستور ايران ارسال شود .
- بيماراني كه خونريزي دارند تا كنترل خونريزي نبايد جابجا شوند .
- بيماران بستري شده مي توانند در صورت عدم خونريزي با نظر پزشك معالج پس ازتكميل دوره درمان از بيمارستان مرخص شوند .
- نظر به وجود خونريزي در بيماران و خطر انتقال بيماري حتي الامكان پس از تشخيص باليني از خونگيري هاي غيرضروري بايد اجتناب شود .

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:15 AM
بيماريها و مشكلات شايع دهان

برفك:
برفك يك نوع بيماري قارچي است كه بصورت دانه‌هاي بسيار ريز سفيد رنگ به تعداد خيلي زياد در قسمتهاي مختلف دهان (بويژه كام، روي زبان و داخل گونه‌ها) ظاهر مي‌شود (شكل ۱۴-۳). ويژگي مهم دانه‌ها اين است كه براحتي كنده شده و نقاط قرمز و خونريزي دهنده از خود بجا مي‌گذارند. علل بروز برفك بقرار زيرند:
• در نوزادان، ممكن است دهان كودك بهنگام تولد آلوده شود كه ضايعات برفكي معمول در نوزادان بصورت لكه هاي سفيد نرم چسبنده روي مخاط دهان مي‌باشد.
• در شيرخواران، آلوده بودن پستانك يا شيشه شير به قارچ مولد بيماري مي‌تواند باعث ايجاد بيماري شود.
• در كسانيكه دندان مصنوعي آنها كثيف، كهنه، ترك خورده يا شكسته باشد كه در اين افراد نواحي سفيد يا قرمزي در زير پروتز كامل يا پارسيل پيشرفت مي‌كند.
• در افراديكه به بيماريهاي تضعيف كننده مانند سل، سرطان خون، ايدز يا ديابت مبتلا هستند يا شيمي درماني مي‌شوند.
• در افراديكه بهداشت دهان آنها ضعيف مي‌باشد.
• گاهي در دوران بارداري.
• در كساني كه تغييرات مشخصي در مجموعه ميكروبي طبيعي داخل دهان آنها ايجاد گرديده است؛‌ مثل افراديكه مكرراً از آنتي بيوتيكها يا دهانشويه هاي ضد باكتري استفاده مي‌كنند. برفك در اين افراد معمولاً با احساس داغي در دهان و گلو بدنبال ظهور ضايعات سفيد همراه مي‌باشد.
در صورت مشاهده برفك در دهان بيماران، توصيه‌هاي زير را در نظر داشته باشيد:
• در نوزاد شيرخوار استفاده از قطره و براي پستان مادر استفاده از پماد نيستاتين (نحوه درمان طبق دستور عمل اداره سلامت كودكان وزارت بهداشت و درمان است).
o مادر روزي يكبار پستان خود را با آب خالي بشويد.
o مادر قبل از شير دادن، دستهاي خود را با آب و صابون خوب بشويد.
o قبل از استفاده نوزاد از شيشه شير يا پستانك، حتماً توسط مادر بخوبي شسته شود.
در موارد زير ارجاع بيمار به مركز بهداشتي درماني ضروري است:
• وجود برفك روي لوزه‌ها و حلق كودك
• اگر با وجود انجام توصيه‌هاي لازم توسط مادر، به مدت ۵ روز، برفك نوزاد برطرف نشود.
• همراهي تب، سرفه يا تنگي نفس با برفك
• وقوع برفك در جواناني كه بيماري خاصي ندارند و يا داروهاي خاصي مصرف نمي‌كنند.
• افراديكه از دندان مصنوعي استفاده مي‌كنند.
 تبخال:
تبخال يك بيماري ويروسي و قابل انتقال مي‌باشد. اين بيماري بصورت تاولهاي پر از آب (بيشتر در اطراف دهان و گوشه لب‌ها) ديده مي‌شود
در هنگام مشاهده تبخال توصيه مي‌شود كه موارد زير را در نظر داشته باشيد:
• تاولها را نبايد تركاند؛ چون قابل انتقال به ديگر نقاط بدن شخص يا ديگر افراد است.
• اگر تاولها تركيدند، سريعاً منطقه با آب فراوان و سپس صابون يا بتادين شستشو داده شود.
• تا زمانيكه ضايعه تبخال روي لب وجود دارد، بايد از بوسيدن ديگران خودداري كرد.
• در صورت درد زياد بايستي بيمار را به پزشك ارجاع داد.
• نبايد افرادي را كه مبتلا به تبخال هستند، تا زمان خوب شدن معاينه كنيد. در صورت داشتن درد و ناراحتي بيمار را به مركز بهداشتي درماني ارجاع دهيد تا با استفاده از دستكش معاينه شوند
 آفت:
آفت زخمي ساده و دردناك است كه در نقاط مختلف دهان مثل داخل لب، گونه يا كف دهان ظاهر مي‌گردد (شكل ۱۶-۳). اين ضايعه بصورت زخمي بزرگ يا چند زخم كوچك ديده مي‌شود و معمولاً در زنها (بخصوص در طي دوران قاعدگي) بيشتر ديده مي‌شود.
فاكتورهاي مؤثر در ايجاد آفت‌هاي دهاني عود كننده بشرح زير معرفي شده اند:
• ارث
• اختلالات خوني مانند كمبود آهن و ويتامين B
• نقص سيستم ايمني بدن
• ضربه
• استرس
• اضطراب
• حساسيت‌هاي غذايي مثل حساسيت به شير و پنير و…
در هنگام مواجه با بيمار داراي آفت، موارد زير را در نظر داشته باشيد:
• اگر بيمار از درد آفت خيلي رنج مي برد، او را به مركز بهداشتي درماني ارجاع دهيد.
• چون زخمهاي آفت شبيه تبخالهاي داخل دهاني است، بهتر است معاينه اينگونه بيماران با احتياط و با استفاده از چوب زبان انجام شود تا دست با ضايعه تماس نيابد.
 سرطان دهان:
سرطان دهان در سراسر جهان يكي از شايعترين سرطانها و از ده عامل معمول مرگ و مير مي باشد (شكل ۱۷-۳). اين بيماري با افزايش سن نسبت مستقيم دارد و در ۹۵% موارد در افراد بالاي ۴۰ سال گزارش مي‌شود. شايعترين سرطانهاي دهاني در نواحي زبان، حلق و كف دهان رخ مي‌دهد
عوامل مؤثر در ايجاد سرطان دهان بشرح زير معرفي شده اند:
• افزايش سن
• ضعف سيستم ايمني بدن
• تنباكو
• نيكوتين سيگار
• پيپ
• مصرف الكل
بنابراين اگر در ناحيه لب يا دهان تورم يا توده‌اي غيرطبيعي، زخم، تغيير رنگ واضح (سفيدي، قرمزي،‌ كبودي و سياهي) مشاهده نموديد كه هر كدام از علائم زير را داشته باشد، بيمار را به مركز بهداشتي درماني ارجاع دهيد:
• در موقع لمس كردن سفت باشد
• با علائم عمومي مثل تب، بيحالي، ضعف، سرفه، رنگ پريدگي و كاهش وزن همراه باشد.
• رشد سريع داشته باشد يا بتدريج بزرگ شود.
• بعد از سه هفته بهبود نيابد.
لازم به ذكر است كه هر گونه درد يا مشكل در هنگام بلع و خونريزي غير طبيعي دهاني نياز به پيگيري و ارجاع خواهد داشت.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:16 AM
مروری بر HIV و بیمای ایدز


ايدز هفدهمين علت مرگ و مير در ايلات متحده آمريكا را تشكيل مي دهد. ايدز در واقع مجموعه اي از بيماريها مي باشد كه در آنها ضعف سيستم ايمني به ميزان زياد،نقش مهمي را بازي مي كند.نقص ايمني شديد باعث مي گردد ه بسياري از عفونتهاي فرصت طلب،محيط مناسب براي رشد خود پيدا نمايد.حضور اين عفونتهاي فرصت طلب و بعضي از انواع بيماريها،از علايم اصلي ايدز هستند.
بيماري ايدز بر اثر ويروس اچ آي وي HIV ايجاد مي شود كه حروف اول كلمات Human Immunodeficiency Virus به معني ويروس نقص ايمني انسان مي باشد.ويروس اچ آي وي از گروه رترو ويروسها مي باشد كه به بعضي از سلولها در سيستم ايمني بدن حمله كرده و باعث تخريب آنها مي شود.
هيچ فهرست مشخصي از علايم بيماري در ايدز وجود ندارد.با اينحال ايدز معمولاً با حالت سركوب وضعيت ايمني بدن و وقوع عفونتهاي فرصت طلب مشخص مي گردد.
تاريخچه ايدز:
مركز كنترل و پيشگيري بيماري در ايالات متحده آمريكا(CDC)در سال ۱۹۸۱ ميلادي بيماري ايدز را كشف كرد.اين بيماري ابتدا در گروهي از مردان جوان كه دچار سرطانهاي غير معمول و عفونتهاي نادر فرصت طلب شده بودند،ديده شد.محققين انستيتوي ملي سلامت و ساير مراكز بيماريهاي عفوني در ايالات متحده آمريكا از آن هنگام شروع به تحقيق در مورد اين بيماري جديد نمودند.
در ابتدا،پزشكان به ايدز بعنوان يك بيماري مقاربتي نگاه مي كردند زيرا اكثر موارد اين بيماري در مردان همجنس باز ديده مي شد.طي تحقيقاتي كه در اوايل دهه ۱۹۸۰ ميلادي بعمل آمد،ارتباطي بين ورود يك مرد همجنس باز كانادايي به آمريكا و شيوع آن در آمريكا ديده شد و محققين به اين نتيجه رسيدند كه ويروس اچ آي وي از خارج كشور ايالات متحده آمريكا آمده است.
گرچه اين مرد كانادايي ممكن است ويروس اچ آي وي را به عده اي از مردم آمريكا منتقل كرده باشد،اما امروز دانشمندان اعتقاد دارند كه اين ويروس در انسانها از سال ۱۹۵۹ و يا حتي قبل از آن هم وجود داشته است.
در سال ۱۹۸۳، دانشمندان توانستند يك رترو ويروس را در اين بيماران كشف نمايند و نام آن را ويروس نقص ايمني انسان يا به اختصار اچ آي وي (HIV) گذاشتند.اين ويروس كه يكي از مرگبارترين رترو ويروسهايي است كه تاكنون در انسان كشف شده است،از طريق خون و ترشحات بدن انتقال مي يابد.اين ويروس همچنين مي تواند در بعضي از حيوانات مثل گوسفندان،ميمونها و بزها،بيماري ايجاد نمايد.
اچ آي وي در نهايت منجر به ايدز مي شود كه مرحله آخر عفونت اچ آي وي مي باشد.دانشمندان در سال ۱۹۸۴ ارتباط بين اچ آي وي و ايدز را كشف كردند.شايع ترين شكل اچ آي وي را اصطلاحاً به نام اچ آي وي يك (HIV-۱) مي شناسند كه در سال ۱۹۸۴كشف شد. شكل ديگر اين ويروس كه در سال ۱۹۸۶در غرب آفريقا كشف شد را اچ آي وي دو(HIV-۲)نامگذاري كرده اند. روشهاي شناسايي اين ويروسها،پس از مدتي ابداع و توسعه يافت.
از شواهد بدست آمده چنين به نظر مي رسد كه HIV-۱ ابتدا در نوعي از شامپانزه ها به نام پان تروگلوديت ها (Pan Troglodytes) و HIV-۲ در نوعي از ميمونها به نام سوتي مانگابي ها(Sooty mangabeys) وجود داشته است.
تحقيقاتي كه بر روي ساختمان شكل‌هاي اوليه اچ آي وي انجام مي شود ممكن است به دانشمندان كمك نمايد كه متوجه شوند كه چگونه اين ويروس جهش يافته و به شكل هايي كه امروز ديده مي شوند تبديل شده است.فهميدن چگونگي اين جهش ها ممكن است به نوبه خود منجر به ايجاد روشهاي آزمايش و درماني بهتري گردد.
نحوه بيماريزايي ايدز:
براي اينكه بهتر با بيماري ايدز آشنا شويم بهتر است ابتدا مطالبي راجع به ويروسها و رتروويروسها بدانيم.
ويروسها:
ويروسها به شكلهاي مختلفي وجود دارند اما همه آنها داراي ساختماني از قطعات پروتئيني هستند. در داخل ويروسها،در داخل ويروسها،دي ان اي(DNA)يا آر ان اي(RNA)وجود دارد كه براي تكثير ويروسها لازم مي باشند.
رتروويروسها:
اچ آي وي نوعي ويروس است كه به گروه رتروويروس ها تعلق دارد.رتروويروسها يك سلول را آلوده كرده و ماده ژنتيكي خود را با دي ان اي سلول ميزبان تركيب نموده و باعث تغييراتي در دي ان اي سلول آلوده مي كند. به محض اينكه رترويروسها،دي ان اي سلول ميزبان را تغيير دادند،از آز ان اي سلول ميزبان براي ايجاد نوعي كارخانه ويروس سازي در خود سلول استفاده مي كنند.
اچ آي وي بطور عمده به دو نوع گلبول سفيد خون حمله مي كند كه عبارتند از:
۱-ماكروفاژها.
۲-سلولهاي تي T(تي سل ها T cells).
از سلولهاي تي،يك نوع آن كه اصطلاحاً به آن سلول تي كمك كننده(Helper Tcell) يا سلول CD۴+ گفته مي شود،بخصوص حساس به اچ آي وي مي باشد.
يك ويروس اچ آي وي در يك ماكروفاژ يا سلول تي مي تواند سلول ميزبانش را مجبور سازد كه قبل از نابودي سلول،حدود ۲۵۰ ويروس جديد بسازد.وقتي سلولهاي تي تخريب شده و از تعداد آنها كاسته مي شوند،توانايي بدن در مقابله با عفونتها از بين رفته و به عفونتهاي فرصت طلب و ساير بيماريها اين اجازه را مي دهد كه در بدن مستقر شده و ايجاد بيماري كنند.
عفونتهاي فرصت طلب ممكن است داراي منشأ قارچي(مثل كانديديازيس و هيستوپلاسموزيس)ويروسي(مثل سيتومگالوويروس و هرپس)انگلي(مثل پنوموني پنوموني پنوموسيستيس كاريني و توكسوپلاسموزيس)يا باكتريايي(مثل سل و حصبه)باشند.
اچ آي وي خودش مستقيماً سلول ميزبانش را نمي كشد بلكه آن را ناتوان كرده و در نهايت سيستم ايمني بدن را نابود مي كند.وقتي چنين وضعيتي اتفاق مي افتد،عفونتهاي فرصت طلب و ساير بيماريها
مي توانند به راحتي به سيستم دفاعي غلبه نمايند.
نحوه پيشگيري از ايدز:
در ايالات متحده آمريكا،فقط وقتي كه تشخيص بيماري ايدز در يك فرد داده شد، بايد عفونت به اچ آي وي به مركز كنترل و پيشگيري بيماري(CDC)گزارش شود.بنابراين تعداد موارد ايدز گزارش شده فقط بيانگر درصد كمي از افرادي است كه به عفونت اچ آي وي آلوده شده اند.بعضي از محققين تخمين زده اند مه به ازاء هر يك بيمار مبتلا به ايدز كه گزارش مي شود،۵۰ تا ۷۰ نفر ديگر نيز به اچ آي وي مبتلا هستند.
با پيشرفتهاي زيادي كه در درمان ايدز ايجاد شده است،به طول عمربيماران مبتلا به ايدز افزوده شده و اين بيماري نيز جزء بيماري‌هاي مزمن محسوب مي گردد.
افراد مبتلا به عفونت اچ آي وي و ايدز اكنون عمر بيشتري مي كنند اما اين عفونت تا آخر همراه آنان مي‌باشد.
متأسفانه ايدز در بين افراد فقير شيوع بيشتري دارد.عدم دسترسي به مراقبتهاي بهداشتي،خدمات اجتماعي و اطلاعاتي كه براي پيشگيري از اين بيماري بايد آموخته شود،بعلاوه ساير عوامل باعث
مي گردند كه افراد فقير بيشتر مستعد ابتلا به اين عفونت شوند.
بسياري از افراد فقير در ايالات متحده آمريكا قادر به پرداخت سالي ۰۰۰،۱۰ تا۰۰۰،۲۰ دلار براي خريد داروهاي اين بيماري نيستند.
گزارش هايي كه اخيراً از مراكز كنترل و پيشگيري بيماري(CDC) آمريكا اعلام شده است بيانگر اين نكته است كه حدوداً پنجاه درصد موارد جديد اين بيماري در سياهپوستاني كه فقط ۱۳ درصد از كل جمعيت آمريكا را تشكيل مي دهند ديده مي شود.
اسپانيايي تبارهاي آمريكا نيز با وجود اينكه ۱۰ درصد از كل جمعيت آمريكا را تشكيل مي دهند،حدود ۲۰ درصد از موارد جديد ابتلا به ايدز را شامل مي شوند.
ميزان شيوع ايدز در سراسر جهان:
عفونت اچ آي وي يك اپيدمي(همه گيري)جهاني را ايجاد كرده است.سازمان بهداشت جهاني(WHO)تخمين زده است كه حدود ۴۰ تا۱۰۰ ميليون نفر در سراسر جهان ممكن است به عفونت اچ آي وي مبتلا باشند،با اينحال به دلايل زير ممكن است تعداد مبتلايان به ايدز خيلي بيشتر از اين مقدار باشد:
- فقدان مكانيسم آزمايشي در كشورهاي در حال توسعه.
- عدم توانايي در شناسايي ويروس در اوايل ابتلا به عفونت(دوره پنجره).
- هزينه انجام آزمايش.
- ترس از اعلام نتايج آزمايش.
- گزارشهاي آماري ناقص(بخصوص در كشورهاي در حال توسعه).
تعداد مبتلايان به عفونت اچ آي وي و تعداد بيماران مبتلا به ايدز در اروپا،الگويي مشابه آمريكا دارد و در هر دوي اين مناطق انتظار مي رود كه از تعداد اين افراد كاسته شود.
ايدز به احتمال زياد از آفريقا منشاء گرفته است و اين قاره شاهد شديدترين اپيدمي(همه گيري) مي باشد.در بعضي از مناطق آفريقا،حدود نيمي از افراد به عفونت اچ آي وي دچار هستند.همانند آفريقا،در آسيا و آمريكاي جنوبي نيز شاهد افزايش پايداري در تعداد مبتلايان به اچ آي وي هستيم.
انجمن پزشكان بريتانيا

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:18 AM
نام بيماري:

Hymenolepisasis, Dwarf tapeworm infection


كرم نواري كوتوله كوچكترين سستود روده انسان بوده و از خانواده هيمنولپيديده با خواص عمومي ‏سستودها است ولي سوراخهاي تناسلي فقط در يك طرف است و انسان تنها ميزبان آن بوده و ميزبان واسط ندارد. با توجه به چرخه زندگي كرم، اكثر موارد آلودگي در كودكان رخ مي‏دهد.

اپيدميولوژي
جهان: بيماري تقريبا در تمامي‏نواحي گرم و مرطوب دنيا وجود داشته و برآورد مي‏شود تقريبا ۲۰ ميليون نفر به آن آلوده باشند.
ايران: آلودگي در اكثر نواحي كشور خصوصا خوزستان و مازندران ديده مي‏شود و حداكثر شيوع آن ۱۰ تا ۲۰% گزارش شده است.
مورفولوژي
كرم: طول كرم ۴ سانتيمتر (حداكثر ۱۰ سانتيمتر) و حداكثر عرض آن ۱ ميليمتر بوده و تعداد بندها ۱۵۰ تا ۲۰۰ عدد است . سر (اسكولكس) داراي ۴ بادكش و يك روستلوم و يك رديف قلاب( به تعداد ۲۰ تا۳۰ عدد)است. در بندهاي بالغ تعداد بيضه‏ها سه عدد، تخمدان دو قسمتي و رحم كيسه اي شكل است. سوراخ تناسلي فقط در يك طرف بندها قرار دارد.
آلودگي انسان غالبا از طريق وارد شدن تخم به دهان با دستان خود شخص آلوده و يا مواد غذايي آلوده facal – oral – oral exposure صورت مي‏گيرد ولي امكان internal autoinfection وجود دارد(تخم به گرما و خشكي بسيار حساس است).
بيماريزايي و تظاهرات باليني
بجز آلودگي شديد، بيماري معمولا بدون علامت بوده و تظاهرات اصلي آن بيشتر به صورت تحريك پذيري، بي قراري و اختلال گوارشي، خارش معقد يا بيني و ندرتا اسهال خوني، كهير، سردرد، سرگيجه، اختلال رفتاري و تشنج است.
نكته : در يك مطالعه (دكتر شريف مراغي و نعيم جبرپور) عصاره خاكشير با اثرات كمي‏كمتر از نيكلوزاميد در از بين بردن هيمنولپيس نانا در محيط آزمايشگاهي و نيز موش موثر بوده است.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:19 AM
سياه زخم تعريف‌ بيماري‌:
سياه‌ زخم‌يك‌ بيماري‌ عفوني‌ و قابل‌ انتقال‌ بين‌انسان‌ و حيوان‌ مي‌باشد. مخزن‌ اين‌بيماري‌ در دام‌ (عمدتا گوسفند، بز وگاو) بوده‌ و با مرگ‌ و مير بالا و سريعي‌همراه‌ است‌. انسان‌ به‌ صورت‌ اتفاقي‌ درصورتي‌ كه‌ در معرض‌ تماس‌ با دام‌آلوده‌، پوست‌، پشم‌ و فرآورده‌هاي‌ آن‌قرار گيرد يا از گوشت‌ آلوده‌ استفاده‌نمايد و يا در هواي‌ آلوده‌ به‌ اسپور(هاگ‌) تنفس‌ نمايد به‌ بيماري‌ مبتلامي‌شود.
بیماری سیاه زخم یک بیماری عفونی حاداست که توسط باسیلوس آنتراسیس ایجاد می شود. شیوع این بیماری در عموم حیوانات وحشی و اهلی مانند گاو، گوسفند، بز، شتر و گوشتخواران اتفاق می افتد. بیماری می تواند به انسانهایی که با حیوانات آلوده و یا بافت آلوده حیوانی سروکار دارند، سرایت کند. میکروب این بیماری می تواند به عنوان سلاح بیولوژیک مورد استفاده قرار گیرد و تولید آن نسبتاً آسان است ، لذا در حال حاضر از اهمیت خاصی برخوردار شده است .
پخش گسترده پاکتهای حاوی عامل این بیماری در آمریکا نگرانی هایی را در کل دنیا به وجود آورده است . گفتنی است بیماری سیاه زخم عموماً در مناطق کشاورزی و در بین حیوانات شیوع می یابد. انسان نیز در تماس با حیوان آلوده و یا محصولات به دست آمده از حیوان آلوده ، به بیماری مبتلا می شود. کارگرانی که با حیوان مرده و یا محصولات به دست آمده از حیوان مبتلا سروکار دارند، احتمال ابتلا به سیاه زخم برای آنها زیاد است این گونه آلودگی به سیاه زخم صنعتی مشهور است . انتقال بیماری سیاه زخم به سه شکل پوستی ، تنفسی و گوارشی است .
اسپور این باکتری قادر است سالها در خاک باقی مانده و حیوانات را از این طریق آلوده کند. انسان در تماس با این حیوانات آلوده شده و بیمار می شود. همچنین از طریق خوردن گوشتهای آلوده نیز به فرم گوارشی بیماری مبتلا می گردد. چنانچه اسپور این بیماری از طریق هوا وارد مجاری تنفسی شود، فرم تنفسی سیاه زخم ایجاد می شود.
تاريخچه‌:
در آثار باقيمانده‌ از مصر باستان‌ به‌اين‌ بيماري‌ اشاره‌ شده‌ است‌ ونشانه‌هاي‌ باليني‌ سياه‌ زخم‌ را ازسالهاي‌ بسيار قديم‌ مي‌شناخته‌اند.
«داوين‌» ميكروب‌ اين‌ بيماري‌ رادر سال‌ ۱۸۴۹ ميلادي‌ براي‌ نخستين‌بار از خون‌ گوسفندي‌ كه‌ از سياه‌زخم‌تلف‌ شده‌ بود بدست‌ آورد.
در ســال‌ ۱۸۷۷ ميـــلادي‌«رابرت‌ كخ‌» نيز توانست‌ آن‌ را كشت‌دهد.
عامل‌ بيماري‌:
عامل‌ اين‌ بيماري‌ نوعي‌ باكتري‌ به‌نام‌ «باسيلوس‌ آنتراسيس‌» مي‌باشد.هاگ‌ باكتري‌ بر اثر جوشاندن‌ در مدت‌۱۰ دقيقه‌ كشته‌ مي‌شود.
عامل‌ بيماري‌ قادر است‌ كه‌ سالها(حتي‌ تا بيست‌ سال‌) در خاك‌ وفرآورده‌هاي‌ دامي‌ زنده‌ بماند كه‌ اين‌خاصيت‌، عامل‌ مهمي‌ در انتشار بيماري‌به‌ حساب‌ مي‌آيد.
شکل و خصوصیات باکتری:
باکتری میله‌ای شکل و غیرمتحرک و دارای کپسول بوده و هوازی ـ بی‌هوازی اختیاری است از خصوصیات مهم این جنس یعنی باسیلوس‌ها و این باکتری، تولید هاگ یا اسپور (Spore) است به همین دلیل، مقاومت محیطی زیادی دارند و اکثرا در آب هوا و بخصوص خاک حضور دارند.
مقاومت باکتری:
فرم رویشی و جوانه‌زده‌ی باکتری، مقاومتی همانند مقاومت سایر باکتری‌های بدون هاگ دارد یعنی حساس است و در گرمای ۶۰ درجه و مواد ضدعفونی کننده‌ی عادی، بزودی از بین می‌رود ولی هاگ یا اسپور آن سالها در شرایط عادی باقی می‌ماند و پس از این مدت اگر در شرایط مناسب قرار گیرد به فرم رویشی تبدیل می‌شود. گزارش های مختلفی از دوام هاگ این باکتری وجود دارد بطوریکه بقای آن را در طبیعت تا ۶۰ سال گزارش کرده‌اند.
عواملی که باعث هاگ‌گذاری، تبدیل هاگ به فرم رویشی و تبدیل فرم رویشی به هاگ می‌شود، موجب بقای باکتری است که در این مورد می توان به وجود زمین‌های قلیائی و حاوی آهک و مقداری ازت در اثر نباتات گندیده (که این مناطق به مناطق گرمخانه‌ای موسوم هستند) و همچنین فصول بارانی و خشکسالیهای پی در پی و گرمای بیش از ۱۵ درجه اشاره کرد که تناوب تبدیل هاگ به فرم رویشی و بالعکس را تامین می کند (این تبدیلات بطور استثناء در هاگ این باکتری وجود دارد یعنی با مساعد شدن شرایط به فرم رویشی تبدیل می‌شود و با نامساعد شدن شرایط، مجددا به شکل هاگ برمی‌گردد).
اسپور باکتری در دمای ۱۲۰ درجه سانتیگراد در تحت فشار در اتوکلاو به مدت ۱۵ دقیقه از بین می‌رود. عوامل دیگری که در از بین بردن هاگ این باکتری موثر است: گرمای خشک ۱۴۰ درجه به مدت بیش از ۳ ساعت، محلول ۱۰% فرمالین در دمای ۴۰ درجه به مدت ۱۵ دقیقه( اما در دمای کمتر مدت زمان بیشتری مورد نیاز است)، محلول ۵% سود سوزآور. اما نور آفتاب و گندیدن لاشه بر هاگ باکتری اثر کمی دارد.
حساسیت:
در دام ها در شرایط طبیعی، تمام علفخواران نسبت به این بیماری حساسیت زیادی دارند. نشخوارکنندگان بویژه گوسفند، گاو و بز بسیار حساس می‌باشند و در صورت ابتلا بیماری بیشتر به شکل فوق حاد بوده و تلف می‌شوند. حساسیت دام‌های تک‌سمی نیز زیاد است اما از نظر حساسیت بعد از نشخوارکنندگان قرار دارند.
گوشتخواران حساسیت کمی دارند و بطور استثناء ممکن است مبتلا شوند. پرندگان به این بیماری مقاومت دارند به استثنای شترمرغ که حساس است. نژاد در حساسیت دام‌ها موثر است بطوریکه گوسفندان آفریقا نسبت به سایر نژادها مقاومت بیشتری به شاربن دارند همچنین حیوانات مسن بدلیل ایمنی اکتسابی و تدریجی بیش از حیوانات جوان مقاومت دارند.
انسان به بیماری شاربن حساس بوده و با تماس با حیوانات مبتلا و یا فراورده‌های آلوده به این بیماری مبتلا می‌شود.
راه انتقال و انتشار باکتری و بیماری:
بیماری شاربن در انسان در نتیجه تماس مستقیم با حیوانات بیمار و یا فرآورده‌های حیوانات مثل پوست، مو و پشم ایجاد می‌شود بنابراین دامپزشکان، دامداران، میکروب شناسان، کشاورزان، چوپانان، کارگران کشتارگاه‌ها و کارگرانی که در صنایع پوست و پشم کار می‌کنند بیشتر در معرض ابتلاء به این بیماری هستند.
در حیوانات میکروب شاربن بطور مستقیم از حیوان آلوده به حیوان سالم منتقل نمی‌شود بلکه میکروب در بافت‌های حیوانات مبتلا وجود داشته و کمی قبل از مرگ از راه ترشحات مختلف به خارج دفع می‌شود. همچنین اگر لاشه حیوانات تلف شده کالبدگشایی شود و یا در دسترس پرندگان و یا حیوانات شکاری قرار گیرد، ممکن است بطور وسیع و خطرناکی میکروب را در خاک پراکنده کند.
بنابراین انتشار میکروب در یک منطقه ممکن است بوسیله‌ی جریان آب، حشرات، سگ‌ها و سایر گوشتخواران، پرندگان وحشی و یا مدفوع دام‌های مبتلا تامین شود. ورود عفونت به یک منطقه غیرآلوده همواره بوسیله مواد آلوده حیوانی مانند پودر استخوان، کود، پوست، روده، پشم و مواد کنسانتره و یا علوفه آلوده صورت می‌گیرد.
میکروب شاربن در انسان و حیوان ممکن است از راه خراش‌های پوستی، راه گوارشی و یا از طریق تنفس ایجاد آلودگی نماید. گرچه در بیشتر مواقع طرز ایجاد آلودگی به درستی معلوم نیست اما غالبا تصور می‌‌شود که دام‌ها در نتیجه خوردن غذاها و یا آب‌های آلوده مبتلا می‌شوند و در انسان میکروب بیشتر از راه خراش‌های پوستی وارد بدن می‌شود ولی ندرتا ممکن است از راه مخاط دستگاه تنفس و یا گوارش افراد را مبتلا کند. بنابراین بسته به راه ورود میکروب سه نوع شاربن ایجاد می‌شود: شاربن پوستی، شاربن تنفسی و شاربن گوارشی.
بیماری‌زایی:
باسیلوس آنتراسیس از طریق تولید سم یا زهرابه به میزبان حمله می‌کند. بطور دقیقتر، بیماریزایی باسیلوس آنتراسیس به دو عامل مربوط است: کپسول و زهرابه. به این ترتیب که کپسول، باکتری را در برابر بیگانه خوارها و فاگوسیت‌ها و سایر عوامل دفاع غیرآختصاصی بدن محافظت می‌کند و زهرابه یا توکسین که از سه جزء مهم پروتئینی تشکیل شده است.

بيماري‌ در انسان‌ به‌ شكل‌شديدتري‌ ايجاد گرديده‌ و مرگ‌ ناشي‌از آن‌ غير معمول‌ نيست‌. در انسان‌بيماري‌ به‌ سه‌ شكل‌ اصلي‌ مشاهده‌مي‌گردد (كه‌ بستگي‌ به‌ چگونگي‌ ورودباسيل‌ و جايگزيني‌ آن‌ دارد):

۱ - شاربن‌ جلدي‌ (سياه‌ زخم‌):
حدود ۹۵ تا ۹۸ درصد از مواردبيماري‌ انسان‌ را شامل‌ مي‌گردد.باكتري‌ از طريق‌ بريدگي‌ يا خراش‌ درپوست‌ وارد مي‌شود (در پوست‌ سالم‌قابل‌ نفوذ نيست‌). در طول‌ دوره‌ كمون‌۱ تا ۷ روز (غالبا ۲ تا ۵ روز) عامل‌بيماري‌ رشد و تكثير نموده‌ و توكسين‌(سم‌) توليد مي‌نمايد كه‌ باعث‌ ايجادجوش‌ كوچك‌ رو به‌ پيشرفت‌ مي‌گردد.معمولا اين‌ جراحت‌ قرمز رنگ‌ بوده‌، به‌جوش‌ كورك‌ مانند يا گزش‌ حشره‌شباهت‌ دارد و ممكن‌ است‌ خارش‌ نيزداشته‌ باشد.
با پيشرفت‌ بيماري‌ جراحت‌ اوليه‌تبديل‌ به‌ تاول‌ مملو از مايع‌ مي‌گردد.تاولهاي‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ درنزديك‌ جراحت‌ اوليه‌ ظاهر شود. مايع‌تاولي‌ كه‌ در ابتدا روشن‌ بوده‌ به‌ رنگ‌تيره‌ و سياه‌ متمايل‌ به‌ آبي‌ در مي‌آيد.هنگامي‌ كه‌ تاول‌ پاره‌ شود، نكروز درمركز جراحت‌ شروع‌ شده‌ و به‌ اسكار*سياه‌ تبديل‌ مي‌گردد. جراحت‌ معمولابدون‌ درد مي‌باشد مگر اينكه‌ تحت‌فشار قرار گيرد.
همزمان‌ با تشكيل‌ اسكار ممكن‌است‌ علايم‌ عمومي‌ خفيفي‌ شامل‌بي‌قراري‌ و بالارفتن‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌بروز نمايد.
شايعترين‌ محل‌ عفونت‌ شاربن‌جلدي‌، سر و ساعد است‌.
۱ - شاربن‌ مننژي‌: ممكن‌ است‌ به‌دنبال‌ اشكال‌ ديگر بيماري‌ بويژه‌ شكل‌جلدي‌ اوليه‌ عفونت‌ اتفاق‌ افتد. اين‌شكل‌ عفونت‌ تقريبا در ۵ درصدمبتلايان‌ به‌ شاربن‌ جلدي‌ گزارش‌ شده‌است‌. در اين‌ شكل‌ از بيماري‌ بدون‌توجه‌ به‌ درمان‌ ميزان‌ مرگ‌ و مير ۱۰۰درصد است‌.
۲ - شاربن‌ تنفسي‌: استنشاق‌ اسپورهاي‌* زنده‌ وجايگزيني‌ آنها در آلوئل‌*هاي‌(بافت‌هاي‌) ريوي‌ منجر به‌ ايجادشاربن‌ تنفسي‌ مي‌گردد. اسپورها بعد ازانتقال‌ به‌ غدد لنفاوي‌ رشد كرده‌، تكثيرپيدا مي‌كنند و توكسين‌ توليد مي‌نمايند.
توكسين‌ و باكتري‌ از طريق‌ مجاري‌لنفاوي‌ وارد جريان‌ خون‌ شده‌ توكسمي‌و باكتريمي‌ سريعا كشنده‌ را باعث‌مي‌شوند.
۳ - شاربن‌ گوارشي‌ : شاربن‌ گوارشي‌ در نتيجه‌ مصرف‌بافت‌ آلوده‌ حيوانات‌ تلف‌ شده‌ ازشاربن‌ به‌ وجود مي‌آيد.
علايم‌ بيماري‌ شاربن‌ گوارشي‌ به‌فاصله‌ ۲ تا ۵ روز پس‌ از مصرف‌گوشت‌ آلوده‌ تظاهر مي‌يابد. علايم‌ اوليه‌تهوع‌، استفراغ‌، بي‌ اشتهايي‌، تب‌، دردشكم‌ و گاهي‌ اوقات‌ اسهال‌ خوني‌مي‌باشد.سیاه زخم جلدی در پوست انسان سیاه‌زخم پوستی:معمولا در مناطقی از پوست دست و بازو که بیشتر در معرض تماس با آلودگی هستند روی می‌دهد (پوست صورت و گردن هم با شیوع کمتری گرفتار می‌شوند).
علائم:
ضایعه معمولا با ایجاد جوش بی‌درد در محل ورود میکروب آغاز می‌شود که به سرعت گسترش می‌یابد و به قرحه‌ای که اطراف آن را طاول‌های کوچک احاطه کرده‌اند منجر می‌شود و به نکروز قرمز تیره و سیاه رنگی تبدیل می‌شود (در مرکز زخم یک اثر و جاماندگی از زخم سیاه رنگ بوجود می‌آید). این ضایعه قطر ۱ تا ۳ سانتیمتری داشته و به آن پوسچول بدخیم (malignant pustule) می‌گویند. در اثر زهرابه میکروب خیز و ادم وسیع، بزرگ شدن عقده‌های لنفاوی (لنفادنوپاتی)، تب، بی‌حالی و نیز سر درد هم ممکن است دیده شود. بیماری در اکثر موارد خودبخود محدود شده و بهبودی حاصل می‌‌شود ‌اما موارد درمان نشده می‌تواند به باکتریمی Bacteremia یا وجود باکتری در گردش خون، مننژیت و مرگ منجر شود و این تلفات در اینگونه افراد حدود ۲۰% است. این بیماری در مناطق استوایی شایع‌تر است.
سیاه‌زخم تنفسی یا ریوی:
در انسان که بیماری پشم ریسان هم خوانده می‌شود در اثر استنشاق اسپورها ایجاد می‌گردد که در ابتدا آثاری شبیه به سرماخوردگی دارد ولی بزودی به بیماری شدید ریوی و پنومونی تهدید کننده تبدیل می‌شود. میزان تلفات در این شکل بیماری حتی افرادیکه تحت درمان دقیق قرار می‌گیرند زیاد است چون زمانی به بیماری مظنون می‌شوند که جراحات قابل ترمیم نیست.
علائم:
تب، سرفه‌ی خشک، احساس ناراحتی در پشت جناغ سینه و نهایتا تنگی نفس حاد، تعریق و سیانوز. پرده جنب ریه هم درگیر می‌شود و پس از آن تجمع مایع خونی در فضای پلور ( فضای بین دو پرده جنب) روی می‌دهد. بیماری به سرعت پیشرفت می کند و در عرض ۲۴ تا ۳۶ ساعت شوک، افت دمای بدن و مرگ رخ می‌دهد.
سیاه‌زخم گوارشی:
در اثر مصرف گوشت آلوده ایجاد می‌شود.
علائم:
بصورت یک التهاب دستگاه گوارش (گاستروانتریت) حاد تظاهر می‌یابد. تب شدید، نفخ شکم، دل‌درد و همچنین استفراغ خونی و اسهال خونی هم ممکن است دیده شود و نهایتا به مرگ منجر می‌شود.
تشخیص:
تهیه گسترش و دیدن باسیل‌های گرم مثبت و بزرگ که بصورت زنجیره‌ای قرار گرفته‌اند. اسپورها معمولا در گستره‌های بدست آمده از ترشح زخم دیده نمی‌شود. آزمایشات سرولوژی مفید نیستند.
علايم‌بيماري‌درحيوانات‌:
علايم‌ اين‌ بيماري‌ در حيوانات‌ممكن‌ است‌ به‌ سرعت‌ اتفاق‌ بيفتد;حيوان‌ ممكن‌ است‌ دچار لرزش‌عضلاني‌، تنگي‌ نفس‌ و پرخوني‌ مخاطگردد و به‌ فاصله‌ كوتاهي‌ اين‌ علايم‌ باكلاپس‌* و سپس‌ مرگ‌ خاتمه‌ يابد.همچنين‌ به‌ دنبال‌ تلف‌ شدن‌ حيوان‌ترشح‌ خون‌ از منافذ طبيعي‌ بدن‌ شامل‌:مقعد، واژن‌، بيني‌، دهان‌ و حتي‌ ازچشم‌ها و گوش‌ها جاري‌ مي‌گردد.
از علل‌ خونريزي‌ آزادشدن‌توكسين‌ (سم‌) از ارگانيسم‌ و ممانعت‌ ازانعقاد خون‌ مي‌باشد.
در شكل‌ حاد بيماري‌ ممكن‌ است‌نشانه‌هايي‌ تا ۴۸ ساعت‌ قبل‌ از مرگ‌حيوان‌ مشاهده‌ گردد كه‌ شامل‌افسردگي‌، بي‌ حالي‌ و سستي‌،بي‌اشتهايي‌، تب‌، تنفس‌ عميق‌ و سريع‌،افزايش‌ ضربان‌ قلب‌، پرخوني‌ پرده‌هاي‌مخاطي‌ و قطع‌ نشخوار مي‌باشد.
در گاو سقط جنين‌ و كاهش‌ مقدارشير نيز مشاهده‌ مي‌شود.
شكل‌ تحت‌ حاد يا مزمن‌: چنانچه‌ باكتري‌ از طريق‌ گوارشي‌ ومصرف‌ مواد آلوده‌ وارد بدن‌ شود،شكل‌ تحت‌ حاد تا مزمن‌ اتفاق‌ مي‌افتد،در گوشتخواران‌ وحشي‌ و اهلي‌ (چون‌سگ‌ و گربه‌) نيز غالبا بيماري‌، مشابه‌خوك‌ تظاهر و عفونت‌ تحت‌ حاد تامزمن‌ را ايجاد مي‌كند.
علايم‌ بيماري‌ در انسان‌:
علائم بیماری بستگی به نحوه تماس انسان با عامل بیماری دارد، ولی معمولاً این علائم در طی مدت ۷ روز ظاهر می شود: در شکل پوستی که شایعترین (در حدود ۹۵ درصد) نوع است عفونت سیاه زخم زمانی اتفاق می افتد که عامل بیماری که معمولاً در پشم ، چرم و موی حیوان (مخصوصاً بز) آلوده وجود دارد، از طریق زخم و یا بریدگی پوستی وارد بدن شود.

شروع عفونت های سیاه زخم شبیه گزش حشرات بوده که با خارش و برآمدگی پوست همراه است . اما طی یک تا دو روز به جراحات تاول گونه و سپس به زخم بدون درد با قطری در حدود ۱ تا ۳ سانتیمتر و با مشخصه نکروز سیاه رنگ در مرکز زخم تبدیل می شود. غدد لنفاوی در نزدیک زخم ممکن است متورم گردند. مرگ و میر پوستی ، در صورت عدم درمان ، حدود ۲۰ درصد است .
چنانچه درمان با آنتی بیوتیک مناسب انجام شود، مرگ و میر به ندرت اتفاق می افتد.
شکل تنفسی با ورود اسپور باکتری از طریق مجاری تنفسی ایجاد می شود. ورود اسپور می تواند اتفاقی (محیط های آلوده ) و یا عمدی باشد. شروع علائم معمولاً شبیه به یک سرماخوردگی است . پس از چند روز علائم پیشرفت کرده و مشکل تنفسی ایجاد شده و در فرد شوک ایجاد می شود.
فرم تنفسی معمولاً منجر به مرگ می شود. فرم گوارشی : ممکن است پس از مصرف گوشت آلوده به عامل سیاه زخم اتفاق بیفتد و علائم آن التهاب حاد دستگاه گوارش است .
علائم اولیه شامل تهوع ، کاهش اشتها، استفراغ ، تب و به دنبال آن دردهای ناحیه شکمی است . استفراغ همراه با خون بوده و اسهال شدید در فرد بیمار مشاهده می شود. در فرم گوارشی میزان مرگ و میر ممکن است بین ۲۵ تا ۶۰ درصد موارد را تشکیل دهد.
اپيدميولوژي‌(همه‌گيري‌شن اسي‌):
اساسا شاربن‌ بيماري‌ علف‌خواران‌بوده‌، و از طريق‌ آنها در طبيعت‌ حفظ ونگهداري‌ مي‌گردد. شاربن‌ از نظراپيدميولوژي‌ به‌ صورت‌ شاربن‌ صنعتي‌و كشاورزي‌ مورد توجه‌ است‌.
۱ - شاربن‌ صنعتي‌: در افرادشاغل‌ در مراكز تهيه‌ و توليدموادحيواني‌ يا محصولات‌ آنها (كه‌ممكن‌ است‌ در نتيجه‌ حيوانات‌ تلف‌شده‌ از بيماري‌ آلوده‌ شده‌ باشند) اتفاق‌مي‌افتد. متداولترين‌ منشأ شاربن‌صنعتي‌ پوست‌ يا چرم‌ و پشم‌ يا موي‌گوسفند و بز، پودر استخوان‌، خون‌ وگوشت‌ مي‌باشد.
۲ - شاربن‌ كشاورزي‌: درافرادي‌ كه‌ در تماس‌ با حيوان‌ آلوده‌هستند مانند دامدارن‌، دامپزشكان‌،چوپانان‌، كاركنان‌ آزمايشگاهها و به‌احتمال‌ قوي‌ كشاورزان‌ اتفاق‌ مي‌افتد.

پيشگيري‌ و كنترل‌:
یکی از راههای پیشگیری ، استفاده از واکسن است که در ایران تنها برای دامها استفاده می شود. لازم به ذکر است واکسن نوع حیوانی نباید برای انسان مورد استفاده قرار گیرد. در حال حاضر کشور آمریکا به علت شیوع این بیماری از واکسن انسانی علیه آن استفاده می کند. در صورتی که لباس و وسایل به عامل سیاه زخم آلوده شود، باید آنها را سوزاند. سطوح آلوده را می توان با استفاده از فرمالدئید ۱۰ درصد در آب و محلول کلروپراکسید هیدروژن ۳ درصد ضدعفونی کرد. در صورت آلودگی موها و بدن ، آنها را باید با شامپو و مواد شوینده کاملاً شستشو داد. برای درمان سیاه زخم پنی سیلین ، تتراسیکلین و فلوروکونیلون (سیپرو) تجویز می شود که می بایست حداقل ۲۴ ساعت قبل از شروع سپتی سمی داده شود. درمان آنتی بیوتیکی می تواند در کاهش ضایعات فرم پوستی بیماری سیاه زخم مؤثر باشد. در سیاه زخم تنفسی پس از ظهور علائم بیماری ، درمان تقریباً بی نتیجه است . تحقیقات انجام شده نشان می دهد، درمان میمون هایی که بلافاصله یک روز پس از تماس با اسپور این باکتری آنتی بیوتیک دریافت کرده اند، موفقیت آمیز بوده است .

انجام‌ روشهاي‌ پيشگيري‌ به‌منظور كاهش‌ اشاعه‌ باسيلوس‌آنتراسيس‌ از لاشه‌ آلوده‌ شامل‌:
۱ - عدم‌ اجراي‌ كالبد شكافي‌حيوان‌ تلف‌ شده‌ مظنون‌ به‌ شاربن‌
۲ - سوزاندن‌ يا مدفون‌ ساختن‌عميق‌ لاشه‌هاي‌ مشكوك‌ و پوشاندن‌ آن‌با لايه‌اي‌ از آهك‌ زنده‌.
۳ - واكسيناسيون‌ تمامي‌ حيوانات‌حساس‌ و جداسازي‌ حيواناتي‌ كه‌ علايم‌بيماري‌ را نشان‌ مي‌دهند و درمان‌ آنهابا آنتي‌بيوتيك‌. (معمولا حيوانات‌ به‌مدت‌ ۲۱ روز بعد از آخرين‌ موردتلفات‌ ناشي‌ از شاربن‌ قرنطينه‌ شده‌ وبه‌ فاصله‌ ۲۴ روز پس‌ از واكسيناسيون‌با واكسنهاي‌ اسپور زنده‌ نبايستي‌ به‌كشتارگاه‌ اعزام‌ شوند).
۴ - ضدعفوني‌ كليه‌ فرآورده‌هاي‌دامي‌ مثل‌ پوست‌، پشم‌ و استخوان‌حيوانات‌ مشكوك‌.
۵ - رعايت‌ مسايل‌ بهداشتي‌ محيطكار و انجام‌ اقدامات‌ حفاظتي‌ جهت‌كارگراني‌ كه‌ با وسايل‌ و مواد مشكوك‌و آلوده‌ سر و كار دارند.
۶ - رعايت‌ اقدامات‌ احتياطي‌ دركشتارگاه‌.
درمان‌:
در درمان‌ افراد مبتلا به‌ شاربن‌اهداف‌ زير مورد نظر مي‌باشد:
۱ - از بين‌ بردن‌ باكتري‌ در حداكثرسرعت‌ ممكن‌.
۲ - خنثي‌ ساختن‌ توكسين‌ باكتري‌
با داروهاي‌ پني‌ سيلين‌،تتراسايكلين‌ها، اريترومايسين‌،كلرامفنيكل به‌ طور موفقيت‌آميزي‌ دردرمان‌ شاربن‌ مورد استفاده‌ قرار گرفته‌ا

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:20 AM
تب با منشأ نامشخص چيست ؟

تب با منشأ نامشخص عبارت است از بالاتر رفتن درجه حرارت بدن به بيش از ۳/۳۸ درجه سانتيگراد در حداقل ۴ بار گرفتن درجه حرارت طي يك دوره ۱۴ روزه كه براي آن هيچ علت مشخصي پيدا نشده باشد يا ناخوشي كه بدون دليل مشخص ۱۴ روز طول كشيده باشد.
علايم شايع
تب براي حداقل دو هفته (با دماسنج مقعدي ). تب ممكن است متناوب باشد.
علل
در شيرخواران و كودكان :
عفونت ها
بيماري هاي بافت همبند يا بيماري هاي خودايمني
تومورها و سرطان ها، خصوصاً سرطان خون
در بزرگسالان :
عفونت ها
بيماري هاي بافت همبند يا بيماري هاي خودايمني
تومورها و سرطان ها، خصوصاً سرطان كليه و سرطان خون
گاهي تب توسط خود فرد ايجاد مي شود. اين حالت در بعضي از افرادي كه از نظر رواني مشكل دارند ممكن است ديده شود.
يكي از عوارض جانبي داروها ايجاد تب است .
عوامل افزايش دهنده خطر
تغذيه نامناسب
وجود بيماري كه باعث كاهش مقاومت بدن شده باشد.
قرار گرفتن در معرض مواد شيميايي يا هوا يا آب آلوده
مسافرت به مناطقي كه وضع بهداشتي مناسبي ندارند.
تماس با افرادي كه بيماري مسري دارند.
سالمندان
افرادي كه در معرض خطر ايدز قرار دارند.
سوءمصرف مواد
پيشگيري
روش خاصي براي پيشگيري وجود ندارد.
عواقب موردانتظار
بهبود خودبه خودي در حدود ۱۰% از موارد. در ساير موارد، نتيجه بستگي به تشخيص و درمان موفقيت آميز بيماري زمينه اي دارد.
عوارض احتمالي
بستگي به بيماري زمينه اي كه تب را ايجاد كرده است دارد.
درمان اصول كلي
تا زمان مشخص شدن علت تب ، درجه حرارت بدن را به طور روزانه ثبت كنيد. درجه حرارت مقعدي دقيقتر از ساير روش هاي گرفتن درجه حرارت است .
به دليل اينكه تب ممكن است اولين تظاهر يك بيماري جدي (در مراحل اوليه خود) باشد، امكان دارد انجام بررسي هاي كامل تشخيصي توصيه شود: آزمايش خون و ادرار و كشت ادرار، عكس برداري از قفسه سينه ، سي تي اسكن ، سونوگرافي ، اكوكارديوگرافي ، بررسي هاي مربوط به تيروييد، آزمايش هاي مربوط به كبد، آزمايش ايدز، و ساير بررسي ها.
درمان برحسب علت زمينه اي انجام مي گيرد.
داروها
در موارد ناراحتي خفيف ، مي توان از داروهايي مثل استامينوفن استفاده نمود. البته تا زماني كه بيماري زمينه اي مشخص نشده باشد، امكان دارد داروهاي ديگري تجويز نشوند تا احياناً از پوشانيده شدن علايم بيماري زمينه اي اجتناب شود.
گاهي امكان دارد در بيماراني كه بدحال هستند و هنوز جواب آزمايش هاي آنها نيامده است توصيه به امتحان آنتي بيوتيك ها يا ساير داروها شود.
فعاليت
تاحدي كه تحمل شود. البته بهتر است بيمار استراحت كند.
رژيم غذايي
رژيم خاصي توصيه نمي شود.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد:
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان تب بدون توجيه داريد كه بيش از ۲۴ ساعت طول كشيده است .
اگر دچارعلايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. اين علايم ممكن است سرنخي از علت تب به دست دهند.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:22 AM
گلو درد یکی از شایعترین دلایلی است که بیماران به متخصصین گوش و حلق و بینی مراجعه میکنند. گلو درد غالبا بدلیل عفونت مستقیم حلق بوسیله ویروسها یا باکتریها ایجاد میشود اما دلایل دیگری مثل رفلاکس معده ، ترشحات مزمن پشت حلق ، سرفه های مزمن ، حساسیت و کشیدن سیگار نیز میتوانند باعث گلو درد شوند.
در این مقاله تمرکز بحث ما در مورد گلودردهای باکتریایی و ویروسی است. اینگونه گلو درد ها غالبا در اواخر زمستان و اوایل بهار شایعتر هستند . راه انتقال گلودرد باکتریایی و ویروسی غالبا از طریق تماس با دست و ترشحات بینی فرد مبتلا است .
گلودردهای ویروسی
گلودرد ویروسی شایعترین علت گلو درد است که علائم آن شامل علائم سرماخوردگی ،کونژکتیویت ، خستگی یا کوفتگی عضلانی ، گرفتگی صدا و تب خفیف است .
در بچه ها ممکن است علائم دیگری مثل تهوع ، استفراغ ، دردهای شکمی و اسهال نیز دیده شود.یکی از انواع گلودردهای ویروسی بیماری منونوکلئوزیس عفونی است که بیشتر در افراد ۱۵ تا ۳۰ ساله دیده میشود .
علائم بالینی آن شامل تب ، گلودرد ، وجود ترشحات فراوان بر روی لوزه ها ، بزرگ شدن غده های لنفاوی گردن و گاهی بزرگی کبد و طحال است. ۹۰% مبتلایان به منونوکلئوزیس عفونی که با آمپی سیلین یا آموکسی سیلین درمان شوند دچار بثورات پوستی به شکل برو ز قرمزی های پراکنده در سطح پوستشان میشوند.
درمان گلو دردهای ویروسی مثل سایر بیماریهای ویروسی ، درمانی علامتی است که شامل استراحت کردن و استفاده از مسکن ها و تب بر ها است .آنتی بیوتیکها بر گلو دردهای ویروسی تاثیری ندارد.
گلو درد های باکتریایی
مبتلایان به گلو درد باکتریایی معمولا علائم بیماری ویروسی مثل آبریز ش بینی ، سرفه ، یا کونژکتیویت را ندارند. شایعترین باکتری که باعث گلو درد میشود استرپتوکوک است.علائم آن شامل قرمزی و تورم حلق و وجود ترشحات چرکی بر روی لوزه ها است .
اگر گلو درد باکتریایی درمان نشود معمولادر عرض ۷ تا ۱۰ روز بهبود میابد.درمان با آنتی بیوتیک باعث میشود که این مدت به ۲۴ ساعت کاهش یابد و آنتی بیوتیک از اکثر عوارض گلودردهای استرپتوکوکی جلوگیری میکند.
عوارض گلودردهای استرپتوکوکی
عوارض ناشی از گلودرد استرپتوکوکی خیلی کمتر از آن چیزی است که تصور میشود.از این عوارض میتوان از تب روماتیسمی ، آبسه دور لوزه ( پری تونسیلار) و گلومرولونفریت نام برد.
آبسه پری تونسیلار در کمتر از ۱ % کسانی که بعد از گلو درد استپتوکوکی از آنتی بیوتیک استفاده کرده اند دیده میشود.فرد مبتلا به آبسه دور لوزه ظاهر بدحالی دارد ، حالت حرف زدنش مثل حالتی است که سیب زمینی داغ در گلویش گیر کرده باشد (hot potato voice) ، اطراف لوزه متورم است و زبان کوچک به سمت مقابل رانده شده است.
سونوگرافی داخل دهانی روش تشخیصی مناسبی برای آبسه دور لوزه است. درمان آن آنتی بیوتیک وریدی و تخلیه کردن آبسه به روش جراحی است.
تب روماتیسمی یکی دیگر از عوارض نادر بعد از گلو دردهای استرپتوکوکی است . در بیماری که بدنبال گلو درد چرکی دچار درد و تورم مفاصل ، ندولهای زیر پوستی و صداهای اضافی قلبی میشود باید به تب روماتیسمی فکر کرد.
گلومرولونفریت یا گرفتاری کلیه نیز عارضه نادر دیگری از گلودرد استرپتوکوکی است که درمان گلو درد با آنتی بیوتیک مناسب نیز از احتمال ایجاد گلومرولونفریت کم نمیکند.علائم آن شامل هماچوری یا وجود خون در ادرار ، تکرر ادرار و تورم اندام تحتانی است.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:23 AM
روزئولا اينفانتوم (اگزانتوم سوبيتوم ) يك بيماري مسري شايع دوران كودكي با مشخصات تب بالا و بثورات پوستي . اين بيماري معمولاً شيرخواران و كودكان خردسال (۳-۱ سال ) را مبتلا مي سازد .
علايم شايع
تب (اغلب تب بالا) به مدت چند روز تا يك هفته ، همراه ساير علايم خفيف
تحريك پذيري
خواب آلودگي
بثورات پوستي سطح قرمزرنگ ۴-۳ روز پس از بروز تب بالا همزمان با بروز بثورات پوستي ، تب و ساير علايم ناپديد مي شوند.
علل
اين بيماري ناشي از ويروس هرپس نوع ۶ است . دوره نهفتگي بيماري ۱۵-۵ روز است .
عوامل افزايش دهنده خطر
كودكاني كه به مهد كودك مي روند بيشتر در معرض خطر قرار دارند.
تماس با افراد ديگر در مكان هاي عمومي
پيشگيري
اجتناب از تماس با افراد بيمار در صورت امكان
عواقب موردانتظار
خودبه خود در عرض يك هفته بهبود مي يابد.
عوارض احتمالي
تنش هاي ناشي از تب بالا (اين تشنج ها باعث آسيب مغزي نشده و پس از فروكش تب متوقف مي شود) (نادر)
عفونت مغزي (نادر)
درمان اصول كلي
بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل آزمايش هايي نظير آزمايش كامل ادرار و شمارش سلول هاي خون براي رد ساير علل تب بالا (نظير عفونت گوش مياني ، مننژيت ، پنوموني يا عفونت مجاري ادرار) باشد.
درمان خاصي براي روزئولا وجود ندارد. استراحت در منزل تا رفع علايم كفايت مي كند.
حمام آب ولرم يا پاشويه ممكن است براي كاهش تب ۹/۳۸ درجه سانتيگراد يا بالاتر استفاده شود.
داروها
براي ناراحتي خفيف و براي كاهش تب استفاده از داروهاي بدون نسخه نظير استامينوفن ممكن است كافي باشند. آنتي بيوتيك ها كمك كننده نيستند.
داروهاي ضدتشنج (اگر كودك تشنج داشته باشد) ممكن است تجويز شود.
فعاليت
تا برطرف شدن تب ، كودك بايد در بستر استراحت كند.
رژيم غذايي
براي كودك بايد يك رژيم معمولي متعادل در نظر گرفته شود. كودك را تشويق نماييد تا مايعات بيشتري مصرف كند. مكمل هاي ويتاميني لازم براي كودك را طبق روال عادي ادامه دهيد.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر كودك شما داراي علايم روزئولا باشد.
- بروز تب بالا
- سفت شدن بدن يا ساير نشانه هاي شروع يك تشنج
- امتناع كودك از مصرف مايعات
- اگر گريه شديد و مداوم كودك كه با بغل كردن نيز متوقف نمي شود.
- بيحالي و سفتي گردن

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:24 AM
اطلاعاتی در رابطه با وبا و آخرین وضعیت آن در ایران

بيماري وبا يکي از بيماري‌هاي عفوني است که همه ساله در بسياري از کشورها شيوع مي يابد و در ايران نيز تقريبا هر سال مواردي از ابتلاي به اين بيماري مشاهده مي‌شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از ایرنا ، وبا يک بيماري واگيردار عفوني است که فقط در انسان ايجاد مي شود. اين بيماري شامل دو نوع “کلاسيک” و “التور” است که نوع دوم آن قدرت همه گيري بيشتري دارد.
“التور” نام يکي از ايستگاه هاي قرنطينه در بندر اسکندريه مصر است که در سال ۱۹۰۶ نخستين بار اين نوع وبا در آن شناسايي شد.
در ايران نخستين همه گيري در سال ۱۳۴۴ اتفاق افتاد و تا به حال ۹ بار همه گيري کشوري رخ داده است اما ابتلا به اين بيماري بصورت تک گير همه ساله در اکثر استان هاي کشور گزارش شده است.
در آذربايجان شرقي از سال ۱۳۶۶ تا کنون پنج بار همه گيري بيماري وبا رخ داده است. از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۴ در ايران تعداد موارد مبتلا به وبا ۱۲۰۳۳ مورد و موارد مرگ ناشي از وبا ۱۴۹ مورد بوده است.
عوامل انتقال وبا
عامل ايجاد بيماري وبا يک باکتري به نام ويبريوکلرا است که بيشتر در آب هاي راکد ساحلي و آب هاي شور يافت مي شود.
عامل بيماري وبا در آب، محيط هاي مرطوب، ميوه، سبزي، صدف دريايي و گوشت زنده باقي مي ماند بنابراين در سفرهاي فصل تابستان هنگام خريد قالب هاي يخ از يخ فروشي ها از سالم بودن آنها بايد اطمينان داشت.
بطور کلي چهار فاکتور آب (آب آلوده به مدفوع انسان)، غذا، دستهاي آلوده و مدفوع در انتقال بيماري وبا نقش دارند.
محل هاي پر خطر کشور از نظر ابتلا به وبا
مناطقي که آب آشاميدني سالم در دسترس ندارد، مناطقي که فاضلاب، زباله و فضولات حيواني بصورت غير بهداشتي دفع مي شوند، در محل هايي که بهداشت فردي رعايت نمي شود و در زمان بروز سيل و حوادث طبيعي در اثر از بين رفتن شبکه هاي آبرساني، امکان ابتلا و انتقال به بيماري وبا بيشتر مي شود.
گروه خوني (گروه خوني او بيشتر مبتلا مي شود)، سن، اسيديته معده، عدم رعايت بهداشت فردي و پادتن هاي موجود در شير مادر عوامل فردي مستعد کننده و مسافرت، بي سوادي ، فقر و عدم رعايت بهداشت عمومي عوامل اجتماعي مستعد کننده ابتلا به وبا است.
علايم و راههاي تشخيص
عامل بيماري از راه دهان وارد معده و در روده تکثير مي شود به دنبال آن ترشح سم در روده باعث ترشح آب و املاح فراوان از سلول هاي روده به داخل فضاي روده مي شود که اين وضعيت، اسهال شديد را به دنبال دارد .
در نتيجه، بدن به شدت آب و املاح از دست مي دهد و چنانچه آب و املاح دفع شده جبران نشود، بيمار جان خود را از دست مي دهد.
علايم اين بيماري شامل اسهال آبکي شديد با دفعات اجابت مزاج غير قابل شمارش ، نبود دل درد و دل پيچه، گرفتگي عضلات پشت ساق پا، عطش فراوان، استفراغ بدون حالت تهوع، احساس پري و غر غر شکم و فقدان تب است.
در صورت مشاهده اين علايم بايد به پزشک و يا مراکز بهداشتي و درماني مراجعه کرد . با استفاده از مايعات (سرم خوراکي او آر اس) و چنانچه فرد قادر به نوشيدن نباشد، از طريق تزريق سرم به صورت اورژانس در مراکز بهداشتي درماني بايد آب و املاح از دست رفته جبران گردد و دوره درمان با استفاده از آنتي بيوتيکها تکميل شود. شايعترين منابع بيماري وبا
آب آشاميدني که توسط مدفوع يا دست آلوده به مدفوع آلوده شده باشد، سبزيجات برگ دار که با آب آلوده آبياري و يا شسته شده باشد، غذاهاي آلوده و غذاهاي تهيه شده از آبزياني که از آب هاي آلوده گرفته شده اند به صورت خام و يا نيمه پخته ، شايعترين منابع شيوع بيماري وبا هستند.
راههاي پيشگيري از وبا
مهمترين نکته در پيشگيري از وبا سالم سازي آب به روش هاي جوشاندن آب، ضد عفوني با محلول يا قرص کلر و استفاده از نور خورشيد است.
منظور از آب سالم آبي است که بو، رنگ و آلودگي هاي زيان بخش ميکروبي نداشته باشد و در آن مواد سمي نباشد و در عين حال مواد معدني و آلي موجود در آن از حد مجاز تجاوز نکند. براي پيشگيري از وبا هميشه بايد ميوه هاي خام و ظروف آشپزي را با آب پاکيزه شست، آب هايي را که از رودخانه ها و سدها برداشت مي شود هر چند پاک به نظر مي رسد، بايد ضد عفوني شوند.
شستن دست ها قبل از آماده کردن و خوردن غذا ، قبل از غذا دادن به بچه ها و قبل از دست زدن به آب آشاميدني و بعد از استفاده از دستشويي و توالت نبايد فراموش شود.
جلوگيري از بازي کودکان در استخر آب هاي کثيف يا محل تجمع آب هاي راکد و نيز محافظت آب و غذاي مصرفي از آلودگي و تماس حشرات ، از ديگر راههاي پيشگيري از وباست.
توجه به نکات ديگري همچون خودداري از مصرف بستني هاي سنتي و شيريني هاي خامه اي در فصل تابستان ، استفاده از شير و فرآورده هاي لبني پاستوريزه، استفاده از آب سالم در شستشو و طبخ مواد غذايي، توجه به تابلوهاي هشدار دهنده و مشخص کننده آب آشاميدني در پارکها، دقت در تهيه بهداشتي سالادهاي فصل در ساندويچ ها و رستورانها و کوتاه و تميز نمودن ناخن ها در پيشگيري از وبا نقش بسيار موثري دارد.
وضعيت کنوني وبا در کشور
طبق آخرين آمارهاي ارايه شده از سوي وزارت بهداشت ،درمان و آموزش پزشکي آمار بيماران مبتلا به وبا در سال جاري در کشور ۱۱۰ نفر اعلام شده است و تا کنون تنها چهار نفر بر اثر اين بيماري جان خود را از دست داده اند.
همچنين بنا بر اعلام وزارت بهداشت، بروز وبا در هفته هاي اخير در جمعيت کشور به مرحله کنترلي رسيده است.
هم اکنون در مسافرت به همه استانها بخصوص استان هاي هم مرز با کشورهاي پاکستان ، افغانستان و عراق و نيز سفر به اين کشورها بايد مراقبتهاي بهداشتي ويژه اي را رعايت کرد.
طبق اعلام مرکز مديريت بيماري ها و معاونت سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي در سال جاري ۱۱۰ مورد وبا مشاهده شده و چهار تن بر اثر اين بيماري جان خود را از دست داده اند.در سالهاي ۸۵ و ۸۶ نيز به ترتيب ۲۴ و ۵۷ مورد ابتلا به بيماري وبا در ايران گزارش ش

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:25 AM
مونونوكلئوز عفوني يك بيماري عفوني ويروسي كه دستگاه تنفس ، كبد و دستگاه لنفاوي را درگير مي سازد. اين بيماري معمولاً نوجوانان و بزرگسالان جوان (سن ۴۰-۱۲ سال ) را مبتلا مي كند.
علايم شايع
تب
گلودرد (كه گاهي شديد است )
خستگي
تورم غدد لنفاوي ، معمولاً در ناحيه گردن ، زير بغل يا كشاله ران
بزرگي طحال
بزرگي كبد
يرقان با زردي پوست و چشم ها (گاهي )
سردرد
درد عمومي بدن
علل
يك ويروس مسري (ويروس ابشتين ـ بار) كه در اثر تماس نزديك نظير بوسيدن ، غذاي مشترك با فرد مبتلا يا سرفه كردن از فردي به فرد ديگر منتقل مي شود.
عوامل افزايش دهنده خطر
استرس
بيماري هايي كه مقاومت بدن را كاهش مي دهند.
خستگي يا كار زياد. ميزان بروز بالاي آن در بين دانشجويان و سربازان ممكن است ناشي از استراحت ناكافي يا زندگي جمعيتي آنها باشد.
دانش آموزان دبيرستاني يا دانشجويان
پيشگيري
خودداري از تماس با فرد مبتلا
اجتناب بيمار مبتلا به مونونوكلئوز از تماس با افراد دچار ضعف ايمني به منظور پيشگيري از ابتلاي آنها
عواقب موردانتظار
بهبود خودبه خود بيماري در طي ده روز تا شش ماه رخ مي دهد. خستگي اغلب تا ۶-۳ هفته پس از برطرف شدن همه علايم ديگر ادامه مي يابد. تعداد اندكي از بيماران دچار نوع مزمن بيماري مي گردند كه در آن علايم بيماري ماه ها يا سال ها تداوم مي يابد.
عوارض احتمالي
پارگي طحال ، منجر به جراحي فوري مي شود.
كم خوني
در موارد نادر، قلب ، ريه يا دستگاه عصبي مركزي ممكن است درگير شده و بيماري وخيم يا حتي كشنده ايجاد شود.
درمان
بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل آزمايش هاي خون باشد.
معالجه قطعي خاصي براي اين بيماري وجود ندارد. استراحت بيش از معمول و رژيم غذايي سالم مهم است . نيازي به قرنطينه كردن فرد مبتلا نيست .
براي كاهش درد گلو، غرغره كردن مكرر با چاي غليظ يا آب نمك گرم (يك قاشق چاي خوري نمك در ۲۵۰ سي سي آب [ معادل يك بطري نوشابه] توصيه مي شود.
خودداري از زور زدن زياد به هنگام دفع مدفوع . اين عمل ممكن است به طحال بزرگ شده آسيب برساند.
در موارد نادر، طحال ممكن است پاره شده و عمل جراحي فوري را ايجاب كند.
داروها
براي ناراحتي خفيف مصرف داروهاي بدون نسخه نظير استامينوفن ممكن است كافي باشد. به علت احتمال بروز نشانگان رِي . از مصرف آسپيرين خودداري كنيد.
در صورت شديد بودن علايم ، ممكن است دوره كوتاه مدت داروهاي كورتوني تجويز شود.
فعاليت
در بستر استراحت كنيد، به ويژه در هنگام تب . فعاليت هاي خود را به تدريج از سر بگيريد. در هنگام احساس خستگي استراحت كنيد.
حداقل تا يك ماه پس از بهبود كامل از شركت در ورزش هاي پربرخورد خودداري كنيد.
رژيم غذايي
رژيم غذايي خاصي نياز نيست . در طي بيماري ممكن است ميل به غذا نداشته باشيد. مصرف مايعات كافي را ادامه دهيد. در طي دوره تب بالا، حداقل روزانه هشت ليوان آب يا آب ميوه مصرف كنيد.
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم مونونوكلئوز عفوني باشيد.
بروز موارد زير در طي درمان : ـ تب بالاي ْ۳/۳۸ درجه سانتي گراد ـ يبوست ، كه ممكن است باعث زور زدن زياد هنگام دفع مدفوع گردد. ـ درد شديد در سمت چپ بالاي شكم (پارگي طحال يك اورژانس است ) ـ زردي پوست ـ اختلال بلع يا تنفس در اثر التهاب شديد گلو

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 12:26 AM
برفك دهان به یك سری عفونت‌های دهانی گفته می‌ِشود كه به علت رشد بیش از حد قارچ، كاندیدا آلبیكانس، در دهان ایجاد می‌شود و در حالت عادی این قارچ در دهان بسیاری از افراد وجود دارد. این عارضه یعنی برفك دهان، نوعی عفونت سطحی است كه بخش‌های كناری و گوشه‌های دهان را مبتلا می‌كند.
دیگر نقاط كه در معرض خطر ابتلا به برفك عبارتند از: داخل گونه‌ها، زبان، كام و حلق.
برفك دهان، در دهان نوزادان یافته شایعی است. مثلاً یك نوزاد ممكن است در طی پروسه زایمان به برفك دهان مبتلا شود و این برفك عمدتاً در حالتی ایجاد می‌ِشود كه مادر دچار عفونت قارچی واژنی باشد و زایمان نوزاد به طریق طبیعی یعنی از مسیر كانال زایمان صورت گیرد.
علائم چنین نوع برفك دهانی معمولاً در ۷ تا ۱۰ روز بعد از تولد بهبود می‌یابد.
در سایرین، یعنی كودكان و بالغان، ایجاد برفك دهان، دلایل دیگری می‌تواند داشته باشد
مثلاً: بیماری‌ها و یا داروهایی كه سیستم ایمنی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
شیمی‌درمانی به دنبال سرطان‌ها (در افرادی كه تحت این نوع شیمی‌درمانی قرار می‌گیرند).
در درمان با داروهای استروئیدی یا آنتی‌بیوتیك.
مكانیسم ایجاد برفك به واسطه داروهای روی آنتی‌بیوتیك‌ها باعث از بین رفتن باكتری‌های داخل دهان شده (یعنی باكتری‌هایی كه به صورت طبیعی در حفره دهان هر كسی وجود دارد) در نتیجه جمعیت قارچ‌ها در دهان افزایش یافته و به دنبال آن برفك دهان یا كاندیدا ایجاد می‌شود؛
یعنی از آنجائی كه مصرف آنتی‌بیوتیك‌ها، باكتری‌های نرمال دهان را كه اصطلاحاً به آن فلورمیكروبی می‌گویند را كاهش می‌دهد، زمینه رشد و تزاید قارچ‌های كاندیدا در دهان را مهیا كرده و هیچ رقیبی (یعنی باكتری‌ها) در میدان كنار آن‌ها وجود ندارد.
با توضیحاتی كه تا این جا ارائه شد به دوستان دیابتی توصیه‌ای را دارم:
- افراد دیابتی باید مراقب باشند در معرض ابتلا به خشكی دهان قرار نگیرند كه در این حالت میزان بزاق آن‌ها كم شده و بیشتر در معرض ابتلا به عفونت‌های قارچی كاندیدایی قرار می‌گیرند.
همچنین افراد مسن با توجه به این كه میزان بزاقشان كم می‌شود نیز در معرض ابتلا به عفونت كاندیدا هستند؛ گروه دیگر افراد دچار سوء تغذیه و كسانی هستند كه سیستم ایمنی آن‌ها به دلایلی ضعیف شده است (مانند مبتلایان به سرطان و ایدز).
حالا در نظر بگیریم چنانچه یك دیابتی در هر كدام از گروه‌های اشاره شده نیز قرار بگیرد باید چندین برابر یك فرد عادی به سلامتی، به خصوص سلامتی دهان و دندان خود توجه كند، زیرا علاوه بر عوارضی كه به شرح آن پرداختیم و در جلسات و مقالات قبلی توضیح دادیم، خطر بزرگی به نام عفونت برفكی قارچ كاندیدا نیز وی را تهدید می‌كند.
علائم:
اولین نشانه برفك در دهان عبارت است از:
حس طعم یا مزه بد دهان و این كه حس چشایی و حس طعم مزه غذا كاهش می‌یابد. برفك دهان به صورت یك سری تكه‌هایی مثل تكه وصله‌هایی كه به پارچه‌های كهنه و مندرس می‌دوزند نمایان می‌شود كه این وصله‌ها در كناره زبان در گوشه دهان و كام و پشت زبان دیده می‌شود.
اگر سعی ‌كنید این لایه و یا وصله سفید را از روی زبان خود یا از ناحیه‌ای كه در دهان هست جدا كنید، در آن منطقه وصله سفید رنگی خواهید دید كه قرمز و ملتهب شده و ممكن است دچار خونریزی شود.
گاهی این پلاك‌های برفكی در دهان، دردناك می‌شوند به خصوص باعث بی‌قراری كودكان و نوجوانان می‌شود.
تشخیص:
فراموش نكنیم، چنانچه این علائم در دهان فردی دیده شد، حتماً به دندان پزشك مراجعه كند تا با تشخیص صحیح درمان مناسب هم برای وی صورت گیرد.
جالب است بدانیم در بسیاری از موارد دندان پزشكان از همین طریق پی به وجود دیابت در فرد پی می‌برند. یعنی اگر فردی مكرر بدون علت مشخص و مشهودی دچار عفونت برفك دهان شود. پزشك یا دندان پزشك از جمله عللی كه در تشخیص افتراقی خود در نظر می‌گیرد عبارت است از:
دیابت، سرطان، عفونت hiv
در این گونه موارد، تست‌های خونی و دیگر پروسه‌های تشخیصی لازم است. همچنین به دنبال مصرف داروهایی كه میزان بزاق را كاهش می‌دهند برفك دهان ایجاد می‌شود.
درمان:
شامل داروهای گروه ضد قارچ است كه میزان و نوع دارو و طریقه مصرف را دندان پزشكتان به شما توصیه می‌كند.
چناچه بنا به تشخیص دندان پزشكتان، علت برفك دهان، مصرف داروهایی است كه باعث كم شدن بزاق شده، در این صورت باید با نظر و مشورت پزشك معالجتان نوع دارویی كه باعث خشكی دهان شده را تغییر دهید؛
البته گاهی نمی‌توان این گروه داروها را تغییر داد كه در این صورت فرد باید از مرطوب كننده‌ها یا بزاق مصنوعی به عنوان جایگزین استفاده كند.
قارچ دهان (برفك) را هیچ گاه دست كم نگیرید، چرا كه در افراد ضعیف و افراد با نقص سیستم ایمنی عفونت‌های آن تا مری و دستگاه گوارش نیز منتشر می‌شو

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 11:37 AM
اسهال چیست؟ اسهال عبارت است از افزایش در تعداد دفعات دفع مدفوع یا کاهش قوام مدفوع( بیشتر آبکی شدن مدفوع). اگرچه تغییرات در تعداد دفعات دفع مدفوع و آبکی شدن مدفوع از یکدیگر متفاوت و به هم وابسته نیستند ولی اغلب اوقات این دو با هم هستند.
اسهال بایستی از ۴ وضعیتی دیگری که با آن اشتباه می شود افتراق داده شود.اگر چه این وضعیتها همراهی با اسهال می کنند ولی اغلب دارای علل متفاوت و درمان های متفاوتی از اسهال هستند.این وضعیتهای دیگر عبارتند از:
۱- بی اختیاری مدفوع. که شامل عدم توانایی از خود نگه داشتن از اجابت مزاج تا زمان مناسب است ، به عنوان مثال تا زمانی که فردی به توالت برسد.
۲- نیاز شدید مقعدی (rectal urgency ) ، که به صورت یک نیاز شدید دفع خود را بروز داده و آنچنان قوی است که اگر یک توالت فورأ در دسترس نباشد بی اختیار می شود.
۳- تخلیه غیر کامل. داشتن احساس اجابت مزاج بلافاصله بعد از یک دفع ، به طوری که در دفعه دوم مشکل در دفع بیشتر مدفوع دارند.
۴- احساس مدفوع بلافاصله بعد از خوردن غذا.
چگونه اسهال تعریف می شود؟
اسهال را می توان بر اساس اصطلاحات مطلق و نسبی بر اساس تعداد دفعات دفع و یا قوام(آبکی بودن) مدفوع تعریف کرد.
- تعداد دفعات دفع. اسهال به معنی مطلق داشتن تعداد دفعات دفع بیش از حد طبیعی است.بنابر این از آنجایی که در افراد سالم حداکثر تعداد دفعات دفع مدفوع ۵ بار در روز است، اسهال را می توان تعریف کرد اگر تعداد دفعات دفع بیش از ۵ باشد.اسهال نسبی به معنی داشتن دفعات دفع بیش از معمول است. بنابر این، اگر فردی که معمولأ یک بار دفع مدفوع روزانه دارد ،دچار ۳ دفع روزانه شود ،می گوییم دچار اسهال شده است ، اگر چه بیش از ۵ بار در روز نیست و به معنی مطلق اسهال نیست .
- قوام مدفوع. تعریف اسهال به معنی مطلق کلمه بر اساس قوام مدفوع مشکل است ، چون قوام مدفوع در افراد سالم بر اساس نوع غذا تغییر می کند. بنابراین، افرادی که از سبزیجات بیشتر استفاده می کنند مدفوع شل تری در مقایسه با افرادی که از سبزیجات کمتری استفاده می کنند دارند.مدفوع شل و آبکی معمولآ غیر طبیعی است و باید به عنوان اسهال قلمداد کرد.تعریف نسبی اسهال بر اساس قوام مدفوع ساده تر است.بنابراین، فردی که دارای مدفوع آبکی نسبت به قبل می شود دارای اسهال است، اگرچه مدفوع در اندازه طبیعی با در نظر گرفتن قوامش باشد.
چرا اسهال توسعه می یابد؟
با اسهال، مدفوع معمولآ آبکی تر است هرجند که تعداد دفعات دفع افزایش یابد یا خیر . این آبکی شدن مدفوع که از نرم تا کاملآ آبکی است به علت افزایش آب در مدفوع است.در خلال یک هضم طبیعی غذا توسط ترشح زیاد آب به وسیله معده،قسمت بالایی روده کوچک، غده لوز المعده(پانکراس)،و کیسه صفرا به صورت مایع در می آید. غذایی که هضم نشده است به صورت مایع به قسمت پایین روده کوچک و روده بزرگ (کولون) می رسد.قسمت پایین روده کوچک و عمدتأ روده بزرگ آب را جذب کرده و غذای هضم نشده را تبدیل به مدفوع کم و بیش جامد شکل گرفته می کند. افزایش میزان آب در مدفوع زمانی اتفاق می افتد که معده و یا روده کوچک مقدار زیادی مایع ترشح کند، قسمت پائین روده کوچک و روده بزرگ ، آب کافی را جذب نکند، و یا هضم نشده باقی بماند< غذاهای مایع خیلی سریع تر از روده کوچک و بزرگ گذشته و آب کافی از آنها گرفته می شود. البته بیش از یکی از این روندهای غیر طبیعی ممکن است با هم در یک زمان اتفاق بیفتد.
برای مثال بعضی از ویروس ها،باکتری ها،پارازیت ها موجب افزایش ترشح ترشح مایع می شوند هم از طریق تجاوز و ملتهب کردن لایه درونی روده کوچک(التهاب باعث تحریک لایه به ترشح مایع می شود)و یا به وسیله تولید سم(مواد شیمیایی)که همچنین باعث تحریک لایه داخلی و ترشح می شود ولی بدون اینکه موجب التهاب شود. التهاب روده کوچک و بزرک در اثر باکتری و یا بیماریهای التهابی روده کوچک وبزرگ (ileitis & colitis) می تواند سرعت عبور غذا را در روده افزایش دهد، و موجب کاهش زمان در دسترس برای جذب آب می شود.وضعیتهای کولون مانند کولیت کلاژنی میتواند موجب از بین بردن توانایی جذب آب در کولون شود.
اسهال عمدتأ به دو نوع تقسیم می شود ، حاد و مزمن. اسهال حاد به مدت چند روز و تا یک هفته ادامه می یابد.اسهال مزمن را می توان از چند طریق تعریف کرد ولی اغلب بیش از۳ هفته طول می کشد.مهم است که بتوان بین اسهال حاد و مزمن افتراق قائل شد زیرا که آنها معمولأ علل مختلفی دارند، و احتیاج به آزمایشات تشخیصی متفاوتی دارند، و احتیاج به درمان های متفاوتی دارند.
علل شایع اسهال حاد چیست؟
شایعترین علل اسهال حاد عفونتهای ویروسی، باکتریایی، و پارازیتی است.باکتری ها همچنین می توانند موجب مسمومیت غذایی حاد شوند. سومین علت مهم اسهال حاد داروها هستند.
گاستروانتریت(اسهال) ویروسی
گاستروانتریت ویروسی(عفونت ویروسی معده و روده کوچک)، شایعترین علت اسهال حاد در جهان است.علائم گاستروانتریت ویروسی(حالت تهوع،استفراغ،دردهای پیچشی شکمی ،اسهال) به صورت مشخص ۴۸ تا۷۲ ساعت طول می کشد.برخلاف عفونت باکتریایی انتروکولیت(عفونت باکتریایی روده کوچک و کولون)،بیماران با گاسترو انتریت ویروسی خون و عفونت در مدفوع ندارند و یا کم دارند اگر تب در کار نباشد.
گاستروانتریت ویروسی می تواند به صورت انفرادی (در یک فرد) و یا به صورت اپیدمی ( در میان دسته ای از افراد) اتفاق می افتد. موارد انفرادی اسهال احتمالأ به وسیله چند ویروس مختلف ایجاد می شود و معتقد به این هستند که در اثر تماس فرد با فرد انتقال می یابد. شایعترین علت اسهال اپیدمیک (مانند آنچه در کشتی های مسافرتی رخ می دهد) کالسی ویروسها (calciviruses) هستند. کاسی ویروسها به وسیله غذای آلوده که توسط منتقل کننده های بیمار صورت میگرد یا به وسیله تماس مستقیم فرد به فرد انتقال می یابد.
مسمومیت غذایی
مسمومیت غذایی یک ناخوشی ساده است که به وسیله سمی که توسط باکتری ها تولید می شود ایجاد می گردد.سم موجب دل درد(دل پیچه) و و استفراغ و همچنین موجب می شود که روده کوچک مقدار زیادی آب ترشح کند که منجر به اسهال می گردد.علائم مسمومیت غذایی معمولا کمتر از ۲۴ ساعت طول می کشد.با بعضی از باکتری ها سم در غذا قبل از اینکه خورده شود تولید می شود ،در حالی که با دیگر باکتری ها، سم در روده تولید می شود بعد از اینکه غذا خورده شد.علائم معمولأ در عرض چند ساعت ظاهر می شود زمانی که مسمومیت غذایی به علت سم شکل گرفته در غذا قبل از خوردن آن باشد. علائم دیر تر پیدا می شود زمانی که سم در روده شکل بگیرد(چون که باکتری برای تولید سم احتیاج به زمان دارد). بنابراین،در مورد اخیر ، علائم معمولأ بعد از ۷ تا ۱۵ ساعت ظاهر می شود.
باکتری استاف اورئوس یک نمونه از باکتری هایی است که تولید سم در غذا می کند قبل از اینکه خورده شود.برای نمونه ، غذاهای آلوده شده با استاف (مانند سالاد، گوشت،یا ساندویچ با مایونز) که در طول شب در هوای اتاق بیرون از یخچال باشد.باکتری استاف در غذا تکثیر پیدا می کند و تولید سم می کند. کلوستریدیوم (clostridium perfringens) یک نمونه از باکتری هایی است که در غذا شروع به تکثیر می کند(معمولأ غذاهای کنسرو شده)،و بعد از اینکه غذای آلوده شده خورده شد تولید سم در روده کوچک می کند.
اسهال مسافران
گونه های مختلفی از باکتری E. COLI وجود دارد ، بیشتر E.COLI ها باکتری های فلور طبیعی در روده کوچک و کولون هستند و غیر بیماری زا هستند، به این معنی که آنها در روده موجب بیماری نمی شوند. با این حال، این E.COLI های غیر بیماری زا می توانند موجب بیماری شوند، هرچند که،اگر خارج از روده توسعه یابند، به عنوان مثال، در مجاری ادراری ( آنجا که موجب عفونت کلیه و مثانه ) می شوند و یا به داخل جریان خون و موجب عفونت خونی (SEPSIS).
معدودی از گونه های e.coli ،هرچند که، بیماری زا هستند(به این معنی که تولید بیماری در روده و کولون می کنند).این گونه های بیماری زا از E.COLI به وسیله تولید سم موجب اسهال می شوند وموسوم به(EPEC) هستند. اسهال مسافران اغلب به وسیله گونه ETEC باکتری E.COLI ایجاد می گردد، که تولید اسهال به علت سم تولید شده باکتری است .
توریست هایی که از کشورهای خارجی با آب و هوای گرم و رعایت کم اصول بهداشتی(مکزیک،قسمتی از افریقاوغیره) دیدن می کنند، می توانند اسهال ETEC پیدا کنند به وسیله خوردن غذاهای آلوده مانند میوه ها، سبزیجات،غذاهای دریایی،گوشت خام،آب و قالبهای یخ. سم تولید شده توسطETEC موجب شروع اسهال،دردهای شکمی،حالت تهوع و گاه استفراغ می شود.این علائم معمولا بین ۳ تا۷ روز بعد از ورود به کشور خارجی شروع و کلأ در خلال ۳ روز رفع می شوند.گاهگاهی ،باکتری های دیگر یا پارازیتها می تواند موجب اسهال در مسافران شوند (برای مثال شیگلا،ژیاردیا،کامپیلو باکتر).اسهالی که به وسیله این ارگانیسمهای دیگر ایجاد می شود معمولأ بیشتر از ۳ روز طول می کشد.
اسهال باکتریاییBacterial enterocolitis
باکتری هایی که باعث اسهال میشوند به علت تهاجم باکتری به روده و کولون ایجاد انتروکولیت می کند(التهاب روده کوچک و کولون) به وسیله علائم التهاب (خون یا چرک در مدفوع و تب)و دردهای شکمی همراه با اسهال مشخص می شوند.شایعترین باکتری که موجب انتروکولیت حاد در امریکا میشود کامپیلوباکتر ژوژنی campylobacter jejuni است.دیگر باکتری هایی که موجب انتروکولیت حاد می شوند شامل شیگلا،سالمونلا و EPEC هستند. این باکتریها معمولأ به وسیله نوشیدن آب های آلوده و غذاهای آلوده مانند سبزیجات،مرغ خانگی،و محصولات لبنی ایجاد می گردد.
انتروکولیت ایجاد شده به وسیله باکتری کلستریدیوم دیفیسیلClostridium difficile غیر معمول است ، چون این به وسیله آنتی بیوتیک درمانی ایجاد می گردد.این باکتری همچنین شایعترین علت عفونت بیمارستانی است(عفونت هایی که در بیمارستان گرفته می شود)و موجب اسهال می گردد.
گونهO۱۵۷:H۷ یک گونه از باکتریE.COLI است که تولید سمی می کند که موجب اسهال خونی می گردد (اسهال همراه با خون).یک بروز اسهال خونی در امریکا اتفاق افتاده که نشانه های آن را در گوشت های آلوده همبرگر سازی ها دیده و(موسوم به کولیت همبرگری) است.
تقریبأ ۵% از بیمارانی که با گونه E.COLI O۱۵۷:H۷ عفونی شده اند دچار سندرمHemolytic uremic syndrome(HUS) شده اند ، سندرمی که می تواند معمولأ در بچه ها منجر به نارسایی کلیه شود. بعضی از مدارک بیانگر این است که استفاده طولانی مدت از داروهای ضد اسهال و استفاده از آنتی بیوتیک ها شانس HUS را افزایش می دهد.
پارازیتها
عفونت های پارازیتی جزء علل شایع اسهال در امریکا نیستند. عفونت با ژیاردیا Giardia lamblia در افرادی که در کوهستان گردش می کنند و یا کسانی که با کشتی و هواپیما مسافرت می کنند و به وسیله نوشیدن آب آلوده منتقل می شود.عفونت با ژیاردیا معمولآ همراه با التهاب نیست،خون یا چرک در مدفوع نیست و تب کمی دارند.عفونت با آمیب (اسهال آمیبی) معمولأ در خلال مسافرت به کشورهای توسعه نیافته ایجاد و همراه با علائم التهاب خون و چرک در مدفوع و تب هستند.
کریپتوسپوریدیومcryptosporidium یک پارازیت تولید کننده اسهال است که به وسیله آب آلوده انتقال می یابد،چون در آب کلر زده شده زنده می ماند. سیکلوسپوراcyclospora یک پارازیت به وجود آورنده اسهال است که همراه با تمشک های گواتمالا است .
داروها
اسهال به وسیله دارو خیلی شایع است، چون خیلی از داروها موجب اسهال می گردند.نشانه اسهال به وسیله دارو این است که اسهال خیلی زود بعد از شروع دارو ایجاد می شود. داروهایی که خیلی شایع موجب اسهال می گردند، آنتی اسید ها و مکمل های غذایی که حاوی منیزیوم هستند می باشند.دیگر گروه داروهایی که موجب اسهال می گردند داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی NSAIDs ،داروهای شیمی درمانی، آنتی بیوتیک ها، داروهای کنترل کننده نامنظمی قلب(antiarrythmics) و داروهای برای فشار خون بالا. چند نمونه کم از داروهای به خصوص که عمدتأ باعث اسهال می گردند میزو پروستولmisoprostol(cytotec) ،کینیدینquinidine ،اولسالازینolsalazine ،کولچیسینcolchicine، متوکلوپرامید،سیزاپرایدcisapr ide .
علل شایع اسهال مزمن چیست؟
سندرم کولون تحریک پذیرIBS)). یکی از علل کارکردی اسهال یا یبوست است .هیچ التهابی وجود ندارد. ممکن است به وسیله چند مسئله زیر ساختی بوجود بیاید، ولی اعتقاد بر این است که شایعترین علت عبور سریع محتویات روده ای از کولون است.
بیماریهای عفونی. معدودی از بیماریهای عفونی هستند که می توانند موجب اسهال مزمن گردند، به عنوان مثال ژیاردیاGiardia lamblia ،افراد با بیماری AIDS ، اغلب عفونتهای مزمن در روده خود دارند که موجب اسهال می گردد.
زیاد رشد کردن باکتری در روده کوچک.به علت مسائل روده کوچک باکتری های فلور طبیعی روده بزرگ به داخل روده کوچک گسترش یافته .آنها در موقعیتی قرار دارند که غذا را هضم کرده که روده کوچک وقت کافی برای هضم و جذب غذا را ندارد.مکانیزمی که منجر به اسهال در رشد بیش از باکتری می شود شناخته شده نیست.
بعد از عفونتها.بعد از عفونتهای حاد ویروسی،باکتریایی،پارازیتی ، بعضی از افراد به اسهال مزمن تبدیل می شوند. علت این نوع اسهال مشخص نیست،اما بعضی از افراد رشد بیش از حد باکتری در روده کوچک دارند.
بیماری التهابی روده(IBD).بیماری کرونCrohns وکولون زخمیulcerative colitis بیماریهایی که موجب التهاب روده کوچک و کولون می شوند، به طور عادی موجب اسهال مزمن می شوند.
سرطان روده بزرگ(کولون).سرطان روده بزرگ هم موجب اسهال و هم موجب یبوست می شود.اگر که سرطان راه عبور مدفوع را سد کند، این معمولأ منجر به یبوست می شود. بعضی از مواقع، با وجود یک انسداد ،ترشح آب پشت انسداد، و نشط مدفوع آبکی ازپشت انسداد و اطراف سرطان موجب اسهال می گردد.سرطان،به خصوص در قسمت انتهایی روده منجر به مدفوع باریک می شود.سرطان در مقعد می تواند منجر به حس تخلیه ناکافی شود.
یبوست شدید.به وسیله انسداد کولون مدفوع سخت شده ،مسائل شبیه به سرطان کولون ،همانطور که شرح داده شد ایجاد می گردد.
سو ء جذب کربوهیدراتها (قند). سوء جذب کربوهیدراتها یا قند، یک عدم توانایی در هضم و جذب قندها است.شناخته شده ترین سوء جذب شکر با فقدان آنزیم لاکتاز شناخته می شود(همچنین به عنوان عدم تحمل لاکتوز یا شیر شناخته می شود)، که در آنها محصولات شیر که دارای قند شیر(لاکتوز) هستند موجب اسهال می گردد.به علت عدم وجود آنزیم روده ای لاکتاز ، لاکتوز در روده شکسته نمی شود، آنزیمی که به صورت نرمال در روده وجود دارد.بدون شکسته شدن لاکتوز نمی تواند در بدن جذب شود. لاکتوز هضم نشده به کولون می رسد و بر اساس خاصیه اسمز مقدار زیادی آب را به کولون می کشد. این منجر به اسهال می گردد.اگر چه لاکتوز شایعترین شکل سوء جذب قندها است، دیگر قندها در غذا همچنین می توانند موجب اسهال شوند،شامل فروکتوز و سوربیتول.
سوء جذب چربی. سوء جذب چربی عدم توانایی در هضم و جذب چربی است. سوء جذب چربی ممکن است اتفاق بیافتد به علت کاهش ترشحات لوزالمعده (پانکراس) که برای جذب طبیعی چربی لازم است.برای مثال (به علت پانکراتیت و یا سرطان پانکراس) ، یا به علت بیماری های پوشش داخلی روده کوچک که مانع جذب چربی هضم شده می گردد(برای مثال، بیماری سیلیاکceliac disease). چربی هضم نشده وارد آخرین قسمت روده کوچک و کولون شده آنجا که باکتری ها آن را تبدیل به موادی(شیمیایی) می کنند که موجب می شود آب به وسیله روده کوچک و کولون ترشح شود.گذر از روده کوچک و بزرگ ممکن است خیلی سریع باشد وقتی که سوء جذب چربی وجود دارد.
بیماریهای غدد مترشحه داخلی.چند بیماری غدد مترشحه داخلی(عدم تعادل هورمونها) ممکن است موجب اسهال شوند، برای مثال،بیش از حد کار کردن غده تیروءید(پرکاری تیرویید) و یا کم کاری غده هیپوفیز و آدرنال(بیماری آدیسون).
سوء استفاده از ملین ها.سو ء مصرف از ملین ها به وسیله افرادی که نیاز به توجه دارند و یا می خواهند وزن خود را کاهش دهند ، یکی از علل گاه و بیگاه اسهال است.
عوارض اسهال چیست؟
کاهش آب بدن(dehydration) زمانی اتفاق می افتد که مقدار زیادی آب و مواد معدنی(الکترولیتها) از بدن به علت اسهال ،همراه یا بدون استفراغ دفع شوند.کاهش آب بدن در بین بیماران بالغ با اسهال حاد که مقدار زیادی مدفوع دارند شایع است، به خصوص زمانی که دریافت مایعات به علت بیحالی کاهش یافته و یا همراه با استفراغ و حالت تهوع است. این همچنین در بین نوزادان و بچه های کوچک که دچار گاسترو انتریت ویروسی و عفونتهای باکتریال می شوند شایع است. بیماران با کاهش آب بدن ملایم ممکن است فقط تشنگی و خشکی دهان را تجربه می کنند.کاهش آب بدن متوسط تا شدید همراه با کاهش فشار در حالت ایستادن همراه با غش syncope(ضعف کردن در حال ایستادن به خاطر کاهش حجم خون، که موجب افتادن فشار خون در زمان ایستادن می گردد)،کاهش حجم ادرار،ضعف شدید،شوک،نارسایی کلیه،پریشانی،اسیدوز(مقدار زیاد اسید در خون)،و بیهوشی است.
الکترولیتها(املاح) در زمانی که اسهال طولانی و شدید است ،از دست می رود.و کمبود الکترولیتها اتفاق می افتد.شایعترین کمبود های الکترولیتی باسدیم و پتاسیم اتفاق می افتد.میزان کلر و بیکربنات نیز ممکن است غیر طبیعی شود.
در نهایت ،سوزش مقعد به علت عبور مکرر مدفوع آبکی که حاوی مواد تحریک کننده است.
چه زمان برای اسهال باید به پزشک مراجعه کرد؟
بیشتر موارد اسهال ملایم و کوتاه مدت است و احتیاجی به مراقبت و توجه پزشک ندارد. در موارد زیر بایستی با پزشک مشورت شود:
- تب بالا(درجه حرارت بالاتر از ۱۰۱ درجه فارانهایت)
- دل درد ملایم تا شدید همراه با سفتی شکم
- اسهال خونی که بیانگر التهاب شدید روده است.
- اسهال در افرادی با بیماری های زمینه جدی ، که برای آنها کاهش آب بدن همراه با عواقب جدی است،برای مثال، دیابت،بیماری قلبی،ایدزAIDS
- اسهال شدید بدون نشان دادن علائم بهبود بعد از ۴۸ ساعت.
- کاهش آب بدن متوسط تا شدید.
- استفراغ طولانی مذت که مانع خوردن مایعات شود.
- اسهال شدید در زنان حامله به خاطر نگرانی از سلامت جنین.
- اسهال که در خلال یا بلافاصله بعد از تمام کردن دوره آنتی بیوتیک اتفاق افتد، چون که اسهال ممکن است بیانگر عفونتهای در رابطه با آنتی بیوتیک با C.difficile که احتیاج به درمان دارد.
- اسهال بعد از بازگشت از کشورهای در حال توسعه یا اردوهای کوهستانی چون ممکن است عفونت با ژیاردیا باشد(که برای این درمان وجود دارد).
- اسهالی که در بیماران با بیماری مزمن روده ای مانند کولیت یا بیماری کرونCrohns disease باشد ، چون ممکن است اسهال بیانگر بدتر شدن بیماری زمینه ای یا یک عارضه از بیماری باشد ، که هر دو احتیاج به درمان دارند.
- اسهال حاد در نوزادان و بچه های کوچک به منظور مطمئن بودن از گرفتن مایعات خوراکی کافی(نوع،مقدار،ومیزان)،برا ی پیشگیری یا درمان کاهش آب بدن و برای جلوگیری از عوارض سوء مصرف مایعات مانند تشنج و اختلالات آب و الکترولیتهای خون.
- اسهال مزمن.
آزمایشات مفید در ارزیابی اسهال چیست؟
اسهال حاد. اسهال حاد معمولأ به چند تست نیازمند است. اندازه گیری فشار خون در حالت ایستاده و خوابیده میتواند کاهش فشار ارتواستاتیک و وجود کاهش آب بدن را اثبات کند.اگر کاهش آب بدن متوسط یا شدید باشد یا کاهش املاح به نظر آید الکترولیتهای خون نیز بایستی اندازه گیری شوند.
آزمایش مقدار کمی از مدفوع در زیر میکروسکوپ ممکن است نشان دهنده گلبولهای سفید که بیانگر وجود التهاب روده ای و آزمایشات بیشتری را طلب می کند،به خصوص کشت مدفوع برای باکتری و آزمایش جهت انگل ها. اگر در خلال دو هفته گذشته آنتی بیوتیک گرفته باشند ،مدفوع بایستی برای سم میکروبc.difficile آزمایش شود. آزمایش مدفوع یا خون برای ویروسها به ندرت انجام می شود.اگر اخیرأ مسافرت به کشورهای توسعه نیافته و کوهستان داشته ، مدفوع بایستی برای ژیاردیا Giardia ازمایش شود.
اسهال مزمن.با اسهال مزمن دیدگاه معمولأ از کاهش آب بدن و عفونت(به استثنای ژیاردیا) به طرف تشخیص علل غیر عفونی اسهال می رود.(مبحث علل شایع اسهال مزمن را مطالعه فرمایید). ممکن است نیاز به رادیولوژی از روده ها (تنقیه باریم،وupper GI series )، یا اندوسکوپیEsophagogastroduodenoscopy) یا EGD ،یا کلونوسکوپیcolonoscopy) با نمونه برداری ها. سوء جذب چربی را میتوان با اندازه گیری میزان چربی در مدفوع جمع آوری شده در ۷۲ ساعت تشخیص داد. سوء جذب قند را میتوان با حذف قند صدمه زننده از غذا یا با انجام آزمایش تنفس هیدروژن(Hydrogen breath test) . تست هیدروژن همچنین در تشخیص، رشد بیش از حد باکتری در روده کوچکbacterial overgrowth کاربرد دارد. کم کاری غده هیپوفیز و فوق کلیوی و پرکاری غده تیروئید را می توان به وسیله اندازه گیری میزان خونی کورتیزولcortisol و هورمونهای تیروئید، به ترتیب تشخیص داد.بیماری سیلیاک celiac را میتوان با آزمایشات خونی و نمونه برداری از روده کوچک تشخیص داد.
چطور باید از کاهش آ ب بدن جلوگیری و آن را درمان کرد؟
محلول های خوراکی الکترولیتی(ORS) مایع هایی هستند که در برگیرنده کربوهیدرات ها(گلوکز یا rice syrup) و الکترولیتها(سدیم ، پتاسیم،کلر،و سیترات یا بیکربنات) است.به صورت ابتکاری سازمان بهداشت جهانی (WHO)، الکترولیت خوراکی WHO-ORS را برای بازیافت آب و الکترولیت در قربانیان اسهال های شدید مانند وبا توصیه کرده است.این محلول خوراکی دارای گلوکز و الکترولیتها است.گلوکز در محلول مهم است چون قدرت به روده می دهد تا سریعأ آب و الکترولیت ها را جذب کند.هدف از الکترولیتها در محلول پیشگیری و درمان کمبودهای الکترولیتی است.در ایالات متحده ،محصولات تجاری در دسترس از قبل آماده شده ORS که شبیه به نوع سازمان بهداشت جهانی آن است جهت بازیافت و پیشگیری از کاهش آب بدن در دسترس است.مثال هایی از این محصولات،pedialyte ,Infalyte,Rehydralyteو resol .
بیشتر محصولات او ار اس خوراکی در دسترس در ایالات متحده حاوی گلوکز است.infalyte تنها نمونه آن است که به جای گلوکز، کربوهیدرات برنج دارد.بیشتر پزشکان اعتقاد بر این دارند که هیچ تفاوت مهمی بین کارآیی گلوکز و کربو هیدرات برنج وجود ندارد.
نوزادان و بچه های کوچک.بیشتر اسهال های حاد در نوزادان و بچه های کوچک به علت گاستروانتریت های ویروسی است و معمولأ کوتاه مدت است.آنتی بیوتیک به صورت عادی برای اسهال ویروسی توصیه نمی شود.هرچند که تب،استفراغ،و مدفوع آبکی میتواند علائم دیگر عفونتهای اطفال،مانند عفونت گوش میانی(otitis media)،ذات الریه(پنومونی)،عفونت مثانه،عفونت خونیsepsis)) و مننژیت. این بیماری ها ممکن است احتیاج به آنتی بیوتیک زودرس داشته باشند.
نوزادان با اسهال حاد می توانند به سرعت و شدیدأ دچار کاهش آب بدن شوند و بنابر این احتیاج زودرس به بازیابی آب بدن دارند.به همین دلایل نوزادان بیمار با اسهال بایستی توسط پزشک اطفال برای تشخیص و درمان عفونتهای زیر ساختی بخوبی برای مهیا کردن آموزش استفاده مناسب از محصولات الکترولیتی خوراکی.
نوزادان با کاهش آب بدن متوسط تا شدید معمولأ با مایعات داخل رگی در بیمارستان درمان می شوند.پزشک اطفال ممکن است تصمیم بگیرد نوزادی را که دچار کاهش آب بدن ملایم به علت گاستروانتریت ویروسی است را در منزل با او ار اس خوراکی درمان کند.
نوزادانی که از شیر مادر یا شیر خشک استفاده می کنند بایستی دریافت شیر مادر را در خلال درمان بازیافت آب بدن rehydration phase در خلال بیماری خود ، اگر بوسیله استفراغ مانع نشود دریافت کنند. در خلال و برای مدت کوتاهی بعد از بهبودی از اسهال ویروسی ،بچه ها می توانند دچار عدم تحمل لاکتوز به علت کمبود موقت این آنزیم شوند،لاکتاز برای( هضم لاکتوز درشیر)در روده کوچک لازم است. بیماران با عدم تحمل لاکتوز میتوانند دچار اسهال بدتر همراه با دل پیچه های شکمی شوند،زمانی که از محصولات لبنی استفاده می کنند.بنابراین بعد از رفع کم آبی بدن با او ار اس یک فرمول رقیق شده بدون لاکتوز و آب میوه های رقیق شده توصیه می گردد.محصولات شیر بایستی تدریجأ که بچه بهبود می یابد اضافه نمود.
بچه های بزرگتر و بالغین.در خلال موارد خفیف اسهال ، آب میوه های رقیق شده،نوشیدنی های ملایم حاوی قند،نوشیدنی های خاص ورزشکاران و آب برای پیشگیری از کاهش آب بدن می توان استفاده کرد.محصولات حاوی کافئین و لبنیات حاوی لاکتوز بایستی موقتا پرهیز کرد، چون که باعث بدتر شدن اسهال می گردد.اگرکه حالت تهوع و استفراغ وجود ندارد ، غذاهای جامد را بایستی ادامه داد.غذاهایی که معمولأ در خلال بیماری اسهال خوب تحمل می شوند شامل برنج،غلات،موز، سیب زمینی،و محصولات بدون لاکتوز است.
او ار اس را می توان در اسهال های متوسط تا شدید که همراه با کاهش آب بدن در بچه های بزرگتر از ۱۰ سال و همینطور در بالغین استفاده کرد. این محلولها را به میزان ۵۰ سی سی به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در خلال ۴ تا ۶ ساعت در موارد کم کاهش آب بدن و ۱۰۰ سی سی به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در خلال ۶ ساعت در موارد متوسط کاهش آب بدن داده می شود.بعد از بازیافت آب بدن محلول او ار اس بایستی در میزان ۱۰۰ الی ۲۰۰ سی سی به ازای هرکیلو گرم از وزن به مدت ۲۴ ساعت ادامه ، تا زمانی که اسهال متوقف شود.دستورات توضیح داده شده بر چسب ها معمولأ نشان دهنده مقدار مناسب است.بعد از بازیابی آب بدن بچه های بزرگتر و بالغین بایستی خوردن مواد جامد را هر چه زودتر از سر بگیرند، در صورتی که تهوع و استفراغ وجود نداشته باشد.غذاهای جامد بایستی شروع شود با برنج،غلات،موز،سیب زمینی،و محصولات کم چرب و بدون لاکتوز.تنوع غذایی را میتوان گسترش داد زمانی که اسهال ناپدید شود.
چگونه اسهال درمان می شود؟
جاذب ها.جاذب ها موادی هستند که آب را به خود جذب می کنند.جاذب هایی که خورده می شوند با آب در روده و کولون باند و مدفوع اسهالی را کمتر آبکی می کنند.آنها همچنین ممکن است با مواد شیمیایی سمی تولید شده به وسیله باکتری که علت ترشح مایع در روده بوده است باند شوند، هرچند که اهمیت باند شدن با مواد سمی در کاهش اسهال نامشخص است.
دو جذب اصلی عبارتند از attapulgite و polycarbophil ، هر دو آنها بدون نسخه تجویزی در دسترس هستند.مثال هایی از محصولاتی که دارای attapulgite هستند :Donnagel ،Rheaban ،Diasorb .
Equilactin یک محصول ضد اسهال است که دارای attapulgite است، هرچند که ملینKonsyl, همچنین حاوی attapulgite است.Attapulgite وpolycabophil در روده باقی می مانند و بنابراین هیچ گونه عارضه جانبی خارج از دستگاه گوارشی ندارند.آنها گاه موجب یبوست و نفخ می شوند.یک نگرانی آن است که جاذب ها می توانند با داروها باند شده و از جذب آنها جلوگیری کنند. به این دلیل توصیه می شود که داروها چند ساعت بعد داده شود یعنی زمانی که جاذب ها در روده نباشند.
قابض هاAnti-motility)).داروهای قابض داروهایی هستند که باعث شل شدن ماهیچه های روده کوچک و یا کولون می شوند. این شل شدن موجب آهسته حرکت کردن جریان داخل روده شده و زمان بیشتری را در اختیار گذاشته که آب در داخل روده و کولون از مدفوع جذب شود. دل پیچه های ناشی از اسهال نیز با شل شدن ماهیچه ها از بین میرود.دو تا از داروهای عمده قابض عبارتند ازLoperamide(Imodium) ، که بدون تجویز در اختیار است ،و دیفنوکسیلاتdiphenoxylate(lomotil) ، که احتیاج به تجویز پزشک دارد.هر دو دارو از گروه داروهای مخدر هستند(مثل، کدئین) ولی هیچکدام اثر کاهش دردی مخدر ها را ندارند. Loperamide اگر چه در رابطه با مخدرها است ولی اعتیاد نمی آورد. دیفنوکسیلات داروی ساخت بشر اگر در دوزهای بالا استفاده شود، به علت اثرات شبه مخدر و کیف(بالا بردن خلق) باعث اعتیاد می گردد. به خاطر جلوگیری از سوء مصرف دیفنو کسیلات ، یک داروی دوم به نام اتروپین به لوپرامید در لوموتیل اضافه کرده اند. که اگر مقدار زیاد لوموتیل مصرف کنند دچار اثرات جانبی ناراحت کننده اتروپین می شوند.
لوپرامید و دیفنوکسیلات سالم و کاملأ قابل تحمل هستند، هرچن که چند احتیاط است که باید در نظر گرفته شود.
- داروهای قابض نباید بون مشورت با پزشک برای درمان اسهالهای متوسط تا شدید به علت بیماری کولون زخمدارulcerative colitis ، کولیت به علت باکتریc.difficile و عفونت های روده به وسیله باکتری هایی که هجوم به دیواره روده می برند مانند شیگلا. استفاده از آنها می تواند موجب التهابات جدی و طولانی شدن عفونتها شود.
- دیفنوکسیلات می تواند موجب سرگیجه و خواب آلودگی شود، و احتیاط های لازم را باید به کار برد در صورتی که در حال رانندگی هستید و یا کارهایی انجام میدهید که احتیاج به هوشیاری و دقت دارد.
- داروهای قابض را نباید در بچه های زیر ۲ سال استفاده کرد.
- بیشتر اسهالهای غیر مهم و حاد بایستی در عرض ۷۲ ساعت بهبود یابند . اگر علائم بهبود نیافت یا بدتر شد ، قبل از ادامه درمان با داروهای قابض بایستی با یک پزشک مشورت شود.
ترکیبات بیسموت.فرآورده های زیادی حاوی بیسموت در سراسر جهان در دسترس است .بیسموت ساب سالیسیلاتbismuth subsalicylate(pepto bismole) در ایالات متحده در دسترس است.این حاوی ۲ عنصر ذاتأ فعال به نام های بیسموت و سالیسیلات(آسپرین) است.چگونه مفید بودن بیسموت روشن نیست، به استثنای اسهال مسافران و درمان عفونت H.pylori معده که مفید بودن آن نشان داده شده است.همچنین واضح نیست که چگونه سالیسیلات بیسموت کار می کند. گمان برده می شود که بعضی از خواص شبه آنتی بیوتیکی را دارد که بر روی باکتری های موجب اسهال اثر می گذارد.سالیسیلات یک ضد التهاب است و می تواند ترشح آب را به وسیله کاهش التهاب کم کند.بیسموت همچنین ممکن است مستقیمأ باعث کاهش ترشح آب به وسیله روده شود.
پپتو بیسمول به خوبی قابل تحمل است . عوارض جانبی جزئی ان سیاه شدن مدفوع و زبان است.در زمان استفاده از بیسموت بایستی چند توصیه را مد نظر داشت.
- از آنجایی که حاوی آسپیرین است بیمارانی که آلرژی با آسپیرین دارند نباید از آن استفاده کنند.
- پپتو بیسمول نبایستی همراه با داروهای دیگر حاوی آسپیرین استفاده شود ،چون آسپیرین زیادی ممکن است خورده شود و موجب مسمومیت با آسپیرین گردد، شایعترین تظاهر آن زنگ زدن در گوش است.
- آسپیرین در پپتو بیسمول باعث تشدید زخم معده می شوند.
- پپتو بیسمول و محصولات حاوی آسپیرین نبایستی به بچه ها و بالغین با آبله مرغان ،آنفلوانزا،و دیگر بیماری های ویروسی داده شود چون باعث ایجاد سندرم ری Reyes syndrome می شود . سندرم ری یک بیماری جدی است که در شروع بر روی کبد و مغز تأثیر گذاشته و منجر به نارسایی کبد و بیهوشی می شود، همراه با حداقل مرگ ومیر۲۰%.
- پپتو بیسمول نباید به نوزادان و بچه های کمتر از ۲ سال سن داده شود.
چه زمان باید از آنتی بیوتیک ها در اسهال استفاده کرد؟
بیشتر موارد اسهال حاد و کوتاه اثر هستند و احتیاج به آنتی بیوتیک ندارند. آنتی بیوتیکها حتی برای بیشتر باکتریهایی که موجب عفونت و اسهال می شوند، لازم نیست.آنتی بیوتیکها معمولأ زمانی استفاده می شوند که !- بیمار اسهال شدید وسمج داشته باشد،۲- بیمارانی که بیماری های ناتوان کننده مانند نارسایی قلبی،بیماری ریوی،و ایدز AIDS داشته باشند. ۳- آزمایش مدفوع نشان دهنده انگل،عفونتهای باکتریایی خیلی جدی مانند شیگلا و C.difficile باشد. ۴-اسهال مسافران.
اسهال در یک نظر اجمالی
- اسهال یک افزایش در تعداد حرکات روده(دفع)،افزایش آبکی بودن مدفوع و یا هردو با هم است.
- اسهال به وسیله افزایش ترشح مایع در روده ایجاد شده،جذب مایه از روده کاهش یافته و عبور مدفوع از روده تسریع می یابد.
- اسهال به صورت مطلق یا نسبی تعریف می گردد.تعریف مطلق اسهال ،بیش از ۵ بار مدفوع در روز یا مدفوع آبکی.اسهال نسبی تعریف می شود با افزایش تعداد دفعات مدفوع در روز یا آبکی تر شدن مدفوع در مقایسه با عادت معمول فرد.
- اسهال ممکن است به صورت حاد یا مزمن باشد.و هر کدام دارای علل متفاوت و درمان های متفاوت هستند.
- عوارض اسهال شامل کاهش آب بدن، اختلالات الکترولیت،و تحریک مقعد باشد.
- کاهش آب بدن را می توان با محلولهای الکترولیتی خوراکی درمان و اگر لازم باشد با مایعات داخل رگی.
- آزمایشات مفید در ارزیابی اسهال حاد شامل آزمایش مدفوع برای گلبولهای سفید و پارازیتها،کشت مدفوع برای باکتری،آزمایش مدفوع برای سم c.difficile و آزمایشات خونی برای اختلالات الکترولیتی.
- آزمایشاتی که در ارزیابی اسهال مزمن مفید هستند ،شامل آزمایش مدفوع برای پارازیتها،رادیوگرافی از دستگاه گوارشUpper Gi series(UGI) ، تنقیه باریم،اندوسکوپی از مری معده و اثنی عشر همراه با نمونه برداری، کولونوسکوپی همراه با نمونه برداری، تست تنفس هیدروژن، و اندازه گیری چربی در مدفوع.
- اسهال ممکن است با جاذب ها Absorbent ، داروهای قابض (کم کننده حرکت روده)و ترکیبات بیسموت درمان شوند.
- آنتی بیوتیکها نبایستی در درمان اسهال استفاده شوند تا زمانی که توسط کشت معلوم شود که باکتری داریم که نیاز به درمان با آنتی بیوتیک دارد، اسهال شدیدی که از منشآ عفونی هستند، یا زمانی که فرد بیماری زمینه جدی دارد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 11:40 AM
آفت دهان
‌‌‌‌ علت‌هاي شايع ايجاد زخم‌ها در دهان چيست؟
‌‌شايع‌ترين علت زخم‌هاي دهاني، صدمه‌هاي فيزيكي است. خيلي به سادگي، گاز گرفتن گونه يا زبان و لب در هنگام غذا خوردن، تيزي يك دندان، ضربه ناشي از مسواك زدن محكم و يا دندان‌هاي مصنوعي كه در دهان لق مي‌خورند، مي‌توانند بافت دهان را زخم كنند. اين “زخم‌ها به زخم‌هاي ناشي از ضربه” معروف‌اند. عوامل ديگري نيز ممكن است در دهان زخم ايجاد كنند مثلا سوختگي ناشي از غذاي داغ، زخم‌هاي ناشي از برفك‌هاي دهاني، تبخال‌هاي دهاني (داخل دهان)، عكس‌العمل به بعضي داروها مثل داروهاي شيمي درماني، سيفيليس، ايدز، ديابت و يا سرطان. اما اگر در دهان خود زخم‌هاي زيادي داريد كه مرتبا خوب مي‌شوند و دوباره عود مي‌كنند، به “آفت” فكر كنيد.
علامت آفت چيست؟
‌ آفت بيماري شايعي است كه به صورت عود كننده در دهان ايجاد مي‌شوند. در واقع آفت بسيار شايع تراز آن چيزي است كه حدس را هم بتوانيد بزنيد. يك پنجم افراد بالغ به آفت دچار مي‌شوند. زبان، كف دهان و لثه‌ها ممكن است دچار آفت شود.
زخم‌هاي آفتي معمولا دايره‌اي شكل هستند كه كف آنها سفيد رنگ و لبه زخم نامنظم است. ممكن است چند آفت در كنار هم قرار بگيرند و به صورت خوشه‌اي ديده شوند.
آفت‌هاي كوچك معمولا در سه تا شش روز برطرف مي‌شوند اما آفت‌هاي بزرگ ممكن است حتي تا ۱۰ هفته در دهان باقي بمانند. اگر آفتي در كنار لوزه‌ها و حلق قرار بگيرد، خوردن و بلعيدن را بسيار مشكل و دردناك مي‌كند. دليل خاصي براي ايجاد آفت يافته نشده است اما تغييرات هورموني و استرس ممكن است زمينه را براي ايجاد آفت فراهم كنند.
زخم‌هاي دهاني چگونه درمان مي‌شوند؟
‌ براي درمان يك زخم دهاني بايد علت آن را بدانيم. بعضي وقت‌ها درمان بسيار ساده و در حد رفع تيزي يك دندان يا پركردگي و يا ترميم دندان مصنوعي است اما اگر علت زخم‌ها شناخته شده نباشد، درمان آن نيز مشكل‌تر خواهد شد. مثلا آفت درمان‌پذير نيست اما براي كم كردن سوزش آن مي‌توان از دهانشويه‌ها و پمادهاي بي‌حس كننده استفاده كرد.
مدتي است كه در دهانم زخم وجود دارد. چه بايد بكنم؟
‌ اگر زخمي بيش از دو هفته در دهان بماند و بهبود پيدا نكند حتما بايد درباره آن با دندانپزشك يا پزشك خود مشورت كنيد. دندانپزشك ممكن است راه‌هايي را براي درمان آن پيشنهاد كند و در صورتي كه زخم خوب نشد به اقدامات احتياطي بيشتري مثل انجام بيوپسي، قسمت‌هاي خوني و ارجاع به متخصص نياز است.
زخم‌هايي را كه بيش از دو تا سه هفته در دهان شما وجود دارند و خوب نشد‌ه‌اند، سرسري نگيريد. ممكن است عوامل مختلفي در ايجاد آن موثر باشد كه يكي از آنها سرطان‌هاي دهان است. بنابراين حتما جريان را پيگيري كنيد. بسياري از زخم‌هاي عود كننده دهان نيز ممكن است نشانگر مشكلات عمومي بدن مثل بيماري‌هاي خاص و يا كمبود ويتامين‌ها باشند. كم‌خوني‌ها و مشكلات گوارشي هم ممكن است علت ايجاد زخم‌هاي دهاني باشند.
آيا سرطان مي‌تواند در دهان زخم ايجاد كند؟
‌ معمولا سرطان‌هاي دهان در ابتدا به صورت زخم ظاهر مي‌شوند. البته ضايعه‌هاي ديگري مثل لكه‌هاي پايدار قرمز، سفيد و يا مخلوطي از اينها و يا برجستگي‌ها و …. هم ممكن است به عنوان ضايعه‌هاي پيش سرطاني مطرح شوند. اما زخم‌هاي دهاني از شايع‌ترين علايم اوليه سرطان دهان هستند. البته نگران نشويد و هر زخمي را در دهانتان به عنوان عامل ابتلا به سرطان ندانيد.
اما دقت كنيد اگر زخمي بدون وجود علتي آشكار (مثل يك دندان يا پركردگي تيز يا….) مدت طولاني در دهان باقي بماند ممكن است شروعي براي سرطان دهان باشد. اين زخم‌ها هر چه زودتر درمان شوند احتمال تبديل آنها به سرطان كمتر مي‌شود. پس لطفا در مورد آنها با دندانپزشك خودتان مشورت كنيد. زخم‌هاي پيش سرطاني معمولا روي سطوح مختلف زبان مثل سطح پشتي، كناري يا زيرين اتفاق مي‌افتند اما به ندرت ممكن است كه زخم‌هاي پيش سرطاني در مناطق ديگر دهان هم يافت ‌شوند. سيگار كشيدن و مصرف الكل زمينه‌ را براي ابتلاي سرطان دهان فراهم مي‌كند.
كساني كه هم سيگار و هم الكل را به مقدار زياد مصرف مي‌كنند، استعداد بسيار زيادي براي ابتلا به سرطان دهان دارند.
چگونه مي‌توانيم يك زخم‌ ناشي از ضربه را بشناسيم؟
زخم‌هاي ناشي از ضربه معمولا در كنار يا نزديكي عامل ايجاد كننده ضربه ديده مي‌شوند و تا وقتي كه عامل ايجاد كننده زخم از بين نرود، زخم در سر جاي خود باقي مي‌ماند.
روش های جلوگیری از زخم های دهانی
*‌ لااقل روزي دو بار دندان‌هايتان را مسواك بزنيد.
* مرتب نخ دندان بكشيد.
* مرتب به دندانپزشكي برويد.
* به آرامي مسواك بزنيد و مراقب باشيد مسواك دهان شما را زخم نكند.
* رژيم غذايي خود را در حالت تعادل نگه داريد. از غذاهاي پر از ويتامين و ميوه‌ها و سبزي‌هاي تازه و نان‌هاي سبوس‌دار و گوشت و شير به مقدار كافي استفاده كنيد.
* از خوردن غذاهاي بسيار تند، ادويه‌دار و بسيار ترش پرهيز كنيد.
* وضعيت سلامت عمومي بدن خود را بررسي كنيد و مطمئن شويد كه به بيماري‌هايي مثل ديابت و يا التهاب رود‌ه‌ها دچار نيستيد چون اين بيماري‌ها زمينه را براي ايجاد زخم‌هاي دهاني فراهم مي‌كند.
* اگر پركردگي نامناسب و يا دندان مصنوعي مشكل‌داري در دهان داريد كه مرتب دهان شما را زخم مي‌كند براي ترميم هر چه سريع‌تر آن اقدام كنيد. مزمن شدن زخم‌هاي دهاني خطرناك است.
* مرتب دهان خود را معاينه كنيد و تمام بافت دهان خصوصا سطح‌هاي مختلف زبان اعم از پشت و كنار زبان و كف دهان را به خوبي معاينه كنيد. بعضي از اوقات ممكن است زخم‌هاي طولاني مدتي در دهان شما وجود داشته باشند بدون آنكه علامتي ايجاد كنند

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 11:42 AM
عفونت نامشخص لوله ادرار

عفونت نامشخص لوله ادرار (ان اس یو) نوعی التهاب لوله ادرار در مردان است. این التهاب می تواند توسط انواع متعددی از عفونتها، خصوصاً کلامدیا ایجاد شود.
علایم و نشانه ها علایم ان اس یو ممکن است ماهها یا در برخی از مواقع، سالها در فرد ظاهر شود.
این علایم می تواند موارد زیر باشد:
* احساس درد یا سوزش هنگام دفع ادرار
* ظاهر شدن مایعی به رنگ سفید/برفی در انتهای آلت. این پدیده ممکن است صبحها بیشتر به چشم
آید.
* احساس نیاز مکرر به دفع ادرار در غالب موارد ممکن است علامت یا نشانه ای از این عفونت مشخص نباشد، اما بدان معنی نیست که امکان سرایت آن به همسرتان وجود ندارد.
چگونگی ایجاد بیماری ان اس یو تقریبا در اکثر موارد در اثر عفونت جنسی ایجاد می شود. در موارد بسیار نادری ممکن است در اثر واکنشهای آلرژیکی مثلاً نسبت به کف، پودر شوینده یا دیگر مواد شیمیایی ایجاد شود. دست کم تا دو ساعت پیش از مراجعه به پزشک یا درمانگاه از دفع ادرار خودداری کنید.
آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری
* معاینه ای از ناحیه تناسلی که توسط پزشک یا پرستار انجام می شود.
* با استفاده از یک دستمال پنبه ای-پشمی یا اسفنجی نمونه هایی از آلت یا مجرای ادرار گرفته می شود.
* نمونه ای از ادرار گرفته می شود.
هیچ یک از این آزمایشها نباید همراه با درد باشد اما ممکن است خوشایند هم نباشد.
تشخیص و درمان نمونه هایی که هنگام معاینه گرفته شده برای بررسی عفونت زیر میکروسکوپ مشاهده می شود.
در برخی از مراکز درمانی نتیجه این بررسی به سرعت آماده می شود. نمونه دیگری نیز برای اطمینان از وجود عفونت به آزمایشگاه ارسال می شود که نتیجه آن معمولاً در عرض یک هفته آماده می شود.
درمان آن به سادگی با قرصهای آنتی بیوتیک انجام می شود. اگر نسبت به هرنوع آنتی بیوتیکی حساسیت دارید حتماً آنرا با پزشک درمیان بگذارید. تمام کردن دوره درمان ضروری است و درصورت قطع شدن دوره درمان، ممکن است لازم باشد که مجدداً آنرا از ابتدا شروع کنید.
همسرتان نیز برای انجام معاینه باید به درمانگاه مراجعه کند.
پس از اتمام درمان برای اطمینان حاصل کردن از برطرف شدن عفونت، لازم است به مرکز درمانی مراجعه کنید. تا زمان مراجعت به درمانگاه و اطمینان از برطرف شدن عفونت، از انجام هرگونه فعالیت جنسی نافذ (یعنی ادخال آلت در مهبل، دهان یا مقعد) حتی با استفاده از کاندوم خودداری کنید.
عوارض بیماری ان اس یو ممکن است عود u۱۷۰۵ کند که اصطکاک زیاد هنگام نزدیکی یا مصرف الکل، امکان دارد باعث عود آن شود.
عوارض آن در مواقع نادری ممکن است شدید بوده و می تواند موارد زیر باشد:
* التهاب بیضه ها
* کاهش قدرت بارداری
* سندروم ریترز (که باعث التهاب چشمها، مفاصل و لوله ادرار شده و گاهی زخمهایی بر روی آلت یا کف پاها ایجاد می کند)
پس از درمان، همواره به خاطر داشته باشید که استفاده از کاندوم هنگام نزدیکی، خطر ابتلا یا سرایت بیماریهای مقاربتی را کاهش می دهد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 11:45 AM
انواع هپاتیت ها و راه های جلوگیری از آن هپاتیت آ
هپاتیت نوعی التهاب کبدی است که می تواند توسط مشروبات الکلی یا برخی از داروها ایجاد شود، اما معمولا در اثر عفونت ویروسی به وجود می آید.
انواع مختلفی از ویروسها می توانند این بیماری را ایجاد کنند که روش بیماری زایی هرکدام متفاوت است.
نحوه ابتلا به این بیماری ویروس هپاتیت آ (اچ آ وی) یکی از عمومی ترین عوامل عفونتزا در بسیاری از نقاط جهان است و می تواند از طریق خوردن یا آشامیدن غذا ویا آب آلوده نیز سرایت کند. این ویروس در مدفوع یافت شده و در صورت تماس مقدار اندکی از مدفوع فرد مبتلا به هپاتیت آ با دهان فرد دیگر می تواند منتقل شود. این سخن بدان معنی است که ویروس مذکور می تواند از طریق برخی فعالیتهای جنسی نیز انتقال یابد.
رعایت مسایل بهداشت فردی و شستشوی کامل دستها می تواند خطر سرایت این ویروس را به حداقل برساند.
علایم و نشانه ها ممکن است افراد بدون داشتن هیچ گونه علامتی، ناقل این بیماری به دیگران باشند.
برخی از علایمی که ممکن است بروز کند عبارت است از:
* داشتن کسالتی شبیه به سرماخوردگی مختصر و متوسط
* تهوع و استفراغ
* اسهال
* بی اشتهایی
* کاهش وزن
* زردی یا یرقان (زرد شدن پوست و سفیدی چشمها، زرد تیره شدن ادرار و کمرنگ شدن مدفوع)
* خارش پوست برخی از افراد هم ممکن است به بستری شدن در بیمارستان نیاز پیدا کنند.
آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری با انجام آزمایشهای خون پزشک می تواند وجود بیماری هپاتیت آ را تشخیص دهد. وی برای کشف عامل عفونت از شما سوالاتی نیز خواهد پرسید.
مثبت بودن نتیجه آزمایش خون به چه معناست؟
مثبت بودن نتیجه آزمایش خون می تواند معانی زیر را داشته باشد:
عفونت سابق:
این بدان معنی است که شما قبلا در معرض ویروس هپاتیت آ قرار داشته و بدنتان آنرا از میان برده است. به این ترتیب بدنتان دارای ایمنی طبیعی دربرابر ابتلای مجدد به این بیماری است.
عفونت فعلی:
هنگامی که علایم بیماری هپاتیت آ در فردی ظاهر می شود احتمال آنکه در هفته های پیش از آن، ویروس این بیماری به دیگران نیز سرایت کرده باشد وجود دارد.
بنابراین پزشک برای جلوگیری از ابتلای دیگران به این بیماری پرسشهایی از شما خواهد پرسید. در صورتیکه این ویروس به دیگران هم منتقل شده باشد، پزشک برای کاستن از شدت علایم بیماری برای آنها آمپول تجویز می کند.
بسیاری از نشانه های بیماری هپاتیت آ پس از گذشت چند هفته برطرف می شود، اگرچه برخی از افراد ممکن است تا ماهها بعد احساس خستگی در خود حس کنند. به احتمال کم، امکان بروز آسیب های مزمن به کبد وجود دارد.
منفی بودن نتیجه آزمایش خون به چه معناست؟ این نتیجه به این معنی است که شما تاکنون در معرض این ویروس نبوده و بالتبع از ایمنی در برابر آن برخوردار نیستید. چنانچه در معرض ابتلا به این بیماری قرار داشته باشید پزشک به شما توصیه می کند که خود را در برابر آن واکسینه نمایید.
تشخیص و درمان عفونت هپاتیت آ معمولا شدید نیست اما گاهی باعث التهابات شدید کبدی می شود که سبب بستری شدن فرد در بیمارستان می شود.
واکسیناسیون با تزریق واکسن هپاتیت آ در بازو می توان به مدت یکسال دربرابر این بیماری ایمن شد. تزریق آمپول ثانوی در مدت ۶ تا ۱۲ ماه بعد می تواند تا ۱۲ سال در برابر این بیماری ایمنی ایجاد کند. غالبا ایمن سازی در برابر این بیماری در مورد افرادی انجام می شود که قصد مسافرت به کشورهای آلوده از نظر هپاتیت آ را دارند. چنانچه اخیرا در معرض تماس با ویروس این بیماری قرار گرفته اید می توانید برای جلوگیری از پیشرفت آن خود را واکسینه نمایید.
مصرف مشروبات الکلی برای مبتلایان به بیماری هپاتیت آ فوق العاده خطرناک است. پزشک به شما توصیه های تغذیه ای مناسب و پیشگیریهای لازم برای جلوگیری از سرایت بیماری به دیگران را خاطر نشان خواهد کرد.
هپاتیت ب
هپاتیت نوعی التهاب کبدی است که می تواند توسط مشروبات الکلی یا برخی از داروها ایجاد شود، اما معمولا در اثر عفونت ویروسی به وجود می آید.
انواع مختلفی از ویروسها می توانند این بیماری را ایجاد کنند که روش بیماری زایی هرکدام متفاوت است.
نحوه ابتلا به این بیماری ویروس هپاتیت ب (اچ بی وی) که بسیار مسری است، شیوع زیادی در سرتاسر نقاط جهان دارد.
روشهای سرایت این ویروس عبارت است از:
* انجام فعالیتهای جنسی (بدون کاندوم) نافذ (یعنی ادخال آلت در مهبل، مقعد یا دهان) با همسر
مبتلا. همچنین انجام آمیزش جنسی با کسی که خون آلوده به این بیماری به وی تزریق شده است.
* استفاده مشترک از سرنگ یا دیگر لوازم تزریقی با فرد آلوده
* استفاده از وسایل غیر استریل برای خالکوبی، حجامت یا طب سوزنی
* سرایت از مادر به کودک که عمدتا هنگام تولد رخ می دهد. واکسینه کردن کودک هنگام تولد از سرایت هپاتیت ب به وی جلوگیری می کند.
*تزریق خون آلوده به این ویروس (در انگلستان تمامی خونهای تزریقی از نظر وجود این ویروس تحت آزمایش قرار می گیرد).
علایم و نشانه ها گاهی ممکن است هیچ نوع نشانه ای از این بیماری در فردی ظاهر نشده اما با این وجود وی ناقل ویروس آن به دیگران باشد.
علایمی که ممکن است این بیماری از خود نشان دهد عبارتند از:
* داشتن کسالتی شبیه به سرماخوردگی مختصر و متوسط
* تهوع و استفراغ
* اسهال
* بی اشتهایی
* کاهش وزن
* زردی یا یرقان (زرد شدن پوست و سفیدی چشمها، زرد تیره شدن ادرار و کمرنگ شدن مدفوع)
* خارش پوست برخی از افراد هم ممکن است به بستری شدن در بیمارستان نیاز پیدا کنند.
بسیاری از افراد بالغی که دچار ویروس هپاتیت ب می شوند کاملا بهبود یافته و تا آخر عمر در برابر آن ایمن می شوند. بین ۲% تا ۱۰ % از این دسته از افراد ناقل مزمن این بیماری می شوند، این بدان معنی است که آنها ویروس این بیماری را به دیگران منتقل خواهند کرد و کبدشان نیز ممکن است دچار آسیبهای مزمن شود.
چنانچه کودکان به ویژه نوزادان دچار این بیماری شوند احتمال آنکه ناقل مزمن آن شوند زیاد است.
اگر شخصی چند سال مبتلا به ویروس هپاتیت ب باشد ممکن است دچار عوارض زیر شود:
* هپاتیت مزمن
* التهاب کبد
* سرطان کبد
آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری با انجام آزمایشهای خون پزشک می تواند وجود بیماری هپاتیت ب را تشخیص دهد. وی برای کشف عامل عفونت از شما سوالاتی نیز خواهد پرسید.
مثبت بودن نتیجه آزمایش خون به چه معناست؟
u۱۶۰۵ مثبت بودن نتیجه آزمایش خون می تواند معانی زیر را داشته باشد:
عفونت سابق:
این بدان معنی است که شما قبلا در معرض ویروس هپاتیت ب قرار داشته و بدنتان آنرا از میان برده است. به این ترتیب بدنتان دارای ایمنی طبیعی دربرابر ابتلای مجدد به این بیماری است.
عفونت فعلی:
این به معنی آن است که شما حامل ویروس هپاتیت ب بوده و می توانید آن را به دیگران سرایت دهید. همچنین شما در معرض خطر بیماری کبدی مزمن قرار داشته و بهتر است برای انجام دیگر معاینات به یک مرکز تخصصی مراجعه کنید.
از نتیجه مثبت آزمایش می توان با انجام آزمایشهای دیگر و مراجعه به متخصص مطمئن شد. برای تشخیص میزان تاثیرگذاری هپاتیت ب بر روی کبد و تجویز بهترین روش درمان، ممکن است نیاز به برداشتن نمونه کوچکی از بافت کبد باشد (بافت برداری یا بیوپسی کبد).
منفی بودن نتیجه آزمایش خون به چه معناست؟ این نتیجه نشان می دهد که شما تاکنون در معرض این ویروس نبوده و بالتبع از ایمنی در برابر آن برخوردار نیستید. چنانچه در معرض ابتلا به این بیماری قرار داشته باشید پزشک به شما توصیه می کند که مجددا آزمایش را تکرار کرده و خود را در برابر آن واکسینه نمایید.
تشخیص و درمان چنانچه التهاب کبد شدید نباشد بسیاری از افراد به درمان نیاز پیدا نمی کنند. در صورتیکه نیاز به درمان التهاب کبد داشته باشید برای مداوای کامل به یک مرکز تخصصی معرفی خواهید شد.
واکسیناسیون با سه بار تزریق واکسن هپاتیت ب در زمان ۳ تا ۶ ماه می توان دست کم به مدت پنج سال دربرابر این بیماری ایمن شد.
با اتمام تزریق واکسنها آزمایش خون گرفته شده تا از کارآیی واکسنها اطمینان حاصل شود
آمپول ثانوی در مدت ۶ تا ۱۲ ماه بعد می تواند تا ۱۲ سال در برابر این بیماری ایمنی ایجاد کند. غالبا ایمن سازی در برابر این بیماری در مورد افرادی انجام می شود که قصد مسافرت به کشورهای آلوده از نظر هپاتیت آ را دارند.
چنانچه اخیرا در معرض تماس با ویروس این بیماری قرار گرفته اید می توانید برای جلوگیری از پیشرفت آن خود را واکسینه نمایید. مصرف مشروبات الکلی برای مبتلایان به بیماری هپاتیت آ فوق العاده خطرناک است.
پزشک به شما توصیه های تغذیه ای مناسب و پیشگیریهای لازم برای جلوگیری از سرایت بیماری به دیگران را خاطر نشان خواهد کرد.
چنانچه وجود بیماری هپاتیت ب در شما تایید شد توصیه می شود که به طور مداوم آزمایش خون انجام داده و تحت معاینه قرار گیرید.
از مصرف مشروبات الکلی اجتناب نمایید. ممکن است پزشک به شما توصیه کند که غذاهای کم چرب و کم نمک مصرف کنید.
به منظور جلوگیری از سرایت ویروس، برای انجام فعالیتهای جنسی نافذ از کاندوم استفاده کنید. همسرتان در صورت ایمن نبودن در برابر این بیماری باید واکسینه شود.
پزشک به شما توصیه های لازم از قبیل عدم استفاده مشترک از مسواک یا تیغ موتراشی را برای جلوگیری از انتقال این ویروس به دیگران خواهد گفت. همواره باید به خاطر داشت که استفاده از کاندوم هنگام آمیزش جنسی، خطر سرایت بیماریها و عفونتهای مقاربتی را کاهش می دهد.
هپاتیت ث
هپاتیت نوعی التهاب کبدی است که می تواند توسط مشروبات الکلی یا برخی از داروها ایجاد شود، اما معمولا در اثر عفونت ویروسی به وجود می آید.
انواع مختلفی از ویروسها می توانند این بیماری را ایجاد کنند که روش بیماری زایی هرکدام متفاوت است.
نحوه ابتلا به این بیماری روشهای سرایت ویروس هپاتیت ث (اچ سی وی) عبارت است از:
* استفاده مشترک از سرنگ یا دیگر لوازم تزریقی با فرد مبتلا
* استفاده از وسایل غیر استریل برای خالکوبی، حجامت یا طب سوزنی
* انجام فعالیتهای جنسی (بدون کاندوم) نافذ (یعنی ادخال آلت در مهبل، مقعد یا دهان) با همسر مبتلا.
همچنین انجام آمیزش جنسی با کسی که خون آلوده به این بیماری به وی تزریق شده است.
البته حالت مذکور روش عمده سرایت این بیماری محسوب نمی شود.
* در موارد نادر، سرایت از مادر مبتلا به کودک که عمدتا هنگام تولد رخ می دهد.
واکسینه کردن کودک هنگام تولد از سرایت هپاتیت ب به وی جلوگیری می کند. خطر سرایت آن زمانی که مادر به ویروس ایدز هم مبتلا باشد افزایش می یابد.
*تزریق خون آلوده u۱۵۷۶ به این ویروس (در انگلستان تمامی خونهای تزریقی از نظر وجود این ویروس تحت آزمایش قرار می گیرد).
علایم و نشانه ها گاهی ممکن است هیچ نوع نشانه ای از این بیماری در فردی ظاهر نشده اما با این وجود وی ناقل ویروس آن به دیگران باشد.
علایمی که ممکن است این بیماری از خود نشان دهد عبارتند از:
* داشتن کسالتی شبیه به سرماخوردگی مختصر و متوسط
* تهوع و استفراغ
* اسهال
* بی اشتهایی
* کاهش وزن
* زردی یا یرقان (زرد شدن پوست و سفیدی چشمها، زرد تیره شدن ادرار و کمرنگ شدن مدفوع)
* خارش پوست برخی از افراد هم ممکن است به بستری شدن در بیمارستان نیاز پیدا کنند.
مطالعات نشان می دهد که تنها در ۲۰ % از مبتلایان به هپاتیت ث، ویروس از خون پاک می شود و در حدود ۸۰ % از آنها همچنان باقی مانده و می تواند به دیگران هم سرایت کند.
اگر شخصی چند سال مبتلا به ویروس هپاتیت ث باشد ممکن است دچار عوارض زیر شود:
* هپاتیت مزمن
* التهاب کبد
* سرطان کبد
آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری آزمایشهای طبی برای تشخیص این بیماری از سال ۱۹۸۹ امکان پذیر شده است.
با انجام آزمایشهای خون پزشک می تواند وجود بیماری هپاتیت ث را تشخیص دهد. وی برای کشف عامل عفونت از شما سوالاتی نیز خواهد پرسید.
مثبت بودن نتیجه آزمایش خون به چه معناست؟
به این معنی است که شما حامل ویروس هپاتیت ث بوده و می توانید آنرا به دیگران منتقل کنید. ابتدا یک آزمایش برای تشخیص وجود پادتنهای ویروس هپاتیت ث انجام می شود. مثبت بودن نتیجه این آزمایش نشان می دهد که شما در معرض این ویروس قرار گرفته و بدنتان با تولید پادتن واکنش نشان داده است. البته این آزمایش مشخص نمی کند که آیا به این بیماری مبتلا هستید یا خیر.
معمولاً به شما توصیه می شود که برای انجام آزمایشهای تکمیلی به پزشک متخصص مراجعه کنید.
انجام می دهد. اگرچه ویروس هپاتیت ث در بعضی (HCV-RNA) پزشک متخصص برای تشخیص وجود ویروس هپاتیت ث آزمایش خون دیگری از بیماران کاملا برطرف می شود، اما در بدن بسیاری از مبتلایان به صورت مزمن باقی مانده و می تواند به دیگران هم سرایت کند.
ممکن است پزشک برای تشخیص میزان تاثیرگذاری هپاتیت ث بر روی کبد یکسری از آزمایشهای بررسی عملکرد کبد بافت کبد نمونه برداری کند (بافت برداری یا بیوپسی کبد).
نتایج این آزمایشها به پزشک در تصمیم گیری درباره انتخاب روش مناسب درمان کمک می کند.
البته باید به این مساله هم اشاره شود که برطرف شدن ویروس نیز به معنی ایمن شدن در برابر ابتلای مجدد به این بیماری نیست.
منفی بودن نتیجه آزمایش خون به چه معناست؟
این نتیجه احتمالاً به معنی آن است که شما هیچگاه در تماس با ویروس هپاتیت ث قرار نداشته اید. البته از آنجا که این آزمایشها بر مبنای یافتن پادتنهای ویروس هپاتیت ث استوار بوده و تولید پادتنها هم ممکن است چند ماه طول بکشد، چنانچه اخیراً در معرض تماس با این ویروس قرار گرفته باشید، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که آزمایش را تکرار نمایید.
در حال حاضر واکسنی برای محافظت در برابر این بیماری وجود ندارد.
چنانچه وجود عفونت فعال هپاتیت ث در شما تایید شد توصیه می شود که به طور منظم آزمایش خون داده و به پزشک مراجعه کنید.
همچنین باید از مصرف مشروبات الکلی جداً پرهیز کنید. همچنین پزشک ممکن است به شما توصیه کند که غذاهای کم چرب و کم نمک بخورید. ویروس هپاتیت ث با انجام فعالیتهای جنسی نافذ می تواند منتقل شود، از اینرو هنگام ابتلا به این بیماری برای جلوگیری از سرایت آن به همسرتان از کاندوم استفاده کنید.
پزشک کلیه توصیه های لازم برای جلوگیری از سرایت بیماری به دیگران (مانند عدم استفاده مشترک از مسواک یا تیغ موتراشی) را به شما یاد آوری خواهد کرد.
همواره به خاطر داشته باشید که استفاده از کاندوم خطر سرایت بیماریهای مقاربتی را کاهش می دهد.
ویروسی شدن (هرپِس) ناحیه تناسلی هرپِس تناسلی در اثر ویروسهای نوع ساده هرپس ایجاد می شود. این ویروس می تواند دهان، ناحیه تناسلی، پوست اطراف مقعد و انگشتها را آلوده کند.
با اتمام نخستین فعالیت هرپس، این ویروس می تواند در رشته های عصبی پنهان شود، به این ترتیب کلاً غیر قابل تشخیص شده و علایمی از خود ظاهر نمی کند. البته در برخی از افراد ممکن است ویروس مجددا به سطح پوست یا محل ابتلا برگردد (عود کند).
این پدیده ممکن است هنگام بیماری یا از کار افتادگی رخ دهد. بعضی از افراد هم ممکن است هیچگاه مجددا به آن مبتلا نشوند.
انواع ویروس دو نوع ویروس هرپس وجود دارد که هردوی آنها عفونی اند اما نوع یک دهان یا بینی را آلوده کرده، درحالیکه نوع دو عمدتا ناحیه تناسلی و مقعد را آلوده می کند.
عمدتاً عفونت ناحیه تناسلی و مقعد در اثر ویروس نوع دو تولید شده که البته گاهی هم ممکن است در اثر انجام فعالیتهای جنسی با دهان، در اثر نوع یک هم ایجاد شود.
علایم و نشانه ها علایم این بیماری در زنان و مردان می تواند یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:
* احساس خارش یا سوزش در ناحیه تناسلی یا مقعد.
* ایجاد تاولهای حاوی مایع که پس از ترکیدن زخمهای کوچکی برجای گذاشته و می تواند دردناک باشد. این تاولها پس از خشک شدن، جدا شده و بهبود می یابند که بهبود یافتن آنها می تواند بین ۲ تا ۴ هفته طول بکشد.
* احساس درد هنگام ادرار کردن در صورت تماس ادرار با زخمهای گفته شده.
* ناخوشی شبیه به سرماخوردگی، کمردرد، سردرد، غدد متورم و یا تب.
ظاهر شدن علایم فوق نشان دهنده آن است که ویروس بسیار عفونی شده است. البته عود مجدد این بیماری معمولاً خفیفتر است؛ زخمهای ایجاد شده کمتر، کوچکتر و با درد کمتری بوده و سریعتر بهبود می یابد. همچنین علایم سرماخوردگی نیز ظاهر نمی شود.
نحوه ابتلا به این بیماری هرپس از طریق تماس پوستی با شخص مبتلا منتقل می شود. این ویروس قسمتهایی که از طریق آنها وارد بدن شده را آلوده می کند.
مثلا موارد زیر می تواند باعث سرایت این بیماری شود:
* بوسیدن (دهان به دهان)
* فعالیتهای جنسی نافذ (ادخال آلت به مهبل، دهان یا مقعد)
* تحریک ناحیه تناسلی با دهان آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری
* معاینه ای از ناحیه تناسلی که توسط پزشک یا پرستار انجام می شود.
* با استفاده از یک دستمال پنبه ای- پشمی یا اسفنجی نمونه هایی از جراحتها گرفته می شود.
* درمورد خانمها ممکن است یک معاینه درون مهبلی انجام شود.
* نمونه ای از ادرار گرفته می شود.
همانند دیگر بیماریهای مقاربتی احتمال آنکه فردی علاوه بر این بیماری به عفونت دیگری نیز مبتلا باشد وجود دارد، لذا انجام معاینه کلی (چکاپ) توصیه می شود.
تشخیص و درمان نمونه هایی که هنگام معاینه تهیه شده به آزمایشگاه فرستاده می شود و نتایج آن معمولاً در عرض دو هفته آماده می شود.
هرپس ناحیه تناسلی درمان خاصی ندارد زیرا خودبه خود برطرف می شود. البته یکسری قرص برای کاهش شدت عفونت این بیماری وجود دارد که البته تنها زمانی موثر است که تا ۷۲ ساعت پس از آغاز بروز علایم آن مصرف شود.
عود مجدد این بیماری نیز غالبا نیازی به درمان ندارد. چنانچه ابتلای به هرپس در شما تایید شد، ممکن است از شما خواسته شود که با یک مشاور درمانی ملاقات کنید تا درباره این عفونت با شما صحبت کرده و به پرسشهای شما پاسخ دهد. وی درباره همسرتان نیز پرسشهایی را مطرح خواهد کرد.
راهنماییهایی برای کاهش عوارض بیماری هنگام ابتلا به این بیماری می توانید
برای کاستن از عارضه های آن و برخورداری از احساس بهتر از راهنماییهای زیر استفاده کنید:
* در صورت داشتن درد می توانید داروهای مسکن (مانند آسپیرین یا پاراسماتول) مصرف کنید.
* روزی دوبار شستشوی ملایم قسمتهای که دچار جراحت شده اند در محلول آب نمک (نصف قاشق چایخوری نمک در ۲۸۰ سی سی آب گرم) می تواند تسکین دهنده بوده و به خشک شدن جراحتها کمک کند.
* یک تکه یخ که درون پارچه یا هوله تمیزی پیچیده شده را روی قسمتهای مربوطه قرار دهید.
* چنانچه دفع ادرار رایتان با درد همراه است سعی کنید درون تشتی از آب ادرار کنید و یا هنگام دفع ادرار بر روی خود آب بریزید.
* برای خنثی شدن ادرار آب و مایعات زیاد بنوشید. همچنین هرگز ادرار خود را نگه ندارید زیرا ممکن است مشکلات دیگری ایجاد کند.
* از آفتاب گرفتن پرهیز کنید.
* به اندازه کافی استراحت کنید.
مراقبت از خود و همسرتان هنگام ابتلا به هرپس، تاولها و زخمها بسیار عفونی بوده و ویروس می تواند با تماس مستقیم به دیگران سرایت کند.
برای جلوگیری از آن باید از انجام کارهای زیر خودداری کنید:
* بوسیدن زمانی که شما یا همسرتان جراحتهایی در اطراف دهان دارید.
* انجام فعالیت جنسی با دهان هنگامی که شما یا همسرتان جراحتهایی در اطراف دهان یا ناحیه تناسلی دارید.
* انجام هرگونه تماس ناحیه تناسلی یا مقعد (حتی با وجود استفاده از کاندوم) هنگامی که شما یا همسرتان جراحتهایی در ناحیه تناسلی دارید.
* استفاده از آب دهان برای مرطوب کردن لنز چشم درصورتی که جراحتهایی در اطراف دهان دارید.
فراموش نکنید که قبل و بعد از دست زدن به جراحتها، حتماً دستهایتان را با صابون بشویید.
در فاصله زمانی بین عود کردن مجدد هرپس احتمال سرایت آن بسیار کاهش می یابد، اگرچه گاهی ممکن است اتفاق بیافتد. با این وجود ابتلای به هرپس به معنی پایان یافتن دوران فعالیت جنسی شما نیست.
برای کسب اطلاعات بیشتر در این باره به یک مشاور درمانی مراجعه کنید.
به خاطر داشته باشید که کاندوم تنها زمانی می تواند از سرایت هرپس جلوگیری کند که روی تمام تاولها را بپوشاند. بیماری هرپس از طریق فعالیتهای جنسی غیر نافذ نیز می تواند منتقل شود.
عوارض بیماری هرپس تناسلی و سرطان گردن رحم هیچ گونه ارتباطی میان هرپس تناسلی و سرطان گردن رحم وجود ندارد. با این وجود توصیه می شود که هر خانمی به طور منظم آزمایشهای اسیمر را انجام دهد.
هرپس تناسلی و بارداری داشتن هرپس تناسلی تاثیری بر قابلیت باروری زن نمی گذارد. اگر هرپس در سه ماهه اول بارداری عارض شود به احتمال کم، خطر سقط جنین وجود دارد. ابتلا به هرپس در اواخر بارداری هم ممکن است باعث تولد زودهنگام نوزاد شود.
با این وجود بیشتر خانمهایی که در طول بارداری چندین بار هرپس آنها عود کرده، زایمانی طبیعی داشته اند.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 11:46 AM
کلامدیا

کلامدیا یکی از متداولترین عفونتهای باکتریایی مقاربتی به شمار می رود. چنانچه این بیماری به موقع درمان نشود می تواند مشکلات جدی برای زندگی را ملاحظه نمایید). در خانمها کلامدیا باعث عفونت دهانه رحم می شود. در هر دو جنس، مجرای ادرار، « عوارض بیماری » آینده فرد ایجاد کند. بخش انتهای روده بزرگ و چشمها نیز ممکن است عفونی شود. گاهی نیز باکتری آن در دیگر قسمتهای بدن شامل گلو، ریه و کبد زیست می کند.
نشانه ها و علایم بیماری علایم عفونت غالبا بین یک تا سه هفته پس از ابتلا آشکار می شود. ممکن است تا مدت زیادی هم نشانه ای ظاهر نشود.
گاهی نیز این بیماری علایم مشخصی از خود نشان نمی دهد. البته نشانه های این بیماری در مردان بارزتر از زنان است.
علایم بیماری در زنان علایمی که ممکن است بروز کند عبارت است از:
* افزایش اندک ترشحات رحمی (که در اثر ملتهب شدن دهانه رحم ایجاد می شود)
* درد زیر شکم
* احساس درد هنگام آمیزش جنسی
* سوزش و تورم دردناک چشمها (درصورت سرایت عفونت به آنها)
علایم بیماری در مردان علایم زیر می تواند ظاهر شود:
* ترشحات آلت که ممکن است سفید (به رنگ برف) و آبکی بوده و بر زیرجامه لکه برجای گذارد.
* احساس درد یا سوزش هنگام ادرار
* سوزش و تورم دردناک چشمها (درصورت سرایت عفونت به آنها)
در موارد نادری این بیماری عوارضی در انتهای روده بزرگ ایجاد می کند.
چگونگی سرایت بیماری روشهای انتقال این بیماری عبارت است از:
* آمیزش جنسی با همسر مبتلا
* سرایت از مادر به کودک هنگام تولد
* گاهی نیز عفونت از طریق انگشتان از ناحیه تناسلی به چشمها منتقل می شود.
آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری
* معاینه ای از ناحیه تناسلی که توسط پزشک یا پرستار انجام می شود.
* با استفاده از یک دستمال پنبه ای-پشمی یا اسفنجی نمونه هایی از قسمتهایی که ممکن است آلوده باشند گرفته می شود.
* درمورد مردان یک معاینه ظاهری از بیضه ها انجام شده تا سالم بودن آنها بررسی شود.
* نمونه ای از ادرار گرفته می شود.
هیچ یک از این آزمایشها توام با درد نیست اما گاهی ممکن است راحت نباشد.
این بیماری چند روز بعد از ابتلا (غالبا پیش از آنکه عارضه ای از خود نشان دهد) در آزمایشها قابل تشخیص است.
تشخیص و درمان نمونه های تهیه شده هنگام معاینه، به آزمایشگاه ارسال شده و نتیجه آن معمولا در عرض یک هفته آماده می شود.
درمان :
درمان این بیماری ساده است و با تجویز قرصهای آنتی بیوتیک انجام می شود. چنانچه به آنتی بیوتیکها حساسیت داشته یا احتمال می دهید که باردار باشید.
باید آن را با پزشک درمیان بگذارید تا نوع آنتی بیوتیک را عوض کند. همچنین کامل کردن دوره درمان نیز ضروری است و اگر متوقف شد باید مجددا از ابتدا درمان را آغاز کنید.
چنانچه ابتلای به کلامدیا در شما تایید شد، یک مشاور درمانی با شما درباره این عفونت صحبت کرده و به پرسشهایتان پاسخ خواهد داد. او درباره همسرتان پرسشهایی را مطرح می کند تا در صورت لزوم وی تحت معاینه و درمان قرار گیرد. تا مراجعه مجدد به مرکز درمانی و اطمینان از برطرف شدن کامل عفونت توسط پزشک باید از فعالیت جنسی نافذ (یعنی ادخال آلت در مهبل، دهان یا مقعد) خودداری کنید.
عوارض بیماری
(الف) در زنان:
* چنانچه این بیماری به موقع درمان نشود می تواند منجر به بیماری التهاب لگن خاصره (پی آی دی) شود. این التهاب مربوط به لوله های فالوپین (لوله هایی که تخمک از طریق آنها به رحم می رسد) است. بیماری التهاب رحمی می تواند باعث بروز مشکلاتی در زمینه باروری شود. در واقع ریشه بسیاری از موارد ناباروری به عفونت ناشی از کلامدیا برمی گردد.
* امکان ابتلا به ورم آپاندیس وجود دارد.
* ابتلا به این بیماری هنگام بارداری می تواند باعث حاملگی خارج از رحم یا تولد زودرس شود.
همچنین ممکن است عفونت به کودک منتقل شده و باعث بروز عیوبی در چشمها و ریه آن شود. البته این بیماری را می توان در حین بارداری بدون هیچ مشکلی مداوا کرد. * بیماری کلامدیا می تواند منجر به درد مزمن در ناحیه لگن خاصره شود.
(ب) در مردان:
عوارض این بیماری در مردان فراگیر نیست ولیکن می تواند منجر به التهاب دردناک بیضه ها شود، که سبب نازایی می گردد.
(ج) مشترک در مردان و زنان:
* یکی از پیامدهای کلامدیا، سندروم ریترز است. این بیماری باعث التهاب چشمها و مفاصل شده و گاهی نیز سبب پیدایش جوشهایی در کف پا و اندام تناسلی می شود.
* امکان ابتلا به ورم آپاندیس وجود دارد.
همواره باید به خاطر داشت که استفاده از کاندوم هنگام آمیزش جنسی، خطر سرایت بیماریها و عفونتهای مقاربتی را کاهش می دهد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 11:53 AM
سوزاک (گونورهیا)
سوزاک نوعی بیماری عفونی است که عامل آن باکتری است. این بیماری از طریق فعالیت جنسی منتقل شده و می تواند گردن رحم، لوله مجرای ادرار، انتهای روده بزرگ و مقعد را آلوده کند.
نشانه ها و علایم بیماری علایم این بیماری می تواند بین ۱ تا ۱۴ روز پس از ابتلا ظاهر شود. البته گاهی نیز این بیماری علایم مشخصی از خود نشان نمی دهد. نشانه های این بیماری در مردان بارزتر از زنان است.
علایم بیماری در زنان این علایم می تواند شامل موارد زیر باشد:
* تغییر کردن ترشحات مهبل. این تغییرات می تواند شامل افزایش ترشحات، تغییر رنگ به زرد یا متمایل به سبز و ایجاد بوی تند باشد.
* احساس درد یا سوزش هنگام ادرار کردن * سوزش یا ترشح از مقعد
علایم بیماری در مردان این علایم می تواند شامل موارد زیر باشد:
* دفع ترشحات سفید یا زردرنگ از آلت
* سوزش یا ترشح از مقعد
* التهاب بیضه ها و غده پروستات
چگونگی سرایت بیماری این بیماری با فعالیتهای جنسی نافذ (یعنی ادخال آلت در مهبل، دهان یا مقعد) منتقل می شود. البته گاهی نیز ممکن است
با روشهای زیر سرایت کند:
* تحریک مقعد همسر با استفاده از زبان و دهان
* آلوده شدن انگشتان از تماس با مهبل، مقعد یا دهان آلوده و انتقال آن به اعضای مشابه
آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری
* معاینه ای از ناحیه تناسلی که توسط پزشک یا پرستار انجام می شود.
* با استفاده از یک دستمال پنبه ای-پشمی یا اسفنجی نمونه هایی از قسمتهایی که ممکن است آلوده باشند (دهانه رحم، مجرای ادرار یا مقعد) گرفته می شود.
* درمورد خانمها یک معاینه درون مهبلی انجام می شود.
* نمونه ای از ادرار گرفته می شود.
هیچ یک از این آزمایشها توام با درد نیست اما گاهی ممکن است راحت نباشد.
چنانچه فعالیت جنسی از طریق مقعد داشته اید باید آن را به پزشک گفته تا نمونه ای از انتهای روده بزرگ تهیه کند. همچنین اگر فعالیت جنسی از طریق دهان داشته اید آن را با پزشک در میان بگذارید. چنانچه تصور می کنید در معرض ابتلا به سوزاک قرار داشته اید می توانید آزمایش انجام دهید.
تشخیص و درمان نمونه های گرفته شده هنگام معاینه، برای بررسی وجود عفونت زیر میکروسکپ مشاهده می شوند.
در برخی از مراکز درمانی نتیجه آن بلافاصله آماده می شود. نمونه دومی هم به آزمایشگاه ارسال شده که نتیجه آن معمولا درعرض یک هفته آماده می شود. درمان آن ساده و در عین حال ضروری است.
برای بیمار داروی آنتی بیوتیک به شکل قرص، شربت یا آمپول تجویز می شود. چنانچه به آنتی بیوتیکها حساسیت داشته یا احتمال می دهید که باردار باشید باید آن را با پزشک درمیان بگذارید. همچنین کامل کردن دوره درمان نیز ضروری است.
چنانچه ابتلای به سوزاک در شما تایید شد، ممکن است از شما خواسته شود که با یک مشاور درمانی ملاقات کنید تا درباره این عفونت با شما صحبت کرده و به پرسشهای شما پاسخ دهد. احتمالا وی درباره همسرتان پرسشهایی را مطرح می کند تا در صورت لزوم وی تحت معاینه و درمان قرار گیرد.
تا مراجعه مجدد به مرکز درمانی و اطمینان از برطرف شدن کامل عفونت توسط پزشک باید از تماس جنسی خودداری کنید. در این مدت پزشک یا مشاور درمانی به شما خواهد گفت که چه نوع فعالیتهای جنسی را می توانید انجام دهید.
برخی از انواع سوزاک، خصوصا اگر در خارج از کشور به این بیماری مبتلا شده باشید، دربرابر آنتی بیوتیکهای خاصی مقاوم اند. ولذا برای اطمینان از برطرف شدن عفونت آزمایشهای دیگری نیز انجام می شود. اگر عفونت برطرف نشده بود آنتی بیوتیکهای متفاوتی برای شما تجویز می شود.
عوارض بیماری
(الف) در زنان: چنانچه این بیماری به موقع درمان نشود می تواند منجر به بیماری التهاب لگن خاصره (پی آی دی) شود. این التهاب مربوط به لوله های فالوپین (لوله های رابط تخمدانها و رحم) است که باعث بروز تب، درد زیر شکم و درد پشت می شود. آمیزش جنسی هم ممکن است همراه با ناراحتی باشد.
بیماری التهاب رحمی می تواند باعث نابارور شدن زن یا حاملگی خارج از رحم شود. اگر موقع زایمان به این بیماری مبتلا باشید ممکن است عفونت به کودک منتقل شده و احتمال تولد نوزاد با عفونت گونوکوکال چشم وجود دارد. این عفونت را باید با آنتی بیوتیکها مداوا کرد زیرا می تواند سبب نابینایی نوزاد شود. بنابراین بهتر است پیش از تولد، به درمان این بیماری پرداخت.
(ب) در مردان: سوزاک می تواند باعث التهاب و دردناک شدن بیضه ها و غده پروستات شده و چنانچه مداوا نشود ممکن است باعث تنگ شدن یا تورم مجرای ادرار گردد.
پس از درمان این بیماری باید مواظب باشید تا مجددا در معرض آلودگی آن قرار نگیرید. همواره باید به خاطر داشت که استفاده از کاندوم هنگام آمیزش جنسی، خطر سرایت بیماریها و عفونتهای مقاربتی را کاهش می دهد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 11:54 AM
زگیلهای تناسلی

زگیلهای تناسلی زائده های گوشتی کوچکی هستند که ممکن است در هر قسمتی از ناحیه تناسلی زن یا مرد ظاهر شوند. این پدیده توسط ویروسی به نام ویروس آماس انسانی (اچ پی وی) ایجاد می شود. بیش از ۶۰ نوع مختلف از این نوع ویروس وجود دارد. برخی از آنها باعث رشد زگیل در ناحیه تناسلی شده و بعضی هم سبب رشد زگیل در دیگر قسمتهای بدن مانند دستها می شوند.
علایم و نشانه ها پس از ابتلا به ویروس زگیل معمولا بین یک تا سه ماه طول می کشد تا زگیلها در ناحیه تناسلی ظاهر شوند.
شما یا همسرتان ممکن است متوجه یکسری برآمدگی های کوچک به شکل گل کلم و به رنگ سفید یا صورتی در ناحیه تناسلی شوید. زگیلها می تواند در اطراف ناحیه تناسلی، آلت، بیضه ها یا مقعد به صورت منفرد یا چند تایی ظاهر شود.
آنها ممکن است خارش داشته باشند ولی معمولاً بدون درداند.
غالبا هیچ گونه علامت دیگری از خود بروز نداده و مشاهده زگیلها هم ممکن است دشوار باشد. در خانمها امکان دارد زگیلها درون مهبل و گردن رحم نیز ایجاد شود.
چنانچه زگیل بر روی دهانه رحم ایجاد شده باشد امکان دارد خونریزی خفیفی نیز داشته و یا در موارد بسیار نادری، ترشحات مهبلی به رنگ غیر عادی داشته باشد. البته زگیل در همه افرادی که در معرض تماس با این ویروس قرار می گیرند ایجاد نمی شود.
چگونگی سرایت زگیل زگیلها از طریق تماس پوست با پوست منتقل می شوند. بنابراین با انجام آمیزش یا تماس اندام جنسی با فرد دارای زگیل تناسلی، امکان سرایت آن وجود دارد.
آزمایشهای طبی برای تشخیص بیماری پزشک یا پرستار تنها با مشاهده می تواند وجود زگیلهای تناسلی را تشخیص دهد. چنانچه احتمال وجود زگیل وجود داشته اما قابل مشاهده نباشد، پزشک یک محلول رقیق سرکه مانندی را به سطح بیرونی ناحیه تناسلی اعمال می کند تا زگیلها به رنگ سفید درآیند.
برای بررسی وجود زگیلهای پنهان، ممکن است پزشک یک معاینه داخلی از مهبل یا مقعد انجام دهد. هر زمان که فکر می کنید در معرض تماس با ویروس قرار داشته اید می توانید برای بررسی و معاینه به پزشک مراجعه کنید. در برخی از افراد امکان دارد که وجود ویروس تایید شده ولی هنوز زگیل رشد نکرده باشد، لذا احتمالا از وی خواسته می شود که بعداً برای انجام معاینه مجدد مراجعه کند.
تشخیص و درمان از آنجا که زگیل تناسلی توسط ویروس ایجاد شده و نه باکتری، با آنتی بیوتیکها نمی توان آن را معالجه کرد.
داروی عمومی آن یک مایع قهوه ای رنگ (به نام پودُفیلین) است که بر روی زگیلها مالیده شده و باید بعد از ۴ ساعت (و یا در صورت ایجاد سوزش، زودتر) شسته شود.
دیگر روشهای متداول درمان عبارتند از انجماد زگیلها یا مداوای با لیزر. در غالب موارد برای برطرف شدن زگیلها از چند روش درمان استفاده می شود.
روشهای درمان زگیل ممکن است خوشایند نباشند، اما نباید دردناک باشند لذا در صورتی که درمان شما آزار می دهد آنرا با پزشک درمیان بگذارید.
در مدت درمان به توصیه های پزشک، پرستار یا مشاور درمانی درباره انجام آمیزش توجه کنید. هیچگاه سعی نکنید u۱۵۸۶ زگیلهای تناسلی را خودتان مداوا کنید.
در صورت باردار بودن یا هنگامی که می خواهید باردار شوید از آنجا که درمان با پودُفیلین ممکن است برای جنین در حال رشد مضر باشد، لازم است آن را با پزشکتان در میان بگذارید تا از روش درمانی دیگری استفاده کند.
مراقبت از خود و همسرتان در صورت داشتن زگیلهای تناسلی:
* ناحیه تناسلی خود را تمیز و خشک نگه دارید.
* از صابونهای معطر و روغن های حمام یا ضد عرق تناسلی استفاده نکنید زیرا ممکن است باعث تحریک و سوزش زگیلها شود.
* هنگام نزدیکی از کاندوم استفاده کنید. به خاطر داشته باشید که کاندوم تنها زمانی می تواند از انتقال ویروس زگیل جلوگیری کند که تمامی سطوح آلوده شده را بپوشاند.
* همسرتان نیز باید برای معاینه به پزشک مراجعه کند چرا که ممکن است زگیلهایی داشته باشد که قابل مشاهده نباشند.
تا زمان بر طرف شدن زگیلها لازم است به طور منظم برای درمان مراجعه کنید تا پزشک یا پرستار پیشرفت درمان را بررسی کرده و در صورت لزوم تغییراتی در روش معالجه اعمال کند.
گاهی ممکن است معالجه زمان زیادی ببرد. در بسیاری از افراد که زگیل آنها برای بار اول بر طرف می شود امکان عود مجدد آن وجود دارد.
زگیلها و دهانه رحم برخی از انواع ویروسهای زگیل ممکن است باعث تغییراتی در سلولهای دهانه رحم شده که ممکن است منجر به سرطان شود.
اگرچه ارتباط مستقیمی میان زگیلهای تناسلی و سرطان دهانه رحم وجود ندارد اما لازم است که کلیه خانمهای بالای ۲۰ سال به طور منظم آزمایش اسمیر دهانه رحمی انجام دهند. درصورت احتمال بروز این مساله، برای مشاهده سلولهای دهانه رحم آزمایش کُلپُسکپی انجام می شود.
کُلپُسکپ نوعی تلسکوپ کوچک است که به همراه یک چراغ برای مشاهده دهانه رحم به کار می رود. تصویر بزرگ شده از سلولها به پزشک کمک می کند تا متوجه هرگونه تغییری در آنها شود. ممکن است پزشک نمونه کوچکی از سلولها را برداشته (که به آن بافت برداری یا بیوپسی گفته می شود) تا در آزمایشگاه با دقت آنرا بررسی کند.
کُلپُسکپی احتمالا احساس خوشایندی نخواهد داشت. بافت برداری هم احتمالاً درد اندکی شبیه درد اواسط دوره قاعدگی به همراه خونریزی خفیفی دارد.
چنانچه در قسمت دهانه رحم یا مهبل دارای زگیل هستید، می توان آنها را به وسیله انجماد یا درمان با لیزر تحت بیهوشی موضعی درمان کرد. پس از درمان به خاطر داشته باشید که استفاده از کاندوم می تواند خطر سرایت بیماریهای مقاربتی را کاهش دهد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:41 PM
سندرم حاد تنفسي شديد كه در ابتدا در چين جنوبي گزارش شد. اما در حال حاضر در چندين منطقه شامل آسيا، آمريكاي شمالي، اروپا، استراليا ديده شده است.
مقدمه :

شيوع بيماري تنفسي حاد با بروز ناگهاني موسوم به سارس كه از نوامبر ۲۰۰۲ شروع گرديد در چند ماه گذشته با گسترش به بيش از ۳۰ كشور در ۴ قاره جهان سبب ابتلاء ۵۰۰۰ نفر و مرگ بيش از ۳۰۰ نفر در كشورهاي چين ، هنك كنگ ، كانادا ، ويتنام ، سنگاپور و تايلند گرديده است . با توجه به گسترش روزانه يبيماري به مناطق خاورميانه شامل كويت ، عربستان سعودي و بحرين ، نگراني وقوع همه گيري در منطقه نيز مطرح گرديده است . خوشبختانه با اطلاع رساني مناسب وتلاش جهاني اميد مي رود از شيوع بيشتر آن پيشگيري گردد . خوشبختانه تا كنون هيچ موردي از اين بيماري در كشور ما مشاهده نشده و اميد است با رعايت نكات ضروري از بروز بيماري پيشگيري گردد . اين بيماري بيشتر از مرزهاي هوايي و يا احتمالاً ساير مبادي ورودي توسط افرادي كه به مناطق آلوده سفر كرده اند ، وارد مي شود . اولين مورد بيماري در خاور ميانه در كويت توسط سازمان بهداشت جهاني گزارش گرديد و هند نيز شاهد بروز اولين مورد آن بوده است كه با تراكم جمعيتي احتمال گسترش آن وجود دارد .
عامل SARS چيست؟
علت آن هنوز نامعلوم است، تا اين تاريخ بيشتر اطلاعات موجود نشان داده يك coronavirus به احتمال زياد مي تواند عامل باشد. به هر حال در حال تحقيق در مورد دلايل ديگر هستند.
چه كساني در معرض خطر هستند؟
بر اساس اطلاعات موجود عوامل زير مي توانند ريسك فاكتور باشند
- تماس نزديك طي ۱۰ روز قبل از شروع بيماري با افراد مبتلا
- مسافرت طي ۱۰ روز قبل از شروع بيماري به مناطق مشخص شده توسط WHO
- رفت و آمد و ملاقات به مكانها و با افرادي كه با اين افراد در تماس نزديك هستند يا اين افراد وجود دارند ( مثلآ بيمارستانها )

(http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/763456.jpg)
علائم آن چيست؟
علائم اصلي بيماري تب بالاي ۳۸ درجه ، سرفه خشك ، گلودرد ، تنفس مشكل يا اختلالات تنفسي و شواهد راديوگرافيك پنوموني مي‌باشد ، ساير علائم نيز عبارتند از : سردرد ، درد مفاصل و ماهيچه‌ها ، بي اشتهائي ، اختلال هوشياري ، راش و اسهال
در بزرگسالان و كودكان اعلائم ممكن است دقيقآ“ مشابه باشد در بزرگسالان معمولآ تب همراه با لرز، و سر درد، و درد عمومي بدن. در مراحل اوليه بيماري. بيماران علائم غير اختصاصي دارند ( سر درد، درد عمومي بدن )
علاوه بر اين علائم SARS ممكن است همراه با علائم ديگر از قبيل كاهش اشتها، بدحالي، گيجي، راش و اسهال باشد.
بيماري شديد تنفسي ممكن است قبل از بروز علائم در X-RAY ديده شود. در مورد علائم در كودكان پزشكان سر گرم تحقيق مي باشند

(http://www.pezeshk.us/?attachment_id=9212)
چه كسي SARS دارد؟
الف: افراد مشكوك
- افراد با تب بالاي ۳۸ درجه سانتيگراد و يا يك تعداد بيشتر علائم تنفسي شامل سرفه ، كوتاهي تنفس و مشكل تنفسي
-خردسالان ممكن است علائم غير اختصاصي شامل تحريك پذيري بيش از حد و كاهش اشتها داشته باشند.
- تماس نزديك طي ۱۰ روز قبل از شروع بيماري با افراد مبتلا
- مسافرت طي ۱۰ روز قبل از شروع بيماري به مناطق مشخص شده توسط WHO
- رفت و آمد و ملاقات به مكانها و با افرادي كه با اين افراد در تماس نزديك هستند يا اين افراد وجود دارند ( مثلآ بيمارستانها )ب- افراد احتمالآ مبتلا
- فردي كه شخص مشكوكي را ملاقات كرده كه بيماري تنفسي شديد پيشرونده پنوموني آتيپيكال يا دسترس تنفسي حاد بدون علت يا شخص داشته
- فردي كه مبتلا به بيماري تنفسي حادي را ملافات كرده كه فوت شد. در اتوپي سندرم تنفسي حاد بدون علت شناخته شد.
سارس چگونه منتشر مي شود؟
SARS نسبت به آنفلونزا كمتر عفوني است دوره كمون آن ۷-۲ روز ( بطور متوسط ۵-۳ روز ) مي‌باشد مسافرت‌هاي بين‌المللي ريسك گسترش سريع بيماري را افزايش مي‌دهد.
از طريق قطرات پراكنده شد. توسط مبتلا در هوا بوسيله سرفه يا عطسه، متخصصين عقيده دارند كه از طريق اشيا آلوده هم ممكن است منتشر شود. ويروس سارس بنظر مي رسد از طريق چشمها، بيني و دهان وارد بدن مي شود. دست زدن به اشيا آلوده را انتقال مهمي براي اين بيماري به شمار مي رود.
تا اين موقع ديده نشد. كه ارتباط اجتماعي ( مدارس، مراكز درماني ) باعث شيوع بيشتر آن شود.مانند ديگر بيماريهاي تنفسي ويروسي دست شستن خوب اهميت فوق العاده اي در به حداقل رساندن ريسك ايجاد اين بيماري دارد.
برای پيشگيري از ابتلا به آن چه بايد کرد؟
- شستن دستها بطور مکرر
- پوشيدن ماسک استاندارد دستکش ولباس و محافظ چشم
- جلوگيري ازهرگونه تماس ازطريق پوست
- ضد عفوني کردن همه قسمتهايي که بيمار در آنجا بوده است

(http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/754635656.jpg)
موقع ابتلا به SARS چه بايد كرد؟
اگر هر كدام از علائم بالا مشاهده شد رجوع به مراكز درماني مشخص
درمان SARS چيست؟
درمان موثري براي آن شناخته نشده است. Riboririn وريدي معمولآ با يا كورتون استفاده مي شود.
عليرغم تلاش پزشكان ، فعلا دارويي جهت درمان پيدا نشده است و تا حال آنتي بيوتيكي در اين زمينه مؤثر نبوده است ولي داروي ريباورين با يا بدون تجويز استروئيد با نتايج نامعلوم مصرف شده است. لذا براي كنترل بيماري در جامعه پيشگيري از اهميت بسزايي برخوردار است.
پيامدهاي SARS چيست؟
تا چه حد بايد نگران بود ؟
اكثر بيماران مبتلا بهبود مي بابند بيماري علاوه براينكه مي‌تواند شديد باشد مي‌تواند در مسافرت به كشورهاي آلوده از سرعت انتشار بالايي بر خوردار باشد ولي درصد كشندگي آن پايين است ( حدود ۴ % ) اين ميزان با افزايش سن و وجود بيماريهاي مزمن در فرد بالا مي رود .
تا حال تعداد مبتلايان به بيماري و پراكندگي جغرافيايي آن چگونه بوده است؟
در حال حاضر (فروردین ۱۳۸۵ )آمار کاملا دقیقی در دست این سایت نیست اماتا ۲۸ آوريل ۲۰۰۳ ، ۵۰۵۰ نفر مبتلا شده و از اين تعداد ۳۲۱ نفر فوت كرده‌اند و تا حال اين بيماري از كشورهاي چين ، هنگ گنگ ، مالزي ، كانادا ، تايوان ، فرانسه ، آلمان ، اندونزي ، ايتاليا ، تايلند ، سنگاپور ، استراليا ، برزيل ، بلغارستان ، هندوستان ، ژاپن ، كويت ، مغولستان ، جمهوري ايرلند ، روماني ، فيليپين ، آفريقاي‌جنوبي ، اسپانيا ، انگلستان ، ايالات‌متحده ، سوئد ، سوئيس و ويتنام گزارش شده است.
آيا SARS مي تواند نتيجه بيوتروريسم باشد؟
هيچگونه دليلي براي تأييد يا رد اين ادعا وجود ندارد.
سفر تا چه حد مي‌تواند مخاطره‌آميز باشد؟
WHO سفرهاي غيرضروري به مناطق آلوده ( مناطقي كه زنجيره انتقال ويروس در آنجا مشاهده شده است ) بخصوص مناطق آلوده چين و تورنتو كانادا را منع مي‌نمايد ضمناً تمامي مسافرين بايد از علائم اصلي بيماري آگاه گردند و از تماس نزديك با افرادي كه آلوده شده‌اند يا سابقه سفر اخير به نواحي آلوده را داشته‌اند اجتناب نمايند و مسافراني كه دچار اين علائم شده‌اند تا وقتي كه بطور كامل بررسي نگرديده‌اند نبايد آن كشور را ترك كنند .اما باتوجه به كنترل بيماري و عدم مشاهده موارد جديد طي فصل سرد جاري نگراني زيادي از انتشار آن وجود ندارد
WHO چه اهدافي را دنبال مي كند ؟
۱ - پيشگيري و كنترل شيوع بيماري
۲ - مشخص نمودن عامل بيماري
۳ - مشخص نمودن رژيم درماني مؤثر
۴ - حمايت كشورهاي درگير در صورت نياز از طريق اعزام كاركنان بهداشتي

(http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/764566789.jpg)
روش انتقال بيماري‌ چگونه است ؟
انتقال از شخص به شخص از طريق قطرات تنفسي و ترشحات بدن فرد بيمار بوده و بيشتر در افرادي كه در بيمارستان يا در خانه با بيمار تماس نزديك داشته‌اند صورت مي‌گيرد بنابراين در صورت مراقبت از بيمار ، زندگي با وي و يا تماس نزديك با ترشحات تنفسي ، مايعات بدن يا مدفوع بيماران ، احتمال انتقال بيماري وجود دارد.
نحوه برخورد با بيماران مبتلا به SARS چگونه است ؟
بيمار بايد از نظر تنفسي و ساير ترشحات ايزوله شود. معاينه بيماران توسط كاركنان و پزشكان بايد با ماسك و عينك و پوشش سر و دستكش صورت گيردInfection control guidance) (Hospital . دست ها قبل و بعد از تماس با فرد بيمار مي‌بايستي شسته شود. بيمار بايد در اتاق در بسته با فشار منفي نگهداري شده ولي پنجره‌ها را مي توان براي تهويه خوب باز گذاشت ( ولي اين پنجره‌ها نبايد به محل‌هاي عمومي باز شود ).
روش بر خورد در موارد تماس احتمالي چگونه است ؟
۱ - دادن اطلاعات در خصوص تابلو باليني به بيمار
۲ - ايزولاسيون در منزل بمدت ۱۰ روز
۳ - ويزيت حضوري يا با تلفن بطور روزانه توسط يكي از اعضاي تيم مراقبت
(Public health Care team) ۴ - كنترل روزانه تب ( شايعترين علامتي كه در ابتدا ظاهر مي شود تب است )
چه اقداماتي در درمان بيماران مبتلا به SARS صورت مي‌گيرد ؟
۱-ايزولاسيون۲ - گرفتن نمونه خلط ، خون و ادرار براي ساير علل معمول پنوموني بخصوص انواع آتيپيكال و يا مواردي كه همراه با عاملSARS ممكن است وجود داشته باشند . ۳ - شمارش گلبول هاي سفيد با افتراق ، شمارش پلاكت ، تست هاي كبدي و كليوي ، الكتروليت‌ها و سي آر پي ۴ - تجويز آنتي بيوتيك براي درمان پنوموني اكتسابي آتيپيكال ۵ - استفاده از نبولايزر با يك برونكوديلاتور ، فيزيوتراپي سينه ، برونكوسكوپي

(http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/6545.jpg)
تعاريف تشخيصي بيماري چيست؟
مورد مظنون:
هر فردي كه بعداز اول نوامبر ۲۰۰۲ (۱۰ آبان ۱۳۸۱) باسابقه تب بالاي ۳۸درجه وسرفه‌ و مشكلاتتنفسي و حداقل يكي از موارد زير در فاصله ۱۰ روز قبل از شروع علائم را داشته باشد:
- تماس نزديك يا زندگي كردن با هم، پرستاري كردن و يا تماس مستقيم با ترشحات تنفسي يا مايعات بدن بيمار مظنون
سابقه مسافرت به منطقه آلوده
- اقامت در يك منطقه آلوده
مورد محتمل:
۱ - يك مورد مظنون كه در راديوگرافي ريه نماي پنوموني يا سندرم ديسترس تنفسي (RDS ) داشته باشد.
۲ – يك مورد مظنون كه در اتوپسي ريه يافته هاي سندرم ديسترس تنفسي ( RDS ) بدون عامل قابل شناسايي داشته باشد.
طبق آخرين دستورالعمل مركز مديريت بيماريهاي وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي تا زمان تهيه ماسك مخصوص براي استفاده در مواجهه احتمالي با موارد بيماري ، پرسنل بهداشتي درماني مي‌توانند از ماسك‌هاي معمولي كه در داخل آن ده تا بيست لايه گاز معمولي قرار داده شده است استفاده نمايند

(http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/67543546567.jpg)
پيش بيني سارس از طريق مولكول ‪DNA‬

محققان دريافتند با بررسي مولكول ‪ DNA‬در انسان مي‌توان نسبت به درمان و پيشگيري بر عليه بيماري سارس اقدام كرد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از آنسا از رم ، اين روش معالجه بر روي ميمون‌ها انجام شده است.
تحقيقات نشان مي‌دهد بيماري سارس را مي‌توان از روي مولكول ‪ DNA‬و از طريق ژن‌ها تشخيص داد.
بر اساس تحقيق ‪ PATRICK LU‬از موسسه تحقيقاتي آمريكا تنها راه حل مبارزه و پيشگيري از بيماري سارس در انسان آزمايش ‪ DNA‬است.
در سال ‪ ۲۰۰۳‬ميلادي بيماري سارس گريبانگر تعداد زيادي از مردم آمريكا شد و انسان‌هاي زيادي جان خود را بر اثر اين بيماري از دست دادند.
ويروس بيماري سارس بر روي مولكول ‪ DNA‬قرار مي‌گيرد و سبب ايجاد اين بيماري خطرناك در انسان مي‌شود.
بيماري سارس از بيماري‌هاي مرگباري است كه سردرد ، تب و سرفه‌هاي شديد و دردهاي عضلاتي از علايم ابتلا به آن مي‌باشد.
براساس آزمايش‌هاي انجام‌شده، در صورت شيوع بيماري سارس ، ” سينان سرين ” تنها داروي موثر در زمان حاضر براي مقابله با آن خواهد بود .
سخت تنفسي يا سارس براي اولين بار در نوامبر سال ‪ ۲۰۰۲‬در چين گزارش شد و در آوريل همان سال تا كانادا گسترش يافت. پيش از اينكه اين بيماري مهار شود ‪ ۷۷۴‬تن جان باختند و ‪ ۸‬هزار تن نيز در بيمارستان‌ها بستري شدند.
كشف ارتباط ژنتيكي با ابتلا به بيماري سارس
پژوهشگران هنگ كنگي موفق به كشف يك مشخصه ژنتيكي شده‌اند كه مي‌تواند علت اينكه برخي افراد به هنگام شيوع سارس در سال ‪ ۲۰۰۳‬به اين بيماري مبتلا شدند درحالي ساير افراد از آن مصون ماندند را توضيح دهد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاري فرانسه ، پژوهشگران به سرپرستي “چن-لونگ” از دانشگاه هنگ كنگ ساختار ژنتيكي ‪ ۲۸۵‬بيمار مبتلا به نشانگان سارس را بررسي كردند و با سه گروه ديگر شامل ‪ ۸۴۲‬تن كه به اين بيماري مبتلا نشده بودند مقايسه كردند.
محققان دريافتند افرادي كه بخشهايي از رمز يك ژن به نام “‪ “CLEC۴M‬در آنها تكرار شده است ‪ ۳۰‬درصد كمتر با احتمال ابتلا به سارس روبرو هستند.
اين مصونيت فقط در افرادي مشاهده شد كه در هر دو كرموزوم اين قسمت ژن تكرار شده است.
ژن “‪ “CLEC۴M‬رمزگذاري پروتيين “‪ “L-SIGN‬را به عهده دارد كه يك گيرنده سلولي است.
محققان معتقدند در بين كساني كه در برابر سارس مصونيت دارند ويروس به اين گيرنده متصل مي‌شود و در نهايت تجزيه مي‌شود.
پروتيين “‪ “L-SIGN‬در كبد و گره‌هاي لنفاوي يافت مي‌شود. در تحقيقات قبلي اين پروتيين در ابتلا به ويروس هپاتيت سي و ويروس ايدز نيز موثر شناخته شده است.
بيماري سارس تا قبل از آنكه با اقداماتي مانند قرنطينه، معاينه مسافران و توزيع ماسك تحت كنترل درآيد سبب مرگ ‪ ۸۰۰‬تن در هنگ كنگ و چين شد.
مشروح اين مطالعه در مجله “‪ “nature genetics‬منتشر شده است.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:41 PM
آبله مرغان آبله مرغان نوعي بيماري است که سراسر بدن را به صورت دانه هاي تاولي و خارش دار مي پوشاند . اين بيماري همانند سرماخوردگي به سرعت منتشر شده و ساير کودکان را مبتلا مي کند . به طور متوسط ، نوددرصد کودکان در آمريکا پيش از رسيدن به پانزده سالگي دچار اين بيماري مي شوند . بيشتر موارد اين بيماري ، در سنين پنج تا ده سالگي روي مي دهد و شيوع آن در فصل هاي زمستان و بهار بيشتر است .
شدت واگيرداري آبله مرغان ، خطرناک نيست . بروز اين بيماري در کودکان نيز خطري ندارد . اما افراد بالغ و نوزاداني که مادر آنها سابقه ابتلا به آبله مرغان نداشته اند ، در معرض خطر قرار دارند .
علت بيماري
عامل بيماري آبله مرغان ، ويروسي از خانواده هرپس ها به نام واريسلا زوستر ( وي - زد ) است . پس از اين که کودک بهبود يافت ، اين ويروس به صورت غيرفعال براي تمام عمر در اعصاب مجاور نخاع او باقي مي ماند و او را براي هميشه نسبت به آبله مرغان مصون مي سازد ، هر چند موارد استثنا نيز وجود دارد . ضعيف شدن سيستم ايمني افراد مسن ( بالاتر از پنجاه سال ) مي تواند ويروس موجود در بدن آنها را دوباره فعال کند و موجب زونا شود .
ويروس چگونه منتشر مي شود
اين بيماري به سادگي از طريق تماس با افراد ناقل و بيمار منتشر مي شود . به طور معمول ويروس اين بيماري در تاول ها ، حلق و بيني کودک بيمار وجود دارد و هواي اتاق را از طريق ترشحات ،‌آلوده مي کند . انتقال بيماري بلافاصله پس از تنفس هواي آلوده و يا لمس کردن تاول يا لباس آلوده به ترشحات ، صورت مي گيرد . کودک در اثر تماس با فردي که زونا دارد نيز به آبله مرغان مبتلا مي شود .
دور کردن کودک بيمار از ساير اعضاي خانواده نمي تواند از انتشار بيماري جلوگيري کند ، زيرا ويروس بيماري از طريق ذرات معلق در هوا منتشر مي شود . نگهداري کودک در يک اتاق مجزا نيز ، خطر آلوده شده ساير اعضاي خانواده را کاهش نمي دهد ، زيرا ويروس معلق در هوا از شکاف هاي در هم عبور کرده و محيط خانه را آلوده مي سازد . احتمال آلوده شدن ساير اعضاي خانواده ، حتي در صورتي که کودک بيمار در اتاقي ديگر باشد ، نود درصد خواهد بود .
آبله مرغان از دو روز پيش از پيدايش دانه هاي تاولي تا پنج روز پس از آن سرايت مي کند ، بنابراين دوره انتشار بيماري توسط کودک آلوده ، هفت روز است .
نشانه هاي بيماري
از زمان آلوده شدن به ويروس آبله مرغان تا زمان پيدايش نشانه هاي بيماري ، فاصله اي وجود دارد که آن را دوره کمون مي نامند . دو تا سه هفته پس از تماس با ويروس ،‌ابتدا علائمي چون تب خفيف و بي اشتهايي آشکار مي شود و سپس دانه هايي در بدن پديد مي آيد که پس از چند ساعت به تاول تبديل مي شوند . اين مرحله با خارشي شديد همراه است . تاول ها در عرض سه يا چهار روز افزايش يافته و تاول هاي قديمي ترکيده و خشک مي شوند . ميزان تاول ها در کودکان از ده ها تا صدها عدد متفاوت است .
تاول ها صرف نظر از تعدادي که دارند ،‌ در کودک ناراحتي به وجود مي آورند و آرامش او را بر هم مي زنند . براي تخفيف خارش ها با پزشک تماس بگيريد تا داروي آنتي هيستامين و يا پمادهاي آرام بخش تجويز کند . بيشتر والدين از باقي ماندن دائمي اثر تاول ها نگران هستند ، در حالي که اثر آنها طي چند هفته از بين خواهد رفت .
برخي کودکان علاوه بر تاول دچار تب شديد ( بيش از ۳۹ درجه ) نيز مي شوند . به خاطر داشته باشيد براي تخفيف تب ، از آسپرين استفاده نکنيد ، زيرا مصرف آسپرين در کودکاني که به آبله مرغان و آنفلوآنزا مبتلا هستند ، سندرم ري ايجاد مي کند . اين سندرم کشنده است و بر کبد و مغز اثر مي گذارد . نشانه هاي سندرم ، استفراغ هاي پي در پي هر چند ساعت يک بار ، اغما و ايست قلبي است . براي پرهيز از اين سندرم و همچنين تسکين تب ، بهتر است از استامينوفن استفاده کنيد . در هر حال ، تب کودک در مدتي کوتاه قطع خواهد شد .
بيماري هاي ثانويه
زماني که کودک آبله مرغان مي گيرد ، امکان مبتلا شدن او به بيماري هاي ثانويه نيز وجود دارد . رايج ترين بيماري ثانويه ، عفونت پوست است که در اثر خاراندن آن ايجاد مي شود . چنانچه عفونت پوست عميق باشد ، اثر زخم براي هميشه باقي خواهد ماند .
بهترين اقدامات پيشگيري کننده عبارتند از :
۱ - تسکين دادن خارش با استفاده از پمادي که پزشک تجويز کرده است ؛
۲ - کوتاه کردن ناخن هاي کودک ؛
۳ - تميز نگه داشتن پوست و ناخن هاي کودک
به خاطر داشته باشيد که پوست در حالت عادي دچار عفونت نمي شود و اثر آبله مرغان به زودي از بين مي رود .
احتمال پديد آمدن بيماري هاي ثانويه خوني و عصبي بسيار ضعيف است . اگر دو يا سه روز پس از آغاز بيماري ، علائمي چون خواب آلودگي و استفراغ هاي پي در پي را مشاهده کرديد ، هر چه زودتر به پزشک اطلاع دهيد .
ابتلاي زودرس به آبله مرغان
نوزاداني که مادرشان نسبت به آبله مرغان مصونيت دارند ، تا چند ماه پس از تولد به اين بيماري مبتلا نخواهند شد . در غيراينصورت اگر کودک در ده روز نخست تولد ، با ويروس اين بيماري تماس داشته باشد ، دچار آبله مرغان مي شود . شدت بيماري در اين شرايط بسيار وخيم و حتي کشنده است . چنانچه مادران پنج روز پيش از وضع حمل يا دو روز پس از آن به اين بيماري مبتلا شوند ، نوزادان آنها نيز به نوع خفيف آن دچار خواهند شد .
آبله مرغان مادرزادي
چنانچه مادر بارداري در ماه هاي نخست ، آبله مرغان بگيرد ، اين بيماري از طريق جفت به کودک او نيز منتقل مي شود . اين نوع بيماري را آبله مرغان مادرزادي مي گويند که در دو درصد مواقع نارسايي هاي کشنده اي ايجاد مي کند . اين نارسايي ها ، روي مغز ، چشم و اندام هاي حرکتي تأثير مي گذارند . اگر مادران باردار ،‌ در ماه هاي نخست آبستني آبله مرغان بگيرند ،‌ بايد در مورد مصونيت داشتن خود مطمئن شوند . چنانچه پيش از اين آبله مرغان گرفته باشند ، به طور قطع ايمن خواهند بود ، اما اگر شک دارند ، بهتر است آزمايش خون بدهند تا از حضور پادتن هاي ضد آبله مرغان در بدن خود اطمينان يابند . در صورتي که پادتن در بدن آنها موجود باشد ، نوزاد آنها سالم مي ماند .
توجه : اگر خانمي در نيمه اول بارداري خود آبله مرغان بگيرد و مقاومتي در برابر آن نداشته باشد ، مي تواند با تزريق پادتن ضد آبله مرغان ، خود را درمان کند . چنانچه مادري پنج روز پيش از به دنيا آوردن کودک يا دو روز پس از آن ، آبله مرغان بگيرد ، بايد به نوزاد او حداکثر تا چهار روز پس از تولد ، پادتن ضد بيماري تزريق شود . اگر کودکان نارس در چند هفته اول پس از تولد ، دچار بيماري شوند ، بايد حداکثر تا چهار روز پس از ابتلا به آن ، از طريق پادتن ضد بيماري ، درمان شوند .

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:43 PM
درباره هپاتيت c چه مي‌دانيد؟‌
هپاتيت به انواع مختلفى تقسيم مى‌شود كه علت آن تفاوت در نوع ويروس اين بيمارى است.
ويروس‌هاى هپاتيتى كه با حمله به بافت كبد منجر به تخريب اين بافت و موجب بيمارى هپاتيت مى‌شوند از نظر ژنتيكى بسيار به يكديگرشبيه هستند.
تعداد زيادى از بيماريها از دسته بيماريهاى ويروسى هستند يعنى حضور يك ويروس در بدن منجر به بيمارى مى‌شود. اين گروه از بيماريها درمان خاص و قطعى ندارند. هنوز دارويى ساخته نشده است كه بتواند ويروس را از بين ببرد. در اين حالت تنها سيستم ايمنى بدن بايد با بيمارى مبارزه كند. در نتيجه اگر دارويى براي بيمارى ويروسى تجويز شود تنها براى بالا بردن مقاومت بدن و حمايت از سيستم دفاعى درونى است.
بيشتر بيماريهاى دشوار و طولانى مدت، بيماريهاى ويروسى هستند. از جمله اين بيماريها، بيمارى هپاتيت است. بيمارى هپاتيت به انواع مختلفى تقسيم مى‌شود كه علت آن تفاوت در نوع ويروس اين بيمارى است. ويروس‌هاى هپاتيتى كه با حمله به بافت كبد منجر به تخريب اين بافت و موجب بيمارى هپاتيت مى‌شوند از نظر ژنتيكى بسيار به يكديگرشبيه هستند. آنچه كه اين ويروس‌ها را از هم متمايز مى‌كند تفاوت كوچكى در ساختار اطلاعاتى آنهاست.
هر ويروس ذره كوچكى است كه ذخيره اطلاعاتى ژنتيكى خاص خود را به همراه دارد. بر پايه همين تفاوت كوچك ويروس‌هاى هپاتيتى به انواع مختلفى تقسيم و نامگذارى مى‌شوند. با آنكه نشانه‌هاى اوليه بيمارى هپاتيت در تمامى انواع اين بيمارى مشابه است اما نوع و شدت آسيب‌هاى كبدى در هر يك متفاوت است. ويروس هپاتيت نوع c كه موجب بيمارى هپاتيت c مى‌شود يكى از اين ويروس‌هاى اين گروه است.
بيمارى هپاتيت c كه طبق آمارهاى موجود بيش از ۱۷۰ ميليون نفر در سراسر جهان به آن مبتلا هستند با نشانه‌هاى عمومى بيمارى هپاتيت همراه است. علائمى مثل تهوع، اسهال و ضعف عمومى. اما زردى پوست يا زردى سفيدى چشم در بيمارى هپاتيت c ديده نمى‌شود. اين مسئله يكى از تفاوت‌هاى بارز اين نوع هپاتيت با ساير انواع هپاتيت است.
دوره خفتگى بيمارى، يعنى از هنگام ورود ويروس تا شروع فعاليت آن ممكن است بين دو تا ۲۰ ماه به طول انجامد. اين امكان هست كه پس از ورود ويروس بيمارى هپاتيت c سيستم دفاعى بدن بتواند تا مدتى مقاومت كند. گلبولهاى سفيد كه در خون شناورند مى‌توانند ويروس‌ها و باكترى‌ها را ببلعند و آنها را در خود هضم كنند.
ويروس بيمارى هپاتيت c ممكن است تا مدتى در گلبولهاى سفيد به صورت خفته باقى بماند اما اين ويروس مى‌تواند به دلايل نامعلومى فعال شود. شروع فعاليت ويروس گاه به يك سرماخوردگى ساده شبيه است. از آنجا كه بيمارى هپاتيت c با زردى همراه نيست غالبا فرد متوجه ابتلا خود به بيمارى نمى‌شود.
اما فاكتورهاى كبدى خون كه ميزان فعاليت آنزيم‌هاى كبدى را نشان مى‌دهند به شدت بالا مى‌رود كه نشان‌دهنده بر هم خوردن تعادل در كبد و آغاز بيمارى است.
روند بيمارى در بيمارى هپاتيت c سريع‌تر و آسيب‌هاى حاصل از آن شديدتر است. از جمله آسيب‌هاى جانبى اين بيمارى دردهاى مفصلى و از بين رفتگى بافت كليه است.
متأسفانه بيمارى هپاتيت c بيش از ۸۰ درصد موارد به سيروز كبدى مى‌انجامد. با تشخيص سريع بيمارى و بهره‌گيرى از داروهاى كمكى و بازدارنده مى‌توان از تخريب بيشتر بافت كبد جلوگيرى كرد و بيمارى را تا حدى كنترل كرد.
هپاتيت‌ها به شدت مسرى هستند. مهمترين راه انتقال بيمارى هپاتيت c از طريق تماس مستقيم با خون فرد بيمار و آلوده است. متأسفانه اين بيمارى در زندانها و در معتادان تزريقى آمار بالايى نشان مى‌دهد.‌ درمان بيمارى بسيار پرهزينه و مشكل است. مهمترين راه مقابله جلوگيرى از انتقال ويروس است.
واكسن بيمارى هپاتيت c تا به امروز كشف نشده است. اما واكسيناسيون عليه هپاتيت نوع b بدن را بيش از ۷۵ درصد نسبت به هپاتيت نوع c نيز ايمن مى‌كند

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:45 PM
آنفولانزاي مرغي (http://www.pezeshk.us/?p=1823)

ماكيان را مبتلا مي‌كند و عامل مولد آن ويروسي است كه با ساختار فيزيكي پرندگان سازگار شده است.
با وجود اينكه اين بيماري مخصوص ماكيان است، اما در سالهاي اخير ظاهرا اين ويروس به گونه‌هاي ديگر جانداران نيز منتقل شده و موجب ابتلاي انسان‌ها به اين بيماري شده است.
در مقابل، ويروس آنفولانزاي فصلي بويژه با بدن انسان سازگار مي‌شود. بر خلاف آنفولانزاي مرغي، آنفولانزاي فصلي به آساني از فردي به فرد ديگر منتقل مي‌شود و هر ساله جان صدها هزار تن را مي‌گيرد.
طبق گزارشها و آمارهاي به دست آمده، از آخرين پژوهش‌ها، تا كنون ۵۰ تن به بيماري آنفولانزاي مرغي مبتلا شده‌اند كه حدود ۸۰ درصد آنها جان باختند و تقريبا تمام آنها از منطقه جنوب شرق آسيا بوده‌اند.
اين ويروس اغلب در فضولات پرندگان يافت مي‌شوند و مرغداراني كه اين ويروس را تنفس مي‌كنند به آن مبتلا مي‌شوند.
انتقال بيماري از انسان به انسان بسيار به ندرت اتفاق مي‌افتد. آنچه اين بيماري را براي انسان خطرناك مي‌كند، اينست كه ويروس آن به شكلي دچار جهش ژنتيكي و تغيير رفتار شود كه بتواند از انساني به انسان ديگر منتقل شود.
در نتيجه اين امر، شيوع بيماري بسيار گسترده خواهد شد. خطرناكتر از اين وضعيت آنست كه ويروس مرغي بتواند فردي را آلوده كند كه همزمان به بيماري آنفولانزاي انساني مبتلاست.
در صورتي كه ژن‌هاي ويروس‌هاي مرغي و انساني در اين شرايط با يكديگر تركيب شوند ويروس مي‌تواند از فردي به فرد ديگر منتقل شود و در نتيجه يك آنفولانزاي عالم‌گير شايع خواهد شد.
تقريبا هيچ فردي به طور طبيعي در برابر ويروس جديد مصونيت نخواهد داشت. در حالي كه اين ويروس مي‌تواند ظرف ۶ ماه به همه مناطق جهان برسد.
هيچ كس نمي‌داند ما چقدر به زمان اين اپيدمي احتمالي جهاني نزديك هستيم، اما بسياري از دانشمندان مي‌گويند كه ما به اين نقطه خواهيم رسيد، چرا كه به نظر مي‌رسد همه‌گيري آنفولانزا در سيكل‌هاي ۲۵ ساله به وقوع مي‌پيوندند و آخرين دوره آن در سال ۱۹۶۸ بوده است.
آنچه نگراني‌ها را در اين اواخر بيشتر كرده اينست كه آنفولانزاي مرغي آلوده كردن پستانداران را از جمله پلنگ‌ها و ببرها را آغاز كرده است.
يك بررسي اخير آزمايشگاهي نشان داد كه ويروس آنفولانزاي مرغي مي‌تواند در ميان گربه‌ها نيز رد و بدل شود. همچنين اين ويروس توانسته اردك‌ها را بدون بروز بيماري و علائم ظاهري آن آلوده كند.
اين امر خطر آلودگي مرغداران را افزايش مي‌دهد. در مورد علائم بيماري بايد يادآور شد كه ابتدا با يك تب خفيف، سردرد و درد مفاصل آغاز مي‌شود.
تب بيمار ممكنست به مدت يك روز فروكش كند. بيمار به سختي تنفس مي‌كند و به تدريج سرفه‌ها آغاز مي‌شود.
همزمان با كم رسيدن اكسيژن به مغز در اثر اشكال در تنفس حالت كما و مرگ به همراه خواهد داشت. از آنجا كه علائم آنفولانزاي مرغي بسيار مشابه آنفولانزاي معمولي است، خطر آن اينست كه ممكنست پزشكان نتوانند تفاوت آنها را تشخيص دهند.
اما در صورتي كه اين بيماري ظرف ۴۸ ساعت تشخيص داده شود و بيمار تحت درمان خاص بيماري مانند مصرف داروي ضد ويروسي Tamiflu قرار گيرد، بيمار معمولا بهبودي كامل بدست مي‌آورد.
تا كنون به منظور توقف اين بيماري ميليون‌ها مرغ، جوجه و اردك در كشورهاي آلوده شده آسيايي به منظور كاهش خطر ابتلا در ميان پرندگان و انسان‌هاي سالم، كشتار شده‌اند.
نجات و پاكسازي در مناطق مستعد و آسيب‌پذير مانند مرغداري‌ها و مزارع افزايش يافته است.
همچنين از پزشكان خواسته شده تا نسبت به علائم بيماري در بيماران كنجكاوتر بوده و آنها را تحت كنترل دقيق داشته باشند.
با اين حال سازمان جهاني بهداشت هشدار داده كه اگر در حال حاضر اين بيماري شايع شود، هيچ كشوري براي مقابله با آن چه به لحاظ دارويي و چه به لحاظ واكسينه كردن آماده نيست.
امكان انتقال بيماري از راه خوردن گوشت مرغ آلوده وجود ندارد اما اين در صورتي است كه گوشت كاملا پخته شده و خام نباشد اين امكان وجود خواهد داشت.
در زمينه تهيه واكسن اين بيماري لازم به ذكرست كه دانشمندان در مراحل بسيار اوليه از آزمايش يك واكسن آزمايشي عليه زنجيره H۵N۱ از آنفولانزاي مرغي هستند كه در آسيا در حال گردش است.
اگر يك حالت عالم‌گير از اين زنجيره در سال آينده و سالهاي آتي بروز كند، ميليونها تن در اروپا و آمريكا و ميلياردها تن ديگر در ساير نقاط جهان به اين واكسن دسترسي نخواهند داشت.
به علاوه دولت‌هاي هر كشور بايد تصميم بگيرند چه گروهي از جامعه براي تزريق اين واكسن در اولويت قرار دارند كه اين تصميم بستگي به اين دارد كه به آنها بخواهند مرگ و مير احتمالي را كاهش دهند، آسيب جوامع را به حداقل برسانند و يا آسيب اقتصادي از اين اپيدمي را كاهش دهند.
در خصوص يك تلاش بين‌المللي براي مقابله با اين ويروس بايد متذكر شد كه نوامبر سال ۲۰۰۴، سازمان جهاني بهداشت در يك درخواست قطعي از دولت‌ها خواست تا در جهت توليد و توزيع واكسن بيماري اقدام كنند.
ظاهرا تاكيد آمريكا در اين زمينه در رأس كشورهاي اروپايي قرار داشته است.
هم اكنون درحدود ۱۰ شركت در حال كار كردن بر روي تهيه واكسن اين بيماري هستند و بسيار نيز انتظار مي‌رود كه در سال جاري آزمايشهاي باليني در اين زمينه را آغاز كنند.
در مقايسه با سارس بايد گفت از آنجا كه آنفولانزاي مرغي برخلاف سارس به صورت دوره‌اي در حال گردش است، اما سارس را مي‌توان براي مدتي تحت كنترل قرار داده و شيوع آن را متوقف كرد.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:46 PM
تمام انواع بیماریها می توانند جان کودکان را تهدید کنند اما مشكلي‌ كه‌ كودكان‌بيشتر با آن‌ مواجه‌ مي‌شوند، بيماريهاي‌اسهالي‌ است‌. اين‌ گروه‌ از بيماريهابسيار شايع‌ مي‌باشند و اگر برخورددرست‌ و منطقي‌ با آنها نشود مي‌توانندباعث‌ مرگ‌ و مير كودكان‌ شوند. ومتأسفانه‌ هر چه‌ در سنين‌ پايين‌تر مبتلاشوند احتمال‌ مرگ‌ و مير بيشتر است‌بچه‌ها ممكن‌ است‌ در سال‌ ۴ تا ۶ بار ودر شرايط نامناسب‌ از نظر سطح‌بهداشتي‌، ۶ تا ۸ بار به‌ اين‌ بيماري‌ مبتلاشوند.
عامل‌ بيماري‌: عامل‌ بيماري‌ درزمستان‌ بيشتر ويروسي‌ است‌ و گاهي‌ باسرماخوردگي‌ ديده‌ مي‌شود; ليكن‌ درتابستان‌ بيشتر به‌ سبب‌ عوامل‌ عفوني‌ واز راه‌ غذاهاي‌ فاسد و آب‌ آلوده‌، دست‌آلوده‌ و ساير منابع‌ آلوده‌ بيماري‌ ايجادمي‌شود.
علايم‌ بيماري‌: در اكثر مواقع‌اسهال‌ آبكي‌ به‌ صورت‌ دفع‌ غيرطبيعي‌و مكرر مدفوع‌ شل‌ همراه‌ يا بدون‌پيچش‌شكم‌ اتفاق‌ مي‌افتد. حجم‌ مدفوع‌زياد بوده‌ و ممكن‌ است‌ با تب‌، استفراغ‌و بي‌قراري‌ همراه‌ باشد.
تغيير رنگ‌ مدفوع‌ ممكن‌ است‌ وجودداشته‌ باشد كه‌ اهميت‌ چنداني‌ نداردمگر اينكه‌ در آن‌ خون‌ ديده‌ شود.موضوعي‌ كه‌ حايز اهميت‌ است‌دفعات‌ و حجم‌ آب‌ دفع‌ شده‌ است‌ كه‌در صورت‌ پيشرفت‌ بيماري‌، علايم‌كم‌ آبي‌ در كودك‌ ظاهر مي‌شود. بروزسوء تغذيه‌ و اختلال‌ رشد كودكان‌ نيزاز عوارض‌ شديد و كشنده‌ بيماريهاي‌اسهالي‌ است‌.
تحريك‌پذيري‌، كج‌ خلقي‌ بچه‌، خشك‌شدن‌ پوست‌ و مخاطها، كم‌ شدن‌ حجم‌و دفعات‌ ادرار، فرورفتن‌ چشم‌ها، تندشدن‌ تعداد تنفس‌ و نبض‌، بيحالي‌مفرط كه‌ به‌ تدريج‌ به‌ كودك‌ دست‌مي‌دهد و در مراحل‌ پيشرفته‌ با اختلال‌هوشياري‌ و بيهوشي‌ ممكن‌ است‌ همراه‌باشد، از جمله‌ علايم‌ ديگر است‌.
درمان‌: در اكثر موارد اسهال‌ معمولادر عرض‌ چند روز خود بخود بر طرف‌مي‌شود و احتياجي‌ به‌ مصرف‌ داروي‌ضداسهال‌ نيست‌. بسياري‌ از داروهاي‌ضداسهال‌ بي‌تأثير و حتي‌ خطرناك‌هستند. بنابراين‌ به‌ كودكي‌ كه‌ اسهال‌دارد نبايد به‌ طور خودسر دارويي‌ داده‌شود، مگر اينكه‌ به‌ وسيله‌ پزشك‌ ياكاركنان‌ بهداشتي‌ تجويز شده‌ باشد.
اما كار بسيار مهمي‌ كه‌ بايد براي‌ كودك‌مبتلا به‌ اسهال‌ انجام‌ داد، اين‌ است‌ كه‌نگذاريم‌ آب‌ بدن‌ او كم‌ و به‌ دليل‌ كم‌غذايي‌ ضعيف‌ شود. براي‌ اين‌ كارمي‌توان‌ از سرم‌ خوراكي‌ (محلول‌ او -آر - اس‌) استفاده‌ كرد; همچنين‌مي‌توان‌ از سوپ‌ ،ماست‌، دوغ‌، لعاب‌برنج‌، آب‌ ميوه‌ تازه‌ ولي‌ رقيق‌ شده‌ وچاي‌ كم‌ رنگ‌ كم‌ شيرين‌ نيز براي‌پيشگيري‌ از كم‌ آبي‌ بدن‌ استفاده‌ كرد.به‌ هر حال‌ به‌ كودكي‌ كه‌ اسهال‌ دارد بايدمايعات‌ به‌ اندازه‌ كافي‌ داد. كودكي‌ كه‌دچار بيماري‌ گوارشي‌ شده‌ ممكن‌ است‌استفراغ‌ نيز داشته‌ باشد. استفراغ‌ اوليه‌معمولا بعد از چند ساعت‌ خودبخودمتوقف‌ مي‌شود، بنابراين‌ استفراغ‌ ۲ تا۳ بار، زياد مهم‌ نيست‌ و استفاده‌ ازداروهاي‌ ضد استفراغ‌ در صورت‌تجويز پزشك‌ اشكالي‌ ندارد، ضمنا درصورتي‌ كه‌ استفراغ‌ شديد و طولاني‌ بودبايد به‌ پزشك‌ مراجعه‌ شود.
پيشگيري‌:
۱ - از عواملي‌ كه‌ در بروز اسهال‌ مهم‌است‌ وضعيت‌ عمومي‌ و سلامتي‌ كودك‌مي‌باشد. بچه‌هاي‌ سالم‌ كه‌ از شير مادراستفاده‌ مي‌كنند و از رشد مناسب‌برخوردارند كمتر دچار اسهال‌مي‌شوند.
۲ - كودكاني‌ كه‌ از سرشيشه‌ براي‌تغذيه‌ آنها استفاده‌ مي‌شود بيشتر درمعرض‌ ابتلا هستند.
۳ - بطري‌ و پستانك‌هاي‌ آلوده‌ كه‌عامل‌ ابتلاي‌ كودكان‌ به‌ اسهال‌ مي‌باشدنبايد جهت‌ تغذيه‌ استفاده‌ شود.
۴ - بهداشت‌ فردي‌ و اجتماعي‌ بايدرعايت‌ شود.
۵ - زباله‌ بطور صحيح‌ و بهداشتي‌ دفع‌گردد.
۶ - بهداشت‌ محيط زندگي‌ و محيطزيست‌ رعايت‌ شود.
۷ - از غذاهاي‌ تازه‌ و پخته‌، ميوه‌هاي‌شسته‌ و سبزيجات‌ سالمسازي‌ شده‌ درتغذيه‌ كودكان‌ استفاده‌ گردد.
۸ - موادغذايي‌ بخصوص‌ در فصل‌تابستان‌ به‌ طور صحيح‌ نگهداري‌ شود(نگهداري‌ غذاي‌ پخته‌ در درجه‌حرارت‌ اتاق‌ موجب‌ فساد موادغذايي‌ وبيماري‌ اسهال‌ مي‌شود).
پرسش‌ و پاسخ‌ درباره‌بيماري‌ اسهال‌:

۱ - آيا استفاده‌ از داروهاي‌ ضداسهال‌و ضداستفراغ‌ بدون‌ تجويز پزشك‌ دربهبود بيماري‌ اسهال‌ مفيد است‌؟
پاسخ‌: استفاده‌ از داروها بدون‌ تجويزپزشك‌ جهت‌ قطع‌ اسهال‌ و استفراغ‌ نه‌تنها مفيد نيست‌، بلكه‌ خطرناك‌مي‌باشد و عوارضي‌ نيز دارد.

۲ - اگر كودكان‌ در زمان‌ ابتلا به‌ اسهال‌كمتر غذا بخورند زودتر بهبودمي‌يابند؟
پاسخ‌: كودكان‌ در همه‌ مواقع‌ خصوصادرزمان‌ ابتلا به‌ بيماري‌ نياز به‌ انرژي‌بيشتري‌ دارند. غذا در اين‌ زمان‌ موجب‌پيشگيري‌ از سوء تغذيه‌ و حتي‌ قطع‌اسهال‌ مي‌شود. اگر كودك‌ با شير مادرتغذيه‌ مي‌شود، نه‌ تنها بايد شيرمادرادامه‌ پيدا كند بلكه‌ در صورت‌ امكان‌بيشتر از حد معمول‌ به‌ كودك‌ داده‌ شود.اگر حتي‌ كودك‌ قادر به‌ مكيدن‌ نباشدتوصيه‌ مي‌شود كه‌ شير مادر را دوشيده‌و با فنجان‌ يا قاشق‌ به‌ او داده‌ شود.

۳ - آيا استفاده‌ از آنتي‌بيوتيك‌ها(چرك‌ خشك‌ كن‌ها) در بهبود بيماري‌مؤثر است‌؟
پاسخ‌: استفاده‌ از اين‌ داروها در بهبودبيماري‌ مؤثر نيست‌ و حتي‌ مصرف‌ آنهاخود عامل‌ طولاني‌ شدن‌ بيماري‌ است‌;البته‌ در موارد خاص‌ و يا با تجويزپزشك‌ مصرف‌ اين‌ گروه‌ داروهامي‌تواند بهبودي‌ را تسريع‌ كند.
توصيه‌ نهايي‌:
در جريان‌ بيماري‌ اسهال‌ هدف‌درمان‌، قطع‌ جريان‌ اسهال‌نيست‌، بلكه‌ همانطور كه‌ گفته‌شد اصلاح‌ كم‌آبي‌ بدن‌ و تغذيه‌صحيح‌ است‌ به‌ طوري‌ كه‌ كودك‌بتواند در مقابل‌ بيماري‌ مقاومت‌كند و بهبود يابد.
از اين‌ رو بايد با ادامه‌ تغذيه‌كودك‌ با غذاهاي‌ كافي‌ و باكيفيت‌ مطلوب‌ از بروز سوءتغذيه‌ جلوگيري‌ نمود.
طرز تهيه‌ سرم‌ خوراكي‌ «او -آر - اس‌»:
۱ - محتوي‌ بسته‌ او - ار - اس‌ را درظرف‌ تميز خالي‌ كنيد.
۲ - چهار ليوان‌ آب‌ تميز به‌ آن‌ بيفزايدو سپس‌ هم‌ بزنيد.
به‌ ياد داشته‌ باشيد:
۱ - قبل‌ از تهيه‌ محلول‌، دستهايتان‌ را باآب‌ و صابون‌ بشوييد.
۲ - اگر آب‌ تصفيه‌ شده‌ در اختيارنداريد، بايد آب‌ را قبل‌ از استفاده‌بجوشانيد.
محلول‌ او - آر - اس‌ در همه‌ مراكزبهداشتي‌ - درماني‌، خانه‌هاي‌ بهداشت‌و داروخانه‌ها وجود دارد. همه‌ پدر ومادرها مي‌بايست‌ طرز تهيه‌ آنها را يادگرفته‌ در مواقع‌ ابتلاي‌ كودكشان‌ آن‌ راتهيه‌ كنند و در اختيار او قرار دهند.


بسياري‌ از داروهاي‌ ضداسهال‌بي‌تأثير و حتي‌ خطرناك‌هستند.
به‌ كودكي‌ كه‌ اسهال‌ دارد بايدمايعات‌ به‌ اندازه‌ كا

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:48 PM
مقدمه:

آلودگي به انگلهاي روده اي (http://www.pezeshk.us/?p=6033)و از جمله كرم آسكاريس يكي از مشكلات بهداشتي در كشورهاي در حال توسعه مي باشد و در حال حاضر ساليانه ۱ تا ۲ ميليارد نفر از مردم جهان به اين بيماري مبتلايند و از اين تعداد حداقل ۲۰ هزار نفر جان خود را بر اثر بيماري از دست مي دهند.
“>
كرم آسكاريس بالغ حلقوي استوانه اي شكل با انتهاي باريك و به اندازه ۱۵ تا ۳۵ سانتيمتر (نر كوچكتر از ماده) مي باشد. عفونت در انسان از طريق خوردن تخم جنين دار موجود در خاك به همراه خوردن سبزيجات و صيفي جات آلوده ايجاد مي شود. تخم پس از وارد شدن به بدن در روده باز و لارو آزاد مي شود. لارو پس از عبور از ديواره روده و سير مراحل تكاملي خود در كبد، قلب، ريه ها مجدداً به روده باز مي گردد و به صورت بالغ در آنجا زندگي مي كند. اين كرم از محتويات غذايي روده بيماران تغذيه مي كند و موجب سؤ تغذيه، كمبود ويتامين A و كاهش رشد فصلي در كودكان مناطق آندميك و … مي گردد؛ همچنين در صورتي كه تعداد كرمها زياد باشد انسداد مجاري مثل روده، پانكراس، راههاي هوايي و آپانديسيت، يرقان انسدادي، آبسه كبدي و … را به دنبال دارد. بيماري در حالت مزمن و پيشرفته موجب مرگ تعدادي از بيماران و همچنين صرف هزينه هاي بسيار زياد و جراحــــــــي مي گردد. اين انگل در شرايطي كه بشر در حال قدم گذاشتن به قرن بيست و يكم است همچنان شايع ترين كرم روده اي انسان در جهان است.

(http://www.pezeshk.us/?p=6718)عوامل شيوع آسكاريازيس:
(http://www.pezeshk.us/?p=6718) ۱ ـ عامل زنده بيماريزا
۲ ـ مخزن عفونت
۳ ـ لوازم آلوده: مدفوع انسان تنها مخزن عفونت است.
۴ ـ ميزبان: ميزان آلودگي در كودكان زياد است و كودكان عمده ترين پخش كننده آلودگي هستند.
۵ ـ عوامل محيط زيست: آسكاريس يكي از كرمهاي منتقله از راه خاك است. تخم كرمهاي آسكاريس در شرايط مساعد ماهها و حتي سالهــــا زنده مي ماند. مهمترين اين عوامـل براي تنظيم تعداد تخم هاي آسكاريس عبارتند از:
گرما، رطوبت، فشاراكسيژن، پرتوهاي فرابنفش آفتاب؛ كم بودن گرماي محيط مانع از تكامل تخم كرم مي شود و خاك هاي رس براي تكامل تخم كرم از همه مساعدتر هستند.
۶ ـ عادات انسان: زياد شدن تخم كرم در خاك به سبب عادات انسان در دفع مدفوع در فضاي آزاد به صورت پراكنـــده روي مي دهد و مهمترين عاملي است كه موجب انتشار گسترده آسكاريس در جهان مي شود. اين حالي است كه كودكان خردسال عادت به استفاده از مستراح ندارند و خانه و اطراف آن را آلوده مي كنند! تخم آلوده كننده مي تواند دستها و خوراكي هاي كودكاني را كه روي زمين بازي مي كنند آلوده كند.
۷ ـ دوره واگيري: تا زماني كه تمام آسكاريس هاي بارور در روده از بين نروند و مدفوع از نظر تخم كرم منفي نشود آلوده كنندگي وجود دارد.


راه انتقال:

راه انتقال مدفوع ـ دهـــاني: از راه خوردن تخم هاي آلوده كننده همراه با خوراك يا آب است. خوراكيهايي كه خام خورده مي شوند مانند سالاد و سبزي ها آلودگي را منتقل مي نمايند. راههاي ديگر انگشتان آلوده به خاك يــا خوردن خاك آلوده (خاك خوري) گردوغبار است كه مي تواند در انتشار آلودگي به آسكاريس در مناطق كويري نقش مهمي داشته باشد.
دوره كمون: دو ماه

پيشگيري و مبارزه با آسكاريس
الف ـ پيشگيري اوليه: براي كنترل بيماري روشهاي مختلفي وجود دارد از جمله:
۱ ـ احداث توالت هاي بهداشت و دفع بهداشتي مدفوع و آموزش بهداشت جامعه در مورد به كارگيري مستراح هاي بهداشتي، بهداشت فردي ـ همگاني و دگرگوني الگوهاي رفتاري.
۲ ـ راه اندازي سيستم هاي بهداشتي (آب آشاميدني سالم، مصرف موادغذايي سالم، نظارت بر نحوه تهيه و توزيع موادغذايي و اماكن، دفع صحيح زباله و تصفيه فاضلاب).
۳ ـ استفاده نكردن از كود انساني در كشاورزي.
ب ـ پيشگيري ثانويه: براي درمان بيماران (مخزن عفونت) داروهاي مؤثري وجود دارد، اما در مناطق داراي ميزان بالاي آلودگي به دليل تأثير اين اقدامات در دراز مدت و با توجه به لزوم اجراي برنامه هاي ضربتي براي كاهش سريــع آلودگي براساس دستورعمل هاي سازمان جهاني بهداشت، درمان همگاني آسكاريازيس يكي از روشهاي مؤثر و سريع كنترل آلودگي در مناطق با شدت آلودگي بالاتر از ۴۰ درصد مي باشد.

وضعيت بيماري در ايران
در ايران نيز آسكاريس به عنوان يكي از مشكلات بهداشتي به شمار مي رود. در مطالعه سال ۱۳۴۷، استان اصفهان بيش از ۹۰ درصد آلودگي كشور را داشت. مطالعه سال ۱۳۵۳ نشان داد كه بيش از نصف جمعيت كشور مبتلا به آسكاريس هستند. مطالعه سال ۱۳۵۶ در مناطق روستايي استان آذبايجان شرقي و غربي ميزان آلودگي را بيش از ۹۰ درصد گزارش كرد. در مطالعه اي كه در سال ۱۳۷۰ در كليه مناطق روستايي كشور انجام گرفت، ميزان آلودگي به آسكاريس ۷۵ درصد گزارش شد، در اين ميان استان همدان با ۶/۳۹ درصد بالاترين ميزان آلودگي را در سطح كشور به خود اختصاص داده بود.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:50 PM
تب‌هاي‌ خونريزي‌ دهنده‌ ويروسي‌،گروهي‌ از بيماريها هستند كه‌ به‌ لحاظايجاد اختلالاتي‌ در سيستم‌ انعقادي‌خون‌ داراي‌ علايم‌ خونريزي‌ هستند، به‌همين‌ دليل‌ مشخصه‌ اين‌ بيماريهاخونريزي‌ از بعضي‌ نقاط بدن‌ مي‌باشد.
در مرحله‌ اول‌ اين‌ بيماريها كه‌ به‌ دنبال‌دوره‌ نهفتگي‌ كوتاه‌ (معمولا كمتر ازيك‌ هفته‌) رخ‌ مي‌دهد علايم‌ عمومي‌شامل‌ تب‌، ضعف‌، درد عضلاني‌،سردرد، گلودرد، بي‌ اشتهايي‌، سرگيجه‌،تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌ و يا درد شكمي‌ديده‌ مي‌شود. بعضي‌ از اين‌ بيمارهاي‌همراه‌ علايم‌ عصبي‌ رواني‌ مانند خواب‌آلودگي‌، افسردگي‌ و يا بي‌قراري‌هستند.
علايم‌ ثانوي‌ مربوط به‌ خونريزي‌ دردستگاه‌ گوارش‌ شامل‌، استفراغ‌ خوني‌يا وجود خون‌ در مدفوع‌ (مدفوع‌قيري‌) است‌. خونريزي‌ زيرپوست‌ به‌صورت‌ لكه‌هاي‌ قرمز رنگ‌ ريز ودرشت‌ (پتشي‌ و پورپورا) است‌.خونريزي‌ مخاطي‌ به‌ صورت‌ خونريزي‌لثه‌ها، مخاط دهان‌، گلو يا بيني‌ مي‌باشد.خونريزي‌ از دستگاه‌ ادراري‌ يا تناسلي‌به‌ صورت‌ هماتوري‌ (خون‌ شاشي‌) و ياخونريزي‌ تناسلي‌ زنانه‌ است‌.
بيشتر بيماريهاي‌ اين‌ گروه‌ همراه‌ مرگ‌و مير بالايي‌ هستند كه‌ علت‌ اصلي‌مرگ‌ بيماران‌ جريان‌ خونريزيهاي‌داخلي‌ مي‌باشد. از علايم‌ شايع‌آزمايشگاهي‌، كاهش‌ تعداد پلاكت‌ها(ترومبوسيتوپني‌) است‌. سير اين‌بيماريها سريع‌ و كوتاه‌ است‌، يعني‌ درصورت‌ شدت‌ بيماري‌ معمولا ظرف‌يكي‌ دو هفته‌ منجر به‌ فوت‌ بيمارمي‌شود و در غير اين‌ صورت‌ علايم‌ درهفته‌ دوم‌ رو به‌ بهود مي‌گذارد.


انتقال‌ اكثر تب‌هاي‌ خونريزي‌دهنده‌ به‌ دو روش‌ صورت‌مي‌گيرد:
۱ - گزش‌ انسان‌ توسط كنه‌ يا پشه‌ ناقل‌
۲ - تماس‌ مستقيم‌ انسان‌ با ترشحات‌ ياخون‌ آلوده‌ انسان‌ يا حيوان‌ مبتلا.
لذا گروههاي‌ خاصي‌ بيشتر در معرض‌بيماري‌ هستند مانند دامپزشكان‌،كاركنان‌ كشتارگاه‌، كشاورزان‌ ودامپروران‌.
در جدول‌ شماره‌ ۱ - تعدادي‌ از اين‌بيماريها و توزيع‌ جغرافيايي‌ آن‌فهرست‌ شده‌ است‌. اكثر اين‌ دسته‌ ازبيماريهاي‌ واگير، فاقد واكسن‌ مؤثر ومناسب‌ هستند. تنها براي‌ تب‌ زردواكسن‌ مناسب‌ انساني‌ در دسترس‌است‌ كه‌ قبل‌ از سفر به‌ مناطق‌ آلوده‌(آفريقا و آمريكاي‌ جنوبي‌) بايستي‌تلقيح‌ شود.
تست‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ معمول‌ قادر به‌تشخيص‌ اين‌ بيماريها نيستند. ازروش‌هاي‌ ممكن‌ تشخيص‌ آنهااندازه‌گيري‌ پادتن‌ اختصاصي‌(سرولوژي‌) در دو مرحله‌ حاد و نقاهت‌است‌ كه‌ در صورت‌ بالا رونده‌ بودن‌عيار پادتن‌ تشخيص‌ قطعي‌ مي‌شود.لكن‌ متأسفانه‌ در فرم‌هاي‌ حاد و كشنده‌فرصت‌ ساخته‌ شدن‌ پادتن‌ براي‌ بدن‌فراهم‌ نيست‌ و از اين‌ راه‌ نمي‌توان‌ به‌تشخيص‌ بيماري‌ رسيد.
روش‌ پيشرفته‌تر و مشكل‌تر تشخيص‌جداكردن‌ عامل‌ ويروسي‌ از خون‌ وترشحات‌ بيمار است‌ كه‌ درآزمايشگاههاي‌ بسيار محدودي‌ درسطح‌ دنيا امكان‌پذير است‌.
با توجه‌ به‌ آلودگي‌ و خطر سرايت‌بيماري‌ از طريق‌ خون‌ و ترشحات‌بيماران‌، نمونه‌هاي‌ بيماران‌ مشكوك‌ نيزدر هر آزمايشگاهي‌ قابل‌ بررسي‌نيست‌، لذا بايستي‌ به‌ محض‌ برخورد بامورد مشكوك‌ ضمن‌ رعايت‌ احتياطات‌لازم‌، نمونه‌ خون‌ بيمار تهيه‌ و طبق‌دستورعمل‌ مربوط به‌ آزمايشگاه‌ مرجع‌كشوري‌ ارسال‌ شود.

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:51 PM
بيماري سالك مقدمه‌:
سالك‌ در فارسي‌ به‌معناي‌ بيماري‌ سال‌ است‌، يعني‌اين‌ بيماري‌ در طي‌ كمتر از يك‌سال‌ خوب‌ مي‌شود.
سالك‌ يك‌ نوع‌ بيماري‌ جلدي‌ناشي‌ از موجود تك‌ ياخته‌اجباري‌ داخل‌ سلولي‌ به‌ نام‌«ليشمانيا» بوده‌ و بدين‌ جهت‌نام‌ علمي‌ آن‌ ليشمانيوز جلدي‌مي‌باشد.
اين‌ بيماري‌ جزو بيماريهاي‌انگلي‌ پوست‌ است‌ و دربسياري‌ از كشورها از جمله‌ايران‌ شيوع‌ دارد. اين‌ بيماري‌معمولا موجب‌ مرگ‌ نمي‌شودولي‌ آسيب‌هاي‌ جدي‌ از جنبه‌رواني‌ و اجتماعي‌ و ظاهر زننده‌بيماري‌ را سبب‌ مي‌گردد.
تعريف‌ بيماري‌:

سالك‌ با واسطه‌ ناقل‌ منتقل‌مي‌شود و بين‌ انسان‌ و حيوان‌مشترك‌ است‌، به‌ طوري‌ كه‌جوندگان‌ و سگ‌سانان‌ ميزبان‌اصلي‌ و در واقع‌ مخزن‌ اصلي‌بيماري‌ بوده‌ و انسان‌ ميزبان‌اتفاقي‌ اين‌ انگل‌ است‌.

تعريف‌:
اين‌ بيماري‌ در آغاز به‌ صورت‌يك‌ برجستگي‌ كوچك‌(پاپول‌) ياندول‌ است‌ كه‌تدريجا بزرگ‌ شده‌ و به‌صورت‌ زخم‌ درمي‌آيد واحتمال‌ دارد كه‌ زخم‌ها خود به‌خود ظرف‌ چند هفته‌ تا چند ماه‌و گاهي‌ يكسال‌ و يا بيشتر بهبوديابند ممكن‌ است‌ ضايعات‌منفرد يا متعدد بوده‌ و گاهي‌بدون‌ زخم‌ و ندرتا منتشر باشد.در برخي‌ افراد عود بيماري‌ پس‌از بهبود به‌ صورت‌ زخم‌،برجستگي‌ كوچك‌ در محل‌زخم‌ قبلي‌ خوب‌ شده‌ ظاهرمي‌شود.
ليشمانيا در كل‌ باعث‌ ۳دسته‌ بيماري‌ مي‌شود:
۱ - ليشمانيوز احشايي‌ كه‌گرفتاري‌ در احشا به‌ خصوص‌طحال‌ وجود دارد.
۲ - ليشمانيوز جلدي‌ -مخاطي‌ كه‌ علاوه‌ بر پوست‌مخاطهاي‌ بيني‌ و حلق‌ و دهان‌گرفتار مي‌شود.
۳ - ليشمانيوز جلدي‌ كه‌درگيري‌ در پوست‌ وجود داردو در واقع‌ همان‌ سالك‌ (بحث‌اين‌ مقاله‌) است‌.
راه‌ انتقال‌ يا عامل‌بيماري‌:
مهمترين‌ راه‌ انتقال‌ بيماري‌ ازطريق‌ گزش‌ پشه‌ خاكي‌ است‌كه‌ محدوده‌ پرواز آن‌ كم‌ است‌ ودر مكان‌هاي‌ تاريك‌ ومرطوب‌ به‌ خصوص‌ در ابتداي‌لانه‌هاي‌ موشها استراحت‌مي‌كنند و همچنين‌ در بيابان‌هاو جنگل‌هاي‌ باراني‌ يافت‌مي‌شوند. پشه‌ خاكي‌ نيمه‌ اهلي‌اطراف‌ شهرها و در زيرسنگ‌ها و نخاله‌هاي‌ ساختماني‌زندگي‌ كند. طول‌ هر پروازحداكثر ۱ متر و حداكثر تا چندصد متري‌ محل‌ توليد مي‌باشد.
انواع‌ سالك‌:
در ايران‌ گونه‌هاي‌ «ليشمانياماژور» و «ليشمانيا مينور»عوامل‌ ايجاد كننده‌ اين‌ بيماري‌با دو شكل‌ متفاوت‌ مي‌باشد كه‌تحت‌ عنوان‌ سالك‌ نوع‌روستايي‌ (مرطوب‌) وشهري‌ (خشك‌)دسته‌بندي‌ مي‌گردند كه‌داراي‌ اختلافات‌اپيدميولوژيك‌ قابل‌ ملاحظه‌اي‌هستند ولي‌ مرز كاملا مشخص‌بين‌ بيماري‌ سالك‌ شهري‌ وروستايي‌ وجود ندارد و دربعضي‌ نقاط نمي‌توان‌ نوع‌بيماري‌ را كاملا مشخص‌ نمود.
الف‌ - نوع‌ روستايي‌ يامرطوب‌: اين‌ نوع‌ بيشتر درروستاها ديده‌ مي‌شود ومي‌تواند سريعا اپيدمي‌ ايجادنمايد; عامل‌ آن‌ليشمانياتروپيكاماژور بوده‌ وناقلش‌ نوعي‌ پشه‌ خاكي‌ است‌.مخزن‌ آن‌ جوندگان‌ وحشي‌ مثل‌خرگوش‌ - موش‌ و سنجاب‌هستند.
دوره‌ نهفتگي‌ اين‌ بيماري‌ از ۱۵روز تا چند ماه‌ متغير است‌.بيماري‌ در ابتدا به‌ صورت‌ يك‌كورك‌ قرمز رنگ‌ در محل‌گزش‌ پشه‌ آغاز شده‌ و بعد ازدو هفته‌ دلمه‌ در مركز تشكيل‌مي‌شود كه‌ در صورت‌ برداشتن‌دلمه‌ زخم‌ زير دلمه‌ مشخص‌مي‌شود. لبه‌ زخم‌ برجسته‌ است‌و معمولا ضايعه‌ سفت‌ مي‌باشد.بعد از گذشت‌ ۲ تا ۳ ماه‌ ضايعه‌بزرگتر شده‌ تبديل‌ به‌ يك‌ زخم‌پلاك‌ مانند در حدود ۳ تا ۶سانتي‌ متر گرديده‌ و در عرض‌۲ تا ۶ ماه‌ با به‌ جا گذاشتن‌اسكار بهبود مي‌يابد. ضايعات‌معمولا فاقد درد و خارش‌هستند. در اطراف‌ ضايعه‌مركزي‌ معمولا برآمدگي‌هاي‌كوچك‌ ثانوي‌ و متعددي‌ به‌صورت‌ اقماري‌ مشاهده‌مي‌شود و در بعضي‌ مواقع‌ درمسير عروق‌ لنفاوي‌، بزرگي‌غده‌ لنفاوي‌ هم‌ مشاهده‌مي‌شود.
ضايعات‌ پوستي‌ بيشتر دراندامها است‌. افرادي‌ كه‌ به‌ فرم‌مرطوب‌ مبتلا مي‌شوند در برابرفرم‌ خشك‌ هم‌ ايمني‌ پيدامي‌كنند، اما عكس‌ آن‌ صادق‌نيست‌.
ب‌ - نوع‌ شهري‌ ياخشك‌: اين‌ نوع‌ بيشتر درشهرها ديده‌ مي‌شود; عامل‌ اين‌بيماري‌ ليشمانياتروپيكا مينورو ناقل‌ آن‌ نوعي‌ پشه‌ خاكي‌مي‌باشد. مخزن‌ بيماري‌ انسان‌بوده‌ ولي‌ سگ‌ هم‌ بطور اتفاقي‌به‌ بيماري‌ مبتلا مي‌گردد.فعاليت‌ پشه‌هاي‌ ناقل‌ در اواخربهار و اوايل‌ تابستان‌ بيشتراست‌ و تا محدوده‌ يك‌كيلومتري‌ فعاليت‌ دارند و ازسطح‌ زمين‌ ۱ تا ۲ متر بيشترپرواز نمي‌كنند و در هواي‌ بادي‌و گردوخاك‌ نمي‌توانند پروازكنند; حداكثر فعاليت‌ آنها درابتداي‌ شب‌ است‌ و روزها رادر جاي‌ تاريك‌ و مرطوب‌ درزيرزمين‌ و قسمت‌ سايه‌ داراماكن‌ انساني‌ يا حيواني‌استراحت‌ مي‌كنند. ضايعات‌معمولا در نواحي‌ باز بدن‌مشاهده‌ مي‌شوند و مقدارضايعات‌ بسته‌ به‌ مقدار مواردگزش‌ دارد.
دوره‌ نهفتگي‌ بيماري‌ از چندهفته‌ تا چند ماه‌ به‌ طور معمول‌۲ تا ۸ ماه‌ است‌. ضايعه‌ به‌ شكل‌پاپولي‌ قرمز رنگ‌ و بدون‌ دردآغاز مي‌گردد كه‌ تدريجا بزرگ‌شده‌ قاعده‌ آن‌ سفت‌ مي‌شود،سپس‌ ضايعه‌ زخمي‌ شده‌ درمركز آن‌ سفت‌ و دلمه‌اي‌ كثيف‌و قهوه‌اي‌ رنگ‌ ايجاد مي‌گردد;دلمه‌ به‌ آساني‌ از سطح‌ زيرين‌خود جدا نمي‌شود، زخم‌ نماي‌آتشفشاني‌ داشته‌ و هاله‌صورتي‌ اطراف‌ آن‌ را فرا گرفته‌است‌. اندازه‌ ضايعه‌ از چندميليمتر تا چندسانتي‌ مترمتغيير است‌. زخم‌ تدريجا ازمركز شروع‌ به‌ بهبودي‌ مي‌كندو نهايتا حداكثر در طول‌ ۲ سال‌با برجاي‌ گذاشتن‌ اسكار بهبودمي‌يابد; اين‌ اسكار حدود آن‌مشخص‌ و حاشيه‌اي‌ نامنظم‌ وسطحي‌ ناهموار دارد.
در هر دو نوع‌ شهري‌ وروستايي‌ شايع‌ترين‌ محل‌بيماري‌ اندام‌ها و صورت‌ بوده‌كه‌ در حالت‌ عادي‌ باز بوده‌ ودر دسترس‌ پشه‌ براي‌ گزش‌قرار دارد.
- كانون‌هاي‌ سالك‌شهري‌: تهران‌ (به‌ خصوص‌شمال‌ غربي‌)، مشهد، نيشابور،شيراز، كرمان‌ و اصولا تمام‌نقاط سگ‌ خيز ديگر .
- كانون‌هاي‌ سالك‌روستايي‌: آبادي‌هاي‌اطراف‌ اصفهان‌ و نيز سرخس‌،تركمن‌ صحرا، اسفراين‌،شاهرود و…
توزيع‌ فصلي‌ بيماري‌:
اواخر تابستان‌ و پاييز براي‌سالك‌ روستايي‌ و تمام‌ سال‌براي‌ سالك‌ شهري‌ است‌.سالك‌ شهري‌ مي‌تواند از انسان‌به‌ انسان‌ منتقل‌ شود.
دوره‌ سرايت‌:
تا زماني‌ كه‌ انگل‌ در زخم‌وجود داشته‌ باشد، احتمال‌سرايت‌ آلودگي‌ وجود دارد كه‌در موارد درمان‌ نشده‌ معمولا ۵ماه‌ تا ۲ سال‌ به‌ طول‌ مي‌انجامد.
حساسيت‌ و مقاومت‌:
به‌ دنبال‌ بهبود زخم‌ يك‌ ايمني‌نسبي‌ ايجاد مي‌شود، ولي‌احتمال‌ عود بيماري‌ پس‌ ازسال‌ها خاموشي‌ زخم‌ بهبوديافته‌ وجود دارد.
تشخيص‌ بيماري‌سالك‌:
در صورت‌ پيدايش‌ يك‌ يا چندزخم‌ جلدي‌ در نواحي‌ بازپوست‌ بدن‌ كه‌ بيشتر از ده‌ روزطول‌ كشيده‌ باشد و در نقاطي‌كه‌ سالك‌ به‌ عنوان‌ يك‌ بيماري‌بومي‌ وجود دارد و نيز درمناطقي‌ كه‌ پشه‌ خاكي‌ ديده‌مي‌شود، بايد به‌ سالك‌مشكوك‌ شد. تشخيص‌ نهايي‌ باارجاع‌ به‌ پزشك‌ و انجام‌آزمايش‌ و نمونه‌برداري‌ ازضايعه‌ صورت‌ مي‌گيرد.
كنترل‌ بيماري‌:
مانند تمام‌ بيماري‌هاي‌ مشترك‌بين‌ انسان‌ و حيوان‌ همكاري‌بخش‌هاي‌ مختلف‌ لازم‌ است‌ تابا توجه‌ به‌ فاكتورهاي‌ مؤثر درحلقه‌ انتقال‌ و شرايطاپيدميولوژيك‌ بيماري‌، مخزن‌،ناقل‌ و انسان‌ در جهت‌ كنترل‌بيماري‌ اقدام‌ شود; در اين‌راستا لازم‌ است‌ ابتدا نوع‌ليشمانيوز از نظر شهري‌ ياروستايي‌ بودن‌ مشخص‌ گردد.بررسي‌ حشره‌شناسي‌ به‌ منظورتعيين‌ نوع‌ ناقل‌ و توجه‌ به‌اختصاصات‌ زيستي‌ آن‌، فصل‌فعاليت‌ و تعيين‌ زمان‌ حداكثرفعاليت‌، وفور ناقل‌ و… كمك‌مؤثري‌ به‌ تعيين‌ راه‌ مبارزه‌مي‌نمايد و در صورتي‌ كه‌ انتقال‌محلي‌ باشد بيماريابي‌ وسيع‌ ودرمان‌ مواردي‌ كه‌ به‌ درمان‌نياز دارند، همراه‌ با آموزش‌بهداشت‌ بايد مدنظر قراربگيرد.
درمان‌:
سالك‌ اگر رو به‌ بهبود است‌ وگسترش‌ نمي‌يابد و در محلي‌نيست‌ كه‌ زيبايي‌ به‌ مخاطره‌بيفتد نياز به‌ درمان‌ ندارد، ولي‌اگر زخم‌ بزرگ‌، چركي‌ يامتعدد باشد بايد درمان‌ شوندكه‌ ظرف‌ ۶ تا ۸ هفته‌ به‌ درمان‌جواب‌ مي‌دهد. اگر عود كردبايد يك‌ دوره‌ درمان‌ شود وبين‌ دو دوره‌ بايد ۲ هفته‌ فاصله‌باشد. در صورت‌ عفونت‌ ثانويه‌ابتدا عفونت‌ درمان‌ شود.
تصميم‌گيري‌ در مورد درمان‌ به‌محل‌ و وسعت‌ ضايعه‌ بستگي‌دارد. ولي‌ بهر حال‌ فرم‌هاي‌كوچك‌، خود به‌ خود بهبودمي‌يابند و نياز به‌ درمان‌ خاصي‌ندارند، ولي‌ وظيفه‌ بهورزارجاع‌ تمام‌ موارد مشكوك‌بيماري‌ به‌ پزشك‌ مركز است‌ به‌طوري‌ كه‌ با مشاهده‌ هر زخمي‌كه‌ كورك‌ مانند بوده‌ و در نقاطباز بدن‌ باشد و بعد از دو هفته‌بهبود نيابد به‌ خصوص‌ درمناطق‌ بومي‌ بيماري‌ بايستي‌بهورز آن‌ را به‌ پزشك‌ ارجاع‌دهد.
در مواردي‌ كه‌ درمان‌ مورد نيازاست‌ آن‌ را به‌ دو صورت‌مي‌توان‌ انجام‌ داد:
الف‌ - درمان‌ موضعي‌
ب‌ - درمان‌ سيستمي‌.
در درمان‌ موضعي‌ دارو درناحيه‌ مبتلا مورد استفاده‌ قرارمي‌گيرد و شامل‌ موارد زيراست‌:
۱ - تزريق‌ داخل‌ و اطراف‌ضايعه‌
۲ - درمان‌ با روش‌ سرد نمودن‌ضايعه‌ يا كرايوتراپي‌
۳ - گرمادرماني‌
۴ - درمان‌ با تركيبات‌ دارويي‌موضعي‌ (مثل‌ پمادها).
درمان‌ سيستمي‌:
در اين‌ روش‌ داروي‌ مورد نيازاز طريق‌ تزريق‌ عضلاني‌استفاده‌ مي‌شود و در موارد زيركاربرد دارد:
الف‌ - عدم‌ بهبود با درمان‌موضعي‌
ب‌ - محل‌ نامناسب‌ ضايعه‌براي‌ درمان‌ موضعي‌ مثل‌ نوك‌بيني‌ و اطراف‌ ارگانهاي‌ حياتي‌مثل‌ گوش‌ و چشم‌
ج‌ - درمان‌ انواع‌ منتشر پوست‌
پزشك‌ مركز بايستي‌ توجه‌داشته‌ باشد كه‌ در حاملگي‌ وشيردهي‌ و نارسايي‌ كليه‌استفاده‌ از داروهاي‌ سيستمي‌ممنوع‌ مي‌باشد; علاوه‌ بر اين‌قبل‌ از شروع‌ درمان‌ و طي‌درمان‌ هفته‌اي‌ يك‌ بارآزمايشهاي‌ بررسي‌ سلول‌هاي‌قرمز و سفيد خون‌ وآزمايشهاي‌ كبدي‌ و نوارفعاليت‌ الكتريكي‌ قلب‌ گرفته‌شود.
پيشگيري‌:
اقدامات‌ پيشگيري‌ كننده‌ شامل‌موارد زير مي‌باشد:
۱ - نابودي‌ محل‌هاي‌تخم‌ريزي‌ حشره‌ ناقل‌ كه‌عمدتا شامل‌ محل‌هاي‌ نمناك‌،تنه‌ پوسيده‌ درختان‌، لانه‌جوندگان‌ صحرايي‌، شكاف‌ديوارهايي‌ كه‌ نمناك‌ باشد.
۲ - از بين‌ بردن‌ حيواناتي‌ كه‌مخزن‌ بيماري‌ هستند مثل‌ سگ‌- روباه‌- شغال‌ و موش‌صحرايي‌ كه‌ در نواحي‌ مختلف‌مخزن‌ بيماري‌ ممكن‌ است‌ فرق‌بكند.
۳ - محافظت‌ از گزش‌ پشه‌ درپيشگيري‌ بسيار مهم‌ مي‌باشد،به‌ خصوص‌ در مواقعي‌ كه‌ پشه‌حداكثر فعاليت‌ (يعني‌ درحوالي‌ غروب‌ آفتاب‌ و طلوع‌خورشيد) را دارد. علاوه‌ بر اين‌استفاده‌ از وسايل‌ محافظتي‌مكانيكي‌ مثل‌ توري‌، پشه‌ بندبسيار ريز به‌ خصوص‌ درمناطقي‌ كه‌ بيماري‌ به‌ صورت‌بومي‌ وجود دارد.
۴ - آغشته‌ كردن‌ لباس‌ها ورختخواب‌ و همچنين‌ پشه‌بندها و توري‌ها به‌ پرمترين‌ واستفاده‌ از حشره‌كش‌ قبل‌ ازخواب‌ نيز در پيشگيري‌ مؤثراست‌.
۵ - پاكسازي‌ محيط: ازآنجايي‌ كه‌ پشه‌ خاكي‌ نقش‌مهمي‌ در انتقال‌ بيماري‌ دارد،بايستي‌ نسبت‌ به‌ پاكسازي‌محل‌ زيست‌ آن‌ اقدام‌ شود; اين‌اقدامات‌ شامل‌ مسطح‌ كردن‌اراضي‌ اطراف‌ شهرك‌ و بيرون‌بردن‌ نخال‌هاي‌ ساختماني‌ ازاطراف‌ شهرستان‌ و سمپاشي‌محل‌ اصطبل‌ها، مرغداري‌ها ومخروبه‌هاي‌ نزديك‌ شهرمي‌باشد.
۶ - آموزش‌ بهداشت‌ به‌ مردم‌مناطق‌ آلوده‌ براي‌ شناخت‌بيماري‌ و روش‌هاي‌ انتقال‌ وراههاي‌ جلوگيري‌ از آن‌ كمك‌شاياني‌ به‌ جلوگيري‌ از انتشاربيماري‌ مي‌نمايد.
۷ - رعايت‌ بهداشت‌ فردي‌:چون‌ دوره‌ آلوده‌ كنندگي‌ تاموقعي‌ است‌ كه‌ انگل‌ تك‌ياخته‌ در زخم‌ وجود دارد و درموارد درمان‌ نشده‌ اين‌ مدت‌ممكن‌ است‌ يك‌ سال‌ يا بيشترطول‌ بكشد، لذا پوشاندن‌ زخم‌براي‌ جلوگيري‌ از گزش‌ مجددتوسط پشه‌ هم‌ در پيشگيري‌مؤثر است‌.
۸ - واكسن‌: اگر چه‌ در حال‌حاضر واكسن‌ مؤثري‌ بر ضداين‌ بيماري‌ وجود ندارد، ولي‌تحقيقات‌ وسيع‌ براي‌ استفاده‌از واكسن‌ حاوي‌ آنتي‌ژن‌ گرفته‌شده‌ از انگل‌ كشته‌ شده‌ درايران‌ در حال‌ بررسي‌ است‌.
يك‌ روش‌ قديمي‌ براي‌جلوگيري‌ از ابتلاي‌ به‌ بيماري‌،سالكي‌ كردن‌ فرد(ليشمانيزاسيون‌) به‌ معني‌تلقيح‌ انگل‌ زنده‌ و ايجادبيماري‌ در يك‌ محل‌ خاص‌براي‌ جلوگيري‌ از انتشاربيماري‌ در افرادي‌ است‌ كه‌ به‌مناطق‌ بومي‌ بيماري‌ مسافرت‌مي‌كنند; چون‌ در سالكي‌ نمودن‌از نمونه‌ زنده‌ و بيماري‌زاي‌انگل‌ استفاده‌ مي‌شود، درمواقعي‌ كه‌ فرد مبتلا به‌ نقص‌ايمني‌ باشد خطرات‌ فراواني‌داشته‌، لذا به‌ ندرت‌ به‌ كارمي‌رود.
۹ - تغيير شرايط زيست‌محيطي‌:
كاشت‌ درخت‌هاي‌ طاق‌ و گزدر اطراف‌ شهرستان‌هاي‌كويري‌ و استان‌ اصفهان‌ به‌منظور بيابان‌ زدايي‌ شرايطزيست‌ محيطي‌ خوبي‌ براي‌رشد جمعيت‌ موش‌ها فراهم‌نموده‌ است‌. تغيير اين‌ شرايط باتبديل‌ كاشت‌ گونه‌هاي‌ ديگردرخت‌ شرايط را براي‌ محيطزيست‌ موش‌ها نامساعد مي‌كندو از جمعيت‌ آنها مي‌كاهد.
۱۰ - درمان‌ جهت‌ افراد مبتلا:
زخم‌ سالك‌ با درمان‌، سريعتر وبدون‌ درمان‌ حدودا يك‌ سال‌بعد بهبود مي‌يابد، لذا با درمان‌موارد انساني‌ اقدام‌ مؤثري‌براي‌ كنترل‌ بيماري‌ و كوتاه‌كردن‌ دوره‌ انتقال‌ بيماري‌مي‌توا

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:52 PM
بيماري سارس (سندرم حاد دستگاه تنفسي) علائم و نشانه ها:
بيماري معمولاً با تب بالاي ۳۸ درجه سانتي گراد شروع مي شود. معمولاً اين بيماري با تب و لرز و بي حالي، درد بدن و همچنين گاهي اوقات، بيماري با علايم تنفسي شروع مي شود. پس از ۳ تا ۷ روز بيمار دچار سرفه هاي خشك و بدون خلط مي شود كه ممكن است پيشرفت كند و منجر به اشكالات تنفسي و كمبود اكسيژن در خون شود در ۱۰ تا ۲۰ درصد موارد، بيماران به تهويه مكانيكي نياز پيدا مي كنند.
دوره نهفتگي:
اين دوره به طور معمول ۲ تا ۷ روز است اگر چه ممكن است ۱۰ روز نيز به طول انجامد. تماس نزديك با بيمار باعث سرايت بيماري مي شود و كاركنان مراكز بهداشتي و درماني و افراد خانواده بيشتر در معرض خطرند. اين افراد به دليل تماس مستقيم با ترشحات ريوي و مايعـات بدن بيمار دچار آسيب مي شــوند.
درمان طبي:
در حال حاضر به دليل نامشخص بودن علت بيماري درمان خاصي توصيه نمي شود. البته از نوعي آنتي بيوتيك و ضدويروس استفاده مي شود.
هشدار در مورد مسافرت به مناطق آلوده:
اگر سفر ضروري نباشد، بهتر است به بعد موكول شود. در ضمن افرادي كه اخيراً به مناطق آلوده سفر كرده اند توجه داشته باشند كه ظرف مدت ۷ روز پس از بازگشت از سفر اگر دچار تب، سرفه و مشكلات تنفسي شديد شدند بايد هر چه سريعتر به پزشك يا مراكز درماني مراجعه كنند.
پيشگيري:
اين بيماري از طريق ترشحات بدن، پخش قطرات سرفه و عطسه به افراد سالم انتقال مي يابد و راههـــاي پيشگيري به شرح ذيل مي باشد:
۱ ـ ارتباط بيرون از منزل بيمار بايد محدود شود، بيمار به محل كار، مدرسه و ساير اماكن عمومي مراجعه نكند.
۲ ـ در اين دوره ۱۰ روزه، تمام اعضاي خانواده فرد مبتلا بايد به دقت توصيه هاي مربوط به بهداشت دست، شستشوي مكرر و استفاده از محلولهاي الكل را اجرا كنند.
۳ ـ بيماران بايد قبل از عطسه يا سرفه از يك دستمال براي دهان يا بيني خود استفاده كنند، در صورت امكان فرد مبتلا در دوره بيماري و يا دوره نقاهت بايد از ماسك استفاده كند. در صورتي كه بيمار قادر به استفاده از ماسك نيست ساير اعضاي خانواده بايد از ماسك استفاده كنند.
۴ ـ هنگام هر گونه تماس با مايعات بدن فرد مبتلا، بايد از دستكشهاي يك بار مصرف استفاده كرد، همچنين بلافاصله بعد از استفاده از اين دستكشها ، آنها را از دست خارج كرده در زباله دان انداخته شود و دست ها شسته شود.
۵ ـ وسايل ظرف غذا، حوله، رختخواب فرد بيمار را نبايد اعضاي ديگر خانواده استفاده كنند.
۶ ـ نيازي نيست كه فعاليت ديگر اعضاي خانواده در بيرون محدود شود. مگر اين كه علايم بيماري مانند تب و مشكلات تنفسي پديدار گردد.
۷ ـ سفرهاي غيرضروري به كشورهاي جنوب شرقي از قبيل چين، هنگ كنگ، ويتنام، هانوي و سنگاپور حذف گردد.
****

MiNaZ
Tuesday 10 February 2009-1, 04:52 PM
توكسوپلاسموز تعريف‌:
توكسوپلاسموز بيماري‌ انگلي‌انسان‌ و حيوان‌ مي‌باشد كه‌ عفونت‌ اوليه‌آن‌، بدون‌ علايم‌ باليني‌ است‌. شكل‌ حادبيماري‌ ممكن‌ است‌ با تب‌ و بزرگي‌غدد لنفاوي‌ همراه‌ باشد. علايم‌ مغزي‌،ذات‌ الريه‌، ابتلاي‌ عمومي‌ ماهيچه‌ها ومرگ‌ از نشانه‌هاي‌ اشكال‌ وخيم‌بيماري‌ است‌ كه‌ بندرت‌ ديده‌ مي‌شود.
* عفونت‌ اوليه‌ مادران‌ در ابتداي‌حاملگي‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ ايجادعفونت‌ و مرگ‌ جنين‌ شود و يا اين‌ كه‌منجر به‌ ضايعات‌ مغزي‌، بزرگي‌ و ياكوچكي‌ جمجمه‌ در نوزاد گردد; علايم‌فوق‌ در هنگام‌ تولد مشهود و يا درمدت‌ كوتاهي‌ بعد از تولد، ظاهرمي‌شود.
شكل‌شناسي‌ (مرفولوژي‌)
انگل‌ داراي‌ اشكال‌ مختلفي‌ مي‌باشد كه‌عبارتند از:
۱ - شكل‌ آزاد: شكل‌ آزاد انگل‌ كه‌ درخون‌ و لنف‌ وجود دارد قوسي‌ شكل‌است‌ و سلولهاي‌ مختلف‌ اكثرپستانداران‌ (به‌ جز گلبولهاي‌ قرمزبدون‌ هسته‌) را مورد تهاجم‌ قرارمي‌دهد.
۲ - كيست‌ كاذب‌: به‌ سلول‌ هسته‌ دارحاوي‌ انگل‌، كيست‌ كاذب‌ گويند.
۳ - كيست‌ نسجي‌: انگل‌ پس‌ از يكي‌دوباره‌ تقسيمات‌ داخل‌ سلولي‌ درسلولهاي‌ هسته‌دار، به‌ قسمت‌هاي‌مختلف‌ بدن‌ مثل‌ چشم‌، قلب‌، ريه‌، مغز،عضلات‌ و كبد مي‌رود و در آنجا مستقرمي‌شود و كيست‌ نسجي‌ (بافتي‌) راتشكيل‌ مي‌دهد.
۴ - اووسيست‌: در نتيجه‌ سير جنسي‌انگل‌ - كه‌ در روده‌ گربه‌ و گربه‌ سانان‌-ايجاد مي‌شود و از طريق‌ مدفوع‌ گربه‌ وگربه‌ سانان‌ دفع‌ مي‌گردد.
چرخه‌ زندگي‌ انگل‌
الف‌ - سيكل‌ غير جنسي‌:
انسان‌ يا هر ميزبان‌ ديگري‌ با خوردن‌اشكال‌ اووسيستي‌ از طريق‌ سبزيجات‌،خاك‌، مواد غذايي‌ آلوده‌ با كيست‌نسجي‌ به‌ همراه‌ گوشت‌ و جگر و سايرنسوج‌ گاو، گوسفند، خوك‌، بز و پرنده‌آلوده‌ مي‌شود. در روده‌ ميزبان‌، انگل‌ به‌هر شكلي‌ كه‌ وارد شده‌ (اووسيست‌ ياكيست‌ نسجي‌) آزاد مي‌شود و حداكثرپس‌ از ۶ ساعت‌ از طريق‌ عروق‌ روده‌خود را وارد دستگاه‌ گردش‌ خون‌مي‌كند، در اين‌ هنگام‌ ارگانيسم‌ فقطسلولهاي‌ هسته‌ دار خون‌ ميزبان‌ راانتخاب‌ مي‌كند و وارد سلول‌ هسته‌دارميزبان‌ مي‌شود، در سلولهاي‌ هسته‌دارشروع‌ به‌ تقسيم‌ شدن‌ مي‌كند (انگل‌ دراين‌ حالت‌ به‌ نام‌ كيست‌ كاذب‌ ناميده‌مي‌شود). پس‌ از تقسيمات‌، كيست‌كاذب‌ پاره‌ مي‌شود و مجددا انگل‌هاآزاد مي‌شوند و به‌ سلول‌ هسته‌ دارديگري‌ حمله‌ ور شده‌ كه‌ پس‌ از ۲ بارتقسيم‌ همراه‌ با خون‌ به‌ طرف‌ سايرقسمتهاي‌ بدن‌ حركت‌ مي‌كنند و درآنجا مستقر مي‌گردند و منجر به‌تشكيل‌ كيست‌ نسجي‌ (بافتي‌)مي‌شوند.
ب‌ - سير جنسي‌ :
گربه‌ و گربه‌ سانان‌ با خوردن‌ نسوج‌آلوده‌ به‌ كيست‌ نسجي‌ مبتلا مي‌شوند.در روده‌ گربه‌ كيست‌ نسجي‌ پاره‌ وانگل‌ آزاد مي‌شود و به‌ نسوج‌ روده‌حمله‌ مي‌كند و درون‌ سلولهاي‌ روده‌گربه‌ قرار مي‌گيرد و شروع‌ به‌ تقسيم‌كرده‌ سپس‌ سلولهاي‌ روده‌ گربه‌ را پاره‌مي‌كند و خارج‌ مي‌شود، بعضي‌ از اين‌سلولها تبديل‌ به‌ سلول‌ جنسي‌ ياگامتوسيت‌ مي‌شوند. از تركيب‌ سلول‌جنسي‌ نر با ماده‌، سلول‌ زايگوت‌ ياتخم‌، حاصل‌ مي‌شود كه‌ همراه‌ مدفوع‌گربه‌ به‌ شكل‌ اووسيت‌ نارس‌ به‌ محيطبيرون‌ دفع‌ مي‌گردد. در شرايط مساعد(درجه‌ حرارت‌ و رطوبت‌) اووسيست‌ماهها و حتي‌ يكسال‌ زنده‌ مي‌ماند.گربه‌ها بعد از آلوده‌ شدن‌ از مدفوع‌ خوداووسيست‌ دفع‌ مي‌نمايند.
بيماري‌زايي‌
الف‌ - فرم‌ اكتسابي‌:
در حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد موارداكتسابي‌ داراي‌ عفونت‌ بدون‌ علايم‌مي‌باشند و در حدود ۲۰ درصد علايم‌از جمله‌ تورم‌ غدد لنفاوي‌ به‌ خصوص‌در ناحيه‌ گردن‌، غدد تحت‌ فكي‌ وبناگوشي‌، تب‌، سردرد و دردهاي‌عضلاني‌ مشاهده‌ مي‌شود. ضايعات‌چشمي‌ نيز در اين‌ موارد مشاهده‌ شده‌است‌.
ب‌ - فرم‌ مادرزادي‌:
چنانچه‌ مادري‌ در حين‌ بارداري‌ براي‌اولين‌ بار به‌ توكسوپلاسموز مبتلا شوداحتمال‌ ابتلاي‌ جنين‌ نيز وجود دارد.اگر ابتلاي‌ مادر در سه‌ ماهه‌ اول‌بارداري‌ باشد در صورت‌ عبور انگل‌ ازجفت‌ و رسيدن‌ به‌ جنين‌ در غالب‌موارد منجر به‌ بروز عوارض‌ وخيم‌ ياسقط جنين‌ خواهد شد. عوارضي‌ نظيرعقب‌ ماندگي‌ ذهني‌ و رواني‌، تشنج‌ و…از علايم‌ مهم‌ آن‌ محسوب‌ مي‌شوند.
پيشگيري‌ و كنترل‌
۱ - عدم‌ مصرف‌ گوشت‌ كبابي‌ و نيم‌ پزاحشايي‌ پرندگان‌ و پختن‌ كامل‌ غذاها وگوشت‌ در درجه‌ حرارت‌ ۶۰ درجه‌
۲ - فريز كردن‌ (منجمد كردن‌) گوشت‌در برودت‌ -۱۸ درجه‌ سانتي‌ گراد به‌مدت‌ ۱۰ روز
۳ - معدوم‌ ساختن‌ مدفوع‌ روزانه‌گربه‌ها و بچه‌ گربه‌ها قبل‌ از آنكه‌اووسيست‌هاي‌ موجود در آن‌آلوده‌كننده‌ شوند. مدفوع‌ اين‌ حيوانات‌را مي‌توان‌ به‌ طرف‌ فاضلاب‌ هدايت‌كرد، سوزاند و يا عميقا دفن‌ كرد. لانه‌گربه‌ها را بايستي‌ روزانه‌ با آب‌ جوش‌ضدعفوني‌ كرد.
۴ - اجتناب‌ زنان‌ باردار از تماس‌ باگربه‌هايي‌ كه‌ سابقه‌ تغذيه‌ آنها معلوم‌نيست‌; اجتناب‌ اين‌ گونه‌ زنان‌ ازكارهاي‌ باغباني‌ و يا پوشيدن‌ دستكش‌و شستشوي‌ دست‌ بعد از انجام‌ كارلازم‌ است‌.
۵ - شستشوي‌ دستها پس‌ از تماس‌ باگوشت‌ خام‌ و يا باغباني‌ در محل‌ هايي‌كه‌ احتمالا آب‌ آن‌ محل‌ آلوده‌ به‌ مدفوع‌گربه‌ها شده‌ است‌.
۶ - دور نگه‌ داشتن‌ غذاها از دسترس‌حيوانات‌ به‌ خصوص‌ گربه‌.
۷ - شستن‌ دستها بعد از كاركردن‌، به‌خصوص‌ بعد از كار در مزرعه‌ و باغ‌.
۸ - شستن‌ كامل‌ و ضدعفوني‌ سبزيها وميوه‌ها.
۹ - خودداري‌ از تماس‌ با خون‌ ووسايل‌ پزشكي‌ آلوده‌ به‌ خون‌.
۱۰ - آزمايش‌ كردن‌ خون‌هاي‌ اهدايي‌از نظر آلودگي‌ به‌ توكسو

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 02:13 PM
اوريون يك‌ بيماري‌ ويروسي‌ مسري‌ و خفيف‌ كه‌ باعث‌ تورم‌ دردناك‌ غدد پاروتيد (غدد بزاقي‌ واقع‌ بين‌ گوش‌ و فك‌) مي‌شود. ساير اعضا از قبيل‌ بيضه‌، تخمدان‌، پانكراس‌، پستان‌، مغز و پرده‌ پوشاننده‌ مغز نيز گاهي‌ درگير مي‌شوند. اين‌ بيماري‌ در هر سني‌ مي‌تواند بروز كند ولي‌ شايع‌ترين‌ سن‌ بروز آن‌ در كودكان‌ ۱۲-۲ ساله‌ است‌. حدود ۱۰% بزرگسالان‌ مستعد ابتلا به‌ اوريون‌ مي‌باشند. علايم‌ شايع‌ اوريون‌ بدون‌ عارضه‌:
التهاب‌، تورم‌ و درد غدد پاروتيد. غدد مزبور در لمس‌ سفت‌ بوده‌ و دردشان‌ با جويدن‌ يا بلع‌ تشديد مي‌يابد.
تب‌
سردرد
گلودرد
ساير علايم‌ همراه‌ موارد عارضه‌دار اوريون‌:
تورم‌ دردناك‌ بيضه‌ها
درد شكم‌ در صورت‌ درگيري‌ تخمدان‌ها يا پانكراس‌
سردرد شديد در صورت‌ درگيري‌ مغز يا پرده‌ پوشاننده‌ آن‌ علل‌ انتقال‌ فرد به‌ فرد ويروس‌ اوريون‌، عامل‌ اين‌ بيماري‌ است‌. اين‌ ويروس‌ در هر زماني‌ از ۴۸ ساعت‌ قبل‌ تا ۶ روز پس‌ از بروز علايم‌ قابل‌ سرايت‌ است‌. دوره‌ نهفتگي‌ ويروس‌ پس‌ از تماس‌ با آن‌ ۲۴-۴ روز و ميانگين‌ آن‌ ۱۸ روز است‌. عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر زندگي‌ در شرايط‌ جمعيتي‌ و پرازدحام‌
همه‌گيري‌ اوريون‌ در جمعيت‌هاي‌ غيرواكسينه‌
عدم‌ انجام‌ واكسيناسيون‌ پيشگيري‌ واكسيناسيون‌ اوريون‌ را در كودكان‌ در سن‌ مقتضي‌ انجام‌ دهيد.
اگر شما سابقه‌ ابتلا به‌ اوريون‌ را نداشته‌ يا برضد آن‌ واكسينه‌ نشده‌ايد و يكي‌ از اعضاي‌ نزديك‌ خانواده‌ شما مبتلا به‌ اوريون‌ است‌، گلوبولين‌ ضداوريون‌ براي‌ شما ممكن‌ است‌ توصيه‌ گردد. تزريق‌ اين‌ پادتن‌ ممكن‌ است‌ از بيماري‌ پيشگيري‌ كند (بدون‌ وجود تضمين‌ در اين‌ باره‌) ولي‌ هزينه‌ آن‌ بالاست‌. عواقب‌ مورد انتظار در صورت‌ عدم‌ بروز عوارض‌، بيماري‌ در عرض‌ حدود ده‌ روز به‌ طور خود به‌ خود بهبود مي‌يابد. بيمار پس‌ از ابتلا به‌ اوريون‌، مصونيت‌ مادام‌العمر نسبت‌ به‌ آن‌ پيدا مي‌كند. عوارض‌ احتمالي‌ عفونت‌ مغز يا پرده‌ پوشاننده‌ آن‌، پانكراس‌، تخمدان‌، پستان‌ يا بيضيه‌. در صورت‌ درگيري‌هاي‌ هر دو بيضه‌ بيمار ممكن‌ است‌ دچار عقيمي‌ گردد (به‌ ندرت‌).
كاهش‌ شنوايي‌ موقت‌ در برخي‌ بزرگسالان‌ مبتلا درمان‌
اصول‌ كلي‌ تشخيص‌ بيمار معمولاً براساس‌ علايم‌ خاص‌ آن‌ صورت‌ مي‌گيرد. با آزمايش‌هاي‌ خون‌ مي‌توان‌ اين‌ تشخيص‌ را تأييد كرد.
نيازي‌ به‌ جداسازي‌ فرد مبتلا از افراد ديگر خانواده‌ نيست‌، زيرا تا قبل‌ از ظاهرشدن‌ علايم‌ معمولاً سرايت‌ بيماري‌ به‌ افراد مستعد رخ‌ داده‌ است‌. از كمپرس‌ گرم‌ يا سرد ـ بسته‌ به‌ اين‌ كه‌ كداميك‌ علايم‌ شما را تخفيف‌ مي‌دهد ـ به‌ طور متناوب‌ برروي‌ غدد متورم‌ دردناك‌ (پاروتيد يا بيضه‌) استفاده‌ كنيد. به‌ اين‌ منظور از يك‌ كيسه‌ آب‌ گرم‌، حوله‌ گرم‌ يا كيف‌ يخ‌ استفاده‌ كنيد.
كودكان‌ تا اتمام‌ دوره‌ سرايت‌ بيماري‌ (حدود ۹ روز پس‌ از شروع‌ درد) نبايد به‌ مدرسه‌ بازگردند. داروها بيماري‌ پس‌ از بروز، سير طبيعي‌ خود را طي‌ خواهد كرد. در حال‌ حاضر داروي‌ مؤثر و بي‌خطري‌ براي‌ از بين‌ بردن‌ يا جلوگيري‌ از تكثير ويروس‌ وجود ندارد.
براي‌ درد خفيف‌، استفاده‌ از داروهاي‌ بدون‌ نسخه‌ نظير استامينوفن‌ احتمالاً كافي‌ است‌. از مصرف‌ آسپيرين‌ خودداري‌ كنيد.
در موارد درگيري‌ بيضه‌ها، مسكن‌هاي‌ قوي‌تر و داروهاي‌ كورتوني‌ ممكن‌ است‌ تجويز شود. فعاليت‌ استراحت‌ در بستر ضروري‌ نبوده‌ و احتمال‌ عوارض‌ را كاهش‌ نمي‌دهد. در حد توان‌ و تا آنجا كه‌ حال‌ عمومي‌ شما اجازه‌ مي‌دهد به‌ فعاليت‌هاي‌ طبيعي‌ خود ادامه‌ دهيد. با برطرف‌ شدن‌ تورم‌ غدد درگير دوره‌ سرايت‌ بيماري‌ به‌ اتمام‌ مي‌رسد. رژيم‌ غذايي‌ رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌، ولي‌ مصرف‌ مايعات‌ از قبيل‌ آبجو، نوشابه‌، چاي‌ يا آب‌ را به‌ ميزان‌ حداقل‌ ۸-۶ ليوان‌ در روز افزايش‌ دهيد. آب‌ ميوه‌ يا نوشيدني‌هاي‌ ترش‌ مزه‌ ممكن‌ است‌ درد را تشديد كنند. در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد - تب‌ (اندازه‌گيري‌ شده‌ با درجه‌ زيرزباني‌) بالاي‌ ۳/۳۸ درجه‌ سانتي‌گراد
بروز موارد زير در طي‌ بيماري:
ـ استفراغ‌ و درد شكم‌
ـ سردرد شديد كه‌ با استامينوفن‌ تسكين‌ نمي‌يابد
ـ خواب‌آلودگي‌ يا عدم‌ توانايي‌ در بيدار ماندن‌
ـ تورم‌ يا درد بيضه‌ها
ـ انقباض‌ عضلات‌ صورت‌
ـ تشنج‌
ـ ناراحتي‌ يا قرمزي‌ چشم‌ها

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 02:16 PM
مقدمه
بیماریهای مقاربتی از بیماریهای خیلی شایع در جهان هستند. این بیماریها به طور عمده در نتیجه تماس جنسی با فرد آلوده و یا از طریق مادر آلوده به کودک منتقل می شوند. ولی ممکن است استفاده از سرنگ و سوزن مشترک در معتادان تزریقی نیز سبب ابتلا به این بیماریها گردد.
بر اساس برآورد سازمان جهانی بهداشت بیشتر از ۳۳۰ میلیون مورد جدید بیماریهای مقاربتی قابل درمان از جمله سیفیلیس و سوزاک سالانه در دنیا بروز می نماید و در واقع روزانه شاهد بروز حدود یک میلیون مورد جدید از بیماریهای مقاربتی در دنیا هستیم.
طبق گزارش منابع معتبر جهانی، بیماریهای آمیزشی در دنیا رو به افزایش است و نظر به مسری بودن این بیماریها و عوارض ناشی از عدم درمان و پیشگیری آن، کنترل بیماریهای آمیزشی ضروری می باشد.
چون بیماریهای منتقله از راه تماس جنسی موضوع حساسی است و صحبت کردن آشکار در مورد آنها، در کشورهای مختلف از جمله ایران آسان نیست و سبب بدنامی می شود ، بیماران یا به موقع برای درمان مراجعه نمی کنند و یا برای درمان به درمانگران سنتی مراجعه می کنند. لذا به خوبی معالجه نمی شوند و سبب انتقال و گسترش بیماری می شوند.
در صورت بی توجهی و عدم درمان به موقع این بیماریها، ممکن است عوارض جدی مانند نازایی ، حاملگی خارج از رحم ، سرطان گردن رحم، خونریزی شدید و پارگی لوله های رحمی پیش آید که منجر به مرگ هم می شود. در دو سوم یا بیشتر زنان باردار مبتلا به سیفیلیس اولیه عفونت از طریق جفت به جنین سرایت می کند. عواقب بیماریهای مقاربتی فقط به خود بیماران محدود نمی شود . اگر زنان باردار ،مبتلا به بیماریهای آمیزشی شوند، ممکن است پی آمدهایی نظیر سقط خود به خود ، تولد زودرس ، مرده زایی ، مرگ داخل رحم، تولد با وزن پایین و عفونت چشمها و ریه ها در جنین و نوزاد ایجاد شود.
ابتلا به بیماریهای آمیزشی ، خطر آلودگی به ویروس ایدز را افزایش می دهد و موجب بروز بیماری ایدز و مرگ بیماران می شود.
بیماریهای مقاربتی قابل پیشگیری و درمان هستند.
تعریف
بیماریهای مقاربتی از انواع بیماریهای واگیردار هستند که به طور عمده از طریق آمیزش جنسی با فرد آلوده انتقال می یابند.انتقال از مادر آلوده به نوزاد و از راه خون هم امکان دارد. این بیماریها توسط تعدادی از عوامل بیماریزا ایجاد می شوند که باعث بروز علائمی مانند ترشحات مجرای ادرار در مردان ، ترشح مهبل در زنان ، زخم در ناحیه تناسلی ، درد در قسمت تحتانی شکم در زنان ، تورم و قرمزی بیضه و تورم غدد لنفاوی در کشاله ران می گردد. در بعضی ها ، بخصوص در زنان ممکن است عفونت ، علامتی ایجاد نکند.
کنترل بیماریهای مقاربتی به سه دلیل زیر دارای اهمیت است:
- به علت دامنه و گسترش این بیماریها
- به علت ایجاد عوارض جدی
- به علت ارتباط بین بیماریهای منتقله از راه مقاربت و آلودگی به ویروس ایدز
دو نوع از بیماریهای مهم مقاربتی سوزاک و سیفیلیس هستند. بیماری ایدز هم در این طبقه بندی جای دارد، هر چند که ایدز از طریق غیر آمیزشی هم منتقل می شود.
عوامل بیماری زا
بیش از ۲۰ موجود زنده میکروسکوپی مختلف از جمله باکتری، قارچ ، انگل ، ویروس و … سبب بیماریهای مقاربتی می شوند، ولی معمولاً علائم و نشانه های یکسانی ایجاد می کنند مثلاً ترشح از مجرای آلت در مردان و ترشح مهبل در زنان و زخم تناسلی از علائم شایع بیماریهای آمیزشی است.
راههای سرایت
چنانچه از نام بیماریها پیداست، راه اصلی انتقال بیماریهای آمیزشی ، نزدیکی جنسی (مهبلی یا مقعدی) با فرد آلوده است. سایر راههای انتقال عبارتند از:
- از مادر آلوده به نوزاد در حین حاملگی ، در زمان زایمان و یا بعد از تولد
- از راه انتقال خون و فرآورده های خونی آلوده و اشتراک در سرنگ و سوزن تزریقی آلوده
مهم است بدانیم که شریک جنسی آلوده ممکن است دارای علامت نباشد و نداند که بیمار است و سبب انتقال و گسترش بیماری گردد.
بیماریهای مقاربتی ، خطر آلودگی به ویروس ایدز را افزایش می دهند.
رفتارهای زیر احتمال انتقال بیماری را افزایش می دهد:
- داشتن بیش از یک شریک جنسی
- داشتن شریک جنسی که دارای شرکای جنسی متعدد است.
- داشتن انحراف جنسی و نزدیکی با افراد فاسد و بدکاره
- عدم استفاده از کاندوم در هر یک از شرایط یادشده در بالا
راه های ورود عوامل بیماریزا معمولاً از طریق اندامهای تناسلی، مجاری ادراری ، مخاط دهان و مقعد ، پوست خراش یافته و خون است.
در زنان و نیز در مردان، بیماریهای قابل انتقال از راه مقاربت در گروه سنی ۱۵- ۳۰ سال در بالاترین حد است و در سنین بعدی کاهش پیدا میکند.
عوامل اجتماعی که بر انتقال این نوع بیماریها تأثیر می گذارند عبارتند از:
تأخیر در درمان بیماریهای منتقله از راه مقاربت به دلایل زیر:
۱. زنان مبتلا اغلب علامت ندارند. حدود ۸۰% زنان آلوده به سوزاک ممکن است بدون علامت باشند.
۲. ترس از بدنامی ممکن است مردم را به سرپوش نهادن وادارد و این خود سبب افزایش و گسترش آلودگی می شود.
۳. ممکن است امکانات بهداشتی – درمانی در دسترس نباشد و یا بیماران استطاعت پرداخت هزینه خدمات را نداشته باشند.
۴. ممکن است مردم ترجیح دهند برای اجتناب از بی آبروئی ، به درمانگران سنتی مراجعه کنند.
۵. بالاخره ممکن است داروهای لازم را به طور کامل مصرف نکنند . درمان موثر وقتی امکان پذیر است که بیماران دوره درمان را کامل کنند.

همراه نیاوردن شرکای جنسی برای درمان
کوتاهی در استفاده از کاندوم برای فعالیت امن جنسی
علاوه بر عوامل اجتماعی و رفتاری یاد شده در بالا، عوامل زیر هم در انتقال بیماریهای مقاربتی موثرند:
سن:
ماهیت مخاط مهبل و دهانه رحم در زنان جوان، آنها را برای آلوده شدن بسیار مستعد می سازد. زنان جوان وقتی بسیار زود ازدواج می کنند و یا از نظر جنسی فعال می شوند، مخصوصاً در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
جنس:
بیماریهای مقاربتی ابتدا از طریق تماس جنسی درون مهبلی به زنان منتقل می شود. زنان راحت تر و سریعتر از مردان به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوند.
ختنه:
مردان ختنه شده کمتر از مردان ختنه نشده به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوند.
ازدواج دیرهنگام
در اکثر جوامع افراد معینی ممکن است وجود داشته باشند که اختصاصاً در مقابل بیماریهای آمیزشی آسیب پذیر باشند و عبارتند از:
دختران نوجوانی که از نظر جنسی فعال هستند.
زنانی که دارای چند شریک جنسی هستند.
زنان بدکاره و فاسد و مشتریان آنها
مردان و زنانی که شغل آنها ایجاب می کند که از خانواده خود دور باشند و شرکای جنسی دائمی در درازمدت ندارند.
علائم
مهمترین علائم و شکایات بیماران مبتلا به بیماریهای مقاربتی عبارتند از:
- ترشح غیرعادی از مجرای تناسلی زن ( افزایش مقدار، تغییر بو و رنگ)
- سوزش ، خارش و درد در هنگام مقاربت زنان
- هرگونه زخم و یا ضایعه تناسلی
- درد در قسمت تحتانی شکم و درد واضح لگنی در زنان
- تورم (برآمدگی) دو طرفه یا یک طرفه غدد لنفاوی در کشاله ران
- درد، قرمزی و تورم در بیضه ها
- قرمزی، ترشح و تورم چشم در نوزادان
بیماریهای قابل انتقال از طریق مقاربت در زنها، معمولاً علامتی ایجاد نمی کنند و یا علائم خفیف دارند. بنابر این زنها کمتر برای درمان مراجعه می کنند. ۸۰% زنان آلوده به سوزاک ممکن است بدون علامت باشند . البته ۱۰% مردان آلوده به سوزاک هم ،علامتی ندارند.
تشخیص
بیش از ۲۰ عامل بیماریزای مختلف بیماریهای مقاربتی ایجاد می کنند که معمولاً علائم و نشانه های مشابهی دارند و اگر دقت شود به آسانی تشخیص داده می شوند. دسترسی به تسهیلات و امکانات آزمایشگاهی به تشخیص کمک میکند، زیرا بعضی از علائم ، خصوصاً در زنان ممکن است نتیجه علل دیگری غیر از بیماریهای مقاربتی باشد.
درمان
علاوه بر درمان بیمار باید همسر و شریک جنسی او نیز درمان شود. اگر یک طرف درمان شود ، چون بیماری مسری است، چرخه انتقال ادامه می یابد. افراد مبتلا تا بهبودی کامل باید از تماس جنسی خودداری کنند و این خودداری تا از بین رفتن علائم و دوره کامل درمان باید ادامه داشته باشد. اگر مبتلایان به بیماریهای مقاربتی نتوانند از فعالیت جنسی تا بهبودی کامل خودداری کنند باید در تمام مراحل نزدیکی از کاندوم استفاده نمایند.
از آنجایی که خطر آلودگی به ویروس ایدز در افراد مبتلا به بیماریهای مقاربتی چند برابر می شود، باید سعی شود طبق توصیه و تجویز پزشک، درمانهای مراقبتی و دارویی لازم انجام و دوره درمان کامل شود.
وجود قرمزی و ترشح چشم در نوزادان ، ممکن است با عفونت مادر مرتبط باشد، لذا علاوه بر نوزاد ، والدین او نیز باید تحت مراقبتهای لازم پزشکی قرار گیرند.
امروزه بیماریهای مقاربتی قابل درمان هستند ، ولی ممکن است در آینده عوارض آنها قابل درمان نباشند. همانطور که ایدز درمانی ندارد و بنابر این مهم است که از رفتارهایی که سبب آلودگی می شوند پرهیز شود.
عواض بیماریهای مقاربتی
شواهد اخیر نشان داده است که بیماریهای شایع منتقله از راه مقاربت به انتشار آلودگی به ویروس ایدز کمک می کنند. افراد مبتلا به بیماریهای آمیزشی از جمله سوزاک، سیفیلیس و … اگر در معرض ویروس بیماری ایدز قرار گیرند، احتمال آلودگی آنها بیشتر است.
عوارض بیماریهای مقاربتی که آسیب های جدی به وجود می آورند و گاهی در زنان سبب مرگ هم می شوند عبارتند از:
- درد کهنه و مزمن در ناحیه شکم که زن را دچار عذاب جسمی و روحی می کند.
- نازایی در زنان و ناباروری و تنگی پیشابراه در مردان
- سقط خود به خودی
- حاملگی خارج از رحمی
- سرطان دستگاه تناسلی بخصوص گردن رحم
- مرده زایی ، ناهنجاریهای مادرزادی و مرگ نوزاد
- مرگ زن به علت عفونت و سایر عوارض یاد شده
- عفونتهای چشمی بالقوه کور کننده و سینه پهلو در کودکان
بسیاری از زنان ممکن است بدون آنکه بدانند که مبتلا به بیماری التهابی لگن هستند نابارور شوند. ۵۵- ۸۵ درصد زنان مبتلا به بیماریهای عفونی لگن ممکن است نابارور شوند.
در اثر بیماریهای التهابی و عفونی و تنگی لوله های رحمی، خطر بروز حاملگی های خارج از رحم – که می تواند سبب مرگ مادر و جنین شود- افزایش می یابد. حاملگی خارج از رحم اگر باعث پارگی لوله های رحمی شود، خونریزی های شدید ایجاد می کند. در کشورهای در حال توسعه ، حاملگی های خارج از رحم باعث مرگ ۱- ۵% مادران می شود.
سوزاک در مردان ممکن است عوارض شدیدی به وجود آورد. آلودگی می تواند از پیشابراه به قسمتهای دیگر تناسلی انتشار یابد و سبب تنگی مجرا و ناباروری شود، ولی امروز این عوارض بسیار نادر است.
سیفیلیس در زمان بارداری ، ممکن است از طریق کیسه آب، جنین را آلوده سازد. حدود ۴۰% حاملگی های زنان مبتلا به سیفیلیس به سقط جنین، مرده زایی و مرگ در زمانی نزدیک به زایمان ختم می شوند.
باید دانست که اگر بیماری زود تشخیص داده شود و به موقع درمان شود، کلیه این عوارض قابل اجتناب هستند. اگر آلودگی به ویروس ایدز که برای آن هیچ درمانی وجود ندارد، به این مجموعه اضافه شود ، بیماریهای مقاربتی ، آلودگی و ابتلای به ایدز را تسهیل می کنند، این موضوع اهمیت پیشگیری از بیماریهای آمیزشی را نشان می دهد.
راههای کنترل و پیشگیری
اگرچه بیماریهای مقاربتی به طور کلی باعث عوارض جانبی و عواقب زیادی می شوند ولی تلاشهای محدودی برای کنترل آنها انجام شده است. بنابر این موفقیت های بسیار کمی برای کاستن شیوع و جلوگیری از موارد جدید بیماریها حاصل گشته است. در نتیجه بیماریهای آمیزشی سریعاً در تمام جهان و به خصوص در کشورهای در حال توسعه، گسترش و انتشار یافته است.
اهداف اصلی کنترل بیماریهای مقاربتی عبارتند از:
- قطع نمودن انتقال عفونت و در نتیجه کاهش موارد جدید بیماریهای مقاربتی
- کاستن از طول مدت زمان عفونت جهت کاهش میزان شیوع و در نتیجه پیشگیری نمودن از گسترش بیماریها، عوارض جانبی و عواقب آن
- کاهش خطر آلودگی به ویروس ایدز
به منظور کاهش انتشار آلودگی بیماریهای مقاربتی، داشتن راهکارهای علمی ، موثر و قابل دسترس مهم است. پاره ای از آنها به شرح زیر است:

- تشخیص سریع و درمان به موقع افراد مبتلا به بیماریهای مقاربتی، هم به منظور کاهش انتقال به دیگران و هم به حد اقل رساندن عوارض و عواقب آن
- آموزش بیماران و جامعه در مورد خطرات روابط جنسی ناامن و ترغیب آنها به استفاده از کاندوم و محدود کردن شرکای جنسی
- درمان و آموزش شرکای جنسی بیماران
- هدف قرار دادن گروههای آسیب پذیر
- مراعات اصول اخلاقی و بهداشتی در روابط جنسی و نداشتن رفتارهای جنسی پرخطر
- وفاداری به همسر و داشتن رفتار جنسی مسوولانه
- خویشتن داری در تجرد و اجتناب از روابط جنسی نامشروع قبل از ازدواج و استفاده از کاندوم در هنگام ضرورت
- تمرین رفتارهای بهداشتی از جمله عدم استفاده مشترک از لباسهای زیر در زنان و استحمام و …
- ادرار کردن بعد از نزدیکی و شستشوی نواحی تناسلی بعد از مقاربت
- توجه به بروز هر گونه علامت بیماریهای جنسی در خود و همسر
- شناسایی و آموزش گروه هایی خاص از مردم نظیر کارگران مهاجر و سیار و آنهایی که به هر علتی برای انجام کار از خانواده خود به مدتهای طولانی دورند.
موانعی که در سر راه کنترل بیماریهای مقاربتی قرار دارند و باید متوجه آنها بود عبارتند از:

- تغییر در رفتارهای جنسی مشکل است. رفتارهای جنسی با فرهنگ هر منطقه شکل می گیرد و با مذهب تاثیر می پذیرد. تغییر در رفتارهای جنسی، به دلیل آنکه موضوع بسیار شخصی و عمیقاً ریشه دار است مشکل است. استفاده از داروها، از جمله الکل ، توانایی افراد را برای تصمیم گیری خوب و عاقلانه بر ضد آلودگی به بیماریهای مقاربتی و آلودگی به ویروس ایدز مختل می سازد. خوشبختانه وجود فرهنگ اسلامی و ترویج اخلاق حسنه موجب پیشگیری از بیماریهای مقاربتی می شود و لذا ترویج فرهنگ بیگانه از جمله موانع و مشکلات محسوب می شود.
- بحث در مورد روابط جنسی خیلی هم ساده و آسان نیست. افراد ممکن است از سوال کردن در مورد اطلاعاتی که نیاز دارند، خجالت بکشند و برای درمان دیر مراجعه کنند و بخصوص از دادن مشخصات شرکای جنسی خود ابا داشته باشند.
- بسیاری از بیماران بدون علامت هستند . افراد مبتلا به بیماریهای آمیزشی ممکن است علامتی نداشته باشند و بیماری را منتشر کنند و این امر مشکلات فراوانی در راه کنترل و جلوگیری از بیماریهای آمیزشی فراهم می آورد.
- درمان همیشه آسان و یا موثر نیست. بعضی از باکتریها نظیر عامل سوزاک به داروهای مصرفی مقاوم می شوند. مقاومت به داروها مستلزم تغییر داروهای انتخابی است. تولید واکسن برای بیماریهای مقاربتی نظیر آلودگی به ویروس ایدز ، به علت تغییرات مستمر ویروس در حال حاضر امکان ندارد.
می توان با بکار بردن شیوه های زیر بر دامنه مراقبت و کنترل افزود:

· رازداری و تضمین پنهانی و محرمانه عمل کردن در درمان موارد
· بدنام نکردن افراد
· برقراری ارتباط درست جلب اعتماد و احترام به بیماران
· ارائه خدمات در زمان مناسب و کاهش زمان انتظار
· کمک به پرداخت قسمتی از هزینه درمان
· ترویج فرهنگ اسلامی و قداست خانواده و تشویق به ازدواج

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 02:17 PM
تب مالت بيماري‌ تب‌ مالت‌ كه‌ در حيوانات‌به‌ نام‌ سقط جنين‌ واگير مرسوم‌ است‌،يكي‌ از بيماريهاي‌ عفوني‌ قابل‌ انتقال‌بين‌ انسان‌ و حيوان‌ مي‌باشد و با نام‌هاي‌ديگري‌ نظير: تب‌ مواج‌، تب‌ ديوانه‌ وتب‌ مديترانه‌اي‌ نيز ناميده‌ مي‌شود.
اين‌ بيماري‌ در تمام‌ فصول‌ سال‌وجود دارد، اما در بهار و پاييز يعني‌زمان‌ زايش‌ و شيردهي‌ دام‌ها بيشترديده‌ مي‌شود.
عامل‌ بيماري‌: نوعي‌ باكتري‌ به‌نام‌ «بروسلا» مي‌باشد. اين‌ ميكروب‌داراي‌ چند نوع‌ است‌. نوعي‌ از باكتري‌كه‌ عمدتا در گوسفند و بز ديده‌ مي‌شود،مهمترين‌ عامل‌ بيماري‌ در انسان‌ است‌.
ميزبان‌ و شرايط زيست‌محيطي‌:
تب‌ مالت‌ بيشتر بيماري‌ مردان‌ بالغ‌به‌ خصوص‌ كشاورزان‌، دامداران‌چوپانان‌، قصابان‌، سلاخان‌، دامپزشكان‌مي‌باشد. كارمندان‌ آزمايشگاه‌ها نيز درمعرض‌ خطر ويژه‌ قرار دارند اما دركشور ما چون‌ زنان‌ و كودكان‌ نيزدوشادوش‌ مردان‌ به‌ امور دامداري‌مشغولند در معرض‌ خطر قرار دارند،به‌ همين‌ دليل‌ ۵۵ درصد مبتلايان‌ رامردان‌ و بقيه‌ را زنان‌ و كودكان‌ تشكيل‌مي‌دهند. در شرايطي‌ كه‌ مراكز پرورش‌دام‌ استانداردهاي‌ بهداشتي‌ را نداشته‌باشد تب‌ مالت‌ شايعتر است‌. تراكم‌ درمراتع‌ بارندگي‌، نبود نور خورشيد واقدامهاي‌ غيربهداشتي‌ در فرآيند فراهم‌كردن‌ شير و گوشت‌ همگي‌ زمينه‌انتشار بروسلوز را مساعد مي‌كنند.محيط اطراف‌ گاوي‌ كه‌ مي‌تواند از خودميكروب‌ دفع‌ كند به‌ شدت‌ آلوده‌ كننده‌است‌. عامل‌ بيماري‌ در شرايط محيطي‌مناسب‌ از نظر رطوبت‌، در ادرار ومدفوع‌ حيوانات‌ هفته‌ها و گاه‌ ماههازنده‌ مي‌ماند. اين‌ باسيل‌ در پنير تازه‌ وغير پاستوريزه‌ حاصل‌ از شيرخام‌ تاهشت‌ هفته‌ زنده‌ مي‌ماند و با منجمدكردن‌ از بين‌ نمي‌رود. اين‌ ارگانيسم‌ تاچهل‌ روز در خاك‌ خشك‌ آلوده‌ به‌ادرار، مدفوع‌ و ترشحات‌ واژن‌ ومحصولات‌ زايمان‌ حيوان‌ مبتلا، زنده‌مي‌ماند و در خاك‌ مرطوب‌ خيلي‌بيشتر مقاومت‌ دارد.
بروسلا در ادرار ۶ روز در گرد وخاك‌ ۶ هفته‌ و در آب‌ و خاك‌ تا ۱۰هفته‌ و در كره‌ تا ۴ ماه‌ باقي‌ مي‌ماند ودر مدفوع‌ حيوانات‌ در هواي‌ آزاد ۱۰۰روز و در دماي‌ ۸ درجه‌ سانتي‌ گرادبيش‌ از يكسال‌ باقي‌ مي‌ماند، اين‌باكتري‌ در ماست‌ به‌ علت‌ وجوداسيدلاكتيك‌ قادر به‌ زندگي‌ نيست‌ ودر دماي‌ ۶۰ درجه‌ به‌ مدت‌ ۱۰ دقيقه‌نابود مي‌شود.

راههاي‌ سرايت‌ بيماري‌ به ‌انسان‌:
۱ - به‌ صورت‌ تماس‌ مستقيم‌ بابافتهاي‌ حيوان‌ آلوده‌ نظير خون‌،ترشحات‌ رحمي‌ و ترشحات‌ جنين‌سقط شده‌.
۲ - به‌ صورت‌ غيرمستقيم‌ از راه‌
- مصرف‌ شيرخام‌ و فرآورده‌هاي‌لبني‌ آلوده‌ خصوصا پنير تازه‌، خامه‌،سرشير و كره‌
- انتقال‌ تنفسي‌ از طريق‌افشانه‌هاي‌ موجود در هواي‌ آغل‌ واصطبل‌ آلوده‌ يا آزمايشگاه‌
- فرو رفتن‌ سر سوزن‌ سرنگ‌حاوي‌ واكسن‌هاي‌ حيواني‌ به‌ دست‌انسان‌
علايم‌ بيماري‌: دوره‌ نهفتگي‌بيماري‌ (از زمان‌ تماس‌ با منبع‌ عفونت‌تا بروز علايم‌) اغلب‌ بين‌ ۱ تا ۳ هفته‌است‌، ولي‌ گاهي‌ تا ۶ ماه‌ مي‌باشد. براساس‌ شدت‌ بيماري‌، علايم‌ به‌ سه‌شكل‌ حاد، تحت‌ حاد و مزمن‌ بروزمي‌كند.
شكل‌ حاد: بيمار دچار لرزناگهاني‌، درد عمومي‌ بدن‌ به‌ خصوص‌درد پشت‌ و تعريق‌ شديد مي‌شود;اشتهاي‌ خود را از دست‌ مي‌دهد و دچارضعف‌ و سستي‌ مي‌گردد، ضمنا ازشروع‌ علايم‌ بيش‌ از ۳ ماه‌ نمي‌گذرد.
شكل‌ تحت‌ حاد: آغاز آن‌بي‌سروصدا مي‌باشد. شكايت‌ اصلي‌بيمار از ضعف‌ و خستگي‌ است‌. از آغازبيماري‌ نيز ۳ تا ۱۲ ماه‌ مي‌گذرد.
شكل‌ مزمن‌: اگر از زمان‌تشخيص‌ بيماري‌ بيش‌ از يك‌ سال‌بگذرد و فرد هنوز مبتلا باشد مزمن‌گفته‌ مي‌شود.
افرادي‌ كه‌ دچار تب‌، بي‌اشتهايي‌،درد عضلاني‌ و تعريق‌ شبانه‌ بوده‌ وسابقه‌ تماس‌ با دام‌هاي‌ آلوده‌ يامشكوك‌ به‌ تب‌ مالت‌ را عنوان‌مي‌نمايند يا از فرآورده‌هاي‌ لبني‌ آلوده‌استفاده‌ نموده‌اند، لازم‌ است‌ براي‌ انجام‌آزمايش‌ به‌ پزشك‌ مركز بهداشتي‌ -درماني‌ ارجاع‌ گردند.
درمان‌: رژيم‌هاي‌ درماني‌متفاوتي‌ براي‌ درمان‌ بيماران‌ مبتلا به‌تب‌ مالت‌ توصيه‌ مي‌شود، ليكن‌ هيچ‌گاه‌از يك‌ دارو به‌ تنهايي‌ در درمان‌ بيمارنبايد استفاده‌ كرد (مگر در زمان‌حاملگي‌ و با توصيه‌ پزشك‌). طول‌دوره‌ درمان‌ حداقل‌ ۸ هفته‌ (دو ماه‌)مي‌باشد.
راههاي‌ پيشگيري‌ از بيماري‌تب‌ مالت‌ در انسان‌:
۱ - خودداري‌ از مصرف‌ مواد لبني‌مشكوك‌ مانند شيرخام‌، پنير تازه‌،خامه‌ و سرشير غيرپاستوريزه‌
۲ - استفاده‌ از شير و فرآورده‌هاي‌لبني‌ به‌ صورت‌ پاستوريزه‌، در صورت‌در دسترس‌ نبودن‌ شير پاستوريزه‌ باجوشاندن‌ شير به‌ مدت‌ حداقل‌ ده‌ دقيقه‌بعد از جوش‌ آمدن‌، به‌ از بين‌ رفتن‌ كليه‌عوامل‌ ميكروبي‌ مطمئن‌ شويد.
۳ - استفاده‌ از ماسك‌ تنفسي‌ درهنگام‌ كار با فضولات‌ حيواني‌ يا ورودبه‌ اصطبل‌
۴ - دور نگه‌ داشتن‌ حيوانات‌ ازمحل‌ زندگي‌ انسان‌
۵ - استفاده‌ از دستكش‌، كلاه‌،ماسك‌، عينك‌ و روپوش‌ مناسب‌ دردامپزشكان‌، دامداران‌ و پرسنل‌كشتارگاه‌ها.
۶ - آموزش‌ طرز تهيه‌ پنير تازه‌ به‌كليه‌ خانوارهاي‌ روستايي‌; به‌ اين‌ طريق‌كه‌ ابتدا شير را به‌ مدت‌ ۱۰ دقيقه‌جوشانيده‌ و در همان‌ حالت‌ به‌ ازاي‌ هر۳ ليتر شير يك‌ ليوان‌ آب‌ ماست‌ و يا به‌يك‌ ليتر شير ۲۵۰ گرم‌ ماست‌ ترش‌اضافه‌ كرده‌ پس‌ از دلمه‌ شدن‌ و جداشدن‌ پنير از آب‌ مقدار لازم‌ نمك‌ به‌ آن‌اضافه‌ كرده‌ با پارچه‌ صافي‌ آبگيري‌ وپس‌ از سفت‌ شدن‌ مصرف‌ نماييد. اگرپنير به‌ صورت‌ غير پاستوريزه‌ و بدون‌جوشاندن‌ شير تهيه‌ شود حداقل‌بايستي‌ دو ماه‌ در آب‌ نمك‌ نگهداري‌ وسپس‌ مصرف‌ شود.
۷ - گزارش‌ كتبي‌ بيماري‌ به‌ مركزبهداشت‌ شهرستان‌ و استان‌.

از تب‌ مالت‌ در حيوانات‌ چه‌مي‌دانيم‌؟
در گاو، گوسفند، بز، سگ‌، شتر وخوك‌ نيز بيماري‌ مشاهده‌ شده‌ است‌.
تذكر: تب‌ مالت‌ در دام‌ها از طريق‌جفتگيري‌ دام‌ها، مصرف‌ شير از دام‌آلوده‌، انتقال‌ تنفسي‌ در هواي‌ آغل‌ واصطبل‌، تماس‌ با ترشحات‌ رحمي‌ دام‌آلوده‌ يا جفت‌ و جنين‌ سقط شده‌ آلوده‌منتقل‌ مي‌شود.
راههاي‌ پيشگيري‌ در دام‌ها:
۱ - واكسيناسيون‌ گوساله‌هاي‌ ماده‌در سن‌ ۳ تا ۶ ماهگي‌ با واكسن‌ مربوط
۲ - واكسيناسيون‌ بره‌ و بز غاله‌ از ۳ماهگي‌ تا يك‌ ماه‌ قبل‌ از جفت‌گيري‌ باواكسن‌ مربوط.
۳ - جدانمودن‌ دام‌هاي‌ سقط شده‌از بقيه‌ گله‌ و جلوگيري‌ از تماس‌مستقيم‌ با ترشحات‌ رحمي‌، جنيني‌ وجفت‌ دام‌هاي‌ سقط شده‌
۴ - خونگيري‌ و انجام‌ آزمايشهاي‌لازم‌ بر روي‌ دام‌هاي‌ مشكوك‌ وهدايت‌ دام‌هاي‌ آلوده‌ به‌ كشتارگاه‌
۵ - اقدامات‌ بهداشتي‌ شامل‌ تهيه‌ وتداركات‌ محيط زيست‌ تميز براي‌گله‌هاي‌ گاو و گوسفند و دفع‌ صحيح‌ادرار و مدفوع‌ آنه

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 02:18 PM
سياه زخم تعريف‌ بيماري‌:
سياه‌ زخم‌يك‌ بيماري‌ عفوني‌ و قابل‌ انتقال‌ بين‌انسان‌ و حيوان‌ مي‌باشد. مخزن‌ اين‌بيماري‌ در دام‌ (عمدتا گوسفند، بز وگاو) بوده‌ و با مرگ‌ و مير بالا و سريعي‌همراه‌ است‌. انسان‌ به‌ صورت‌ اتفاقي‌ درصورتي‌ كه‌ در معرض‌ تماس‌ با دام‌آلوده‌، پوست‌، پشم‌ و فرآورده‌هاي‌ آن‌قرار گيرد يا از گوشت‌ آلوده‌ استفاده‌نمايد و يا در هواي‌ آلوده‌ به‌ اسپور(هاگ‌) تنفس‌ نمايد به‌ بيماري‌ مبتلامي‌شود.
تاريخچه‌:
در آثار باقيمانده‌ از مصر باستان‌ به‌اين‌ بيماري‌ اشاره‌ شده‌ است‌ ونشانه‌هاي‌ باليني‌ سياه‌ زخم‌ را ازسالهاي‌ بسيار قديم‌ مي‌شناخته‌اند.
«داوين‌» ميكروب‌ اين‌ بيماري‌ رادر سال‌ ۱۸۴۹ ميلادي‌ براي‌ نخستين‌بار از خون‌ گوسفندي‌ كه‌ از سياه‌زخم‌تلف‌ شده‌ بود بدست‌ آورد.
در ســال‌ ۱۸۷۷ ميـــلادي‌«رابرت‌ كخ‌» نيز توانست‌ آن‌ را كشت‌دهد.
عامل‌ بيماري‌:
عامل‌ اين‌ بيماري‌ نوعي‌ باكتري‌ به‌نام‌ «باسيلوس‌ آنتراسيس‌» مي‌باشد.هاگ‌ باكتري‌ بر اثر جوشاندن‌ در مدت‌۱۰ دقيقه‌ كشته‌ مي‌شود.
عامل‌ بيماري‌ قادر است‌ كه‌ سالها(حتي‌ تا بيست‌ سال‌) در خاك‌ وفرآورده‌هاي‌ دامي‌ زنده‌ بماند كه‌ اين‌خاصيت‌، عامل‌ مهمي‌ در انتشار بيماري‌به‌ حساب‌ مي‌آيد.
علايم‌بيماري‌درحيوانات‌:
علايم‌ اين‌ بيماري‌ در حيوانات‌ممكن‌ است‌ به‌ سرعت‌ اتفاق‌ بيفتد;حيوان‌ ممكن‌ است‌ دچار لرزش‌عضلاني‌، تنگي‌ نفس‌ و پرخوني‌ مخاطگردد و به‌ فاصله‌ كوتاهي‌ اين‌ علايم‌ باكلاپس‌* و سپس‌ مرگ‌ خاتمه‌ يابد.همچنين‌ به‌ دنبال‌ تلف‌ شدن‌ حيوان‌ترشح‌ خون‌ از منافذ طبيعي‌ بدن‌ شامل‌:مقعد، واژن‌، بيني‌، دهان‌ و حتي‌ ازچشم‌ها و گوش‌ها جاري‌ مي‌گردد.
از علل‌ خونريزي‌ آزادشدن‌توكسين‌ (سم‌) از ارگانيسم‌ و ممانعت‌ ازانعقاد خون‌ مي‌باشد.
در شكل‌ حاد بيماري‌ ممكن‌ است‌نشانه‌هايي‌ تا ۴۸ ساعت‌ قبل‌ از مرگ‌حيوان‌ مشاهده‌ گردد كه‌ شامل‌افسردگي‌، بي‌ حالي‌ و سستي‌،بي‌اشتهايي‌، تب‌، تنفس‌ عميق‌ و سريع‌،افزايش‌ ضربان‌ قلب‌، پرخوني‌ پرده‌هاي‌مخاطي‌ و قطع‌ نشخوار مي‌باشد.
در گاو سقط جنين‌ و كاهش‌ مقدارشير نيز مشاهده‌ مي‌شود.
شكل‌ تحت‌ حاد يا مزمن‌: چنانچه‌ باكتري‌ از طريق‌ گوارشي‌ ومصرف‌ مواد آلوده‌ وارد بدن‌ شود،شكل‌ تحت‌ حاد تا مزمن‌ اتفاق‌ مي‌افتد،در گوشتخواران‌ وحشي‌ و اهلي‌ (چون‌سگ‌ و گربه‌) نيز غالبا بيماري‌، مشابه‌خوك‌ تظاهر و عفونت‌ تحت‌ حاد تامزمن‌ را ايجاد مي‌كند.
علايم‌ بيماري‌ در انسان‌:
بيماري‌ در انسان‌ به‌ شكل‌شديدتري‌ ايجاد گرديده‌ و مرگ‌ ناشي‌از آن‌ غير معمول‌ نيست‌. در انسان‌بيماري‌ به‌ سه‌ شكل‌ اصلي‌ مشاهده‌مي‌گردد (كه‌ بستگي‌ به‌ چگونگي‌ ورودباسيل‌ و جايگزيني‌ آن‌ دارد):
۱ - شاربن‌ جلدي‌ (سياه‌ زخم‌):
حدود ۹۵ تا ۹۸ درصد از مواردبيماري‌ انسان‌ را شامل‌ مي‌گردد.باكتري‌ از طريق‌ بريدگي‌ يا خراش‌ درپوست‌ وارد مي‌شود (در پوست‌ سالم‌قابل‌ نفوذ نيست‌). در طول‌ دوره‌ كمون‌۱ تا ۷ روز (غالبا ۲ تا ۵ روز) عامل‌بيماري‌ رشد و تكثير نموده‌ و توكسين‌(سم‌) توليد مي‌نمايد كه‌ باعث‌ ايجادجوش‌ كوچك‌ رو به‌ پيشرفت‌ مي‌گردد.معمولا اين‌ جراحت‌ قرمز رنگ‌ بوده‌، به‌جوش‌ كورك‌ مانند يا گزش‌ حشره‌شباهت‌ دارد و ممكن‌ است‌ خارش‌ نيزداشته‌ باشد.
با پيشرفت‌ بيماري‌ جراحت‌ اوليه‌تبديل‌ به‌ تاول‌ مملو از مايع‌ مي‌گردد.تاولهاي‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ درنزديك‌ جراحت‌ اوليه‌ ظاهر شود. مايع‌تاولي‌ كه‌ در ابتدا روشن‌ بوده‌ به‌ رنگ‌تيره‌ و سياه‌ متمايل‌ به‌ آبي‌ در مي‌آيد.هنگامي‌ كه‌ تاول‌ پاره‌ شود، نكروز درمركز جراحت‌ شروع‌ شده‌ و به‌ اسكار*سياه‌ تبديل‌ مي‌گردد. جراحت‌ معمولابدون‌ درد مي‌باشد مگر اينكه‌ تحت‌فشار قرار گيرد.
همزمان‌ با تشكيل‌ اسكار ممكن‌است‌ علايم‌ عمومي‌ خفيفي‌ شامل‌بي‌قراري‌ و بالارفتن‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌بروز نمايد.
شايعترين‌ محل‌ عفونت‌ شاربن‌جلدي‌، سر و ساعد است‌.
۱ - شاربن‌ مننژي‌: ممكن‌ است‌ به‌دنبال‌ اشكال‌ ديگر بيماري‌ بويژه‌ شكل‌جلدي‌ اوليه‌ عفونت‌ اتفاق‌ افتد. اين‌شكل‌ عفونت‌ تقريبا در ۵ درصدمبتلايان‌ به‌ شاربن‌ جلدي‌ گزارش‌ شده‌است‌. در اين‌ شكل‌ از بيماري‌ بدون‌توجه‌ به‌ درمان‌ ميزان‌ مرگ‌ و مير ۱۰۰درصد است‌.
۲ - شاربن‌ تنفسي‌: استنشاق‌ اسپورهاي‌* زنده‌ وجايگزيني‌ آنها در آلوئل‌*هاي‌(بافت‌هاي‌) ريوي‌ منجر به‌ ايجادشاربن‌ تنفسي‌ مي‌گردد. اسپورها بعد ازانتقال‌ به‌ غدد لنفاوي‌ رشد كرده‌، تكثيرپيدا مي‌كنند و توكسين‌ توليد مي‌نمايند.
توكسين‌ و باكتري‌ از طريق‌ مجاري‌لنفاوي‌ وارد جريان‌ خون‌ شده‌ توكسمي‌و باكتريمي‌ سريعا كشنده‌ را باعث‌مي‌شوند.
۳ - شاربن‌ گوارشي‌ : شاربن‌ گوارشي‌ در نتيجه‌ مصرف‌بافت‌ آلوده‌ حيوانات‌ تلف‌ شده‌ ازشاربن‌ به‌ وجود مي‌آيد.
علايم‌ بيماري‌ شاربن‌ گوارشي‌ به‌فاصله‌ ۲ تا ۵ روز پس‌ از مصرف‌گوشت‌ آلوده‌ تظاهر مي‌يابد. علايم‌ اوليه‌تهوع‌، استفراغ‌، بي‌ اشتهايي‌، تب‌، دردشكم‌ و گاهي‌ اوقات‌ اسهال‌ خوني‌مي‌باشد.
اپيدميولوژي‌(همه‌گيري‌شن اسي‌):
اساسا شاربن‌ بيماري‌ علف‌خواران‌بوده‌، و از طريق‌ آنها در طبيعت‌ حفظ ونگهداري‌ مي‌گردد. شاربن‌ از نظراپيدميولوژي‌ به‌ صورت‌ شاربن‌ صنعتي‌و كشاورزي‌ مورد توجه‌ است‌.
۱ - شاربن‌ صنعتي‌: در افرادشاغل‌ در مراكز تهيه‌ و توليدموادحيواني‌ يا محصولات‌ آنها (كه‌ممكن‌ است‌ در نتيجه‌ حيوانات‌ تلف‌شده‌ از بيماري‌ آلوده‌ شده‌ باشند) اتفاق‌مي‌افتد. متداولترين‌ منشأ شاربن‌صنعتي‌ پوست‌ يا چرم‌ و پشم‌ يا موي‌گوسفند و بز، پودر استخوان‌، خون‌ وگوشت‌ مي‌باشد.
۲ - شاربن‌ كشاورزي‌: درافرادي‌ كه‌ در تماس‌ با حيوان‌ آلوده‌هستند مانند دامدارن‌، دامپزشكان‌،چوپانان‌، كاركنان‌ آزمايشگاهها و به‌احتمال‌ قوي‌ كشاورزان‌ اتفاق‌ مي‌افتد.

پيشگيري‌ و كنترل‌:
انجام‌ روشهاي‌ پيشگيري‌ به‌منظور كاهش‌ اشاعه‌ باسيلوس‌آنتراسيس‌ از لاشه‌ آلوده‌ شامل‌:
۱ - عدم‌ اجراي‌ كالبد شكافي‌حيوان‌ تلف‌ شده‌ مظنون‌ به‌ شاربن‌
۲ - سوزاندن‌ يا مدفون‌ ساختن‌عميق‌ لاشه‌هاي‌ مشكوك‌ و پوشاندن‌ آن‌با لايه‌اي‌ از آهك‌ زنده‌.
۳ - واكسيناسيون‌ تمامي‌ حيوانات‌حساس‌ و جداسازي‌ حيواناتي‌ كه‌ علايم‌بيماري‌ را نشان‌ مي‌دهند و درمان‌ آنهابا آنتي‌بيوتيك‌. (معمولا حيوانات‌ به‌مدت‌ ۲۱ روز بعد از آخرين‌ موردتلفات‌ ناشي‌ از شاربن‌ قرنطينه‌ شده‌ وبه‌ فاصله‌ ۲۴ روز پس‌ از واكسيناسيون‌با واكسنهاي‌ اسپور زنده‌ نبايستي‌ به‌كشتارگاه‌ اعزام‌ شوند).
۴ - ضدعفوني‌ كليه‌ فرآورده‌هاي‌دامي‌ مثل‌ پوست‌، پشم‌ و استخوان‌حيوانات‌ مشكوك‌.
۵ - رعايت‌ مسايل‌ بهداشتي‌ محيطكار و انجام‌ اقدامات‌ حفاظتي‌ جهت‌كارگراني‌ كه‌ با وسايل‌ و مواد مشكوك‌و آلوده‌ سر و كار دارند.
۶ - رعايت‌ اقدامات‌ احتياطي‌ دركشتارگاه‌.
درمان‌:
در درمان‌ افراد مبتلا به‌ شاربن‌اهداف‌ زير مورد نظر مي‌باشد:
۱ - از بين‌ بردن‌ باكتري‌ در حداكثرسرعت‌ ممكن‌.
۲ - خنثي‌ ساختن‌ توكسين‌ باكتري‌
با داروهاي‌ پني‌ سيلين‌،تتراسايكلين‌ها، اريترومايسين‌،كلرامفنيكل به‌ طور موفقيت‌آميزي‌ دردرمان‌ شاربن‌ مورد استفاده‌ قرار گرفته‌

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 02:19 PM
جنون گاوي


اولين‌ بار در اوايل‌ دهه‌ ۱۹۸۰ ميلادي‌عوامل‌ بيماريزايي‌ كشف‌ شدند كه‌ قادربه‌ تكثير، انتقال‌ و عفونت‌زايي‌ بودند،لكن‌ از قطعات‌ پروتئيني‌ ناقص‌ فاقداسيدنوكلئيك‌ تشكيل‌ مي‌شدند. اين‌عوامل‌ را كه‌ حتي‌ از ويروس‌هاناچيزترند، پرايون‌(Prion) ناميدند.
پرايونها بيشتر موجب‌ انواعي‌ ازبيماريهاي‌ عصبي‌ مزمن‌ تحليلي‌ درانسان‌ مي‌شوند. در سال‌ ۱۹۸۶ بيماري‌عفوني‌ جديدي‌ در تعدادي‌ از گاوهاي‌شيرده‌ انگلستان‌ ديده‌ شد كه‌ از پودرگوشت‌ و استخوان‌ گوسفندان‌ مبتلا به‌بيماري‌ اسكراپي‌ تغذيه‌ كرده‌ بودند;سپس‌ در سال‌ ۱۹۹۶ شواهدي‌ از انتقال‌اين‌ بيماري‌ به‌ انسان‌ مشاهده‌ شد،بدين‌ترتيب‌ اين‌ بيماري‌ «جنون‌ گاوي‌»نام‌ گرفت‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ برضدپرايونها در بدن‌ پاسخ‌ ايمني‌مصونيت‌زا ايجاد نمي‌شود، بنابراين‌تشخيص‌ آلودگي‌ يا بيماري‌ با بررسي‌پادتن‌ها غيرممكن‌ است‌. تنها راه‌شناسايي‌ عامل‌ بيماري‌ در بافت‌ آسيب‌ديده‌ مي‌باشد. بنابراين‌ گر چه‌ بهترين‌راه‌ تشخيص‌ بيماريهاي‌ پريوني‌ علايم‌باليني‌ مي‌باشد ولي‌ براي‌ تشخيص‌قطعي‌ بايستي‌ بافت‌ يا مايع‌ مغزي‌نخاعي‌ مورد آزمايشهاي‌ پيشرفته‌اي‌قرار گيرد.
پرايونها بر خلاف‌ ديگر عوامل‌ بيماريزاويژگيهاي‌ منحصر به‌ فردي‌ دارند; درمقابل‌ اشعه‌ ماوراي‌ بنفش‌، فرمالين‌،يخ‌زدن‌هاي‌ مكرر، حرارت‌ مرطوب‌۱۰۰ درجه‌ به‌ مدت‌ ۴۸ ساعت‌ وحرارت‌ خشك‌ ۱۶۰ درجه‌ به‌ مدت‌ ۲۴ساعت‌ مقاومت‌ دارند. بنابراين‌پيشگيري‌ از اين‌ بيماريها با ديگرعوامل‌ ميكروبي‌ متفاوت‌ و از اهميت‌خاصي‌ برخوردار است‌.
علايم‌ جنون‌ گاوي‌ در دام‌ : شامل‌تغيير در رفتار طبيعي‌، گام‌هاي‌غيرطبيعي‌، علايم‌ فلجي‌، حساسيت‌ به‌صدا و لامسه‌ است‌. دوره‌ نهفتگي‌بيماري‌ در دام‌ ۳ تا ۶ سال‌ است‌،بنابراين‌ علايم‌ در گاوهاي‌ بالغ‌ ديده‌مي‌شود. طول‌ دوره‌ بيماري‌ در دام‌ چندهفته‌ تا چند ماه‌ است‌ كه‌ نهايتا منجر به‌مرگ‌ حيوان‌ مي‌شود!
دوره‌ نهفتگي‌ بيماري‌ در انسان‌نيز بسيار طولاني‌ و بيش‌ از ۵ سال‌است‌. علايم‌ بيماري‌ شامل‌ فراموشي‌،لكنت‌ زبان‌، اختلال‌ حافظه‌، عدم‌تعادل‌، فلج‌ و بي‌ اختياري‌ است‌ كه‌نهايتا با مرگ‌ خاتمه‌ مي‌يابد. بيشترين‌ضايعه‌ در سلولهاي‌ عصبي‌ رخ‌ مي‌دهدكه‌ منجر به‌ حفره‌ حفره‌ شدن‌ و اسفنجي‌شدن‌ بافت‌ مغز و نخاع‌ مي‌شود.
در حال‌ حاضر براي‌ اين‌ بيماري‌ درمان‌مؤثري‌ وجود ندارد و بدون‌ بهبودي‌ درهمه‌ موارد كشنده‌ است‌، لذا بايستي‌ به‌امر پيشگيري‌ و رعايت‌ اصول‌ بهداشتي‌بيش‌ از ديگر بيماريها همت‌ گماشت‌.همانطور كه‌ قبلا اشاره‌ شد به‌ لحاظمقاومت‌ نسبت‌ به‌ حرارت‌ با پخت‌معمول‌ غذا عامل‌ بيماري‌ از بين‌نمي‌رود. مهمترين‌ روش‌ از بين‌ بردن‌پرايونها استفاده‌ از «اتوكلاو» با حرارت‌۱۳۲ درجه‌ سانتي‌ گراد و فشار ۲۷ پوندبه‌ مدت‌ يك‌ ساعت‌ مي‌باشد. سفيدكننده‌هاي‌ خانگي‌ (مانند وايتكس‌) نيزتا حدودي‌ مي‌تواند اين‌ عوامل‌ راغيرفعال‌ كند.
چگونگي‌ انتقال‌ بيماري‌:
مهمترين‌ راه‌ انتقال‌ بيماري‌ به‌ گاوهاتغذيه‌ آنها با پودر گوشت‌ و استخوان‌گوسفندان‌ مبتلا به‌ بيماري‌ اسكرپي‌بوده‌ است‌. عامل‌ بيماري‌ در مغز ونخاع‌، و ريشه‌هاي‌ عصبي‌، غدد لنفاوي‌،چشم‌، قسمت‌ انتهايي‌ روده‌ كوچك‌،مغز استخوان‌ و طحال‌ بيشترين‌ تراكم‌را دارد و به‌ نظر مي‌رسد راه‌ انتقال‌بيماري‌ به‌ انسان‌ نيز مصرف‌ چنين‌قسمت‌ هايي‌ از دام‌ آلوده‌ مي‌باشد،بنابراين‌ به‌ منظور پيشگيري‌ از انتقال‌بيماري‌ به‌ انسان‌ توصيه‌ مي‌شود كه‌ اگردامي‌ مبتلا به‌ جنون‌ گاوي‌ باشد بايستي‌حيوان‌ ذبح‌ شود و لاشه‌اش‌ سوزانده‌ يامنهدم‌ گردد.
اما اگر در منطقه‌اي‌ آلودگي‌ ديده‌ شودولي‌ دام‌ ذبح‌ شده‌ سالم‌ باشد بايد به‌عنوان‌ احتياط مغز، نخاع‌، بافت‌هاي‌لنفاوي‌، چشم‌ و احشاي‌ آن‌ از زنجيره‌غذايي‌ انسان‌ حذف‌ شود. خوشبختانه‌ تاكنون‌ هيچ‌ گونه‌ آلودگي‌ دامي‌ يا انساني‌در كشور عزيز ما مشاهده‌ و ثابت‌ نشده‌است‌. در گوشت‌ قرمز نيز عامل‌بيماري‌ ديده‌ نشده‌ است‌، اما به‌ عنوان‌احتياط اگر حيوان‌ مبتلا به‌ جنون‌ گاوي‌باشد حتي‌ شير و گوشتش‌ نبايستي‌مصرف‌ شود، ولي‌ در صورت‌ سلامت‌ظاهري‌ دام‌ مي‌توان‌ از گوشت‌ يا شيرآن‌ استفاده‌ كرد.
بنابراين‌ گوشت‌ چرخ‌ كرده‌، همبرگر،سوسيس‌ و كليه‌ محصولاتي‌ كه‌ از امعا واحشاي‌ حيوانات‌ مشكوك‌ تهيه‌مي‌شوند، (مناطق‌ مشكوك‌ به‌ آلودگي‌)مطمئن‌ نيستند.

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 02:20 PM
بيماري هاي انگلي (http://www.pezeshk.us/?p=6718)
مقدمه‌:
امروزه‌ در بسياري‌ از نقاطجهان‌ بيماريهاي‌ مسري‌مشكلات‌ بسياري‌ را براي‌جوامع‌ انساني‌ به‌ وجودمي‌آورد; اين‌ در حالي‌ است‌ كه‌آسيب‌ها و صدمات‌ و خسارات‌ناشي‌ از اين‌ بيماريها كشورهاي‌در حال‌ توسعه‌ را در مقايسه‌ باكشورهاي‌ صنعتي‌ بيشتر تحت‌تأثير قرار مي‌دهد. در اين‌ ميان‌بيماريهاي‌ انگلي‌ با انتشاري‌گسترده‌ به‌ عللي‌ از قبيل‌ فقر،سؤ تغذيه‌، بي‌سوادي‌، و ازديادبي‌ رويه‌ جمعيت‌، فقدان‌تسهيلات‌ بهداشتي‌ و دههاعامل‌ ديگر بخش‌ عمده‌اي‌ ازمشكلات‌ را به‌ خود اختصاص‌مي‌دهد، به‌ گونه‌اي‌ كه‌ در برخي‌از مناطق‌ جهان‌ سهم‌ بيماريهاي‌انگلي‌ در ايجاد خسارات‌اجتماعي‌، اقتصادي‌ با برخي‌بيماريها نظير سل‌، بيماريهاي‌مقاربتي‌، بيماريهاي‌ قابل‌پيشگيري‌ با واكسن‌ وعفونتهاي‌ حاد تنفسي‌ برابري‌مي‌كند.
تعريف‌:
اصولا انگل‌ به‌ موجودي‌ گفته‌مي‌شود كه‌ در داخل‌ يا خارج‌پيكر موجود زنده‌ ديگري‌ به‌طور موقت‌ به‌ سر مي‌برد و ازآن‌ تغذيه‌ مي‌كند و كم‌ و بيش‌موجب‌ ضرر و زيان‌ ميزبان‌خود مي‌شود.
با توجه‌ همه‌ جانبه‌ به‌ شرايطجوي‌ و جغرافيايي‌ كشورپهناور ما و خصوصيات‌زندگي‌، پايه‌هاي‌ فرهنگي‌ وبهداشتي‌ مردم‌ ما به‌ خوبي‌آشكار است‌ كه‌ انواع‌ مختلف‌انگلها خصوصا گونه‌هاي‌بيماري‌زا مي‌توانند در اين‌كشور زيست‌ كنند و به‌ آساني‌به‌ ميزبانان‌ دست‌ يابند وصدمات‌ لازم‌ را وارد كنند.
انگلها را به‌ دو دسته‌ انگلهاي‌خارجي‌ و داخلي‌ تقسيم‌مي‌نمايند:
۱ - انگلهاي‌ خارجي‌: به‌انگلهايي‌ گفته‌ مي‌شود كه‌ درخارج‌ از بدن‌ ميزبان‌ و در سطح‌بدن‌ او زندگي‌ مي‌كنند، مانندشپشها.
۲ - انگلهاي‌ داخلي‌: به‌انگلهايي‌ گفته‌ مي‌شود كه‌ داخل‌بدن‌ ميزبان‌ خود زندگي‌مي‌كنند، مانند كرمهاي‌روده‌اي‌.
سرايت‌ و انتقال‌بيماريهاي‌ انگلي‌ به‌عوامل‌ سه‌ گانه‌ زيربستگي‌ دارد:
۱ - وجود ميزبان‌ حساس‌
۲ - وجود منبع‌ آلودگي‌
۳ - طرق‌ انتقال‌ آلودگي‌.در واقع‌ تحت‌ تأثير عوامل‌ سه‌گانه‌ فوق‌، سرايت‌، شيوع‌ وپراكندگي‌ بيماريهاي‌ انگلي‌ رادر هر زمان‌ و در هر منطقه‌مي‌توان‌ تخمين‌ زد. از آنجايي‌كه‌ بيماريهاي‌ انگلي‌ همواره‌داراي‌ سير مزمن‌ بوده‌ و كمتر باآثار و علايم‌ باليني‌ همراه‌هستند، لذا افراد آلوده‌ ممكن‌است‌ بعد از بهبود ظاهري‌ وبدون‌ داشتن‌ هر گونه‌ علايم‌كلينيكي‌ به‌ صورت‌ ناقلين‌بيماري‌ درآيند و خود نقش‌منبع‌ آلوده‌ را براي‌ افراد سالم‌به‌ عهده‌ بگيرند. به‌ عبارت‌ديگر نظر به‌ اين‌ كه‌ در افرادناقل‌ تعادل‌ بيولوژيكي‌ خاص‌بين‌ انگل‌ و ميزبان‌ به‌ وجودمي‌آيد، لذا اين‌ گونه‌ ناقلين‌ درحالي‌ كه‌ از صدمات‌ انگل‌محفوظ هستند در عين‌ حال‌منبع‌ و ناقل‌ عامل‌ بيماري‌مي‌باشند. بدين‌ جهت‌ آگاهي‌ ازنقش‌ بيماريهاي‌ انگلي‌ وراههاي‌ پيشگيري‌ از آنها ازاهميت‌ خاصي‌ برخوردار است‌.
ژيارديازيس‌
ژيارديالامبليا يك‌ پروتوزوئرفلاژل‌دار است‌ كه‌ عامل‌ ايجاداسهال‌ عفوني‌ مي‌باشد. اين‌عفونت‌ در كودكان‌ بيشتر ازبالغين‌ شايع‌ است‌. از علل‌ مهم‌ابتلا به‌ عفونت‌ در كشورهاي‌ درحال‌ توسعه‌ (همچنين‌ در مراكزنگهداري‌ كودكان‌ عقب‌ مانده‌ذهني‌ و مهدكودك‌ها)ژياردياست‌ كه‌ در افراد مبتلا به‌سوء تغذيه‌ و يا نقص‌ ايمني‌بيشتر است‌.
راه‌ انتقال‌:
ژيارديا لامبليا در انسان‌ ازطريق‌ خوردن‌ كيست‌ به‌ وجودمي‌آيد. كيست‌ها از طريق‌مدفوع‌ افراد آلوده‌ دفع‌مي‌شوند و آب‌ و غذا را آلوده‌مي‌كنند.
آلودگي‌ منابع‌ آب‌ آشاميدني‌ بافاضلابهاي‌ حاوي‌ كيست‌ ياتخم‌ انگل‌ و اغذيه‌ دستمالي‌شده‌ با دستهاي‌ آلوده‌ به‌ كيست‌يا تخم‌ انگل‌ از مهمترين‌ منابع‌انتقال‌ بيماري‌ مي‌باشد. گر چه‌كودكان‌ نسبت‌ به‌ ژيارديا ازحساسيت‌ ويژه‌ برخوردارهستند با اين‌ حال‌ بيماري‌ دربالغين‌، حتي‌ ورزشكاران‌ وافرادي‌ كه‌ خوب‌ تغذيه‌ مي‌كنندو شرايط زيستي‌ مناسب‌ دارند،گزارش‌ شده‌ است‌. كلامصونيت‌ در برابر ژياردياحاصل‌ نمي‌شود و انسان‌ هميشه‌ممكن‌ است‌ آلوده‌ شود.
انتقال‌ اين‌ بيماري‌ از انسان‌ به‌انسان‌ به‌ طور مستقيم‌ نيزامكان‌پذير است‌.
اپيدميولوژي‌:
ميزان‌ بروز در نقاط مختلف‌دنيا از ۵ تا ۵۰ درصد متفاوت‌است‌. عقيده‌ بر اين‌ بود كه‌انسان‌ تنها مخزن‌ ژيارديالامبليا مي‌باشد، ولي‌ امروزه‌عقيده‌ بر اين‌ است‌ كه‌ ژيارديا،سگ‌ و سگ‌ آبي‌ را نيز مبتلامي‌سازد.
علايم‌ بيماري‌:
ژيارديازيس‌ در كودكان‌ به‌مراتب‌ بيشتر از بزرگسالان‌علامت‌ دار است‌. علايم‌ در ۴۰تا ۸۰ درصد كودكان‌ آلوده‌ پس‌از يك‌ دوره‌ كمون‌ متوسط ۸روزه‌، آشكار مي‌شود.شايع‌ترين‌ تظاهرات‌ بيماري‌اسهال‌، كاهش‌ وزن‌، دردهاي‌شكمي‌ و نقص‌ در رشدمي‌باشد. شروع‌ علايم‌ آن‌ ممكن‌است‌ شديد و تند و يا تدريجي‌باشد. بيماري‌ خودبخودمي‌تواند محدود شونده‌ و ياتوانايي‌ ايجاد اسهال‌ شديدطولاني‌ مدت‌ و سوء جذب‌ راداشته‌ باشد.
سوء جذب‌ قندها، چربي‌ها وويتامين‌هاي‌ محلول‌ در چربي‌ممكن‌ است‌ در بيش‌ از نيمي‌ ازبيماران‌ اتفاق‌ بيفتد.
تشخيص‌:
كيست‌هاي‌ ژيارديا لامبلياممكن‌ است‌ در نمونه‌هاي‌مدفوع‌ تهيه‌ شده‌ از افراد مبتلاپيدا شود. از آنجا كه‌ ترشح‌ ودفع‌ كيست‌ نامنظم‌ است‌آزمايش‌ نمونه‌هاي‌ متعددمدفوع‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ شود،ولي‌ فقط ۵۰درصد افراد آلوده‌بدين‌ طريق‌ شناسايي‌ مي‌شوندو آزمايش‌ Entero Testآزمايشي‌ مفيد، ساده‌ و روش‌بي‌خطري‌ براي‌ تشخيص‌ژيارديا لامبلياست‌.
درمان‌:
در درمان‌ ژيارديازيس‌داروهاي‌ فورازوليدون‌،مترونيدازول و مانند آن‌استفاده‌ مي‌شود.
پيشگيري‌:
رعايت‌ اصول‌ بهداشت‌ فردي‌ واجتماعي‌ - استفاده‌ از آب‌آشاميدني‌ سالم‌ و بهداشتي‌ -رعايت‌ بهداشت‌ مواد غذايي‌ -كنترل‌ و نظارت‌ بر مراحل‌تهيه‌، توليد، توزيع‌ و فروش‌مواد غذايي‌ - انجام‌ معاينات‌دوره‌اي‌ براي‌ افرادي‌ كه‌ باموادغذايي‌ سرو كار دارند و درصورت‌ ابتلا به‌ انگل‌، درمان‌آنها و آموزش‌ راههاي‌ انتقال‌ وپيشگيري‌ از بيماري‌ به‌ جامعه‌.
اكسيور:
اكسيور يا كرم‌ نخي‌ شكل‌ كه‌ به‌آن‌ كرمك‌ نيز مي‌گويند، كرمي‌است‌ كه‌ به‌ صورت‌ انگل‌انساني‌ در كليه‌ نقاط دنيا ديده‌مي‌شود و كرم‌ بالغ‌ آن‌استوانه‌اي‌ و ريز به‌ شكل‌ نخ‌ وسفيدرنگ‌ يا شفاف‌ بوده‌ وپوسته‌ آن‌ نرم‌ مي‌باشد. كرم‌ بالغ‌در نواحي‌ شكم‌، آپانديس‌ ونواحي‌ تحتاني‌ روده‌ بزرگ‌زندگي‌ مي‌كند. اين‌ كرم‌ها دراواخر شب‌ از مخرج‌ خارج‌مي‌شوند و در سطح‌ جلدي‌ناحيه‌ نشيمنگاه‌ تخمگذاري‌مي‌كنند. وجود كرم‌ بالغ‌ درروده‌ها گاهي‌ علايمي‌ را ايجادمي‌كنند و علايم‌ بيشتر بر اثرحركت‌ كرم‌ ماده‌ بارور ازسوراخ‌ مخرج‌ به‌ خارج‌ ظاهرمي‌شود كه‌ با علايم‌ تحريك‌ وخارش‌ جلدي‌ اطراف‌ نشيمن‌،تب‌ در كودكان‌، ايجاد زخم‌ وخونريزي‌ بر اثر خاراندن‌نشيمنگاه‌ و چركي‌ شدن‌ زخم‌ديده‌ مي‌شود. خارش‌ معمولا درهنگام‌ شب‌ بوده‌ و سبب‌بي‌خوابي‌ كودك‌ مي‌شود كه‌ براثر آن‌ عوامل‌ خستگي‌،بي‌قراري‌ و عصبانيت‌ دركودك‌ بروز مي‌كند. استقراركرم‌ در زايده‌ آپانديس‌ ممكن‌است‌ سبب‌ ايجاد آپانديست‌شود. بعضي‌ علايم‌ ديگر مانندخارش‌ دماغ‌، دندان‌ قروچه‌شب‌ هنگام‌ را نيز به‌ علت‌آلودگي‌ به‌ اكسيور دانسته‌اند.كرم‌ بالغ‌ در ناحيه‌ نشيمنگاه‌قابل‌ مشاهده‌ است‌. براي‌تشخيص‌ قطعي‌ كرمك‌ بايد ازكاغذ سلوفان‌ كه‌ به‌ ناحيه‌نشيمنگاه‌ چسبانده‌ مي‌شوداستفاده‌ كرد; تخم‌هاي‌ انگل‌ به‌اين‌ كاغذ مي‌چسبد و به‌ راحتي‌قابل‌ مشاهده‌ است‌.
درمان‌ :
رعايت‌ بهداشت‌ فردي‌ ومصرف‌ داروهاي‌ ضد انگل‌طبق‌ دارونامه‌ خانه‌ بهداشت‌مي‌باشد.
پيشگيري‌:
۱ - شستشوي‌ مكرر نشيمن‌ به‌خصوص‌ صبح‌ زود كه‌ طفل‌ ازخواب‌ بيدار مي‌شود.
۲ - شستشوي‌ مكرر دستها به‌خصوص‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌ وكوتاه‌ كردن‌ ناخن‌ها
۳ - شستشوي‌ روزانه‌ لباس‌زير و ملافه‌ها در روزهاي‌درمان‌
۴ - درمان‌ همزمان‌ همه‌ اطفال‌و اعضاي‌ خانواده‌ كه‌ با هم‌زندگي‌ مي‌كنند.
۵ - رعايت‌ ساير مواردپيشگيري‌ مانند پيشگيري‌ درژيارديازيس‌ مي‌باشد.
آميبيازيس‌
آميبيازيس‌ عفونت‌ انساني‌ باآنتامباهيستوليتيكاست‌ كه‌شيوع‌ جهاني‌ دارد. و بيشتر دركانونهاي‌ بومي‌ خصوصا درمناطقي‌ با استاندارد پايين‌ ازنظر بهداشتي‌، اجتماعي‌ واقتصادي‌ شايع‌ است‌.آنتامباهيستوليتيكا دستگاه‌گوارش‌ را آلوده‌ مي‌كند و دراغلب‌ افراد آلوده‌ باعث‌ بيماري‌مختصر، يا بدون‌ ايجاد بيماري‌مي‌شود. در تعداد كمي‌ از افرادممكن‌ است‌ اين‌ انگل‌ به‌ مخاطروده‌ حمله‌ كند يا به‌سايرارگانها مخصوصا كبدمنتشر شود.
راه‌ انتقال‌:
عفونت‌ از طريق‌ خوردن‌كيست‌هاي‌ انگل‌ استقرارمي‌يابد; اين‌ كيست‌ها به‌ شرايطمحيطي‌ نظير دماي‌ پايين‌ وغلظتهاي‌ كلر كه‌ در كلرزني‌آب‌ مصرف‌ مي‌شود، مقاوم‌مي‌باشد. انگل‌ با حرارت‌ ۵۵درجه‌ سانتي‌ گراد مي‌تواندكشته‌ شود. به‌ دنبال‌ خوردن‌كيستي‌ كه‌ به‌ اسيديته‌ معده‌ وآنزيمهاي‌ گوارشي‌ مقاوم‌ باشد،كيست‌ در روده‌ باريك‌ مي‌شودو تشكيل‌ فرم‌ فعال‌ انگل‌ رامي‌دهد. انسان‌ ميزبان‌ طبيعي‌ ومخزن‌ آنتامباهيستوليتيكااست‌; عفونت‌ از طريق‌ غذا وآب‌ آلوده‌ منتقل‌ مي‌شود وبنابراين‌ انتقال‌ دهندگان‌موادغذايي‌ كه‌ حامل‌ كيست‌آميب‌ نيز مي‌باشند نقش‌ مهمي‌در گسترش‌ بيماري‌ دارند.
اپيدميولوژي‌:
ميزان‌ بروز عفونتهاي‌ آميبي‌ درسراسر جهان‌ از ۵ درصد تا ۸۱درصد تغيير مي‌كند. تخمين‌زده‌ مي‌شود كه‌ ۱۰ درصدجمعيت‌ در سرتاسر جهان‌ به‌آنتامباهيستوليتيكا آلوده‌هستند.
اسهال‌ آميبي‌ ناشي‌ از تهاجم‌آميب‌ به‌ مخاط لوله‌ گوارش‌افراد آلوده‌ اتفاق‌ مي‌افتد.انتشار انگلها به‌ ارگانهاي‌داخلي‌ نظير كبد، در ميزان‌كمتري‌ از افراد آلوده‌ اتفاق‌مي‌افتند و در كودكان‌ كمتر ازبزرگسالان‌ مي‌باشد.
علايم‌ بيماري‌:
بيشتر افراد آلوده‌ بدون‌ علامت‌هستند، ولي‌ كيست‌ها درمدفوع‌ آنها پيدا مي‌شوند.تهاجم‌ بافتي‌ در ۲ تا ۸ درصدافراد آلوده‌ اتفاق‌ مي‌افتد.آميبيازيس‌ روده‌ ممكن‌ است‌در عرض‌ ۲ هفته‌ پس‌ ازآلودگي‌ اتفاق‌ بيفتد و يا براي‌ماهها به‌ تأخير افتد شروع‌ آن‌معمولا تدريجي‌ و با دردهاي‌شكمي‌ و حركات‌ گوارشي‌ زيادمي‌باشد و اغلب‌ اسهال‌ نيزهمراه‌ با زور پيچ‌ است‌; مدفوع‌به‌ رنگ‌ خوني‌ بوده‌ و حاوي‌مقدار زيادي‌ موكوس‌ مي‌باشد.
تشخيص‌:
بر اساس‌ جستجوي‌ ارگانيسم‌در نمونه‌ مدفوع‌ها يا به‌ ندرت‌در مواد آسپيره‌ شده‌ از آبسه‌كبدي‌ مي‌باشد. حداقل‌ ۳ نمونه‌مدفوع‌ بايد توسط فرد مجرب‌آزمايش‌ شود.
درمان‌:
استفاده‌ از مترونيدازول‌ به‌صورت‌ خوراكي‌ با نظر پزشك‌مي‌باشد و معمولا بيش‌ از يك‌قلم‌ دارو مورد نياز است‌.
عوارض‌ دارو:
شامل‌ تهوع‌، اسهال‌ و احساس‌مزه‌ فلزي‌ در دهان‌ مي‌باشد;اين‌ عوارض‌ ماندگار نيست‌ و بااتمام‌ درمان‌ از بين‌ مي‌رود.
پيشگيري‌:
مانند راههاي‌ پيشگيري‌ دردرمان‌ ژيارديازيس‌ مي‌باشد.
تري‌ كيوريازيس‌ ياتريشينوز
تري‌كيوريس‌تري‌ كيورا(Trichuris Trichiura)يكي‌ از شايع‌ترين‌ عفونتهاي‌كرمي‌ انسان‌هاست‌. تقريبا نيم‌بيليون‌ مورد در سراسر جهان‌وجود دارد. عفونت‌ در آب‌ وهواي‌ گرمسيري‌ شايع‌تر است‌،اما در آمريكا شمالي‌ هم‌ وجوددارد.
راه‌ انتقال‌:
عفونت‌ از خوردن‌ تخمهاي‌ بالغ‌انگل‌ است‌ كه‌ در مدفوع‌ افرادآلوده‌ وجود دارد. اين‌ انگل‌ درعرض‌ ۲ تا ۴ هفته‌ در صورت‌وجود شرايط مناسب‌ رطوبتي‌در خاك‌ بالغ‌ مي‌شود. تخمهاپس‌ از ورود به‌ بدن‌ باز مي‌شودو لاروها به‌ روده‌ كوچك‌ نفوذمي‌كنند و در آنجا به‌ مدت‌ ۳ تا۱۰ روز مي‌مانند و سپس‌ به‌آهستگي‌ به‌ سمت‌ پايين‌ حركت‌كرده‌ به‌ كرم‌ بالغ‌ تبديل‌مي‌شوند. محل‌ استقرار نهايي‌كرمها سكوم‌ و كولون‌ صعودي‌مي‌باشد.
تخم‌ريزي‌ توسط كرمهاي‌ ماده‌بالغ‌ يك‌ تا ۳ ماه‌ بعد از عفونت‌رخ‌ مي‌دهد.
اپيدميولوژي‌:
تري‌ كيوريازيس‌ در جوامع‌روستايي‌ فاقد تسهيلات‌بهداشتي‌ بيشترين‌ شيوع‌ رادارد. انسان‌، ميزبان‌ اوليه‌ آن‌است‌. بيشترين‌ شيوع‌ و شدت‌عفونت‌ در بچه‌هاست‌. انتقال‌تخمهاي‌ جنين‌دار توسطدستها، غذاها يا نوشيدني‌هاي‌آلوده‌ رخ‌ مي‌دهد. تخمها نيزممكن‌ است‌ توسط مگسها وساير حشرات‌ منتقل‌ شوند.
علايم‌ بيماري‌:
بيشتر افراد آلوده‌ بدون‌علامتند. با وجود اين‌ شكايات‌شكمي‌ مبهم‌، قولنج‌، خارش‌ درناحيه‌ مقعد خصوصا شبها ازعلايم‌ اين‌ بيماري‌ است‌. هر كرم‌بالغ‌ ۰/۰۵ سي‌سي‌ خون‌ در هرروز مي‌مكد; بنابراين‌عفونت‌هاي‌ سنگين‌ ايجادكم‌خوني‌ خفيف‌ مي‌كند.
تشخيص‌ و درمان‌:
يافتن‌ تخم‌ كرم‌ درگسترش‌هاي‌ مدفوع‌ راه‌تشيخص‌ مي‌باشد. داروي‌خوراكي‌ مبندازول‌ به‌ ميزان‌تعيين‌ شده‌ در دارونامه‌بهورزي‌ مي‌تواند به‌ درمان‌ اين‌عفونت‌ كمك‌ كند.
راههاي‌ پيشگيري‌:
مانند آنچه‌ در خصوص‌ژيارديازيس‌ گفته‌ شد.
شيگلوز
چهار جنس‌ شيگلا مسؤول‌بيماري‌ هستند كه‌ همه‌ توانايي‌تهاجم‌ به‌ سلولهاي‌ اپيتليال‌كولوني‌ دارند.
تعداد كمي‌ از شيگلاها ممكن‌است‌ سبب‌ بروز بيماري‌ شود.خوردن‌ ۱۰ عدد از شيگلاديسانتريه‌ در بعضي‌ افرادحساس‌ باعث‌ ايجاد بيماري‌مي‌شود. ولي‌ ارگانيسم‌هايي‌مانند ويبريوكلرا نياز به‌خوردن‌ ۱۰۸ تا ۱۰۱۰ ارگانيسم‌دارند تا ايجاد بيماري‌ كنند.شيگلا به‌ سادگي‌ از فردي‌ به‌فرد ديگر قابل‌ انتقال‌ است‌.
اپيدميولوژي‌:
عفونت‌ شيگلايي‌ در آب‌ وهواي‌ معتدل‌ در ماههاي‌ گرم‌ ودر آب‌ و هواي‌ گرمسيري‌ درفصل‌ باراني‌ بيشترين‌ امكان‌بروز را دارد. هر دو جنس‌ به‌طور مساوي‌ مبتلا مي‌شوند.
اگر چه‌ عفونت‌ در هر سني‌مي‌تواند رخ‌ دهد، ولي‌شايع‌ترين‌ سن‌ براي‌ بيماري‌دومين‌ و سومين‌ سال‌ زندگي‌است‌. عفونت‌ به‌ دلايل‌ نامعلوم‌در ۶ ماه‌ اول‌ نادر است‌.شيرمادر كه‌ در مناطق‌ آندميك‌حاوي‌ آنتي‌ باديهايي‌ بر ضدآنتي‌ژنهاي‌ بيماري‌زاي‌ اين‌ارگانيسم‌ است‌، ممكن‌ است‌ درتوجيه‌ اين‌ شيوع‌ سني‌ كمك‌كننده‌ باشد. آب‌ و غذاي‌ آلوده‌(سالاد يا غذاهاي‌ ديگر كه‌ بادخالت‌ دست‌ درست‌ مي‌شوند)از عوامل‌ مهم‌ انتقال‌ آلودگي‌است‌. انتقال‌ شخص‌ به‌ شخص‌در اكثر نقاط جهان‌ مكانيسم‌اصلي‌ عفونت‌ است‌.
علايم‌ بيماري‌:
به‌ دنبال‌ خوردن‌ شيگلا، دوره‌كمون‌ چند روزه‌اي‌ قبل‌ ازشروع‌ علايم‌ به‌ وجود مي‌آيد; به‌طور مشخص‌ درد شكمي‌شديد، تب‌ بالا، استفراغ‌،بي‌اشتهايي‌، دفع‌ مدفوع‌ به‌شكلي‌ دردناك‌ و همراه‌ بااحساس‌ نياز فوري‌ به‌ دفع‌ رخ‌مي‌دهد. در اين‌ زمان‌ ممكن‌است‌ اتساع‌ و حساسيت‌شكمي‌، افزايش‌ صداهاي‌روده‌اي‌ وركتوم‌ دردناك‌ وجودداشته‌ باشد. ابتدا ممكن‌ است‌اسهال‌ آبكي‌ و حجيم‌ باشد وسپس‌ به‌ مدفوع‌هاي‌ مكرربلغمي‌ خوني‌ و كم‌ حجم‌ تبديل‌شود. اما بعضي‌ از بچه‌ها اصلا به‌مرحله‌ اسهال‌ خوني‌ نمي‌رسندو برخي‌ از ابتدا مدفوعشان‌خوني‌ است‌.
ممكن‌ است‌ دهيدراتاسيون‌شديد مربوط به‌ از دست‌ دادن‌آب‌ و الكتروليت‌ها از راه‌مدفوع‌ و استفراع‌ رخ‌ دهد.اسهال‌ درمان‌ نشده‌ ۱ تا ۲ هفته‌طول‌ مي‌كشد، اما فقط در ۱۰درصد بيماران‌ اسهال‌ بيشتر ازده‌ روز خواهد بود. به‌ جز درشيرخواران‌ مبتلا به‌ سوء تغذيه‌،اسهال‌ مزمن‌ شايع‌ نيست‌.
درمان‌:
همانند گاسترو آنتريت‌هاي‌ناشي‌ از علل‌ ديگر اولين‌ نكته‌در بچه‌هاي‌ مشكوك‌ به‌شيگلوز مسأله‌ اصلاح‌ و حفظآب‌ و الكتروليت‌ هاست‌.داروهاي‌ كاهنده‌ حركت‌ روده‌را نبايد مصرف‌ كرد، چون‌ اين‌خطر وجود دارد كه‌ بيماري‌مزمن‌ شود.
نكته‌ بعدي‌ تصميم‌گيري‌ درمورد مصرف‌ آنتي‌ بيوتيك‌است‌. اگر چه‌ بعضي‌ به‌ خاطرماهيت‌ محدود شونده‌ بيماري‌،قيمت‌ آنتي‌ بيوتيك‌ و خطرايجاد ارگانيسم‌هاي‌ مقاوم‌، عدم‌استفاده‌ از آنتي‌ بيوتيك‌ راتوصيه‌ مي‌كنند، ولي‌ يك‌نظريه‌ متقاعد كننده‌ به‌ نفع‌تجويز آنتي‌ بيوتيك‌ دربچه‌هاي‌ مشكوك‌ به‌ شيگلوزوجود دارد; حتي‌ اگر بيماري‌كشنده‌ نباشد كودك‌ درمان‌نشده‌ به‌ مدت‌ ۲ هفته‌ يا بيشتركاملا بيمار مي‌باشد و ممكن‌است‌ اسهال‌ عود كننده‌ يا مزمن‌رخ‌ دهد. خطر ايجاد سوء تغذيه‌در حين‌ بيماري‌ طولاني‌ وجوددارد.
پيشگيري‌:
دو راه‌ ساده‌ براي‌ پيشگيري‌ ازشيگلوز در كودكان‌ وجود دارد:
اول‌، تشويق‌ به‌ مصرف‌ شيرمادر در مناطقي‌ كه‌ شيگلوزشايع‌ است‌. شير مادر خطرشيگلوز علامت‌ دار را كاهش‌مي‌دهد و شدت‌ آن‌ را درشيرخواراني‌ كه‌ علي‌رغم‌مصرف‌ شيرمادر، مبتلا شده‌اندكاهش‌ مي‌دهد. دوم‌، آموزش‌تكنيك‌هاي‌ شستن‌ دست‌ها درخانواده‌ به‌ خصوص‌ بعد ازمدفوع‌ كردن‌ و قبل‌ از تهيه‌ ومصرف‌ غذا; ساير اقدامات‌بهداشت‌ عمومي‌ از قبيل‌ اصلاح‌آب‌ و فاضلاب‌، دفع‌ صحيح‌مدفوع‌ و رعايت‌ بهداشت‌موادغذايي‌ نيز مؤثر

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 02:21 PM
بیماری کزاز

(http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/12/8484351313.jpg)
بررسی بیماری کزاز و علائم آن و چگونگی برخورد با آنکزاز بيماري است عفوني مشترک بين انسان و دامها که معمولاً بصورت تک تک و پراکنده ديده مي شود . بعلت آلوده بودن وسائل جراحي نيز ممکن است چند تن در بخش جراحي بدان دچار گردند . اين بيماري متأسفانه در کشور عزيز ما زياد ديده مي شود .
کزاز ميکروب خاصي است که در انتهاي آن اسپور وجود دارد ( سنجاق مانند ) در محيط خارج مقاومت زيادي از خون نشان مي دهد و اسپوري توليد مي کند که مقاومتش خيلي زيادتر است . اثرات ميکرب بواسطه سم بسيار قوي است که ترشح مي کند و از راه لنف ، خون بمراکز عصبي ميرود . با سم ميکرب کزاز توانسته اند علائم بيماري را توليد کنند . ميکرب کزاز در خاک ، مدفوع اسب و گاو و آب و گرد و خاک وجود دارد .
مطلب مهم اينکه ابتلاء به کزاز ايمني کاملي ايجاد نمي کند لذا بهترين وسيله براي جلوگيري از آن واکسيناسيون مي باشد . از سوي ديگر سرم ضد کزاز براي پيشگيري سودمند است ولي براي درمان بويژه پس از بروز نشانه هاي بيماري ندارد .

(http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/12/854531313.jpg)
نشانه هاي کزاز :
دوران پنهاني متوسط بيماري ۸-۷ روز است هر قدر دوران نهفتگي کوتاهتر باشد عاقبت بيماري خطرناکتر است گاهي در مرحله ي نهائي چرک زخم کم شده و سوزش و انقباض عضلاني ظاهر مي شود . امکان ابتلاء مجدد در غياب واکسيناسيون وجود دارد و هر اندازه فاصله بين شروع و انقباض عمومي حاصل از سم بيشتر باشد پيش آگهي بهتر است .
اولين نشانه ي کزاز دشواري بلع و کليد شدن دهان است . بيمار خيلي بزحمت دهان خود را باز مي کند عضلاتي که براي جويدن بکار ميرود در موقع انقباض دردناک و سفت هستند سپس انقباض در عضلات گردن ، صورت و ستون فقرات و شکم و غيره فرا مي رسد ( انقباض عمومي ) .
انقباض عضلات صورت ، شکل مخصوصي به مبتلا مي دهد و مانند اين است که بيمار خنده بي نمکي به لب دارد ( خنده شيطان ) در حالت حمله عضلات جونده منقبض شده و بواسطه گرفتاري ماهيچه هاي ستون فقرات بدن بعقب خم مي شود ( نظير کمان ) يعني سطح اتکاء تنها پشت سر و پاشنه ها مي باشد . هر گاه انقباض عضلات يک طرف بدن زياد شود بدن بهمان طرف خم مي شود و اگر تمام عضلات بدن بطور يکنواخت دچار شده باشند تمام بدن کشيده و بشکل خبردار در مي ايد . در شيرخواران و افراد خيلي پير کزاز خطرناک است .
انقباض عضلات عمومي بصوت حمله اي ظاهر مي شود يعني در اثر تحريک بيمار با روشنائي و صدا ، تزريق و يا لمس بدن ، جمع شدن عمومي بدن فرا ميرسد ، فکها سخت بهم فشرده شده و ساير عضلات نيز سفت مي شوند . انقباض عضلات حنجره و شکم و ديافراگم وعضلات تنفسي باعث خفگي مي شود . اگر انقباض ماهيچه هاي تنفس طولاني باشد موجب کبودي رنگ مي گردد . حملات انقباضي بيمار را فرسوده و خسته مي کند . کليد شدن دهان سبب تشنگي ، اتلاف شديد انرژي ، عرق ( دفع الکتروليتها ) آسيب ماهيچه ها ( پارگي ) و گرسنگي ميشود .

(http://www.pezeshk.us/?attachment_id=10254)
تب در ابتداي بيماري درحدود ۳۸ درجه بوده و بتدريج بالا ميرود به ۴۰ و بالاتر ميرسد . نبض سريع نيست تعداد تنفس درخارج از حملات تند است و اگر به ۴۰ بار در دقيقه برسد تقريباً وقوع مرگ حتمي است .
در کزاز تعريق فراوان وجود دارد ، فشار خون پائين و بي خوابي وجود دارد . گاه بيماري شدت مي يابد و بيمار در عرض ۳-۲ روز در حالت سکته قلبي يا خفگي يا وارد شدن مواد غذائي در ششها تلف مي شود و يا برعکس در عرض چند هفته انقباض عضلاني تخفيف يافته بهبودي حاصل مي گردد .

(http://www.pezeshk.us/?attachment_id=10256)
انواع خيلي سخت و سبک بيماري هم وجود دارد . فلج يک پا و يا دو پا و فلج صورت و چشم به تنهائي ديده مي شود . اگر فاصله بين اولين علامت کزاز با شروع انقباض عمومي ماهيچه ها کمتر از ۴۸ ساعت باشد بيماري خيلي جدي و بدخيم مي باشد .
پيشگيري:
اسپور کلستريديوم تتاني از راه خراش کوچک و بزرگ و زخم و شکستگي ها و غيره وارد بدن مي شود ، اگر شرايط رشد و افزوني آن فراهم باشد سم ترواش مي کند و اين سم راهي مراکز عصبي مي شود ، بنابراين قبل و بعد از وارد شدن باسيل در بدن مي توان پيش گيري لازم را انجام داد .
دادن آنتي بيوتيک ،‌ ضدعفوني کردن و رعايت پاکيزگي زخم نيز از رشد احتمالي و تراوش سم جلوگيري مي کند ، باسيل کزاز در بافتهاي خراب شده بهتر رشد مي کند بنابراين پانسمان و رعايت پاکي زخم وعمل جراحي لازم سودآور مي باشد .
واکسيناسيون :
تزريق واکسن مؤثرترين روش حفاظت در برابر کزاز است .
کزاز نوزادان با واکسينه کردن مادر در زمان حاملگي قابل پيشگيري است .
پيشگيري پاسيو:
ايمني پاسيو مي تواند بوسيله آنتي توکسين کزاز ( ايمونوگلوبولين انساني ) تأمين گردد .
سرم اسبي ممکن است موجب واکنشهاي آلرژيک و حتي مرگ در اثر شوک آنافيلاکتيک ((حساسيتي ))شود . ايمونوگلوبولين کزاز انساني معمولاً فاقد خطرات ذکر شده بوده و قدرت آن هم بيشتر از نوع آنتي توکسين هترولوگ است وجانشين سرم اسبي شده است .
پيشگيري با آنتي بيوتيکها:
کلستريديوم نسبت به پني سيلين حساس است بنابراين کاربرد آن در زخمهاي مشکوک منطقي و گاه ضروري است ولي بايد بخاطر داشت که در زخمهاي له و خراب شده دارو بمحل زخم نمي رسد ( بسبب اختلال جريان خون ) لذا امکان زنده ماندن و رشد باسيلها وجود دارد . عملاً در برخي بيماران مشاهده شده است که در زخمهاي تميز شده و عمل شده با وجود کاربرد پني سيلين جانشيني براي واکسن يا سرم ضدکزاز نمي باشد .


نظافت و جراحي زخم:
‌ براي از بين بردن محيط غيرهوازي بافت و رشد اسپورها سود بخش است عمل جراحي و تميز کردن زخم هر چه زودتر صورت بگيرد اثر سودبخش تري خواهد داشت ( رشد باسيل و توليد سم کاهش خواهد يافت )
توجه به اين نکته حائز اهميت است که بهترين وسيله پيشگيري از کزاز واکسيناسيون کليه افراد درحال تندرستي است .
درمان :
گرم و مرطوب کردن اطاق ، فيزيوتراپي قفسه صدري ،خارج کردن تراوشات سينه و حلق ، حرکت دادن بيمار در روي تخت ، مراقبت چشمها ، تغذيه از راه لوله معدي ، تجويز آرام بخش ها ( ديازپام ) بمقدار کافي ، آنتي بيوتيکها و در صورت لزوم باز کردن ناي تنفس مصنوعي با دستگاه و مراقبت دقيق و دائمي بيمار که بطور واضح تمام اين موارد به توصيه و تحت نظارت پزشک انجام مي شود.

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 06:13 PM
زونا یک عفونت ویروسی دردناک است که پایانه‌های عصبی بدن را هدف قرار می‌دهد. این بیماری تنها افرادی را مبتلا می‌کند که در سنین پایین‌تر آبله‌مرغان گرفته باشند.
زونا معمولا افرادی را گرفتار می‌کند که یا دستگاه ایمنی‌شان دچار اختلال شده باشد یا در سنین ۵۰ و بالاتر باشند.با وجود آنکه علاج قطعی برای زونا وجود ندارد، پزشک شما ممکن است داروهایی را برای تسکین درد تجویز کند.
اگر قبلا آبله‌مرغان گرفته‌اید و علائم زیر را دارید ممکن است زونا داشته باشید:
* پوست حساس یا دردناک که بعد دانه‌های پوستی بر روی آن ظاهر می‌شود.
*دانه‌های پوستی که حدود پنج روز طول می‌کشند و به صورت برآمدگی‌های پوستی کوچک قرمزرنگ هستند.
*دل‌آشوبه
*تب
*سردرد
اگر این علائم را دارید به پزشک مراجعه کنید

MiNaZ
Wednesday 11 February 2009-1, 06:14 PM
بیش از ۲۰ بیماری منتقله از طریق جنسی (http://www.pezeshk.us/?p=3751)وجود دارد که کشنده‌ترین آنها ایدز است. بعضی از انواع مشهور این بیماریها سیفلیس، سوزاک و کلامیدیا می باشد علل ابتلا به این گونه بیماریها چیست؟

بیماریهای عفونی به آن دسته از بیماریهایی می گویند که از فردی به فرد دیگر قابل انتقال است. عفونتهای منتقله جنسی نیز یک نوع از این بیماریهاست که در حین فعالیت جنسی انتقال می‌یابد.
سه نوع میکروب می‌تواند عامل این‌گونه عفونتها باشد:
الف) انگل: انگلها حیوانات کوچکی هستند که از طریق فردی که آلوده می‌کنند تغذیه می‌کنند. فرد آلوده، میزبان نامیده می‌شود. شپش های ناحیة تناسلی نمونه‌ای از اینگونه انگلهای منتقله جنسی است.
ب) باکتری: باکتریها موجوداتی هستند که تنها از یک سلول تشکیل شده‌اند. آنها به همدیگر می‌پیوندند تا از بدن میزبان تغذیه کنند. باکتریهای سوزاک، سیفلیس، کلامیدیا و شانکروئید نمونه‌هایی از باکتریهای عامل برخی بیماریهای منتقله جنسی هستند.
ج) ویروس‌: ویروس‌ها مولکولهای پیچیده‌ای هستند که تنها پس از حمله به سلولهای میزبان می‌توانند تکثیر یابند. ایدز، تبخال تناسلی و هپاتیت نمونه‌هایی از ویروسهای عامل بیماریهای منتقله جنسی هستند.
معمولاً عفونتهایی که توسط ویروس بوجود می‌‌آید قابل درمان کامل نیستند و تنها در برخی موارد می‌توان عفونت را کنترل نمود. برای انگلها درمان دارویی وجود دارد و باکتریها نیز با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند.
بیماریهای شایع منتقله جنسی ویروسی
سه بیماری شایع در این دسته ایدز، تبخال‌تناسلی و زگیل‌ تناسلی است.
ایدز (http://www.pezeshk.us/?p=6094)

ایدز توسط ویروس HIV منتقل می‌شود. این ویروس توان دفاعی بدن را در مقابل عفونتها تخریب می‌نماید و بدن را مستعد ابتلا به سایر عفونتها می‌نماید که گاه حتی می‌تواند کشنده باشد. ویروس HIV علاوه بر انتقال در حین فعالیت جنسی، از طریق سرنگ مشترک در بین معتادان تزریقی نیز قابل انتقال است.
تاکنون هیچ درمانی برای نابودی کامل ویروس ایدز (http://www.pezeshk.us/?p=3142)در بدن شناخته نشده است اما برخی داروهایی وجود دارند که می‌توانند تا حدودی بیماری را کنترل کنند یا پیشرفت آنرا به تعویق بیندازند. برای اطلاعات بیشتر در خصوص این بیماری اینجا را کلیک کنید
تبخال ‌تناسلی

مهمترین علامت آن تاولهای دردناک و زخم‌های باز در ناحیة تناسلی است. معمولاً قبل از ظاهر شدن این علائم، فرد احساس گزگز و یا سوزش در ناحیة تناسلی، پاها و یا باسن می‌کند.
در زن‌ها ممکن است زخمها در واژن به صورت مخفی باشند و حتی ممکن است بعضی از زنان، متوجه بیماری خود نشوند!
زخمها معمولاً در ظرف ۳-۲ هفته از بین می‌رود ولی ویروس همچنان در بدن برای همیشه باقی می‌ماند و حتی ممکن است همین زخمها گاه‌به‌گاه مجدداً ظاهر شوند. در صورتیکه این زخمها خیلی شدید باشند و یا تند‌به‌تند ظاهر شوند، با برخی داروها می‌توان آنرا کنترل نمود. همانطوریکه قبلاً نیز گفته شد این داروها نمی‌توانند ویروس را از بدن حذف نمایند، بلکه تنها می‌توانند علایم را کنترل کنند.
زگیل ‌تناسلی

ویروس عامل این بیماری، باعث زگیل در ناحیة تناسلی می‌گردد. در ابتدا، زگیل‌های تناسلی کوچک، سفت و بدون درد هستند، ممکن است در ناحیة واژن و یا آلت مرد باشند، همچنین ممکن است در اطراف مقعد بوجود آیند. اگر در مراحل اولیه درمان نشوند ممکن است بزرگ شوند و نمایی گل‌کلمی و گوشتالو بوجود آورند.
اهمیت این زگیل‌ها در آن است که برخی از آنها ممکن است خطر سرطان دهانه رحم یا سایر سرطانهای منطقه تناسلی را افزایش دهند.
درمان آنها با یک پماد که روی ضایعه مالیده می‌شود امکانپذیر است. درمانهای دیگر نیز برای درمان آن وجود دارد از جمله فریز‌کردن آن با یک جسم بسیار سرد که توسط پزشک انجام می‌گردد. همچنین برای برداشتن زگیل‌های بزرگ ممکن است نیاز به جراحی باشد.
بیماریهای شایع منتقله جنسی باکتریایی

سوزاک، سیفلیس و کلامیدیا انواع شایع از این گروه هستند که توسط باکتری منتقل می شوند
کلامیدیا

عفونت کلامیدیا می‌تواند ترشح غیر طبیعی از ناحیة تناسلی و سوزش ادرار را بوجود آورد. در صورتیکه این بیماری در زنان درمان نشود، ممکن است عفونت لگنی را بوجود آورد که می‌تواند عامل نازایی یا حاملگی نابجا باشد. حاملگی نابجا زمانی است که جنین به جای آنکه خود را به رحم متصل کند و در آنجا رشد نماید، در لوله‌های رحمی می‌ماند و شروع به رشد می‌کند. از آنجا که لوله‌های رحمی فضایی برای این رشد ندارند، لوله متورم می‌گردد و درد شدیدی را ایجاد می‌کند و حتی ممکن است پاره شود. برای درمان برخی از موارد حاملگی نابجا نیاز به جراحی وجود دارد که به علت آسیب دیدن لولة رحمی، شانس حامله‌ شدن مجدد فرد کم می‌شود و حتی خود ممکن است خطر حاملگی نابجای دیگر را افزایش دهد.
متأسفانه کلامیدیا در برخی از افراد بدون علامت می‌ماند و بدون اطلاع شرکای جنسی از عفونت یکدیگر در صورت عدم رعایت اقدامات محافظتی به آنان انتقال می‌یابد. کلامیدیا با آنتی‌بیوتیک مخصوص قابل درمان است
سوزاک

از علایم اصلی این بیماری خروج چرک از واژن در زن و آلت مردانه در مرد است و ادرار کردن را دردناک و سخت می‌کند.
عوارض جدی و خطرناک سوزاک در زنان اتفاق می‌افتد. سوزاک نیز می‌تواند مانند کلامیدیا به عفونت لگن بینجامد و خطر حاملگی نابجا و نازایی را افزایش دهد. پنی‌سیلین و برخی از آنتی‌بیوتیکهای قوی دیگر می‌توانند سوزاک را درمان کنند
سیفلیس

علایم این بیماری ممکن است بسیار تدریجی آغاز شود یا حتی ناگهان قطع شود؛ به همین جهت ممکن است در ابتدا فرد متوجه بیماری خود نشود. اولین علامت معمولاً زخم باز و بدون درد است که ممکن است بر روی آلت مردانه، اطراف و یا داخل واژن، اطراف‌ دهان، اطراف مقعد و یا حتی روی دستها بوجود آید. سیفلیس در صورتیکه درمان نشود می‌تواند به بیماری بسیار خطرناکتری تبدیل شود که کل بدن را درگیر کند. در این صورت ابتدا دانه‌های پوستی به صورت موقت در بدن ظاهر می‌شود و پس از آن قلب و دستگاه عصبی را آلوده می‌کند. پیشرفت بیماری آرام است و حتی سالها ممکن است طول بکشد تا به درکیری قلب و دستگاه عصبی ختم شود. درمان این بیماری با آنتی‌‌بیوتیک امکان‌پذیر است
بیماریهای منتقله جنسی انگلی

شپش‌ ناحیة تناسلی شایعترین بیماری منتقله جنسی انگلی است.
شپش عانه موهای ناحیة تناسلی را آلوده می‌کند و با مکیدن خون فرد آلوده زندگی می‌کند. انتقال آن در حین تماس جنسی ویا حتی از طریق لباسها و اجسام آلوده مانند توالت‌فرنگی و یا ملحفه است. این شپش‌ها باعث خارش می‌شوند. شپش به خودی خود باعث خونریزی از پوست نمی‌شود ولی با خارش ‌دادن محل، خونریزی بوجود می‌آید.
در صورت دقت با چشم غیر مسلح هم می‌توان این شپش‌ها را مشاهده کرد و با یک عدسی ممکن است تخم‌های آنها نیز مشاهده شوند. آنها غالباً به پایة موها یعنی جایی که مو از پوست بیرون آمده است می‌چسبند.
این شپش‌ها با داروهای موضعی که پزشک تجویز می‌کند و یا حتی با بعضی از شامپو‌هایی که در داروخانه‌ها بدون نسخه قابل خریداری است ازبین می‌روند.
علایم و تشخیص بیماریهای منتقله جنسی

اگر شما در معرض ابتلا به بیماریهای منتقله جنسی هستید، باید در فواصلی از نظر این بیماریها بررسی گردید زیرا همانطور که گفته شد ممکن است برخی از این بیماریها حتی بدون هیچ علامتی فرد را مبتلا کنند. همچنین بسیار مهم و لازم است که شما علایم شایع این بیماریها را بدانید تا در صورت مشاهدة آنها، حتی با وجودیکه علایم به نظر شما خفیف باشد، بلافاصله به پزشک مراجعه نمایید.
بعضی از علایم شایع این بیماریها عبارتند از:


سوزش در ناحیة تناسلی
خارش در ناحیة تناسلی
خارج شدن ترشحات از پیشابراه و یا واژن
زخم در ناحیة تناسلی، دهان و یا مقعد
زگیل در ناحیة تناسلی و یا مقعد
لمس توده در ناحیة تناسلی و یا مقعد
بوی بد و متعفن از ناحیة تناسلی
تخلیه مدفوع دردناک

مجدداً قابل تأکید است که از آنجا که در بسیاری از موارد این بیماریها می توانند بدون علامت ظاهر شوند، لازم است که افراد در معرض خطر دائماً از نظر این بیماریها بررسی شوند. بسیاری از علایم مانند: زخمها، دانه‌های پوستی و ترشحات ممکن است برای مدتی خاموش شوند که این به معنای درمان بیماری نیست. بسیاری از ویروسها ممکن است دوره‌ای بدون علامت و دوره‌ای علامت‌دار شوند و در هر حال در بدن باشند.
پزشک معمولاً بعد از گرفتن شرح حالی از نحوة فعالیت جنسی، به دقت ناحیة تناسلی، مقعد و دهان را معاینه می‌کند و ممکن است از ترشحات و یا زخمهای باز نمونه بگیرد. گاهی نیاز به آزمایش ادرار می‌شود و یا ممکن است به آزمایش خون نیار باشد.
در صورتیکه پزشک به شما گفت که شما مبتلا به یک عفونت منتقلة جنسی شده‌اید، ‌می‌بایستی شریک جنسی خود را مطلع نمایید تا این فرصت را به او بدهید که او نیز مورد بررسی و در صورت نیاز درمان به موقع قرار گیرد. اگر به شریک جنسی خود اطلاع ندهید، او در صورت ابتلا در معرض بیماری خطرناک‌تر قرار می‌گیرد و شما نیز ممکن است خود مجدداً آلوده شوید
درمان و پیشگیری بیماریهای منتقله جنسی

درمان بر اساس تشخیص دقیق نوع بیماری توسط پزشک به شما پیشنهاد می‌گردد. بیماریهایی که توسط باکتری و انگل بوجود می‌آیند مانند: سوزاک، سفلیس، کلامیدیا و شپش عانه معمولاً با درمان آنتی‌بیوتیک و درمان مخصوص به راحتی درمان می‌شوند.
بیماریهایی که توسط ویروسها منتقل می‌شوند مانند: هپاتیت، ایدز و زگیل تناسلی قابل درمان کامل با دارو نیست و درمانهای موجود به کنترل بیماری کمک می‌کند و ممکن است موفقیت‌آمیز نباشند.
در صورتیکه تاکنون هیچ تماس جنسی نداشته‌اید، به هیچ عنوان در معرض ابتلا به بیماریهای منتقله جنسی نیستید. با این وجود، بعضی از بیماریها مانند: ایدز و هپاتیت از طریق سوزن آلوده نیز قابل انتقال هستند.
اگرتنها یک شریک جنسی دارید که او نیز شریک جنسی دیگری ندارد و هیچیک قبلا نیز به این بیماریها مبتلا نشده اید، شما در معرض ابتلا به این بیماریها نیستید مشروط به اینکه رابطة جنسی مقعدی و یا دهانی نداشته باشید.
کسانی که شرکای جنسی متعدد دارند به خصوص زمانیکه از تاریخچة جنسی آنان مطلع نیستند بسیار در معرض ابتلا به این بیماریها هستند
در زیر ۷ توصیه‌ برای پیشگیری از ابتلا به بیماریهای منتقله جنسی پیشنهاد می‌شود:

۱) همیشه و به درستی از کاندوم مردانه استفاده نمایید. استفاده از کاندوم ۱۰۰% تضمین کننده عدم ابتلا به بیماریهای منتقله جنسی نیست (بخصوص زمانیکه به درستی و همیشه استفاده نشوند) ولی خطر ابتلا به این بیماریها را بسیار کاهش می‌دهد.
۲) بعد از تماس جنسی، ناحیة خارجی تناسلی را با آب و صابون بشورید. شستن و دوش داخل واژن نه تنها کمکی به پیشگیری از بیماریهای منتقله جنسی و یا جلوگیری از بارداری نمی کند، بلکه با از بین بردن سدهای دفاعی طبیعی بدن، خطر این عفونتها و گسترش آن به مناطق بالاتر را اضافه می کند. پس منظور تنها شستشوی دستگاه تناسلی خارجی (مردانه، زنانه) است.
۳) بعد از تماس جنسی، ادرار کنید تا برخی از باکتریهای وارد شده خارج شوند.
۴) در حین قاعدگی، تماس جنسی نداشته باشید در این زمان مستعد انتقال عفونت هستید.
۵) از نزدیکی از راه مقعد اجتناب کنید. درون مقعد و رکتوم میکروبهای فراوانی وجود دارد که می‌تواند عامل بیماریهای منتقله جنسی در مرد و زن باشند. دهان، ناحیة تناسلی مرد و ناحیةتناسلی زن نبایستی با شیء و بخشی از بدن مانند آلت تناسلی مرد که در تماس با مقعد یا رکتوم بوده است تماس پیدا کند در غیر اینصورت خطر عفونت وجود دارد.
۶) از تمیز کردن واژن با دوش اجتناب کنید زیرا که بدینوسیله بسیاری از باکتریهای محافظتی را از بین می‌برید و خطر ابتلا به بیماریهای منتقله جنسی را افزایش می‌دهید.
۷) در هنگام تماس جنسی از چرب کننده‌ها استفاده نمایید و بدینوسیله خطر آسیب مخاطی را کاهش دهید. توجه داشته باشید که اگر از کاندوم استفاده می کنید از استفاده همزمان از چرب کننده های با پایه نفتی مانند وازلین و یا روغن بچه همراه کاندوم اجتناب کنید زیرا که این مواد باعث از بین بردن کاندوم می شوند و در نتیجه خطر حاملگی ناخواسته و انتقال بیماریهای منتقله جنسی وجود دارد. برای چرب کردن می بایستی از مواد با پایه آبی مانند ژل پزشکی استفاده نمایید
خلاصه

بیماریهای منتقله جنسی از بیماریهای عفونی شایع هستند که نه تنها عامل زخم و بوی تعفن و ترشحات از ناحیة تناسلی هستند بلکه می‌توانند عوارض خطرناک‌تر و جدی‌تری مانند عوارض عصبی، سرطان، نازایی و حتی مرگ را ایجاد نمایند.
پیشگیری از این بیماریها با رعایت نکات ساده و بهداشتی امکانپذیر است. خوشبختانه با پیشرفتهای پزشکی بسیاری از این بیماریها در حال حاضر قابل درمان هستند مشروط به اینکه به سرعت تشخیص داده شوند و درمان شوند. بدلیل آنکه برخی از این بیماریها ممکن است بدون علامت باشند، لازم است که افراد در معرض خطر دائماً از نظر ابتلا به این بیماریها تحت بررسی قرار گیرند
معاونت سلامت وزارت بهداشت ایران
“دفتر سلامت جمعیت و خانواده

Bauokstoney
Friday 8 May 2009-1, 12:44 PM
چگونه در برابر اين بيماري ايمن شويم؟
آنفلوآنزا از نوع خوكي
‌ا‌ز روز شنبه 5 ارديبهشت ماه امسال واژه «آنفلوآنزاي خوكي» در رسانه‌ها مطرح شد و اكنون تبديل به خبر اصلي اكثر آنها شده است اما اين بيماري چيست؟ آنفلوآنزاي خوكي يك بيماري كاملا ساده و رايج دستگاه تنفسي ناشي از ويروس آنفلوآنزاي نوع a است كه باعث شيوع آنفلوآنزا در ميان خوك‌ها مي‌شود.
آنفلوآنزا در خوك‌ها همان قدر رايج است كه در بين انسان‌ها. اين بيماري به راحتي و به سرعت سرايت مي‌كند، اما بندرت به مرگ منتهي مي‌شود.

اما نكته ديگري در اين بين وجود دارد كه باعث ترس و وحشت از اين بيماري شده است. تمام ويروس‌ها مي‌توانند خود را تغيير دهند.

اگر خوكهاي مبتلا به آنفلوآنزاي خوكي همزمان به آنفلوآنزاي انساني يا پرندگان نيز مبتلا باشند، اين ويروس‌ها مي‌توانند در بدن حيوان ژن‌هاي خود را تعويض كنند.

به اين ترتيب نوعي جديد از ويروس به وجود مي‌آيد كه هم ژن‌هاي انسان و هم ژن‌هاي حيوان را در خود دارد. اين همان اتفاقي است كه ظاهرا در مورد ويروس كنوني افتاده است.

اين نوع جديد ويروس قابليت انتقال انسان به انسان را دارد ، اما هنوز روشن نيست كه آيا انتقال انسان به انسان اين ويروس آنقدر ساده هست كه موجب همه‌گيري جهاني آنفلوآنزا شود يا خير؟ اگر اين اتفاق بيفتد آن وقت جهان با يك فاجعه مواجه مي‌شود زيرا بدن انسان‌ها آمادگي مقابله با اين ويروس را ندارد و احتمالا مرگ و مير آن بسيار زياد خواهد بود.

راه‌هاي انتشار

ويروس آنفلوآنزاي خوكي مي‌تواند به طور مستقيم از خوك به انسان يا برعكس منتقل شود. سرايت‌ها تا كنون به‌طور مستقيم از خوك به انسان بوده‌اند.

براساس اخبار منتشر شده ، در مكزيك تاكنون احتمالا در مورد، انتقال از انسان به انسان بوده است. انتقال انسان به انسان احتمالا دقيقا شبيه سرايت‌هاي سرماخوردگي معمولي، از راه قطرات بزاق به عنوان مثال در هنگام عطسه و سرفه صورت مي‌گيرد.

نشانه‌هاي بيماري

نشانه‌هاي اين بيماري در ابتدا همچون نشانه‌هاي يك سرماخورگي ساده است: تب، احساس خستگي، بي‌اشتهايي و سرفه.

برخي بيماران همچنين آبريزش بيني، گلودرد و حالت تهوع نيز دارند. اسهال و استفراغ در آنفلوآنزاي خوكي شديدتر از انواع ديگر سرماخوردگي است.

درمان

2 داروي رايج موجود ضدويروس آنفلوآنزا يعني تاميفلو و رلنزا براي مقابله با تمام گونه‌هاي كنوني آنفلوآنزاي خوكي مورد استفاده است.

اين 2 دارو در 48 ساعت اول بعد از شروع علائم اگر استفاده شوند از مرگ و مير و مشكلات شديد جلوگيري مي‌كنند. البته توجه داشته باشيد حتي بدون درمان نيز همه مبتلايان جان خود را از دست نمي‌دهند.

در مكزيك از هر 10‌نفر يك نفر جان خود را از دست داده و در آمريكا هم تاكنون مرگ‌وميري گزارش نشده است.

هنوز هيچ واكسن موثري براي اين نوع از آنفلوآنزا يافت نشده است البته سازمان بهداشت جهاني و مركز پيشگيري از بيماري‌هاي واگيردار ايالات متحده، ويروس اين بيماري را جدا كرده‌اند تا آنها را براي ساخت واكسن در اختيار داروسازان قرار دهند.

براي پيشگيري

هرچند هنوز اين بيماري به كشور ما نيامده است، اما براي پيشگيري از انتقال اين ويروس دقيقا بايد مشابه با يك سرماخوردگي عادي رفتار كرد.

1- هنگام عطسه، بيني و دهان‌تان را با دستمال كاغذي بپوشانيد.

2- سعي كنيد با افراد مبتلا به عطسه، سرفه و تب تماس نداشته باشيد.

3- زدن واكسن آنفلوآنزاي فصلي براي پيشگيري از اين بيماري هيچ كمكي به شما نمي‌كند زيرا نوع اين ويروس با انواعي كه در واكسن است تفاوت دارد.

4- دست‌هاي‌تان را مرتب با آب و صابون بشوييد.

5- از دست زدن به چشم‌، بيني يا دهان خودداري كنيد.

6- از رفتن به مناطقي كه اين بيماري در آنجا شايع شده است، خودداري كنيد.

تشكيل ستاد مقابله با آنفلوآنزاي خوكي

همچنين هيات وزيران تشكيل ستاد مقابله با آنفلوآنزاي خوكي را تصويب كرد.

به گزارش فارس، هيات وزيران در جلسه 13/2/1388 بنا به پيشنهاد رئيس‌جمهور و به استناد اصل 127 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران تصويب كرد: ‌به منظور آمادگي براي مقابله با همه‌گيري اجتماعي بيماري آنفلوآنزاي خوكي و اتخاذ تدابير لازم اجرايي، ستاد مقابله با آنفلوآنزا تشكيل مي‌شود.


منبع : جام جم آنلاين

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:04 PM
آنچه راجع به آنفلوآنزای مرغی باید بدانیم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=9cfe762787a61a949eab1232824d12b7
آنچه راجع به آنفلوآنزای مرغی باید بدانیم
آنفولانزای مرغی ماکیان را مبتلا می‌کند و عامل مولد آن ویروسی است که با ساختار فیزیکی پرندگان سازگار شده است.
با وجود اینکه این بیماری مخصوص ماکیان است، اما در سالهای اخیر ظاهرا این ویروس به گونه‌های دیگر جانداران نیز منتقل شده و موجب ابتلای انسان‌ها به این بیماری شده است.
در مقابل، ویروس آنفولانزای فصلی بویژه با بدن انسان سازگار می‌شود. بر خلاف آنفولانزای مرغی، آنفولانزای فصلی به آسانی از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود و هر ساله جان صدها هزار تن را می‌گیرد.
طبق گزارشها و آمارهای به دست آمده، از آخرین پژوهش‌ها، تا کنون ۵۰ تن به بیماری آنفولانزای مرغی مبتلا شده‌اند که حدود ۸۰ درصد آنها جان باختند و تقریبا تمام آنها از منطقه جنوب شرق آسیا بوده‌اند.
این ویروس اغلب در فضولات پرندگان یافت می‌شوند و مرغدارانی که این ویروس را تنفس می‌کنند به آن مبتلا می‌شوند.
انتقال بیماری از انسان به انسان بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد. آنچه این بیماری را برای انسان خطرناک می‌کند، اینست که ویروس آن به شکلی دچار جهش ژنتیکی و تغییر رفتار شود که بتواند از انسانی به انسان دیگر منتقل شود.
در نتیجه این امر، شیوع بیماری بسیار گسترده خواهد شد. خطرناکتر از این وضعیت آنست که ویروس مرغی بتواند فردی را آلوده کند که همزمان به بیماری آنفولانزای انسانی مبتلاست.
در صورتی که ژن‌های ویروس‌های مرغی و انسانی در این شرایط با یکدیگر ترکیب شوند ویروس می‌تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود و در نتیجه یک آنفولانزای عالم‌گیر شایع خواهد شد.
تقریبا هیچ فردی به طور طبیعی در برابر ویروس جدید مصونیت نخواهد داشت. در حالی که این ویروس می‌تواند ظرف ۶ ماه به همه مناطق جهان برسد.
هیچ کس نمی‌داند ما چقدر به زمان این اپیدمی احتمالی جهانی نزدیک هستیم، اما بسیاری از دانشمندان می‌گویند که ما به این نقطه خواهیم رسید، چرا که به نظر می‌رسد همه‌گیری آنفولانزا در سیکل‌های ۲۵ ساله به وقوع می‌پیوندند و آخرین دوره آن در سال ۱۹۶۸ بوده است.
آنچه نگرانی‌ها را در این اواخر بیشتر کرده اینست که آنفولانزای مرغی آلوده کردن پستانداران را از جمله پلنگ‌ها و ببرها را آغاز کرده است.
یک بررسی اخیر آزمایشگاهی نشان داد که ویروس آنفولانزای مرغی می‌تواند در میان گربه‌ها نیز رد و بدل شود. همچنین این ویروس توانسته اردک‌ها را بدون بروز بیماری و علائم ظاهری آن آلوده کند.
این امر خطر آلودگی مرغداران را افزایش می‌دهد. در مورد علائم بیماری باید یادآور شد که ابتدا با یک تب خفیف، سردرد و درد مفاصل آغاز می‌شود.
تب بیمار ممکنست به مدت یک روز فروکش کند. بیمار به سختی تنفس می‌کند و به تدریج سرفه‌ها آغاز می‌شود.
همزمان با کم رسیدن اکسیژن به مغز در اثر اشکال در تنفس حالت کما و مرگ به همراه خواهد داشت. از آنجا که علائم آنفولانزای مرغی بسیار مشابه آنفولانزای معمولی است، خطر آن اینست که ممکنست پزشکان نتوانند تفاوت آنها را تشخیص دهند.
اما در صورتی که این بیماری ظرف ۴۸ ساعت تشخیص داده شود و بیمار تحت درمان خاص بیماری مانند مصرف داروی ضد ویروسی Tamiflu قرار گیرد، بیمار معمولا بهبودی کامل بدست می‌آورد.
تا کنون به منظور توقف این بیماری میلیون‌ها مرغ، جوجه و اردک در کشورهای آلوده شده آسیایی به منظور کاهش خطر ابتلا در میان پرندگان و انسان‌های سالم، کشتار شده‌اند.
نجات و پاکسازی در مناطق مستعد و آسیب‌پذیر مانند مرغداری‌ها و مزارع افزایش یافته است.
همچنین از پزشکان خواسته شده تا نسبت به علائم بیماری در بیماران کنجکاوتر بوده و آنها را تحت کنترل دقیق داشته باشند.
با این حال سازمان جهانی بهداشت هشدار داده که اگر در حال حاضر این بیماری شایع شود، هیچ کشوری برای مقابله با آن چه به لحاظ دارویی و چه به لحاظ واکسینه کردن آماده نیست.
امکان انتقال بیماری از راه خوردن گوشت مرغ آلوده وجود ندارد اما این در صورتی است که گوشت کاملا پخته شده و خام نباشد این امکان وجود خواهد داشت.
در زمینه تهیه واکسن این بیماری لازم به ذکرست که دانشمندان در مراحل بسیار اولیه از آزمایش یک واکسن آزمایشی علیه زنجیره H5N1 از آنفولانزای مرغی هستند که در آسیا در حال گردش است.
اگر یک حالت عالم‌گیر از این زنجیره در سال آینده و سالهای آتی بروز کند، میلیونها تن در اروپا و آمریکا و میلیاردها تن دیگر در سایر نقاط جهان به این واکسن دسترسی نخواهند داشت.
به علاوه دولت‌های هر کشور باید تصمیم بگیرند چه گروهی از جامعه برای تزریق این واکسن در اولویت قرار دارند که این تصمیم بستگی به این دارد که به آنها بخواهند مرگ و میر احتمالی را کاهش دهند، آسیب جوامع را به حداقل برسانند و یا آسیب اقتصادی از این اپیدمی را کاهش دهند.
در خصوص یک تلاش بین‌المللی برای مقابله با این ویروس باید متذکر شد که نوامبر سال ۲۰۰۴، سازمان جهانی بهداشت در یک درخواست قطعی از دولت‌ها خواست تا در جهت تولید و توزیع واکسن بیماری اقدام کنند.
ظاهرا تاکید آمریکا در این زمینه در رأس کشورهای اروپایی قرار داشته است.
هم اکنون درحدود ۱۰ شرکت در حال کار کردن بر روی تهیه واکسن این بیماری هستند و بسیار نیز انتظار می‌رود که در سال جاری آزمایشهای بالینی در این زمینه را آغاز کنند.
در مقایسه با سارس باید گفت از آنجا که آنفولانزای مرغی برخلاف سارس به صورت دوره‌ای در حال گردش است، اما سارس را می‌توان برای مدتی تحت کنترل قرار داده و شیوع آن را متوقف کرد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:05 PM
درباره هپاتیت C چه می‌دانید؟‌


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=e6b017413ec06e948a8c4795e051e133

درباره هپاتیت C چه می‌دانید؟‌
هپاتیت به انواع مختلفى تقسیم مى‌شود که علت آن تفاوت در نوع ویروس این بیمارى است.
ویروس‌هاى هپاتیتى که با حمله به بافت کبد منجر به تخریب این بافت و موجب بیمارى هپاتیت مى‌شوند از نظر ژنتیکى بسیار به یکدیگرشبیه هستند.
تعداد زیادى از بیماریها از دسته بیماریهاى ویروسى هستند یعنى حضور یک ویروس در بدن منجر به بیمارى مى‌شود. این گروه از بیماریها درمان خاص و قطعى ندارند. هنوز دارویى ساخته نشده است که بتواند ویروس را از بین ببرد. در این حالت تنها سیستم ایمنى بدن باید با بیمارى مبارزه کند. در نتیجه اگر دارویى برای بیمارى ویروسى تجویز شود تنها براى بالا بردن مقاومت بدن و حمایت از سیستم دفاعى درونى است.
بیشتر بیماریهاى دشوار و طولانى مدت، بیماریهاى ویروسى هستند. از جمله این بیماریها، بیمارى هپاتیت است. بیمارى هپاتیت به انواع مختلفى تقسیم مى‌شود که علت آن تفاوت در نوع ویروس این بیمارى است. ویروس‌هاى هپاتیتى که با حمله به بافت کبد منجر به تخریب این بافت و موجب بیمارى هپاتیت مى‌شوند از نظر ژنتیکى بسیار به یکدیگرشبیه هستند. آنچه که این ویروس‌ها را از هم متمایز مى‌کند تفاوت کوچکى در ساختار اطلاعاتى آنهاست.
هر ویروس ذره کوچکى است که ذخیره اطلاعاتى ژنتیکى خاص خود را به همراه دارد. بر پایه همین تفاوت کوچک ویروس‌هاى هپاتیتى به انواع مختلفى تقسیم و نامگذارى مى‌شوند. با آنکه نشانه‌هاى اولیه بیمارى هپاتیت در تمامى انواع این بیمارى مشابه است اما نوع و شدت آسیب‌هاى کبدى در هر یک متفاوت است. ویروس هپاتیت نوع C که موجب بیمارى هپاتیت C مى‌شود یکى از این ویروس‌هاى این گروه است.
بیمارى هپاتیت C که طبق آمارهاى موجود بیش از ۱۷۰ میلیون نفر در سراسر جهان به آن مبتلا هستند با نشانه‌هاى عمومى بیمارى هپاتیت همراه است. علائمى مثل تهوع، اسهال و ضعف عمومى. اما زردى پوست یا زردى سفیدى چشم در بیمارى هپاتیت C دیده نمى‌شود. این مسئله یکى از تفاوت‌هاى بارز این نوع هپاتیت با سایر انواع هپاتیت است.
دوره خفتگى بیمارى، یعنى از هنگام ورود ویروس تا شروع فعالیت آن ممکن است بین دو تا ۲۰ ماه به طول انجامد. این امکان هست که پس از ورود ویروس بیمارى هپاتیت C سیستم دفاعى بدن بتواند تا مدتى مقاومت کند. گلبولهاى سفید که در خون شناورند مى‌توانند ویروس‌ها و باکترى‌ها را ببلعند و آنها را در خود هضم کنند.
ویروس بیمارى هپاتیت C ممکن است تا مدتى در گلبولهاى سفید به صورت خفته باقى بماند اما این ویروس مى‌تواند به دلایل نامعلومى فعال شود. شروع فعالیت ویروس گاه به یک سرماخوردگى ساده شبیه است. از آنجا که بیمارى هپاتیت C با زردى همراه نیست غالبا فرد متوجه ابتلا خود به بیمارى نمى‌شود.
اما فاکتورهاى کبدى خون که میزان فعالیت آنزیم‌هاى کبدى را نشان مى‌دهند به شدت بالا مى‌رود که نشان‌دهنده بر هم خوردن تعادل در کبد و آغاز بیمارى است.
روند بیمارى در بیمارى هپاتیت C سریع‌تر و آسیب‌هاى حاصل از آن شدیدتر است. از جمله آسیب‌هاى جانبى این بیمارى دردهاى مفصلى و از بین رفتگى بافت کلیه است.
متأسفانه بیمارى هپاتیت C بیش از ۸۰ درصد موارد به سیروز کبدى مى‌انجامد. با تشخیص سریع بیمارى و بهره‌گیرى از داروهاى کمکى و بازدارنده مى‌توان از تخریب بیشتر بافت کبد جلوگیرى کرد و بیمارى را تا حدى کنترل کرد.
هپاتیت‌ها به شدت مسرى هستند. مهمترین راه انتقال بیمارى هپاتیت C از طریق تماس مستقیم با خون فرد بیمار و آلوده است. متأسفانه این بیمارى در زندانها و در معتادان تزریقى آمار بالایى نشان مى‌دهد.‌ درمان بیمارى بسیار پرهزینه و مشکل است. مهمترین راه مقابله جلوگیرى از انتقال ویروس است.
واکسن بیمارى هپاتیت C تا به امروز کشف نشده است. اما واکسیناسیون علیه هپاتیت نوع B بدن را بیش از ۷۵ درصد نسبت به هپاتیت نوع C نیز ایمن مى‌کند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:05 PM
ایدز (AIDS ) و ( HIV )


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=44693762587d3acbdc74d53d8b98c23f
ایدز و HIV
http://%3ca%20href=/http://img.majidonline.com/thumb/21851/images1” alt=”null” />
———————————————— -
می‌گویند در کشورهای پیشرفته ایدز را درمان می‌کنند، آیا حقیقت دارد؟
همان گونه که قبلا اشاره شد اچ.آی.وی درمان قطعی ندارد یعنی آن که تاکنون هیچ دارو یا روشی کشف نشده است که بتوان با آن ویروس را از بدن فرد مبتلا برای همیشه حذف کرد. داروهایی که تاکنون کشف شده‌اند فقط سرعت پیشرفت بیماری را کند می‌کنند و طول عمر مبتلایان را می‌افزایند.
۱- داروهای ضد ویروسی
داروهای ضدرتروویروس ( ARV ) نخستین روش درمان HIV می باشند . داروهای ضدویروسی ، HIV/AIDS را علاج قطعی نمی کنند اما زندگی مبتلایان به HIV را طولانی می کنند . در ضمن برای جلوگیری از مقاوم شدن ویروس به دارو معمولاً چند داور همزمان به فرد مبتلا داده می شود . ۴ دسته داروهای ضدویروسی برای استفاده درمانی وجود دارد که جلوی ویروس به باخته های دیگر را می گیرند یا تکثیر آن را در یاخته های آلوده مختل می کنند .
۲- داروهای ضد عفونتهای فرصت طلب
مبتلایان به ایدز برای پیشگیری از عفونتهای فرصت طلب یا درمان آنها نیاز به مصرف مداوم برخی داروهای آنتی‌بیوتیک دارند.
۳- داروها و مکمل‌های غذایی تقویتی
افراد اچ.آی.وی مثبت یا مبتلا به ایدز بهتر است در رژیم غذایی خود دقت کنند و از ویتامینها و مواد مغذی مختلف به مقدار کافی مصرف کنند. کتابچه های راهنمای خاصی در این زمینه تهیه شده است که می‌توان به آنها رجوع کرد.
——————————————
اهمیت آموزش
ناآگاهی سبب گسترش بیشتر بیماری می شود. موثرترین روش مبارزه با این روند «آموزش» است. آموزش همیشه بخش مهمی از اقدامات رویارویی با بیماریها به ویژه ایدز است که گاهی مورد غفلت قرار می گیرد. اگر افراد بدانند که برخی رفتارها و بی احتیاطی های کوچک چه آسیبهای بزرگ و جبران ناپذیری به آنها خواهد رساند، به احتمال بسیار از آن رفتارها دست خواهند کشید.
ارزیابی برنامه های آموزش سلامت در نقاط مختلف جهان نشان دهنده کارآمد بودن این برنامه ها و کاهش رشد شمار مبتلایان به ایدز بوده است. مثلا در برخی کشورهای غربی، تایلند و اوگاندا می توان گفت که گسترش سریع ایدز تا حد زیادی مهار شده است. یکی از عوامل بسیار مهم این موفقیت، آموزش همگانی گسترده و درست بوده است.
* چگونه می توان به رفتارهای سالم یا سلامت رفتاری دست یافت؟
برای رسیدن به رفتارهای سالم باید مراحل زیر را پشت سر گذاشت:
۱- آگاهانیدن: پیش از هر چیز ضروری است مردم اطلاعات درست و معتبری درباره ایدز و بیماریهای آمیزشی داشته باشند. نکته مهم آن است که اطلاعات باید به صورت کاملا صادقانه در اختیار آنان قرار گیرد. اغراق در ابعاد مشکل یا بزرگ نمایی عوارض و اثرات منفی باعث بی اعتمادی آنان می شود. نتیجه چنین بی اعتمادیی دور شدن آنان از خانواده و جامعه و تشدید مشکلات خواهد بود.
۲- ایجاد نگرش صحیح: اگر چه داشتن اطلاعات و آگاهی درباره ایدز و یماریهای آمیزشی لازم است، کافی نیست. نمونه آن پزشکی است که با آن که می داند مصرف سیگار منجر به سرطان و بیماری های قلبی-عروقی و… می شود، باز هم سیگار می کشد. به همین دلیل گامی فراتر از مرحله آگاهی و اطلاعات ضروری است و باید تغییر نگرش صورت گیرد. نگرش مثبت نسبت به مصرف مواد مخدر یا ارتباط های پرخطر می تواند به گسترش اینها بینجامد.
۳- مهارت آموزی یا توانمندسازی رفتاری: اگر چه وجود آگاهی و نگرش مناسب در زمینه رفتارهای پرخطر لازم است، کافی نیست. آیا برای رانندگی در سطح شهر کافی است که اطلاعات نظری در مورد اتومبیل داشته و به رانندگی بسیار علاقمند باشید؟ آیا تنها با گوش دادن به اطلاعاتی درباره رانندگی یا خواندن کتابی در این زمینه می توان راننده شد؟ مسلما نه. بلکه، باید مدتی را به تمرین عملی رانندگی پرداخت و این مهارت را آموخت و بر آن مسلط شد. در مورد مهارت یا توانایی های سالم زیستن نیز چنین است و علاوه بر آگاهی و نگرش نیاز به مهارت نیز وجود دارد.
* رفتارهای پرخطر
چرا از آموزش به عنوان راهکاری اساسی برای رویارویی با ایدز و بیماریهای آمیزشی یاد میشود؟ برای سالم زیستن و پیشگیری از بیماریها نخست افراد باید شیوه های زندگی سالم را بیاموزند. بنابراین یکی از هدفهای مهم این آموزشها، پیشگیری است.
رمز پیشگیری، پرهیز از رفتارهای پرخطر است. رفتارهایی که می‌توانند خطرهایی برای حال و آینده زندگی ما ایجاد کنند، «رفتارهای پرخطر» یا رفتارهای ناسالم نامیده می‌شوند. سیگار کشیدن، اعتیاد، روابط جنسی بی‌محابا، نجوشاندن کنسرو غذا پیش از مصرف، نوشیدن الکل، ورزش نکردن، زیاده روی در خوردن غذاهای ناسالم و بی‌ارزشی مانند پفک، رانندگی با سرعت غیرمجاز، عدم استفاده از کلاه و کمربند ایمنی، عدم استفاده از دودکش مناسب برای وسایل گرمایشی، جوشکاری بدون ماسک محافظ و بسیاری موارد دیگر نمونه‌هایی از رفتارهای پرخطر هستند که می‌توانند سلامت انسان را به خطر بیندازند و حتی سبب مرگ شوند. رفتارهایی که در مقابل این مثالها قرار می‌گیرند رفتارهای سالم نام دارند.
گاهی امکان ندارد یک بیماری را به طور کامل از میان برداشت و ریشه‌کن کرد، بلکه می‌توان با کاهش رفتارهای پرخطر و زندگی به شیوه ای سالم، تاحد امکان از ابتلا به آن بیماری جلوگیری نمود. بیماریهای قلبی و ایدز مثالهای خوبی در این زمینه هستند. مهمترین راه کنترل بیماری ایدز بهداشت جنسی، خویشتنداری و پرهیز از هر گونه رابطه جنسی بی‌محابا است.
* روش های پیشگیری
-الف) مهارتهای رفتاری
مهارتهای رفتاری لازم برای پیشگیری از اچ.آی.وی / ایدز کدامند ؟
تصمیم گیری
یکی از مهارت های مهم سالم زیستن، مهارت تصمیم گیری است. این مهارت به افراد کمک می کند تا موقعیت های تصمیم گیری درباره انجام دادن یا ندادن رفتارهای پرخطر را شناخته، و پیامدهای هر اقدامی را پیش از انجام آن دریابند تا بتوانند تصمیم درستی بگیرند و سلامت خود را تضمین کنند. تصمیم گیری منطقی تنها تصمیم گیری سالم است که براساس تفکر نقادانه، بررسی، و ارزیابی صورت می گیرد.
حل مسأله
مهارت حل مسئله به افراد کمک می کند تا به صورت منطقی و منظم به حل مسائل و مشکلات خود بپردازند. . هر چه مهارت فرد در حل مسئله بیشتر باشد، در زندگی خود موفق تر و سالم تر خواهد بود. ضعف یا ناتوانی در مهارت حل مسئله با مشکلات و مسائل مهم بهداشتی و اجتماعی مرتبط است از جمله خودکشی، اعتیاد، ابتلا به ایدز و بیماریهای آمیزشی، بزهکاری و… تحقیقات نشان می دهند
قاطعیت
قاطعیت را ابراز وجود، جرات ورزی یا جسارت نیز می نامند. و عبارت است از ایستادگی بر نظرات شخصی و بیان افکار، احساسات، و باورها به صورت مستقیم، صادقانه، و متناسب به گونه ای که به حقوق دیگران نیز احترام گذاشته شود.
در رفتار قاطعانه باید اصول زیر رعایت شده باشد:
· رفتار قاطعانه از نظر اجتماعی پسندیده است.
· در رفتار قاطعانه آرامش، احساسات، و حقوق دیگران در نظر گرفته می شود.
· رفتار قاطعانه بیان صادقانه و مستقیم افکار و احساسات است.
* چگونه قیافه قاطعانه به خود بگیریم؟
حالت بدن و چهره فرد در رفتار قاطعانه اثر مهمی دارد. هر چه حالت بدن و صورت فرد جدیت و قاطعیت وی را بیشتر منعکس کند، او نتیجه بهتری خواهد گرفت. افراد خجالتی و کمرو معمولا از نگاه کردن به چهره فرد مقابل می گریزند یا با حالت خیره به دیگران نگاه می کنند. برای آن که فرد قاطعیت خود را نشان دهد و بتواند در این زمینه موفق باشد، ضروری است که سر خود را بالا نگاه دارد و به چشمان فرد مقابل خود نگاه کند. فراد خجالتی و کمرو در ارتباطات اجتماعی خود با دیگران به اندازه ای دچار ناراحتی می شوند که رنگ صورت آنها می پرد، یا سرخ می شوند و علایم اضطراب و ناراحتی از چهره آنها مشخص است. در حالی که، برای بیان قاطعیت لازم است که حالت چهره، پیشانی، و صورت بدون گرفتگی و انقباض باشد. در چنین شرایطی، فرد جدیت و قاطعیت خود را بهتر نشان می دهد. حالت قوز کرده و خمیده نشان دهنده اضطراب و ناراحتی است و قاطعیت و جدیت فرد را نشان نمی دهد. بدین منظور، ضروری است که حالت بدن، شانه ها، فرم دست ها، و حتی حرکات بدن فرد نیز نشان دهنده جدیت و قاطعیت فرد در برخوردهایش باشد.
چگونه بیان قاطعانه داشته باشیم؟
افرادی که در مهارت قاطعیت ضعف دارند، جویده جویده صحبت می کنند، مِن و مِن می کنند، گفتار آنان پر از مکث و تکرار است. این عده، معمولا مرتب از دیگران معذرت خواهی می کنند؛ دلیل تراشی می کنند؛ حاشیه می روند، و…. در حالی که، در رفتار قاطعانه فرد جدیت خود را نشان می دهد. به همین دلیل، پاسخ قاطعانه باید روان و سیال باشد. چنین پاسخی حاکی از تسلط و جدیت فرد در برخوردهایش است. درضمن برخلاف آن چه تصور می شود، پاسخ قاطعانه بسیار کوتاه و مختصر است. دلیل تراشی، بهانه آوردن، معذرت خواهی، و… نه تنها نشانه ناتوانی در قاطعیت است، بلکه باعث طولانی شدن گفتار می شود که خود مقاومت در برابر فشارهای اطرافیان را کاهش می دهد. به همین دلیل، همیشه کوتاه ترین پاسخ را انتخاب کنید. پاسخ قاطعانه پاسخی کوتاه و موثر است. یعنی کم ترین حدی از پاسخ که اثربخش است. مثلا هنگامی که دوستان فردی را تحت فشار قرار داده اند که مواد مخدر مصرف کند، کوتاه ترین پاسخ موثر گفتن یک «نه» است و بس، نه آن که فرد شروع به معذرت خواهی کند و دلایل متعددی را مطرح کند.
افرادی که قاطعیت کمی دارند، با درنگ و تاخیر جواب می دهند. حتی گاهی ممکن است که بعد از چند روز دریابند که چگونه باید عمل می کردند. چنین تاخیرهایی نشان دهنده تردید و تزلزل فرد است. در حالی که، در رفتار قاطعانه فرد بدون تاخیر و در زمان مناسب واکنش مناسب را انجام می دهد.
انواع مختلفی از گفتار قاطعانه وجود دارد. همان طور که گفته شد گفتار قاطعانه کوتاه و موثر است. در گفتار قاطعانه لازم نیست فرد دلایل خود را برای دیگران توضیح دهد، بلکه مهم است که کوتاه، جدی، و محکم صحبت کند.
دوست من اصرار دارد که برنامه‌ام را عوض کنم و همراهش به سینما بروم، در حالی که من برنامه ریزی کرده‌ام که درس بخوانم. چه باید بکنم؟
در این مواقع می توانید از روش های زیر استفاده کنید:
از پیشنهاد او تشکر کنید، و دیدگاه خود را مطرح کنید.
مثال: از این که مرا به سینما دعوت می کنی ممنونم، ولی نمی توانم بیایم.
با او همدلی کنید، و دیدگاه خود را مطرح کنید.
مثال: می دانم که دوست داری با هم به سینما برویم، ولی نمی توانم بیایم.
فقط بگویید« نه» و بس.
یک دلیل بیاورید؛ فقط یک دلیل نه بیشتر.
مثال: نمی توانم سینما بیایم، چون برنامه ریزی کرده ام که به درس هایم برسم.
مطرح کردن پیشنهادی که مورد قبول دو طرف باشد
مثال: امروز نمی توانم بیایم، ولی شاید روز دیگری بتوانیم با هم سینما برویم.
عوض کردن موضوع صحبت
مثال: راستی نظرت درباره فیلم دیشب چیست؟
راستی امروز در دانشگاه چه خبر بود؟
استفاده از شوخی
مثال: این قدر درس دارم که خودم فیلم شده ام.
دادن این احساس که طرف مقابل بهتر می داند
مثال: تو که بهتر می دانی درس از سینما مهم تر است.
مطرح کردن گروه بندی متفاوت
مثال: ما خانوادگی، موقع درس این تفریح ها را کم می کنیم.
دوستان یا اطرافیان به من فشار می آورند که رفتارهای پرخطر انجام دهم یا من را به موقعیت هایی دعوت می کنند که امکان صدمه و آسیب وجود دارد، چه باید بکنم؟ در این مواقع بهتر است از روش های زیر استفاده کنید:
سوزن گیر کرده- آیا با گراموفون آشنا هستید؟ گاهی صفحه گرامافون خط می افتاد، و به همین دلیل سوزن گرامافون گیر می‌کرد و مرتب یک عبارت تکرار می شد. شنیدن یک جمله که پشت سرهم تکرار شود، احساس ناراحت کننده ای ایجاد می کند. به همین دلیل هنگامی که در شرایطی قرار گرفتید که اطرافیان شما را تحت فشار قرار می دهند، بهترین کار این است که سوزنِ گرامافون شما هم گیر کند و یک جمله و نه بیشتر را تکرار کنید. در این شرایط، دیگران از این که شما را تحت فشار قرار دهند خسته شده و دست از سر شما برخواهند داشت.
ترک موقعیت- چنان چه به هر دلیلی فرد احساس کرد که قادر به مقاومت در مقابل فشار دوستان نیست و احتمال دارد که در مقابل پیشنهاد ناسالم آنها مقاومتش بشکند، بهترین کار آن است که از آن موقعیت بیرون بیاید. مثلا سینا در موقعیت اول می توانست صحنه را ترک کند. این برخورد بسیار سالم تر از ماندن در موقعیت و انجام رفتار های پرخطر است. ممکن است عده ای این برخورد را نشانه ضعف بدانند، ولی باید به این نکته توجه کرد که رفتارهای پرخطر و ابتلا به ایدز به شدت ترسناک تر است. علاوه براین، هر ترسی نشانه ضعف نیست. بلکه ترس منطقی نشان دهنده واقع بینی و هشیاری فرد است. آیا کسی به مار کبری دست می زند؟ آیا این کار نشانه شجاعت است؟
اصرار در رد- روش های مختلفی برای شکستن مقاومت افراد در برابر رفتارهای پرخطر وجود دارد، ازجمله:
طرد کردن (اگر این کار را نکنی دیگر از ما نیستی)، اسم نامناسب گذاشتن (بچه ننه، بچه مثبت، بی عرضه، اُمل و…)، احساس گناه دادن (فکر می کردم دوست منی که این پیشنهاد را دادم) و… .
مهم آن است که در این شرایط، فرد همچنان به رد کردن و امتناع از انجام رفتار پرخطر اصرار داشته باشد، مثلا بگوید:
جزو شما باشم یا نه، این کار را نمی کنم.
هر چه می خواهید به من بگویید، این کار را نمی کنم.
دوست تو هستم، ولی این کار را نمی کنم.
دختری که جوان شروری مزاحم او شده است چه باید بکند؟ می تواند از واکنش با افزایش تدریجی استفاده نماید:
§ نگاه کردن توام با اخم و جدیت به جوان،
§ تشدید اخم و جدیت،
§ ایستادن و به صورت او نگاه کردن،
§ اعتراض با صدای بلند و خواستن از او که مزاحم نشود،
§ اعتراض با صدای بلند و محکم و گفتن این که اگر مزاحم شود، مردم یا پلیس را خبر خواهد کرد، و
———————————————— —
زندگی با اچ.آی.وی چگونه است؟
افرادی که مبتلا به اچ.آی.وی هستند تا سالها می توانند به راحتی به زندگی عادی خود و اشتغال مثمر ادامه دهند و با مصرف داروهای موجود سالها با حفظ سلامت زنده بمانند، هر چند اچ.آی.وی در بدنشان ریشه کن نخواهد شد. البته فشار روانی، اجتماعی و ضعف جسمی و اقتصادی آنها را آسیب پذیر می‌کند. آنچه آنها نیاز دارند تأمین دارو، خدمات مشاوره‌ای و درمانی، حمایت و پرهیز از سوء ظن و انگ و تبعیض است. آنان را از خود طرد نکنیم و اجازه دهیم زندگی کنند. مسؤولان ---------- و شخصیت های مذهبی و اجتماعی می‌توانند نقش مهمی در رفع انگ و تبعیض و تدارک خدمات لازم داشته باشند.
آیا افراد اچ.آی.وی مثبت می‌توانند کار کنند؟
بلی ایشان تا وقتی که توانایی جسمی و روحی داشته باشند می‌توانند در هر شغلی به کار و زندگی اجتماعی خود ادامه دهند و از نظر علمی منعی برای حضور ایشان در جامعه وجود ندارد. طبق بخشنامه دولت جمهوری اسلامی ایران نیز نمی‌توان افرادی را که با اچ.آی.وی ایدز زندگی می‌کنند از کار اخراج یا برکنار کرد.
چرا افراد اچ.آی.وی مثبت را در یک محل جمع و قرنطینه نمی‌کنند؟
چنین کاری از نظر علمی بیفایده و مردود است. بسیاری از این افراد شاغل و دارای خانواده هستند و می‌توانند زندگی تقریباً عادی داشته باشند. قرنطینه کردن این افراد بار روانی، اجتماعی، اقتصادی و ---------- بسیاری دارد و متناقض با موازین حقوق بشر نیز می‌باشد. شکست تجربه قرنطینه معتادان به مواد مخدر در این زمینه پندآموز است. از طرفی ۹۰ درصد افراد اچ.آی.وی مثبت حتی خود هم از مشکل خویش بیخبرند و شناسایی ایشان تا وقتی خود داوطلبانه و آکاهانه (بر اثر سوابق رفتار پرخطر) به کلینیک‌های مربوطه مراجعه نکنند غیرممکن است.
آیا کودکان اچ.آی.وی مثبت خطری برای همکلاسی ‌های خود ندارند؟
خیر. هیچ‌گونه خطری همکلاسان و معلمان کودکان مبتلا را تهدید نمی‌کند. همان گونه که گفتیم راه انتقال اچ.آی.وی تماس‌های روزمره اجتماعی نیست. حتی در مواردی که این کودکان در حین ورزش دچار زخم‌های خونریزی دهنده شوند با رعایت نکات بهداشتی که در این مواقع (حتی برای کودکان عادی) معمول است خطر سرایت به دیگران وجود ندارد.
آیا افراد اچ.آی.وی-مثبتی که داروهای ضدویروسی مصرف میکنند می‌توانند تماس جنسی داشته باشند؟
استفاده مداوم و صحیح از کاندوم در تماس جنسی برای ایشان ضرورت دارد چون حتی با مصرف دارو هم امکان سرایت اچ.آی.وی وجود دارد.
آیا افراد اچ.آی.وی مثبت می‌توانند ازدواج کنند؟
ازدواج حق طبیعی و فطری هر انسان است و منع قانونی و طبی در این زمینه وجود ندارد. اما باید قبل از اقدام به ازدواج طرفین به طور کامل از واقعیت های بیماری آگاه شوند و آموزش ها و مشاوره های متعدد روانی، حمایتی و پزشکی بگیرند. همچنین لازم است در تمام مقاربت ها از کاندوم لاتکس استفاده کنند تا ویروس از یکی به دیگری سرایت نکند. به همین دلیل توصیه می‌شود قصد بچه دار شدن نکنند. حتی اگر هر دو زوج
اچ.آی.وی مثبت باشند لازم است این امر را رعایت کنند چون ویروس اچ.آی.وی زیرگونه های مختلفی دارد و سرایت یک زیرگونه جدید به فرد به او آسیب بیشتری می‌رساند. استفاده از سایر روشهای پیشگیری از بارداری به غیر از کاندوم به ایشان توصیه نمی‌شود و این ربطی به شدت ابتلاء آنان ندارد.
آیا راهی هست تا افرادی که با اچ.آی.وی/ایدز زندگی می‌کنند بچه‌دار شوند؟
همان گونه که گفته شد حتی با مصرف داروهای ضد ویروسی ممکن است فرزند در صورتی که مادر مبتلا باشد با اچ.آی.وی به دنیا بیاید. بنابراین در صورتی که مادر مبتلا باشد اما پدر سالم شاید بتوان در شرایط خاصی که پدر و مادر آگاهانه و با توانمندی‌های اجتماعی و اقتصادی تصمیم به بچه‌دار شدن بگیرند پس از مشاوره های لازم آنان را در این امر راهنمایی کرد. اگر پدر مبتلا و مادر سالم باشد با توجه به احتمال مبتلا شدن مادر و فرزند هر دو تقریباً غیرمعقول است که توصیه به فرزند داشتن کرد. بچه دار شدن حق طبیعی هر انسانی است اما در شرایطی که فرد بیماری لاعلاجی مانند اچ.آی.وی/ایدز دارد و نمی‌تواند از آینده خود و توانایی تربیت و بزرگ کردن فرزندان مطمئن باشد، چنین تصمیمی خطرناک است. یادآوری می‌شود که یتیمانی که پدر یا مادر خود را بر اثر ایدز از دست می‌دهند دچار مشکلات مختلف در زندگی شده و احتمال زندگی سالم داشتن از آنان بعید است. این وضعیت موقعی که پدر و مادر هر دو از دست رفته باشند بسیار تشدید می‌شود بنابراین در مواردی که پدر و مادر هر دو مبتلا باشند نیز توصیه به بچه‌دار شدن نامعقول است. همان‌گونه که ذکر شد تاکنون هیچ روش بیولوژیکی برای پاک کردن سلولهای زنده از اچ.آی.وی کشف نشده‌است.
آیا مادر اچ.آی.وی مثبت باید به بارداری خود خاتمه دهد؟‌
گرفتن حق حیات جنین از نظر اخلاق پزشکی ممنوع است مگر موجب به خطر افتادن سلامت مادر یا جنین باشد. در مورد اچ.آی.وی با توجه به اینکه با داروهای موجود و پرهیز از شیردهی مادر مبتلاء می‌توان در بیش از ۷۰-۹۵درصد از ابتلاء فرزند پیشگیری کرد لزومی به سقط جنین نیست. (به شرطی که مادر تحت درمان، حمایت و مراقب کافی در کلینیک بیماریهای رفتاری یا مراکز مشاوره مشابه باشد) پس از تولد در شش هفتگی و ۱۸ ماهگی آزمایش های اچ.آی.وی برای مشخص شدن وضعیت ابتلاء کودک انجام خواهد شد. در موارد استثنایی پس از تأیید پزشکی قانونی ممکن است اجازه ختم بارداری از راه سقط درمانی داده شود.
به نظر می رسد که شروع زودهنگام تغذیة مکمل می تواند باعث التهاب رودة نوزاد و در نتیجه تسهیل انتقال HIV شود. بنابراین در موارد ناچاری تغذیة انحصاری با شیر مادر به مدت ۶ ماه (بدون اینکه حتی به کودک آب داده شود) و سپس از شیر گرفتن آنی و سریع کودک مفید است.
اگر زنی از شیر سینه اش استفاده نکند، به شیشة شیر نیاز دارد تا به کودک شیر خشک دهد که این هزینة زیادی می برد. علاوه بر آن، کودک این زن بیشتر در معرض خطر مرگ، به علت اسهال و از دست دادن آب (که همگی قویاً با استفاده از شیر خشک و فقر مرتبط هستند) قرار می گیرد تا ویروس HIV ، مگر اینکه او بتواند آب را بجوشاند یا استریلیزه کند و امکانات مالی کافی در اختیار داشته باشد تا مطمئن شود که میزان کافی از شیر خشک به کودک می رسد.
بسیاری از زنان به علت ترس از بی آبرویی از شیر ندادن به کودک پرهیز می کنند و نیز اگر شیر خشک تمام شود، ممکن است منجر به تغذیة مخلوط که به نظر می رسد خطرسازترین عمل باشد، شود.
—————————————–
بیماری همه گیر ایدز و کودکان
* مرگهای ناشی از ایدز در جهان :
- هر دقیقه هر روز، یک کودک زیر ۱۵ سال به خاطر ایدز می میرد.
- ایدز جان سه میلیون نفر را در سال ۲۰۰۴ گرفت. یکی از هر شش نفر این جمعیت، کودکی زیر ۱۵ سال بود.
- در سال ۲۰۰۴، ۵۱۰۰۰۰ کودک زیر ۱۵ سال به خاطر ایدز فوت کردند.
* آلودگی به اچ آی وی میان کودکان و نوجوانان:
- هر ساله، ۶۴۰۰۰۰ کودک زیر ۱۵ سال به اچ آی وی آلوده می شوند. بدون درمان، نیمی از آنان قبل از تولد دومشان فوت خواهند کرد.
- تقریبا ۹۰ درصد آلودگی های جدید کودکان به اچ آی وی در آفریقای جنوب صحرایی صورت می گیرد، ولی تعداد این نوع آلودگی ها در دیگر نقاط به ویژه در آسیا در حال افزایش می باشد.
- هر ۱۵ ثانیه، یک نوجوان بین ۱۵- ۲۴ سال آلوده به اچ آی وی می شود.
- در ۲۰۰۴، بیش از دو میلیون نوجوان بین ۱۵- ۲۴ سال به تازگی به اچ آی وی آلودگی پیدا کردند.
* انتقال مادر به کودک:
- اکثریت فاحش کودکان زیر ۱۵ سال که اچ ای وی مثبت هستند توسط مادرانشان آلوده شده اند. ولی کمتر از ۱۰ درصد زنان باردار می توانند به خدماتی که از انتقال اچ آی وی به به کودکانشان جلوگیری کند، دسترسی پیدا کنند.
- بدون مداخلات پیشگیرانه، تقریبا یک سوم نوزادان این ویروس را در زمان بارداری، درد زایمان، زایمان و شیردهی از مادران اچ آی وی مثبت خود می گیرند.
* درمان دارویی برای اطفال :
- بنا بر یک تخمین، ۴ میلیون کودک، که بعضی از آنان بیماری اچ آی وی آنان تشخیص داده شده و بعضی از آنان از مادران اچ ای وی مثبت متولد شده اند ولی هنوز آلودگی آنان به اچ آی وی تشخیص داده نشده، به داروهای آنتی بیوتیک های ارزان قیمتی که آلودگی های کشنده را از بین می برد، نیازمندند.
- حدود ۶۶۰۰۰۰ کودک زیر ۱۵ سال وجود دارند که به درمان های رتروویروسی (ضد ایدز) احتیاج دارند.
- کمتر از ۵ درصد کودکان با اچ آی وی مثبت محتاج به درمان رتروویروسی (ضد ایدز) آن را دریافت می کنند.
* یتیمان و کودکان آسیب پذیر:
- بنا بر یک تخمین، تنها تا سال ۲۰۱۰ در آفریقای جنوب صحرا، بیش از ۱۸ میلیون کودک- بیشتر از کل کودکان انگلیس- حداقل یکی از اولیای خود را به ایدز از دست می دهند.
- کمتر از ۱۰ درصد کودکان یتیم و آسیب پذیر شده توسط ایدز، از حمایت اجتماعی برخوردارند.
* پیشگیری :
- اکثریت بیشتر نوجوانان به اطلاعات، مهارتها و خدماتی که در پیشگیری از اچ آی وی/ ایدز ضروری هستند دسترسی ندارند
بسیج همگانی کودکان و ایدز
در گزارش دبیر کل سازمان ملل در خصوص “پیشرفت در اجرای تعهدنامه اچ آی وی/ ایدز”آمده است که
کشورهایی که بیشترین تعداد مبتلایان را دارند اکنون در تلاش برای حمایت از کودکان یتیم و آسیب دیده از ایدز
هستند اما در عین حال سطح تلاشها و منابع ملی و کمکهای اهدایی برای جمعیت رو به رشد این بحران بسیار ناکافیست.
در پی مشاوره های گسترده، یونیسف با همکارانش از جمله سازمانهای حامی برنامه ایدز سازمان ملل،
تشکلهای غیر دولتی و دیگر سازمانهای اجتماعی تصمیم به برگزاری بسیجی همگانی علیه خطر ایدز برای
کودکان گرفتند تا از این طریق ضمن حمایت از بقای این کودکان، نیازهای آنان را در زمینه آموزش، سلامتی
ومراقبت دوران خردسالی مرتفع سازند.
این بسیج در حاشیه تعهدات بین المللی، اهداف توسعه هزاره و تعهدنامه اچ آی وی /ایدز اجرا میشود. هدف این
بسیج ایجاد یک مشارکت مثمرثمر، اجرایی، قابل ارزیابی و پایدار در راستای تلاشهای منطقه ای، ملی
و بین المللی برای متوقف ساختن و کاهش شیوع ایدز و تاثیرات آن بر کودکان و نوجوانان است.
اصول بنیادی
برنامه بسیج همگانی کودکان و اچ آی وی / ایدز ضمن جلب توجه عموم به میزان و خطر گسترش این
بحران در میان کودکان، منابع زیادی را نیز در زمینه مذکور فراهم نموده و برنامه های دولتی را برای
ایمن نگاه داشتن نسلهای آتی از آلودگی به اچ آی وی و کاهش تاثیر این بیماری بر کودکان و نوجوانان
آسیب پذیر بیش از پیش تقویت خواهد کرد.
این بسیج بر چهار محور اصلی متمرکز خواهد بود. این محورها با استفاده از مفاد مربوط به کودک
که در تعهدنامه ایدزِ ۲۰۰۱ سازمان ملل آمده است، انتخاب شده اند. اگر چه این موضوعات در سالهای
گذشته در بسیاری از برنامه های منطقه ای، کشوری و بین المللی مطرح شده اند اما باید آنها را تقویت
نمود تا بتوان از این راه تفاوتی حقیقی در متوقف کردن و کاهش شیوع ایدز در میان کودکان، نوجوانان
و جوانان ایجاد کرد.
این محورها به شرح ذیل می باشند :
پیشگیری اولیه: این بخش ازبسیج همگانی با مشارکت صندوق جمعیت سازمان ملل، مرکز علمی،
فرهنگی و آموزشی سازمان ملل (یونسکو)، سازمان بهداشت جهانی، جمعیت مبارزه با مواد مخدر
سازمان ملل و دیگر سازمانها، ضمن حمایت از برنامه های ملی و منطقه ای در جهت ارتقاء مهارتهای ارتباطی
، اطلاعاتی را در زمینه بهداشت باروری و جنسی با در نظر گرفتن سن و جنسیت و با هدف کاهش خطرات
و آسیب های مربوطه در اختیار کودکان، نوجوانان و جوانان قرار می دهد. این کمکها شامل دستیابی گسترده تر
به خدمات دوستدار نوجوان در زمینه سلامت، مشاوره، آزمایش و تشخیص بیماریهای منتقله از راه تماس جنسی
، پیشگیری از انتقال ویروس اچ، آی، وی از راه تزریق مواد و معرفی روشهای کم خطرتر در این زمینه است.
پیشگیریِ انتقال از مادر به کودک: این بخش از برنامه با مشارکت سازمان بهداشت جهانی و بسیاری از
سازمانها و نهادهای دیگر نظیر طرح اضطراری بوش برای کمک به برنامه های ایدز، دانشگاه کلمبیا،
بنیاد کلینتون، بنیاد ایدز کودکان الیزابت گریسر، و دیگر شرکاءء، اهداف زیر را دنبال می کند:
ارائه کمکهای فنی و تبلیغاتی برای برقراری سیاستها، دستورالعمل ها، برنامه های آموزشی و ارجاع به
مراکز مربوطه برای دسترسی همگانی به خدمات مراقبت و درمانی، ارائه کمکهای فنی و حمایتی برای
ادغام برنامه های درمانی ایدز و برنامه پیشگیری از انتقال مادر به کودک در خدمات جاری مربوط به
بهداشت مادر و کودک، تقویت ظرفیت های موجود برای تشخیص و ارائه خدمات به مادران و کودکان مبتلا
به ایدز، شامل دسترسی به آزمایش تشخیصی ایدز، داروهای پیشگیرانه، درمان ضدرتروویروسی(درمان ایدز)
و درمان عفونت های فرصت طلب
درمان ویژه کودکان : این برنامه با مشارکت سازمان بهداشت جهانی و بر اساس طرح ۳*۵ [۱]قصد دارد
داروهای پیشگیرانه ضدرتروویروسی را به طور گسترده تری در اختیار همه نوزادان متولد از می‌شود مادران
مبتلا به اچ ای وی قرار دهد تا از ابتلای آنها به اچ-آی-وی و عفونت‌های فرصت طلب جلوگیری شود. دیگر
اهداف برنامه عبارتند از بهبود روشهای بهداشت عمومی در درمان کودکان از طریق ارجاع به برنامه مرتبط
با سلامت کودکان ( شامل مکمل های ویتامین آ، مشاوره و حمایت از روشهای سالم تغذیه کودک و نوزاد،
ایمن سازی و ارائه پشه بند های آغشته به مواد حشره کش در مناطق مستعد مالاریا، آنتی بیوتیک های ضد ذات الریه
، درمان خوراکی اسهال[۲])، تاسیس مراکز درمانی نظارت و انجام آزمایش اچ آی وی برای کودکان متولد از مادران
مبتلا به اچ-آی-وی، ایجاد مراکز تغذیه درمانی نوزادان در مراکز درمانی برای کودکان بستری، ارائه امکانات
اولیه درمانی و داروهای درمان سل و ایدز برای بزرگسالان، تقویت ظرفیت های موجود برای آمادگی درمانی، آموزش
و آگاه سازی، درمان علامتی برای درد، برفک دهانی و غیره و درمان تسکین بخش[۳].
حمایت، مراقبت و کمک به کودکان مبتلا به اچ آی وی / ایدز: در این بخش با کمک شرکاءی جهانی و شرکاءی
درون سازمانی از برنامه هایی که در راستای حمایت و مراقبت از کودکان یتیم و آسیب پذیر مبتلا به ایدز عمل
می کنند حمایت خواهد شد. اصول هسته ای این بخش عبارتند از: توانمندسازی خانواده ها برای ارائه حمایت روحی
روانی، بسیج حرکت های اجتماعی، تضمین دستیابی کودکان یتیم و آسیب پذیر به خدمات ضروری از جمله آموزش
، مراقبت های بهداشتی، ثبت تولد و غیره ( شامل کمک به دولت در برنامه ریزی و لغو شهریه مدارس و کاهش
هزینه های جانبی آموزشی مثل کتب درسی و ابزار یادگیری)، برنامه های تغذیه در مدارس.
رهبری و مشارکت
در برنامه مشترک ایدز سازمان ملل، یونیسف با همکاری خانواده سازمان ملل رهبری بسیج همگانی را به
عهده داشته و گزارشات منظمی از نتایج وتجربیات بدست آمده و محدودیتها و فرصتهای پیش روی برنامه ایدز
سازمان ملل ارائه خواهد داد. این اطلاع رسانی از طریق کانالهایی چون گروه درون سازمانی برنامه ایدز سازمان ملل
و دیگر سازمان های مربوطه انجام خواهد شد.
این مبارزه نیازمند تبحر و تخصص مشترک کلیه بخشهای سازمان ملل، دولتها و شرکاءی اجتماعی است.
[۱] ۳ by 5 initiative
[2] Oral Rehydration Therapy
[3] Palliative Care
مشاوره با شرکاء هم اکنون در حال انجام است و شورهای زیادی نیز با بخش های مختلف سازمان ملل
، تشکل های غیر دولتی و دولتهای اهداگر در سطح جهانی انجام شده است. در سطوح منطقه ای و کشوری نیز
مشاوره هایی آغازشده است.
این بسیج، ضمن تقویت مشارکت دولتها، سازمان ملل، تشکل های غیردولتی و غیره در زمینه مبارزه
با اچ آی وی ایدز در سطح جهانی، منطقه ای و کشوری، دستاورد نهایی را که همانا دستیابی به بهترین
نتایج برای کودکان است، افزایش می دهد.
این برنامه از همان آغاز به صورت هماهنگ با سایر برنامه ها مثل گروه کارموضوعی ایدز سازمان ملل[۱]
در سطح کشوری، طرح سازمان بهداشت جهانی برای تقویت درمان ایدز، برنامه کشوری کنترل اچ آی وی و ایدز و استراتژیهای ملی کاهش فقر و غیره اجراء خواهد شد.
[۱] ‘Three Ones’ principle (UNAIDS) on coordination at country level
http://www.pezeshk.us/wp-admin/%3Ca%20href=http://img.majidonline.com/thumb/21850/images.jpeg” alt=”null” />
————————————–
روز جهانی ایدز
هم پیمان در برابر گسترش ایدز
روز جهانی ایدز امسال در حالی فرا می رسد که تا کنون بیش از ۲۸ میلیون نفر جان خود را از دست داده اند و
بیش از ۴۰ میلیون نفر با اچ . آی .وی زندگی می کنند . برخی کشورها موفق شده اند با تغییر رفتار جوانان در به
تأخیر انداختن سن اولین رابطه جنسی، محدود شدن به یک شریک جنسی و ترویج استفاده از کاندوم در روابط جنسی
میزان بروز موارد جدید ابتلا را کم کنند و برخی دیگر با ارائه خدمات و درمانهای مناسب و حمایت از بیماران زندگی
بهتری برای آنان فراهم نمایند. اما در اکثر کشورهای دنیا تعداد مبتلایان رو به افزایش است. میزان بروز عفونت در
بین جوانان به ویژه در اروپای شرقی و آسیا رو به افزایش است. علیرغم افزایش چشمگیر تعداد یتیمان ایدز ، نیمی از
کشورها راهبردی برای برخورد با این معضل ندارند و علیرغم آن که اکثر دولت ها راهبرد ملی برخورد با ایدز را
تدوین کرده اند اما اجرای آن عمدتا به دلیل کمبود منابع یا ظرفیت فنی با کندی مواجه است.
بر طبق پیش بینی های علمی اگر اقدامات به همین منوال ادامه یابد ۴۵ میلیون عفونت جدید تا سال ۱۳۸۹ رخ
خواهد داد . ( در ضمن ۴۰ میلیون مبتلای فعلی را هم در نظر بگیرید ) .
کشور ما نیز در این زمینه در معرض خطر است . آمار ابتلا به بیماریهای آمیزشی در سالهای اخیر روند صعودی
داشته است در این بین نسبت ابتلا در جوانان زیر ۲۰ سال نیز حدود ۱۰ درصد است . آمار رسمی ثبت شده ابتلا
به اچ.آی.وی در کشور در طی ۳ سال اخیر بیش از دو برابر شده است . آمار اعتیاد نیز کماکان روند صعودی دارد
و استفاده از مواد روانگردان نوظهور در ایران مانند اکستاسی ، شیشه و … رشد سرسام آوری داشته است . میزان ابتلا
مصرف کنندگان مواد به اچ.آی.وی – ایدز از حد متمرکز گذشته است و با توجه به اینکه حدود ۳۰ درصد مصرف
کنندگان مواد در کشور ما متأهل هستند و برخی نیز روابط جنسی خارج از حریم خانواده دارند احتمال سرایت به سایرین
زیاد است . تعداد دختران فراری ( که طبق برآوردهای موجود سوء استفاده جنسی از آنان در کمتر از یک روز رخ می دهد
) و افرادی که با آمیزش جنسی امرار معاش می کنند نیز در سالهای اخیر رشد چشمگیری داشته است . اگر آمار جرائم
جنسی را نیز در نظر بگیریم – که برخی گزارشهای آن را در صفحه حوادث روزنامه ها می خوانیم – تصویری هولناک
پیش رو داریم . در نظر داشته باشیم فقر ، کم سوادی ، بیکاری و تبعیض های جنسیتی عوامل اجتماعی مهم در گسترش اچ.آی.وی – ایدز هستند .
بر اساس تخمین های علمی بین ۷۰ تا ۱۲۰ هزار نفر در کشور مبتلا به اچ.آی.وی – ایدز هستند و بر اساس عوامل
خطری که برشمردیم اگر اقدامات عاجلی نشود رشد لگاریتمی آن دامنگیر کشور خواهد شد . در نظر بگیرید که در عرض
۳ تا ۵ سال ( و گاهی کمتر ) افراد مبتلا نیاز به داروهای خاص این بیماری پیدا می کنند که هزینه سالانه آن به
قیمت های فعلی برای هر بیمار ۱۰ میلیون تومان است و دور نخواهد بود روزی که پرداخت هزینه درمان مبتلایان
ایدز از توان دولت خارج شود .
از طرف دیگر هنوز صحبت درباره بلوغ ، بهداشت جنسی، و بیماریهای آمیزشی در خانواده‌ها مسکوت است و
طرح آموزش‌ مهارتهای زندگی در مدارس که موجب توانمندی نوجوانان در زندگی اجتماعی ، تصمیم گیری و
برنامه‌ریزی منطقی برای آینده و پیشگیری از آسیبهای اجتماعی مختلف مانند بزهکاری، اعتیاد، رفتارهای پرخطر
و بیماریهایی نظیر ایدز در بین آنان می‌شود، در بایگانی مجلس و دولت نادیده انگاشته شده است. حمایت‌های اجتماعی
از جمله بیمه کامل، پذیرش بدون تبعیض بیماران در محیط کار ، اجتماع و مراکز بهداشتی و درمانی، آرزویی است
که هنوز برآورده نشده است.
متأسفانه میدان کار برای تشکل‌های مردمی نیز تنگ است و علیرغم توان بالقوه بالای این نهادها در برخورد مناسب
با آسیبهای اجتماعی مسؤولان و سازمانهای دولتی آنها را رقیبی برای خود حساب می‌کنند و سعی دارند منابع محدود
بین‌المللی را که برای تقویت فعالیتهای پیشگیرانه و حمایت از مبتلایان در نظر گرفته شده است، خود جذب کنند،
در حالی که اگر عزم جمعی مسؤولان برای اقدام مؤثر جزم شود نیازی به این کمکهای ناچیز ندارند. خوشبختانه
برخی دلسوزان در قوه قضائیه، مجلس و دولت پیگیر طراحی و اجرای اقدامات مؤثر هستند اما نیاز به حمایت
گسترده‌تری وجود دارد . تحقق عدالت اجتماعی که از آرمانهای جمهوری اسلامی ایران است زمینه خوبی برای
مهار گسترش اچ.آی.وی-ایدز می‌تواند باشد اما تا آن هنگام راه درازی در پیش است که با اقدامات دیگری باید پیمود.
برای موفقیت بایستی سیاستمداران و مسؤولان رده بالای کشور به طور شفاف سکوت و انکار درباره ایدز را بشکنند
و اقدامات عملی برای تأمین نیازهای گروه های مختلف اجتماعی در مقابله با ایدز انجام دهند. انگ و تبعیض را ریشه کن
کنیم و محیطی توانمندساز و حمایت کننده برای مبتلایان فراهم کنیم. عادات و رسومی که سلامت آحاد جامعه را به خطر می‌اندازند (مانند ازدواج اجباری، اختلاف زیاد سن یا طبقه اجتماعی در ازدواج، روابط جنسی بی محابا، خشونت جنسی،
تبعیض جنسیتی) کنار گذاشته شوند. آموزش مهارتهای زندگی برای نوجوانان و اطلاع رسانی همگانی بطور مستمر
انجام شود. زمینه فعالیت برای تشکل‌های مردمی بازتر شود. من و شما عهد کنیم در هر محفل و مجلسی از ایدز سخن
بگوییم، به ارزشها و سوگندهای اخلاقی، خانوادگی و اجتماعی خود وفادار باشیم و در یک کلام همه متعهد شویم برای حفظ سلامت خود و جامعه خود تلاش کنیم :
هم پیمان در برابر گسترش ایدز

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:07 PM
راهنمای مراقبت از آنفلوانزای پرندگان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=c9eedd969909305e34464326fb5cb9d5
انفلوانزای حیوانی در اکثر گونه های پرندگان و اسب و خوک و بسیاری از پستانداران مشاهده می شود ولی بجهت امکان پرواز و تنوع سوشهای ویروس انفلوانزای مشاهده شده در پرندگان و خطر انتقال آن به انسان ، آنفلوانزای پرندگان دارای اهمیت خاص می باشد.
آنفلوانزای پرندگان یکی از بیماریهای عفونی شناخته شده گونه های مختلف پرندگان است که دراثر عفونت ناشی از برخی از سویه های تیپ A ایجاد می شود .
این بیماری حدود ۱۰۰ سال قبل در بین پرندگان ایتالیا حادث گردیده و سپس به سایر نقاط جهان نیز منتشرشده است به نظر می رسد کلیه پرندگان نسبت به این بیماری حساس بوده ولی میزان حساسیت آنها ممکن است متفاوت باشد .
طیف علائم بالینی درپرندگان مختلف متفاوت بوده و قادر به ایجاد بیماری خفیف تا بسیارشدید ، مسری و کشنده می باشد . شکل شدید و کشنده بیماری ، دارای شروع ناگهانی بوده ازشدت بالایی برخوردار است و سریعاً‌ منجر به مرگ می‌شود به طوری که میزان مرگ ناشی از آن در حدود۱۰۰% می باشد . همچنین مشخص شده است که ماکیان دریایی و مخصوصاً‌ اردک های وحشی ، مخازن طبیعی این ویروس ها بوده در مقابل ابتلاء به بیماری حاصله ، شدیداً مقاومند
و از طرفی ماکیان های اهلی و از جمله مرغ ها و بوقلمون ها بویژه در مقابل اشکال همه گیر و سریعاً کشنده بیماری ، حساس می باشند .حدود ۱۵ ساب تایپ از ویروسهای شناخته شده آنفلوانزا قادر به ایجاد بیماری در پرندگان بوده و لذا پرندگان به عنوان مخازن این ویروسها به حساب می آیند . ولی تاکنون کلیه طغیان های ناشی از سویه های شدیداً بیماریزای ویروس آنفلوانزای پرندگان ناشی از ساب تیپ های H5 و H7 بوده اند .
لازم به تأکید است که تماس مستقیم یا غیر مستقیم پرندگان اهلی با پرندگان مهاجر آبزی ، ، یکی از علل شایع وقوع همه‌گیری آنفلوانزا در بین پرندگان اهلی به حساب می آید و مراکز فروش پرندگان زنده نیز نقش مهمی در انتشار همه گیری، ایفا می نمایند . از طرفی قرنطینه کردن مرغداری های آلوده و معدوم نمودن پرندگان بیمار یا تماس یافته ، جزو اقدامات کنترلی استاندارد به منظور جلوگیری از انتشار به سایر مرغداری ها در سطح یک کشور به حساب می آید . زیرا این ویروس ها معمولاً‌ از قابلیت سرایت بالایی برخوردار بوده و به سرعت به مرغداریهای دیگر نیزمنتشر می شوند و علاوه بر این ها ممکن است به صورت مکانیکی و توسط وسایل و تجهیزات ، غذاها ، قفسه ها و لباس های آلوده ، نیز انتشار یابند و همه گیریهایی ایجاد کنند که در صورت عدم اجرای اقدامات کنترلی فوری و مراقبت دقیق به مدت چندین سال ادامه یابند . مثلاً
انفلوانزای پرندگان می تواند در اکثریت گونه های پرندگان روی دهد. پرندگان مهاجر (وحشی و اهلی) مخازن طبیعی و عمده ویروسهای انفلوانزا هستند.پرندگان وحشی معمولا بدون علامت می باشند و ویروس را برای مدت طولانی دفع می کنند .
خطر گستــرش جهانی آنفلوانزای بسیار بیماریــزای پــرندگــان: که بوسیله آنفلوانزای A ( H5N1 و H7 احتمالاً سایر موارد ) در جمعیت حیوانات بخصوص ماکیان ایجاد می گردد و می تواند به انسان منتقل شود ، توجه به بهداشت عمومی را طلب می کند . نه تنها این ویروس انسان را آلوده می کند و موجب بیماری شدید بامیزان مرگ بالا می گردد بلکه این توانایی را دارد که خود را با انسان تطبیق دهد و به عنوان یک عامل بالقوه بیماریزا برای انسان مطرح گردد یا با سایر ویروس های آنفلوانزای انسانی ترکیب و موجب پدیدار شدن یک عامل بیماریزا با توانایی ایجاد پاندمی شود .
ویروس های آنفلوانزای پرندگان به طور طبیعی غیراز پرندگان و خوک باعث ایجاد عفونت در سایر گونه ها نمی شوند ولی درسال ۱۹۹۷ برای اولین بار ابتلاء انسان به آنفلوانزای تایپ A نیز در هنگ کنگ به اثبات رسید و با ابتلاء ۱۸ نفر باعث مرگ ۶ نفر آنان شد . این همه گیری که نوپدیدی آنفلوانزای پرندگان در انسان نیز به حساب می آید مقارن با همه‌گیری آنفلوانزای بسیار کشنده پرندگان در آن کشور بوده و با معدوم کردن ماکیان اهلی ، به سرعت فروکش کرده و همچنین در آن همه گیری تماس بسیار نزدیک انسان‌های بیمار با پرندگان ، انتقال مستقیم از پرندگان بیمار به انسان و حالت مخزنی پرندگان به اثبات رسیده است .
اهداف مراقبت آنفلوانزای پرندگان در انسان:
۱-پیگیری موارداحتمالی آلودگی در انسان و هوشیار کردن نظام بهداشتی
۲-انجام اقدامات لازم بلافاصله پس از بروز در پرندگان
۳-پیگیری احتمال تغییر روند انتقال آنفلوانزای H5 /A ( آنفلوانزای A نوع H5 N1 ) از انسان به انسان
۴-انجام به موقع اقدامات پیشگیرانه بوسیله واکسن و دارو
۵-رعایت اصول محافظتی در کارکنان شاغل در مرغداریها
۶-ثبت و گزارش موارد مشکوک انسانی
۷-درمان موارد مشکوک انسانی
افراد تحت مراقبت آنفلوانزای پرندگان :
در ایران که هنوز آنفلوانزای A/H5 به عنوان یک عامل بیماریزا در انسان یا جمعیت حیوانات ثبت وگزارش نشده است مراقبت بیماران بر اساس بروز موارد آنفلوانزا در پرندگان و بخصوص مرغداری ها وافرادی که از مناطق آندمیک بیماری در پرندگان مراجعت کرده اند انجام می پذیرد . لذا بروز بیماری در مرغداریها بر اساس گزارشات اداره کل دامپزشکی پیگیری می شود .
موارد زیر درمعرض خطر ابتلاء از حیوانات هستند :
*تماس های شغلی ، مشاغل در معرض خطر شامل :‌کارگران مزارع یا ماکیان اهلی (مرغداری ها، پرورش اردک ، بوقلمون و شتر مرغ )‌و خوک ، سایر کارگران فعال درمزارع ماکیان اهلی شامل افرادی که آنها را می گیرند ودر قفس می گذارند ، یا پرندگان را حمل می کنند ، پرندگان مرده را معدوم می کنند ، افرادی که درمغازه های فروش حیوانات زنده کار می کنند .
*آشپزها و مشاغل مشابه که با ماکیان اهلی زنده یا اخیراً کشته شده سروکار دارند .
*فروشندگان پرندگان دست آموز
*دامپزشکان شاغل در صنعت طیور
*افرادی که در آزمایشگاه هایی که نمونه ها برای ویروس های آنفلوانزای A/H7 , A/H5 بررسی می شوند ، فعالیت دارند .
*کارکنان مراقبت های بهداشتی
*افراد ساکن در مناطقی که مرگ ماکیان خانگی و پرندگان وحشی بیش از حد مورد انتظار اتفاق افتاده است .
*افرادی که سابقه مسافرت ۱۰ روز قبل از شروع علائم به کشور یا منطقه ای که طغیان آنفلوانزا در جمعیت حیوانی گزارش شده به همراه حداقل یکی از موارد زیر را دارند :
تماس ( کمتر از یک متر ) با ماکیان مرده یا زنده ، پرندگان وحشی ، یا خوک در هر جایی از کشورهای آلوده
مراجعه به محلی که ماکیان اهلی یا خوک مبتلا ( تأئید شده ) در ۶ هفته قبل وجود داشته است .
تماس ( لمس کردن یا فاصله شنیدن صحبت معمولی ) با یک مورد انسانی تأئید شده آلوده به آنفلوانزای A/H5
تماس ( لمس کردن یا فاصله شنیدن صحبت معمولی ) بایک شخص مبتلا به بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص که بعداً منجر به مرگ وی شده است .
چگونگی انتشار همه گیری آنفلوانزای پرندگان در سطح یک کشور:
در داخل یک کشور بیماری به آسانی از یک مرغداری به مرغداریهای دیگر انتقال می یابد زیرا تعداد زیادی ویروس در فضله پرندگان وجود دارد و باعث آلودگی گردوغبار و خاک می گردد و ضمناً ویروس از طریق هوا به آسانی از پرنده ای به پرندة دیگر منتقل می شود و لوازم و اشیاء آلوده ، غذاها ، قفسه ها ، لباس ها و بویژه کفش ها نیز موجب انتقال ویروس از محلی به محل دیگر می شوند و از طریق پاها و بدن حیواناتی نظیر جوندگان که نقش ناقل مکانیکی را ایفا می نمایند نیز ممکن است منتقل گردند و حتی شواهد محدودی حاکی از نقش کک ها به عنوان ناقل مکانیکی این ویروس می باشد
ویروس ممکن است از طریق فضولات پرندگان وحشی آلوده به ماکیان های اهلی انتقال یابد و خطر انتقال ویروس زمانی افزایش می یابد که ماکیان های اهلی خارج از قفس و آزاد بوده و یا از منابع آب آلوده به فضولات پرندگان وحشی ناقل ،استفاده نمایند . فروشگاههای مرغ زنده نیز در صورتی که وضعیت بهداشتی مناسبی نداشته باشند یکی دیگر از منابع انتشار ویروس خواهند بود . ویروس عامل آنفلوانزای پرندگان ممکن است از طریق تجارت جهانی
پرندگان زنده از کشوری به کشورهای دیگر انتقال یابد . همچنین پرندگان مهاجر و از جمله انواع آبزی ،دریایی و ساحلی قادربه حمل ویروس تا فواصل خیلی طولانی و انتقال به مناطق جدید می باشند و شواهدی هم در مورد انتشار جهانی برخی از ساب تایپ های این ویروس از این طریق وجود دارد . لازم به ذکر است که ماکیان های آبزی وبویژه اردک های وحشی مخازن طبیعی این ویروس بوده و از طرفی از مقاومت بالایی در مقابل عفونت حاصله برخوردارند و بدون اینکه به بیماری شدیدی مبتلا شوند قادرند ویروس را در محیط اطراف خود منتشر کنند .
اشکال بالینی بیماری در پرندگان :
این بیماری ممکن است در پرندگان به دو شکل بالینی عارض شود :
۱- ناخوشی خفیفی که گاهی فقط با ژولیدگی پرها یا کاهش تولید تخم مرغ مشخص می شود .
۲- شکل شدید که اصطلاحاً به آنفلوانزای شدیداً بیماریزای پرندگان ، موسوم است و برای اولین بار در سال ۱۸۷۸ در ایتالیا تشخیص داده شده و در پرندگان از قابلیت سرایت خیلی بالایی برخوردار بوده و تقریباً‌ در صددرصد موارد ، سریعاً‌ باعث مرگ آنها می شود .
کنترل آنفلوانزای پرندگان :
مهمترین اقدام کنترلی شامل معدوم کردن سریع کلیه پرندگان بیمار یا تماس یافته ، دفع مناسب لاشه ها و قرنطینه کردن و ضدعفونی کردن مرغداریها میباشد . لازم به ذکر است که ویروس مزبور در عرض ۳ ساعت در دمای ۵۶ درجه سانتیگراد یا نیم ساعت در دمای ۶۰ درجه سانتیگراد و همچنین در تماس با مواد ضد عفونی کننده رایج نظیر فرمالین و ید از بین خواهد رفت . ولی در دماهای پائین مقاوم بوده و حداقل تا سه ماه بعد ممکن است در کودهای آلوده ، زنده بماند . همچنین قادر است در محیط آب در دمای ۲۲ درجه سانتیگراد به مدت ۴ روز و در دمای صفر درجه سانتیگراد به مدت بیش از ۳۰ روز به حیات خود ادامه دهد . شایان ذکر است که مقدار یک گرم از کود آلوده به اشکال شدیداً بیماریزای ویروس آنفلوانزای پرندگان حاوی تعداد بسیار زیادی ویروس بوده و قادر به آلوده کردن حدود یک میلیون مرغ ،می باشد . یکی دیگر از اقدامات کنترلی مهم این بیماری در بین پرندگان ، محدودیت جابجایی پرندگان در داخل کشور و یا بین کشورها می‌باشد .
کنترل حرکات پرندگان در منطقه محافظت(حداقل به شعاع ۳ کیلومتر) و منطقه مراقبت(حداقل به شعاع ۱۰ کیلومتر) در اطراف محل آلوده باید تعیین و اعلام گردد.منطقه های مشخص شده حداقل تا ۳۰ روز بعد از پاک سازی و ضد عفونی محل باید محافظت شوند.
به نظر می رسد جلوگیری از تماس های ماکیان های اهلی با پرندگان وحشی و بویژه پرندگان آبزی باعث پیشگیری از انتشار ویروس های بیماریزا در بین پرندگان اهلی می گردد . ضمناً مشخص شده است که استفاده این پرندگان از منابع مشترک آب ، یکی از راههای انتقال حتمی ویروس است . زیرا این آب ها به وسیله فضولات پرندگان وحشی ، آلوده گردیده و به آسانی باعث انتقال ویروس به پرندگان اهلی می گردد. شایان ذکر است که آلودگی اینگونه آبها به دنبال تجمع پرندگان مهاجر ، از نظر آزمایشگاهی نیز به اثبات رسیده است و لذا محدود کردن اینگونه تماس ها ، از بین بردن پرندگان اهلی بیمار یا تماس یافته با ویروسهای H7 , H5 ( تنها سوش های با بیماریزایی بالا ) حتی در صورتی که این ویروس ها در ابتدای طغیان از پاتوژنیسیته پائینی برخوردار باشند توصیه شده است . زیرا در بسیاری از طغیانهایی که در پنسیلوانیا ، مکزیکو ، ایتالیا و ….. رخ داده است ، علیرغم اینکه ویروس عامل همه گیری در ابتدا از بیماریزایی کمی برخوردار بوده ولی تدریجاً‌ در عرض ۹-۶ ماه پس از چند بار عبور از بدن ماکیان ها به ویروس با بیماریزایی بالا و میزان کشندگی حدود ۱۰۰% تبدیل گردیده است .
سازمان جهانی بهداشت در رابطه با همه گیری آنفلوانزای A(H5N1) تأکید کرده است که با توجه به اینکه دلایل متقاعد کننده ای مبنی بر انتقال این ویروس از پرندگان وحشی به اهلی در دست نمی باشد نیازی به دفع پرندگان وحشی نمی باشد .
مراقبت آنفلوانزای پرندگان در انسان
تعاریف موارد مبتلاء به آنفلوانزای A/H7 و A/H5 :
بیمارانی که تحت بررسی قرارمی‌گیرند:
بایستی اطلاعات کامل از بیماران تب‌دار(درجه حرارت بیشتر از ۳۸ درجه سانتی‌گراد) با حداقل یکی از علائم سرفه، گلودرد و تنگی نفس ، کونژونکتیویت بدست آورد.
تعریف مورد مشکوک مبتلا به آنفلوانزای A/H7 و A/H5
I ـ هربیمار تب‌دار(درجه حرارت بیشتر از ۳۸ درجه سانتیگراد) به همراه حداقل یکی ازعلائم زیر:
v سرفه
v کلودرد
v تنگی نفس
v کونژونکتیویت
به همراه حداقل یکی از یافته های زیر:
الف) سابقه تماس در ۱۰ روز قبل از شروع علائم با پرندگان بخصوص مرغ که بدلیل یک بیماری مرده باشد.
ب) وجود سابقه تماس درطی ۱۰ روز قبل از شروع علائم با یک مورد تائید شده آنفلوانزای A/H7 و A/H5 که در مرحلة واگیر داری بیماری بوده‌است(یک روز قبل از شروع علائم تا ۱۰ روز بعد از شروع علائم).
ج) سابقه تماس در طی هفت روز قبل از شروع علائم با سطوح و محیط آلوده به آنفلوانزای پرندگان
د) درطی ۱۰ روز قبل از شروع علائم سابقه کار در آزمایشگاهی که نمونه‌های انسانی یا حیوانی مشکوک به آلودگی آنفلوانزای پرندگان بسیار بیماریزا(HPAI) داشته‌اند.
و) جود یک تست آزمایشگاهی مثبت آنفلوانزای A که نتواند نوع ویروس رامشخص کند.
II ـ مرگ بدلیل بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص(Unexplained) و حداقل یکی از موارد زیر:
الف) اقامـت در مناطقی که موارد مشکوک یا تائیدشده آلودگی با آنفلوانزای بسیار بیماریزا(HPAI) گزارش شده‌است.
ب) وجود سابقه تماس در طی ۱۰ روز قبل از شروع علائم با یک مورد تاییدشده انسانی آنفلوانزای A/H5 که در مرحله واگیر داری بیماری بوده‌است.
تعریف مورد احتمالی مبتلا به آنفلوانزایA/H7 و A/H5
هر بیمار مشکوک به همراه شواهد آزمایشگاهی محدود برای آنفلوانزای یا A/H5 ( جداسازی آنتی بادی اختصاصی H5 یا H7 در یک نمونه سرم )
تعریف مورد قطعی مبتلا به آنفلوانزایA/H7 و A/H5
مورد مشکوک یا محتمل به همراه حداقل یکی از آزمایشات زیر:
الف ) نتیجه کشت مثبت برای آنفلوانزای A/H5 یا A/H7
ب ) PCR مثبت برای آنفلوانزای A/H7 یا A/H7
ج ) روش آنتی بادی ایمنوفلورسانت با بکار بردن منوکلونال آنتی بادی آنفلوانزای A/H5 یا A/H7
د ) چهار برابر افزایش تیتر آنتی باید اختصاصی آنفلوانزای A/H5 یا A/H7 در دو نمونه سرم
پیگیری موارد مشکوک انسانی:
موارد مشکوک انسانی بایستی طبق لیست خطی پیوست از شهرستان به دانشگاه و سپس از دانشگاه به مرکز مدیریت بیماری‌ها گزارش گردند و ضمن تکمیل فرم بررسی اپیدمیولوژیک پس از بهبود یا فوت ارسال شود.
موارد مشکوک بایستی تا بیست و چهار ساعت پس از قطع تب در بیمارستان تحت نظر قرارگیرند، یا در صورتی که علت دیگری برای بیماری تشخیص داده‌شده زودتر مرخص گردد.
اقداما ت پیشگیری از انتقال تنفسی و بهداشت دست‌ها( شست و شوی دست‌ها با آب و صابون به مدت ۱۵ تا ۲۰ ثانیه) برای کاهش ریسک خطر انتقال ویروس بسیار با اهمیت است.
ارزیابی موارد مشکوک :
یک نمونه از مجرای تنفسی برای موارد مشکوک گرفته شود ( برای مثال سوآ‍پ نازوفارنگس ) نمونه باید برای آنفلوانزای A به روش RT-PCR بررسی شود و در صورت مثبت بودن برای H1 و H3 با همین روش بررسی شود .
دو نمونه سرم مرحله حاد(هفته اول شروع بیماری) و مرحله نقاهت(بعد از سه هفته ازشروع بیماری) جهت بررسی آنتی‌بادی آنفلوانزای پرندگان تهیه شود.
استراتژیهای پیشگیری آنفلوانزای پرندگان A(H5N1) در انسان در وضعیت غیرپاندمی :
الف ) احتیاطات جدا سازی در مراکز بهداشتی درمانی و بیمارستان :
ب ) پرسنل بهداشتی درمانی در معرض تماس :
ج ) احتیاطات برای تماسهای نزدیک وخانگی :
د ) احتیاطات برای مسافرین :
الف ) احتیاطات جدا سازی در مراکز بهداشتی درمانی و بیمارستان :
¨ بیماران باید در وضعیت ایزولاسیون استاندارد ، تماسی و قطره ای و Airborne قرار گیرند.
¨ بیماران باید به تنهایی در یک اتاق با فشار منفی بستری شوند در غیر اینصورت در یک اتاق یک تخته و درب بسته باشد .
¨ اگر اتاق یک تخته در دسترس نمی باشد ، بیماران مشابه با تشخیص یکسان ممکن است در اتاق چند تخته هم بستری شوند ولی تختها باید حداقل یک متر از همدیگر فاصله داشته باشند و بهتر است بین تختها پارتیشن بندی شود (حداقل با پرده)
¨ ماسکهای با تاثیر (با استاندارد NIOSH ،‌N-95 یا معادل) ، گان آستین بلند ، محافظ صورت یا عینک محافظ و دستکش برای پرسنل بهداشتی درمانی توصیه می شوند .
¨ وقتی میسر باشد ، پرسنل بهداشتی درمانی مسئول مراقبت بیمار محدود باشند و از تماس با سایر بیماران هم پرهیز نمایند.
¨ بیماران ممنوع الملاقات می باشند .
¨ شستشوی مکرر دست و رعایت بهداشت فردی و اجتماعی ضروری است .
¨ حتی الامکان از وسایل یکبار مصرف جهت بیمار استفاده شود .
¨ هنگام شستشو وسایل مورد استفاده رعایت تمام احتیاطات بهداشتی ایمنی ( ماسک ، دستکش ،عینک ) لازم است .
¨ ویروس حداقل تا ۲۴ ساعت در محیط زنده می ماند لذا پس از ترخیص بیماران حتی الامکان تا ۲۴ ساعت از بستری نمودن سایر بیماران در اطاق مربوطه اجتناب گردد . ضروری است در اطاق عملیات ضدعفونی و گندزدایی بعمل آید .
ب ) پرسنل بهداشتی درمانی در معرض تماس :
¨ پرسنل مراقبت بیماران باید دوبار روزانه درجه حرارت خود را چک کنند و هرگونه تب یا علائم مشکوک به آنفلوانزا را به مسئول کنترل عفونت گزارش دهند. اگر احساس بیماری کردند پس از بررسی توسط پزشک کنترل عفونت ، به هیچ وجه نباید در مراقبت مستقیم بیمار دخالت داده شوند . اگر تب کردند باید تستهای تشخیصی جهت تأیید تشخیص آنفلوانزا انجام شود و اگر علت دیگری متصور نمی باشد ، همزمان فوراً تحت درمان با اوسلتامیویر قرار گیرند .
¨ آنهائی که تماس احتمالی با ترشحات ، ذرات تنفسی آلوده بدون رعایت احتیاطات داشته اند باید پیشگیری بعد از تماس با ۷۵mg اوسلتامیویر روزانه به مدت ۱۰-۷ روز دریافت کنند .
¨ پرسنل بهداشتی که درگیر فرآیندهای پرخطر (فرآیندهایی که تولید ذرات آئروسل می کند نظیر استفاده از دستگاه ساکشن و عملیات احیاء و … ) هستند باید پیشگیری قبل از تماس دریافت کنند .
ج ) احتیاطات برای تماسهای نزدیک وخانگی :
موارد تماس خانگی باید با شستشوی کامل دستها بمدت ۳۰ ثانیه با آب و صابون ، عدم استفاده مشترک از ظروف غذاخوری ، پرهیز از تماس چهره به چهره با موارد احتمالی یا تائید شده بیماری را داشته
¨ باشند و از ماسک و وسایل حفاظت فردی استفاده کنند . از آنجا که احتمال دفع ویروس تا ۲۱ روز از شروع بیماری یا ۷ روز پس از قطع تب وجود دارد بهتر است در طی این مدت توصیه ها رعایت شود .
¨ موارد تماس با بیمار یا موارد تماس در محیط های بسته (محیط خانه ،‌خانواده ، بیمارستان و سایر مراکز نگهداری یا سرویسهای نظامی) باید روزانه دو مرتبه کنترل درجه حرارت شده و پیگیری علائم بیماری تا هفت روز از آخرین تماس انجام شود . در این افراد پیشگیری پس از تماس ۷۵ mg اوسلتامیویر روزانه به مدت ۱۰-۷ روز قابل توصیه است . دز دارو جهت کودکان و بیماران مزمن و یا شرایط خاص با نظر پزشک معالج تعدیل ( adjust) گردد .
¨ موارد تماس نزدیک و خانگی در صورتیکه دچار تب بالا ۳۸ درجه و سرفه ، تنگی نفس ، اسهال یا سایر علائم شوند بلافاصله تحت درمان داروهای ضدویروس قرار گرفته و تستهای تشخیصی انجام شود .
د ) احتیاطات برای مسافرین :
منعی برای مسافرت افرادبه مناطق که آلودگیH7 و A/H5 ثابت شده است وجود ندارد.
هیچگونه شواهدی که نشان دهد بیماری از انسان به انسان منتقل می شود وجود ندارد و افراد محدودی که مبتلا شده اند تماس مستقیم با پرندگان بیمار داشته اند .کشورهای که طغیان آنفلوانزای H7 وA/H5 تا آگوست سال۲۰۰۵ میلادی گزارش شده شامل: ویتنام ، چین ، لائوس ، تایلند ، کمبوج ، اندونزی ، سنگاپور ، کره ، هنگ کنگ ، ژاپن ، پاکستان ، مالزی ، روسیه و قزاقستان ، مغولستان می باشند. به افرادی که قصد مسافرت به این کشورها را دارند موارد زیر توصیه می شود:
¨ مسافرین ترجیحاً دو هفته قبل از مسافرت به مناطق آلوده (فعلا اندونزی تایلند ، ویتنام ، چین ، مالزی ، کره جنوبی ، ژاپن ، پاکستان ، لائوس ، قزاقستان روسیه ، کمبوجیه و ترکیه ) بایستی با واکسن موجود انسانی واکسینه شوند .
¨ مسافرین باید از تماس مستقیم با پرندگان شامل مرغ و خروس ، اردک و غاز که ظاهراً سالم هستند و مزارع پرورش و بازارهای فروش پرندگان زنده پرهیز نمایند و همچنین از لمس کردن سطوح آلوده با مدفوع و ترشحات پرندگان نیز پرهیز کنند .
¨ مسافرین باید با رعایت بهداشت فردی و شستشوی مرتب دستها یا استفاده از ژلهای حاوی الکل و عدم مصرف غذاهای نیم پخته مرغی و یا تخم مرغ نیم پز احتمال تماس با بیماری را کم کنند.
¨ حتماً بعد از جابجایی مرغ برای پخت و پز در آشپزخانه دستهایشان را با آب وصابون بشویند.
¨ در صورتیکه تا ۱۰روز پس از بازگشت از منطقه آلوده علائم تب و نشانه های تنفسی ظاهر گردد بایستی با پزشکان مشورت نمایند .
اقدامات لازم در هنگام بروز آنفلوانزای پرندگان در مرغداری‌ها برای افراد در معرض خطر :
براساس مصوبات کمیته کشوری پس از تأیید اولین مورد آلودگی ماکیان کشور به A/H5 کلیه کارکنان شاغل در مرغداریها و کشتارگاههای طیور و دامپزشکان طیور سراسر کشور بایستی تحت واکسیناسیون آنفلوانزای انسانی با هزینه کارفرما وزیر نظر مرکز بهداشت شهرستان قرار گیرند. همچنین پس از تائید اولین مورد آلودگی ماکیان به A/H5 در صورت بروز مورد مشکوک طیور به آنفلوانزا درهر مرغداری بر اساس گزارش اداره کل دامپزشکی استان، داروی ضد ویروس اوسلتامیویر به میزان ۷۵ میلی‌گرم روزانه برای کارکنان مرغداری و افراد شاغل در آن یا آمانتادین به میزان ۱۰۰ میلی گرم دوبار در روز شروع می گردد تا نتایج آزمایشگاهی نشان دهد که علت
ضمناً در صورت تائید وجود H5 در مرغداری استفاده از وسایل ایمنی شامل : دستکش یکبار مصرف،رو پوش یا لباس مناسب آستین بلند ، چکمه یا روکفشی یک بار مصرف عینک محافظ برای محافظت غشاء مخاطی چشم، کلاه، ماسک‌های یکبار مصرف (شامل N-100 یا N-99 یا N-95 که برای عوامل خطرناک دیگرمحیطی (برای مثال ذرات معلق یا گرد و غباربکار می رود ) توصیه شده است. کارکنانی که نمی‌توانند ماسکهای فوق را در صورت خود ثابت‌کنند بایستی از ماسک‌های با ---------- استفاده نمایند.
پس از هربار استفاده همة وسایل باید بطور مناسب معدوم گردند شست و شوی دست‌ها با آب و صابون برای ۱۵ تا ۲۰ ثانیه یا محلول بتادین پس از درآوردن وسایل ایمنی یا هرگونه تماس مشکوک الزامی است. استفاده از وسایل و انجام اقدامات فوق با نظر اداره کل دامپزشکی استان و واحد بهداشت محیط برای همه افرادی که در مرغداری مشکوک کار می‌کنند و در معدوم‌کردن مرغ‌های مشکوک مشارکت دارند الزامی است و معدوم کردن آنها لازم است.
برای ضد عفونی کردن وسایل آلوده به خون و مایعات بدن بیماران مشکوک ، هیپوکلرید سدیم ۱% و برای ضد عفونی کردن سطوح فلزی صاف که مواد سفید کننده نمی توان استفاده کرد برای مثال روی میز ، از الکل ۷۰% استفاده می شود.
مام پرندگان نسبت به ابتلا به این بیماری حساس هستند اما پرندگان اهلی به مراتب آسیب پذیرتر می باشند و بیماری در آنها سریعتر به اپیدمی تبدیل می شود . بیماری در پرندگان دو مشکل دارد . در مشکل اول بیماری خفیف است و ممکن است فقط به صورت غیرعادی درآمدن پرها ( بصورت تاخورده و چروکیده ) و یا عدم تولید تخم باشد اما مشکل دوم که نگرانی شدیدی ایجاد می کند در اثر آنفلوانزاهای خیلی بیماری زای پرندگان ایجاد می شود . این شکل از بیماری در سال ۱۸۷۸ در ایتالیا شناخته شد که برای پرندگان سریعاً کشنده بود و مرگ و میر ناشی از آن در پرنده ها ۱۰۰٪ است . پرنده ها ممکن است در همان روز اول ابتلای به بیماری تلف شوند .
مهمترین اقدام کنترلی در چنین مواردی سربریدن و یا له کردن تمام پرندگان مبتلا به عفونت و همه پرندگان دیگری است که با آنها در تماس بوده اند . مرغداری باید قرنطینه شده و اقدامات ضدعفونی سازی شدیدی صورت گیرد . باید توجه داشت ویروس در درجه حرارت پایین راحت تر زنده می ماند . در کود و خاک مزرعه آلوده تا ۳ ماه زنده می ماند . در آب ۲۲ درجه تا ۴ روز زنده است و در آب صفردرجه تا ۳۰ روز باقی است . مطالعات نشان داده ویروس های خیلی بیماری زای موجود در یک گرم کود آلوده می توانند تا یک میلیون پرنده را آلوده کنند .
یکی دیگر از اقدامات مهمی که باید صورت گیرد توقف حمل و نقل پرندگان زنده از شهری به شهر دیگر و از کشوری به کشور دیگر است .
در یک شیوع آنفلوانزای پرندگان در ایالت پنسیلوانیا در آمریکا ۱۷ میلیون مرغ تلف شده و ۱۵ میلیون دلار خسارت این بیماری در مکزیک در سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ بود . بهمین دلیل بلافاصله پس از تشخیص باید در کشور و بخصوص صنعت پرورش طیور وضعیت فوق العاده اعلام شود . در داخل یک کشور بیماری بسرعت از مرغداری به مرغداری دیگر می رود . ویروس از طریق هوا از پرنده ای به پرنده دیگر منتقل می شود و پرندگان با استنشاق ویروس آلوده می شوند .
ابزار و لوازم ، وسایل نقلیه حمل و نقل مرغ ، ظروف غذا و مواد غذایی ،‌قفس و حتی لباس مرغداران می تواند عامل انتقال ویروس باشد ( بخصوص کفش مرغداران خیلی اهمیت دارد ) شواهد کمی وجود دارد که نشان می دهد بیماری ممکن است از طریق حشرات نیز انتقال یابد که در این انتقال نیز حشره به عنوان ناقل مکانیکی است .
قطرات تنفسی پرندگان آلوده می تواند پرندگان اهلی را در داخل مرغداری ها و حتی خارج از آنها آلوده کند . خطر انتقال عفونت از پرندگان وحشی به اهلی بیشتر است . در بازارهایی که مرغ زنده می فروشند و مملو از مرغ و پرندگان دیگر است و شرایط بهداشتی نامطلوب می باشد این خطر بیشتر می شود .
مرغان مهاجر دریایی بخصوص اردک های وحشی مخازن طبیعی ویروس محسوب می شوند و از سویی خود این پرندگان مقاومترین پرندگان نسبت به ابتلاء به بیماری محسوب می شوند . آنها می توانند تا مسافتهای طولانی ویروس را حمل کنند و عاملی برای انتقال ویروس از یک کشور به کشور دیگر شوند .
مقامات بهداشتی رسمی جهان معتقدند شیوع آنفلوانزا در پرندگان به دلایل مختلف می تواند علامت هشدار دهنده ای نسبت به قریب الوقوع این اتفاق در انسان باشد . اول آنکه اکثر اپیدمی های بزرگی که در آسیا رخ داده بواسط گونه بشدت بیماریزای آن بوده است . در ضمن شواهد فزاینده ای وجود دارد دال براینکه این زنجیره ظرفیت منحصر بفردی در جهش و عبور از سد بین انسان و پرنده داشته و باعث بیماری شدید و مرگباری در آینده در انسان خواهد شد . نگرانی بزرگتر امکان شیوع در انسان با همین ویروس است . اگر ویروسهای جدید ژنهای انسانی کافی داشته باشد انتقال می تواند بصورت مستقیم از انسان به انسان صورت گیرد ( یعنی انتقال انسان به انسان جایگزین انتقال پرنده به انسان می شود ) این واقعه یکبار در سال ۱۹۱۸ رخ داد که در آن هنگام ظرف ۲ سال چندین نوع بزرگ بیماری پدیدار شد و در نتیجه آن ۴۰ تا ۵۰ میلیون نفر جان باختند .
در میان سوشهای ویروس نوع H5N1 از همه خطرناکتر است ولی در بین انسانها بسیار نادر است .
بهرحال کنترل هر چه سریعتر آنفلوانزای پزندگان با هر زنجیره ای از ویروس که باشد حتی اگر در گروه بیماریزایی کم قرار گیرد نیز از اهمیت فوق العاده زیادی برخوردار است . بعضی از ویروسها که بیماری زایی آنها کم است اگر در میان پرندگان به چرخش درآیند تا ۹ ماه بشدت بیماریزا می شوند .
طبیعتاً با توجه به اینکه ویروسهای آنفلوانزا بشدت ناپایدار هستند و رفتار آنها غیرقابل پیش بینی است ، نمی توان صددرصد از شیوع آن جلوگیری کرد ، لیکن سازمان جهانی بهداشت معتقد است اگر اقدام صحیح و سریعی صورت گیرد می توان سرعت شیوع منطقه ای آنرا بشدت کاهش داد .
سازمان جهانی بهداشت کار تهیه واکسن آنفلوانزایی که محافظت علیه H5N1 را نیز ایجاد نماید شروع کرده است .
جالب اینکه مطالعات اولیه نشان می دهد ویروس H5N1 در سال ۲۰۰۴ نسبت به ویروس در سال ۲۰۰۳ جهش های متعددی پیدا کرده است . وقتی واکسنهای فعلی بدرستی برای گروههای در معرض خطر تجویز شوند ، مثلاً برای کسانی که پرندگان را سر می برند علیه ویروسهای آنفلوانزای انسانی در چرخش محافظت ایجاد می کنند .
**توصیه‌هایی برای پیشگیری از بیماری آنفلوانزای پرندگان **
بیماری آنفلوانزای پرندگان از طریق ترشحات بدن پرنده آلوده به ویروس این بیماری منتقل می شود بنابراین مهمترین اقدام برای پیشگیری از این بیماری خودداری از دست زدن به بدن پرنده آلوده به این بیماری است.
بیماری آنفلوانزای پرندگان انواع مختلفی دارد که اکثر آنها فقط در میان پرندگان قابل انتقال است فقط نوع فوق حاد آنفلوانزای پرندگان با عنوان آنفلوانزایH5N1 بین انسان و پرندگان مشترک است و امکان انتقال این بیماری از پرندگان به انسان وجود دارد.
ویروس آنفلوانزای پرندگان از طریق ترشحات بدن پرنده آلوده به ویروس این بیماری ممکن است به انسان منتقل شودبه همین علت پزشکان توصیه می کنند در صورتی که با جسد یک پرنده مرده مواجه شدید به هیچوجه به آن دست نزنید چون ممکن است علت مرگ آن آنفلوانزای فوق حاد پرندگان باشد و لمس آن موجب انتقال این بیماری می شود.
ویروس آنفلوانزای پرندگان از طریق خوردن گوشت پرنده منتقل نمی شود به خصوص اگر گوشت پرنده در حرارت بالای ۷۰ درجه پخته شده باشد، بنابراین توصیه پزشکان این است که در هر صورت گوشت پرندگان به صورت کاملا پخته مصرف شود و برای کندن پوست و پر آنها حتما از دستکش استفاده شود.
بیماری آنفلوانزای پرندگان به علت ماهیت آن بیشتر یک بیماری شغلی محسوب می شود و بیشتر شکارچیان و افرادی که در مرغداریها کار می کنند در معرض خطر این بیماری قرار دارند، این افراد باید حتما آموزشهای لازم را برای پیشگیری از این بیماری ببینند، حتما باید هنگام لمس پرندگان دستکش به دست داشته باشند و دهان و بینی خود را بپوشانند.
مهمترین توصیه پزشکان به مردم عادی به خصوص کودکان برای پیشگیری از بیماری آنفلوانزای پرندگان این است که به هیچوجه به پرندگان مرده دست نزنند و در صورت لمس هر پرنده‌ای بلافاصله دستهای خود را آب و صابون بشویند.
در زمان حاضر هنوز هیچ موردی از بیماری آنفلوانزای پرندگان در داخل کشور گزارش نشده است و وزارت بهداشت با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت جهاد کشاورزی به شدت مناطق آلوده به این بیماری را تحت کنترل دارند و هر مورد مرگ و مشکوک پرندگان را بلافاصله نمونه گیری می کنند.
از میان کشورهای همسایه ایران اکنون ترکیه بیش از بقیه با این بیماری درگیر شده است و تاکنون حداقل ۴ نفر بر اثر این بیماری در ترکیه مرده اند که دو نفر آنها کودکانی بوده اند که به پرنده مرده دست زده بودند.
اکنون نگرانی از ورود این بیماری به داخل کشور از مرزهای غربی افزایش یافته است به همین علت ترددهای یکروزه به ترکیه ممنوع شده و جوجه ها و مرغداریهای نزدیک مناطق مرزی تعطیل شده‌اند.
دستگاههای مسئول با همکاری وزارت کشور همه ترددها در مرزهای غربی کشور را کنترل می کنند خودروهای عبوری از مرز بارزگان ضدعفونی می شوند.
علاوه بر آن با توجه به وضعیت کشور عراق نگرانی از وجود این بیماری در این کشور نیز افزایش یافته است به همین علت به زائران و افرادی که به این کشور سفر می کنند نیز توصیه می شود اصول بهداشتی ذکر شده را با دقت بیشتری رعایت کنند و در صورتی که سفر آنها ضروری نیست آن را به تعویق بیندازند.
با وجود این به علت مهاجرت پرندگان در فصل زمستان از مرزهای شمالی و امکان استقرار آنها در هر جای کشور، خطر آنفلوانزای پرندگان فقط به مناطق غربی و شمالی کشور منحصر نمی شود و در هر نقطه ای ممکن است پرنده آلوده به ویروس«H5N1» وجود داشته باشد بنابراین توصیه های پیشگیرانه ذکر شده از قبیل خودداری از لمس پرندگان مرده یا مشکوک و شستن بلافاصله دستها در صورت لمس آنها، استفاده از دستکش هنگام ذبح یا پرکندن پرندگان و نیز پختن کامل مرغ و پرندگانی که مصرف خوراکی دارند الزامی است.
هنوز در مورد امکان انتقال ویروس آنفلوانزای پرندگان از انسان به انسان مطلب اثبات شده ای وجود ندارد و به نظر نمی رسد امکان انتقال این بیماری از انسان به انسان وجود داشته باشد با این حال با توجه به انتقال بیماری آنفلوانزای انسانی از انسان به انسان و این امکان که ممکن است فردی به طور همزمان آنفلوانزای انسانی و پرندگان را با هم بگیرد توصیه می شود، افرادی که در معرض خطر این بیماری هستند واکسن آنفلوانزای انسانی را تزریق کنند تا امکان جهش ژنتیکی ویروس این بیماری به نحوی که امکان انتقال انسان به انسان آن باشد، فراهم نشود.
بیماری آنفلوانزای پرندگان هنوز واکسن ندارد البته پژوهشگران در سطح دنیا مشغول تلاش برای کشف واکسن این بیماری هستند و پیش بینی می شود به زودی واکسن این بیماری نیز کشف شود، در حال حاضر فقط واکسن آنفلوانزای انسانی در اختیار پزشکان است و علاوه بر آن داروی درمان این بیماری نیز با عنوان داروی «تامیفلو» به میزان کافی در کشور خریداری شده و مقادیر بیشتری نیز این دارو به زودی از خارج کشور خریداری و توسط وزارت بهداشت برای مواجهه با خطر این بیماری دپو می شود.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:08 PM
آنفلوانزا


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=6ca2f9ff75fa50b4f52fc10a0452e612
آنفلوانزا
بیماری آنفلوانزا یک عفونت حاد تنفسی مسری است که عامل آن ویروس های آنفلوانزا می باشند .
شدت بیماری از موارد خفیف تا شدید متغیر است .
آنفلوانزا سالانه حدود ۵ تا ۲۰ درصد از افراد جوامع را درگیر می کند .
انتقال ویروس در جامعه سریع است به طوری که بیشترین میزان بروز بیماری در عرض ۲ تا ۳ هفته از شروع بیماری در جامعه رخ می دهد .
کسانی که در خطر بالای عوارض این بیماری هستند شامل افراد پیر ، کودکان ، زنان باردار و بعضی از بیماران خاص می باشند .
* علائم بیماری :
شامل تب ، احساس سرما ، سردرد ، خستگی مفرط ، سرفه خشک ، گلودرد ، آبریزش بینی ، درد عضلانی ، سوزش و آبریزش چشم و علائم گوارشی که در کودکان بیشتر دیده می شود مانند تهوع ، استفراغ و اسهال می باشد . سرفه در مبتلایان می تواند برای مدت های طولانی باقی بماند .
* عوارض بیماری :
شامل عفونت ریوی میکروبی و از دست دادن آب بدن و همچنین تشدید بیماری های مزمن مانند نارسائی قلبی ،‌آسم و دیابت می باشد .
آنفلوانزا در کودکان ممکن است عفونت ثانویه گوش و سینوس را ایجاد نماید .
* روش انتشار ویروس :
ویروس های آنفلوانزا موجود در قطرات تنفسی ، از طریق سرفه و عطسه منتشر می شوند . در اغلب موارد این انتشار از فرد به فرد و معمولاً از طریق تماس دست با آنچه که به ویروس آلوده شده است و سپس تماس دست آلوده با دهان و بینی فرد منتقل می شود .
بزرگسالان ممکن است دیگران را ۱ روز قبل از شروع علائم تا ۷ روز پس از بروز بیماری مبتلا نمایند . که این امر به این معنی است که شما می توانید فردی را قبل از آنکه بیماری در شما ایجاد شده باشد مبتلا نمائید .
* روش های پیشگیری از آنفلوانزا
مؤثرترین روش پیشگیری در آنفلوانزا دریافت واکسن آنفلوانزا در پائیز هر سال می باشد . البته رفتارهای سالم بهداشتی نیز در پیشگیری از آنفلوانزا نقش بسزائی دارد .
و در نهایت داروهای ضدویروسی می تواند جهت پیشگیری از انتشار این بیماری مورد استفاده قرار گیرد .
* واکسن آنفلوانزا
در حال حاضر در ایران واکسن موجود بصورت تزریقی و تهیه شده از ویروس کشته شده آنفلوانزا می باشد . این نوع واکسن برای افراد بالای ۶ ماه اعم از افراد سالم و افراد دارای بیماری های مزمن قابل تجویز است .
نوعی دیگر از واکسن آنفلوانزا بصورت اسپری در بازار جهانی عرضه شده است که از ویروس ضعیف شده آنفلوانزا تهیه می گردد و می توان آنرا برای افراد سالم بین ۵ تا ۴۹ سال غیر از زنان باردار تجویز نمود .
تأثیر واکسن پس از دو هفته از زمان دریافت آن و از طریق ایجاد آنتی بادی ضد ویروس آنفلوانزا در بدن ایجاد می شود .
ماه های مهر و آبان بهترین زمان برای دریافت واکسن می باشند که البته در ماههای پس از آن نیز تجویز واکسن بعلت احتمال بروز آنفلوانزا از مهرماه تا اردیبهشت ماه مؤثر واقع می شود .
چه کسانی باید واکسن دریافت نمایند :
۱- افراد بالای ۶۵ سال
۲ – کودکان در سن ۶ ماه تا ۲۳ ماه
۳ – بالغین و کودکان بالای ۲ سال دارای بیماری های زیر :
بیماری های مزمن ریوی ( مانند آسم )‌ و قلبی و عروقی
بیماری های مزمن متابولیکی ( مانند دیابت ملیتوس )
نارسائی کلیوی
بیماری خونی شدید ( هموگلوبینوپاتی ها )
ضعیف سیستم ایمنی ( از قبیل ایدز و مواردی که به علت تجویز داروها ایجاد می شود )
۴ – افراد دارای سن ۶ ماه تا ۱۸ سال که روزانه آسپیرین مصرف می کنند .
۵ – زنانی که در فصول مستعد عفونت با ویروس آنفلوانزا ، در سه ماهه دوم و سوم حاملگی خواهند بود .
۶ – کسانی که کودک زیر ۶ ماه نگهداری می کنند .
۷ – کارکنان مؤسسات درمانی که در تماس با بیماران هستند .
۸ – در نهایت اعضای خانواده های پرخطر فوق الذکر نیز از گروههای واجد شرایط دریافت واکسن می باشند .
در اکثر موارد ، واکسن آنفلوانزا عارضه عمده ای ندارد و شایعترین عارضه جانبی این واکسن احساس سوزش در ناحیه تزریق می باشد .
چه کسانی نباید واکسن را دریافت نمایند :
افرادی که حساسیت شدید به تخم مرغ دارند
افرادی که در گذشته واکنش شدیدی به واکسن آنفلوانزا نشان داده اند .
کسانی که در گذشته سابقه بروز سندرم گیلن باره را پس از ۶ هفته از دریافت واکسن آنفلوانزا داشته اند .
کودکان زیر ۶ ماه
بیماران تب دار ( این افراد پس از فروکش کردن بیماری می توانند واکسن دریافت نمایند . )‌
رفتارهای خوب بهداشتی جهت پیشگیری از ابتلا به آنفلوانزا
در مدت بیماری فاصله خود را با اطرافیان حفظ نمائید .
حتی المقدور در زمان بیماری در منزل اقامت داشته باشید .
در زمان عطسه و سرفه ، جلوی دهان و بینی خود را با یک دستمال بگیرید .
در طول مدت بیماری به طور مرتب دست های خود را بشوئید .
در صورت وجود بیماری در اطرافیان جهت پیشگیری در ابتلا به آنفلوانزا از تماس دست خود با چشم ها و بینی و دهانتان اجتناب نمائید .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:08 PM
آبله مرغان را بشناسیم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=2281d234dea59d9dfe5d3cb88d299d09
آبله مرغان
آبله مرغان نوعی بیماری است که سراسر بدن را به صورت دانه های تاولی و خارش دار می پوشاند . این بیماری همانند سرماخوردگی به سرعت منتشر شده و سایر کودکان را مبتلا می کند . به طور متوسط ، نوددرصد کودکان در آمریکا پیش از رسیدن به پانزده سالگی دچار این بیماری می شوند . بیشتر موارد این بیماری ، در سنین پنج تا ده سالگی روی می دهد و شیوع آن در فصل های زمستان و بهار بیشتر است .
شدت واگیرداری آبله مرغان ، خطرناک نیست . بروز این بیماری در کودکان نیز خطری ندارد . اما افراد بالغ و نوزادانی که مادر آنها سابقه ابتلا به آبله مرغان نداشته اند ، در معرض خطر قرار دارند .
علت بیماری
عامل بیماری آبله مرغان ، ویروسی از خانواده هرپس ها به نام واریسلا زوستر ( وی – زد ) است . پس از این که کودک بهبود یافت ، این ویروس به صورت غیرفعال برای تمام عمر در اعصاب مجاور نخاع او باقی می ماند و او را برای همیشه نسبت به آبله مرغان مصون می سازد ، هر چند موارد استثنا نیز وجود دارد . ضعیف شدن سیستم ایمنی افراد مسن ( بالاتر از پنجاه سال ) می تواند ویروس موجود در بدن آنها را دوباره فعال کند و موجب زونا شود .
ویروس چگونه منتشر می شود
این بیماری به سادگی از طریق تماس با افراد ناقل و بیمار منتشر می شود . به طور معمول ویروس این بیماری در تاول ها ، حلق و بینی کودک بیمار وجود دارد و هوای اتاق را از طریق ترشحات ،‌آلوده می کند . انتقال بیماری بلافاصله پس از تنفس هوای آلوده و یا لمس کردن تاول یا لباس آلوده به ترشحات ، صورت می گیرد . کودک در اثر تماس با فردی که زونا دارد نیز به آبله مرغان مبتلا می شود .
دور کردن کودک بیمار از سایر اعضای خانواده نمی تواند از انتشار بیماری جلوگیری کند ، زیرا ویروس بیماری از طریق ذرات معلق در هوا منتشر می شود . نگهداری کودک در یک اتاق مجزا نیز ، خطر آلوده شده سایر اعضای خانواده را کاهش نمی دهد ، زیرا ویروس معلق در هوا از شکاف های در هم عبور کرده و محیط خانه را آلوده می سازد . احتمال آلوده شدن سایر اعضای خانواده ، حتی در صورتی که کودک بیمار در اتاقی دیگر باشد ، نود درصد خواهد بود .
آبله مرغان از دو روز پیش از پیدایش دانه های تاولی تا پنج روز پس از آن سرایت می کند ، بنابراین دوره انتشار بیماری توسط کودک آلوده ، هفت روز است .
نشانه های بیماری
از زمان آلوده شدن به ویروس آبله مرغان تا زمان پیدایش نشانه های بیماری ، فاصله ای وجود دارد که آن را دوره کمون می نامند . دو تا سه هفته پس از تماس با ویروس ،‌ابتدا علائمی چون تب خفیف و بی اشتهایی آشکار می شود و سپس دانه هایی در بدن پدید می آید که پس از چند ساعت به تاول تبدیل می شوند . این مرحله با خارشی شدید همراه است . تاول ها در عرض سه یا چهار روز افزایش یافته و تاول های قدیمی ترکیده و خشک می شوند . میزان تاول ها در کودکان از ده ها تا صدها عدد متفاوت است .
تاول ها صرف نظر از تعدادی که دارند ،‌ در کودک ناراحتی به وجود می آورند و آرامش او را بر هم می زنند . برای تخفیف خارش ها با پزشک تماس بگیرید تا داروی آنتی هیستامین و یا پمادهای آرام بخش تجویز کند . بیشتر والدین از باقی ماندن دائمی اثر تاول ها نگران هستند ، در حالی که اثر آنها طی چند هفته از بین خواهد رفت .
برخی کودکان علاوه بر تاول دچار تب شدید ( بیش از ۳۹ درجه ) نیز می شوند . به خاطر داشته باشید برای تخفیف تب ، از آسپرین استفاده نکنید ، زیرا مصرف آسپرین در کودکانی که به آبله مرغان و آنفلوآنزا مبتلا هستند ، سندرم ری ایجاد می کند . این سندرم کشنده است و بر کبد و مغز اثر می گذارد . نشانه های سندرم ، استفراغ های پی در پی هر چند ساعت یک بار ، اغما و ایست قلبی است . برای پرهیز از این سندرم و همچنین تسکین تب ، بهتر است از استامینوفن استفاده کنید . در هر حال ، تب کودک در مدتی کوتاه قطع خواهد شد .
بیماری های ثانویه
زمانی که کودک آبله مرغان می گیرد ، امکان مبتلا شدن او به بیماری های ثانویه نیز وجود دارد . رایج ترین بیماری ثانویه ، عفونت پوست است که در اثر خاراندن آن ایجاد می شود . چنانچه عفونت پوست عمیق باشد ، اثر زخم برای همیشه باقی خواهد ماند .
بهترین اقدامات پیشگیری کننده عبارتند از :
۱ – تسکین دادن خارش با استفاده از پمادی که پزشک تجویز کرده است ؛
۲ – کوتاه کردن ناخن های کودک ؛
۳ – تمیز نگه داشتن پوست و ناخن های کودک
به خاطر داشته باشید که پوست در حالت عادی دچار عفونت نمی شود و اثر آبله مرغان به زودی از بین می رود .
احتمال پدید آمدن بیماری های ثانویه خونی و عصبی بسیار ضعیف است . اگر دو یا سه روز پس از آغاز بیماری ، علائمی چون خواب آلودگی و استفراغ های پی در پی را مشاهده کردید ، هر چه زودتر به پزشک اطلاع دهید .
ابتلای زودرس به آبله مرغان
نوزادانی که مادرشان نسبت به آبله مرغان مصونیت دارند ، تا چند ماه پس از تولد به این بیماری مبتلا نخواهند شد . در غیراینصورت اگر کودک در ده روز نخست تولد ، با ویروس این بیماری تماس داشته باشد ، دچار آبله مرغان می شود . شدت بیماری در این شرایط بسیار وخیم و حتی کشنده است . چنانچه مادران پنج روز پیش از وضع حمل یا دو روز پس از آن به این بیماری مبتلا شوند ، نوزادان آنها نیز به نوع خفیف آن دچار خواهند شد .
آبله مرغان مادرزادی
چنانچه مادر بارداری در ماه های نخست ، آبله مرغان بگیرد ، این بیماری از طریق جفت به کودک او نیز منتقل می شود . این نوع بیماری را آبله مرغان مادرزادی می گویند که در دو درصد مواقع نارسایی های کشنده ای ایجاد می کند . این نارسایی ها ، روی مغز ، چشم و اندام های حرکتی تأثیر می گذارند . اگر مادران باردار ،‌ در ماه های نخست آبستنی آبله مرغان بگیرند ،‌ باید در مورد مصونیت داشتن خود مطمئن شوند . چنانچه پیش از این آبله مرغان گرفته باشند ، به طور قطع ایمن خواهند بود ، اما اگر شک دارند ، بهتر است آزمایش خون بدهند تا از حضور پادتن های ضد آبله مرغان در بدن خود اطمینان یابند . در صورتی که پادتن در بدن آنها موجود باشد ، نوزاد آنها سالم می ماند .
توجه : اگر خانمی در نیمه اول بارداری خود آبله مرغان بگیرد و مقاومتی در برابر آن نداشته باشد ، می تواند با تزریق پادتن ضد آبله مرغان ، خود را درمان کند . چنانچه مادری پنج روز پیش از به دنیا آوردن کودک یا دو روز پس از آن ، آبله مرغان بگیرد ، باید به نوزاد او حداکثر تا چهار روز پس از تولد ، پادتن ضد بیماری تزریق شود . اگر کودکان نارس در چند هفته اول پس از تولد ، دچار بیماری شوند ، باید حداکثر تا چهار روز پس از ابتلا به آن ، از طریق پادتن ضد بیماری ، درمان شوند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:09 PM
راهنمای مراقبت از آنفلوآنزای پرندگان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=bc9705ad9692308ccd91592cd47e5c0f


راهنمای مراقبت از آنفلوانزای پرندگان




آنفلوانزای پرندگان و اهمیت انتقال آن به انسان

انفلوانزای حیوانی در اکثر گونه های پرندگان و اسب و خوک و بسیاری از پستانداران مشاهده می شود ولی بجهت امکان پرواز و تنوع سوشهای ویروس انفلوانزای مشاهده شده در پرندگان و خطر انتقال آن به انسان ، آنفلوانزای پرندگان دارای اهمیت خاص می باشد.
آنفلوانزای پرندگان یکی از بیماریهای عفونی شناخته شده گونه های مختلف پرندگان است که دراثر عفونت ناشی از برخی از سویه های تیپ A ایجاد می شود .
این بیماری حدود ۱۰۰ سال قبل در بین پرندگان ایتالیا حادث گردیده و سپس به سایر نقاط جهان نیز منتشرشده است به نظر می رسد کلیه پرندگان نسبت به این بیماری حساس بوده ولی میزان حساسیت آنها ممکن است متفاوت باشد .
طیف علائم بالینی درپرندگان مختلف متفاوت بوده و قادر به ایجاد بیماری خفیف تا بسیارشدید ، مسری و کشنده می باشد . شکل شدید و کشنده بیماری ، دارای شروع ناگهانی بوده ازشدت بالایی برخوردار است و سریعاً‌ منجر به مرگ می‌شود به طوری که میزان مرگ ناشی از آن در حدود۱۰۰% می باشد . همچنین مشخص شده است که ماکیان دریایی و مخصوصاً‌ اردک های وحشی ، مخازن طبیعی این ویروس ها بوده در مقابل ابتلاء به بیماری حاصله ، شدیداً مقاومند
و از طرفی ماکیان های اهلی و از جمله مرغ ها و بوقلمون ها بویژه در مقابل اشکال همه گیر و سریعاً کشنده بیماری ، حساس می باشند .حدود ۱۵ ساب تایپ از ویروسهای شناخته شده آنفلوانزا قادر به ایجاد بیماری در پرندگان بوده و لذا پرندگان به عنوان مخازن این ویروسها به حساب می آیند . ولی تاکنون کلیه طغیان های ناشی از سویه های شدیداً بیماریزای ویروس آنفلوانزای پرندگان ناشی از ساب تیپ های H5 و H7 بوده اند .
لازم به تأکید است که تماس مستقیم یا غیر مستقیم پرندگان اهلی با پرندگان مهاجر آبزی ، ، یکی از علل شایع وقوع همه‌گیری آنفلوانزا در بین پرندگان اهلی به حساب می آید و مراکز فروش پرندگان زنده نیز نقش مهمی در انتشار همه گیری، ایفا می نمایند . از طرفی قرنطینه کردن مرغداری های آلوده و معدوم نمودن پرندگان بیمار یا تماس یافته ، جزو اقدامات کنترلی استاندارد به منظور جلوگیری از انتشار به سایر مرغداری ها در سطح یک کشور به حساب می آید . زیرا این ویروس ها معمولاً‌ از قابلیت سرایت بالایی برخوردار بوده و به سرعت به مرغداریهای دیگر نیزمنتشر می شوند و علاوه بر این ها ممکن است به صورت مکانیکی و توسط وسایل و تجهیزات ، غذاها ، قفسه ها و لباس های آلوده ، نیز انتشار یابند و همه گیریهایی ایجاد کنند که در صورت عدم اجرای اقدامات کنترلی فوری و مراقبت دقیق به مدت چندین سال ادامه یابند . مثلاً
انفلوانزای پرندگان می تواند در اکثریت گونه های پرندگان روی دهد. پرندگان مهاجر (وحشی و اهلی) مخازن طبیعی و عمده ویروسهای انفلوانزا هستند.پرندگان وحشی معمولا بدون علامت می باشند و ویروس را برای مدت طولانی دفع می کنند .
خطر گستــرش جهانی آنفلوانزای بسیار بیماریــزای پــرندگــان: که بوسیله آنفلوانزای A ( H5N1 و H7 احتمالاً سایر موارد ) در جمعیت حیوانات بخصوص ماکیان ایجاد می گردد و می تواند به انسان منتقل شود ، توجه به بهداشت عمومی را طلب می کند . نه تنها این ویروس انسان را آلوده می کند و موجب بیماری شدید بامیزان مرگ بالا می گردد بلکه این توانایی را دارد که خود را با انسان تطبیق دهد و به عنوان یک عامل بالقوه بیماریزا برای انسان مطرح گردد یا با سایر ویروس های آنفلوانزای انسانی ترکیب و موجب پدیدار شدن یک عامل بیماریزا با توانایی ایجاد پاندمی شود .
ویروس های آنفلوانزای پرندگان به طور طبیعی غیراز پرندگان و خوک باعث ایجاد عفونت در سایر گونه ها نمی شوند ولی درسال ۱۹۹۷ برای اولین بار ابتلاء انسان به آنفلوانزای تایپ A نیز در هنگ کنگ به اثبات رسید و با ابتلاء ۱۸ نفر باعث مرگ ۶ نفر آنان شد . این همه گیری که نوپدیدی آنفلوانزای پرندگان در انسان نیز به حساب می آید مقارن با همه‌گیری آنفلوانزای بسیار کشنده پرندگان در آن کشور بوده و با معدوم کردن ماکیان اهلی ، به سرعت فروکش کرده و همچنین در آن همه گیری تماس بسیار نزدیک انسان‌های بیمار با پرندگان ، انتقال مستقیم از پرندگان بیمار به انسان و حالت مخزنی پرندگان به اثبات رسیده است .

اهداف مراقبت آنفلوانزای پرندگان در انسان:
۱-پیگیری موارداحتمالی آلودگی در انسان و هوشیار کردن نظام بهداشتی
۲-انجام اقدامات لازم بلافاصله پس از بروز در پرندگان
۳-پیگیری احتمال تغییر روند انتقال آنفلوانزای H5 /A ( آنفلوانزای A نوع H5 N1 ) از انسان به انسان
۴-انجام به موقع اقدامات پیشگیرانه بوسیله واکسن و دارو
۵-رعایت اصول محافظتی در کارکنان شاغل در مرغداریها
۶-ثبت و گزارش موارد مشکوک انسانی
۷-درمان موارد مشکوک انسانی

افراد تحت مراقبت آنفلوانزای پرندگان :
در ایران که هنوز آنفلوانزای A/H5 به عنوان یک عامل بیماریزا در انسان یا جمعیت حیوانات ثبت وگزارش نشده است مراقبت بیماران بر اساس بروز موارد آنفلوانزا در پرندگان و بخصوص مرغداری ها وافرادی که از مناطق آندمیک بیماری در پرندگان مراجعت کرده اند انجام می پذیرد . لذا بروز بیماری در مرغداریها بر اساس گزارشات اداره کل دامپزشکی پیگیری می شود .
موارد زیر درمعرض خطر ابتلاء از حیوانات هستند :
*تماس های شغلی ، مشاغل در معرض خطر شامل :‌کارگران مزارع یا ماکیان اهلی (مرغداری ها، پرورش اردک ، بوقلمون و شتر مرغ )‌و خوک ، سایر کارگران فعال درمزارع ماکیان اهلی شامل افرادی که آنها را می گیرند ودر قفس می گذارند ، یا پرندگان را حمل می کنند ، پرندگان مرده را معدوم می کنند ، افرادی که درمغازه های فروش حیوانات زنده کار می کنند .
*آشپزها و مشاغل مشابه که با ماکیان اهلی زنده یا اخیراً کشته شده سروکار دارند .
*فروشندگان پرندگان دست آموز
*دامپزشکان شاغل در صنعت طیور
*افرادی که در آزمایشگاه هایی که نمونه ها برای ویروس های آنفلوانزای A/H7 , A/H5 بررسی می شوند ، فعالیت دارند .
*کارکنان مراقبت های بهداشتی
*افراد ساکن در مناطقی که مرگ ماکیان خانگی و پرندگان وحشی بیش از حد مورد انتظار اتفاق افتاده است .
*افرادی که سابقه مسافرت ۱۰ روز قبل از شروع علائم به کشور یا منطقه ای که طغیان آنفلوانزا در جمعیت حیوانی گزارش شده به همراه حداقل یکی از موارد زیر را دارند :


تماس ( کمتر از یک متر ) با ماکیان مرده یا زنده ، پرندگان وحشی ، یا خوک در هر جایی از کشورهای آلوده
مراجعه به محلی که ماکیان اهلی یا خوک مبتلا ( تأئید شده ) در ۶ هفته قبل وجود داشته است .
تماس ( لمس کردن یا فاصله شنیدن صحبت معمولی ) با یک مورد انسانی تأئید شده آلوده به آنفلوانزای A/H5
تماس ( لمس کردن یا فاصله شنیدن صحبت معمولی ) بایک شخص مبتلا به بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص که بعداً منجر به مرگ وی شده است .


چگونگی انتشار همه گیری آنفلوانزای پرندگان در سطح یک کشور:
در داخل یک کشور بیماری به آسانی از یک مرغداری به مرغداریهای دیگر انتقال می یابد زیرا تعداد زیادی ویروس در فضله پرندگان وجود دارد و باعث آلودگی گردوغبار و خاک می گردد و ضمناً ویروس از طریق هوا به آسانی از پرنده ای به پرندة دیگر منتقل می شود و لوازم و اشیاء آلوده ، غذاها ، قفسه ها ، لباس ها و بویژه کفش ها نیز موجب انتقال ویروس از محلی به محل دیگر می شوند و از طریق پاها و بدن حیواناتی نظیر جوندگان که نقش ناقل مکانیکی را ایفا می نمایند نیز ممکن است منتقل گردند و حتی شواهد محدودی حاکی از نقش کک ها به عنوان ناقل مکانیکی این ویروس می باشد
ویروس ممکن است از طریق فضولات پرندگان وحشی آلوده به ماکیان های اهلی انتقال یابد و خطر انتقال ویروس زمانی افزایش می یابد که ماکیان های اهلی خارج از قفس و آزاد بوده و یا از منابع آب آلوده به فضولات پرندگان وحشی ناقل ،استفاده نمایند . فروشگاههای مرغ زنده نیز در صورتی که وضعیت بهداشتی مناسبی نداشته باشند یکی دیگر از منابع انتشار ویروس خواهند بود . ویروس عامل آنفلوانزای پرندگان ممکن است از طریق تجارت جهانی
پرندگان زنده از کشوری به کشورهای دیگر انتقال یابد . همچنین پرندگان مهاجر و از جمله انواع آبزی ،دریایی و ساحلی قادربه حمل ویروس تا فواصل خیلی طولانی و انتقال به مناطق جدید می باشند و شواهدی هم در مورد انتشار جهانی برخی از ساب تایپ های این ویروس از این طریق وجود دارد . لازم به ذکر است که ماکیان های آبزی وبویژه اردک های وحشی مخازن طبیعی این ویروس بوده و از طرفی از مقاومت بالایی در مقابل عفونت حاصله برخوردارند و بدون اینکه به بیماری شدیدی مبتلا شوند قادرند ویروس را در محیط اطراف خود منتشر کنند .


اشکال بالینی بیماری در پرندگان :
این بیماری ممکن است در پرندگان به دو شکل بالینی عارض شود :
۱- ناخوشی خفیفی که گاهی فقط با ژولیدگی پرها یا کاهش تولید تخم مرغ مشخص می شود .
۲- شکل شدید که اصطلاحاً به آنفلوانزای شدیداً بیماریزای پرندگان ، موسوم است و برای اولین بار در سال ۱۸۷۸ در ایتالیا تشخیص داده شده و در پرندگان از قابلیت سرایت خیلی بالایی برخوردار بوده و تقریباً‌ در صددرصد موارد ، سریعاً‌ باعث مرگ آنها می شود .


کنترل آنفلوانزای پرندگان :
مهمترین اقدام کنترلی شامل معدوم کردن سریع کلیه پرندگان بیمار یا تماس یافته ، دفع مناسب لاشه ها و قرنطینه کردن و ضدعفونی کردن مرغداریها میباشد . لازم به ذکر است که ویروس مزبور در عرض ۳ ساعت در دمای ۵۶ درجه سانتیگراد یا نیم ساعت در دمای ۶۰ درجه سانتیگراد و همچنین در تماس با مواد ضد عفونی کننده رایج نظیر فرمالین و ید از بین خواهد رفت . ولی در دماهای پائین مقاوم بوده و حداقل تا سه ماه بعد ممکن است در کودهای آلوده ، زنده بماند . همچنین قادر است در محیط آب در دمای ۲۲ درجه سانتیگراد به مدت ۴ روز و در دمای صفر درجه سانتیگراد به مدت بیش از ۳۰ روز به حیات خود ادامه دهد . شایان ذکر است که مقدار یک گرم از کود آلوده به اشکال شدیداً بیماریزای ویروس آنفلوانزای پرندگان حاوی تعداد بسیار زیادی ویروس بوده و قادر به آلوده کردن حدود یک میلیون مرغ ،می باشد . یکی دیگر از اقدامات کنترلی مهم این بیماری در بین پرندگان ، محدودیت جابجایی پرندگان در داخل کشور و یا بین کشورها می‌باشد .
کنترل حرکات پرندگان در منطقه محافظت(حداقل به شعاع ۳ کیلومتر) و منطقه مراقبت(حداقل به شعاع ۱۰ کیلومتر) در اطراف محل آلوده باید تعیین و اعلام گردد.منطقه های مشخص شده حداقل تا ۳۰ روز بعد از پاک سازی و ضد عفونی محل باید محافظت شوند.
به نظر می رسد جلوگیری از تماس های ماکیان های اهلی با پرندگان وحشی و بویژه پرندگان آبزی باعث پیشگیری از انتشار ویروس های بیماریزا در بین پرندگان اهلی می گردد . ضمناً مشخص شده است که استفاده این پرندگان از منابع مشترک آب ، یکی از راههای انتقال حتمی ویروس است . زیرا این آب ها به وسیله فضولات پرندگان وحشی ، آلوده گردیده و به آسانی باعث انتقال ویروس به پرندگان اهلی می گردد. شایان ذکر است که آلودگی اینگونه آبها به دنبال تجمع پرندگان مهاجر ، از نظر آزمایشگاهی نیز به اثبات رسیده است و لذا محدود کردن اینگونه تماس ها ، از بین بردن پرندگان اهلی بیمار یا تماس یافته با ویروسهای H7 , H5 ( تنها سوش های با بیماریزایی بالا ) حتی در صورتی که این ویروس ها در ابتدای طغیان از پاتوژنیسیته پائینی برخوردار باشند توصیه شده است . زیرا در بسیاری از طغیانهایی که در پنسیلوانیا ، مکزیکو ، ایتالیا و ….. رخ داده است ، علیرغم اینکه ویروس عامل همه گیری در ابتدا از بیماریزایی کمی برخوردار بوده ولی تدریجاً‌ در عرض ۹-۶ ماه پس از چند بار عبور از بدن ماکیان ها به ویروس با بیماریزایی بالا و میزان کشندگی حدود ۱۰۰% تبدیل گردیده است .
سازمان جهانی بهداشت در رابطه با همه گیری آنفلوانزای A(H5N1) تأکید کرده است که با توجه به اینکه دلایل متقاعد کننده ای مبنی بر انتقال این ویروس از پرندگان وحشی به اهلی در دست نمی باشد نیازی به دفع پرندگان وحشی نمی باشد .


مراقبت آنفلوانزای پرندگان در انسان

تعاریف موارد مبتلاء به آنفلوانزای A/H7 و A/H5 :
بیمارانی که تحت بررسی قرارمی‌گیرند:
بایستی اطلاعات کامل از بیماران تب‌دار(درجه حرارت بیشتر از ۳۸ درجه سانتی‌گراد) با حداقل یکی از علائم سرفه، گلودرد و تنگی نفس ، کونژونکتیویت بدست آورد.

تعریف مورد مشکوک مبتلا به آنفلوانزای A/H7 و A/H5
I ـ هربیمار تب‌دار(درجه حرارت بیشتر از ۳۸ درجه سانتیگراد) به همراه حداقل یکی ازعلائم زیر:
v سرفه
v کلودرد
v تنگی نفس
v کونژونکتیویت
به همراه حداقل یکی از یافته های زیر:
الف) سابقه تماس در ۱۰ روز قبل از شروع علائم با پرندگان بخصوص مرغ که بدلیل یک بیماری مرده باشد.
ب) وجود سابقه تماس درطی ۱۰ روز قبل از شروع علائم با یک مورد تائید شده آنفلوانزای A/H7 و A/H5 که در مرحلة واگیر داری بیماری بوده‌است(یک روز قبل از شروع علائم تا ۱۰ روز بعد از شروع علائم).
ج) سابقه تماس در طی هفت روز قبل از شروع علائم با سطوح و محیط آلوده به آنفلوانزای پرندگان
د) درطی ۱۰ روز قبل از شروع علائم سابقه کار در آزمایشگاهی که نمونه‌های انسانی یا حیوانی مشکوک به آلودگی آنفلوانزای پرندگان بسیار بیماریزا(HPAI) داشته‌اند.
و) جود یک تست آزمایشگاهی مثبت آنفلوانزای A که نتواند نوع ویروس رامشخص کند.
II ـ مرگ بدلیل بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص(Unexplained) و حداقل یکی از موارد زیر:
الف) اقامـت در مناطقی که موارد مشکوک یا تائیدشده آلودگی با آنفلوانزای بسیار بیماریزا(HPAI) گزارش شده‌است.
ب) وجود سابقه تماس در طی ۱۰ روز قبل از شروع علائم با یک مورد تاییدشده انسانی آنفلوانزای A/H5 که در مرحله واگیر داری بیماری بوده‌است.

تعریف مورد احتمالی مبتلا به آنفلوانزایA/H7 و A/H5
هر بیمار مشکوک به همراه شواهد آزمایشگاهی محدود برای آنفلوانزای یا A/H5 ( جداسازی آنتی بادی اختصاصی H5 یا H7 در یک نمونه سرم )

تعریف مورد قطعی مبتلا به آنفلوانزایA/H7 و A/H5
مورد مشکوک یا محتمل به همراه حداقل یکی از آزمایشات زیر:
الف ) نتیجه کشت مثبت برای آنفلوانزای A/H5 یا A/H7
ب ) PCR مثبت برای آنفلوانزای A/H7 یا A/H7
ج ) روش آنتی بادی ایمنوفلورسانت با بکار بردن منوکلونال آنتی بادی آنفلوانزای A/H5 یا A/H7
د ) چهار برابر افزایش تیتر آنتی باید اختصاصی آنفلوانزای A/H5 یا A/H7 در دو نمونه سرم

پیگیری موارد مشکوک انسانی:
موارد مشکوک انسانی بایستی طبق لیست خطی پیوست از شهرستان به دانشگاه و سپس از دانشگاه به مرکز مدیریت بیماری‌ها گزارش گردند و ضمن تکمیل فرم بررسی اپیدمیولوژیک پس از بهبود یا فوت ارسال شود.
موارد مشکوک بایستی تا بیست و چهار ساعت پس از قطع تب در بیمارستان تحت نظر قرارگیرند، یا در صورتی که علت دیگری برای بیماری تشخیص داده‌شده زودتر مرخص گردد.
اقداما ت پیشگیری از انتقال تنفسی و بهداشت دست‌ها( شست و شوی دست‌ها با آب و صابون به مدت ۱۵ تا ۲۰ ثانیه) برای کاهش ریسک خطر انتقال ویروس بسیار با اهمیت است.
ارزیابی موارد مشکوک :

یک نمونه از مجرای تنفسی برای موارد مشکوک گرفته شود ( برای مثال سوآ‍پ نازوفارنگس ) نمونه باید برای آنفلوانزای A به روش RT-PCR بررسی شود و در صورت مثبت بودن برای H1 و H3 با همین روش بررسی شود .
دو نمونه سرم مرحله حاد(هفته اول شروع بیماری) و مرحله نقاهت(بعد از سه هفته ازشروع بیماری) جهت بررسی آنتی‌بادی آنفلوانزای پرندگان تهیه شود.

استراتژیهای پیشگیری آنفلوانزای پرندگان A(H5N1) در انسان در وضعیت غیرپاندمی :
الف ) احتیاطات جدا سازی در مراکز بهداشتی درمانی و بیمارستان :
ب ) پرسنل بهداشتی درمانی در معرض تماس :
ج ) احتیاطات برای تماسهای نزدیک وخانگی :
د ) احتیاطات برای مسافرین :

الف ) احتیاطات جدا سازی در مراکز بهداشتی درمانی و بیمارستان :
¨ بیماران باید در وضعیت ایزولاسیون استاندارد ، تماسی و قطره ای و Airborne قرار گیرند.
¨ بیماران باید به تنهایی در یک اتاق با فشار منفی بستری شوند در غیر اینصورت در یک اتاق یک تخته و درب بسته باشد .
¨ اگر اتاق یک تخته در دسترس نمی باشد ، بیماران مشابه با تشخیص یکسان ممکن است در اتاق چند تخته هم بستری شوند ولی تختها باید حداقل یک متر از همدیگر فاصله داشته باشند و بهتر است بین تختها پارتیشن بندی شود (حداقل با پرده)
¨ ماسکهای با تاثیر (با استاندارد NIOSH ،‌N-95 یا معادل) ، گان آستین بلند ، محافظ صورت یا عینک محافظ و دستکش برای پرسنل بهداشتی درمانی توصیه می شوند .
¨ وقتی میسر باشد ، پرسنل بهداشتی درمانی مسئول مراقبت بیمار محدود باشند و از تماس با سایر بیماران هم پرهیز نمایند.
¨ بیماران ممنوع الملاقات می باشند .
¨ شستشوی مکرر دست و رعایت بهداشت فردی و اجتماعی ضروری است .
¨ حتی الامکان از وسایل یکبار مصرف جهت بیمار استفاده شود .
¨ هنگام شستشو وسایل مورد استفاده رعایت تمام احتیاطات بهداشتی ایمنی ( ماسک ، دستکش ،عینک ) لازم است .
¨ ویروس حداقل تا ۲۴ ساعت در محیط زنده می ماند لذا پس از ترخیص بیماران حتی الامکان تا ۲۴ ساعت از بستری نمودن سایر بیماران در اطاق مربوطه اجتناب گردد . ضروری است در اطاق عملیات ضدعفونی و گندزدایی بعمل آید .
ب ) پرسنل بهداشتی درمانی در معرض تماس :
¨ پرسنل مراقبت بیماران باید دوبار روزانه درجه حرارت خود را چک کنند و هرگونه تب یا علائم مشکوک به آنفلوانزا را به مسئول کنترل عفونت گزارش دهند. اگر احساس بیماری کردند پس از بررسی توسط پزشک کنترل عفونت ، به هیچ وجه نباید در مراقبت مستقیم بیمار دخالت داده شوند . اگر تب کردند باید تستهای تشخیصی جهت تأیید تشخیص آنفلوانزا انجام شود و اگر علت دیگری متصور نمی باشد ، همزمان فوراً تحت درمان با اوسلتامیویر قرار گیرند .
¨ آنهائی که تماس احتمالی با ترشحات ، ذرات تنفسی آلوده بدون رعایت احتیاطات داشته اند باید پیشگیری بعد از تماس با ۷۵mg اوسلتامیویر روزانه به مدت ۱۰-۷ روز دریافت کنند .
¨ پرسنل بهداشتی که درگیر فرآیندهای پرخطر (فرآیندهایی که تولید ذرات آئروسل می کند نظیر استفاده از دستگاه ساکشن و عملیات احیاء و … ) هستند باید پیشگیری قبل از تماس دریافت کنند .
ج ) احتیاطات برای تماسهای نزدیک وخانگی :
موارد تماس خانگی باید با شستشوی کامل دستها بمدت ۳۰ ثانیه با آب و صابون ، عدم استفاده مشترک از ظروف غذاخوری ، پرهیز از تماس چهره به چهره با موارد احتمالی یا تائید شده بیماری را داشته
¨ باشند و از ماسک و وسایل حفاظت فردی استفاده کنند . از آنجا که احتمال دفع ویروس تا ۲۱ روز از شروع بیماری یا ۷ روز پس از قطع تب وجود دارد بهتر است در طی این مدت توصیه ها رعایت شود .
¨ موارد تماس با بیمار یا موارد تماس در محیط های بسته (محیط خانه ،‌خانواده ، بیمارستان و سایر مراکز نگهداری یا سرویسهای نظامی) باید روزانه دو مرتبه کنترل درجه حرارت شده و پیگیری علائم بیماری تا هفت روز از آخرین تماس انجام شود . در این افراد پیشگیری پس از تماس ۷۵ mg اوسلتامیویر روزانه به مدت ۱۰-۷ روز قابل توصیه است . دز دارو جهت کودکان و بیماران مزمن و یا شرایط خاص با نظر پزشک معالج تعدیل ( adjust) گردد .
¨ موارد تماس نزدیک و خانگی در صورتیکه دچار تب بالا ۳۸ درجه و سرفه ، تنگی نفس ، اسهال یا سایر علائم شوند بلافاصله تحت درمان داروهای ضدویروس قرار گرفته و تستهای تشخیصی انجام شود .

د ) احتیاطات برای مسافرین :
منعی برای مسافرت افرادبه مناطق که آلودگیH7 و A/H5 ثابت شده است وجود ندارد.
هیچگونه شواهدی که نشان دهد بیماری از انسان به انسان منتقل می شود وجود ندارد و افراد محدودی که مبتلا شده اند تماس مستقیم با پرندگان بیمار داشته اند .کشورهای که طغیان آنفلوانزای H7 وA/H5 تا آگوست سال۲۰۰۵ میلادی گزارش شده شامل: ویتنام ، چین ، لائوس ، تایلند ، کمبوج ، اندونزی ، سنگاپور ، کره ، هنگ کنگ ، ژاپن ، پاکستان ، مالزی ، روسیه و قزاقستان ، مغولستان می باشند. به افرادی که قصد مسافرت به این کشورها را دارند موارد زیر توصیه می شود:
¨ مسافرین ترجیحاً دو هفته قبل از مسافرت به مناطق آلوده (فعلا اندونزی تایلند ، ویتنام ، چین ، مالزی ، کره جنوبی ، ژاپن ، پاکستان ، لائوس ، قزاقستان روسیه ، کمبوجیه و ترکیه ) بایستی با واکسن موجود انسانی واکسینه شوند .
¨ مسافرین باید از تماس مستقیم با پرندگان شامل مرغ و خروس ، اردک و غاز که ظاهراً سالم هستند و مزارع پرورش و بازارهای فروش پرندگان زنده پرهیز نمایند و همچنین از لمس کردن سطوح آلوده با مدفوع و ترشحات پرندگان نیز پرهیز کنند .
¨ مسافرین باید با رعایت بهداشت فردی و شستشوی مرتب دستها یا استفاده از ژلهای حاوی الکل و عدم مصرف غذاهای نیم پخته مرغی و یا تخم مرغ نیم پز احتمال تماس با بیماری را کم کنند.
¨ حتماً بعد از جابجایی مرغ برای پخت و پز در آشپزخانه دستهایشان را با آب وصابون بشویند.
¨ در صورتیکه تا ۱۰روز پس از بازگشت از منطقه آلوده علائم تب و نشانه های تنفسی ظاهر گردد بایستی با پزشکان مشورت نمایند .


اقدامات لازم در هنگام بروز آنفلوانزای پرندگان در مرغداری‌ها برای افراد در معرض خطر :
براساس مصوبات کمیته کشوری پس از تأیید اولین مورد آلودگی ماکیان کشور به A/H5 کلیه کارکنان شاغل در مرغداریها و کشتارگاههای طیور و دامپزشکان طیور سراسر کشور بایستی تحت واکسیناسیون آنفلوانزای انسانی با هزینه کارفرما وزیر نظر مرکز بهداشت شهرستان قرار گیرند. همچنین پس از تائید اولین مورد آلودگی ماکیان به A/H5 در صورت بروز مورد مشکوک طیور به آنفلوانزا درهر مرغداری بر اساس گزارش اداره کل دامپزشکی استان، داروی ضد ویروس اوسلتامیویر به میزان ۷۵ میلی‌گرم روزانه برای کارکنان مرغداری و افراد شاغل در آن یا آمانتادین به میزان ۱۰۰ میلی گرم دوبار در روز شروع می گردد تا نتایج آزمایشگاهی نشان دهد که علت

ضمناً در صورت تائید وجود H5 در مرغداری استفاده از وسایل ایمنی شامل : دستکش یکبار مصرف،رو پوش یا لباس مناسب آستین بلند ، چکمه یا روکفشی یک بار مصرف عینک محافظ برای محافظت غشاء مخاطی چشم، کلاه، ماسک‌های یکبار مصرف (شامل N-100 یا N-99 یا N-95 که برای عوامل خطرناک دیگرمحیطی (برای مثال ذرات معلق یا گرد و غباربکار می رود ) توصیه شده است. کارکنانی که نمی‌توانند ماسکهای فوق را در صورت خود ثابت‌کنند بایستی از ماسک‌های با ---------- استفاده نمایند.
پس از هربار استفاده همة وسایل باید بطور مناسب معدوم گردند شست و شوی دست‌ها با آب و صابون برای ۱۵ تا ۲۰ ثانیه یا محلول بتادین پس از درآوردن وسایل ایمنی یا هرگونه تماس مشکوک الزامی است. استفاده از وسایل و انجام اقدامات فوق با نظر اداره کل دامپزشکی استان و واحد بهداشت محیط برای همه افرادی که در مرغداری مشکوک کار می‌کنند و در معدوم‌کردن مرغ‌های مشکوک مشارکت دارند الزامی است و معدوم کردن آنها لازم است.
برای ضد عفونی کردن وسایل آلوده به خون و مایعات بدن بیماران مشکوک ، هیپوکلرید سدیم ۱% و برای ضد عفونی کردن سطوح فلزی صاف که مواد سفید کننده نمی توان استفاده کرد برای مثال روی میز ، از الکل ۷۰% استفاده می شود.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:11 PM
10 پرسش و پاسخ در مورد آنفلوانزای مرغی
http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=938c0388d2b36c4f26833d47a757c02b
۱۰ پرسش و پاسخ در مورد آنفلوانزای مرغی


۱- آیا همه گیری آنفلوانزای مرغی غریب الوقوع است ؟
احتمالاً خیر ، اما عوامل ناشناخته بسیاری وجود دارند که پیش بینی دقیق را غیرممکن می سازند .
همه گیری آنفلوانزای مرغی دیر یا زود به وقوع خواهد پیوست . این همه گیری در زمانهای مختلف با پیدایش گونه های جدید و ویروس رخ می دهد . این گونه های جدید باعث همه گیری جهانی می شوند چون انسانها فاقد ایمنی نسبت به این ویروس ها هستند . در زمانهائی مثل زمان جنگ جهانی ۱۹۱۸ این بیماری مانند یک طاعون وحشتناک بود و گاهی اوقات مانند ۱۹۵۷ و ۱۹۶۸ بیماری به شکل ضعیف بروز می کند .
انفلوانزای مرغی هنوز یک بیماری پرندگان است . آنفلوانزای مرغی H5N1 در آسیا از انسان به انسان براحتی منتقل نمی شود . البته این ویروس ممکن است باعث همه گیری بعدی آنفلوانزای مرغی شود چون باعث یک اپیدمی در پرندگان وحشی و مرغان در آسیا شده است ، اما هیچ فردی با اطمینان نمی تواند ادعا کند که این ویروس باعث همه گیری بعدی انسانی خواهد شد .
آنفلوانزای مرغی به دو روش ممکن است تبدیل به آنفلوانزای انسانی می شود :
الف – اگر فردی همزمان به ویروس آنفلوانزای انسانی به ویروس آنفلوانزای مرغی مبتلا شود ژن دو ویروس با هم ادعام شده و گونه جدیدی از آنفلوانزای مرغی پدیدار می شود . این حادثه در دو هم هگیری اخیر آنفلوانزا در ۱۹۵۷ و ۱۹۶۸ رخ داده است .
ب – آنفلوانزای مرغی می تواند به فرم تطابق یافته با انسانها تبدیل شود که این واقعه در همه گیری آنفلوانزا در سال ۱۹۱۸ رخ داده است . شواهدی وجود دارد که ویروس آنفلوانزای مرغی H5N1 این روند را شروع کرده است ولی دانشمندان بر این عقیده اند که هنوز مسیر زیادی طی نشده است .
۲ – آیا درمانی برای آنفلوانزای مرغی وجود دارد ؟
خیر ، هیچ نوع درمانی برای هیچ آنفلوانزائی وجود ندارد . اگر چه در صورت مصرف بسیار زود هنگام داروهای ضدویروس بلافاصله بعد از ظهور علائم مثل تب ناگهانی ، شدت بیماری کاهش خواهد یافت .
ویروس آنفلوانزای مرغی H5N1 به انواع قدیمی داروهای آنفلوانزا مقاوم است ، اما نسبت به Tamiflu و Relenza حساس است .
ویروس آنفلوانزای مرغی H5N1 برای بیماران بدشانسی که این ویروس را از پرندگان گرفته اند بسیار کنشده است . ولی در صورتیکه این ویروس ما بین انسانها منتشر شود قطعاً به آن میزان مرگبار کشنده نخواهد بود .
ویروس H5N1 باعث مرگ و میر ۷۰ درصدی در انسان می شود ولی هیچکدام از گونه های انسانی به این میزان کشنده نیستند . میزان مرگ و میر مسری ترین انفلوانزای انسانی حداکثر چند مرگ در ده هزار نفر می باشد .
۳- داروهای ضدویروس تا چه میزان مؤثر هستند ؟
Tamiflu و Relenza هر دو در درمان و پیشگیری آنفلوانزا قابل استفاده می باشند . البته آنفلوانزای H5N1 در بعضی از افراد نسبت به Tamiflu مقاومت پیدا کرده است و این گونه های مقاوم خیلی خوب منتشر نمی شوند .
کلید موفقیت در متوقف کردن انفلوانزا واکسن ها هستند و نه داروهای ضدویروس ، یک واکسن تجربی H5N1 ساخته شده است که یک پیشرفت مهم علمی می باشد . روش های جدید استفاده از آن در حال آزمایش می باشد ، البته احتمالاً نمونه های اول این واکسن پاسخ دهی خوبی نخواهند داشت و باید نمونه های جدیدی ساخته شوند که این روند بیش از یکسال طول خواهد کشید و در طول این زمان آنفلوانزا به تمام دنیا منتقل خواهد شد .
بنابراین چون واکسن سریعاً در دسترس نخواهد بود خط اصلی دفاع داروهای ضدآنفلوانزا می باشند ولی به میازن کافی از این داروها وجود ندارد .
۴ – آیا مردم باید داروهای ضدانفلوانزا را ذخیره کنند ؟
خیر ، اول از همه به این دلیل که داروها به میزان کمی موجود هستند . در صورت وقوع همه گیری پزشکان نیاز به تمام داروهای در دسترس دارند تا بتوانند کسانیکه واقعاً به ویروس آلوده شده اند را درمان کنند . داروها تا زمانی که در کابینت های داروئی مردم باشند کاری انجام نمی دهند و حتی اگر شما داروها را در دسترس داشته باشید چه زمانی باید از آنها استفاده کنید ؟ بدون آزمایش آنفلوانزا سخت است که بدانیم آیا علائم بعلت آنفلوانزا یا یک عفونت تنفسی دیگر ایجاد شده است وقر صها فقط بر علیه آنفلوانزا مؤثر هستند .
۵ – آیا ممکن است به علت خوردن مرغ و جوجه به آنفلوانزای مرغی مبتلا شویم ؟
اگر گوشت به خوبی پخته شده ابشد خیر . پختن باعث مرگ ویروس در مرغ ، گوشت و تخم مرغ می شود . ویروس آنفلوانزای مرغی در گوشت خام مرغان آلوده زنده می ماند . بهداشت مناسب یعنی شستشوی دستها و ضدعفونی کردن تمام سطوحی که با گوشت در تماس هستند ضروری است .
۶ – چطور به آنفلوانزای مرغی مبتلا می شویم ؟
افراد بعلت جابجاکردن مرغان آلوده و همچنین از طریق سطوح آلوده به مدفوع مرغان مبتلا به آنفلوانزای مرغی می شوند . موارد مشکوک بسیار کمی از انتقال آنفلوانزای مرغی از انسان به انسان وجود دارد . این مسئله بعد از تماس طولانی مدت چهره به چره رخ داده است . اما آنفلوانزای مرغی هنوز یاد نرگفته است که چگونه به سرعت از انسانی به انسان دیگر منتقل شود .
۷ – آیا بیش از یک نوع آنفلوانزای مرغی وجود دارد ؟
بله ، ویروس آنفلوانزای H5N1 بیش از سایرین مورد توجه است زیرا در آسیا وسیعاً منتشر شده است و همچنین به این علت که اکثریت مبتلایان بدشانس این بیماری را از مرغان گرفته و مرده اند .
سایر ویروس های آنفلوانزای مرغی به انسانها منتقل شده اند . یکی از آنها ویروس H7N7 است که در سال ۲۰۰۳ تعدادی از مردم را در هلند مبتلا کردند . این ویورس معمولاً باعث ورم ملتحمه در مبتلایان می شود اگر چه یک دامپزشک بعلت این بیماری مرده است . خوشبختانه مقامات هلندی ویروس را قبل از انتشار به سایر انسانها سرکوب کردند .
در گذشته آنفلوانزای مرغی در آمریکا نیز گزارش شده است . تا بحال تمامی این ویروس ها قبل ازانتشار مابین انسانها ریشه کن شده اند .
۸ – چه کاری در مورد آنفلوانزای مرغی میتوان انجام داد ؟
در صورت وقوع همه گیری آنفلوانزای مرغی یک راه بسیار خوب برای کاهش احتمال ابتلا ء وجود دارد ، شستن دستها ، شستن مکرر دستها بهترین راه پیشگیری از عفونت ویروس منجمله آنفلوانزاست . به یاد داشته باشید که از آب گرم و صابون استفاده کنید و تمام قسمت های دست را بشوئید . یک قانون سرانگشتی این است که بمدت خواندن یک دور الفبا برای خودتان ، دستانتان را بشوئید .
در صورت وقوع همه گیری آنفلوانزا به گزارش های خبری توجه کرده و به توصیه های پزشکان عمل کنید . ترس بی فایده ترین پاسخ به یک اورژانس است .
طرح مقابله با همه گیری آنفلوانزا باید شامل تعیین افرادی که باید بصورت اورژانس در بیمارستان بستری شده و تحت درمان قرار گیرند ، اعزام تیم های اورژانس ، افزایش ظرفیت بیمارستانها و در صورت لزوم جداسازی و قرنطینه بیماران باشد .
در مواقع اورژانس ممکن است نیاز به بستن مدارس و اماکن عمومی مانند سینماها و تئاتر ها باشد .
زمانی که واکسن در دسترس باشد گروه پزشکی و بهداشت و افراد مستعد باید در وهله اول از این واکسن استفاده کنند . داروهای ضدآنفلوانزا باید برای درمان عفونتهای جدی مورد استفاده قرار گیرند . در صورتی که میزان دارو به حد کافی باشد از این داروها می توان برای افراد نزدیک به مبتلایان نیز استفاده کرد .
۹ – چه کسی بیش از سایرین نسبت به آنفلوانزای مرغی حساس است ؟
آنفلوانزا بیشترین خطر را معمولاً برای کودکان کم سن و همچنین افراد مسن دارا می باشد .
البته تا حد زیادی این مسئله بستگی به وجود ایمنی نسبت به آنفلوانزا در جوامع مختلف دارد . برای مثال آنفلوانزای ۱۹۱۸ برای جوانان کشنده تر بود تا افراد بالای ۴۰ سال . به نظر می رسد که ویروس مشابهی بیش از ۴۰ سال قبل وجود داشته که باعث مقداری ایمنی در افراد مبتلا به آن شده است .
۱۰- تا کنون میزان مبتلایان مبتلا به آنفلوانزای مرغی چه تعداد می باشد ؟
تا دهم اکتبر ۲۰۰۵ سازمان بهداشت جهانی ۱۱۷ مورد اثبات شده آنفلوانزای مرغی H5N1 در انسانها را گزارش کرده است . ۶ نفر از این افراد مرده اند . این مرگ ها تأسف بار هستند اما میلیونها پرنده در مناطق پرجمعیت جهان با این ویروس آلوده شده اند . اگر چه عفونت های اثبات شده درصدی از کل عفونتها را تشکیل می دهند . انسانها دارای ریسک بسیار کمی برای ابتلا به ویروس از طریق مرغان هستند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:12 PM
پاسخ به سئوالات شما درباره آنفلوانزای مرغی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=c44019871de41b10902681dbebe7632b


پاسخ به سئوالات شما درباره آنفلوانزای مرغی
آنفلوانزای پرندگان یا مرغی یک بیماری مسری حیوانات است که توسط ویروسهایی ایجاد می شود که معمولاً فقط پرندگان و گاهی خوکها را مبتلا می کند . ویروسهای آنفلوانزای پرندگان بسیار اختصاصی هستند . ولی در موارد نادری می توانند باعث ابتلاء انسان نیز بشوند .
در مرغان اهلی عفونت با ویروس آنفلوانزای پرندگان باعث دو مشکل اصلی بیماری می شود که توسط حداقل و حداکثر مسری بودن افتراق داده می شوند . مشکل اصطلاحاً با بیماریزایی خفیف معمولاً فقط علائم ملایم ( آشفتگی و به هم ریختگی پرها ، کاهش تولید تخم ) ایجاد کرده و ممکن است تشخیص داده نشود . مشکل با بیماریزائی شدید بسیار مشخص و واضح است . این مشکل با سرعت زیادی در بین دسته های پرندگان منتشر شده و باعث درگیری ارگانهای مختلف داخلی شده و حتی صددرصد باعث مرگ و میر در ظرف حداکثر ۴۸ ساعت می شود .
* کدام ویروسها باعث بیماری شدید می شوند ؟
ویروسهای آنفلوانزا به سه گروه A,B,C تقسیم می شوند . ویروسهای آنفلوانزای A,B از نقطه نظر سلامتی انسان مهم هستند . فقط ویروسهای آنفلوانزای A می توانند باعث همه گیری شوند . ویروس آنفلوانزای A دارای ۱۶ زیر گروه H و ۹ زیرگروه N می باشد . زیر گروه H از لحاظ همه گیری از همه مهمتر است . فقط ویروسهای زیرگروه H5 , H7 باعث فرم شدید بیماری می شوند . البته تمامی ویروسهای زیرگروه H5,H7 ایجاد بیماری شدید نمی کنند .
ویروسهای H5,H7 به شکل بیماریزائی خفیف وارد دستجات پرندگان می شوند . زمانیکه این ویروسها در جمعیت پرندگان در حال انتقال هستند معمولاً ظرف چند ماه جهش یافته و به شکل با بیماریزائی شدید تبدیل می شوند . به همین دلیل وجود ویروسهای H5,H7 در پرندگان همیشه باید مورد توجه قرار گیرد حتی اگر علائم عفونت اولیه خفیف باشد .
* آیا پرندگان مهاجر باعث انتشار ویروسهای با بیماریزائی شدید آنفلوانزای پرندگان می شوند ؟
نقش پرندگان مهاجر در انتشار نوع شدید بیماری کاملاً مشخص نشده است . پرندگان آبی وحشی منبع طبیعی تمام ویروسهای آنفلوانزای A محسوب می شوند . این پرندگان احتمالاً قرنهاست که حامل این نوع ویروسهای آنفلوانزا هستند ، بدون اینکه زیان خاصی را ایجاد کنند . همچنین این پرندگان ویروسهای زیر گروه H5,H7 را البته معمولاً به شکل با بیماریزائی خفیف حمل می کنند . شواهد قابل توجهی وجود دارد که پرندگان مهاجر باعث ورود ویروسهای H5,H7 به دسته جات پرندگان شده و سپس ویروس به شکل با بیماریزائی شدید جهش می یابد .
در گذشته ویروسهای با بیماریزائی شدید در مرغان مهاجر در موارد بسیار نادری پیدا شده اند ، که این مرغان معمولاً در محدوده پروازی شیوع این بیماری مرده یافت شدند . این یافته نشان می دهد که پرندگان آبی وحشی عامل گسترش رو به جلوی این ویروس ها نیستند .
مطالعات اخیر نشان می دهد که احتمالاً بعضی از مرغان مهاجر در حال حاضر مستقیماً باعث انتشار ویروس H5N1 در شکل با بیماریزائی شدید می شوند .

* چه نکته خاصی در مورد شیوع فعلی بیماری در پرندگان وجود دارد ؟
شیوع فعلی آنفلوانزای با بیماریزائی شدید پرندگان که در نیمه سال ۲۰۰۳ در آسیای جنوب شرقی شروع شده ، بزرگترین و شدیدترین مور ثبت شده می باشد . هرگز در تاریخچه این بیماری ، این تعداد زیاد کشورها بصورت همزمان مبتلا نشده و مرگ پرندگان در این وسعت اتفاق نیفتاده بود .
عامل مولد بیماری یعنی ویروس H5N1 بسیار مقاوم و سرسخت می باشد . علیرغم مرگ یا نابودسازی حدود ۱۵۰ میلیون پرنده ، این ویروس در حال حاضر در بسیاری از قسمت های اندونزی ، ویتنام ، کامبوج ، چین و تایلند آندمیک محسوب می شود .
به نظر می رسد کنترل بیماری در پرندگان سالها طول بکشد .

* کدام کشورها مورد هجوم بیماری در پرندگان قرار گرفته اند ؟
از نیمه دسامبر ۲۰۰۳ تا اوائل فوریه ۲۰۰۴ شیوع ویروس H5N1 در هشت کشور آسیائی گزارش شد . لیست این کشورها به ترتیب گزارش عبارتست از جمهوری کره ، ویتنام ، ژاپن ، تایلند ، کامبوج ، لائوس ، اندونزی و چین . بیشتر این کشورها قبلاً هرگز دچار حمله آنفلوانزای با بیماریزائی شدید پرندگان نشده بودند .
در اوائل آگوست ۲۰۰۴ مالزی اولین حمله H5N1 در پرندگان را گزارش و تبدیل به نهمین کشور آسیائی مبتلا گردید . روسیه اولین حمله H5N1 را در اواخر ژوئیه ۲۰۰۵ گزارش کرد و متعاقب آن وقوع بیماری در مناطق مجاور قزاقستان در اوائل آگوست گزارش شد . مرگ پرندگان وحشی بعلت ویروس H5N1 با بیماریزائی شدید در هر دو کشور گزارش شد . تقریباً همزمان مغولستان یافته شدن ویروس H5N1 در پرندگان مهاجر مرده را گزارش کرد . در اکتبر ۲۰۰۵ وجود ویروس H5N1 در پرندگان در ترکیه و رومانی اثبات شد .
ژاپن ، جمهوری کره و مالزی کنترل بیماری در پرندگان را اعلام نموده و در حال حاضر از بیماری پاک می باشند . در سایر مناطق مبتلا حملات بیماری با درجات مختلفی از شدت ادامه دارد .

* مسائل مبتلا به برای سلامت انسان چیست ؟
تداوم حضور گسترده ویروس H5N1 در پرندگان دو خطر عمده برای سلامتی انسان دارد . اولین خطر احتمال عفونت مستقیم است ، زمانی که ویروس از پرندگان به انسان منتقل شده و باعث بیماری بسیار شدید شود . از تعداد معدود ویروس های آنفلوانزای پرندگان که از گونه خود خارج و باعث ابتلا انسانها گشته اند ، ویروس H5N1 باعث بیشترین موارد بیماری شدید و مرگ در انسانها شده است . برخلاف آنفلوانزای فصلی معمولی که معمولاً باعث فقط علائم تنفسی خفیف در اکثریت افراد می شود بیماری ایجاد شده توسط ویروس H5N1 دارای سیر بالینی بسیار مهاجم و مرگ و میر بالا می باشد . ذات الریه ویروسی اولیه و اختلال شدید ارگانهای متعدد بدن شایع می باشد . در شیوع فعلی بیماری بیش از نیمی از افراد مبتلا به ویروس مرده اند . اکثریت موارد در کودکان و جوانان کاملاً سالم رخ داده است .
خطر دوم که به نظر اهمیت بیشتری دارد این است که در صورتی که به این ویروس فرصت کافی داده شود تبدیل به شکل بسیار مسری ( پاندمی ) برای انسانها شده و به آسانی از فرد به فرد منتقل می شود . چنین تغییری می تواند علامت شروع یک شیوع جهانی باشد .

* موارد ابتلا انسانی در چه مناطقی رخ داده است ؟
در حمله فعلی بیماری موارد انسانی اثبات شده توسط آزمایشگاه در چهار کشور رخ داده است . کامبوج ، اندونزی ، تایلند و ویتنام .
هنگ کنگ در گذشته دو مورد شیوع بیماری را تجربه کرده است . در سال ۱۹۹۷ در اولین موارد ثبت شده ابتلاء انسانی به ویروس H5N1 ، ۱۸ نفر مبتلا شده و ۶ نفر از آنها مرده اند . در اوایل سال ۲۰۰۳ این ویروس باعث دو مورد عفونت و یک مورد مرگ در یک خانواده هنگ کنگی با تاریخچه مسافرت اخیر به چین شده است .

* چطور انسانها به بیماری مبتلا می شوند ؟
تماس مستقیم با پرندگان آلوده یا سطوح و مواد آلوده به مدفوع آنان راه اصلی ابتلاء انسان محسوب می شود . تا به امروز اکثریت موارد انسانی در مناطق روستائی یا حومه شهر رخ داده است . جائی که بسیاری از خانواده ها دسته های کوچکی از پرندگان را نگهداری می کنند و این پرندگان اغلب به آزادی حرکت کرده و گاهی وارد خانه ها شده یا در مناطق بازی بچه ها می گردند . چون پرندگان مبتلا مقادیر زیادی ویروس از طریق مدفوع خود دفع می کنند ، احتمال قرار گرفتن در معرض این مواد آلوده یا محیط آلوده به ویروس در این شرایط بسیار زیاد است . از این گذشته چون بسیاری از خانواده های آسیائی برای درآمد و غذا به این پرندگان وابسته هستند ، بسیاری از آنان زمانی که علائم بیماری در پرنده ظاهر می شود آن پرنده را فروخته یا کشته و مصرف می کنند . و تغییر این روش زندگی بسیار مشکل است . احتمال مبتلا شدن به این بیماری در حین سربریدن ، پرکندن و آماده سازی مرغان برای پختن بسیار زیاد است .

* آیا خوردن گوشت پرندگان و محصولات آنها مطمئن است ؟
بله : اگر چه باید اقدامات احتیاطی خاصی در کشورهای مبتلا انجام شود . در مناطق عاری از بیماری ، پرندگان و محصولات پرندگان را می توان به طور معمول و بدون ترس از ابتلا به بیماری آماده و مصرف کرد . د رمناطق دچار شیوع بیماری نیز می توان در صورت پخت صحیح از پرندگان و محصولات آنها با اطمینان استفاده کرد .
ویروس H5N1 به حرارت حساس است . درجه حرارت طبیعی مورد استفاده برای آشپزی ( ۷۰ درجه سانتیگراد تمامی قسمت های غذا ) ویروس را خواهد کشت . فقط مصرف کنندگان باید مطمئن باشند که تمامی قسمت های گوشت پرندگان کاملاً پخته است ( بدون مناطق صورتی ) و تخم مرغ ها نیز به میزان لازم پخته اند ( قسمت های داخلی تخم مرغ سفت باشند )
مصرف کنندگان باید از خطرات آلودگی متقاطع آگاه باشند . هرگز نباید اجازه داده شود که در حین آماده سازی غذا ، آب گوشت خام یا محصولات پرندگان با مواد خوراکی که معمولاً به صورت خام مصرف می شوند مخلوط شده و یا تماس حاصل کنند . زمان آماده سازی گوشت خام یا محصولات پرندگان افراد درگیر در آماده سازی غذا باید دستان خود را کاملاً شسته و سطوح در تماس با محصولات پرندگان را شسته وضدعفونی کنند . آب گرم و صابون برای این منظور کافی هستند .
در مناطق آلوده نباید از تخم مرغ خام در غذاهائی استفاده شود که بعداٌ بخوبی پخته نمی شوند .
آنفلوانزای پرندگان از طریق غذای پخته شده منتقل نمی شوند . تا به امروز مدرکی وجود ندارد که نشان دهد هیچ فردی بعلت مصرف گوشت یا محصولات پرندگان که به خوبی پخته شده باشند دچار بیماری شده باشد . حتی اگر این غذاها با ویروس H5N1 آلوده شده باشند.

* آیا ویروس به راحتی از پرندگان به انسانها منتقل می شود ؟
خیر ، اگر چه تا به حال در شیوع فعلی بیماری بیش از ۱۰۰ انسان مبتلا شده اند ، این تعداد در مقایسه با تعداد زیاد پرندگان مبتلا و موقعیت های زیاد ابتلاء انسانها بخصوص در مناطقی که از پرندگان در خانه ها نگهداری می کنند بسیار کم می باشد . در حال حاضر مشخص نیست که چرا بعضی از مردم و نه سایرین در موقعیت های مشابه دچار بیماری می شوند .

* آیا خطر همه گیری ( پاندمی ) وجود دارد ؟
زمانی پاندمی می تواند شروع شود که سه شرط وجود داشته باشد .
۱- زیر گونه جدیدی از ویروس آنفلوانزا بوجود آمده باشد .
۲- انسانها را مبتلا کرده و باعث بیماری شدیدی شود .
۳- به راحتی مابین انسانها منتشر شود .
ویروس H5N1 دارای دو شرط اول می باشد . یعنی برای انسانها ویروس جدیدی است همچنین ویروس H5N1 هرگز بطور وسیع مابین مردم منتشر نشده است و تا به حال بیش از ۱۰۰ انسان را مبتلا کرده و نیمی از آنها را کشته است . در صورت وقوع پاندمی با ویروس H5N1 هیچکس دارای ایمنی نخواهد بود .
بنابراین تمامی پیش شرط های شروع پاندمی بجز یکی وجود دارند یعنی استقرار انتقال مؤثر و مداوم ویروس از انسان به انسان . احتمال اکتساب این توانائی توسط ویروس H5N1 تا زمانی که عفونت های انسانی رخ دهند وجود خواهد داشت . احتمال ابتلاء انسان نیز به نوبه خود تا زمانی که ویروس در بین پرندگان انتشار می یابد وجود خواهد داشت و این حالت نیز می تواند تا سالها ادامه داشته باشد .

* چه تغییراتی برای ویروس H5N1 لازم است تا تبدیل به یک ویروس پاندمیک شود؟
ویروس می تواند از طریق دو مکانیسم اصلی ، انتقال خود مابین انسانها را افزایش دهد . اولین مکانیسم آرایش و دسته بندی مجدد است که در آن ماده ژنتیکی بین انسان و ویروس پرندگان مبادله می شود . آرایش و دسته بندی مجدد می تواند باعث ایجاد یک ویروس پاندمیک کاملاً قابل انتقال شده و در نتیجه موارد ناگهانی بیماری با انتشار انفجاری وجود خواهد داشت .
مکانیسم دوم روند تدریجی تری از جهت تطابقی است که در آن قدرت ویروس برای اتصال به سلولهای انسانی در طی عفونت های مکرر انسانها افزایش می یابد . جهش تطابقی که در ابتدا به شکل گروههای کوچک بیماری انسانی با درجاتی از انتقال انسان به انسان تظاهر می کند ، احتمالاً به جهان زمان بیشتری برای یک عمل دفاعی خواهد داد .

اهمیت انتقال مجدد انسان به انسان چیست ؟
موارد انتقال محدود H5N1 و سایر ویروس های آنفلوانزای پرندگان از انسان به انسان در زمان شیوع بیماری در پرندگان رخ داده و نباید علتی برای نگرانی باشد . در هیچ موردی ، ویروس بیش از سری اول تماس نزدیک رخ نداده و تا بحال باعث بیماری در جمعیت عمومی نشده است . شواهد بیانگر این نکته است که انتقال بیماری نیاز به تماس بسیار نزدیک با یک فرد بیمار دارد . این موارد باید با دقت کامل مورد ارزیابی قرار گیرند . ولی تحقیقات نشان می دهد که انتقال از انسان به انسان بسیار محدود می باشد و چنین مواردی ارزیابی کلی سازمان بهداشت جهانی از خطر پاندمی را تغییر نمی دهد . مواردی از آنفلوانزای پرندگان مابین اعضاء نزدیک خانواده گزارش شده است . اغلب غیرممکن است که مشخص شود آیا انتقال انسان به انسان رخ داده است یا خیر چون تمامی اعضای خانواده در معرض همان حیوانات و منابع طبیعی یکسان هستند .

خطر پاندمی فعلی به چه میزان جدی است ؟
خطر پاندمی آنفلوانزا جدی است . با توجه به اینکه ویروس H5N1 در مناطق وسیعی از آسیا موقعیت مستحکمی دارد، احتمال ابتلاء انسانهای بیشتری به بیماری ادامه خواهد یافت . ابتلا یک نفر انسان به ویروس این موقعیت را میدهد که انتقال پذیری خود در انسانها را بهبود بخشیده و بنابراین به یک گونه پاندمیک تبدیل شود . گسترش اخیر ویروس به مرغان و پرندگان وحشی در نواحی جدید نیز احتمال ابتلاء انسانهای بیشتری را افزایش می دهد . علیرغم اینکه نه زمان و نه شدت پاندمی بعدی قابل ‍پیش بینی نیست احتمال وقوع چنین پاندمی در حال افزایش است .

* چرا وقوع پاندمی حادثه ترسناک محسوب می شود ؟
پاندمی های آنفلوانزا حوادث قابل توجهی هستند که می توانند به سرعت تمامی کشورها را مبتلا کنند . زمانی که انتشار بین اللمللی ویروس شروع می شود پاندمی ها غیر قابل توقف محسوب می شوند . چون نحوه انتشار ویروس بسیار سریع و از طریق سرفه یا عطسه می باشد . این حقیقت که افراد مبتلا ممکن است حتی قبل از ظهور علائم باعث انتشار ویروس شوند باعث افزایش خطر انتقال بین المللی از طریق مسافرین بدون علائم می شوند .
شدت بیماری و میزان مرگ و میر بعلت یک پاندمی ویروسی بسیار متفاوت بوده و نمی توان تا قبل از ظهور ویروس پیش بینی دقیقی انجام داد . در طی پاندمی های گذشته میزان ابتلا افراد حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد کل جمعیت بوده است . در بهترین شرایط با این فرض که ویروس جدید باعث بیماری خفیفی شود باید در تمامی دنیا منتظر حدود ۲ تا ۷/۴ میلیون مورد مرگ ( با توجه به اطلاعات بدست آمده از پاندمی سال ۱۹۷۵) بود . در صورتی که ویروس قدرت سرایت و بیماریزائی بالاتری داشته باشد این اعداد نیز بالاتر خواهند بود . در پاندمی سال ۱۹۱۸ که یک استنثناء بود حداقل ۴۰ میلیون نفر کشته شدند .
پاندمی می تواند باعث افزایش شدید تعداد افراد نیازمند یا در جستجوی درمان طبی و یا بیمارستانی شود . میزان بالای غیبت کارکنان می تواند ، باعث توقف سایر خدمات ضروری مانند پلیس ، حمل و نقل و ارتباطات شود . چون مردم نسبت به ویروس H5N1 و انواع مشابه بسیار مستعد و حساس هستند ، میزان بیماری می تواند به سرعت زیادی در جامعه افزایش یابد.
چون تمام کشورها ممکن است در طی یک پاندمی دچار شرایط اورژانس شوند ، موقعیت های کمک های بین کشوری به شکلی که در طی بلایای طبیعی دیده می شود کاهش خواهد یافت ، چون زمانی که انتشار بین المللی بیماری شروع شود دولت ها بر روی نجات مردم کشور خودشان تمرکز خواهند کرد .
* مهمترین علائم اخطاری که خبر از شروع پاندمی می دهند چیست ؟
مهمترین علامت اخطاری ، مراجعه بیماران دارای علائم بالینی آنفلوانزا به شکل گروهی است . به شرطی که این مراجعه از لحاظ زمان و مکان نزدیک باشد . چون این علامت نشان دهنده انتقال بیماری از انسان به انسان است . به دلایل مشابهی وقوع بیماری در کارکنان بخش پزشکی که مراقبت از بیماران H5N1 را به عهده دارند می تواند مطرح کننده انتقال انسان به انسان باشد . در صورت وقوع چنین حوادثی باید بلافاصله با بررسی محل ، هر مورد احتمالی را یافته تا به تشخیص قطعی برسیم و سپس در جستجوی منبع بیماری و تعیین وقوع انتقال از انسان به انسان باشیم .
مطالعه ویروسها توسط آزمایشگاه های رفرانس بهداشت جهانی با مشخص کردن تغییرات ژنتیک ویروس بسیار مهم هستند . چون می توانند نشانگر افزایش قدرت ویروس برای ابتلاء انسانها باشند . به همین دلیل است که سازمان بهداشت جهانی مکرراً از کشورها درخواست می کند که ویروس های یافته شده در کشور خود را به اطلاع جامعه پژوهشی بین المللی برسانند .
* وضعیت تکامل و تولید واکسن چگونه است ؟
واکسن های مؤثر بر علیه پاندمی ویروسی ، در دسترس نیستند . سالانه واکسن برای آنفلوانزای فصلی تولید می شود ولی این واکسن ها بر علیه پاندمی آنفلوانزا مؤثر نیستند . اگر چه تحقیقات برای واکسن علیه ویروس H5N1 در بسیاری از کشورها در حال انجام است . در حال حاضر هیچ واکسنی برای تولید تجاری آماده نبوده و به نظر نمی رسد تا ماه ها بعد از شروع یک پاندمی نیز چنین واکسنی بصورت وسیع در دسترس باشد .
چون واکسن باید تا حد بسیار زیادی با ویروس پاندمی تطابق داشته باشد ، تا زمانی که ویروس جدید ظاهر نشده و پاندمی رخ نداده باشد تولید تجاری و در مقیاس وسیع واکسن شروع نخواهد شد . ظرفیت فعلی تولید واکسن در جهان بسیار کمتر از میزان نیاز در طی یک پاندمی خواهد بود .

چه داروهائی برای درمان وجود دارد ؟
دو دارو ( در گروه مهارکننده های نورآمینیداز ) بنام های Oseltamivir ( با نام تجارتی Tamiflu ) و Zanamivir ( با نام تجارتی Relenza ) می توانند شدت و مدت بیماری آنفلوانزای فصلی را کاهش دهند . میزان تأثیر مهارکننده های نورآمینیداز بستگی به تجویز سریع ( ظرف ۴۸ ساعت پس از شروع علائم ) دارد . ویروس H5N1 به مهارکننده های نورآمینیداز حساس است . مقاومت ویروس ها به مهارکننده های نورآمینیداز تا به حال بسیار کم بوده ولی در صورت مصرف گسترده آنها درطی یک پاندمی ممکن است رخ دهد .
یک گروه قدیمی تر داروهای ضدویروس ( مهارکننده های M2 ) یعنی آمانتادین و ریمانتادین می توانند بر علیه آنفلوانزای پاندمیک استفاده شوند . اما مقاومت به این داروها ممکن است سریعاً ایجاد شده و این مسئله تأثیر داروها را بر علیه آنفلوانزای پاندمیک به میزان قابل توجهی کاهش دهد . د رحال حاضر بعضی از گونه های H5N1 کاملاً به مهارکننده های M2 مقاوم هستند . اگر چه در صورت پیدایش ویروس جدید ممکن است مهارکننده های M2 مؤثر باشند .
در مورد مهارکننده های نورآمینیداز مسئله اصلی ظرفیت محدود تولید این داروها و همچنین قیمت بالا برای بعضی از کشورها می باشد . با ظرفیت تولید فعلی که اخیراً افزایش یافته است ، حدود یک دهه طول می کشد تا Oseltamivir کافی برای درمان ۲۰ درصد جمعیت دنیا تولید شود . روند تولید Oseltamivir پیچیده و زمانبر بوده و براحتی قابل انتقال به بسیاری از کارخانه ها نیست .
تا به حال اکثریت موارد پنومونی کشنده در موارد عفونت H5N1 ناشی از اثرات ویروس بوده و نمی توان آنرا با آنتی بیوتیک ها درمان کرد معهذا چون آنفلوانزا اغلب به علت عفونت باکتریال ثانویه ریه ها ‍‍پیچیده تر می شود استفاده از آنتی بیوتیکها می تواند در مورد پنومونی با شروع دیررس نجات دهنده باشد . سازمان بهداشت جهانی از کشورها می خواهد پیشاپیش میزان کافی آنتی بیوتیک در اختیار داشته باشند .
* آیا می توان از وقوع پاندمی پیشگیری کرد ؟
هیچکس نمی تواند جواب این سئوال را با قاطعیت بدهد . بهترین راه برای جلوگیر از پاندمی حذف ویروس از پرندگان است ولی رسیدن به چنین نقطه ای در آینده نزدیک غیرمتحمل به نظر می رسد .
تا اوائل سال ۲۰۰۶ سازمان بهداشت جهانی ذخیره داروهای ضدویروس برای درمان سه میلیون نفر خواهد داشت . مطالعات اخیر نشان میدهد که می توان این داروها را بطور پیشگیرانه در شروع یک پاندمی استفاده کرد تا خطر پیدایش یک ویروس کاملاً قابل انتقال را کاهش داده و یا حداقل گسترش جهانی آنرا به تأخیر انداخته و بنابراین زمان کافی برای افزایش تولید واکسن وجود داشته باشد .
موفقیت این استراتژی که البته قبلاً هرگز مورد آزمایش قرار نگرفته است بستگی به فرضیات متعددی در مورد رفتار اولیه ویروس پاندمی خواهد داشت که نمی توان پیشاپیش از آنها مطلع بود . این موفقیت همچنین بستگی به ظرفیت پشتیبانی و نظارت عالی در نواحی آلوده اولیه همراه با قدرت محدود سازی تحرک بین مناطق آلوده و سالم دارد .
* چه اقدامات استراتژیکی توسط سازمان بهداشت جهانی توصیه می شود؟
در آگوست ۲۰۰۵ سازمان بهداشت جهانی به تمامی کشورها آئین نامه های جهت مشخص نمودن اقدامات استراتژیک توصیه شده برای مقابله با تهدید پاندمی آنفلوانزای پرندگان فرستاد . این اقدامات برای افزایش آمادگی ملی ، کاهش احتمال وقوع یک ویروس پاندمی ، بهبودی سیستم اخطار اولیه ، تعویق گسترش بین المللی و افزایش تولید واکسن طراحی شده است .

* آیا دنیا به میزان کافی آمادگی دارد ؟
خیر ، علیرغم اخطار قبلی که تقریباً دو سال طول کشیده است . جهان آمادگی کمی برای دفاع از خود در طی یک پاندمی دارد . سازمان بهداشت جهانی از تمامی کشورها خواسته است تا برنامه ریزی قبلی و آمادگی داشته باشند. ولی تا به حال فقط ۴۰ کشور این اقدام را کرده اند . همچنین سازمان بهداشت جهانی از کشورهای دارای منابع کافی خواسته است تا ذخیره ای از داروهای ضدویروس برای استفاده در شروع یک پاندمی داشته باشند . تقریباً ۳۰ کشور خواستار خرید مقادیر زیادی از این داروها هستند ولی کارخانه سازنده ظرفیت کافی برای پاسخ دهی فوری به این درخواستها ندارد . با وضعیت فعلی اکثریت کشورهای در حال توسعه در طی یک پاندمی به واکسن و داروهای ضدویروس دسترسی نخواهند داشت .
* گروههای در معرض خطر
افرادی که به نوعی با پرندگان ارتباط دارند شامل :
- مرغداران و کارگران مرغداری ها
- کارگران کشتارگاه ها
- فروشندگان پرنده
- دامپزشکان و گروههای مایه کوب دامپزشکی
- شکارچیان پرنده
- مسافرانی که به مراکز یا کانون های بیماری از جمله چین ، تایلند ، اندونزی و … مسافرت می کنند .
- کودکان ۵-۹ ساله و افراد مسن معمولاً بالاترین میزان عفونت و بیماری را نشان می دهند .

* دوره کمون :
دوره کمون بیماری از کمتر از یک ساعت تا ۳ روز در پرندگان بطور انفرادی و بمدت ۱۴ روز در گله گزارش گردیده ، دوره کمون به تعداد ذرات ویروسی ، نحوه آلوده شدن و گونه ویروس بستگی دارد .

* علایم بیماری
الف ) انسان
تب – گلودرد – تنگی نفس – کونژنکتیویت – اسهال – نارسایی کبدی – کلیوی – مرگ در اثر پنومونی
ب ) پرندگان
- علایم عمومی ، شروع ناگهانی تلفات با روند افزایشی ، کاهش فعالیت ، بی اشتهایی ، ژولیدگی پرها ، تورم سر و صورت مشاهده نقاط سیانوزه تاج ، ریش و ساق پا
- علائم تنفسی ، عطسه ، سرفه ، رال های تنفسی ، ریزش ترشحات بینی و چشم
- علائم گوارشی ، اسهال که گاهی به رنگ سبز می باشد .
- علائم عصبی : عدم توانایی د رحرکت ، فلجی ، افتادگی ، بال ها ، لرزش سر و …
- علایم بیماری در طیور تخم گذار ، علاوه بر علائم فوق افت تولید تغییرات پوسته تخم مرغ ، کرچ شدن و پرریزی

* تشخیص بیماری
الف ) بر اساس علایم بالینی ، یافته های کالبد گشایی و بروز تلفات نامتعارف
ب ) تست های سرمی نظیر الایزا ، HI ، AGP
ج ) آزمایشات تکمیلی تشخیصی مانند PCR
د ) جداسازی ویروس

* راه های انتقال
- تماس با پرندگان وحشی آلوده به ویژه پرندگان آبزی مهاجر و پرندگان زینتی
- تماس با مدفوع و ترشحات مجاری تنفسی و چشم پرندگان مبتلا
- آلوده شدن آب ، دان ، تجهیزات لباس ، افراد ، وسایل حمل و نقل با مواد دفعی پرندگان آلوده
- پراکنده شدن کود مرغداری آلوده در محیط
- تخم مرغ های آلوده ترک خورده و انتشار بیماری در هچری جوجه کشی

* بقای ویروس
ویروس آنفلوانزای پرندگان در دماهای پایین مقاوم بوده و حداقل تا ۳ ماه می تواند در کودهای آلوده زنده بماند . همچنین قادر است که در محیط آب با دمای ۲۲ درجه سانتی گراد به مدت ۴ روز و در آب با درجه حرارت صفر درجه سانتی گراد به مدت بیش از ۳۰ روز به حیات خود ادامه دهد . اما به هر حال اگر این ویروس تنها به مدت ۳ ساعت در دمای ۵۶ درجه سانتی گراد ، یا نیم ساعت در دمای ۶۰ درجه سانتی گراد قرار گیرد ، نابود می شود . همچنین تماس ویروس با مواد ضدعفونی کننده ای نظیر فرمالین و ید باعث از بین رفتن آن خواهد شد . به طور کلی مقدار یک گرم از کود آلوده حیوانی حاوی چنان تعداد بالایی از ویروس به شدت بیماری زای آنفلوانزای پرندگان است که می تواند
حدود یک میلیون مرغ را به بیماری مبتلا کند . با توجه به ویژگی های مزبور ، کنترل حرکات پرندگان در منطقه محافظت ( حداقل به شعاع ۳ کیلومتر ) و منطقه مراقبت ( حداقل به شعاع ۱۰ کیلومتر ) در اطراف محل آلوده باید تعیین و اعلام شود . این منطقه های مشخص شده حداقل باید تا ۳۰ روز پس از پاکسازی و ضدعفونی محل هم محافظت شوند. با توجه به مقاومت بالای ویروس ، برای ضدعفونی کردن وسایل آلوده به خون و مایعات بدن بیماران مشکوک ، از هیپوکلریدسدیم ۱ درصد و برای ضدعفونی کردن سطوح فلزی صاف که در آنها نمی توان از مواد سفید کننده استفاده کرد ( برای مثال روی میز ) از الکل ۷۰ درصد استفاده کرد .مواد شوینده با تخریب سطحی Hباعث غیرعفونی شدن آن می شوند . یکی دیگر از ویژگی این ویروس که باز بر خطرناک بودن آن دلالت دارد این است که این ویروس ممکن است در اولین طغیان های خود ( مثل طغیان های پنسیلوانیا ، کلرنکریوایتالیا ) از بیماریزایی اندکی برخوردار باشد . اما به تدریج در عرض ۶ تا ۹ ماه و پس از چند بار عبور از بدن ماکیان دیگر ، به تدریج قدرت بیماریزایی و میزان کشندگی ویروس افزایش پیدا می کند و حتی به حدود ۱۰۰ درصد هم می رسد .

* میزبان ها
الف ) اکثر پرندگان و طیور اهلی و وحشی نظیر بوقلمون ، مرغ و خروس ،‌کبک خاکستری ،‌مرغ شاخدار ، گنجشک ، کبوتر ، بلدرچین ، قرقاول ، غاز ، اردک ، چلچله دریایی ، قو ، حواصیل و …
ب ) پرندگان زینتی نظیر طوطی ، مینا ،‌شاهین ، سهره
پ ) پستانداران مانند : پلنگ ، گربه ، انسان ، خوک و نیز پستانداران دریایی

* اقدامات مورد نیاز برای مراقبتهای بهداشتی و قرنطینه ای بیماری
- قرنطینه کامل مرغداریهای مشکوک یا تأیید شده
- معدوم نمودن کلیه پرندگان آلوده ،‌ دان آلوده ، مواد اولیه و خوراک آلوده
- ممانعت از جوجه ریزی ( گوشتی و تخم گذار ) به شعاع ۵ کیلومتر
- تخلیه کلیه مرغداریهای گوشتی بالای ۴۰ روز و مرغداریهای تخمگذار منفی
- تخلیه با تأخیر مرغداریهای گوشتی کمتر از ۴۰ روز
- انجام مراقبت فعال بالینی و آزمایشگاهی مرغداریها به شعاع ۱۰ کیلومتر
- ممانعت از جابجائی جوجه ، دان مرغی ،‌نهاده های اولیه دان و لوازم و تجهیزات مرغداری به شعاع ۲۰ کیلومتر
- ممانعت از جوجه ریزی ( گوشتی و تخم گذار ) بمدت ۴ ماه به شعاع ۲۰ کیلومتر در اطراف کانون

*مراقبت های بین المللی بهداشتی – قرنطینه ای
- ممنوعیت واردات طیور و فرآورده های آن از کشورهای آلوده به آنفلوانزای فوق حاد طیور
- تشدید اقدامات بهداشتی – قرنطیه ای در مرزهای شرقی
- ممنوعیت واردات نهاده های اولیه دان طیور از کشورهای آلوده به آنفلوانزای فوق حاد طیور
- ممنوعیت واردات پرندگان خانگی و زینتی از کشورهای آلوده به آنفلوانزای فوق حاد طیور
- ارتباط مستمر با مجامع بین المللی مانند OIE

* اقدامات مهم بهداشتی و قرنطینه ای
- آماده سازی سالن های پرورشی بر اساس دستور العمل های بهداشتی
- خرید و تهیه جوجه یکروزه از منابع دارای گواهی بهداشتی معتبر
- از بین بردن کلیه مکان های حضور پرندگان آزاد پرواز و مهاجر در داخل مرغداری ها
- سوزاندن تلفات یا دفن بهداشتی آن در عمق ۱/۵-۲ متری پوشاندن توسط یک لایه آهک
- دپوی کود به مدت ۹۰ روز با پوشش نایلونی مناسب در داخل سالن یا محوطه در صورت بروز کانون بیماری
- شستشو و ضدعفونی خودروهای حمل جوجه ، مرغ ، دان ، کود

* توصیه های بهداشتی
از آنجا که این ویروس توسط پرندگان مهاجر منتقل می شود . هیچ راهی برای جلوگیری از ورود ان وجود ندارد . اما انجام اقدامات ذیل در کاهش خطر انتشار و بیماری مؤثر می باشد :
- رعایت بهداشت فردی
- عدم شکار ، عرضه ، خرید و نگهداری پرندگان وحشی و مهاجر
- خودداری از تماس غیرضروری با پرندگان
- تهیه گوشت مرغ از مراکز مجاز بهداشتی
- استفاده از ماسک و وسایل ایمنی در هنگام کار در مرغداری ها
- تهیه جوجه یک روزه از کارخانجات جوجه کشی دارای پروانه بهداشتی بهره برداری معتبر از سازمان دامپزشکی
- اخذ گواهی بهداشتی معتبر از واحد جوجه کشی
- جوجه ریزی همزمان و یک سن و کاهش تراکم پرورش در واحد مترمربع در مزرعه
- رعایت دقیق اصول بهداشتی قرنطینه ای در داخل و خارج مرغداری
- جلوگیری از ورود پرندگان وحشی به مرغداری ها از طریق نصب توری و ترمیم خرابی های آن قبل از جوجه ریزی
- تهیه دان از منابع مطمئن و اجتناب از مصرف دان باقی مانده دوره قبل
- کنترل بهداشتی آب

* کاهش ترددهای غیرضروری
- ممانعت از نگهداری سگ ، گربه در مرغداری ها و خانه های کارگری
- ممانعت از ورود حیوانات ولگرد به عنوان ناقلین مکانیکی به داخل مرغداری
- امحاء بهداشتی لاشه ها در داخل مرغداری ها
- اخذ مجوز کشتار در پایان دوره پرورش از شبکه دامپزشکی منطقه
- پاکسازی و ضدعفونی کامل سالن و کلیه لوازم و تجهیزات پس از تهیه تخلیه
- ممنوعیت فروش مرغ پایان دوره به صورت زنده در بازارهای محلی
- ذخیره بهداشتی کود در مرغداری ها یا انبارهای مطمئن و حمل بهداشتی آن پس از پایان دوره
- عدم استفاده از شانه تخم مرغ و کارتن های مصرف شده و ممانعت از ورود کلیه لوازم مستعمل به مرغداری
- ممانعت از ورود وسایل نقلیه به داخل مرغداری و در صورت اضطرار ضدعفونی کردن کلیه وسایل نقلیه قبل از ورود به مرغداری
- اجتناب از مصرف پودر ، گوشت و استخوان به خصوص با منشاء طیور در دان مصرفی مرغداری

* توصیه های بهداشتی در خصوص پیشگیری از آنفلوانزای انسانی
۱٫ بیماری انفلوانزا مسری است . در هنگام ابتلا بهتر است در منزل استراحت کرده و حداقل تماس را با سایرین داشته و تا بهبودی کامل و اجازه پزشک از حضور در مدرسه خودداری کنید .
۲٫ در هنگام سرفه و عطسه از دستمال تمیز استفاده نمایید . از انداختن دستمال کثیف در کلاس ، راهروها و حیاط مدرسه خودداری و از دست دادن و بوسیدن دوستان خودداری نمایید . شستشوی دستها بطور مرتب به خصوص پس از عطسه و سرفه احتمال انتقال عفونت به دیگران را کمتر می کند .
۳٫ از خوددرمانی پرهیز نموده و هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید .

بر اساس اطلاعات دریافتی از کشورهای صنعتی و اولویت های موجود ، گروههای ذیل می توانند هدف واکسیناسیون قرار گیرند تا میزان بروز سخت بیماری و مرگ زودرس کاهش یابد .
۱٫ ساکنان مؤسسات نگهداری سالمندان و معلولان
۲٫ افراد مسن مبتلا به بیماریهای قلبی یا تنفسی یا کلیوی یا نارسایی سیستم ایمنی غیرساکن در مؤسسات نگهداری سالمندان
۳٫ تمام کودکان زیر ۶ ماه که به بیماریهای فوق مبتلا هستند .
۱٫ افراد مسن بالاتر از حداکثر سن متعارف در سطح ملی بدون در نظر گرفتن سایر عوامل خطر
۲٫ سایر افراد گروههای تعریف شده بر اساس اطلاعات و ظرفیت های ملی مانند تماس های افراد در معرض خطر بالا ، زنان باردار، کارکنان بهداشتی و سایر افراد شاغل در فعالیت های کلیدی و نیز کودکان ۶-۲۳ ماهه .
در حالیکه بالاترین میزان عفونت در کودکان ۵-۹ ساله مشاهده شده است ، گسترش شدید بیماری و مرگ و میر ناشی از آن غالباً در کودکان کمتر از دو سال ، افراد مسن و افراد دارای شرایط پرخطر نظیر بیماریهای تنفسی یا قلبی عروقی ، بیماریهای متابولیک شامل دیابت ملیتوس ، نارسائی کلیوی و انواع مختلف کاهش ایمنی اتفاق می افتد . در ایالات متحده آمریکا ، محدوده مرگ همراه با آنفلوانزا به ۳۰ تا ۱۵۰ نفر در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت بالای ۶۵ سال می رسد . از آنجا که ممکن است آنفلوانزا با سایر عفونت های تنفسی اشتباه شود و با توجه به اینکه گرفتاری مشترک آنها پنومونی است ، مرگ و میر ناشی از آنفلوانزا اغلب به صورت مرگ اضافی توسط پنومونی بیان می شود . بیش از ٪۹۰ مرگ های نسبت داده شده به پنومونی و آنفلوانزا ، در افراد مسن و سایر گروههای پرخطر روی می دهد . میزان بسیار بالای بیماری – مرگ و میر در ساکنین طولانی مدت مکانهای مراقبتی و کودکان کمتر ۶ ماهه مشاهده شده است.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:13 PM
سارس SARS چیست؟ -تعریف ، عامل ، علل ،پیشگیری ، درمان و… ( مرجع کامل اطلاعات )


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=b6170eecd53b3f890919637dc05808f1


SARS چیست؟
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/634567.thumbnail.jpg
سندرم حاد تنفسی شدید که در ابتدا در چین جنوبی گزارش شد. اما در حال حاضر در چندین منطقه شامل آسیا، آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا دیده شده است.
مقدمه :

شیوع بیماری تنفسی حاد با بروز ناگهانی موسوم به سارس که از نوامبر ۲۰۰۲ شروع گردید در چند ماه گذشته با گسترش به بیش از ۳۰ کشور در ۴ قاره جهان سبب ابتلاء ۵۰۰۰ نفر و مرگ بیش از ۳۰۰ نفر در کشورهای چین ، هنک کنگ ، کانادا ، ویتنام ، سنگاپور و تایلند گردیده است . با توجه به گسترش روزانه یبیماری به مناطق خاورمیانه شامل کویت ، عربستان سعودی و بحرین ، نگرانی وقوع همه گیری در منطقه نیز مطرح گردیده است . خوشبختانه با اطلاع رسانی مناسب وتلاش جهانی امید می رود از شیوع بیشتر آن پیشگیری گردد . خوشبختانه تا کنون هیچ موردی از این بیماری در کشور ما مشاهده نشده و امید است با رعایت نکات ضروری از بروز بیماری پیشگیری گردد . این بیماری بیشتر از مرزهای هوایی و یا احتمالاً سایر مبادی ورودی توسط افرادی که به مناطق آلوده سفر کرده اند ، وارد می شود . اولین مورد بیماری در خاور میانه در کویت توسط سازمان بهداشت جهانی گزارش گردید و هند نیز شاهد بروز اولین مورد آن بوده است که با تراکم جمعیتی احتمال گسترش آن وجود دارد .
عامل SARS چیست؟
علت آن هنوز نامعلوم است، تا این تاریخ بیشتر اطلاعات موجود نشان داده یک coronavirus به احتمال زیاد می تواند عامل باشد. به هر حال در حال تحقیق در مورد دلایل دیگر هستند.
چه کسانی در معرض خطر هستند؟
بر اساس اطلاعات موجود عوامل زیر می توانند ریسک فاکتور باشند
- تماس نزدیک طی ۱۰ روز قبل از شروع بیماری با افراد مبتلا
- مسافرت طی ۱۰ روز قبل از شروع بیماری به مناطق مشخص شده توسط WHO
- رفت و آمد و ملاقات به مکانها و با افرادی که با این افراد در تماس نزدیک هستند یا این افراد وجود دارند ( مثلآ بیمارستانها )
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/763456.thumbnail.jpg
علائم آن چیست؟
علائم اصلی بیماری تب بالای ۳۸ درجه ، سرفه خشک ، گلودرد ، تنفس مشکل یا اختلالات تنفسی و شواهد رادیوگرافیک پنومونی می‌باشد ، سایر علائم نیز عبارتند از : سردرد ، درد مفاصل و ماهیچه‌ها ، بی اشتهائی ، اختلال هوشیاری ، راش و اسهال
در بزرگسالان و کودکان اعلائم ممکن است دقیقآ“ مشابه باشد در بزرگسالان معمولآ تب همراه با لرز، و سر درد، و درد عمومی بدن. در مراحل اولیه بیماری. بیماران علائم غیر اختصاصی دارند ( سر درد، درد عمومی بدن )
علاوه بر این علائم SARS ممکن است همراه با علائم دیگر از قبیل کاهش اشتها، بدحالی، گیجی، راش و اسهال باشد.
بیماری شدید تنفسی ممکن است قبل از بروز علائم در X-RAY دیده شود. در مورد علائم در کودکان پزشکان سر گرم تحقیق می باشند
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/67543445678065.gif
چه کسی SARS دارد؟
الف: افراد مشکوک
- افراد با تب بالای ۳۸ درجه سانتیگراد و یا یک تعداد بیشتر علائم تنفسی شامل سرفه ، کوتاهی تنفس و مشکل تنفسی
-خردسالان ممکن است علائم غیر اختصاصی شامل تحریک پذیری بیش از حد و کاهش اشتها داشته باشند.
- تماس نزدیک طی ۱۰ روز قبل از شروع بیماری با افراد مبتلا
- مسافرت طی ۱۰ روز قبل از شروع بیماری به مناطق مشخص شده توسط WHO
- رفت و آمد و ملاقات به مکانها و با افرادی که با این افراد در تماس نزدیک هستند یا این افراد وجود دارند ( مثلآ بیمارستانها )ب- افراد احتمالآ مبتلا
- فردی که شخص مشکوکی را ملاقات کرده که بیماری تنفسی شدید پیشرونده پنومونی آتیپیکال یا دسترس تنفسی حاد بدون علت یا شخص داشته
- فردی که مبتلا به بیماری تنفسی حادی را ملافات کرده که فوت شد. در اتوپی سندرم تنفسی حاد بدون علت شناخته شد.
سارس چگونه منتشر می شود؟
SARS نسبت به آنفلونزا کمتر عفونی است دوره کمون آن ۷-۲ روز ( بطور متوسط ۵-۳ روز ) می‌باشد مسافرت‌های بین‌المللی ریسک گسترش سریع بیماری را افزایش می‌دهد.
از طریق قطرات پراکنده شد. توسط مبتلا در هوا بوسیله سرفه یا عطسه، متخصصین عقیده دارند که از طریق اشیا آلوده هم ممکن است منتشر شود. ویروس سارس بنظر می رسد از طریق چشمها، بینی و دهان وارد بدن می شود. دست زدن به اشیا آلوده را انتقال مهمی برای این بیماری به شمار می رود.
تا این موقع دیده نشد. که ارتباط اجتماعی ( مدارس، مراکز درمانی ) باعث شیوع بیشتر آن شود.مانند دیگر بیماریهای تنفسی ویروسی دست شستن خوب اهمیت فوق العاده ای در به حداقل رساندن ریسک ایجاد این بیماری دارد.
برای پیشگیری از ابتلا به آن چه باید کرد؟
- شستن دستها بطور مکرر
- پوشیدن ماسک استاندارد دستکش ولباس و محافظ چشم
- جلوگیری ازهرگونه تماس ازطریق پوست
- ضد عفونی کردن همه قسمتهایی که بیمار در آنجا بوده است
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/754635656.thumbnail.jpg
موقع ابتلا به SARS چه باید کرد؟
اگر هر کدام از علائم بالا مشاهده شد رجوع به مراکز درمانی مشخص
درمان SARS چیست؟
درمان موثری برای آن شناخته نشده است. Riboririn وریدی معمولآ با یا کورتون استفاده می شود.
علیرغم تلاش پزشکان ، فعلا دارویی جهت درمان پیدا نشده است و تا حال آنتی بیوتیکی در این زمینه مؤثر نبوده است ولی داروی ریباورین با یا بدون تجویز استروئید با نتایج نامعلوم مصرف شده است. لذا برای کنترل بیماری در جامعه پیشگیری از اهمیت بسزایی برخوردار است.
پیامدهای SARS چیست؟
تا چه حد باید نگران بود ؟
اکثر بیماران مبتلا بهبود می بابند بیماری علاوه براینکه می‌تواند شدید باشد می‌تواند در مسافرت به کشورهای آلوده از سرعت انتشار بالایی بر خوردار باشد ولی درصد کشندگی آن پایین است ( حدود ۴ % ) این میزان با افزایش سن و وجود بیماریهای مزمن در فرد بالا می رود .
تا حال تعداد مبتلایان به بیماری و پراکندگی جغرافیایی آن چگونه بوده است؟
در حال حاضر (فروردین ۱۳۸۵ )آمار کاملا دقیقی در دست این سایت نیست اماتا ۲۸ آوریل ۲۰۰۳ ، ۵۰۵۰ نفر مبتلا شده و از این تعداد ۳۲۱ نفر فوت کرده‌اند و تا حال این بیماری از کشورهای چین ، هنگ گنگ ، مالزی ، کانادا ، تایوان ، فرانسه ، آلمان ، اندونزی ، ایتالیا ، تایلند ، سنگاپور ، استرالیا ، برزیل ، بلغارستان ، هندوستان ، ژاپن ، کویت ، مغولستان ، جمهوری ایرلند ، رومانی ، فیلیپین ، آفریقای‌جنوبی ، اسپانیا ، انگلستان ، ایالات‌متحده ، سوئد ، سوئیس و ویتنام گزارش شده است.
آیا SARS می تواند نتیجه بیوتروریسم باشد؟
هیچگونه دلیلی برای تأیید یا رد این ادعا وجود ندارد.
سفر تا چه حد می‌تواند مخاطره‌آمیز باشد؟
WHO سفرهای غیرضروری به مناطق آلوده ( مناطقی که زنجیره انتقال ویروس در آنجا مشاهده شده است ) بخصوص مناطق آلوده چین و تورنتو کانادا را منع می‌نماید ضمناً تمامی مسافرین باید از علائم اصلی بیماری آگاه گردند و از تماس نزدیک با افرادی که آلوده شده‌اند یا سابقه سفر اخیر به نواحی آلوده را داشته‌اند اجتناب نمایند و مسافرانی که دچار این علائم شده‌اند تا وقتی که بطور کامل بررسی نگردیده‌اند نباید آن کشور را ترک کنند .اما باتوجه به کنترل بیماری و عدم مشاهده موارد جدید طی فصل سرد جاری نگرانی زیادی از انتشار آن وجود ندارد
WHO چه اهدافی را دنبال می کند ؟
۱ – پیشگیری و کنترل شیوع بیماری
۲ – مشخص نمودن عامل بیماری
۳ – مشخص نمودن رژیم درمانی مؤثر
۴ – حمایت کشورهای درگیر در صورت نیاز از طریق اعزام کارکنان بهداشتی
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/764566789.thumbnail.jpg
روش انتقال بیماری‌ چگونه است ؟
انتقال از شخص به شخص از طریق قطرات تنفسی و ترشحات بدن فرد بیمار بوده و بیشتر در افرادی که در بیمارستان یا در خانه با بیمار تماس نزدیک داشته‌اند صورت می‌گیرد بنابراین در صورت مراقبت از بیمار ، زندگی با وی و یا تماس نزدیک با ترشحات تنفسی ، مایعات بدن یا مدفوع بیماران ، احتمال انتقال بیماری وجود دارد.
نحوه برخورد با بیماران مبتلا به SARS چگونه است ؟
بیمار باید از نظر تنفسی و سایر ترشحات ایزوله شود. معاینه بیماران توسط کارکنان و پزشکان باید با ماسک و عینک و پوشش سر و دستکش صورت گیردInfection control guidance) (Hospital . دست ها قبل و بعد از تماس با فرد بیمار می‌بایستی شسته شود. بیمار باید در اتاق در بسته با فشار منفی نگهداری شده ولی پنجره‌ها را می توان برای تهویه خوب باز گذاشت ( ولی این پنجره‌ها نباید به محل‌های عمومی باز شود ).
روش بر خورد در موارد تماس احتمالی چگونه است ؟
۱ – دادن اطلاعات در خصوص تابلو بالینی به بیمار
۲ – ایزولاسیون در منزل بمدت ۱۰ روز
۳ – ویزیت حضوری یا با تلفن بطور روزانه توسط یکی از اعضای تیم مراقبت
(Public health Care team) ۴ – کنترل روزانه تب ( شایعترین علامتی که در ابتدا ظاهر می شود تب است )
چه اقداماتی در درمان بیماران مبتلا به SARS صورت می‌گیرد ؟
۱-ایزولاسیون۲ – گرفتن نمونه خلط ، خون و ادرار برای سایر علل معمول پنومونی بخصوص انواع آتیپیکال و یا مواردی که همراه با عاملSARS ممکن است وجود داشته باشند . ۳ – شمارش گلبول های سفید با افتراق ، شمارش پلاکت ، تست های کبدی و کلیوی ، الکترولیت‌ها و سی آر پی ۴ – تجویز آنتی بیوتیک برای درمان پنومونی اکتسابی آتیپیکال ۵ – استفاده از نبولایزر با یک برونکودیلاتور ، فیزیوتراپی سینه ، برونکوسکوپی
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/6545.thumbnail.jpg
تعاریف تشخیصی بیماری چیست؟
مورد مظنون:
هر فردی که بعداز اول نوامبر ۲۰۰۲ (۱۰ آبان ۱۳۸۱) باسابقه تب بالای ۳۸درجه وسرفه‌ و مشکلاتتنفسی و حداقل یکی از موارد زیر در فاصله ۱۰ روز قبل از شروع علائم را داشته باشد:
- تماس نزدیک یا زندگی کردن با هم، پرستاری کردن و یا تماس مستقیم با ترشحات تنفسی یا مایعات بدن بیمار مظنون
سابقه مسافرت به منطقه آلوده
- اقامت در یک منطقه آلوده
مورد محتمل:
۱ – یک مورد مظنون که در رادیوگرافی ریه نمای پنومونی یا سندرم دیسترس تنفسی (RDS ) داشته باشد.
۲ – یک مورد مظنون که در اتوپسی ریه یافته های سندرم دیسترس تنفسی ( RDS ) بدون عامل قابل شناسایی داشته باشد.
طبق آخرین دستورالعمل مرکز مدیریت بیماریهای وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی تا زمان تهیه ماسک مخصوص برای استفاده در مواجهه احتمالی با موارد بیماری ، پرسنل بهداشتی درمانی می‌توانند از ماسک‌های معمولی که در داخل آن ده تا بیست لایه گاز معمولی قرار داده شده است استفاده نمایند
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/10/67543546567.thumbnail.jpg
پیش بینی سارس از طریق مولکول ‪DNA‬

محققان دریافتند با بررسی مولکول ‪ DNA‬در انسان می‌توان نسبت به درمان و پیشگیری بر علیه بیماری سارس اقدام کرد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از آنسا از رم ، این روش معالجه بر روی میمون‌ها انجام شده است.
تحقیقات نشان می‌دهد بیماری سارس را می‌توان از روی مولکول ‪ DNA‬و از طریق ژن‌ها تشخیص داد.
بر اساس تحقیق ‪ PATRICK LU‬از موسسه تحقیقاتی آمریکا تنها راه حل مبارزه و پیشگیری از بیماری سارس در انسان آزمایش ‪ DNA‬است.
در سال ‪ ۲۰۰۳‬میلادی بیماری سارس گریبانگر تعداد زیادی از مردم آمریکا شد و انسان‌های زیادی جان خود را بر اثر این بیماری از دست دادند.
ویروس بیماری سارس بر روی مولکول ‪ DNA‬قرار می‌گیرد و سبب ایجاد این بیماری خطرناک در انسان می‌شود.
بیماری سارس از بیماری‌های مرگباری است که سردرد ، تب و سرفه‌های شدید و دردهای عضلاتی از علایم ابتلا به آن می‌باشد.
براساس آزمایش‌های انجام‌شده، در صورت شیوع بیماری سارس ، ” سینان سرین ” تنها داروی موثر در زمان حاضر برای مقابله با آن خواهد بود .
سخت تنفسی یا سارس برای اولین بار در نوامبر سال ‪ ۲۰۰۲‬در چین گزارش شد و در آوریل همان سال تا کانادا گسترش یافت. پیش از اینکه این بیماری مهار شود ‪ ۷۷۴‬تن جان باختند و ‪ ۸‬هزار تن نیز در بیمارستان‌ها بستری شدند.
کشف ارتباط ژنتیکی با ابتلا به بیماری سارس
پژوهشگران هنگ کنگی موفق به کشف یک مشخصه ژنتیکی شده‌اند که می‌تواند علت اینکه برخی افراد به هنگام شیوع سارس در سال ‪ ۲۰۰۳‬به این بیماری مبتلا شدند درحالی سایر افراد از آن مصون ماندند را توضیح دهد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاری فرانسه ، پژوهشگران به سرپرستی “چن-لونگ” از دانشگاه هنگ کنگ ساختار ژنتیکی ‪ ۲۸۵‬بیمار مبتلا به نشانگان سارس را بررسی کردند و با سه گروه دیگر شامل ‪ ۸۴۲‬تن که به این بیماری مبتلا نشده بودند مقایسه کردند.
محققان دریافتند افرادی که بخشهایی از رمز یک ژن به نام “‪ “CLEC۴M‬در آنها تکرار شده است ‪ ۳۰‬درصد کمتر با احتمال ابتلا به سارس روبرو هستند.
این مصونیت فقط در افرادی مشاهده شد که در هر دو کرموزوم این قسمت ژن تکرار شده است.
ژن “‪ “CLEC۴M‬رمزگذاری پروتیین “‪ “L-SIGN‬را به عهده دارد که یک گیرنده سلولی است.
محققان معتقدند در بین کسانی که در برابر سارس مصونیت دارند ویروس به این گیرنده متصل می‌شود و در نهایت تجزیه می‌شود.
پروتیین “‪ “L-SIGN‬در کبد و گره‌های لنفاوی یافت می‌شود. در تحقیقات قبلی این پروتیین در ابتلا به ویروس هپاتیت سی و ویروس ایدز نیز موثر شناخته شده است.
بیماری سارس تا قبل از آنکه با اقداماتی مانند قرنطینه، معاینه مسافران و توزیع ماسک تحت کنترل درآید سبب مرگ ‪ ۸۰۰‬تن در هنگ کنگ و چین شد.
مشروح این مطالعه در مجله “‪ “nature genetics‬منتشر شده است.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:20 PM
راهنمای ایدز -بررسی بیولوژی ویروس اچ آی وی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=7ca503714127126d6d9279e7c0149669
راهنمای ایدز -بررسی بیولوژی ویروس اچ آی وی
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/11/8678787.thumbnail.jpg
۱) معرفی
اچ آی وی ویروسی است که به بیماری مرگبار ایدز منجر می شود.
این ویروس با حملات بی امان خود سیستم دفاعی بدن را چنان تضعیف می کند که حتی کوچکترین عفونت ها جان بیمار را به خطر می اندازند.
تاکنون دست کم ۲۸ میلیون نفر در سراسر جهان در اثر ابتلا به ایدز جان خود را از دست داده اند.
در حالی که ۲۰ سالی است که از شناخته شدن اچ آی وی می گذرد، هنوز هیچ واکسنی برای این ویروس و معالجه ای برای ایدز کشف نشده است.
با این حال نسل تازه داروها، طول عمر افراد آلوده به اچ آی وی را به طور چشمگیری افزایش می دهد.
۲) ویروس اچ آی وی
اچ آی وی (Human Immunodeficiency Virus) به سیستم دفاعی، یعنی دقیقا همان سیستمی که معمولا در مقابل عفونت ها از بدن دفاع می کند، هجوم می برد.
این ویروس به یک نوع خاص از سلول های سفید خون به نام “سی دی ۴ +” حمله می کند.
اچ آی وی این سلول را ربوده، ژن های خود را وارد دی ان ای آن می کند و از آن برای تولید بیشتر ذرات ویروسی استفاده می کند.
این ذرات سپس سایر سلول های سالم سی دی ۴ + را آلوده می کنند.
آن دسته از سلول های سی دی ۴ + که میزبان ویروس اچ آی وی هستند در نهایت از بین می روند.
نحوه نابودی این سلول ها هنوز برای دانشمندان مجهول است.
با کاهش شمار سلول های سی دی ۴ + توانایی بدن برای مبارزه با بیماری ها افت می کند و به تدریج به سطحی خطرناک می رسد.
از این مرحله به بعد بیمار به ایدز (Acquired Immune Deficiency Syndrome) مبتلا شده است.
اچ آی وی نوع خاصی از ویروس به نام “رتروویروس” (retrovirus) است.
هرچند این رتروویروسها از ویروس های معمولی ساده تر هستند، اما غلبه بر آنها دشوارتر است.
ژن های رتروویروسها در داخل دی ان ای سلول ها لانه می کنند. به این ترتیب هر سلول جدیدی که از سلول میزبان تکثیر می شود حاوی ژن های این رتروویروس خواهد بود.
رتروویروسها همچنین ژن های خود را با ضریب خطای بالا در سلول میزبان کپی می کنند.
ادغام این خصیصه با سرعت بالای تکثیر اچ آی وی، باعث می شود این ویروس با همان سرعتی که منتشر می شود، تغییر شکل نیز بدهد.
علاوه بر این “پوششی” که ذرات ویروس اچ آی وی در آن محفوظ است، جنسی مشابه سلول های بدن دارد که باعث می شود سیستم دفاعی بدن نتواند ذرات ویروس را از سلول های سالم به راحتی مجزا کند.
اچ آی وی چگونه تکثیر می شود
۱) ویروس خود را می چسباند: خوشه های پروتئینی در سطح بیرونی ذرات ویروس، به دریافت کننده های پروتئینی در گلبول سفید”سی دی ۴ +” در سلول مقصد “ملحق” می شوند.
۲- ژن ها کپی می شوند: ویروس اچ آی وی نمونه ای از اطلاعات ژنتیکی خود را کپی می کند.
۳- تکثیر: ویروس این کپی از ژن های خود را وارد دی ان ای سلول میزبان می کند. وقتی سلول میزبان شروع به تکثیر می کند، بخشهای تشکیل دهنده ویروس اچ آی وی را هم تکثیر می کند.
۴- ویروس جدید آزاد می شود: بخشهای تشکیل دهنده ویروس اچ آی وی در نزدیکی جداره سلول جاسازی می شوند. آنها یک “جوانه” را تشکیل می دهند که از سلول جدا می شود و به یک ذره جدید اچ آی وی تبدل می شود.
۳) آلودگی
اچ آی وی در خون، مایعات تناسلی افراد و همینطور شیر مادر آلوده حضور دارد.
این ویروس همراه با این مایعات وارد بدن دیگران می شود.
راه های سرایت اچ آی وی:
- آمیزش جنسی با فرد آلوده بدون رعایت اقدامات پیشگیرانه
- استفاده اشتراکی از سرنگ آلوده یا ابزاری که برای سوراخ کردن اعضای بدن استفاده می شود و آلوده هستند
- تزریق خون آلوده
- در معرض تماس قرار دادن زخم یا بریدگی در بدن با مایعات آلوده به اچ آی وی
- نوزادان مادران آلوده ممکن است در دوران بارداری، هنگام تولد یا از طریق تغذیه از شیر مادر آلوده شوند.
اچ آی وی در بزاق دهان شخص آلوده وجود دارد، اما میزان آن کم تر از حدی است که بتواند بیماری را منتقل کند.
زمانی که مایعات حامل ویروس خشک شده باشد، خطر انتقال ویروس نزدیک به صفر خواهد بود.
برای پیشگیری از انتقال اچ آی وی، بهترین راه خودداری کردن از برقراری رابطه جنسی با فرد آلوده به ایدز و استفاده از کاندوم های جنس “لاتکس” (نوعی پلاستیک) است.
ذرات با ابعاد اچ آی وی نمی توانند از کاندوم لاتکس عبور کنند و اگر به درستی و به طور منظم استفاده شوند شیوه کاملا موثری در کاهش خطر انتقال بیماری محسوب می شوند.
هرچند تنها شیوه صد در صد موثر خودداری کامل از آمیزش جنسی است.
معتادین تزریقی می کنند می توانند با خودداری از مصرف سرنگ های مشترک خطر آلودگی به اچ آی وی را کاهش دهند.
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/11/864684642.thumbnail.jpg
توهمات پیرامون اچ آی وی
اچ آی وی به طرق زیر غیر قابل سرایت است:
- از طریق هوا، سرفه و عطسه
- از طریق بوسیدن، تماس پوستی یا دست دادن
- از طریق استفاده مشترک از لوازم آشپزی مانند دیگ و چاقو
- از طریق تماس با صندلی توالت
- از طریق حشرات، نیش یا گاز حیوانات
- از طریق شنا در استخرهای عمومی
- از طریق خوردن غذایی که توسط فرد آلوده به اچ آی وی تهیه شده باشد
۴) مراحل آغازین
حدود نیمی از افرادی که به تازه به اچ آی وی آلوده شده اند در عرض دو تا چهار هفته به علائمی شبیه آنفولانزا مبتلا می شوند.
این علائم شامل تب، خستگی، ناراحتی پوستی، درد مفصل، سردرد و تورم در غدد لنفاوی است.
نمودار سمت راست فرآیند تدریجی آلودگی به اچ آی وی را نشان می دهد.
شمارش سلول های سی دی ۴ + براساس تعداد آنها در هر میلیمتر مکعب از خون حساب شده است. با پیشرفت ویروس از تعداد آن کاسته می شود.
یک سیستم دفاعی سالم دارای ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ سلول سی دی ۴ + در هر میلیمتر مکعب است. اگر این رقم به ۲۰۰ عدد کاهش یابد، فرد یک بیمار ایدز محسوب می شود.
“بار ویروسی” شمار ذرات ویروسی در میلیمتر مکعب است. در ابتدا، این رقم با تکثیر سریع ویروس در خون به اوج می رسد.
در برخی از افراد آلوده به اچ آی وی سالها طول می کشد تا بیماری ایدز ظاهر شود و در این مدت آنها احساس سلامت کرده و هیچ علائم بیرونی حضور این ویروس در آنها دیده نمی شود.
در سایر افراد آلوده به اچ آی وی ممکن است علائمی مانند کاهش وزن، تب، عرق، کهیر و برای مدتی کوتاه از دست دادن حافظه نمود کند.
آزمایش های اچ ای وی:
- در جریان عمومی ترین آزمایش برای تشخیص اچ آی وی، یک نوع خاص از پادتن ها یا همان پروتئین های ضدبیماری ردیابی می شود
- با این که پادتن ها در واکنش به حضور اچ آی وی در بدن تولید می شوند، اما این اتفاق شش تا دوازده هفته پس از آلودگی رخ می دهد
- در حالی که این پادتن ها خود در مبارزه با ویروس اچ آی وی چندان موثر نیستند، اما به عنوان نشانه وجود ویروس در بدن قابل اعتماد هستند
- در چند هفته ای که ردیابی آلودگی بی ثمر و جواب آزمایش منفی است، فرد آلوده می تواند ویروس اچ آی وی را به سایرین منتقل کند.
۵) تولید ایدز در بدن
سیستم دفاعی بدن، که از حمله ویروس صدمه دیده است، قوای خود را برای مبارزه با بیماری ها از دست می دهد و هر نوع عفونتی می تواند جان بیمار را تهدید کند.
کسانی که به اچ آی وی مثبت آلوده هستند در مقابل بیماری هایی مانند سل، مالاریا و ذات الریه آسیب پذیرتر می شوند و با افت شمار گلبولهای سفید سی دی ۴ +، آسیب پذیری آنها از قبل هم بیشتر می شود.
بیماران مبتلا به اچ آی وی همچنین در مقابل آنچه به “عفونت های فرصت طلب” معروف است آسیب پذیر هستند.
این نوع از عفونت ها از باکتری های شایع، قارچ ها و انگل هایی نشات می گیرند که یک بدن سالم قادر به مبارزه با آنهاست، اما می تواند در افرادی که سیستم دفاعی بدن آنها آسیب دیده ایجاد بیماری کند و گاه آنها را از پا در آورد.
برخی از این عوامل بیماری زا زمانی که شمار سی دی ۴ + زیاد است به بدل حمله می کنند، اما اکثر آنها زمانی که شمار این سلولها به کمتر از ۲۰۰ رسیده است، یعنی نقطه آغاز ظهور ایدز، فعال می شوند.
در صورتی که مراقبتهای کامل پزشکی در دسترس باشد، آن وقت می توان به بیمار داروهای درمانگر و محافظ در برابر برخی از این عفونت ها را داد.
البته این داروها گاه گران است و می تواند عوارض جانبی داشته باشد.
برفک و زونا
برفک (candidiasis) یک عفونت قارچی است که معمولا به دهان، گلو یا دهانه رحم حمله می کند.
ویروس زونا، “هرپیس سیمپلکس” (herpes simplex)، می تواند در دهان یا رحم ایجاد شود. هر دو عفونت شایع هستند، اما درصد وقوع آنها در میان افراد مبتلا به اچ آی وی افزایش می یابد و حتی می تواند افرادی را که شمار سلول های سی دی ۴ + آنها هنوز بالاست مبتلا کند.
علائم: برفک باعث پیدایش برآمدگی های سفیدرنگ در پوست و خشکی دهان می شود و فرآیند بلعیدن غذا را دشوار می سازد. زونا باعث پیدایش تاول های دردناک در ناحیه مبتلا می شود.
سل
متن: سل عامل اصلی مرگ و میر در میان مبتلایان به ایدز در سراسر جهان است، و بسیاری از کشورها همزمان با اپیدمی اچ آی وی و سل روبرو هستند.
سل ناشی از یک نوع باکتری است که بسیاری از مردم حامل آن هستند، اما تنها در برخی افراد باعث بیماری می شود.
اگر افرادی که این باکتری را حمل می کنند به اچ آی وی هم آلوده شوند، احتمال بروز سل در آنها ۳۰ برابر افزایش می یابد.
سل ابتدا به ریه حمله می کند، اما می تواند به غدد لنفاوی و مغز هم سرایت کند.
علائم: سرفه شدید، درد سینه، سرفه همراه با خون، خستگی مفرط، کاهش وزن، تب و تعرق شبانه.
سرطان سیستم دفاعی بدن*
افراد آلوده به اچ آی وی بیش از دیگران در معرض ابتلا به سرطانهای سیستم دفاعی بدن، موسوم به ان اچ ال (Non-Hodgkin’s Lymphomas)، قرار دارند.
ان اچ ال می تواند به هر بخشی از بدن از جمله نخاع و مغز حمله کند و می تواند ظرف یک سال بیمار را از پا درآورد.
این بیماری می تواند، صرف نظر از شمار گلبولهای سفید سی دی ۴ + در بدن بیمار اچ آی وی، بروز کند. شیمی درمانی راه مقابله با این نوع سرطانهاست.
علائم (ان اچ ال): تورم غدد لنفاوی، تب، تعرق به هنگام خواب و کاهش وزن.
می تواند در هر شمارشی از سی دی ۴+ رخ دهد*
زیر ۲۵۰
زخم های بدخیم (کی اس)
کی اس (Kaposi’s sarcoma) یک نوع بیماری مشابه سرطان شایع در میان مردان آلوده به اچ آی وی است.
این بیماری موجب ظهور زخم های (لیژن) قرمز یا بنفش رنگی می شود که معمولا روی پوست ظاهر می شود.
این بیماری همچنین می تواند دهان، غدد لنفاوی، دستگاه گوارش و ریه ها را تحت تاثیر قرار دهد و مرگبار باشد.
این بیماری معمولا به بیمارانی که شمار سی دی ۴ + آنها کمتر از ۲۵۰ است حمله می کند، اما در کسانی که شمار این سلول در آنها کمتر است وخیم تر خواهد بود.
علائم: زخم، نفس تنگی در صورتی که به ریه حمله کرده باشد، و خونریزی در صورتی که به دستگاه گوارشی حمله کرده باشد.
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/11/ids.thumbnail.jpg
زیر ۲۰۰
ذات الریه (پی سی پی)
موضع: ریه
پی سی پی (Pneumocystis pneumonia) یکی از عفونت های “فرصت طلب” است که باعث ذات الریه می شود.
این عفونت معمولا به ریه حمله می کند اما همچنین می تواند غدد لنفاوی، طحال، کبد یا مغز استخوان را نیز هدف قرار دهد.
این بیماری همواره از علل عمده مرگ و میر در میان بیماران آلوده به اچ آی وی بوده است، اما اکنون به کمک دارو قابل پیشگیری و معالجه است.
این بیماری اغلب افرادی را که شمار سلول های سی دی ۴ + در آنها کمتر از ۲۰۰ است مبتلا می کند.
علائم: تب، سرفه خشک، حس فشردگی در قفسه سینه و دشواری در عمل تنفس.
زیر ۱۰۰
عفونت های مغزی
بیماران اچ آی وی همچنین در مقابل دو نوع عفونت که عموما به مغز حمله می کند آسیب پذیر هستند.
توکسوپلاسموسیس (Toxoplasmosis)، که از یک انگل در حیوانات ناشی می شود، می تواند باعث پیدایش زخم در مغز شود.
کریپتوکوکوس (Cryptococcus) – نوعی قارچ در خاک – اغلب باعث مننژیت می شود.
این بیماری پرده نخاع و مغز را دچار عفونت می کند و می تواند به اغما و مرگ منجر شود.
این عفونت ها در بیمارانی که شمار سی دی ۴ + در آنها کمتر از ۱۰۰ است شایع است.
علائم: سردرد، تب، مشکلات بینایی، تهوع و استفراغ، ضعف در یک طرف بدن، دشوار شدن تکلم و راه رفتن (توکسوپلاسموسیس)، گرفتگی عضلات گردن (مننژیت).
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/11/86784543.thumbnail.jpg
زیر ۷۵
عفونت شکم (ام ای سی)
ام ای سی یا ام ای آی (Mycobacterium avium complex) عفونتی است که از باکتری های موجود در آب، گرد و غبار، خاک و مدفوع پرندگان ناشی می بشود است.
این بیماری به لایه بیرونی معده و روده حمله می کند و در نهایت می تواند در خون و سایر بخش های بدن منتشر شود.
ام ای سی اغلب کسانی را که شمار گلبولهای سفید سی دی ۴ + آنها کمتر از ۷۵ است، مبتلا می کند.
علائم: شکم درد، تهوع و استفراغ که به تب می انجامد، تعرق در خواب، بی اشتهایی، کاهش وزن، خستگی، اسهال.
زیر ۵۰
خطر نابینایی (سی ام وی)
سی ام وی (Cytomegalovirus) یک عفونت مرتبط با ویروس زونا (هرپیس) است و در بیماران اچ آی وی اغلب باعث ابتلا به تورم شبکیه چشم (retinitis) می شود.
این بیماری با مرگ سلول های شبکیه در ناحیه عقب چشم همراه است و در صورتی که معالجه نشود به سرعت می تواند باعث نابینایی شود.
سی ام وی توسط دارو قابل مهار است.
این ویروس همچنین می تواند بر سایر بخش های بدن اثر بگذارد.
این بیماری به ندرت به افرادی که شمار سلول های سی دی ۴ + آنها بیش از ۱۰۰ است حمله می کند، و اغلب افراد با شمار کمتر از ۵۰ را مبتلا می کند.
علائم: مشکل بینایی مانند دیدن لکه های سیاه متحرک، تاری در دید و پیدایش نقاط کور.
۶) داروهای ضد اچ آی وی
از زمان آغاز اپیدمی اچ آی وی، مجموعه ای از داروها ساخته شده اند که از طریق مهار توانایی این ویروس به تکثیر عمر افراد مبتلا به اچ آی وی مثبت را به طور قابل ملاحظه ای افزایش می دهند.
این داروها از سرعت نابودی گلبولهای سفید سی دی ۴ + بیماران می کاهد و می تواند بروز ایدز را به تاخیر بیاندازد، اما آن را معالجه نمی کند.
در مجموع چهار دسته دارو وجود دارد که در مقاطع مختلف آلودگی و رشد اچ آی وی و ایدز عمل می کنند:
۱) بازدارنده های ورودی : این داروها به پروتئین های موجود بر سطح بیرونی ویروس اچ آی وی می چسبد و از پیوستن و ورود آن به سلول های سی دی ۴ + جلوگیری می کند.
تاکنون تنها یک نمونه از این دارو، به نام “فیوزیئون” (Fuzeon)، وارد بازار شده است.
۲) بازدارنده های ان آر تی (Nucleoside reverse transcriptase): این بازدارنده ها، ویروس اچ آی وی را از نسخه سازی از ژنهای خود باز می دارد.
نوکلیوسایدها مصالح ساختمانی این ژنها هستند.
این داروها فرآیند نسخ سازی را از طریق تولید نمونه های معیوبی از این مصالح ساختمانی مختل می کند.
۳) بازدارنده های ان ان آر تی (Non-nucleoside reverse transcriptase): این بازدارنده ها نیز فرآیند نسخه سازی را مختل می کنند. آنها با چسباندن خود به آنزیمی که این فرآیند را کنترل می کند نسخه سازی را مختل می کنند.
۴) بازدارنده های نوع پروتیز (Protease): این داروها به آنزیم دیگری به نام پروتیز، که نقشی اساسی در جمع آوری ذرات ویروس تازه دارد، می چسبند.
داروهای ضدویروس ایدز باید به صورت ترکیبی مصرف شوند.
معمولا سه نوع داروی مختلف از حداقل دو دسته مختلف از داروها به طور همزمان به بیمار تجویز می شود.
با تغییر شکل دادن ویروس اچ آی وی، برخی نمونه ها از این ویروس در مقابل داروها مقاوم می شوند.
بنابراین شانس کنترل اچ آی وی در صورت استفاده از چند دارو بیشتر خواهد بود.
در برخی موارد از آلودگی ها ی تازه، ویروسهایی ردیابی شده اند که حتی پیش از آغاز معالجات در برابر داروهای موجود مقاومت نشان می دهند.
باکس:
عوارض جانبی
عوارض جانبی شایع:
- تهوع، استفراغ، سردرد، خستگی مفرط، کهیر، اسهال، بی خوابی، بی حسی در اطراف دهان، معده درد
سایر عوارض جانبی
- التهاب لوزالمعده، آسیب به کبد و لوزالعمده، زخمهای درون دهان، تغییر شکل بدن، آسیب به اعصاب، کم خونی، درد عضلانی و ضعف.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:21 PM
روابط جنسی بدون ملاحظه و ایدز


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=aca659e458dc5df803b7f8c330739ade

کارشناسان بین المللی در امور ایدز می گویند میزان گسترش این بیماری در میان زنان رو به افزایش است. یکی از دلایل برای این روند این بوده است که احتمال آلوده شدن زنان و دختران به عفونتهای مقاربتی چهار برابر مردان است.
همچنین در بسیاری از جوامع که از زنان انتظار می رود بلاشرط خواسته های مردان را برآورده کنند این زنان تسلط کمی در روابط جنسی خود داشته باشند.
در این جوامع به زنان این اختیار داده نمی شود که در روابط جنسی خود خواستار اقدامات پیشگیرانه شوند یا حتی به رابطه خود با مردی که در گروه پرخطر برای ابتلا به ایدز محسوب می شود، خاتمه دهند.
در هر برنامه ای که برای مبارزه با اپیدمی ایدز به اجرا گذاشته می شود ضروری است به زنان این قدرت و اختیار داده شود که کنترل روابط جنسی خود را به دست گیرند.
نمونه هایی از نا آگاهی در مورد روابط جنسی بی ملاحظه در ایران
مرد: “یک بار با یک فاحشه خوابیدم. نه از کاندوم استفاده نکردم. من خودم نخواستم. اونم براش فرق نمی کرد که از کاندوم استفاده کنم یا نه.”
مرد:”اگر بدونم کسی ایدز داره حتی اگر عاشقش باشم خیلی منطقی تر از آنی هستم که بخواهم با او ------ داشته باشم. معمولا وقتی ------ دارم از کاندوم استفاده نمی کنم. شاید هم یکی دوباری هم پیش آمده باشد که از کاندوم استفاده کرده باشم. اصلا راجع به استفاده کاندوم حرف نمی زنیم که آیا استفاده کنیم یا نه. یک راست می رویم سر مطلب.”
زن: “بعضی وقتها وقتی ------ دارم از کاندوم استفاده می کنم. بعضی وقتها هم استفاده نمی کنیم. هردومون دوست نداریم از کاندوم استفاده کنیم.”
مرد: “با فاحشه خیلی ------ داشتم هیچ وقت هم از ایدز ترس نداشتم. از هیچ وسیله پیشگیری هم استفاده نکرده ام. چون اصلا حالت ------ را به آدم انتقال نمی دهد.”
مرد – فروشنده داروخانه:”اکثرا تیپ جوان هستند اینجا. خیلی هم خرجشان زیاد هست. کلا مشتری های ما برای کاندوم ثابت هستند. مشتری های غریبه هم خرید می کنند به خصوص پنج شنبه جمعه ها. خیلی رفت و آمد می شود اینجا. خیابان فرشته پاتوق است. دخترهای جورواجور رد می شوند. خیلی از پسرهام با ماشین می خواهند سوارشون کنند. خیلی پیش میاد که برای خودشان کاندوم تهیه می کنند. ولی پایین شهر فکر می کنم که خیلی کمتر پیش بیادش. قدرت خرید مردم کمتر هست. به همین دلیل فروش ما در این زمینه ها نسبت به پایین شهر خیلی بیشتر هست.”
زن: “هم با کاندوم هم بدون کاندوم ------ داشتم. چون طرف مقابل خواسته بدون کاندوم ------ داشته باشیم.”
مرد: “صد در صد از کاندوم استفاده می کنم. یکی به خاطر این که خطر مریضی نداره. دوم این که وقتی روابط جنسی باعث می شود از کاندوم استفاده نشود موضوع حامله شدن پیش میاد خدای نکرده سقط بچه. برای من حاضرم هفتصد تومان پول بدم کاندوم بخرم اما هفتصد هزار تومان خرج سقط جنین ندم و یکی را هم بدبخت کنم.”
مرد: “بله شده با یک فاحشه تا صبح باشم. هم به پیشنهاد خودش هم به پیشنهاد من از کاندوم استفاده کردیم.”
مرد: “آره با فاحشه خوابیدم. من که خودم همیشه می خوام کاندوم هم باشد. معمولا خودشان هم دارند. آدمهای حسابی و تروتمیزشان کاندوم همراه دارند.”
زن: “معمولا وقتی ------ دارم از کاندوم استفاده می کنم. یکبار کاندوم نبود در دسترس بعد حالتی هم بود که چاره ای نبود بدون کاندوم ------ داشتیم.”
مرد: “چرا تا حالا با فاحشه ------ داشتم. والله من خودم خواستم ولی اون هم بدش نیامد که از کاندوم استفاده کنیم.”
مرد: “من خودم با کاندومش را ترجیح می دهم و با فاحشه هم خوابیدم. از کاندوم هم استفاده کردم.”

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:21 PM
عنان: ایدز با سرعتی بی سابقه گسترش می یابد


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=5dfa8375074a2d7c527e6b34f63b5469

کوفی عنان، دبیر کل سازمان ملل متحد، در گزارش تازه ای هشدار داده است که بیماری ایدز علیرغم چند برابر شدن بودجه مبارزه با آن، با سرعتی بیش از هر زمان دیگر در گذشته درحال شیوع است.
کوفی عنان گفت که نرخ ابتلا به اچ آی وی/ایدز و مرگ و میر ناشی از آن، سال گذشته بار دیگر افزایش یافته است.
وی گفت که سرعت گسترش این بیماری آشکارا بیش از سرعت تلاش ها برای مهار کردن آن است و افزود که جوانان، به خصوص زنان جوان، نیمی از موارد تازه ابتلا را تشکیل می دهند.
وی برای یک نشست ویژه ایدز در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی می کرد.
آقای عنان از دولت های سراسر جهان خواست برای مقابله با اچ آی وی و ایدز گام های بلندتری بردارند.
وى گفت” مبارزه با ایدز چالش بزرگ زمان و نسل ماست. فقط در صورتى که ما از عهده این چالش برآئیم مى توانیم جهانى انسانى، سالم و عادلانه داشته باشیم.”
سازمان ملل متحد در سال ٢٠٠١ “اعلامیه تعهد در مورد اچ آی وی/ایدز” را که مورد توافق دولت های سراسر جهان قرار گرفته بود منتشر کرد. هدف این توافقنامه توقف گسترش ایدز تا سال ٢٠١۵ بود.
موفقیت ها
کوفی عنان در آخرین گزارش خود در مورد میزان پیشرفت این موافقتنامه گفت موفقیت هایی حاصل شده است، اما از دولت ها خواست “به تعهدات خود جامه عمل بپوشانند.”
وی اخطار داد که اهداف این اعلامیه، از جمله کاهش آلودگی به اچ آی وی در جوانان به میزان ٢۵ درصد تا سال٢٠٠۵، تحقق پیدا نخواهد کرد.
وی گفت نیمی از کل موارد تازه آلودگی به اچ آی وی در جهان هنوز مربوط به افراد جوان است و آنها اغلب به خدمات پیشگیری دسترسی ندارند.
“اعلامیه تعهد در مورد اچ آی وی/ایدز” بر گسترش سریع برنامه های پیشگیری، مراقبت و معالجه و اینکه کشورها چگونه می توانند تاثیر این بیماری بر خانواده ها و اجتماع را کاهش دهند متمرکز است.
این گزارش می گوید که “یک گروه کوچک اما فزاینده از کشورها” پیشرفت های مهمی حاصل کرده اند.
موفقیت کامبوج در کاهش نرخ آلودگی به اچ آی وی در میان زنان خودفروش و دستاوردهای باهاما در کاهش شیوع اچ آی وی و مرگ و میر ناشی از ایدز از جمله این موارد است.
اما دبیر کل سازمان ملل هشدار داد که شمار افرادی که به اچ آی وی/ایدز مبتلا می شوند همچنان در حال افزایش است.
با این حال، در گزارش او آمده است که بودجه مبارزه با ایدز در کشورهای در حال توسعه از دو میلیارد دلار در سال٢٠٠١ به تقریبا هشت میلیارد دلار در سال ٢٠٠۵ افزایش یافته است، اما حتی این رقم نیز کمتر از آن چیزی است که به اعتقاد سازمان ملل برای مقابله اصولی با این اپیدمی ضرورت دارد.
بنابه این گزارش شمار زنانی که به خدمات لازم برای پیشگیری از انتقال ویروس از مادر به فرزند دسترسی دارند به میزان ٧٠ درصد افزایش یافته است و شمار جوانانی که آموزش ایدز دیده اند دو برابر شده است.
اما این گزارش اخطار داد که در پایان سال٢٠٠۴ تنها١٢ درصد از شش میلیون انسانی که در سراسر جهان به معالجات ایدز نیاز داشتند عملا به آن دسترسی داشته اند و از هر پنج نفر یک نفر به خدمات پیشگیری دسترسی دارد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:22 PM
وضعیت ایدز در جهان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=aa3d4b3485dac87736ae0168524b5f58

وضعیت ایدز در جهان

امروز در جهان ۴۲ میلیون نفر، یعنی معادل حدود دو سوم کل جمعیت ایران، به ویروس “اچ آی وی” آلوده اند. بیش از دو سوم این تعداد در کشورهای جنوب صحرای آفریقا زندگی می کنند.
وخامت گسترش این بیماری در این منطقه به گونه ای است که در برخی از این کشورها از هر سه بزرگسال یکی به ویروس اچ آی وی آلوده است.
با توجه به این که هر روز ۱۴ هزار نفر به جمع افراد آلوده به ویروس ایدز در جهان اضافه می شود، بیم آن می رود که اچ آی وی آسیا را نیز تسخیر کند.

آفریقا

کشورهای جنوب صحرای آفریقا بیش از هر منطقه دیگر جهان از شیوع ایدز آسیب دیده اند. اپیدمی ایدز در این منطقه در اواخر دهه ۱۹۷۰ از امتداد غرب آفریقا آغاز شد و تا اقیانوس هند ادامه یافت. این روند سرانجام به سمت کشورهای جنوبی تر سرایت کرد و هم اکنون همین کشورها بیش از سایرین در چنگال ایدز اسیرند.
آفریقای جنوبی با پنج میلیون مورد آلودگی به این ویروس، در جهان اول است.
بوستوانا” و “سوازیلند” دارای بالاترین درصد افراد آلوده به اچ آی وی هستند.
در اکثر کشورهای این منطقه، اپیدمی از میان گروه های آسیب پذیرتر، از جمله معتادان و زنان روسپی، به سایر اقشار جامعه سرایت کرده و حالا در میان عموم مردم جای پای محکمی پیدا کرده است.


آفریقا در ۲۰۰۱

کشورهای جنوب صحرای آفریقا بیش از هر منطقه دیگر جهان از شیوع ایدز آسیب دیده اند. اپیدمی ایدز در این منطقه در اواخر دهه ۱۹۷۰ از امتداد غرب آفریقا آغاز شد و تا اقیانوس هند ادامه یافت. این روند سرانجام به سمت کشورهای جنوبی تر سرایت کرد و هم اکنون همین کشورها بیش از سایرین در چنگال ایدز اسیرند.
آفریقای جنوبی با پنج میلیون مورد آلودگی به این ویروس، در جهان اول است.
بوستوانا” و “سوازیلند” دارای بالاترین درصد افراد آلوده به اچ آی وی هستند.
در اکثر کشورهای این منطقه، اپیدمی از میان گروه های آسیب پذیرتر، از جمله معتادان و زنان روسپی، به سایر اقشار جامعه سرایت کرده و حالا در میان عموم مردم جای پای محکمی پیدا کرده است.



سرعت گسترش

سرعت شیوع “اچ آی وی” در آسیای مرکزی و اروپای شرقی بیش از هر منطقه دیگر جهان است. در فاصله سال های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ شمار افراد آلوده به اچ آی وی در این مناطق سه برابر شد.
تا اواخر دهه ۱۹۹۰ اینطور به نظر می رسید که این مناطق از اپیدمی اچ آی وی – ایدز جسته باشد، اما ناگهان آمار موارد ابتلا به ایدز به شدت بالا رفت و عمده علت آن هم استفاده از سرنگهای آلوده توسط معتادان به مواد مخدر بود.
با این حال شمار افراد آلوده در آسیای مرکزی و اروپای شرقی در مقایسه با قاره آفریقا هنوز ناچیز است.



وضعیت منطقه ای

ویروس اچ آی وی در میان آسیب پذیرترین گروه ها، از اقلیت هیا قومی آمریکای شمالی گرفته تا معتادان در هند، شیوع یافته و هیچ منطقه ای در جهان از گزند آن در امان نبوده است. آمار مربوط به آلودگی در کشورهای درحال توسعه همچنان رو به افزایش است، و این درحالی ویروس اچ آی وی در میان آسیب پذیرترین گروه ها، از اقلیت های قومی آمریکای شمالی گرفته تا است که مراحل اولیه اپیدمی در کشورهای پرجمعیت جهان به تنهایی باعث شده میزان آلودگی در سطح جهانی به طور چشم گیری روند صعودی داشته باشد.


استرالیا و زلاند نو

استرالیا یکی از اولین کشورهایی بود که از وجود این بیماری خبر داد، اما موارد ابتلا به ان از سال ۱۹۸۴ به سرعت سیر نزولی را طی کرده است. شمار تلفات ناشی از ایدز نیز در این کشور رو به کاهش بوده، که بخشی از علت آن آغاز روند درمان از طریق داروهای ضدویروس ایدز است.
برنامه های توزیع سوزن و سرنگ نیز در پیشگیری از این بیماری در میان معتادان موفقیت آمیز بوده است.



کارائیب

منطقه کارائیب پس از آفریقا دارای بزرگ ترین شمار افراد آلوده به اچ آی وی است. در بسیاری از کشورهای این منطقه، از جمله هائیتی و باهاما، ایدز اکنون بزرگ ترین عامل مرگ و میر است.
سازمان ملل متحد می گوید گستردگی بیماری ایدز در این کشورها عمدتا ناشی از ترکیب مرگبار دو عامل است: نه تنها افراد فعالیت های جنسی خود را در سنین پایین آغاز می کنند، بلکه تعداد شرکای جنسی آنها هم زیاد است.



شرق آسیا و اقیانوسیه

در این منطقه میزان آلودگی عموما پایین است، اما شیوع ایدز در ابعادی کوچکتر و در سطح محلی بحرانی جدی قلمداد می شود. همچنین با هجوم مهاجران روستایی نشین به شهرهای بزرگ، میزان استفاده از مواد مخدر و شیوع بیماری های جنسی درحال افزایش است.
تخمین زده می شود حدود یک میلیون انسان آلوده به اچ آی وی در چین زندگی می کنند.



اروپای شرقی و آسیای مرکزی

گسترش ویروس “اچ آی وی” در این منطقه، به خصوص روسیه، از هر جای دیگر جهان سریع تر بوده است. تزریق مواد مخدر، به ویژه در میان جوانان، بیش از هر چیز به این بحران دامن می زند.
سازمان ملل با توجه به خطر انتقال بیماری از طریق استفاده مشترک از سرنگ و واقعیت غیرقابل انکار فعالیت جنسی این افراد جوان، هشدار داده است بروز یک اپیدمی بزرگ قریب الوقوع به نظر می رسد.



آمریکای لاتین

بالاترین میزان آلودگی به اچ آی وی در این منطقه، به آمریکای مرکزی و برزیل مربوط می شود. در این منطقه از جهان ایدز عمدتا از طریق آمیزش جنسی شایع شده است.
گسترش اچ آی وی از طریق سرنگ مشترک برای تزریق مواد مخدر نیز در شماری از کشورها به خصوص آرژانتین، برزیل، شیلی، پاراگوئه و اوروگوئه سبب نگرانی فزاینده شده است.


شمال آفریقا و خاورمیانه

میزان آلودگی به “اچ آی وی” در آفریقای شمالی و خاورمیانه در حال افزایش است، اما هنوز چشمگیر نیست. با این حال سازمان ملل متحد هشدار می دهد که انکار واقعیت ایدز از سوی برخی رهبران ---------- و اجتماعی در برخی کشورهای منطقه، محیط را برای گسترش اپیدمی ایدز مساعد کرده است.
این بیماری بیش از هرجا در سومالی و سودان شایع است، اما ایران و لیبی نیز شاهد رشد آن هستند.



آمریکای شمالی

به گفته سازمان ملل متحد درحالی که معالجات تازه با داروهای ضدویروس ایدز، امکان یک زندگی بهتر را برای افراد مبتلا فراهم کرده است، اما مبارزه برای پیشگیری از شیوع این بیماری در آمریکا و کانادا به مرور متوقف می شود. گسترش اچ آی وی بیش از پیش در محله های فقیرنشین و محروم متمرکز شده و به خصوص زندگی جمعیت زنان را با مخاطره روبرو کرده است.
در آمریکا، جوانان اقلیتهای قومی در مقایسه با پنج سال قبل بیشتر در معرض خطر هستند.



جنوب و جنوب شرق آسیا

اپیدمی “اچ آی وی” در آسیا با تاخیر آغاز شد، اما ۱۵ اکنون ۱۵ درصد موارد آلودگی در جهان در این منطقه دیده می شود. هند، که شمار افراد مبتلا در آن ۳٫۹ میلیون نفر تخمین زده می شود، با فاصله ای زیاد در مقایسه با دیگر کشورهای منطقه، دارای بیشترین موارد آلودگی در این بخش از آسیاست.
این آمار، به استثنای آفریقای جنوبی، از هر کشور دیگر دنیا بیشتر است.
اما اگر موارد آلودگی نسبت به جمعیت را ملاک قرار دهیم، دو کشور تایلند و کامبوج بیش از سایر کشورهای منطقه آلوده هستند.
استفاده غیربهداشتی از سرنگ برای تزریق مواد مخدر و آمیزش با جنس مخالف عامل اصلی شیوع ایدز در این مناطق است.




کشورهای جنوب صحرای آفریقا

بیش از دو سوم افرادی که در اثر ابتلا به ایدز در جهان جان می بازند در کشورهای واقع در جنوب صحرای آفریقا زندگی می کنند. انتظار می رود میزان تلفات همچنان افزایش یابد و عواقب آن به بدترین شکل در دهه آینده میلادی و پس از آن احساس خواهد شد.
بسیاری از کشورهای منطقه اقدامات برای ارتقا روشهای خود در مبارزه و پیشگیری از این بیماری را آغاز کرده اند.
اما میزان بالای ابتلا به ایدز بدان معنی است که حتی اگر مبارزه در این کشورها کاملا موفق هم باشد تاثیر آن در پایین آوردن میزان مرگ و میر تدریجی خواهد بود.



اروپای غربی

درحالی که بهبود شیوه های درمان، کیفیت زندگی افراد مبتلا به ایدز را بهتر کرده است، اما به نظر می رسد تدریجا از شتاب تلاشها برای پیشگیری از این بیماری کاسته می شود. نشانه هایی وجود دارد مبنی بر این که پایبندی جمعیت همجنس گرا به رعایت احتیاط در آمیزشهای جنسی رو به کاهش بوده و این در حالی است که مصرف مواد مخدر از طریق تزریق در رگ رو به افزایش است.
یک پدیده نگران کننده دیگر در میان جوانان شماری از کشورهای اروپای غربی، کاهش در استفاده از کاندوم و افزایش عفونت های آمیزشی است.



پیش بینی موارد آلودگی در ۲۰۱۰: کشورهای اصلی

پیش بینی آینده گسترش “اچ آی وی” در سراسر جهان بسیار دشوار و مطالعات کمی در این زمینه انجام شده است. سازمان های اطلاعاتی آمریکا در یک گزارش تحلیلی، شمار زیادی از کشورهایی را که ممکن است در آینده شاهد انبوه تازه ای از موارد آلودگی به این ویروس باشند، بررسی کرده است.
این سازمان تخمین می زند که تا سال ۲۰۱۰ در چین ۱۰ میلیون نفر و در هند ۲۰ تا ۲۵ میلیون نفر آلوده خواهند شد.
سازمان ملل متحد نیز جریان های مشابهی را پیش بینی کرده است.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:22 PM
تب های خونریزی دهنده ویروسی («بیماری‌ دانگ‌» و «تب‌ دره‌ریفت‌» و تب‌ “کنگو – کریمه‌ “)


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=8233d4807b8052585615dc62037e028e


تب های خونریزی دهنده ویروسی («بیماری‌ دانگ‌» و «تب‌ دره‌ریفت‌» و تب‌ “کنگو – کریمه‌ “)



تب‌های‌ خونریزی‌ دهنده‌ ویروسی‌،گروهی‌ از بیماریها هستند که‌ به‌ لحاظایجاد اختلالاتی‌ در سیستم‌ انعقادی‌خون‌ دارای‌ علایم‌ خونریزی‌ هستند، به‌همین‌ دلیل‌ مشخصه‌ این‌ بیماریهاخونریزی‌ از بعضی‌ نقاط بدن‌ می‌باشد.
در مرحله‌ اول‌ این‌ بیماریها که‌ به‌ دنبال‌دوره‌ نهفتگی‌ کوتاه‌ (معمولا کمتر ازیک‌ هفته‌) رخ‌ می‌دهد علایم‌ عمومی‌شامل‌ تب‌، ضعف‌، درد عضلانی‌،سردرد، گلودرد، بی‌ اشتهایی‌، سرگیجه‌،تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌ و یا درد شکمی‌دیده‌ می‌شود. بعضی‌ از این‌ بیمارهای‌همراه‌ علایم‌ عصبی‌ روانی‌ مانند خواب‌آلودگی‌، افسردگی‌ و یا بی‌قراری‌هستند.
علایم‌ ثانوی‌ مربوط به‌ خونریزی‌ دردستگاه‌ گوارش‌ شامل‌، استفراغ‌ خونی‌یا وجود خون‌ در مدفوع‌ (مدفوع‌قیری‌) است‌. خونریزی‌ زیرپوست‌ به‌صورت‌ لکه‌های‌ قرمز رنگ‌ ریز ودرشت‌ (پتشی‌ و پورپورا) است‌.خونریزی‌ مخاطی‌ به‌ صورت‌ خونریزی‌لثه‌ها، مخاط دهان‌، گلو یا بینی‌ می‌باشد.خونریزی‌ از دستگاه‌ ادراری‌ یا تناسلی‌به‌ صورت‌ هماتوری‌ (خون‌ شاشی‌) و یاخونریزی‌ تناسلی‌ زنانه‌ است‌.
بیشتر بیماریهای‌ این‌ گروه‌ همراه‌ مرگ‌و میر بالایی‌ هستند که‌ علت‌ اصلی‌مرگ‌ بیماران‌ جریان‌ خونریزیهای‌داخلی‌ می‌باشد. از علایم‌ شایع‌آزمایشگاهی‌، کاهش‌ تعداد پلاکت‌ها(ترومبوسیتوپنی‌) است‌. سیر این‌بیماریها سریع‌ و کوتاه‌ است‌، یعنی‌ درصورت‌ شدت‌ بیماری‌ معمولا ظرف‌یکی‌ دو هفته‌ منجر به‌ فوت‌ بیمارمی‌شود و در غیر این‌ صورت‌ علایم‌ درهفته‌ دوم‌ رو به‌ بهود می‌گذارد.


انتقال‌ اکثر تب‌های‌ خونریزی‌دهنده‌ به‌ دو روش‌ صورت‌می‌گیرد:
۱ – گزش‌ انسان‌ توسط کنه‌ یا پشه‌ ناقل‌
۲ – تماس‌ مستقیم‌ انسان‌ با ترشحات‌ یاخون‌ آلوده‌ انسان‌ یا حیوان‌ مبتلا.
لذا گروههای‌ خاصی‌ بیشتر در معرض‌بیماری‌ هستند مانند دامپزشکان‌،کارکنان‌ کشتارگاه‌، کشاورزان‌ ودامپروران‌.

در جدول‌ شماره‌ ۱ – تعدادی‌ از این‌بیماریها و توزیع‌ جغرافیایی‌ آن‌فهرست‌ شده‌ است‌. اکثر این‌ دسته‌ ازبیماریهای‌ واگیر، فاقد واکسن‌ مؤثر ومناسب‌ هستند. تنها برای‌ تب‌ زردواکسن‌ مناسب‌ انسانی‌ در دسترس‌است‌ که‌ قبل‌ از سفر به‌ مناطق‌ آلوده‌(آفریقا و آمریکای‌ جنوبی‌) بایستی‌تلقیح‌ شود.
تست‌های‌ آزمایشگاهی‌ معمول‌ قادر به‌تشخیص‌ این‌ بیماریها نیستند. ازروش‌های‌ ممکن‌ تشخیص‌ آنهااندازه‌گیری‌ پادتن‌ اختصاصی‌(سرولوژی‌) در دو مرحله‌ حاد و نقاهت‌است‌ که‌ در صورت‌ بالا رونده‌ بودن‌عیار پادتن‌ تشخیص‌ قطعی‌ می‌شود.لکن‌ متأسفانه‌ در فرم‌های‌ حاد و کشنده‌فرصت‌ ساخته‌ شدن‌ پادتن‌ برای‌ بدن‌فراهم‌ نیست‌ و از این‌ راه‌ نمی‌توان‌ به‌تشخیص‌ بیماری‌ رسید.
روش‌ پیشرفته‌تر و مشکل‌تر تشخیص‌جداکردن‌ عامل‌ ویروسی‌ از خون‌ وترشحات‌ بیمار است‌ که‌ درآزمایشگاههای‌ بسیار محدودی‌ درسطح‌ دنیا امکان‌پذیر است‌.
با توجه‌ به‌ آلودگی‌ و خطر سرایت‌بیماری‌ از طریق‌ خون‌ و ترشحات‌بیماران‌، نمونه‌های‌ بیماران‌ مشکوک‌ نیزدر هر آزمایشگاهی‌ قابل‌ بررسی‌نیست‌، لذا بایستی‌ به‌ محض‌ برخورد بامورد مشکوک‌ ضمن‌ رعایت‌ احتیاطات‌لازم‌، نمونه‌ خون‌ بیمار تهیه‌ و طبق‌دستورعمل‌ مربوط به‌ آزمایشگاه‌ مرجع‌کشوری‌ ارسال‌ شود.





جدول ۱ – تب های خونریزی دهنده ویروسی و پراکندگی جغرافیایی آن
بیماری پراکندگی جغرافیایی بیماری مشترک انسان و دام
منبع ابتلا تب دانگ جهانی در مناطق گرمسیری - پشته آئدس تب زرد آفریقا – آمریکای جنوبی + پشه آئدس عفونت های هانتا آمریکا – آسیا – اروپا + جوندگان تب دره ریفت آفریقا
+ پشه آئدس تب کنگو – کریمه آفریقا – آسیا + کنه هیالوما ابولاوماربورگ آفریقا ؟ ادرار و مدفوع میمون تب لاسا غرب آفریقا + جوندگان
در دنیای‌ امروزی‌ گرچه‌ انتقال‌ بیماری‌از نقطه‌ای‌ به‌ نقطه‌ دیگر به‌ سادگی‌امکان‌پذیر می‌باشد، لکن‌ بعضی‌ ازبیماریهای‌ ذکر شده‌ در جدول‌ مذکوردر کشور ما از اهمیت‌ ویژه‌ای‌برخوردار می‌باشد. پشه‌ آئدس‌ که‌ نقش‌ناقل‌ «بیماری‌ دانگ‌» و «تب‌ دره‌ریفت‌» را دارد در کشور ما وجود دارد.از طرفی‌ در سال‌ ۱۹۹۴ اپیدمی‌ تب‌دانگ‌ در کشور همسایه‌ ما پاکستان‌اتفاق‌ افتاد و در سال‌ گذشته‌ نیزمواردی‌ از تب‌ دره‌ ریفت‌ در عربستان‌سعودی‌ (در منطقه‌ مرز مشترک‌ بایمن‌) مشاهده‌ شد.
تب‌ کنگو – کریمه‌ نیز از شهریور۱۳۷۸ در ایران‌ شناسایی‌ گردید که‌ تاکنون‌ ۳۶ مورد مرگ‌ در بین‌ بیماران‌مشکوک‌ به‌ این‌ بیماری‌ به‌ ثبت‌ رسیده‌است‌. ۲۷ مورد از حدود ۹۰ موردمشکوک‌ به‌ بیماری‌ از استانهای‌مختلف‌ به‌ طریق‌ آزمایشگاهی‌تشخیص‌ قطعی‌ شده‌اند.
لذا توجه‌ به‌ بیماری‌ و رعایت‌ اصول‌پیشگیری‌ از مهمترین‌ اصولی‌ است‌ که‌بایستی‌ به‌ دقت‌ مورد نظر قرار گیرد.۶۰ درصد موارد مذکور سابقه‌ تماس‌ بادام‌ و ۳۳ درصد بیماران‌ سابقه‌ تماس‌ بامورد قطعی‌ از بیماری‌ داشته‌اند.
نکته‌ قابل‌ توجه‌ اینکه‌ علی‌ رغم‌ وجودزنجیره‌ انتقال‌، بیماری‌ به‌ صورت‌اپیدمی‌ بروز نمی‌کند و بیشتر به‌صورت‌ انفرادی‌ و تک‌ گیر و یاهمه‌گیریهای‌ کوچک‌ ملاحظه‌ می‌شود.
دوره‌ نهفتگی‌ بیماری‌ ۳ تا ۵ روزاست‌ که‌ به‌ دنبال‌ گزش‌ کنه‌ یا تماس‌ باخون‌ و ترشحات‌ آلوده‌ اتفاق‌ می‌افتد.
علایم‌ عمومی‌ شامل‌ تب‌، لرز،درد عضلانی‌، گلودرد، درد شکمی‌،تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌، قرمزی‌ چشم‌ها
و حساسیت‌ به‌ نور است‌. پس‌ از چندروز عدم‌ تعادل‌، گیجی‌، بی‌قراری‌ وسپس‌ افسردگی‌ دیده‌ می‌شود. از روزچهارم‌ بیماری‌ به‌ بعد، علایم‌ خونریزی‌که‌ قبلا ذکر شده‌ بروز می‌نماید. مرگ‌ ومیر بیماری‌ تقریبا سی‌ درصد است‌ که‌در هفته‌ دوم‌ بیماری‌ رخ‌ می‌دهد. دربیمارانی‌ که‌ بهبود می‌یابند از روز نهم‌ تادهم‌ شروع‌ علایم‌ اتفاق‌ می‌افتد. ضعف‌شدید ناشی‌ از بیماری‌ ممکن‌ است‌ تایک‌ ماه‌ و بیشتر طول‌ بکشد. دربررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ اختلالاتی‌مانند کاهش‌ شدید پلاکت‌، اختلالات‌انعقادی‌ خون‌ و عملکرد کبدی‌ دیده‌می‌شود.
بر اساس‌ مصوبه‌ کمیته‌ کشوری‌ هربیمار که‌ دچار علایم‌ تب‌، خونریزی‌ وکاهش‌ پلاکتی‌ باشد، مشکوک‌ به‌بیماری‌ تلقی‌ می‌شود. و فورا بایستی‌جهت‌ بررسی‌ و نمونه‌گیری‌ به‌ پزشک‌مرکز بهداشتی‌ – درمانی‌ ارجاع‌ گردد.
ناقل‌ بیماری‌ کنه‌ هیالوما می‌باشد.ویروس‌ تب‌ کنگو – کریمه‌ به‌ دنبال‌گزش‌ کنه‌، بسیاری‌ از حیوانات‌ اهلی‌ ووحشی‌ را می‌تواند آلوده‌ نماید.مهره‌داران‌ کوچک‌ مانند جوندگان‌ ومهره‌داران‌ بزرگ‌ مانند دام‌های‌ اهلی‌شامل‌ گاو، گوسفند و بز به‌ دنبال‌ گزش‌کنه‌ هیالوما دچار عفونت‌ می‌شوند.متأسفانه‌ عفونت‌ دامی‌ همراه‌ علایم‌بالینی‌ واضحی‌ در دام‌ نیست‌ ولی‌خوشبختانه‌ دام‌ پس‌ از گزش‌ کنه‌ تنهابرای‌ یک‌ هفته‌ دچار ویرومی‌ (گردش‌ویروس‌ در خون‌) بوده‌ و در همین‌مرحله‌ در صورت‌ ذبح‌ یا زایمان‌ وتماس‌ انسان‌ با خون‌ و ترشحات‌ خطرسرایت‌ بیماری‌ وجود دارد.
پیشگیری‌: فعلا واکسن‌ مؤثر وبی‌خطر برای‌ مصرف‌ همگانی‌ انسان‌ دردسترس‌ نمی‌باشد. محافظت‌ در برابرگزش‌ کنه‌ و مراقبت‌ در هنگام‌ تماس‌ وبرخورد با خون‌ و بافت‌ آلوده‌ دامی‌ تنهااقدام‌ مؤثر پیشگیری‌ است‌.
مبارزه‌ با کنه‌ در دامپروریهای‌ امروزی‌و پیشرفته‌ تا حدودی‌ می‌تواند مؤثرباشد، لکن‌ در دامپروریهای‌ سنتی‌مؤثرترین‌ اقدام‌ پیشگیری‌ از گزش‌ کنه‌یعنی‌ پوشیدن‌ جوراب‌، پرهیز ازخوابیدن‌ در محیط دامی‌ و امثال‌ آن‌است‌. از طرفی‌ موارد متعددی‌ از انتقال‌بیماری‌ به‌ دنبال‌ تماس‌ با انسان‌ مبتلامشاهده‌ شده‌ است‌ (عفونت‌بیمارستانی‌)، لذا در تماس‌ با بیماران‌مشکوک‌ و خون‌ و ترشحات‌ آنهابایستی‌ رعایت‌ احتیاطات‌ همه‌ جانبه‌مورد نظر قرار گیرد.
درمان‌: تنها داروی‌ مؤثر«ریباویرین‌» می‌باشد که‌ یک‌ داروی‌ضد ویروسی‌ کمیاب‌ و گران‌قیمت‌است‌. اقدامات‌ دیگر درمانی‌ شامل‌مراقبت‌ علایم‌ حیاتی‌، اصلاح‌ وضع‌مایعات‌ و الکترولیت‌ها و جبران‌ خون‌از دست‌ رفته‌ است‌. بدیهی‌ است‌بیماران‌ مبتلا به‌ تب‌ کنگو – کریمه‌ بایددر شرایط ایزوله‌ و جدای‌ از دیگران‌بستری‌ شوند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:23 PM
بیماری سارس (سندرم حاد دستگاه تنفسی)


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=889593162dd7f0340b3aa5e48b7e1891
بیماری سارس (سندرم حاد دستگاه تنفسی)
علائم و نشانه ها:
بیماری معمولاً با تب بالای ۳۸ درجه سانتی گراد شروع می شود. معمولاً این بیماری با تب و لرز و بی حالی، درد بدن و همچنین گاهی اوقات، بیماری با علایم تنفسی شروع می شود. پس از ۳ تا ۷ روز بیمار دچار سرفه های خشک و بدون خلط می شود که ممکن است پیشرفت کند و منجر به اشکالات تنفسی و کمبود اکسیژن در خون شود در ۱۰ تا ۲۰ درصد موارد، بیماران به تهویه مکانیکی نیاز پیدا می کنند.
دوره نهفتگی:
این دوره به طور معمول ۲ تا ۷ روز است اگر چه ممکن است ۱۰ روز نیز به طول انجامد. تماس نزدیک با بیمار باعث سرایت بیماری می شود و کارکنان مراکز بهداشتی و درمانی و افراد خانواده بیشتر در معرض خطرند. این افراد به دلیل تماس مستقیم با ترشحات ریوی و مایعـات بدن بیمار دچار آسیب می شــوند.
درمان طبی:
در حال حاضر به دلیل نامشخص بودن علت بیماری درمان خاصی توصیه نمی شود. البته از نوعی آنتی بیوتیک و ضدویروس استفاده می شود.
هشدار در مورد مسافرت به مناطق آلوده:
اگر سفر ضروری نباشد، بهتر است به بعد موکول شود. در ضمن افرادی که اخیراً به مناطق آلوده سفر کرده اند توجه داشته باشند که ظرف مدت ۷ روز پس از بازگشت از سفر اگر دچار تب، سرفه و مشکلات تنفسی شدید شدند باید هر چه سریعتر به پزشک یا مراکز درمانی مراجعه کنند.
پیشگیری:
این بیماری از طریق ترشحات بدن، پخش قطرات سرفه و عطسه به افراد سالم انتقال می یابد و راههـــای پیشگیری به شرح ذیل می باشد:
۱ ـ ارتباط بیرون از منزل بیمار باید محدود شود، بیمار به محل کار، مدرسه و سایر اماکن عمومی مراجعه نکند.
۲ ـ در این دوره ۱۰ روزه، تمام اعضای خانواده فرد مبتلا باید به دقت توصیه های مربوط به بهداشت دست، شستشوی مکرر و استفاده از محلولهای الکل را اجرا کنند.
۳ ـ بیماران باید قبل از عطسه یا سرفه از یک دستمال برای دهان یا بینی خود استفاده کنند، در صورت امکان فرد مبتلا در دوره بیماری و یا دوره نقاهت باید از ماسک استفاده کند. در صورتی که بیمار قادر به استفاده از ماسک نیست سایر اعضای خانواده باید از ماسک استفاده کنند.
۴ ـ هنگام هر گونه تماس با مایعات بدن فرد مبتلا، باید از دستکشهای یک بار مصرف استفاده کرد، همچنین بلافاصله بعد از استفاده از این دستکشها ، آنها را از دست خارج کرده در زباله دان انداخته شود و دست ها شسته شود.
۵ ـ وسایل ظرف غذا، حوله، رختخواب فرد بیمار را نباید اعضای دیگر خانواده استفاده کنند.
۶ ـ نیازی نیست که فعالیت دیگر اعضای خانواده در بیرون محدود شود. مگر این که علایم بیماری مانند تب و مشکلات تنفسی پدیدار گردد.
۷ ـ سفرهای غیرضروری به کشورهای جنوب شرقی از قبیل چین، هنگ کنگ، ویتنام، هانوی و سنگاپور حذف گردد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:24 PM
توکسوپلاسموز


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=9e1435de65df1d377d6ba4744ebc8056
توکسوپلاسموز
تعریف‌:
توکسوپلاسموز بیماری‌ انگلی‌انسان‌ و حیوان‌ می‌باشد که‌ عفونت‌ اولیه‌آن‌، بدون‌ علایم‌ بالینی‌ است‌. شکل‌ حادبیماری‌ ممکن‌ است‌ با تب‌ و بزرگی‌غدد لنفاوی‌ همراه‌ باشد. علایم‌ مغزی‌،ذات‌ الریه‌، ابتلای‌ عمومی‌ ماهیچه‌ها ومرگ‌ از نشانه‌های‌ اشکال‌ وخیم‌بیماری‌ است‌ که‌ بندرت‌ دیده‌ می‌شود.
* عفونت‌ اولیه‌ مادران‌ در ابتدای‌حاملگی‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ ایجادعفونت‌ و مرگ‌ جنین‌ شود و یا این‌ که‌منجر به‌ ضایعات‌ مغزی‌، بزرگی‌ و یاکوچکی‌ جمجمه‌ در نوزاد گردد; علایم‌فوق‌ در هنگام‌ تولد مشهود و یا درمدت‌ کوتاهی‌ بعد از تولد، ظاهرمی‌شود.
شکل‌شناسی‌ (مرفولوژی‌)
انگل‌ دارای‌ اشکال‌ مختلفی‌ می‌باشد که‌عبارتند از:
۱ – شکل‌ آزاد: شکل‌ آزاد انگل‌ که‌ درخون‌ و لنف‌ وجود دارد قوسی‌ شکل‌است‌ و سلولهای‌ مختلف‌ اکثرپستانداران‌ (به‌ جز گلبولهای‌ قرمزبدون‌ هسته‌) را مورد تهاجم‌ قرارمی‌دهد.
۲ – کیست‌ کاذب‌: به‌ سلول‌ هسته‌ دارحاوی‌ انگل‌، کیست‌ کاذب‌ گویند.
۳ – کیست‌ نسجی‌: انگل‌ پس‌ از یکی‌دوباره‌ تقسیمات‌ داخل‌ سلولی‌ درسلولهای‌ هسته‌دار، به‌ قسمت‌های‌مختلف‌ بدن‌ مثل‌ چشم‌، قلب‌، ریه‌، مغز،عضلات‌ و کبد می‌رود و در آنجا مستقرمی‌شود و کیست‌ نسجی‌ (بافتی‌) راتشکیل‌ می‌دهد.
۴ – اووسیست‌: در نتیجه‌ سیر جنسی‌انگل‌ – که‌ در روده‌ گربه‌ و گربه‌ سانان‌-ایجاد می‌شود و از طریق‌ مدفوع‌ گربه‌ وگربه‌ سانان‌ دفع‌ می‌گردد.
چرخه‌ زندگی‌ انگل‌
الف‌ – سیکل‌ غیر جنسی‌:
انسان‌ یا هر میزبان‌ دیگری‌ با خوردن‌اشکال‌ اووسیستی‌ از طریق‌ سبزیجات‌،خاک‌، مواد غذایی‌ آلوده‌ با کیست‌نسجی‌ به‌ همراه‌ گوشت‌ و جگر و سایرنسوج‌ گاو، گوسفند، خوک‌، بز و پرنده‌آلوده‌ می‌شود. در روده‌ میزبان‌، انگل‌ به‌هر شکلی‌ که‌ وارد شده‌ (اووسیست‌ یاکیست‌ نسجی‌) آزاد می‌شود و حداکثرپس‌ از ۶ ساعت‌ از طریق‌ عروق‌ روده‌خود را وارد دستگاه‌ گردش‌ خون‌می‌کند، در این‌ هنگام‌ ارگانیسم‌ فقطسلولهای‌ هسته‌ دار خون‌ میزبان‌ راانتخاب‌ می‌کند و وارد سلول‌ هسته‌دارمیزبان‌ می‌شود، در سلولهای‌ هسته‌دارشروع‌ به‌ تقسیم‌ شدن‌ می‌کند (انگل‌ دراین‌ حالت‌ به‌ نام‌ کیست‌ کاذب‌ نامیده‌می‌شود). پس‌ از تقسیمات‌، کیست‌کاذب‌ پاره‌ می‌شود و مجددا انگل‌هاآزاد می‌شوند و به‌ سلول‌ هسته‌ داردیگری‌ حمله‌ ور شده‌ که‌ پس‌ از ۲ بارتقسیم‌ همراه‌ با خون‌ به‌ طرف‌ سایرقسمتهای‌ بدن‌ حرکت‌ می‌کنند و درآنجا مستقر می‌گردند و منجر به‌تشکیل‌ کیست‌ نسجی‌ (بافتی‌)می‌شوند.
ب‌ – سیر جنسی‌ :
گربه‌ و گربه‌ سانان‌ با خوردن‌ نسوج‌آلوده‌ به‌ کیست‌ نسجی‌ مبتلا می‌شوند.در روده‌ گربه‌ کیست‌ نسجی‌ پاره‌ وانگل‌ آزاد می‌شود و به‌ نسوج‌ روده‌حمله‌ می‌کند و درون‌ سلولهای‌ روده‌گربه‌ قرار می‌گیرد و شروع‌ به‌ تقسیم‌کرده‌ سپس‌ سلولهای‌ روده‌ گربه‌ را پاره‌می‌کند و خارج‌ می‌شود، بعضی‌ از این‌سلولها تبدیل‌ به‌ سلول‌ جنسی‌ یاگامتوسیت‌ می‌شوند. از ترکیب‌ سلول‌جنسی‌ نر با ماده‌، سلول‌ زایگوت‌ یاتخم‌، حاصل‌ می‌شود که‌ همراه‌ مدفوع‌گربه‌ به‌ شکل‌ اووسیت‌ نارس‌ به‌ محیطبیرون‌ دفع‌ می‌گردد. در شرایط مساعد(درجه‌ حرارت‌ و رطوبت‌) اووسیست‌ماهها و حتی‌ یکسال‌ زنده‌ می‌ماند.گربه‌ها بعد از آلوده‌ شدن‌ از مدفوع‌ خوداووسیست‌ دفع‌ می‌نمایند.
بیماری‌زایی‌
الف‌ – فرم‌ اکتسابی‌:
در حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد موارداکتسابی‌ دارای‌ عفونت‌ بدون‌ علایم‌می‌باشند و در حدود ۲۰ درصد علایم‌از جمله‌ تورم‌ غدد لنفاوی‌ به‌ خصوص‌در ناحیه‌ گردن‌، غدد تحت‌ فکی‌ وبناگوشی‌، تب‌، سردرد و دردهای‌عضلانی‌ مشاهده‌ می‌شود. ضایعات‌چشمی‌ نیز در این‌ موارد مشاهده‌ شده‌است‌.
ب‌ – فرم‌ مادرزادی‌:
چنانچه‌ مادری‌ در حین‌ بارداری‌ برای‌اولین‌ بار به‌ توکسوپلاسموز مبتلا شوداحتمال‌ ابتلای‌ جنین‌ نیز وجود دارد.اگر ابتلای‌ مادر در سه‌ ماهه‌ اول‌بارداری‌ باشد در صورت‌ عبور انگل‌ ازجفت‌ و رسیدن‌ به‌ جنین‌ در غالب‌موارد منجر به‌ بروز عوارض‌ وخیم‌ یاسقط جنین‌ خواهد شد. عوارضی‌ نظیرعقب‌ ماندگی‌ ذهنی‌ و روانی‌، تشنج‌ و…از علایم‌ مهم‌ آن‌ محسوب‌ می‌شوند.
پیشگیری‌ و کنترل‌
۱ – عدم‌ مصرف‌ گوشت‌ کبابی‌ و نیم‌ پزاحشایی‌ پرندگان‌ و پختن‌ کامل‌ غذاها وگوشت‌ در درجه‌ حرارت‌ ۶۰ درجه‌
۲ – فریز کردن‌ (منجمد کردن‌) گوشت‌در برودت‌ -۱۸ درجه‌ سانتی‌ گراد به‌مدت‌ ۱۰ روز
۳ – معدوم‌ ساختن‌ مدفوع‌ روزانه‌گربه‌ها و بچه‌ گربه‌ها قبل‌ از آنکه‌اووسیست‌های‌ موجود در آن‌آلوده‌کننده‌ شوند. مدفوع‌ این‌ حیوانات‌را می‌توان‌ به‌ طرف‌ فاضلاب‌ هدایت‌کرد، سوزاند و یا عمیقا دفن‌ کرد. لانه‌گربه‌ها را بایستی‌ روزانه‌ با آب‌ جوش‌ضدعفونی‌ کرد.
۴ – اجتناب‌ زنان‌ باردار از تماس‌ باگربه‌هایی‌ که‌ سابقه‌ تغذیه‌ آنها معلوم‌نیست‌; اجتناب‌ این‌ گونه‌ زنان‌ ازکارهای‌ باغبانی‌ و یا پوشیدن‌ دستکش‌و شستشوی‌ دست‌ بعد از انجام‌ کارلازم‌ است‌.
۵ – شستشوی‌ دستها پس‌ از تماس‌ باگوشت‌ خام‌ و یا باغبانی‌ در محل‌ هایی‌که‌ احتمالا آب‌ آن‌ محل‌ آلوده‌ به‌ مدفوع‌گربه‌ها شده‌ است‌.
۶ – دور نگه‌ داشتن‌ غذاها از دسترس‌حیوانات‌ به‌ خصوص‌ گربه‌.
۷ – شستن‌ دستها بعد از کارکردن‌، به‌خصوص‌ بعد از کار در مزرعه‌ و باغ‌.
۸ – شستن‌ کامل‌ و ضدعفونی‌ سبزیها ومیوه‌ها.
۹ – خودداری‌ از تماس‌ با خون‌ ووسایل‌ پزشکی‌ آلوده‌ به‌ خون‌.
۱۰ – آزمایش‌ کردن‌ خون‌های‌ اهدایی‌از نظر آلودگی‌ به‌ توکسوپلاسموز.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:24 PM
جنون گاوی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=5cb10d673e96cc6b18c3aafcd1496dbd
جنون گاوی
اولین‌ بار در اوایل‌ دهه‌ ۱۹۸۰ میلادی‌عوامل‌ بیماریزایی‌ کشف‌ شدند که‌ قادربه‌ تکثیر، انتقال‌ و عفونت‌زایی‌ بودند،لکن‌ از قطعات‌ پروتئینی‌ ناقص‌ فاقداسیدنوکلئیک‌ تشکیل‌ می‌شدند. این‌عوامل‌ را که‌ حتی‌ از ویروس‌هاناچیزترند، پرایون‌(Prion) نامیدند.
پرایونها بیشتر موجب‌ انواعی‌ ازبیماریهای‌ عصبی‌ مزمن‌ تحلیلی‌ درانسان‌ می‌شوند. در سال‌ ۱۹۸۶ بیماری‌عفونی‌ جدیدی‌ در تعدادی‌ از گاوهای‌شیرده‌ انگلستان‌ دیده‌ شد که‌ از پودرگوشت‌ و استخوان‌ گوسفندان‌ مبتلا به‌بیماری‌ اسکراپی‌ تغذیه‌ کرده‌ بودند;سپس‌ در سال‌ ۱۹۹۶ شواهدی‌ از انتقال‌این‌ بیماری‌ به‌ انسان‌ مشاهده‌ شد،بدین‌ترتیب‌ این‌ بیماری‌ «جنون‌ گاوی‌»نام‌ گرفت‌. شایان‌ ذکر است‌ که‌ برضدپرایونها در بدن‌ پاسخ‌ ایمنی‌مصونیت‌زا ایجاد نمی‌شود، بنابراین‌تشخیص‌ آلودگی‌ یا بیماری‌ با بررسی‌پادتن‌ها غیرممکن‌ است‌. تنها راه‌شناسایی‌ عامل‌ بیماری‌ در بافت‌ آسیب‌دیده‌ می‌باشد. بنابراین‌ گر چه‌ بهترین‌راه‌ تشخیص‌ بیماریهای‌ پریونی‌ علایم‌بالینی‌ می‌باشد ولی‌ برای‌ تشخیص‌قطعی‌ بایستی‌ بافت‌ یا مایع‌ مغزی‌نخاعی‌ مورد آزمایشهای‌ پیشرفته‌ای‌قرار گیرد.
پرایونها بر خلاف‌ دیگر عوامل‌ بیماریزاویژگیهای‌ منحصر به‌ فردی‌ دارند; درمقابل‌ اشعه‌ ماورای‌ بنفش‌، فرمالین‌،یخ‌زدن‌های‌ مکرر، حرارت‌ مرطوب‌۱۰۰ درجه‌ به‌ مدت‌ ۴۸ ساعت‌ وحرارت‌ خشک‌ ۱۶۰ درجه‌ به‌ مدت‌ ۲۴ساعت‌ مقاومت‌ دارند. بنابراین‌پیشگیری‌ از این‌ بیماریها با دیگرعوامل‌ میکروبی‌ متفاوت‌ و از اهمیت‌خاصی‌ برخوردار است‌.
علایم‌ جنون‌ گاوی‌ در دام‌ : شامل‌تغییر در رفتار طبیعی‌، گام‌های‌غیرطبیعی‌، علایم‌ فلجی‌، حساسیت‌ به‌صدا و لامسه‌ است‌. دوره‌ نهفتگی‌بیماری‌ در دام‌ ۳ تا ۶ سال‌ است‌،بنابراین‌ علایم‌ در گاوهای‌ بالغ‌ دیده‌می‌شود. طول‌ دوره‌ بیماری‌ در دام‌ چندهفته‌ تا چند ماه‌ است‌ که‌ نهایتا منجر به‌مرگ‌ حیوان‌ می‌شود!
دوره‌ نهفتگی‌ بیماری‌ در انسان‌نیز بسیار طولانی‌ و بیش‌ از ۵ سال‌است‌. علایم‌ بیماری‌ شامل‌ فراموشی‌،لکنت‌ زبان‌، اختلال‌ حافظه‌، عدم‌تعادل‌، فلج‌ و بی‌ اختیاری‌ است‌ که‌نهایتا با مرگ‌ خاتمه‌ می‌یابد. بیشترین‌ضایعه‌ در سلولهای‌ عصبی‌ رخ‌ می‌دهدکه‌ منجر به‌ حفره‌ حفره‌ شدن‌ و اسفنجی‌شدن‌ بافت‌ مغز و نخاع‌ می‌شود.
در حال‌ حاضر برای‌ این‌ بیماری‌ درمان‌مؤثری‌ وجود ندارد و بدون‌ بهبودی‌ درهمه‌ موارد کشنده‌ است‌، لذا بایستی‌ به‌امر پیشگیری‌ و رعایت‌ اصول‌ بهداشتی‌بیش‌ از دیگر بیماریها همت‌ گماشت‌.همانطور که‌ قبلا اشاره‌ شد به‌ لحاظمقاومت‌ نسبت‌ به‌ حرارت‌ با پخت‌معمول‌ غذا عامل‌ بیماری‌ از بین‌نمی‌رود. مهمترین‌ روش‌ از بین‌ بردن‌پرایونها استفاده‌ از «اتوکلاو» با حرارت‌۱۳۲ درجه‌ سانتی‌ گراد و فشار ۲۷ پوندبه‌ مدت‌ یک‌ ساعت‌ می‌باشد. سفیدکننده‌های‌ خانگی‌ (مانند وایتکس‌) نیزتا حدودی‌ می‌تواند این‌ عوامل‌ راغیرفعال‌ کند.
چگونگی‌ انتقال‌ بیماری‌:
مهمترین‌ راه‌ انتقال‌ بیماری‌ به‌ گاوهاتغذیه‌ آنها با پودر گوشت‌ و استخوان‌گوسفندان‌ مبتلا به‌ بیماری‌ اسکرپی‌بوده‌ است‌. عامل‌ بیماری‌ در مغز ونخاع‌، و ریشه‌های‌ عصبی‌، غدد لنفاوی‌،چشم‌، قسمت‌ انتهایی‌ روده‌ کوچک‌،مغز استخوان‌ و طحال‌ بیشترین‌ تراکم‌را دارد و به‌ نظر می‌رسد راه‌ انتقال‌بیماری‌ به‌ انسان‌ نیز مصرف‌ چنین‌قسمت‌ هایی‌ از دام‌ آلوده‌ می‌باشد،بنابراین‌ به‌ منظور پیشگیری‌ از انتقال‌بیماری‌ به‌ انسان‌ توصیه‌ می‌شود که‌ اگردامی‌ مبتلا به‌ جنون‌ گاوی‌ باشد بایستی‌حیوان‌ ذبح‌ شود و لاشه‌اش‌ سوزانده‌ یامنهدم‌ گردد.
اما اگر در منطقه‌ای‌ آلودگی‌ دیده‌ شودولی‌ دام‌ ذبح‌ شده‌ سالم‌ باشد باید به‌عنوان‌ احتیاط مغز، نخاع‌، بافت‌های‌لنفاوی‌، چشم‌ و احشای‌ آن‌ از زنجیره‌غذایی‌ انسان‌ حذف‌ شود. خوشبختانه‌ تاکنون‌ هیچ‌ گونه‌ آلودگی‌ دامی‌ یا انسانی‌در کشور عزیز ما مشاهده‌ و ثابت‌ نشده‌است‌. در گوشت‌ قرمز نیز عامل‌بیماری‌ دیده‌ نشده‌ است‌، اما به‌ عنوان‌احتیاط اگر حیوان‌ مبتلا به‌ جنون‌ گاوی‌باشد حتی‌ شیر و گوشتش‌ نبایستی‌مصرف‌ شود، ولی‌ در صورت‌ سلامت‌ظاهری‌ دام‌ می‌توان‌ از گوشت‌ یا شیرآن‌ استفاده‌ کرد.
بنابراین‌ گوشت‌ چرخ‌ کرده‌، همبرگر،سوسیس‌ و کلیه‌ محصولاتی‌ که‌ از امعا واحشای‌ حیوانات‌ مشکوک‌ تهیه‌می‌شوند، (مناطق‌ مشکوک‌ به‌ آلودگی‌)مطمئن‌ نیستند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:25 PM
بیماری سالک


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=3a9acfaa970859fc82dcbe363e8ff9df
بیماری سالک
مقدمه‌:
سالک‌ در فارسی‌ به‌معنای‌ بیماری‌ سال‌ است‌، یعنی‌این‌ بیماری‌ در طی‌ کمتر از یک‌سال‌ خوب‌ می‌شود.
سالک‌ یک‌ نوع‌ بیماری‌ جلدی‌ناشی‌ از موجود تک‌ یاخته‌اجباری‌ داخل‌ سلولی‌ به‌ نام‌«لیشمانیا» بوده‌ و بدین‌ جهت‌نام‌ علمی‌ آن‌ لیشمانیوز جلدی‌می‌باشد.
این‌ بیماری‌ جزو بیماریهای‌انگلی‌ پوست‌ است‌ و دربسیاری‌ از کشورها از جمله‌ایران‌ شیوع‌ دارد. این‌ بیماری‌معمولا موجب‌ مرگ‌ نمی‌شودولی‌ آسیب‌های‌ جدی‌ از جنبه‌روانی‌ و اجتماعی‌ و ظاهر زننده‌بیماری‌ را سبب‌ می‌گردد.
تعریف‌ بیماری‌:

سالک‌ با واسطه‌ ناقل‌ منتقل‌می‌شود و بین‌ انسان‌ و حیوان‌مشترک‌ است‌، به‌ طوری‌ که‌جوندگان‌ و سگ‌سانان‌ میزبان‌اصلی‌ و در واقع‌ مخزن‌ اصلی‌بیماری‌ بوده‌ و انسان‌ میزبان‌اتفاقی‌ این‌ انگل‌ است‌.

تعریف‌:
این‌ بیماری‌ در آغاز به‌ صورت‌یک‌ برجستگی‌ کوچک‌(پاپول‌) یاندول‌ است‌ که‌تدریجا بزرگ‌ شده‌ و به‌صورت‌ زخم‌ درمی‌آید واحتمال‌ دارد که‌ زخم‌ها خود به‌خود ظرف‌ چند هفته‌ تا چند ماه‌و گاهی‌ یکسال‌ و یا بیشتر بهبودیابند ممکن‌ است‌ ضایعات‌منفرد یا متعدد بوده‌ و گاهی‌بدون‌ زخم‌ و ندرتا منتشر باشد.در برخی‌ افراد عود بیماری‌ پس‌از بهبود به‌ صورت‌ زخم‌،برجستگی‌ کوچک‌ در محل‌زخم‌ قبلی‌ خوب‌ شده‌ ظاهرمی‌شود.
لیشمانیا در کل‌ باعث‌ ۳دسته‌ بیماری‌ می‌شود:
۱ – لیشمانیوز احشایی‌ که‌گرفتاری‌ در احشا به‌ خصوص‌طحال‌ وجود دارد.
۲ – لیشمانیوز جلدی‌ -مخاطی‌ که‌ علاوه‌ بر پوست‌مخاطهای‌ بینی‌ و حلق‌ و دهان‌گرفتار می‌شود.
۳ – لیشمانیوز جلدی‌ که‌درگیری‌ در پوست‌ وجود داردو در واقع‌ همان‌ سالک‌ (بحث‌این‌ مقاله‌) است‌.
راه‌ انتقال‌ یا عامل‌بیماری‌:
مهمترین‌ راه‌ انتقال‌ بیماری‌ ازطریق‌ گزش‌ پشه‌ خاکی‌ است‌که‌ محدوده‌ پرواز آن‌ کم‌ است‌ ودر مکان‌های‌ تاریک‌ ومرطوب‌ به‌ خصوص‌ در ابتدای‌لانه‌های‌ موشها استراحت‌می‌کنند و همچنین‌ در بیابان‌هاو جنگل‌های‌ بارانی‌ یافت‌می‌شوند. پشه‌ خاکی‌ نیمه‌ اهلی‌اطراف‌ شهرها و در زیرسنگ‌ها و نخاله‌های‌ ساختمانی‌زندگی‌ کند. طول‌ هر پروازحداکثر ۱ متر و حداکثر تا چندصد متری‌ محل‌ تولید می‌باشد.
انواع‌ سالک‌:
در ایران‌ گونه‌های‌ «لیشمانیاماژور» و «لیشمانیا مینور»عوامل‌ ایجاد کننده‌ این‌ بیماری‌با دو شکل‌ متفاوت‌ می‌باشد که‌تحت‌ عنوان‌ سالک‌ نوع‌روستایی‌ (مرطوب‌) وشهری‌ (خشک‌)دسته‌بندی‌ می‌گردند که‌دارای‌ اختلافات‌اپیدمیولوژیک‌ قابل‌ ملاحظه‌ای‌هستند ولی‌ مرز کاملا مشخص‌بین‌ بیماری‌ سالک‌ شهری‌ وروستایی‌ وجود ندارد و دربعضی‌ نقاط نمی‌توان‌ نوع‌بیماری‌ را کاملا مشخص‌ نمود.
الف‌ – نوع‌ روستایی‌ یامرطوب‌: این‌ نوع‌ بیشتر درروستاها دیده‌ می‌شود ومی‌تواند سریعا اپیدمی‌ ایجادنماید; عامل‌ آن‌لیشمانیاتروپیکاماژور بوده‌ وناقلش‌ نوعی‌ پشه‌ خاکی‌ است‌.مخزن‌ آن‌ جوندگان‌ وحشی‌ مثل‌خرگوش‌ – موش‌ و سنجاب‌هستند.
دوره‌ نهفتگی‌ این‌ بیماری‌ از ۱۵روز تا چند ماه‌ متغیر است‌.بیماری‌ در ابتدا به‌ صورت‌ یک‌کورک‌ قرمز رنگ‌ در محل‌گزش‌ پشه‌ آغاز شده‌ و بعد ازدو هفته‌ دلمه‌ در مرکز تشکیل‌می‌شود که‌ در صورت‌ برداشتن‌دلمه‌ زخم‌ زیر دلمه‌ مشخص‌می‌شود. لبه‌ زخم‌ برجسته‌ است‌و معمولا ضایعه‌ سفت‌ می‌باشد.بعد از گذشت‌ ۲ تا ۳ ماه‌ ضایعه‌بزرگتر شده‌ تبدیل‌ به‌ یک‌ زخم‌پلاک‌ مانند در حدود ۳ تا ۶سانتی‌ متر گردیده‌ و در عرض‌۲ تا ۶ ماه‌ با به‌ جا گذاشتن‌اسکار بهبود می‌یابد. ضایعات‌معمولا فاقد درد و خارش‌هستند. در اطراف‌ ضایعه‌مرکزی‌ معمولا برآمدگی‌های‌کوچک‌ ثانوی‌ و متعددی‌ به‌صورت‌ اقماری‌ مشاهده‌می‌شود و در بعضی‌ مواقع‌ درمسیر عروق‌ لنفاوی‌، بزرگی‌غده‌ لنفاوی‌ هم‌ مشاهده‌می‌شود.
ضایعات‌ پوستی‌ بیشتر دراندامها است‌. افرادی‌ که‌ به‌ فرم‌مرطوب‌ مبتلا می‌شوند در برابرفرم‌ خشک‌ هم‌ ایمنی‌ پیدامی‌کنند، اما عکس‌ آن‌ صادق‌نیست‌.
ب‌ – نوع‌ شهری‌ یاخشک‌: این‌ نوع‌ بیشتر درشهرها دیده‌ می‌شود; عامل‌ این‌بیماری‌ لیشمانیاتروپیکا مینورو ناقل‌ آن‌ نوعی‌ پشه‌ خاکی‌می‌باشد. مخزن‌ بیماری‌ انسان‌بوده‌ ولی‌ سگ‌ هم‌ بطور اتفاقی‌به‌ بیماری‌ مبتلا می‌گردد.فعالیت‌ پشه‌های‌ ناقل‌ در اواخربهار و اوایل‌ تابستان‌ بیشتراست‌ و تا محدوده‌ یک‌کیلومتری‌ فعالیت‌ دارند و ازسطح‌ زمین‌ ۱ تا ۲ متر بیشترپرواز نمی‌کنند و در هوای‌ بادی‌و گردوخاک‌ نمی‌توانند پروازکنند; حداکثر فعالیت‌ آنها درابتدای‌ شب‌ است‌ و روزها رادر جای‌ تاریک‌ و مرطوب‌ درزیرزمین‌ و قسمت‌ سایه‌ داراماکن‌ انسانی‌ یا حیوانی‌استراحت‌ می‌کنند. ضایعات‌معمولا در نواحی‌ باز بدن‌مشاهده‌ می‌شوند و مقدارضایعات‌ بسته‌ به‌ مقدار مواردگزش‌ دارد.
دوره‌ نهفتگی‌ بیماری‌ از چندهفته‌ تا چند ماه‌ به‌ طور معمول‌۲ تا ۸ ماه‌ است‌. ضایعه‌ به‌ شکل‌پاپولی‌ قرمز رنگ‌ و بدون‌ دردآغاز می‌گردد که‌ تدریجا بزرگ‌شده‌ قاعده‌ آن‌ سفت‌ می‌شود،سپس‌ ضایعه‌ زخمی‌ شده‌ درمرکز آن‌ سفت‌ و دلمه‌ای‌ کثیف‌و قهوه‌ای‌ رنگ‌ ایجاد می‌گردد;دلمه‌ به‌ آسانی‌ از سطح‌ زیرین‌خود جدا نمی‌شود، زخم‌ نمای‌آتشفشانی‌ داشته‌ و هاله‌صورتی‌ اطراف‌ آن‌ را فرا گرفته‌است‌. اندازه‌ ضایعه‌ از چندمیلیمتر تا چندسانتی‌ مترمتغییر است‌. زخم‌ تدریجا ازمرکز شروع‌ به‌ بهبودی‌ می‌کندو نهایتا حداکثر در طول‌ ۲ سال‌با برجای‌ گذاشتن‌ اسکار بهبودمی‌یابد; این‌ اسکار حدود آن‌مشخص‌ و حاشیه‌ای‌ نامنظم‌ وسطحی‌ ناهموار دارد.
در هر دو نوع‌ شهری‌ وروستایی‌ شایع‌ترین‌ محل‌بیماری‌ اندام‌ها و صورت‌ بوده‌که‌ در حالت‌ عادی‌ باز بوده‌ ودر دسترس‌ پشه‌ برای‌ گزش‌قرار دارد.
- کانون‌های‌ سالک‌شهری‌: تهران‌ (به‌ خصوص‌شمال‌ غربی‌)، مشهد، نیشابور،شیراز، کرمان‌ و اصولا تمام‌نقاط سگ‌ خیز دیگر .
- کانون‌های‌ سالک‌روستایی‌: آبادی‌های‌اطراف‌ اصفهان‌ و نیز سرخس‌،ترکمن‌ صحرا، اسفراین‌،شاهرود و…
توزیع‌ فصلی‌ بیماری‌:
اواخر تابستان‌ و پاییز برای‌سالک‌ روستایی‌ و تمام‌ سال‌برای‌ سالک‌ شهری‌ است‌.سالک‌ شهری‌ می‌تواند از انسان‌به‌ انسان‌ منتقل‌ شود.
دوره‌ سرایت‌:
تا زمانی‌ که‌ انگل‌ در زخم‌وجود داشته‌ باشد، احتمال‌سرایت‌ آلودگی‌ وجود دارد که‌در موارد درمان‌ نشده‌ معمولا ۵ماه‌ تا ۲ سال‌ به‌ طول‌ می‌انجامد.
حساسیت‌ و مقاومت‌:
به‌ دنبال‌ بهبود زخم‌ یک‌ ایمنی‌نسبی‌ ایجاد می‌شود، ولی‌احتمال‌ عود بیماری‌ پس‌ ازسال‌ها خاموشی‌ زخم‌ بهبودیافته‌ وجود دارد.
تشخیص‌ بیماری‌سالک‌:
در صورت‌ پیدایش‌ یک‌ یا چندزخم‌ جلدی‌ در نواحی‌ بازپوست‌ بدن‌ که‌ بیشتر از ده‌ روزطول‌ کشیده‌ باشد و در نقاطی‌که‌ سالک‌ به‌ عنوان‌ یک‌ بیماری‌بومی‌ وجود دارد و نیز درمناطقی‌ که‌ پشه‌ خاکی‌ دیده‌می‌شود، باید به‌ سالک‌مشکوک‌ شد. تشخیص‌ نهایی‌ باارجاع‌ به‌ پزشک‌ و انجام‌آزمایش‌ و نمونه‌برداری‌ ازضایعه‌ صورت‌ می‌گیرد.
کنترل‌ بیماری‌:
مانند تمام‌ بیماری‌های‌ مشترک‌بین‌ انسان‌ و حیوان‌ همکاری‌بخش‌های‌ مختلف‌ لازم‌ است‌ تابا توجه‌ به‌ فاکتورهای‌ مؤثر درحلقه‌ انتقال‌ و شرایطاپیدمیولوژیک‌ بیماری‌، مخزن‌،ناقل‌ و انسان‌ در جهت‌ کنترل‌بیماری‌ اقدام‌ شود; در این‌راستا لازم‌ است‌ ابتدا نوع‌لیشمانیوز از نظر شهری‌ یاروستایی‌ بودن‌ مشخص‌ گردد.بررسی‌ حشره‌شناسی‌ به‌ منظورتعیین‌ نوع‌ ناقل‌ و توجه‌ به‌اختصاصات‌ زیستی‌ آن‌، فصل‌فعالیت‌ و تعیین‌ زمان‌ حداکثرفعالیت‌، وفور ناقل‌ و… کمک‌مؤثری‌ به‌ تعیین‌ راه‌ مبارزه‌می‌نماید و در صورتی‌ که‌ انتقال‌محلی‌ باشد بیماریابی‌ وسیع‌ ودرمان‌ مواردی‌ که‌ به‌ درمان‌نیاز دارند، همراه‌ با آموزش‌بهداشت‌ باید مدنظر قراربگیرد.
درمان‌:
سالک‌ اگر رو به‌ بهبود است‌ وگسترش‌ نمی‌یابد و در محلی‌نیست‌ که‌ زیبایی‌ به‌ مخاطره‌بیفتد نیاز به‌ درمان‌ ندارد، ولی‌اگر زخم‌ بزرگ‌، چرکی‌ یامتعدد باشد باید درمان‌ شوندکه‌ ظرف‌ ۶ تا ۸ هفته‌ به‌ درمان‌جواب‌ می‌دهد. اگر عود کردباید یک‌ دوره‌ درمان‌ شود وبین‌ دو دوره‌ باید ۲ هفته‌ فاصله‌باشد. در صورت‌ عفونت‌ ثانویه‌ابتدا عفونت‌ درمان‌ شود.
تصمیم‌گیری‌ در مورد درمان‌ به‌محل‌ و وسعت‌ ضایعه‌ بستگی‌دارد. ولی‌ بهر حال‌ فرم‌های‌کوچک‌، خود به‌ خود بهبودمی‌یابند و نیاز به‌ درمان‌ خاصی‌ندارند، ولی‌ وظیفه‌ بهورزارجاع‌ تمام‌ موارد مشکوک‌بیماری‌ به‌ پزشک‌ مرکز است‌ به‌طوری‌ که‌ با مشاهده‌ هر زخمی‌که‌ کورک‌ مانند بوده‌ و در نقاطباز بدن‌ باشد و بعد از دو هفته‌بهبود نیابد به‌ خصوص‌ درمناطق‌ بومی‌ بیماری‌ بایستی‌بهورز آن‌ را به‌ پزشک‌ ارجاع‌دهد.
در مواردی‌ که‌ درمان‌ مورد نیازاست‌ آن‌ را به‌ دو صورت‌می‌توان‌ انجام‌ داد:
الف‌ – درمان‌ موضعی‌
ب‌ – درمان‌ سیستمی‌.
در درمان‌ موضعی‌ دارو درناحیه‌ مبتلا مورد استفاده‌ قرارمی‌گیرد و شامل‌ موارد زیراست‌:
۱ – تزریق‌ داخل‌ و اطراف‌ضایعه‌
۲ – درمان‌ با روش‌ سرد نمودن‌ضایعه‌ یا کرایوتراپی‌
۳ – گرمادرمانی‌
۴ – درمان‌ با ترکیبات‌ دارویی‌موضعی‌ (مثل‌ پمادها).
درمان‌ سیستمی‌:
در این‌ روش‌ داروی‌ مورد نیازاز طریق‌ تزریق‌ عضلانی‌استفاده‌ می‌شود و در موارد زیرکاربرد دارد:
الف‌ – عدم‌ بهبود با درمان‌موضعی‌
ب‌ – محل‌ نامناسب‌ ضایعه‌برای‌ درمان‌ موضعی‌ مثل‌ نوک‌بینی‌ و اطراف‌ ارگانهای‌ حیاتی‌مثل‌ گوش‌ و چشم‌
ج‌ – درمان‌ انواع‌ منتشر پوست‌
پزشک‌ مرکز بایستی‌ توجه‌داشته‌ باشد که‌ در حاملگی‌ وشیردهی‌ و نارسایی‌ کلیه‌استفاده‌ از داروهای‌ سیستمی‌ممنوع‌ می‌باشد; علاوه‌ بر این‌قبل‌ از شروع‌ درمان‌ و طی‌درمان‌ هفته‌ای‌ یک‌ بارآزمایشهای‌ بررسی‌ سلول‌های‌قرمز و سفید خون‌ وآزمایشهای‌ کبدی‌ و نوارفعالیت‌ الکتریکی‌ قلب‌ گرفته‌شود.
پیشگیری‌:
اقدامات‌ پیشگیری‌ کننده‌ شامل‌موارد زیر می‌باشد:
۱ – نابودی‌ محل‌های‌تخم‌ریزی‌ حشره‌ ناقل‌ که‌عمدتا شامل‌ محل‌های‌ نمناک‌،تنه‌ پوسیده‌ درختان‌، لانه‌جوندگان‌ صحرایی‌، شکاف‌دیوارهایی‌ که‌ نمناک‌ باشد.
۲ – از بین‌ بردن‌ حیواناتی‌ که‌مخزن‌ بیماری‌ هستند مثل‌ سگ‌- روباه‌- شغال‌ و موش‌صحرایی‌ که‌ در نواحی‌ مختلف‌مخزن‌ بیماری‌ ممکن‌ است‌ فرق‌بکند.
۳ – محافظت‌ از گزش‌ پشه‌ درپیشگیری‌ بسیار مهم‌ می‌باشد،به‌ خصوص‌ در مواقعی‌ که‌ پشه‌حداکثر فعالیت‌ (یعنی‌ درحوالی‌ غروب‌ آفتاب‌ و طلوع‌خورشید) را دارد. علاوه‌ بر این‌استفاده‌ از وسایل‌ محافظتی‌مکانیکی‌ مثل‌ توری‌، پشه‌ بندبسیار ریز به‌ خصوص‌ درمناطقی‌ که‌ بیماری‌ به‌ صورت‌بومی‌ وجود دارد.
۴ – آغشته‌ کردن‌ لباس‌ها ورختخواب‌ و همچنین‌ پشه‌بندها و توری‌ها به‌ پرمترین‌ واستفاده‌ از حشره‌کش‌ قبل‌ ازخواب‌ نیز در پیشگیری‌ مؤثراست‌.
۵ – پاکسازی‌ محیط: ازآنجایی‌ که‌ پشه‌ خاکی‌ نقش‌مهمی‌ در انتقال‌ بیماری‌ دارد،بایستی‌ نسبت‌ به‌ پاکسازی‌محل‌ زیست‌ آن‌ اقدام‌ شود; این‌اقدامات‌ شامل‌ مسطح‌ کردن‌اراضی‌ اطراف‌ شهرک‌ و بیرون‌بردن‌ نخال‌های‌ ساختمانی‌ ازاطراف‌ شهرستان‌ و سمپاشی‌محل‌ اصطبل‌ها، مرغداری‌ها ومخروبه‌های‌ نزدیک‌ شهرمی‌باشد.
۶ – آموزش‌ بهداشت‌ به‌ مردم‌مناطق‌ آلوده‌ برای‌ شناخت‌بیماری‌ و روش‌های‌ انتقال‌ وراههای‌ جلوگیری‌ از آن‌ کمک‌شایانی‌ به‌ جلوگیری‌ از انتشاربیماری‌ می‌نماید.
۷ – رعایت‌ بهداشت‌ فردی‌:چون‌ دوره‌ آلوده‌ کنندگی‌ تاموقعی‌ است‌ که‌ انگل‌ تک‌یاخته‌ در زخم‌ وجود دارد و درموارد درمان‌ نشده‌ این‌ مدت‌ممکن‌ است‌ یک‌ سال‌ یا بیشترطول‌ بکشد، لذا پوشاندن‌ زخم‌برای‌ جلوگیری‌ از گزش‌ مجددتوسط پشه‌ هم‌ در پیشگیری‌مؤثر است‌.
۸ – واکسن‌: اگر چه‌ در حال‌حاضر واکسن‌ مؤثری‌ بر ضداین‌ بیماری‌ وجود ندارد، ولی‌تحقیقات‌ وسیع‌ برای‌ استفاده‌از واکسن‌ حاوی‌ آنتی‌ژن‌ گرفته‌شده‌ از انگل‌ کشته‌ شده‌ درایران‌ در حال‌ بررسی‌ است‌.
یک‌ روش‌ قدیمی‌ برای‌جلوگیری‌ از ابتلای‌ به‌ بیماری‌،سالکی‌ کردن‌ فرد(لیشمانیزاسیون‌) به‌ معنی‌تلقیح‌ انگل‌ زنده‌ و ایجادبیماری‌ در یک‌ محل‌ خاص‌برای‌ جلوگیری‌ از انتشاربیماری‌ در افرادی‌ است‌ که‌ به‌مناطق‌ بومی‌ بیماری‌ مسافرت‌می‌کنند; چون‌ در سالکی‌ نمودن‌از نمونه‌ زنده‌ و بیماری‌زای‌انگل‌ استفاده‌ می‌شود، درمواقعی‌ که‌ فرد مبتلا به‌ نقص‌ایمنی‌ باشد خطرات‌ فراوانی‌داشته‌، لذا به‌ ندرت‌ به‌ کارمی‌رود.
۹ – تغییر شرایط زیست‌محیطی‌:
کاشت‌ درخت‌های‌ طاق‌ و گزدر اطراف‌ شهرستان‌های‌کویری‌ و استان‌ اصفهان‌ به‌منظور بیابان‌ زدایی‌ شرایطزیست‌ محیطی‌ خوبی‌ برای‌رشد جمعیت‌ موش‌ها فراهم‌نموده‌ است‌. تغییر این‌ شرایط باتبدیل‌ کاشت‌ گونه‌های‌ دیگردرخت‌ شرایط را برای‌ محیطزیست‌ موش‌ها نامساعد می‌کندو از جمعیت‌ آنها می‌کاهد.
۱۰ - درمان‌ جهت‌ افراد مبتلا:
زخم‌ سالک‌ با درمان‌، سریعتر وبدون‌ درمان‌ حدودا یک‌ سال‌بعد بهبود می‌یابد، لذا با درمان‌موارد انسانی‌ اقدام‌ مؤثری‌برای‌ کنترل‌ بیماری‌ و کوتاه‌کردن‌ دوره‌ انتقال‌ بیماری‌می‌توان‌ انجام‌ داد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:26 PM
سیاه زخم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=76b1a66d1165eb1ec546495b333bfef5
سیاه زخم
تعریف‌ بیماری‌:
سیاه‌ زخم‌یک‌ بیماری‌ عفونی‌ و قابل‌ انتقال‌ بین‌انسان‌ و حیوان‌ می‌باشد. مخزن‌ این‌بیماری‌ در دام‌ (عمدتا گوسفند، بز وگاو) بوده‌ و با مرگ‌ و میر بالا و سریعی‌همراه‌ است‌. انسان‌ به‌ صورت‌ اتفاقی‌ درصورتی‌ که‌ در معرض‌ تماس‌ با دام‌آلوده‌، پوست‌، پشم‌ و فرآورده‌های‌ آن‌قرار گیرد یا از گوشت‌ آلوده‌ استفاده‌نماید و یا در هوای‌ آلوده‌ به‌ اسپور(هاگ‌) تنفس‌ نماید به‌ بیماری‌ مبتلامی‌شود.
تاریخچه‌:
در آثار باقیمانده‌ از مصر باستان‌ به‌این‌ بیماری‌ اشاره‌ شده‌ است‌ ونشانه‌های‌ بالینی‌ سیاه‌ زخم‌ را ازسالهای‌ بسیار قدیم‌ می‌شناخته‌اند.
«داوین‌» میکروب‌ این‌ بیماری‌ رادر سال‌ ۱۸۴۹ میلادی‌ برای‌ نخستین‌بار از خون‌ گوسفندی‌ که‌ از سیاه‌زخم‌تلف‌ شده‌ بود بدست‌ آورد.
در ســال‌ ۱۸۷۷ میـــلادی‌«رابرت‌ کخ‌» نیز توانست‌ آن‌ را کشت‌دهد.
عامل‌ بیماری‌:
عامل‌ این‌ بیماری‌ نوعی‌ باکتری‌ به‌نام‌ «باسیلوس‌ آنتراسیس‌» می‌باشد.هاگ‌ باکتری‌ بر اثر جوشاندن‌ در مدت‌۱۰ دقیقه‌ کشته‌ می‌شود.
عامل‌ بیماری‌ قادر است‌ که‌ سالها(حتی‌ تا بیست‌ سال‌) در خاک‌ وفرآورده‌های‌ دامی‌ زنده‌ بماند که‌ این‌خاصیت‌، عامل‌ مهمی‌ در انتشار بیماری‌به‌ حساب‌ می‌آید.
علایم‌بیماری‌درحیوانات‌:
علایم‌ این‌ بیماری‌ در حیوانات‌ممکن‌ است‌ به‌ سرعت‌ اتفاق‌ بیفتد;حیوان‌ ممکن‌ است‌ دچار لرزش‌عضلانی‌، تنگی‌ نفس‌ و پرخونی‌ مخاطگردد و به‌ فاصله‌ کوتاهی‌ این‌ علایم‌ باکلاپس‌* و سپس‌ مرگ‌ خاتمه‌ یابد.همچنین‌ به‌ دنبال‌ تلف‌ شدن‌ حیوان‌ترشح‌ خون‌ از منافذ طبیعی‌ بدن‌ شامل‌:مقعد، واژن‌، بینی‌، دهان‌ و حتی‌ ازچشم‌ها و گوش‌ها جاری‌ می‌گردد.
از علل‌ خونریزی‌ آزادشدن‌توکسین‌ (سم‌) از ارگانیسم‌ و ممانعت‌ ازانعقاد خون‌ می‌باشد.
در شکل‌ حاد بیماری‌ ممکن‌ است‌نشانه‌هایی‌ تا ۴۸ ساعت‌ قبل‌ از مرگ‌حیوان‌ مشاهده‌ گردد که‌ شامل‌افسردگی‌، بی‌ حالی‌ و سستی‌،بی‌اشتهایی‌، تب‌، تنفس‌ عمیق‌ و سریع‌،افزایش‌ ضربان‌ قلب‌، پرخونی‌ پرده‌های‌مخاطی‌ و قطع‌ نشخوار می‌باشد.
در گاو سقط جنین‌ و کاهش‌ مقدارشیر نیز مشاهده‌ می‌شود.
شکل‌ تحت‌ حاد یا مزمن‌: چنانچه‌ باکتری‌ از طریق‌ گوارشی‌ ومصرف‌ مواد آلوده‌ وارد بدن‌ شود،شکل‌ تحت‌ حاد تا مزمن‌ اتفاق‌ می‌افتد،در گوشتخواران‌ وحشی‌ و اهلی‌ (چون‌سگ‌ و گربه‌) نیز غالبا بیماری‌، مشابه‌خوک‌ تظاهر و عفونت‌ تحت‌ حاد تامزمن‌ را ایجاد می‌کند.
علایم‌ بیماری‌ در انسان‌:
بیماری‌ در انسان‌ به‌ شکل‌شدیدتری‌ ایجاد گردیده‌ و مرگ‌ ناشی‌از آن‌ غیر معمول‌ نیست‌. در انسان‌بیماری‌ به‌ سه‌ شکل‌ اصلی‌ مشاهده‌می‌گردد (که‌ بستگی‌ به‌ چگونگی‌ ورودباسیل‌ و جایگزینی‌ آن‌ دارد):
۱ – شاربن‌ جلدی‌ (سیاه‌ زخم‌):
حدود ۹۵ تا ۹۸ درصد از مواردبیماری‌ انسان‌ را شامل‌ می‌گردد.باکتری‌ از طریق‌ بریدگی‌ یا خراش‌ درپوست‌ وارد می‌شود (در پوست‌ سالم‌قابل‌ نفوذ نیست‌). در طول‌ دوره‌ کمون‌۱ تا ۷ روز (غالبا ۲ تا ۵ روز) عامل‌بیماری‌ رشد و تکثیر نموده‌ و توکسین‌(سم‌) تولید می‌نماید که‌ باعث‌ ایجادجوش‌ کوچک‌ رو به‌ پیشرفت‌ می‌گردد.معمولا این‌ جراحت‌ قرمز رنگ‌ بوده‌، به‌جوش‌ کورک‌ مانند یا گزش‌ حشره‌شباهت‌ دارد و ممکن‌ است‌ خارش‌ نیزداشته‌ باشد.
با پیشرفت‌ بیماری‌ جراحت‌ اولیه‌تبدیل‌ به‌ تاول‌ مملو از مایع‌ می‌گردد.تاولهای‌ دیگری‌ نیز ممکن‌ است‌ درنزدیک‌ جراحت‌ اولیه‌ ظاهر شود. مایع‌تاولی‌ که‌ در ابتدا روشن‌ بوده‌ به‌ رنگ‌تیره‌ و سیاه‌ متمایل‌ به‌ آبی‌ در می‌آید.هنگامی‌ که‌ تاول‌ پاره‌ شود، نکروز درمرکز جراحت‌ شروع‌ شده‌ و به‌ اسکار*سیاه‌ تبدیل‌ می‌گردد. جراحت‌ معمولابدون‌ درد می‌باشد مگر اینکه‌ تحت‌فشار قرار گیرد.
همزمان‌ با تشکیل‌ اسکار ممکن‌است‌ علایم‌ عمومی‌ خفیفی‌ شامل‌بی‌قراری‌ و بالارفتن‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌بروز نماید.
شایعترین‌ محل‌ عفونت‌ شاربن‌جلدی‌، سر و ساعد است‌.
۱ – شاربن‌ مننژی‌: ممکن‌ است‌ به‌دنبال‌ اشکال‌ دیگر بیماری‌ بویژه‌ شکل‌جلدی‌ اولیه‌ عفونت‌ اتفاق‌ افتد. این‌شکل‌ عفونت‌ تقریبا در ۵ درصدمبتلایان‌ به‌ شاربن‌ جلدی‌ گزارش‌ شده‌است‌. در این‌ شکل‌ از بیماری‌ بدون‌توجه‌ به‌ درمان‌ میزان‌ مرگ‌ و میر ۱۰۰درصد است‌.
۲ – شاربن‌ تنفسی‌: استنشاق‌ اسپورهای‌* زنده‌ وجایگزینی‌ آنها در آلوئل‌*های‌(بافت‌های‌) ریوی‌ منجر به‌ ایجادشاربن‌ تنفسی‌ می‌گردد. اسپورها بعد ازانتقال‌ به‌ غدد لنفاوی‌ رشد کرده‌، تکثیرپیدا می‌کنند و توکسین‌ تولید می‌نمایند.
توکسین‌ و باکتری‌ از طریق‌ مجاری‌لنفاوی‌ وارد جریان‌ خون‌ شده‌ توکسمی‌و باکتریمی‌ سریعا کشنده‌ را باعث‌می‌شوند.
۳ – شاربن‌ گوارشی‌ : شاربن‌ گوارشی‌ در نتیجه‌ مصرف‌بافت‌ آلوده‌ حیوانات‌ تلف‌ شده‌ ازشاربن‌ به‌ وجود می‌آید.
علایم‌ بیماری‌ شاربن‌ گوارشی‌ به‌فاصله‌ ۲ تا ۵ روز پس‌ از مصرف‌گوشت‌ آلوده‌ تظاهر می‌یابد. علایم‌ اولیه‌تهوع‌، استفراغ‌، بی‌ اشتهایی‌، تب‌، دردشکم‌ و گاهی‌ اوقات‌ اسهال‌ خونی‌می‌باشد.
اپیدمیولوژی‌(همه‌گیری‌شن اسی‌):
اساسا شاربن‌ بیماری‌ علف‌خواران‌بوده‌، و از طریق‌ آنها در طبیعت‌ حفظ ونگهداری‌ می‌گردد. شاربن‌ از نظراپیدمیولوژی‌ به‌ صورت‌ شاربن‌ صنعتی‌و کشاورزی‌ مورد توجه‌ است‌.
۱ – شاربن‌ صنعتی‌: در افرادشاغل‌ در مراکز تهیه‌ و تولیدموادحیوانی‌ یا محصولات‌ آنها (که‌ممکن‌ است‌ در نتیجه‌ حیوانات‌ تلف‌شده‌ از بیماری‌ آلوده‌ شده‌ باشند) اتفاق‌می‌افتد. متداولترین‌ منشأ شاربن‌صنعتی‌ پوست‌ یا چرم‌ و پشم‌ یا موی‌گوسفند و بز، پودر استخوان‌، خون‌ وگوشت‌ می‌باشد.
۲ – شاربن‌ کشاورزی‌: درافرادی‌ که‌ در تماس‌ با حیوان‌ آلوده‌هستند مانند دامدارن‌، دامپزشکان‌،چوپانان‌، کارکنان‌ آزمایشگاهها و به‌احتمال‌ قوی‌ کشاورزان‌ اتفاق‌ می‌افتد.

پیشگیری‌ و کنترل‌:
انجام‌ روشهای‌ پیشگیری‌ به‌منظور کاهش‌ اشاعه‌ باسیلوس‌آنتراسیس‌ از لاشه‌ آلوده‌ شامل‌:
۱ – عدم‌ اجرای‌ کالبد شکافی‌حیوان‌ تلف‌ شده‌ مظنون‌ به‌ شاربن‌
۲ – سوزاندن‌ یا مدفون‌ ساختن‌عمیق‌ لاشه‌های‌ مشکوک‌ و پوشاندن‌ آن‌با لایه‌ای‌ از آهک‌ زنده‌.
۳ – واکسیناسیون‌ تمامی‌ حیوانات‌حساس‌ و جداسازی‌ حیواناتی‌ که‌ علایم‌بیماری‌ را نشان‌ می‌دهند و درمان‌ آنهابا آنتی‌بیوتیک‌. (معمولا حیوانات‌ به‌مدت‌ ۲۱ روز بعد از آخرین‌ موردتلفات‌ ناشی‌ از شاربن‌ قرنطینه‌ شده‌ وبه‌ فاصله‌ ۲۴ روز پس‌ از واکسیناسیون‌با واکسنهای‌ اسپور زنده‌ نبایستی‌ به‌کشتارگاه‌ اعزام‌ شوند).
۴ – ضدعفونی‌ کلیه‌ فرآورده‌های‌دامی‌ مثل‌ پوست‌، پشم‌ و استخوان‌حیوانات‌ مشکوک‌.
۵ – رعایت‌ مسایل‌ بهداشتی‌ محیطکار و انجام‌ اقدامات‌ حفاظتی‌ جهت‌کارگرانی‌ که‌ با وسایل‌ و مواد مشکوک‌و آلوده‌ سر و کار دارند.
۶ – رعایت‌ اقدامات‌ احتیاطی‌ درکشتارگاه‌.
درمان‌:
در درمان‌ افراد مبتلا به‌ شاربن‌اهداف‌ زیر مورد نظر می‌باشد:
۱ – از بین‌ بردن‌ باکتری‌ در حداکثرسرعت‌ ممکن‌.
۲ – خنثی‌ ساختن‌ توکسین‌ باکتری‌
با داروهای‌ پنی‌ سیلین‌،تتراسایکلین‌ها، اریترومایسین‌،کلرامفنیکل به‌ طور موفقیت‌آمیزی‌ دردرمان‌ شاربن‌ مورد استفاده‌ قرار گرفته‌است‌.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:26 PM
تب مالت


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=5b5f89a256f34945914490047eddbff2
تب مالت
بیماری‌ تب‌ مالت‌ که‌ در حیوانات‌به‌ نام‌ سقط جنین‌ واگیر مرسوم‌ است‌،یکی‌ از بیماریهای‌ عفونی‌ قابل‌ انتقال‌بین‌ انسان‌ و حیوان‌ می‌باشد و با نام‌های‌دیگری‌ نظیر: تب‌ مواج‌، تب‌ دیوانه‌ وتب‌ مدیترانه‌ای‌ نیز نامیده‌ می‌شود.
این‌ بیماری‌ در تمام‌ فصول‌ سال‌وجود دارد، اما در بهار و پاییز یعنی‌زمان‌ زایش‌ و شیردهی‌ دام‌ها بیشتردیده‌ می‌شود.
عامل‌ بیماری‌: نوعی‌ باکتری‌ به‌نام‌ «بروسلا» می‌باشد. این‌ میکروب‌دارای‌ چند نوع‌ است‌. نوعی‌ از باکتری‌که‌ عمدتا در گوسفند و بز دیده‌ می‌شود،مهمترین‌ عامل‌ بیماری‌ در انسان‌ است‌.
میزبان‌ و شرایط زیست‌محیطی‌:
تب‌ مالت‌ بیشتر بیماری‌ مردان‌ بالغ‌به‌ خصوص‌ کشاورزان‌، دامداران‌چوپانان‌، قصابان‌، سلاخان‌، دامپزشکان‌می‌باشد. کارمندان‌ آزمایشگاه‌ها نیز درمعرض‌ خطر ویژه‌ قرار دارند اما درکشور ما چون‌ زنان‌ و کودکان‌ نیزدوشادوش‌ مردان‌ به‌ امور دامداری‌مشغولند در معرض‌ خطر قرار دارند،به‌ همین‌ دلیل‌ ۵۵ درصد مبتلایان‌ رامردان‌ و بقیه‌ را زنان‌ و کودکان‌ تشکیل‌می‌دهند. در شرایطی‌ که‌ مراکز پرورش‌دام‌ استانداردهای‌ بهداشتی‌ را نداشته‌باشد تب‌ مالت‌ شایعتر است‌. تراکم‌ درمراتع‌ بارندگی‌، نبود نور خورشید واقدامهای‌ غیربهداشتی‌ در فرآیند فراهم‌کردن‌ شیر و گوشت‌ همگی‌ زمینه‌انتشار بروسلوز را مساعد می‌کنند.محیط اطراف‌ گاوی‌ که‌ می‌تواند از خودمیکروب‌ دفع‌ کند به‌ شدت‌ آلوده‌ کننده‌است‌. عامل‌ بیماری‌ در شرایط محیطی‌مناسب‌ از نظر رطوبت‌، در ادرار ومدفوع‌ حیوانات‌ هفته‌ها و گاه‌ ماههازنده‌ می‌ماند. این‌ باسیل‌ در پنیر تازه‌ وغیر پاستوریزه‌ حاصل‌ از شیرخام‌ تاهشت‌ هفته‌ زنده‌ می‌ماند و با منجمدکردن‌ از بین‌ نمی‌رود. این‌ ارگانیسم‌ تاچهل‌ روز در خاک‌ خشک‌ آلوده‌ به‌ادرار، مدفوع‌ و ترشحات‌ واژن‌ ومحصولات‌ زایمان‌ حیوان‌ مبتلا، زنده‌می‌ماند و در خاک‌ مرطوب‌ خیلی‌بیشتر مقاومت‌ دارد.
بروسلا در ادرار ۶ روز در گرد وخاک‌ ۶ هفته‌ و در آب‌ و خاک‌ تا ۱۰هفته‌ و در کره‌ تا ۴ ماه‌ باقی‌ می‌ماند ودر مدفوع‌ حیوانات‌ در هوای‌ آزاد ۱۰۰روز و در دمای‌ ۸ درجه‌ سانتی‌ گرادبیش‌ از یکسال‌ باقی‌ می‌ماند، این‌باکتری‌ در ماست‌ به‌ علت‌ وجوداسیدلاکتیک‌ قادر به‌ زندگی‌ نیست‌ ودر دمای‌ ۶۰ درجه‌ به‌ مدت‌ ۱۰ دقیقه‌نابود می‌شود.

راههای‌ سرایت‌ بیماری‌ به ‌انسان‌:
۱ – به‌ صورت‌ تماس‌ مستقیم‌ بابافتهای‌ حیوان‌ آلوده‌ نظیر خون‌،ترشحات‌ رحمی‌ و ترشحات‌ جنین‌سقط شده‌.
۲ – به‌ صورت‌ غیرمستقیم‌ از راه‌
- مصرف‌ شیرخام‌ و فرآورده‌های‌لبنی‌ آلوده‌ خصوصا پنیر تازه‌، خامه‌،سرشیر و کره‌
- انتقال‌ تنفسی‌ از طریق‌افشانه‌های‌ موجود در هوای‌ آغل‌ واصطبل‌ آلوده‌ یا آزمایشگاه‌
- فرو رفتن‌ سر سوزن‌ سرنگ‌حاوی‌ واکسن‌های‌ حیوانی‌ به‌ دست‌انسان‌
علایم‌ بیماری‌: دوره‌ نهفتگی‌بیماری‌ (از زمان‌ تماس‌ با منبع‌ عفونت‌تا بروز علایم‌) اغلب‌ بین‌ ۱ تا ۳ هفته‌است‌، ولی‌ گاهی‌ تا ۶ ماه‌ می‌باشد. براساس‌ شدت‌ بیماری‌، علایم‌ به‌ سه‌شکل‌ حاد، تحت‌ حاد و مزمن‌ بروزمی‌کند.
شکل‌ حاد: بیمار دچار لرزناگهانی‌، درد عمومی‌ بدن‌ به‌ خصوص‌درد پشت‌ و تعریق‌ شدید می‌شود;اشتهای‌ خود را از دست‌ می‌دهد و دچارضعف‌ و سستی‌ می‌گردد، ضمنا ازشروع‌ علایم‌ بیش‌ از ۳ ماه‌ نمی‌گذرد.
شکل‌ تحت‌ حاد: آغاز آن‌بی‌سروصدا می‌باشد. شکایت‌ اصلی‌بیمار از ضعف‌ و خستگی‌ است‌. از آغازبیماری‌ نیز ۳ تا ۱۲ ماه‌ می‌گذرد.
شکل‌ مزمن‌: اگر از زمان‌تشخیص‌ بیماری‌ بیش‌ از یک‌ سال‌بگذرد و فرد هنوز مبتلا باشد مزمن‌گفته‌ می‌شود.
افرادی‌ که‌ دچار تب‌، بی‌اشتهایی‌،درد عضلانی‌ و تعریق‌ شبانه‌ بوده‌ وسابقه‌ تماس‌ با دام‌های‌ آلوده‌ یامشکوک‌ به‌ تب‌ مالت‌ را عنوان‌می‌نمایند یا از فرآورده‌های‌ لبنی‌ آلوده‌استفاده‌ نموده‌اند، لازم‌ است‌ برای‌ انجام‌آزمایش‌ به‌ پزشک‌ مرکز بهداشتی‌ -درمانی‌ ارجاع‌ گردند.
درمان‌: رژیم‌های‌ درمانی‌متفاوتی‌ برای‌ درمان‌ بیماران‌ مبتلا به‌تب‌ مالت‌ توصیه‌ می‌شود، لیکن‌ هیچ‌گاه‌از یک‌ دارو به‌ تنهایی‌ در درمان‌ بیمارنباید استفاده‌ کرد (مگر در زمان‌حاملگی‌ و با توصیه‌ پزشک‌). طول‌دوره‌ درمان‌ حداقل‌ ۸ هفته‌ (دو ماه‌)می‌باشد.
راههای‌ پیشگیری‌ از بیماری‌تب‌ مالت‌ در انسان‌:
۱ – خودداری‌ از مصرف‌ مواد لبنی‌مشکوک‌ مانند شیرخام‌، پنیر تازه‌،خامه‌ و سرشیر غیرپاستوریزه‌
۲ – استفاده‌ از شیر و فرآورده‌های‌لبنی‌ به‌ صورت‌ پاستوریزه‌، در صورت‌در دسترس‌ نبودن‌ شیر پاستوریزه‌ باجوشاندن‌ شیر به‌ مدت‌ حداقل‌ ده‌ دقیقه‌بعد از جوش‌ آمدن‌، به‌ از بین‌ رفتن‌ کلیه‌عوامل‌ میکروبی‌ مطمئن‌ شوید.
۳ – استفاده‌ از ماسک‌ تنفسی‌ درهنگام‌ کار با فضولات‌ حیوانی‌ یا ورودبه‌ اصطبل‌
۴ – دور نگه‌ داشتن‌ حیوانات‌ ازمحل‌ زندگی‌ انسان‌
۵ – استفاده‌ از دستکش‌، کلاه‌،ماسک‌، عینک‌ و روپوش‌ مناسب‌ دردامپزشکان‌، دامداران‌ و پرسنل‌کشتارگاه‌ها.
۶ – آموزش‌ طرز تهیه‌ پنیر تازه‌ به‌کلیه‌ خانوارهای‌ روستایی‌; به‌ این‌ طریق‌که‌ ابتدا شیر را به‌ مدت‌ ۱۰ دقیقه‌جوشانیده‌ و در همان‌ حالت‌ به‌ ازای‌ هر۳ لیتر شیر یک‌ لیوان‌ آب‌ ماست‌ و یا به‌یک‌ لیتر شیر ۲۵۰ گرم‌ ماست‌ ترش‌اضافه‌ کرده‌ پس‌ از دلمه‌ شدن‌ و جداشدن‌ پنیر از آب‌ مقدار لازم‌ نمک‌ به‌ آن‌اضافه‌ کرده‌ با پارچه‌ صافی‌ آبگیری‌ وپس‌ از سفت‌ شدن‌ مصرف‌ نمایید. اگرپنیر به‌ صورت‌ غیر پاستوریزه‌ و بدون‌جوشاندن‌ شیر تهیه‌ شود حداقل‌بایستی‌ دو ماه‌ در آب‌ نمک‌ نگهداری‌ وسپس‌ مصرف‌ شود.
۷ – گزارش‌ کتبی‌ بیماری‌ به‌ مرکزبهداشت‌ شهرستان‌ و استان‌.

از تب‌ مالت‌ در حیوانات‌ چه‌می‌دانیم‌؟
در گاو، گوسفند، بز، سگ‌، شتر وخوک‌ نیز بیماری‌ مشاهده‌ شده‌ است‌.
تذکر: تب‌ مالت‌ در دام‌ها از طریق‌جفتگیری‌ دام‌ها، مصرف‌ شیر از دام‌آلوده‌، انتقال‌ تنفسی‌ در هوای‌ آغل‌ واصطبل‌، تماس‌ با ترشحات‌ رحمی‌ دام‌آلوده‌ یا جفت‌ و جنین‌ سقط شده‌ آلوده‌منتقل‌ می‌شود.
راههای‌ پیشگیری‌ در دام‌ها:
۱ – واکسیناسیون‌ گوساله‌های‌ ماده‌در سن‌ ۳ تا ۶ ماهگی‌ با واکسن‌ مربوط
۲ – واکسیناسیون‌ بره‌ و بز غاله‌ از ۳ماهگی‌ تا یک‌ ماه‌ قبل‌ از جفت‌گیری‌ باواکسن‌ مربوط.
۳ – جدانمودن‌ دام‌های‌ سقط شده‌از بقیه‌ گله‌ و جلوگیری‌ از تماس‌مستقیم‌ با ترشحات‌ رحمی‌، جنینی‌ وجفت‌ دام‌های‌ سقط شده‌
۴ – خونگیری‌ و انجام‌ آزمایشهای‌لازم‌ بر روی‌ دام‌های‌ مشکوک‌ وهدایت‌ دام‌های‌ آلوده‌ به‌ کشتارگاه‌
۵ – اقدامات‌ بهداشتی‌ شامل‌ تهیه‌ وتدارکات‌ محیط زیست‌ تمیز برای‌گله‌های‌ گاو و گوسفند و دفع‌ صحیح‌ادرار و مدفوع‌ آنها.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:27 PM
بیماری های انگلی (ژیاردیازیس ، اکسیور ، آمیبیازیس ، تری‌ کیوریازیس‌ یاتریشینوز ، شیگلوز )


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=bbfd66bdede419f33b995cd40a17fcac

بیماری های انگلی
مقدمه‌:
امروزه‌ در بسیاری‌ از نقاطجهان‌ بیماریهای‌ مسری‌مشکلات‌ بسیاری‌ را برای‌جوامع‌ انسانی‌ به‌ وجودمی‌آورد; این‌ در حالی‌ است‌ که‌آسیب‌ها و صدمات‌ و خسارات‌ناشی‌ از این‌ بیماریها کشورهای‌در حال‌ توسعه‌ را در مقایسه‌ باکشورهای‌ صنعتی‌ بیشتر تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. در این‌ میان‌بیماریهای‌ انگلی‌ با انتشاری‌گسترده‌ به‌ عللی‌ از قبیل‌ فقر،سؤ تغذیه‌، بی‌سوادی‌، و ازدیادبی‌ رویه‌ جمعیت‌، فقدان‌تسهیلات‌ بهداشتی‌ و دههاعامل‌ دیگر بخش‌ عمده‌ای‌ ازمشکلات‌ را به‌ خود اختصاص‌می‌دهد، به‌ گونه‌ای‌ که‌ در برخی‌از مناطق‌ جهان‌ سهم‌ بیماریهای‌انگلی‌ در ایجاد خسارات‌اجتماعی‌، اقتصادی‌ با برخی‌بیماریها نظیر سل‌، بیماریهای‌مقاربتی‌، بیماریهای‌ قابل‌پیشگیری‌ با واکسن‌ وعفونتهای‌ حاد تنفسی‌ برابری‌می‌کند.
تعریف‌:
اصولا انگل‌ به‌ موجودی‌ گفته‌می‌شود که‌ در داخل‌ یا خارج‌پیکر موجود زنده‌ دیگری‌ به‌طور موقت‌ به‌ سر می‌برد و ازآن‌ تغذیه‌ می‌کند و کم‌ و بیش‌موجب‌ ضرر و زیان‌ میزبان‌خود می‌شود.
با توجه‌ همه‌ جانبه‌ به‌ شرایطجوی‌ و جغرافیایی‌ کشورپهناور ما و خصوصیات‌زندگی‌، پایه‌های‌ فرهنگی‌ وبهداشتی‌ مردم‌ ما به‌ خوبی‌آشکار است‌ که‌ انواع‌ مختلف‌انگلها خصوصا گونه‌های‌بیماری‌زا می‌توانند در این‌کشور زیست‌ کنند و به‌ آسانی‌به‌ میزبانان‌ دست‌ یابند وصدمات‌ لازم‌ را وارد کنند.
انگلها را به‌ دو دسته‌ انگلهای‌خارجی‌ و داخلی‌ تقسیم‌می‌نمایند:
۱ – انگلهای‌ خارجی‌: به‌انگلهایی‌ گفته‌ می‌شود که‌ درخارج‌ از بدن‌ میزبان‌ و در سطح‌بدن‌ او زندگی‌ می‌کنند، مانندشپشها.
۲ – انگلهای‌ داخلی‌: به‌انگلهایی‌ گفته‌ می‌شود که‌ داخل‌بدن‌ میزبان‌ خود زندگی‌می‌کنند، مانند کرمهای‌روده‌ای‌.
سرایت‌ و انتقال‌بیماریهای‌ انگلی‌ به‌عوامل‌ سه‌ گانه‌ زیربستگی‌ دارد:
۱ – وجود میزبان‌ حساس‌
۲ – وجود منبع‌ آلودگی‌
۳ – طرق‌ انتقال‌ آلودگی‌.در واقع‌ تحت‌ تأثیر عوامل‌ سه‌گانه‌ فوق‌، سرایت‌، شیوع‌ وپراکندگی‌ بیماریهای‌ انگلی‌ رادر هر زمان‌ و در هر منطقه‌می‌توان‌ تخمین‌ زد. از آنجایی‌که‌ بیماریهای‌ انگلی‌ همواره‌دارای‌ سیر مزمن‌ بوده‌ و کمتر باآثار و علایم‌ بالینی‌ همراه‌هستند، لذا افراد آلوده‌ ممکن‌است‌ بعد از بهبود ظاهری‌ وبدون‌ داشتن‌ هر گونه‌ علایم‌کلینیکی‌ به‌ صورت‌ ناقلین‌بیماری‌ درآیند و خود نقش‌منبع‌ آلوده‌ را برای‌ افراد سالم‌به‌ عهده‌ بگیرند. به‌ عبارت‌دیگر نظر به‌ این‌ که‌ در افرادناقل‌ تعادل‌ بیولوژیکی‌ خاص‌بین‌ انگل‌ و میزبان‌ به‌ وجودمی‌آید، لذا این‌ گونه‌ ناقلین‌ درحالی‌ که‌ از صدمات‌ انگل‌محفوظ هستند در عین‌ حال‌منبع‌ و ناقل‌ عامل‌ بیماری‌می‌باشند. بدین‌ جهت‌ آگاهی‌ ازنقش‌ بیماریهای‌ انگلی‌ وراههای‌ پیشگیری‌ از آنها ازاهمیت‌ خاصی‌ برخوردار است‌.
ژیاردیازیس‌
ژیاردیالامبلیا یک‌ پروتوزوئرفلاژل‌دار است‌ که‌ عامل‌ ایجاداسهال‌ عفونی‌ می‌باشد. این‌عفونت‌ در کودکان‌ بیشتر ازبالغین‌ شایع‌ است‌. از علل‌ مهم‌ابتلا به‌ عفونت‌ در کشورهای‌ درحال‌ توسعه‌ (همچنین‌ در مراکزنگهداری‌ کودکان‌ عقب‌ مانده‌ذهنی‌ و مهدکودک‌ها)ژیاردیاست‌ که‌ در افراد مبتلا به‌سوء تغذیه‌ و یا نقص‌ ایمنی‌بیشتر است‌.
راه‌ انتقال‌:
ژیاردیا لامبلیا در انسان‌ ازطریق‌ خوردن‌ کیست‌ به‌ وجودمی‌آید. کیست‌ها از طریق‌مدفوع‌ افراد آلوده‌ دفع‌می‌شوند و آب‌ و غذا را آلوده‌می‌کنند.
آلودگی‌ منابع‌ آب‌ آشامیدنی‌ بافاضلابهای‌ حاوی‌ کیست‌ یاتخم‌ انگل‌ و اغذیه‌ دستمالی‌شده‌ با دستهای‌ آلوده‌ به‌ کیست‌یا تخم‌ انگل‌ از مهمترین‌ منابع‌انتقال‌ بیماری‌ می‌باشد. گر چه‌کودکان‌ نسبت‌ به‌ ژیاردیا ازحساسیت‌ ویژه‌ برخوردارهستند با این‌ حال‌ بیماری‌ دربالغین‌، حتی‌ ورزشکاران‌ وافرادی‌ که‌ خوب‌ تغذیه‌ می‌کنندو شرایط زیستی‌ مناسب‌ دارند،گزارش‌ شده‌ است‌. کلامصونیت‌ در برابر ژیاردیاحاصل‌ نمی‌شود و انسان‌ همیشه‌ممکن‌ است‌ آلوده‌ شود.
انتقال‌ این‌ بیماری‌ از انسان‌ به‌انسان‌ به‌ طور مستقیم‌ نیزامکان‌پذیر است‌.
اپیدمیولوژی‌:
میزان‌ بروز در نقاط مختلف‌دنیا از ۵ تا ۵۰ درصد متفاوت‌است‌. عقیده‌ بر این‌ بود که‌انسان‌ تنها مخزن‌ ژیاردیالامبلیا می‌باشد، ولی‌ امروزه‌عقیده‌ بر این‌ است‌ که‌ ژیاردیا،سگ‌ و سگ‌ آبی‌ را نیز مبتلامی‌سازد.
علایم‌ بیماری‌:
ژیاردیازیس‌ در کودکان‌ به‌مراتب‌ بیشتر از بزرگسالان‌علامت‌ دار است‌. علایم‌ در ۴۰تا ۸۰ درصد کودکان‌ آلوده‌ پس‌از یک‌ دوره‌ کمون‌ متوسط ۸روزه‌، آشکار می‌شود.شایع‌ترین‌ تظاهرات‌ بیماری‌اسهال‌، کاهش‌ وزن‌، دردهای‌شکمی‌ و نقص‌ در رشدمی‌باشد. شروع‌ علایم‌ آن‌ ممکن‌است‌ شدید و تند و یا تدریجی‌باشد. بیماری‌ خودبخودمی‌تواند محدود شونده‌ و یاتوانایی‌ ایجاد اسهال‌ شدیدطولانی‌ مدت‌ و سوء جذب‌ راداشته‌ باشد.
سوء جذب‌ قندها، چربی‌ها وویتامین‌های‌ محلول‌ در چربی‌ممکن‌ است‌ در بیش‌ از نیمی‌ ازبیماران‌ اتفاق‌ بیفتد.
تشخیص‌:
کیست‌های‌ ژیاردیا لامبلیاممکن‌ است‌ در نمونه‌های‌مدفوع‌ تهیه‌ شده‌ از افراد مبتلاپیدا شود. از آنجا که‌ ترشح‌ ودفع‌ کیست‌ نامنظم‌ است‌آزمایش‌ نمونه‌های‌ متعددمدفوع‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ شود،ولی‌ فقط ۵۰درصد افراد آلوده‌بدین‌ طریق‌ شناسایی‌ می‌شوندو آزمایش‌ Entero Testآزمایشی‌ مفید، ساده‌ و روش‌بی‌خطری‌ برای‌ تشخیص‌ژیاردیا لامبلیاست‌.
درمان‌:
در درمان‌ ژیاردیازیس‌داروهای‌ فورازولیدون‌،مترونیدازول و مانند آن‌استفاده‌ می‌شود.
پیشگیری‌:
رعایت‌ اصول‌ بهداشت‌ فردی‌ واجتماعی‌ – استفاده‌ از آب‌آشامیدنی‌ سالم‌ و بهداشتی‌ -رعایت‌ بهداشت‌ مواد غذایی‌ -کنترل‌ و نظارت‌ بر مراحل‌تهیه‌، تولید، توزیع‌ و فروش‌مواد غذایی‌ – انجام‌ معاینات‌دوره‌ای‌ برای‌ افرادی‌ که‌ باموادغذایی‌ سرو کار دارند و درصورت‌ ابتلا به‌ انگل‌، درمان‌آنها و آموزش‌ راههای‌ انتقال‌ وپیشگیری‌ از بیماری‌ به‌ جامعه‌.
اکسیور:
اکسیور یا کرم‌ نخی‌ شکل‌ که‌ به‌آن‌ کرمک‌ نیز می‌گویند، کرمی‌است‌ که‌ به‌ صورت‌ انگل‌انسانی‌ در کلیه‌ نقاط دنیا دیده‌می‌شود و کرم‌ بالغ‌ آن‌استوانه‌ای‌ و ریز به‌ شکل‌ نخ‌ وسفیدرنگ‌ یا شفاف‌ بوده‌ وپوسته‌ آن‌ نرم‌ می‌باشد. کرم‌ بالغ‌در نواحی‌ شکم‌، آپاندیس‌ ونواحی‌ تحتانی‌ روده‌ بزرگ‌زندگی‌ می‌کند. این‌ کرم‌ها دراواخر شب‌ از مخرج‌ خارج‌می‌شوند و در سطح‌ جلدی‌ناحیه‌ نشیمنگاه‌ تخمگذاری‌می‌کنند. وجود کرم‌ بالغ‌ درروده‌ها گاهی‌ علایمی‌ را ایجادمی‌کنند و علایم‌ بیشتر بر اثرحرکت‌ کرم‌ ماده‌ بارور ازسوراخ‌ مخرج‌ به‌ خارج‌ ظاهرمی‌شود که‌ با علایم‌ تحریک‌ وخارش‌ جلدی‌ اطراف‌ نشیمن‌،تب‌ در کودکان‌، ایجاد زخم‌ وخونریزی‌ بر اثر خاراندن‌نشیمنگاه‌ و چرکی‌ شدن‌ زخم‌دیده‌ می‌شود. خارش‌ معمولا درهنگام‌ شب‌ بوده‌ و سبب‌بی‌خوابی‌ کودک‌ می‌شود که‌ براثر آن‌ عوامل‌ خستگی‌،بی‌قراری‌ و عصبانیت‌ درکودک‌ بروز می‌کند. استقرارکرم‌ در زایده‌ آپاندیس‌ ممکن‌است‌ سبب‌ ایجاد آپاندیست‌شود. بعضی‌ علایم‌ دیگر مانندخارش‌ دماغ‌، دندان‌ قروچه‌شب‌ هنگام‌ را نیز به‌ علت‌آلودگی‌ به‌ اکسیور دانسته‌اند.کرم‌ بالغ‌ در ناحیه‌ نشیمنگاه‌قابل‌ مشاهده‌ است‌. برای‌تشخیص‌ قطعی‌ کرمک‌ باید ازکاغذ سلوفان‌ که‌ به‌ ناحیه‌نشیمنگاه‌ چسبانده‌ می‌شوداستفاده‌ کرد; تخم‌های‌ انگل‌ به‌این‌ کاغذ می‌چسبد و به‌ راحتی‌قابل‌ مشاهده‌ است‌.
درمان‌ :
رعایت‌ بهداشت‌ فردی‌ ومصرف‌ داروهای‌ ضد انگل‌طبق‌ دارونامه‌ خانه‌ بهداشت‌می‌باشد.
پیشگیری‌:
۱ – شستشوی‌ مکرر نشیمن‌ به‌خصوص‌ صبح‌ زود که‌ طفل‌ ازخواب‌ بیدار می‌شود.
۲ – شستشوی‌ مکرر دستها به‌خصوص‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌ وکوتاه‌ کردن‌ ناخن‌ها
۳ – شستشوی‌ روزانه‌ لباس‌زیر و ملافه‌ها در روزهای‌درمان‌
۴ – درمان‌ همزمان‌ همه‌ اطفال‌و اعضای‌ خانواده‌ که‌ با هم‌زندگی‌ می‌کنند.
۵ – رعایت‌ سایر مواردپیشگیری‌ مانند پیشگیری‌ درژیاردیازیس‌ می‌باشد.
آمیبیازیس‌
آمیبیازیس‌ عفونت‌ انسانی‌ باآنتامباهیستولیتیکاست‌ که‌شیوع‌ جهانی‌ دارد. و بیشتر درکانونهای‌ بومی‌ خصوصا درمناطقی‌ با استاندارد پایین‌ ازنظر بهداشتی‌، اجتماعی‌ واقتصادی‌ شایع‌ است‌.آنتامباهیستولیتیکا دستگاه‌گوارش‌ را آلوده‌ می‌کند و دراغلب‌ افراد آلوده‌ باعث‌ بیماری‌مختصر، یا بدون‌ ایجاد بیماری‌می‌شود. در تعداد کمی‌ از افرادممکن‌ است‌ این‌ انگل‌ به‌ مخاطروده‌ حمله‌ کند یا به‌سایرارگانها مخصوصا کبدمنتشر شود.
راه‌ انتقال‌:
عفونت‌ از طریق‌ خوردن‌کیست‌های‌ انگل‌ استقرارمی‌یابد; این‌ کیست‌ها به‌ شرایطمحیطی‌ نظیر دمای‌ پایین‌ وغلظتهای‌ کلر که‌ در کلرزنی‌آب‌ مصرف‌ می‌شود، مقاوم‌می‌باشد. انگل‌ با حرارت‌ ۵۵درجه‌ سانتی‌ گراد می‌تواندکشته‌ شود. به‌ دنبال‌ خوردن‌کیستی‌ که‌ به‌ اسیدیته‌ معده‌ وآنزیمهای‌ گوارشی‌ مقاوم‌ باشد،کیست‌ در روده‌ باریک‌ می‌شودو تشکیل‌ فرم‌ فعال‌ انگل‌ رامی‌دهد. انسان‌ میزبان‌ طبیعی‌ ومخزن‌ آنتامباهیستولیتیکااست‌; عفونت‌ از طریق‌ غذا وآب‌ آلوده‌ منتقل‌ می‌شود وبنابراین‌ انتقال‌ دهندگان‌موادغذایی‌ که‌ حامل‌ کیست‌آمیب‌ نیز می‌باشند نقش‌ مهمی‌در گسترش‌ بیماری‌ دارند.
اپیدمیولوژی‌:
میزان‌ بروز عفونتهای‌ آمیبی‌ درسراسر جهان‌ از ۵ درصد تا ۸۱درصد تغییر می‌کند. تخمین‌زده‌ می‌شود که‌ ۱۰ درصدجمعیت‌ در سرتاسر جهان‌ به‌آنتامباهیستولیتیکا آلوده‌هستند.
اسهال‌ آمیبی‌ ناشی‌ از تهاجم‌آمیب‌ به‌ مخاط لوله‌ گوارش‌افراد آلوده‌ اتفاق‌ می‌افتد.انتشار انگلها به‌ ارگانهای‌داخلی‌ نظیر کبد، در میزان‌کمتری‌ از افراد آلوده‌ اتفاق‌می‌افتند و در کودکان‌ کمتر ازبزرگسالان‌ می‌باشد.
علایم‌ بیماری‌:
بیشتر افراد آلوده‌ بدون‌ علامت‌هستند، ولی‌ کیست‌ها درمدفوع‌ آنها پیدا می‌شوند.تهاجم‌ بافتی‌ در ۲ تا ۸ درصدافراد آلوده‌ اتفاق‌ می‌افتد.آمیبیازیس‌ روده‌ ممکن‌ است‌در عرض‌ ۲ هفته‌ پس‌ ازآلودگی‌ اتفاق‌ بیفتد و یا برای‌ماهها به‌ تأخیر افتد شروع‌ آن‌معمولا تدریجی‌ و با دردهای‌شکمی‌ و حرکات‌ گوارشی‌ زیادمی‌باشد و اغلب‌ اسهال‌ نیزهمراه‌ با زور پیچ‌ است‌; مدفوع‌به‌ رنگ‌ خونی‌ بوده‌ و حاوی‌مقدار زیادی‌ موکوس‌ می‌باشد.
تشخیص‌:
بر اساس‌ جستجوی‌ ارگانیسم‌در نمونه‌ مدفوع‌ها یا به‌ ندرت‌در مواد آسپیره‌ شده‌ از آبسه‌کبدی‌ می‌باشد. حداقل‌ ۳ نمونه‌مدفوع‌ باید توسط فرد مجرب‌آزمایش‌ شود.
درمان‌:
استفاده‌ از مترونیدازول‌ به‌صورت‌ خوراکی‌ با نظر پزشک‌می‌باشد و معمولا بیش‌ از یک‌قلم‌ دارو مورد نیاز است‌.
عوارض‌ دارو:
شامل‌ تهوع‌، اسهال‌ و احساس‌مزه‌ فلزی‌ در دهان‌ می‌باشد;این‌ عوارض‌ ماندگار نیست‌ و بااتمام‌ درمان‌ از بین‌ می‌رود.
پیشگیری‌:
مانند راههای‌ پیشگیری‌ دردرمان‌ ژیاردیازیس‌ می‌باشد.
تری‌ کیوریازیس‌ یاتریشینوز
تری‌کیوریس‌تری‌ کیورا(Trichuris Trichiura)یکی‌ از شایع‌ترین‌ عفونتهای‌کرمی‌ انسان‌هاست‌. تقریبا نیم‌بیلیون‌ مورد در سراسر جهان‌وجود دارد. عفونت‌ در آب‌ وهوای‌ گرمسیری‌ شایع‌تر است‌،اما در آمریکا شمالی‌ هم‌ وجوددارد.
راه‌ انتقال‌:
عفونت‌ از خوردن‌ تخمهای‌ بالغ‌انگل‌ است‌ که‌ در مدفوع‌ افرادآلوده‌ وجود دارد. این‌ انگل‌ درعرض‌ ۲ تا ۴ هفته‌ در صورت‌وجود شرایط مناسب‌ رطوبتی‌در خاک‌ بالغ‌ می‌شود. تخمهاپس‌ از ورود به‌ بدن‌ باز می‌شودو لاروها به‌ روده‌ کوچک‌ نفوذمی‌کنند و در آنجا به‌ مدت‌ ۳ تا۱۰ روز می‌مانند و سپس‌ به‌آهستگی‌ به‌ سمت‌ پایین‌ حرکت‌کرده‌ به‌ کرم‌ بالغ‌ تبدیل‌می‌شوند. محل‌ استقرار نهایی‌کرمها سکوم‌ و کولون‌ صعودی‌می‌باشد.
تخم‌ریزی‌ توسط کرمهای‌ ماده‌بالغ‌ یک‌ تا ۳ ماه‌ بعد از عفونت‌رخ‌ می‌دهد.
اپیدمیولوژی‌:
تری‌ کیوریازیس‌ در جوامع‌روستایی‌ فاقد تسهیلات‌بهداشتی‌ بیشترین‌ شیوع‌ رادارد. انسان‌، میزبان‌ اولیه‌ آن‌است‌. بیشترین‌ شیوع‌ و شدت‌عفونت‌ در بچه‌هاست‌. انتقال‌تخمهای‌ جنین‌دار توسطدستها، غذاها یا نوشیدنی‌های‌آلوده‌ رخ‌ می‌دهد. تخمها نیزممکن‌ است‌ توسط مگسها وسایر حشرات‌ منتقل‌ شوند.
علایم‌ بیماری‌:
بیشتر افراد آلوده‌ بدون‌علامتند. با وجود این‌ شکایات‌شکمی‌ مبهم‌، قولنج‌، خارش‌ درناحیه‌ مقعد خصوصا شبها ازعلایم‌ این‌ بیماری‌ است‌. هر کرم‌بالغ‌ ۰/۰۵ سی‌سی‌ خون‌ در هرروز می‌مکد; بنابراین‌عفونت‌های‌ سنگین‌ ایجادکم‌خونی‌ خفیف‌ می‌کند.
تشخیص‌ و درمان‌:
یافتن‌ تخم‌ کرم‌ درگسترش‌های‌ مدفوع‌ راه‌تشیخص‌ می‌باشد. داروی‌خوراکی‌ مبندازول‌ به‌ میزان‌تعیین‌ شده‌ در دارونامه‌بهورزی‌ می‌تواند به‌ درمان‌ این‌عفونت‌ کمک‌ کند.
راههای‌ پیشگیری‌:
مانند آنچه‌ در خصوص‌ژیاردیازیس‌ گفته‌ شد.
شیگلوز
چهار جنس‌ شیگلا مسؤول‌بیماری‌ هستند که‌ همه‌ توانایی‌تهاجم‌ به‌ سلولهای‌ اپیتلیال‌کولونی‌ دارند.
تعداد کمی‌ از شیگلاها ممکن‌است‌ سبب‌ بروز بیماری‌ شود.خوردن‌ ۱۰ عدد از شیگلادیسانتریه‌ در بعضی‌ افرادحساس‌ باعث‌ ایجاد بیماری‌می‌شود. ولی‌ ارگانیسم‌هایی‌مانند ویبریوکلرا نیاز به‌خوردن‌ ۱۰۸ تا ۱۰۱۰ ارگانیسم‌دارند تا ایجاد بیماری‌ کنند.شیگلا به‌ سادگی‌ از فردی‌ به‌فرد دیگر قابل‌ انتقال‌ است‌.
اپیدمیولوژی‌:
عفونت‌ شیگلایی‌ در آب‌ وهوای‌ معتدل‌ در ماههای‌ گرم‌ ودر آب‌ و هوای‌ گرمسیری‌ درفصل‌ بارانی‌ بیشترین‌ امکان‌بروز را دارد. هر دو جنس‌ به‌طور مساوی‌ مبتلا می‌شوند.
اگر چه‌ عفونت‌ در هر سنی‌می‌تواند رخ‌ دهد، ولی‌شایع‌ترین‌ سن‌ برای‌ بیماری‌دومین‌ و سومین‌ سال‌ زندگی‌است‌. عفونت‌ به‌ دلایل‌ نامعلوم‌در ۶ ماه‌ اول‌ نادر است‌.شیرمادر که‌ در مناطق‌ آندمیک‌حاوی‌ آنتی‌ بادیهایی‌ بر ضدآنتی‌ژنهای‌ بیماری‌زای‌ این‌ارگانیسم‌ است‌، ممکن‌ است‌ درتوجیه‌ این‌ شیوع‌ سنی‌ کمک‌کننده‌ باشد. آب‌ و غذای‌ آلوده‌(سالاد یا غذاهای‌ دیگر که‌ بادخالت‌ دست‌ درست‌ می‌شوند)از عوامل‌ مهم‌ انتقال‌ آلودگی‌است‌. انتقال‌ شخص‌ به‌ شخص‌در اکثر نقاط جهان‌ مکانیسم‌اصلی‌ عفونت‌ است‌.
علایم‌ بیماری‌:
به‌ دنبال‌ خوردن‌ شیگلا، دوره‌کمون‌ چند روزه‌ای‌ قبل‌ ازشروع‌ علایم‌ به‌ وجود می‌آید; به‌طور مشخص‌ درد شکمی‌شدید، تب‌ بالا، استفراغ‌،بی‌اشتهایی‌، دفع‌ مدفوع‌ به‌شکلی‌ دردناک‌ و همراه‌ بااحساس‌ نیاز فوری‌ به‌ دفع‌ رخ‌می‌دهد. در این‌ زمان‌ ممکن‌است‌ اتساع‌ و حساسیت‌شکمی‌، افزایش‌ صداهای‌روده‌ای‌ ورکتوم‌ دردناک‌ وجودداشته‌ باشد. ابتدا ممکن‌ است‌اسهال‌ آبکی‌ و حجیم‌ باشد وسپس‌ به‌ مدفوع‌های‌ مکرربلغمی‌ خونی‌ و کم‌ حجم‌ تبدیل‌شود. اما بعضی‌ از بچه‌ها اصلا به‌مرحله‌ اسهال‌ خونی‌ نمی‌رسندو برخی‌ از ابتدا مدفوعشان‌خونی‌ است‌.
ممکن‌ است‌ دهیدراتاسیون‌شدید مربوط به‌ از دست‌ دادن‌آب‌ و الکترولیت‌ها از راه‌مدفوع‌ و استفراع‌ رخ‌ دهد.اسهال‌ درمان‌ نشده‌ ۱ تا ۲ هفته‌طول‌ می‌کشد، اما فقط در ۱۰درصد بیماران‌ اسهال‌ بیشتر ازده‌ روز خواهد بود. به‌ جز درشیرخواران‌ مبتلا به‌ سوء تغذیه‌،اسهال‌ مزمن‌ شایع‌ نیست‌.
درمان‌:
همانند گاسترو آنتریت‌های‌ناشی‌ از علل‌ دیگر اولین‌ نکته‌در بچه‌های‌ مشکوک‌ به‌شیگلوز مسأله‌ اصلاح‌ و حفظآب‌ و الکترولیت‌ هاست‌.داروهای‌ کاهنده‌ حرکت‌ روده‌را نباید مصرف‌ کرد، چون‌ این‌خطر وجود دارد که‌ بیماری‌مزمن‌ شود.
نکته‌ بعدی‌ تصمیم‌گیری‌ درمورد مصرف‌ آنتی‌ بیوتیک‌است‌. اگر چه‌ بعضی‌ به‌ خاطرماهیت‌ محدود شونده‌ بیماری‌،قیمت‌ آنتی‌ بیوتیک‌ و خطرایجاد ارگانیسم‌های‌ مقاوم‌، عدم‌استفاده‌ از آنتی‌ بیوتیک‌ راتوصیه‌ می‌کنند، ولی‌ یک‌نظریه‌ متقاعد کننده‌ به‌ نفع‌تجویز آنتی‌ بیوتیک‌ دربچه‌های‌ مشکوک‌ به‌ شیگلوزوجود دارد; حتی‌ اگر بیماری‌کشنده‌ نباشد کودک‌ درمان‌نشده‌ به‌ مدت‌ ۲ هفته‌ یا بیشترکاملا بیمار می‌باشد و ممکن‌است‌ اسهال‌ عود کننده‌ یا مزمن‌رخ‌ دهد. خطر ایجاد سوء تغذیه‌در حین‌ بیماری‌ طولانی‌ وجوددارد.
پیشگیری‌:
دو راه‌ ساده‌ برای‌ پیشگیری‌ ازشیگلوز در کودکان‌ وجود دارد:
اول‌، تشویق‌ به‌ مصرف‌ شیرمادر در مناطقی‌ که‌ شیگلوزشایع‌ است‌. شیر مادر خطرشیگلوز علامت‌ دار را کاهش‌می‌دهد و شدت‌ آن‌ را درشیرخوارانی‌ که‌ علی‌رغم‌مصرف‌ شیرمادر، مبتلا شده‌اندکاهش‌ می‌دهد. دوم‌، آموزش‌تکنیک‌های‌ شستن‌ دست‌ها درخانواده‌ به‌ خصوص‌ بعد ازمدفوع‌ کردن‌ و قبل‌ از تهیه‌ ومصرف‌ غذا; سایر اقدامات‌بهداشت‌ عمومی‌ از قبیل‌ اصلاح‌آب‌ و فاضلاب‌، دفع‌ صحیح‌مدفوع‌ و رعایت‌ بهداشت‌موادغذایی‌ نیز مؤثر است‌.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:27 PM
بیماری هاری چیست و چگونه از آن پیشگیری کنیم .(چگونگی رفتار با گاز گرفتگی)


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=3f80bbd13f63febeea9ffaca21a5671e

هاری یک بیماری ویروسی کشنده است که مخصوص گوشتخواران اهلی و وحشی بوده و انسان و سایر حیوانات خونگرم پستاندار به طور تصادفی و غالباً از طریق گزش به آن مبتلا می شوند.

این بیماری به دلایل ذیل دارای اهمیت می باشد:

۱ ـ میزان کشندگی بـــــــالا ( صددرصد) به طوری که پس از ظهور علایم بیماری چه در انسان و چه در حیوان درمان پذیر نبوده و بیمار محکوم به مرگ می باشد.
۲ ـ افزایش روند موارد حیوان گزیدگی انسانی که بناچار سالانه مبالغ زیادی صرف خرید سرم و واکسن ضد هاری جهت درمان و پیشگیری می گردد.
۳ ـ تلفات و خسارات اقتصادی زیاد
۴ ـ و …

عامل بیماری:
ویروسی است بی هوازی و نروتروپ یعنی تمایل به سیستم عصبی دارد و وقتی به سیستم عصبی مرکزی حمله نماید تقریباً همیشه موجب مــــــرگ میزبان می گردد.
ویروس هاری در حرارت ۵۰ درجه سانتی گراد در مدت ۱۵ دقیقه و در حرارت ۶۰ درجه در مدت ۳۵ ثانیه و در حرارت ۱۰۰ درجه سانتی گراد در مدت چند ثانیه از بین می رود.
بنابراین برای ضدعفونی وسایل آلوده کافی است چند دقیقه آنها را بجوشانید و یا از فنل و الکل استفاده نمایید.


مخازن بیماری:

کلیه حیوانات خونگرم پستاندار چه وحشی و چه اهلی اعم از گوشتخوار ـ علفخوار ـ جوندگان و از پرندگان ( خفاشها ) به این بیماری حساس می باشند.


راههای سرایت بیماری :

۱ ـ اصلی ترین راه سرایت بیماری از طریق گازگرفتن به وسیله حیوانات می باشد. در مورد گربه و گربه سانان از طریـــــق پنجه کشیدن انتقال بیماری صورت می گیرد، زیرا گربه دایماً مشغـــــــول لیسیدن پنجه ها یش می باشد و پنجه ها آلوده به بزاق می شوند و در موقع پنجه کشیدن می تواند ویروس را از طریق خراش به انسان منتقل نماید.

۲ ـ راه پوست:
بیماری هاری از راه پوست سالم قابل سرایت نیست، ولی اگر کوچکترین خراش یا زخمی در پوست وجود داشته باشد قابل سرایت می باشد.
۳ ـ راه مخاط ها :
سگها و گربه های به ظاهر سالم که در اواخر دوره نهفتگی بیماری هاری هستند می توانند ویروس را از طریق لیسیدن مخاط لب ـ چشم و بینی به صاحبان خود منتقل نمایند.
۴ ـ انتقال از راه دستگاه گوارش:
انتقال بیماری از این طریق بعید به نظر می رسد، ولی باید از خوردن گوشت و سایر فرآورده دامهای مبتلا به هاری خودداری نمود.

علایم بیماری در حیوان:

دوره کمون یا نهفتگی در سگ و گربه ۲ تا ۳ هفته و گاهی چند ماه است. مهمترین علایم تغییر در رفتار و عادات حیوان می باشد ، به گونه ای که حیوان بیش از اندازه به صاحب خود انس می گیرد و به گوشه ای پناه می برد و بالاخره در اثر فلج اندامی و دستگاه تنفسی تلف می شود و یا در بیشتر مواقع حیوان مضطرب و کم کم به صورت وحشی و درنده درآمده و به هر کس و هر حیوان که سر راه او باشد حمله می کند ـ کف از دهانش سرازیر شده و به علت عدم امکان بلع بر اثر گرسنگی ـ تشنگی و سرانجام بر اثر فلج دستگاه تنفسی می میرد.

علایم بیماری در انسان :

دوره نهفتگی در انسان معمولاً بین ۲ تا ۸ هفته و گاهی کمتر از ۵ روز و به طور نادر تا یکسال و بیشتر نیز دیده می شود.

علایم بیماری هاری در انسان :

این بیماری شامل چند مرحله است.

در دوره مقدماتی بیماری که ۲ تا ۳ روز قبل از ظهور علایم اصلی است افسردگی، بی قراری، خستگی، بی اشتهایی ، تف اندازی، سوزش و خارش و گاهی درد در محل گزش دیده می شود؛ پس از این دوره انسان نسبت به تمام محرکهای فیزیکی، شیمیایی، حسی و بویایی واکنش نشان می دهد. کوچکترین صدا یا نور او را به شدت متشنج می کند و خود را به در و دیوار می زند؛ اطراف دهان او را کف می پوشاند و بیمار عطش فراوان دارد، ولی به علت انقباض عضلات گلو قادر به نوشیدن آب نمی باشد و با دیدن یا شنیدن صدای آب به شدت تحریک می شود و همچنین عبور هوا نیز از روی صورت باعــــــث تحریک بیمار می شود.
پس از آن بیمار بر اثر انقباضات شدید عضله قلب و فلج دستگاه تنفسی فوت می نماید.

اقدامات لازم جهت فرد حیوان گزیده:

۱ ـ خارج ساختن و تمیز نمودن ویروس هاری از محل زخم:

تا حد مقدور در ساعات اولیه پس از گزش باید لابلای زخم را حداقل به مدت ۵ تا ده دقیقه با آب تمیز و صابون عمیقاً مورد شستشو قرار داد. این عمل مهمترین قسمت پیشگیــــــری از هاری به حساب می آید و می توان ادعا کرد که بیش از ۵۰ درصد پیشگیری از بیماری مربوط به رعایت این مسأله است.
۲ ـ خارج کردن صابون از لابلای زخم‌:
با استفاده از شیلنگ و فشار آب باید کف صابونهای باقیمانده را از لابلای زخم خارج نمود، زیرا باقیمانده صابون می تواند مواد ضدعفونی کننده را بی اثر نماید.
۳ ـ ضد عفونی نمودن زخم:
زخم را بعد از شستشو باید با الکل ۶۰ تا ۷۰ درجه یا محلول بتادین یک درصد و یا سایر مواد ضدعفونی نمود (زخم را هیچ وقت نباید پانسمان نمود زیرا میکروب هاری بی هوازی است و بر اثر پانسمان رشد آن سریع خواهد شد).
۴ ـ ارجاع فرد به مراکز بهداشتی درمانی جهت تلقیح واکسن و سرم
و پیگیری جهت تکمیل نوبتهای واکسن (که این مسأله باید با پیگیری، آموزش و حساسیت کامل دنبال گردد) ضمناً وضعیت واکسیناسیون توأم یا ثلاث فرد مجروح باید مورد بررسی قــرار می گیرد. اگر واکسیناسیون کامل باشد فقط یک نوبت واکسن به عنوان یادآور کافی است، در صورتی که مجروح بر ضد کزاز قبلاً ایمن نشده باشد. اولین نوبت واکسن و همچنین سرم ضدکزاز به مقدار مورد نیاز با نظر پزشک به وی تزریق می شود و مطابق دستور عمل نوبت های بعدی واکسن را ادامه می دهیم.

واکسن هاری
واکسن هاری از کشت سلولی تهیه می شود و آن را می بایست در ۵ نوبت در روزهای: صفر ـ ۳ ـ‌۷ ـ ۱۴ ـ ۳۰ به صورت عضلانی و حتماً در عضله دلتوئید بازو تلقیح نمود. در اطفال کمتر از ۲ سال واکسن در ناحیه فوقانی و جانبی ران تزریق می شود. هرگز نبایستی واکسن را در عضله سرین تلقیح کرد.

اگر فردی مورد گزش سگ قرار گیرد و سگ در دسترس باشد باید آن را به مدت ۱۰ روز بسته و تحت مراقبت قرار داد و در این مدت اگر علی رغم تأمین آب و غذای کافی حیوان تلف شد، به احتمال زیاد حیوان هار بوده و بایستی واکسیناسیون هاری تا نوبت آخر ادامه پیدا کند، ولی اگر بعد از ۱۰ روز حیــــوان سالم ماند نتیجه می گیریم سگ هار نیست و از ادامه واکسیناسیون یعنی نوبتهای ۱۴ و ۳۰ خودداری می نماییم .

تذکر : اگر فردی با ۴۸ ساعت یا بیشتر تأخیر مراجعــــــه نماید می توانیم دوز اولیه واکسن را به دو برابر افزایش دهیم.

سرم هاری :
سرم هاری که در حال حاضـــر مورد استفاده قرار می گیرد از پلاسمای انسانی تهیه شده و هیچ نوع مخاطره ای در برندارد و احتیاج به تست نیز ندارد.
مقدر آن ۲۰ واحد به ازای هر کیلوگرم وزن و در عضله باید تلقیج نماییم. بهتر است نصف سرم را در داخل و اطراف زخم و نصف دیگر را در عضله تلقیح نماییم.
در چه مواردی علاوه بر واکسن سرم نیز مورد نیاز می باشد:

۱ ـ گزش توسط حیوانات وحشی
۲ ـ اگر حیوان اهلی باشد ولی متواری شده باشد
۳ ـ اگر فرد دارای زخمهای عمیق و متعدد به ویژه در ناحیه سر، صورت، گردن و نوک انگشتان باشد.

تذکر مهم : کلیه موارد حیوان گزیدگی چه اهلی و چه وحشی را باید هار تلقی نمود و بیمار را باید فوراً تحت اقدامات پیشگیری قرار داد؛ این موضوع به قدری اهمیت دارد که اگر حیوان گزنده مثل سگ دارای قلاده و واکسیناسیون کامل نیز باشد، می بایست اقدامات پیشگیری و درمان را برای فرد سریعاً انجام داد یعنی داشتن سابقه واکسیناسیون حیوان مانعی برای انجام « سرو واکسیناسیون » فرد نیست.

وظایف گروه های بهداشتی در زمینه پیشگیری هاری‌:

۱ ـ آموزش عموم مردم در مراجعه به موقع در هر نوع حیوان گزیدگی:

با توجه به اینکه اکثر مرگ و میر های انسانی بر اثر عدم اطلاع و آگاهی در مراجعه به موقع و سریع جهت واکسیناسیون اتفاق افتاده و برخی فکر می نمایند که تنها سگها بیماری را منتقل می نمایند آموزش این مطلب که کلیه حیوانات وحشی مثل گرگ ، شغال، روباه و … و کلیه حیوانات اهلی مثل سگ، گربه، الاغ، گاو، گوسفنــــد، شتر و … می تواند بیماری را منتقل نماید، بسیار مهم است.
۲ ـ آموزش مسایل پیشگیری از هاری در سطح مدارس با ترغیب دانش آموزان به مقاله نویسی، نقاشی و اهدای جوایز به آنها و جلوگیری از نزدیک شدن و آزار و اذیت آنها به سگها
۳ ـ کاهش موارد حیوان گزیدگی در سطح منطقه
۴ ـ خودداری از نگهداری سگ و گربه در منزل مگر در موارد استثنایی که در این صورت باید حتماً سگ قلاده داشته و واکسیناسیون او کامل باشد.
۵ ـ شناسایی سگهای صاحبدار بدون قلاده و همکاری با مأمورین دامپزشکی جهت واکسیناسیون و قلاده گذاری آنها
۶ ـ خودداری از تردد سگهای صاحبدار در معابر عمومی و جلوگیری از تماس آنها با سگهای ولگرد
۷ ـ همکاری با مأمورین بخشداری و شورای اسلامی روستا در اهمیت اتلاف سگهای ولگرد
۸ ـ جمع آوری زباله و خودداری از ریختن زباله و پس مانده های غذایی در اطراف منازل و معابر عمومی
۹ ـ دادن تذکر کتبی به افرادی که به هر نحو موجبات حیوات گزیدگـــی را به دفعـــات فراهم می نمایند.
۱۰ ـ اطلاع سریع از بروز هر گونه تغییر رفتار در حیوان به مأمورین دامپزشکی و مرکز بهداشت
۱۱ ـ شستشوی محل جراحت فرد حیوان گزیده با آب و صابون و ضدعفونی کردن آن و ارجاع فوری آن به مرکز بهداشت شهرستان جهت واکسیناسیون
۱۲ ـ نظارت بر ادامه واکسیناسیون فرد مجروج با بررسی کارت واکسیناسیون و در صورت عدم مراجعه، پیگیری، آموزش، راهنمایی سپس اعلام سریع آن به مرکز بهداشتی و درمانی.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:28 PM
آفت دهان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=d7331f32de64f76f6f0457b6a6d1434a
آفت دهان

زخمهای آفتی، کوچک دردناک و آزار دهنده می باشند.این زخمهای سطحی باعث می شود که غذا خوردن وحتی صحبت کردن فرد با ناراحتی و مشکل مواجه شود. این زخمها ممکن است در روی زبان، کام نرم روی قاعده لثه ها و فضای داخل دهان ایجاد شود.
آفت از دو جهت با تب خال متفاوت است یکی اینکه آفت بیشتر بافت نرم داخل دهان را گرفتار می کند جائیکه بندرت توسط زخمهای تب خال در گیر می شود و آنکه دیگر آفت مسری نیست ولی تب خال بسیار مسری می باشد .
آفت در هر سنی ممکن است فرد را مبتلا کند ولی معمولاً در سنین ۴۰-۱۰ سال برای اولین بار فرد را گرفتار می کند. این بیماری اغلب نیاز به درمان ندارد. درد آن پس از چند روز فروکش کرده و خود زخم نیز در طی ۳-۱ هفته کاملاً بهبود می یابد. بندرت ممکن است آفت بیماری شدیدی را ایجاد کند که در این نوع زخمها بزرگتر از یک سانتی متر و یا زخمهائی که بیش از ۲ هفته دوام می آورند را شاهد هستیم.
· علائم و نشانه ها
علائم آفت شامل :
- زخم یا زخمهائی دردناک در داخل دهان
- احساس سوزش و یا سوزن سوزن شدن قبل از ظهور زخم
- یک زخم گرد با مرکزی سفید رنگ که توسط یک هاله قرمز احاطه شده است
- گاهی ممکن است علائمی مثل تب ، بی حالی و تورم غدد لنفاوی همراه آفت وجود داشته باشد، گرچه این علائم ممکن است ارتباطی با آفت نداشته باشد.


· علت بیماری
علت بیشتر موارد آفت یک راز باقی مانده است. محققان معتقدند که استرس و یا آسیب بافتی می تواند باعث ایجاد آفت شود. حتی آسیبهای خفیف مثل گاز گرفته شدن فضای داخل دهان بطور اتفاقی نیز می تواند باعث ایجاد آفت شود. سایر علل احتمالی آفت شامل موارد زیر است :
- اختلال در عملکرد سیستم ایمنی
- مشکلات و کمبودهای تغذیه ای مثل کمبود ویتامینB 12 ، روی، فولیک اسید و یا آهن
- بیماریهای لوله گوارش
- حساسیت غذائی
- دوران قاعدگی
نکته دیگر اینکه ، گر چه هر کسی ممکن است به این بیماری مبتلا گردد ولی این بیماری در بعضی خانواده ها شیوع بیشتری دارد که نشان می دهد ممکن است استعداد به آن از طریق ارث نیز منتقل شود.
· چه موقع باید بدنبال مراقبتهای پزشکی رفت ؟
در صورتیکه یکی از موارد زیر گریبانگیر شما شد، حتماً به پزشک مراجعه کنید :
- زخمهائی که بطور غیر معمول بزرگ می باشند .
- زخمهائی که بیش از ۳ هفته وجود دارد و بهبود نیافته اند.
- دردی که با اقدامات اولیه فروکش نکرده است.
- در صورتیکه این بیماری نوشیدن شما را مختل کرده است و نمی توانید به مقدار کافی مایعات میل کنید .
- تب بالا همراه با آفت
همچنین اگر شما دندانی دارید که سطح بسیار تیزی دارد و یا وسائل داخل دهانی مثل دندان مصنوعی که بنظر می رسد که آنها باعث تحریک داخل دهان شما و ایجاد آفت می شوند باید به دندانپزشک مراجعه کنید.
درمان
در حالت عادی این بیماری بدون درمان بهبود می یابد ولی خصوصاً برای زخمهای بزرگ دردناک و مزمن پزشکان دارو می دهند. برای کاهش درد و التهاب ناشی از آفت نیز پزشکان از دهان شویه های حاوی کورتیداستروئید و یا مواد بی حس کننده استفاده می کنند.
· پیشگیری
می توان با پی بردن به عواملی که محرک ایجاد آفت می باشد و دوری جستن از آنها تعداد دفعات ابتلا به آفت را کاهش داد.
۱- متوجه باشید که چه می خورید: از غذاهائی که بنظر می رسد که دهان شما را تحریک می کنند پرهیز کنید. اینها می تواند شامل غذاهای اسیدی، آجیل ها و یا بعضی از ادویه ها باشد.
۲- در هنگام غذا خوردن با کسی صحبت نکنید : گفته شد حتی آسیبهای جزئی داخل دهان که بطور مثال از گاز گرفته شدن اتفاقی جدار دهان فرد ایجاد می شوند، می توانند باعث ایجاد زخمهای آفتی شوند.
۳- رعایت بهداشت دهان : مسواک زدن پس از هر وعده غذا و استفاده از نخ دندان روزی یکبار می تواند دهان شما را پاکیزه نگه داشته و از غذاهائی که ممکن است باعث تحریک و ایجاد آفت شوند جلوگیری کند.
· اقدامات ساده برای مراقبت فرد مبتلا به آفت
پس از اینکه فرد به آفت دچار شد برای تخفیف درد و ناراحتی ناشی از آن اقدامات زیر مفید است:
-اجتناب از مصرف غذاهای اسیدی ، قندی، پر ادویه و هر غذائی که باعث تشدید درد و تحریک زیاد دهان می شود.
- استفاده از تکه های کوچک یخ برروی نقاطی که دچار آفت است. این کار باعث تخفیف درد می شود.
- مسواک زدن بطور مرتب و تمیز نگه داشتن دهان
- مرتباً دهان خود را بشوئید. این کار را می توان با آب نمک و یا استفاده از دهانشویه های معمولی انجام داد. اگر از شربت دیفن هیدارمین و یا محلول آب اکسیژنه استفاده
می کنید حتماً آنها را رقیق کنید تا تحریک کننده نباشند.
- با استفاده از محلول شیر منیزیوم ( هیدروکسید منیزیوم که هم بعنوان داروی ضد اسید و هم ضد یبوست مصرف می شود. ) و چکاندن چند قطره روی زخم آفت هم درد آن کاهش می یابد هم بهبود آن تسریع می یابد.
-استفاده از ضد دردهائی مثل آسپرین ، استامینوفن و یا ایبوپروفن نیز برای کاهش درد مفید است ولی از آسپرین برای کودکان نباید استفاده کرد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:28 PM
توصیه‌هایی برای راحتی و آرامش کودکان مبتلا به انفلوآنزا


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=7d1dd2840220761a74aadcc9dd9c102c
به نقل از ‍HealthDay News ، هنگامی که کودکی مبتلا به انفلوآنزا می‌شود، در عین حال که باید مشاوره پزشکی را مدنظر داشت لیکن معمولا نیازی به درمان حرفه‌ای پزشکی ندارد.
انجام توصیه‌های زیر می‌تواند به راحتی و آرامش کودکان کمک کند: × ترتیبی دهید که کودکتان مقدار زیادی مایعات بنوشد. برای تشویق او به نوشیدن مایعات نوشیدنی یخی میوه‌ای که با مخلوط‌کن درست کرده‌اید یا آلاسکا به او بدهید. میوه‌های ملایم مانند بازیابی مایعات بدن کمک می‌کند.
× برای تشویق کردن کودک به آرام نشستن و ماندن در تختخواب به او کتاب،موسیقی یا فیلم مورد علاقه‌اش را بدهید.
× اگر او از درد و ناراحتی عضلات شکایت دارد، به او استامینوفن یا ایپوبروفن بدهد ولی هرگز به او آسپیرین ندهید.
× او را طوری با چند لایه لباس بپوشانید که بتوان به سادگی لباس‌ها را زیاد و کم کرد

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:29 PM
مروری بر ایدز و راه های ابتلا به آن و درمان های رایج


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=b6add3925d448d2b1b8076dba4003f03
از زمان آلوده شدن بدن به HIV تا بروز ایدز ممکن است ۶ ماه تا ده سال و یا بیش‌تر طول بکشد در این مدت گرچه فرد به ظاهر سالم به نظر می‌رسد، اما ناقل بیماری است و می‌تواند افراد دیگر را آلوده کند.AIDS مخفف عبارت «نشانگان نقص ایمنی اکتسابی» به زبان انگلیسی است. بر اثر تخریب یاخته‌های دستگاه ایمنی بدن ناشی از اچ آی وی، برخی بیماریها و عفونتها فرصت مبتلاء کردن انسان را پیدا می‌کنند که موجب نشانه‌ها و علائم متنوعی در بدن می‌شود. برخی از این نشانه‌ها اولین بار در سال ۱۹۸۱ میلادی در افراد بالغ جوانی دیده شد که دچار نقص‌های ایمنی مادرزادی نبودند و این تعجب پزشکان را برانگیخته بود. به همین لحاظ مجموعة این علائم را «نشانه‌های نقص ایمنی اکتسابی» یا ایدز نام نهادند، چون نمی‌توانستند آن را به بیماری مشخصی نسبت دهند و هنوز اچ.آی.وی شناخته نشده بود. بنابراین ایدز مرحله‌ای است که اچ.آی.وی مدتها (چندماه تا چند سال) در بدن حضور داشته و موجب تخریب اکثر یاخته‌های دستگاه دفاعی بدن شده است و فرد مبتلاء مستعد بروز بیماریهای عفونی، سرطانها و مشکلات دیگر می‌گردد.اهمیت
اچ.آی.وی/ایدز معضلی پزشکی-بهداشتی است که ابعاد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن بسیار گسترده‌اند. از آغاز کشف اولین مبتلایان آن در خرداد سال ۱۳۶۰ تاآواخر سال ۱۳۸۳ در سراسر جهان بیش از ۶۳ میلیون نفر مبتلا شده‌اند و ۲۳ میلیون نفر فوت کرده‌اند. در حدود نیمی از کسانی که دچار ایدز هستند قبل از ۲۵ سالگی آلوده شده‌اند و بدون دارو اغلب قبل از ۳۵ سالگی می‌‌میرند. هر روز ۱۴۰۰۰ نفر جدید به مبتلایان اضافه می‌شود که نیمی زن هستند و نیز نیمی ۱۵ تا ۲۵ ساله هستند. زنان و دختران به دلائل زیستی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بیش از مردان در معرض خطر ابتلاء و آسیب ناشی از ایدز هستند. در کشور ایران تعداد افراد مبتلای ثبت شده ۱۱۹۳۰ نفر تا اول فروردین ماه ۱۳۸۴ است که در طی ۳ سال گذشته بیش از دو و نیم برابر شده است، و رشدی لگاریتمی از خود نشان می‌دهد. تخمین زده می‌شود که بین ۶۰ تا ۱۲۰ هزار نفر مبتلای ناشناخته در ایران حضور داشته باشند. بنابراین لازم است همه و به ویژه نوجوانان و جوانان آموزشهایی در راستای پیشگیری ببینند چون تاکنون واکسن و یا علاج قطعی برای این مشکل کشف نشده است و در آینده نزدیک نیز امکان‌پذیر نیست.http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/03/a0245932.thumbnail.jpg
ایدز در ایران
در تاریخ ۲۷ مهر ۱۳۸۵ رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت اعلام کرد که براساس آخرین آمار موجود در کشور، تعداد افرادی که تا اول مهرماه امسال (۱۳۸۵) در کشور به ویروس ایدز مبتلا شده و شناسایی شده‌اند ۱۳ هزار و ۷۰۲ نفر هستند. وی همچنین افزود که: “البته همچنان تخمین زده می‌شود که همکنون حدود ۷۰ هزار نفر در ایران ناقل این بیماری باشند”.
راه‌های انتقال
اچ آی وی در مایعات داخلی و مترشحه بدن انسان مبتلاء (بجز عرق و تا حدودی بزاق) وجود دارد، اما فقط از راه آمیزش جنسی، تبادل خون یا فرآورده‌های آن و از مادر مبتلاء به جنین قابل سرایت از فردی به فرد دیگر است.
۱) آمیزش جنسی اگر زن یا مردی به ویروس ایدز آلوده باشد، می‌تواند ویروس را از راه تماس جنسی به دیگری منتقل کند. تماس جنسی موقعی ممکن است منجر به سرایت اچ.آی.وی شود که یک طرف دچار اچ.آی.وی/ایدز باشد و تبادل یا تماس مایعات بدن طرفین رخ دهد. بنابراین تماس جنسی مرد با مرد، مرد با زن، زن با زن در این شرایط ممکن است موجب سرایت شود. لازم به ذکر است در مقاربتها حتی اگر انزال (خروج منی از آلت مرد) هم رخ ندهد امکان سرایت وجود دارد چون مایعات مترشحة قبل از آن هم حاوی ویروس هستند.
۲) تبادل خون انتقال خون و فراورده‌های آن اگر بدون اقدامات تشخیصی و ویروس زدایی انجام شود به احتمال بسیار زیادی موجب سرایت اچ.آی.وی می‌شود. امری که در کشور ما نیز برای بیماران هموفیلی و تالاسمی رخ داده است. لازم به ذکر است اهداء خون خطری برای سرایت به فرد اهداءکننده ندارد و فقط دریافت کنندگان خون در معرض خطرند. همچنین علیرغم انجام آزمایش‌های تشخیصی بر روی تمام نمونه‌های خون در حال حاضر اگر دوره پنجره را در نظر بگیریم که در آن نتیجه آزمایش منفی خواهد بود، بنابراین هر دریافت خون و فرآورده‌های آن باید برای آزمایش اچ.آی.وی اقدام کند. راه دیگر تبادل خون استفاده از سرنگ و ابزارهای تزریق مشترک (مانند پمپ دست ساز) است که مصرف کنندگان مواد مخدر تزریقی به ناچار یا ناآگاهانه از آنها استفاده می‌کنند. استفاده از هر نوع وسایل تیز و برنده‌ای که به خون فرد مبتلا به اچ.آی.وی/ایدز آغشته شده باشد، مانند سرنگ، سوزن، مسواک (در صورت ایجاد خونریزی لثه) و وسایل خالکوبی ممکن است ویروس را منتقل کند. راه دیگر هم سرایت از طریق پیوند اعضاء (کلیه، کبد، لوزالمعده و …) است.
۳) مادر به جنین یا نوزاد مادران باردار اگر مبتلاء به اچ.آی.وی باشند محتمل است که در حین بارداری یا هنگام زایمان ویروس به فرزند آنان سرایت کند. همچنین شیردادن مادران اچ.آی.وی مثبت به فرزندانشان ممنوع است چون ویروس درون شیر نیز ترشح شده و منتقل می‌شود. انتقال در مراحل مختلف بارداری بدون داروهای پیشگیرانه در ۲۵% تا ۴۰% رخ می‌دهد. در صورتی که خانم‌های اچ.آی.وی مثبت باردار بشوند لازم است داروهایی مصرف کنند که احتمال سرایت به فرزندشان را کم می‌کند. همچنین نوزاد متولد شده از این مادران باید مدتی داروی ضد اچ.آی.وی بگیرد و شش هفته و ۱۸ ماه پس از تولد آزمایش اچ.آی.وی بشود تا وضعیت ابتلائش مشخص گردد.
صورت ارتباط جنسی با شخص مبتلاء (مرد با زن / مرد با مرد)، احتمال آلوده شدن کدام یک بیشتر است؟
خطر انتقال ویروس اچ.آی.وی در مردان همجنسگرا بیشتر و تقریباً دو برابر مردان غیر همجنسگرا ست. درضمن خطر دریافت ویروس در بین مردان همجنسگرا در فرد مفعول بیشتر است. احتمال انتقال آلودگی در هر بار آمیزش جنسی از مرد به زن(نزدیکی مهبلی) در حدود ۱/۱ درصد است و احتمال انتقال آلودگی از زن به مرد (نزدیکی مهبلی) در حدود .۰٫۳ درصد است. اما حتی یکبار تماس جنسی هم ممکن است منجر به سرایت اچ.آی.وی شود (این ارقام احتمال آماری است) بنابراین با این که احتمال سرایت در یک رابطه جنسی خیلی کم است اما صفر نیست!! و حتی مردانی وجود دارند که تنها با یک نزدیکی با زن اچ.آی.وی مثبت مبتلاء شده‌اند یا زنانی که با یکبار آمیزش با مردان اچ.آی.وی مثبت دچار شده‌اند.
در چه مواقعی احتمال سرایت از راه جنسی بیشتر می‌شود؟
اگر زخم یا عفونت تناسلی وجود داشته باشد، اگر تماس جنسی با خشونت یا اجبار باشد، اگر فردی شرکای جنسی متعدد داشته باشد و نیز در مقاربت خشک خطر سرایت بیشتر است. همچنین در آمیزش جنسی مقعدی (مقاربت از راه پشت) احتمال سرایت بیشتر از راه مهبلی است. ازدواج موقت (متعه، صیغه) چون معمولاً طرفین سابقه ازدواج‌های منجر به طلاق یا موقت متعدد با دیگر افراد هم دارند یک عامل گسترش بیماریهای مقاربتی و از جمله ایدز می‌تواند باشد.
آیا معاشقه (بدون آمیزش جنسی) باعث سرایت می‌شود؟
اچ.آی.وی از راه تماس‌های سطحی (بوسیدن، در آغوش گرفتن، لمس بدن) که عشق بازی یا معاشقه خوانده می‌شود و کارهایی مثل غذا خوردن در ظروف مشترک،انتقال نمی‌یابد.
آیا در اعمال پزشکی امکان سرایت وجود دارد؟
هرگونه عمل جراحی، اندوسکوپی، دیالیز با دستگاه، دندانپزشکی، ختنه، حجامت، تزریقات و طب سوزنی که در آن شرایط سترون سازی کامل رعایت نشود ممکن است موجب سرایت اچ.آی.وی و سایر ویروسها از یک فرد مبتلاء به دیگران شود. در این موارد لازم است تا حد ممکن از وسایل سترون یک بار مصرف استفاده شود، ابزارهای مقاوم به حرارت‌ (مثل برخی ابزارهای فلزی جراحی و دندانپزشکی) در اتوکلاو یا فور و ابزارهای غیرمصرفی نامقاوم (مثل آندوسکوپ) با مواد شیمیایی ضدعفونی شوند که این کارها باید برای هر بیمار انجام شود. البته با توجه به رعایت دقیق این احتیاطهای همه جانبه مواردی که ثابت شده باشد اچ.آی.وی از مکانهایی مانند دندانپزشکی سرایت کرده باشد در تمام جهان انگشت شمار است.
آیا کارکنان بیمارستانها و درمانگاه‌ها در معرض خطراند؟
پزشکان و پرستارانی که با بیماران اچ.آی.وی مثبت سر و کار دارند ممکن است در اثر تماس اتفاقی (فرو رفتن سوزن سرنگ یا تیغ جراحی) به اچ.آی.وی دچار شوند. در ضمن احتمال سرایت از بیمار اچ.آی.وی مثبت به پزشک بسیار بسیار بیشتر از احتمال سرایت از پزشک اچ.آی.وی مثبت به بیماران است. در هر صورت با مصرف به موقع داروهای ضدویروسی این احتمال به شدت کم می‌شود. در مواقعی که فرو رفتن سوزن یا موارد مشابه رخ می‌دهد باید در عرض ۳ روزشروع به مصرف داروهای ضد ویروسی شود. این امر با مراجعه به کلینیک‌ها و بخش‌های تخصصی بیماریهای عفونی امکان‌پذیر است. اره
آیا در آرایشگاه‌ها امکان سرایت وجود دارد؟
تراشیدن مو، خالکوبی، سوراخ کردن گوش که در آن شرایط سترون سازی کامل رعایت نشود ممکن است موجب سرایت اچ.آی.وی و سایر ویروسهای خطرناک از یک فرد مبتلاء به دیگران شود. در این موارد لازم است مشابه اقدامات پزشکی از وسائل یک بار مصرف (مانند تیغ) برای هر فرد استفاده شود یا ابزارها بطور کامل سترون شوند. توصیه می‌شود هر فرد هنگام مراجعه به آرایشگاه‌ها وسایل شخصی خود را به همراه ببرد (تیغ، قیچی، شانه، حوله و …) تا از سرایت بیماریهای عفونی جلوگیری شود. اپیلاسیون (کندن موها) ممکن است موجب آسیب به پوست و ایجاد زخم‌های بسیار ریز در محل کنده شدن موها بکند، بنابراین بهتر است از وسایل یکبار مصرف برای آن استفاده شود.
http://www.pezeshk.us/cms/wp-content/uploads/2007/03/a2.bmp
راه‌های پیشگیری
با توجه به آنکه اچ.آی.وی برخلاف برخی ویروسهای بیماریزای سرماخوردگی یا اسهال راه انتقال محدودی دارد پیشگیری از آن با رعایت برخی اصول آسان است
خویشتنداری- پرهیز از هر گونه تماس جنسی پیش از ازدواج رسمی
وفاداری- پایبندی به تک‌همسری و حریم خانواده
کاربرد مداوم کاندوم- استفاده از کاپوت در هر بار تماس جنسی (و با هر نوع شریک جنسی یا همسر)
پرهیز از مصرف مواد و اعتیاد- هر گونه مواد روان‌گردان، توهم زا، شادی آور، محرک و مخدر حتی برای یکبار
در ضمن همیشه از وسائل شخصی مخصوص خودتان (مسواک، تیغ، ریش‌تراش و….) استفاده کنید.
پیشگیری پس از مواجههPost exposure Prophylaxis
برنامه‌ای شامل چند داروی ضد ویروسی است که چندین باردر روز پس از تجاوز جنسی یا مواجهه شغلی مصرف می‌شود. این داروها باید حداکثر در ۷۲ ساعت پس از مواجهه شروع شوند تا از آلوده شدن فردی به HIV چلوگیری شود. پیش از آغاز استفاده از PEP یک آزمایش HIV باید گرفته شود تا وضعیت فرد تعیین شود. اطلاعات و مشاوره باید به فرد داده شود تا وی را قادر به فهمیدن داروها، لزوم تحمل و پیگیری، لزوم تماس‌های جنسی سالم تر و آزمایش‌های HIV بعدی بکند .
جلوگیری از سرایت مادر به فرزند
انتقال HIV از مادر مبتلا به HIV به فرزند متولد نشده در سه مرحله اصلی اتفاق می‌‌افتد: وقتی مادر باردار است، زمان تولد یا هنگام شیر دهی.
انتقال در ۲۵% تا ۴۰% بدون درمان پیشگیرانه رخ می‌دهد. دو رژیم دارویی برای جلوگیری از انتقال مادر به فرزند در دسترس است. در افریقای جنوبی رژیم رایج، مصرف Nevirapine می‌‌باشد که معروف به NVP یا Viramune است و قرصی است که بانوان حین زایمان مصرف می‌کنند و به نوزاد بین ۲۴ تا ۷۲ ساعت بعد از تولد تجویز می‌شود. اگر مادر در طول دوران بارداری AZT مصرف کند و از شیردهی هم خودداری کند، میزان انتقال تا ۱۰ % کاهش می‌‌یابد. داروهای دیگر نیز برای جلوگیری از سرایت از مادر به فرزند در حال تهیه هستند. یک برنامه PMTCT مؤثر شامل: تأمین مشاوره و آزمایش آگاهانه، تهیه داور و مشاوره با زنان در مورد تغذیة نوزاد (بدون شیر مادر) می‌‌باشد.
ارتباط اعتیاد یا مصرف مواد با اچ.آی.وی/ایدز چیست؟
مواد روانگردان از دو جهت ممکن است فرد را در معرض ابتلاء به اچ.آی.وی ایدز قرار دهند:
اختلال در قوه ادراک: در این مورد هیچ تفاوتی ندارد که ماده مخدر (مثل هروئین،تریاک)، محرک (مثل اکستازی=اکس)، توهم زا (مثل حشیش، گرس، علف) یا انواع دیگر موادی (مثل مشروبات الکلی) باشد که مورد سوء مصرف قرار می‌‌گیرند. موقعی که قوای ذهنی انسان مختل باشد ممکن است رفتارهای پرخطری مانند انجام یک رابطه جنسی بی محابا انجام دهد که او را در معرض ابتلاء به اچ.آی.وی قرار دهد. طبق آمار رسمی بیش از ۴ میلیون نفر در کشور به مصرف انواع مختلف مواد می‌پردازند. در ضمن افرادی که در اعتیاد غرق شده‌اند مطمئناً به بروشورهای پیشگیری از ابتلا و انتقال اچ.آی.وی/ایدز توجهی نخواهند کرد.و راهکارهای برخورد با آنها تخصصی است.
استفاده از سرنگ مشترک در اعتیاد تزریقی: استفاده از سرنگ مشترک یا هر گونه ابزار تزریقی دست ساز (پمپ، لوله و …) برای تزریق مواد فعلاً در کشور ما بیشترین خطر را در انتقال اچ.آی.وی دارد. در حال حاضر حدود ۴۰۰۰۰۰ مصرف کننده تزریقی مواد (بویژه هروئین و مورفین) در کشور وجود دارد که تخمین زده می‌شود حدود ۴۰۰۰۰ نفر آنان به اچ.آی.وی دچار شده باشند.
فعلاً بیشترین افراد مبتلاء به اچ.آی.وی/ایدز ثبت شده در کشور ما مصرف کنندگان مواد تزریقی هستند (حدود ۶۱ درصد).
درمان
داروهای ضد رتروویروس (ARV) نخستین روش درمان HIV هستند. ARVها یکی از دو آنزیم ضروری برای تکثیر HIV را مهار می‌کنند. داروهای ضد ویروسی، HIV/AIDS را علاج قطعی نمی‌کنند اما زندگی مبتلایان به HIV را طولانی می‌کنند. درضمن برای جلوگیری از مقاوم شدن ویروس به دارو معمولاً چند دارو هم‌زمان به فرد مبتلا داده می‌شود. ۴ دسته داروهای ضد ویروسی برای استفاده درمانی وجود دارد: شبه نوکلئوزیدهای مهارکننده reverse transcriptase، مهارکننده‌های reverse transcriptase غیر نوکلئوزیدی، مهارکننده‌های پروتئاز و مهارکننده‌های ورود ویروس به باخته ها
مهارکننده‌های پروتئاز Protease Inhibitors
یک نوع ضد ویروس هستند که تکثیر HIV را متوقف می‌کنند. آنها قسمتی از HIV را که آنزیم پروتئاز نامیده می‌شود، مهار می‌کنند. وقتی آنزیم مهار شد HIV، نسخه‌های ناقصی از ویروس می‌سازد که نمی‌توانند یاخته‌های جدیدی را آلوده کند. معروفترین داروهای این گروه عبارت‌اند از indinavir،saquinavir،nelfinavir
بازدارنده‌های غیر نوکلئوزیدی ترانسکریپتاز معکوس
یک دسته داروهای ضد ویروسی می‌‌باشند که تکثیر HIV را به وسیله دخالت در یک آنزیم حیاتی ویروس کاهش می‌‌دهد. این آنزیم برای HIV ضروری است تا ماده ژنتیک خود را درون یاخته‌ها ترکیب کند. برخی داروهای NNRTI عبارت‌اند از nevirapine,delavirdine , efavirenza
Nucleoside anlogues (شبه نوکلئوزیدها)
نظیرهای نوکلئوزیدی مهارکنندة ترانسکریپتاز این آنزیم HIV را مورد هدف قرار می‌‌دهند و از تبدیل RNA ویروس به DNA ویروسی جلوگیری می‌کنند. معروفترین داروهای این گروه عبارت‌اند از zidovudine ،lamivudine، zalcitabine، abacavir،didanosineو stavudine
مهار کننده‌های ورود
این دسته اخیرا ابداع شده‌اند و جلوی ورود ویروس را به گویچه‌های سفید می‌گیرند. از این جهت متفاوت با سه گروه قبلی هستند چون آنها پس از این که ویروس یاخته‌ها را آلوده کرد جلوی تکثیر آن را می‌گیرند. تنها یک دارو از این دسته مورد تأیید مؤ‌سسه غذا و داروی ایالات متحده است که انفیوورتاید (تجاری- Fuzeon) نام دارد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:31 PM
برای مقابله با آنفلوآنزای پرندگان همیشه باید آماده بود


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=dd0a9d5d98e2f7a26633f7bc218af43a
معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی استان گیلان گفت: برای مقابله با خطر بیماری آنفلوآنزای پرندگان همیشه بایستی آماده باشیم.
“ارسلان داداشی” ، افزود: با توجه به وضعیت کشور و همسایگی با کشورهای درگیر با این بیماری، بایستی در همه حال هوشیاری خود را حفظ کنیم.
وی با تاکید بر ارائه آموزشهای لازم به مردم اظهار داشت: مردم باید نسبت به آنفلوآنزای پرندگان آگاهی کافی داشته باشند.
وی گفت: با توجه به اینکه در کشور چهار کریدور پرواز پرندگان مهاجر وجود دارد سه تا از آنها به‌تالاب انزلی مربوط می‌شود، باید اطلاعات و آمادگی بیشتری برای مقابله با بیماری آنفلوآنزای پرندگان داشته باشیم.
به گفته معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی گیلان در زمان حاضر هیچ مشکل خاصی در استان وجود ندارد و منطقه از این بیماری پاک است.
وی بر کشتار طیور به روش صنعتی و رعایت مسایل بهداشتی در زمینه تمیز و پخت کردن مرغ تاکید کرد.
داداشی از شهروندان خواست تا از شکار و صید پرندگان مهاجر مانند اردک، غاز، چنگر، خوتکا، قو، مرغابی و خرید و فروش ، نگهداری و تماس با پرندگان مهاجر خودداری کنند.
وی از شهروندان خواست تا در صورت مشاهده تلفات پرندگان سریعا به اداره دامپزشکی یا مرکز بهداشتی درمانی اطلاع دهند.
آنفلوآنرای مرغی یک بیماری ویروسی است که معمولا در پرندگان مشاهده می شود و تماس با پوست و پر آنان از راههای سرایت این بیماری به انسان است.
سردرد، تب خیلی شدید ‪ ۳۸/۵‬درجه به بالا، کوفتگی شدید عضلانی، سوزش دستگاه تنفسی و مزمن شدن بیماری در بیش از چهار روز از علائم این بیماری است.
افراد در صورت احساس موارد فوق حتما باید به متخصص عفونی وداخلی مراجعه کنند.
***تذکر:
آنفلوآنزای پرندگان در گیلان مانند مازندران مثبت است و ابتلای مورد انسانی نیز در استان گزارش گردیده است . موارد مرگ نیز از استان های مختلف ایران گزارش گردیده است
آنفلوآنزای پرندگان در ایران مثبت است .شکی در آن وجود ندارد .
از نقاط مختلف ایران آنفلوآنزای پرندگان در نقاط مختلف ایران مثبت گزارش گردیده است .
نمونه های گرفته شده از پرندگان مرده از سطح روستاهای مناطق مختلف ایران نشاندهنده آن است ایران صدرصد آلوده به آنفلوآنزای پرندگان است .خبرنگاران ما آلودگی انسانی از مناطق مختلف ایران گزارش کرده اند. بعضی از خبرها ، مرگ انسانهای آلوده در ایران را تایید می کند.خبرنکار ما در مازندران از آلودگی تمامی شهرهای استان خبر می دهد.
با تمام این گزارش ها دولت ایران در برابر این مطلب ---------- سکوت را اختیار کرده است .چندی قبل وزیر بهداشت ایران در مقابل سوال مطبوعات وجود آنفلوآنزای پرندگان را در ایران انکار کرد اما از ذخیره سازی دارو خبر داد در عرض چند ماه گذشته ، تکذیب وجود آنفلوآنزای پرندگان در ایران بارها از طرف مقامات وزارت بهداشت ایران اتفاق افتاده است. در حالی که در مدت مذکور بارها خبر آلودگی نقاط مختلف ایران ، ( مور دوم)از طرف همین سایت گزارش گردیده است .سوال این است ” آیا وزیر بهداشت ایران باز هم می تواند در مقابل رسانه های عمومی ایران وجود آنفلوآنزای پرندگان در ایران را انکار کند . و اصولا ارزش صنعت مرغداری ایران به آن اندازه است که مانع از هشدار جدی به مردم از طرف رسانه های عمومی گردد . فراموش نکنیم که انتقال انسان به انسان آنفلوآنزای پرندگان ( جهش بیماری ) بشکل محدود در همین هفته از طرف سازمان جهانی بهداشت گزارش گردیده است.
ما به شما توصیه می کنیم که اطلاعات تکمیلی در مورد این بیماری را که بطور کامل از طرف سازمان بهداشت جهانی انتشار یافته را در این سایت مطالعه کنید و بهر شکل ممکن به اطلاع دیگران برسانید . لازم به ذکر است تمامی اطلاعات این سایت بشکل منظم و مفید قابل پرینت( چاپ) بوسیله دستگاه های چاپگر می باشد و یک کتابچه کامل و مفید در اختیار شما قرار می گیرد اطلاعات بصورت شماره دار انتشار یافته که با کلیک بر هر شماره ای یک صفحه کامل باز می گردد .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:32 PM
بیماریهای مقاربتی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=57945baa2140a66efb37fb600f4de315

مقدمه
بیماریهای مقاربتی از بیماریهای خیلی شایع در جهان هستند. این بیماریها به طور عمده در نتیجه تماس جنسی با فرد آلوده و یا از طریق مادر آلوده به کودک منتقل می شوند. ولی ممکن است استفاده از سرنگ و سوزن مشترک در معتادان تزریقی نیز سبب ابتلا به این بیماریها گردد.
بر اساس برآورد سازمان جهانی بهداشت بیشتر از ۳۳۰ میلیون مورد جدید بیماریهای مقاربتی قابل درمان از جمله سیفیلیس و سوزاک سالانه در دنیا بروز می نماید و در واقع روزانه شاهد بروز حدود یک میلیون مورد جدید از بیماریهای مقاربتی در دنیا هستیم.
طبق گزارش منابع معتبر جهانی، بیماریهای آمیزشی در دنیا رو به افزایش است و نظر به مسری بودن این بیماریها و عوارض ناشی از عدم درمان و پیشگیری آن، کنترل بیماریهای آمیزشی ضروری می باشد.
چون بیماریهای منتقله از راه تماس جنسی موضوع حساسی است و صحبت کردن آشکار در مورد آنها، در کشورهای مختلف از جمله ایران آسان نیست و سبب بدنامی می شود ، بیماران یا به موقع برای درمان مراجعه نمی کنند و یا برای درمان به درمانگران سنتی مراجعه می کنند. لذا به خوبی معالجه نمی شوند و سبب انتقال و گسترش بیماری می شوند.
در صورت بی توجهی و عدم درمان به موقع این بیماریها، ممکن است عوارض جدی مانند نازایی ، حاملگی خارج از رحم ، سرطان گردن رحم، خونریزی شدید و پارگی لوله های رحمی پیش آید که منجر به مرگ هم می شود. در دو سوم یا بیشتر زنان باردار مبتلا به سیفیلیس اولیه عفونت از طریق جفت به جنین سرایت می کند. عواقب بیماریهای مقاربتی فقط به خود بیماران محدود نمی شود . اگر زنان باردار ،مبتلا به بیماریهای آمیزشی شوند، ممکن است پی آمدهایی نظیر سقط خود به خود ، تولد زودرس ، مرده زایی ، مرگ داخل رحم، تولد با وزن پایین و عفونت چشمها و ریه ها در جنین و نوزاد ایجاد شود.
ابتلا به بیماریهای آمیزشی ، خطر آلودگی به ویروس ایدز را افزایش می دهد و موجب بروز بیماری ایدز و مرگ بیماران می شود.
بیماریهای مقاربتی قابل پیشگیری و درمان هستند.
تعریف
بیماریهای مقاربتی از انواع بیماریهای واگیردار هستند که به طور عمده از طریق آمیزش جنسی با فرد آلوده انتقال می یابند.انتقال از مادر آلوده به نوزاد و از راه خون هم امکان دارد. این بیماریها توسط تعدادی از عوامل بیماریزا ایجاد می شوند که باعث بروز علائمی مانند ترشحات مجرای ادرار در مردان ، ترشح مهبل در زنان ، زخم در ناحیه تناسلی ، درد در قسمت تحتانی شکم در زنان ، تورم و قرمزی بیضه و تورم غدد لنفاوی در کشاله ران می گردد. در بعضی ها ، بخصوص در زنان ممکن است عفونت ، علامتی ایجاد نکند.
کنترل بیماریهای مقاربتی به سه دلیل زیر دارای اهمیت است:
- به علت دامنه و گسترش این بیماریها
- به علت ایجاد عوارض جدی
- به علت ارتباط بین بیماریهای منتقله از راه مقاربت و آلودگی به ویروس ایدز
دو نوع از بیماریهای مهم مقاربتی سوزاک و سیفیلیس هستند. بیماری ایدز هم در این طبقه بندی جای دارد، هر چند که ایدز از طریق غیر آمیزشی هم منتقل می شود.
عوامل بیماری زا
بیش از ۲۰ موجود زنده میکروسکوپی مختلف از جمله باکتری، قارچ ، انگل ، ویروس و … سبب بیماریهای مقاربتی می شوند، ولی معمولاً علائم و نشانه های یکسانی ایجاد می کنند مثلاً ترشح از مجرای آلت در مردان و ترشح مهبل در زنان و زخم تناسلی از علائم شایع بیماریهای آمیزشی است.
راههای سرایت
چنانچه از نام بیماریها پیداست، راه اصلی انتقال بیماریهای آمیزشی ، نزدیکی جنسی (مهبلی یا مقعدی) با فرد آلوده است. سایر راههای انتقال عبارتند از:
- از مادر آلوده به نوزاد در حین حاملگی ، در زمان زایمان و یا بعد از تولد
- از راه انتقال خون و فرآورده های خونی آلوده و اشتراک در سرنگ و سوزن تزریقی آلوده
مهم است بدانیم که شریک جنسی آلوده ممکن است دارای علامت نباشد و نداند که بیمار است و سبب انتقال و گسترش بیماری گردد.
بیماریهای مقاربتی ، خطر آلودگی به ویروس ایدز را افزایش می دهند.
رفتارهای زیر احتمال انتقال بیماری را افزایش می دهد:
- داشتن بیش از یک شریک جنسی
- داشتن شریک جنسی که دارای شرکای جنسی متعدد است.
- داشتن انحراف جنسی و نزدیکی با افراد فاسد و بدکاره
- عدم استفاده از کاندوم در هر یک از شرایط یادشده در بالا
راه های ورود عوامل بیماریزا معمولاً از طریق اندامهای تناسلی، مجاری ادراری ، مخاط دهان و مقعد ، پوست خراش یافته و خون است.
در زنان و نیز در مردان، بیماریهای قابل انتقال از راه مقاربت در گروه سنی ۱۵- ۳۰ سال در بالاترین حد است و در سنین بعدی کاهش پیدا میکند.
عوامل اجتماعی که بر انتقال این نوع بیماریها تأثیر می گذارند عبارتند از:
تأخیر در درمان بیماریهای منتقله از راه مقاربت به دلایل زیر:
۱٫ زنان مبتلا اغلب علامت ندارند. حدود ۸۰% زنان آلوده به سوزاک ممکن است بدون علامت باشند.
۲٫ ترس از بدنامی ممکن است مردم را به سرپوش نهادن وادارد و این خود سبب افزایش و گسترش آلودگی می شود.
۳٫ ممکن است امکانات بهداشتی – درمانی در دسترس نباشد و یا بیماران استطاعت پرداخت هزینه خدمات را نداشته باشند.
۴٫ ممکن است مردم ترجیح دهند برای اجتناب از بی آبروئی ، به درمانگران سنتی مراجعه کنند.
۵٫ بالاخره ممکن است داروهای لازم را به طور کامل مصرف نکنند . درمان موثر وقتی امکان پذیر است که بیماران دوره درمان را کامل کنند.

همراه نیاوردن شرکای جنسی برای درمان
کوتاهی در استفاده از کاندوم برای فعالیت امن جنسی
علاوه بر عوامل اجتماعی و رفتاری یاد شده در بالا، عوامل زیر هم در انتقال بیماریهای مقاربتی موثرند:
سن:
ماهیت مخاط مهبل و دهانه رحم در زنان جوان، آنها را برای آلوده شدن بسیار مستعد می سازد. زنان جوان وقتی بسیار زود ازدواج می کنند و یا از نظر جنسی فعال می شوند، مخصوصاً در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
جنس:
بیماریهای مقاربتی ابتدا از طریق تماس جنسی درون مهبلی به زنان منتقل می شود. زنان راحت تر و سریعتر از مردان به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوند.
ختنه:
مردان ختنه شده کمتر از مردان ختنه نشده به بیماریهای مقاربتی مبتلا می شوند.
ازدواج دیرهنگام
در اکثر جوامع افراد معینی ممکن است وجود داشته باشند که اختصاصاً در مقابل بیماریهای آمیزشی آسیب پذیر باشند و عبارتند از:
دختران نوجوانی که از نظر جنسی فعال هستند.
زنانی که دارای چند شریک جنسی هستند.
زنان بدکاره و فاسد و مشتریان آنها
مردان و زنانی که شغل آنها ایجاب می کند که از خانواده خود دور باشند و شرکای جنسی دائمی در درازمدت ندارند.
علائم
مهمترین علائم و شکایات بیماران مبتلا به بیماریهای مقاربتی عبارتند از:
- ترشح غیرعادی از مجرای تناسلی زن ( افزایش مقدار، تغییر بو و رنگ)
- سوزش ، خارش و درد در هنگام مقاربت زنان
- هرگونه زخم و یا ضایعه تناسلی
- درد در قسمت تحتانی شکم و درد واضح لگنی در زنان
- تورم (برآمدگی) دو طرفه یا یک طرفه غدد لنفاوی در کشاله ران
- درد، قرمزی و تورم در بیضه ها
- قرمزی، ترشح و تورم چشم در نوزادان
بیماریهای قابل انتقال از طریق مقاربت در زنها، معمولاً علامتی ایجاد نمی کنند و یا علائم خفیف دارند. بنابر این زنها کمتر برای درمان مراجعه می کنند. ۸۰% زنان آلوده به سوزاک ممکن است بدون علامت باشند . البته ۱۰% مردان آلوده به سوزاک هم ،علامتی ندارند.
تشخیص
بیش از ۲۰ عامل بیماریزای مختلف بیماریهای مقاربتی ایجاد می کنند که معمولاً علائم و نشانه های مشابهی دارند و اگر دقت شود به آسانی تشخیص داده می شوند. دسترسی به تسهیلات و امکانات آزمایشگاهی به تشخیص کمک میکند، زیرا بعضی از علائم ، خصوصاً در زنان ممکن است نتیجه علل دیگری غیر از بیماریهای مقاربتی باشد.
درمان
علاوه بر درمان بیمار باید همسر و شریک جنسی او نیز درمان شود. اگر یک طرف درمان شود ، چون بیماری مسری است، چرخه انتقال ادامه می یابد. افراد مبتلا تا بهبودی کامل باید از تماس جنسی خودداری کنند و این خودداری تا از بین رفتن علائم و دوره کامل درمان باید ادامه داشته باشد. اگر مبتلایان به بیماریهای مقاربتی نتوانند از فعالیت جنسی تا بهبودی کامل خودداری کنند باید در تمام مراحل نزدیکی از کاندوم استفاده نمایند.
از آنجایی که خطر آلودگی به ویروس ایدز در افراد مبتلا به بیماریهای مقاربتی چند برابر می شود، باید سعی شود طبق توصیه و تجویز پزشک، درمانهای مراقبتی و دارویی لازم انجام و دوره درمان کامل شود.
وجود قرمزی و ترشح چشم در نوزادان ، ممکن است با عفونت مادر مرتبط باشد، لذا علاوه بر نوزاد ، والدین او نیز باید تحت مراقبتهای لازم پزشکی قرار گیرند.
امروزه بیماریهای مقاربتی قابل درمان هستند ، ولی ممکن است در آینده عوارض آنها قابل درمان نباشند. همانطور که ایدز درمانی ندارد و بنابر این مهم است که از رفتارهایی که سبب آلودگی می شوند پرهیز شود.
عواض بیماریهای مقاربتی
شواهد اخیر نشان داده است که بیماریهای شایع منتقله از راه مقاربت به انتشار آلودگی به ویروس ایدز کمک می کنند. افراد مبتلا به بیماریهای آمیزشی از جمله سوزاک، سیفیلیس و … اگر در معرض ویروس بیماری ایدز قرار گیرند، احتمال آلودگی آنها بیشتر است.
عوارض بیماریهای مقاربتی که آسیب های جدی به وجود می آورند و گاهی در زنان سبب مرگ هم می شوند عبارتند از:
- درد کهنه و مزمن در ناحیه شکم که زن را دچار عذاب جسمی و روحی می کند.
- نازایی در زنان و ناباروری و تنگی پیشابراه در مردان
- سقط خود به خودی
- حاملگی خارج از رحمی
- سرطان دستگاه تناسلی بخصوص گردن رحم
- مرده زایی ، ناهنجاریهای مادرزادی و مرگ نوزاد
- مرگ زن به علت عفونت و سایر عوارض یاد شده
- عفونتهای چشمی بالقوه کور کننده و سینه پهلو در کودکان
بسیاری از زنان ممکن است بدون آنکه بدانند که مبتلا به بیماری التهابی لگن هستند نابارور شوند. ۵۵- ۸۵ درصد زنان مبتلا به بیماریهای عفونی لگن ممکن است نابارور شوند.
در اثر بیماریهای التهابی و عفونی و تنگی لوله های رحمی، خطر بروز حاملگی های خارج از رحم – که می تواند سبب مرگ مادر و جنین شود- افزایش می یابد. حاملگی خارج از رحم اگر باعث پارگی لوله های رحمی شود، خونریزی های شدید ایجاد می کند. در کشورهای در حال توسعه ، حاملگی های خارج از رحم باعث مرگ ۱- ۵% مادران می شود.
سوزاک در مردان ممکن است عوارض شدیدی به وجود آورد. آلودگی می تواند از پیشابراه به قسمتهای دیگر تناسلی انتشار یابد و سبب تنگی مجرا و ناباروری شود، ولی امروز این عوارض بسیار نادر است.
سیفیلیس در زمان بارداری ، ممکن است از طریق کیسه آب، جنین را آلوده سازد. حدود ۴۰% حاملگی های زنان مبتلا به سیفیلیس به سقط جنین، مرده زایی و مرگ در زمانی نزدیک به زایمان ختم می شوند.
باید دانست که اگر بیماری زود تشخیص داده شود و به موقع درمان شود، کلیه این عوارض قابل اجتناب هستند. اگر آلودگی به ویروس ایدز که برای آن هیچ درمانی وجود ندارد، به این مجموعه اضافه شود ، بیماریهای مقاربتی ، آلودگی و ابتلای به ایدز را تسهیل می کنند، این موضوع اهمیت پیشگیری از بیماریهای آمیزشی را نشان می دهد.
راههای کنترل و پیشگیری
اگرچه بیماریهای مقاربتی به طور کلی باعث عوارض جانبی و عواقب زیادی می شوند ولی تلاشهای محدودی برای کنترل آنها انجام شده است. بنابر این موفقیت های بسیار کمی برای کاستن شیوع و جلوگیری از موارد جدید بیماریها حاصل گشته است. در نتیجه بیماریهای آمیزشی سریعاً در تمام جهان و به خصوص در کشورهای در حال توسعه، گسترش و انتشار یافته است.
اهداف اصلی کنترل بیماریهای مقاربتی عبارتند از:
- قطع نمودن انتقال عفونت و در نتیجه کاهش موارد جدید بیماریهای مقاربتی
- کاستن از طول مدت زمان عفونت جهت کاهش میزان شیوع و در نتیجه پیشگیری نمودن از گسترش بیماریها، عوارض جانبی و عواقب آن
- کاهش خطر آلودگی به ویروس ایدز
به منظور کاهش انتشار آلودگی بیماریهای مقاربتی، داشتن راهکارهای علمی ، موثر و قابل دسترس مهم است. پاره ای از آنها به شرح زیر است:

- تشخیص سریع و درمان به موقع افراد مبتلا به بیماریهای مقاربتی، هم به منظور کاهش انتقال به دیگران و هم به حد اقل رساندن عوارض و عواقب آن
- آموزش بیماران و جامعه در مورد خطرات روابط جنسی ناامن و ترغیب آنها به استفاده از کاندوم و محدود کردن شرکای جنسی
- درمان و آموزش شرکای جنسی بیماران
- هدف قرار دادن گروههای آسیب پذیر
- مراعات اصول اخلاقی و بهداشتی در روابط جنسی و نداشتن رفتارهای جنسی پرخطر
- وفاداری به همسر و داشتن رفتار جنسی مسوولانه
- خویشتن داری در تجرد و اجتناب از روابط جنسی نامشروع قبل از ازدواج و استفاده از کاندوم در هنگام ضرورت
- تمرین رفتارهای بهداشتی از جمله عدم استفاده مشترک از لباسهای زیر در زنان و استحمام و …
- ادرار کردن بعد از نزدیکی و شستشوی نواحی تناسلی بعد از مقاربت
- توجه به بروز هر گونه علامت بیماریهای جنسی در خود و همسر
- شناسایی و آموزش گروه هایی خاص از مردم نظیر کارگران مهاجر و سیار و آنهایی که به هر علتی برای انجام کار از خانواده خود به مدتهای طولانی دورند.
موانعی که در سر راه کنترل بیماریهای مقاربتی قرار دارند و باید متوجه آنها بود عبارتند از:

- تغییر در رفتارهای جنسی مشکل است. رفتارهای جنسی با فرهنگ هر منطقه شکل می گیرد و با مذهب تاثیر می پذیرد. تغییر در رفتارهای جنسی، به دلیل آنکه موضوع بسیار شخصی و عمیقاً ریشه دار است مشکل است. استفاده از داروها، از جمله الکل ، توانایی افراد را برای تصمیم گیری خوب و عاقلانه بر ضد آلودگی به بیماریهای مقاربتی و آلودگی به ویروس ایدز مختل می سازد. خوشبختانه وجود فرهنگ اسلامی و ترویج اخلاق حسنه موجب پیشگیری از بیماریهای مقاربتی می شود و لذا ترویج فرهنگ بیگانه از جمله موانع و مشکلات محسوب می شود.
- بحث در مورد روابط جنسی خیلی هم ساده و آسان نیست. افراد ممکن است از سوال کردن در مورد اطلاعاتی که نیاز دارند، خجالت بکشند و برای درمان دیر مراجعه کنند و بخصوص از دادن مشخصات شرکای جنسی خود ابا داشته باشند.
- بسیاری از بیماران بدون علامت هستند . افراد مبتلا به بیماریهای آمیزشی ممکن است علامتی نداشته باشند و بیماری را منتشر کنند و این امر مشکلات فراوانی در راه کنترل و جلوگیری از بیماریهای آمیزشی فراهم می آورد.
- درمان همیشه آسان و یا موثر نیست. بعضی از باکتریها نظیر عامل سوزاک به داروهای مصرفی مقاوم می شوند. مقاومت به داروها مستلزم تغییر داروهای انتخابی است. تولید واکسن برای بیماریهای مقاربتی نظیر آلودگی به ویروس ایدز ، به علت تغییرات مستمر ویروس در حال حاضر امکان ندارد.
می توان با بکار بردن شیوه های زیر بر دامنه مراقبت و کنترل افزود:

· رازداری و تضمین پنهانی و محرمانه عمل کردن در درمان موارد
· بدنام نکردن افراد
· برقراری ارتباط درست جلب اعتماد و احترام به بیماران
· ارائه خدمات در زمان مناسب و کاهش زمان انتظار
· کمک به پرداخت قسمتی از هزینه درمان
· ترویج فرهنگ اسلامی و قداست خانواده و تشویق به ازدواج

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:33 PM
اشنایی با ایدز، HIV/AIDs ( درگوشی با نوجوانان و جوانان)


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=e8cd7dd777265934baa0de594f5fcf48
برای اولین بار در سال ۱۹۸۱ در امریکا با نوعی بیماری عفونی ناشناخته مواجه شدند که در فاصله بسیار کمی در نقاط دنیا گسترش یافت و همه پیش بینی ها را پشت سر گذاشت . این بیماری ویروسی -که دستگاه ایمنی بدن را مختل می کند و به تدریج توان مقابله با بیماری ها را از آن می گیرد-
(Acquired Immuno Deficiency Syndrome) AIDS سندروم نقص ایمنی اکتسابی
و عامل آن HIV (deficiency Virus Human Immuno) ویروس نقص ایمنی انسانی ، نام گرفت .
بیماری در امریکای شمالی و اروپای غربی به طور نسبی مهار شد ولی با گسترش به افریقا ، امریکای جنوبی و آسیا ابعادی فاجعه آمیز یافت به طوری که در حال حاضر ایدز ، رتبه اول مرگ ومیر در جهان و رتبه چهارم مرگ و میر در آفریقا را داراست و تاکنون ۷۰-۶۵ میلیون نفر به آن مبتلا شده اند و ۲۵ میلیون نفر در گذشته اند .
اولین مورد ابتلا به ایدز در ایران در سال ۱۳۶۶ یک کودک ۶ ساله مبتلا به هموفیلی بود که فاکتورهای انعقادی آلوده به او تزریق شده بود . در حال حاضر ۱۱ مورد HIV+ ثبت شده است و تعداد کل افراد HIV+ نزدیک به ۱۰۰۰۰۰ نفر برآورد می شود . رشد بیماری نگران کننده است به طوری که تعداد موارد ثبت شده طی دو سال گذشته دو برابر شده است .
ایدز فقط بیماران و نزدیکان آنان را درگیر نمی کند ،آثار اقتصادی و اجتماعی آن ( تحمیل هزینه های سنگین به سیستم های بهداشتی ـ درمانی ، از دست رفتن نیروی کار به علت ناتوانی و مرگ در نتیجه فقیرتر شدن کشورهای فقیر ، افزایش کودکان بی سرپرست و افراد بی خانمان و …. ) همه بخشهای جامعه را درگیر می کند در عین حال که هیچ قشری از جامعه از خطر ابتلا مصون نیست .
ایدز در بسترفقر و نابرابریهای اجتماعی از جمله تبعیض و خشونت علیه زنان و کودکان و به حاشیه راندن گروههای اجتماعی خاص رشد می کند. مبارزه با آن، جدا از مبارزه با زمینه های گسترش آن نیست و جز با مشارکت گسترده بخش های مختلف: دولت ها ، سازمانهای بین المللی و جامعه مدنی ممکن نیست .HIV/AIDS چگونه منتقل می شود؟
………………………
ویروس ایدز (HIV) از طریق خون ،ترشحات جنسی و شیر مادر منتقل می شود :
۱) استفاده از وسایل تزریق مشترک ( سرنگ ، سوزن ، آب ، پنبه ، ---------- ، ملاقه )
۲) آمیزش جنسی محافظت نشده ( بدون کاندوم ) با شخص HIV+ آمیزش مهبلی (وازینال)یا مقعدی (آنال)
۳) سایر بیماریهای آمیزشی احتمال انتقال HIV را افزایش می دهند .
۴) هر گونه خراش و خونریزی اندامهای تناسلی احتمال انتقال HIV را افزایش می دهد .
۵) کاندوم مؤثر در پیشگیری ، کاندوم لاتکس است .
۶) انتقال از مادر به کودک در دوره بارداری ، حین زایمان و شیردهی .
۷) خون آلوده باقی مانده بر روی وسایل مورد استفاده در ختنه ،خالکوبی(تاتو)، طب سوزنی، حجامت، سوراخ کردن گوش،سلمانی مردانه و زنانه و استفاده مشترک از مسواک و تیغ اصلاح .وسایل پزشکی ودندانپزشکی که کاملا ضدعفونی نشده باشند. (پرسنل پزشکی جهت محافظت از خود وسایربیماران موظفند اصول ایمنی را رعایت کنند
انتقال خون و فراورده های خونی و پیوند اعضاء آلوده به HIV.
فقر و ایدز
………….
ویروس ایدز به سرعت در شرایط فقر گسترش می یابد ، تقریبا سه چهارم تمام جمعیت جوان مبتلا به ایدز در در ناحیه فقیر زیر صحرای آفریقا قرار دارند. در حالیکه ۱۰ درصد از جمعیت جوان جهان در اینجا زندگی می کنند.
فقر هم از طریق تشدید شرایط آسیب پذیری (بیماریهای عفونی و سوء تغذیه ناشی از فقر باعث کمبود ویتامین و پروتئین و لذا ضعف سیستم دفاعی بدن است) ، و هم به دلیل محدود شدن گزینه های درمان و دسترسی به خدمات باعث تشدید خطر می شود.ایدز ، دولتها و نهادهای بین المللی
…………………………
دولتها موظفند با جرای سیاستهای ملی جهت حفاظت از کودکان و جوانان در برابر تمام اشکال سوء رفتار، خشونت ،استثمار ، تبعیض، قاچاق و غیره مهمترین زمینه های گسترش این بیماری را کنترل کنند.
دولتها و نهادهای بین المللی وظایف مهمی در آین زمینه برعهده دارند از جمله:
ممانعت از هرگونه تبعیض در ارتباط با درمان ایدز
تضمین دسترسی به اطلاعات و خدمات در مورد ایدز
تضمین ارائه مجموعه استانداردی از خدمات بهداشتی مناسب برای شهروندان هم در چارچوب نظام بهداشتی و هم در خارج از آن
تسهیل فعالیتهای بخش غیر دولتی در زمینه فعالیتهای مرتبط با بیماری ایدز تسهیل و ترویج و تاسیس خدمات داوطلبانه در زمینه آزمایش ومشاوره حمایت از تهیه و عرضه کاندوم افزایش تحقیقات و ایجادروشهای حفاظتی تحت کنترل زنان( نظیر میکروبیسیدها)
ارائه کمک به مصرف کنندگان مواد مخدر تزریقی، اجرای برنامه اطلاع رسانی و افزایش آگاهی، توزیع سرنگ استریل و نیز گسترش دسترسی به خدمات بازپرورانه و ترک اعتیاد متناسب با گروه های سنی مختلف تضمین عدم آلودگی خون ارائه آموزشهای اولیه منعطف برای تمام جوانان ارتقای آموزش مهارت زندگی در مدارس و برنامه های خارج از مدرسه مشخص نمودن اهداف قابل سنجش برای فعالیتها در زمینه اطلاعات، آموزش و ارتباطات برای جوانان تدارک بیمه ها و حمایتهای ویژه در زمینه خدمات درمانی و دارویی برای قربانیان ایدز اعم از مبتلایان به HIV ، مادران سرپرست خانوار، کودکان بی سرپرست.
کودکان و ایدز
…………..
دو میلیون و سیصد هزار نفر از چهل میلیون فرد HIV+ در جهان، کودک هستند . گروهی از آنان از هنگام تولد ، گروهی در اثر تغذیه با شیر مادر و گروهی به دنبال سوء استفاده های جنسی مبتلا می شوند .
بسیاری از این کودکان والدین HIV+ دارند. در حال حاضر ۱۲ میلیون کودکدر جهان والدین خود را در اثر بیماری ایدز از دست دادهاند. ۹۰% این کودکان در کشورهای فقیر مرکزی و جنوب آفریقا زندگی می کنند .
در صورت تامین داروهای ضد ویروسی مناسب برای زنان باردارHIV+ و نوزادانی که متولد می شوند و رعایت شرایط زایمان ایمن، احتمال ابتلای نوزاد بسیار ناچیز می شود .
قوانینی که کودکان را در معرض رابطهه جنسی ناخواسته قرار می دهد مانند سن ازدواج پایین و نبود قوانینی که از کودکان در برابر خشونت های جنسی حمایت کند، در آسبپذیرتر شدن کودکان سهیم هستند .
کودکان قادر به بازگو کردن نیازهای خود نیستند و بیش از هر گروه دیگری به حمایت نیاز دارند.
آموزش بهداشت جنسی
……………
کودکان ونوجوانان ایرانی اطلاعات خود درباره رابطه جنسی را چگونه بدست می آورند ؟
شما به یاد می آورید اولین اطلاعات خود را از چه منبعی بدست آوردید ؟
در گوشی از همسالان ؟ پورنوگرافی ؟
چه کسی مسئول ارائه اطلاعات صحیح و علمی به آنهاست ؟
خانواده های ایرانی چه سهمی در این آگاهی رسانی ایفا می کنند ؟
مدارس چطور ؟
رسانه ها چطور ؟
آیا تجربه رابطه جنسی بین درصدی از نوجوانان را می توان انکار کرد ؟
قانونی که ازدواج کودکان را مجاز می شمارد ،چطور آموزش بهداشت جنسی به آنان را ضروری نمی داند ؟
در نبود آموزش . کودکان چگونه باید از خود در برابر سوء استفاده جنسی .که از عوامل ابتلای آنان به بیماریهایی چون HIV/AIDS است ، دفاع کنند ؟
“پزوهش های متعدد در سایر کشورها نشان داده که آموزش بهداشت جنسی احتمال وقوع رابطه جنسی در کودکان و نوجوانان را افزایش نمی دهدو سن شروع فعالیت جنسی را تغییر نمی دهد.”
برای جلو گیری از گسترش اپیدمی ایدز در ایران .چارهای نیست جز آموزش صحیح و صریح بهداشت جنسی به کودکان و نوجوانان . اطلاعات کلی و سربسته نمی تواند موجب تغییر رفتار شود .هر روز تاخیر در این امر فاجعه آفرین است .
زنان و ایدز
…………..
زنان به علت وضعیت خاص فیزیولوزیکی و اجتماعی (فرهنگی،اقتصادی ،حقوقی ) نسبت به ویروس ایدز آسیب پذیرتر از مردان اند. از سال ۱۹۸۵ تا کنون آمار زنان بزگسال مبتلا به ایدز از ۳۵% کل مبتلایان به ۴۸% افزایش یافته است . در کشورهای توسعه یافته ، زنان ۲۵% مبتلایان به ایدز و در کشورهای فقیر ۶۰% مبتلایان را تشکیل می دهند .
در کشورهای ثروتمند بالا بودن سطح بهداشت عمومی و آگاهی رسانی مؤثر موجب شدایدز عموما به گروههای خاص با رفتارهای پر خطر محدود بماند در کشورهای فقیر به علت پایین بودن سطح بهداشت و دانش عمومی . ایدز به سرعت از طریق رابطه جنسی زن و مرد گسترش یافته است و گسترش این بیماری در میان زنان رو به افزایش بوده است . در رابطه جنسی ، احتمال آلوده شدن زنان و دختران به عفونتهای مقاربتی چهار برابر مردان است .
اما سوال مهم این است که زنان در مقایسه با مردان کمتر دارای شریک جنسی خارج از ازدواج هستند و کمتر از مردان مواد مخدر تزریق می کنند،پس چرا آسیب پذیری زنان بیشتر است ؟ و چرا آمار ایدز در بین زنان در کشورهای فقیر بالاتر است ؟ آیا می دانید در ایران اکثریت مطلق زنان آلوده به HIV از طریق شوهرانشان مبتلا شدهاند ؟ شوهرانی که اعتیاد تزریقی یا شریک های جنسی متعدد شرعی (صیغه ) یا غیر شرعی داشته اند ؟
آیا می دانید تاثیر نابرابری جنسیتی در گسترش ایدز تا چه اندازه زیاد است ؟
در کشورهای فقیر نابرابری جنسیتی شدیدتر است ، در این جوامع از زنان انتطار می رود بلاشرط خواسته های مردان را براورده کنند این زنان تسلط کمی در رابطه جنسی خود دارند و در هنگام داشتن رابطه جنسی دارای قدرت تصمیم گیری کمی هستند .
هنوز دختران جوان بسیاری هستند که به ازدواج نا خواسته زود هنگام تن می دهند که این موضوع آنان را از دستیابی به آموزش کافی و مورد نیاز باز می دارد.و در نتیجه با مسائلی مانند رابطه امن تر و یا در استفاده از وسایل محافظتی مانند کاندوم یا شرایط انتخاب کردن را ندارند و یا آگاهی و دانش لازم در این باره ندارند.
در بسیاری از فرهنگ ها داشتن اطلاعات جنسی برای مردان ضروری و برای زنان نا پسند شمرده می شود !
در بسیاری از فرهنگها ، زنان نمی توانند درباره مسائل جنسی با شریک جنسی خود ازادانه صحبت کنند !
وابستگی بسیاری از زنان به مردان مانع از این می شود که بتوانند از رابطه جنسی با آنان سر باز زنند !
به نظر شما قانون “ تمکین “ تا چه حد در به خطر انداختن سلامت زنان سهیم است ؟
ایا این نابرابری در قدرت مانع از در خواست زنان در قبولاندن خواست خود (مثلا استفاده از کاندوم ) نمی شود ؟
و سرانجام زنان قربانیان اصلی رابطه جنسی اجباری از خشونت و تجاوز جنسی ،روسپیگری اجباری ، ازدواج اجباری وازدواج در سنین پایین و…هستند .
فکر نمی کنید : مبارزه با ایدز با مبارزه برای برابری زنان و مردان همراه است ؟
زندگی با HIV/ AIDS
…………………
آیا تا به حال آزمایشHIV انجام داده اید ؟
می دانید که در دنیا فقط یک دهم افراد HIV+ از وضعیت خود اطلاع دارند ؟
آیا کسی از اطرافیان شما HIV+ است ؟ برخورد شما با او چگونه بوده است ؟
افراد HIV+ را در هر طبقه .جنسیت ،نزاد،شغل و گروه اجتماعی می توان یافت .افراد HIV+ قیافه خاصی ندارند !
HIV بر خلاف بسیاری از عوامل عفونی ،راههای انتقال محدودی دارد و در تماس های اجتماعی معمول مثل: دست دادن، روبوسی کردن ، در آغوش گرفتن، عطسه و سرفه ، نیش حشرات،استخر عمومی، حمام و توالت مشترک، ظروف غذاخوری مشترک استفاده از وسایل نقلیه عمومی، منتقل نمی شود
.
بسیاری از افراد HIV+ بیش از هر چیز از انگ، تبعیض و منزوی شدن رنج می برند. رفتارهای تبعیض آمیز و به حاشیه راندن افرادHIV+ که اغلب از ناآگاهی نسبت به ماهیت بیماری است باعث می شود بسیاری از کسانی که در معرض خطر هستند برای انجام آزمایش HIV اقدام نکنند ونتوانند وضعیت خود را با اطرافیان در میان بگذارند و برای دریافت دارو اقدام نکنند.
ایدز هنوز درمان قطعی ندارد ولی درمان نگهدارنده دارد. مصرف داروهای ضد ویروس طول عمر افراد HIV+ را افزایش و کیفیت زندگی انان را بهبود می بخشد .با داروهای جدید انها سالها زندگی سالم و فعای را در پیش رو دارند این امتیازی است که فردی که از مثبت بودن خود آگاه است نسبت به آنها که آگاه نیستند .دارد .
دسترسی به داروهای مناسب حق هر فرد HIV+ است و تامین هزینه آن از وطایف دولتها ست .
بنا به گزارش WHO وUNAIDS (2005) ،در موفقیت آمیز ترین مدل های مبارزه با ایدز، تلاشها همزمان معطوف به پیشگیری و درمان بوده است .
با توجه به هزینه های بیماری ، بیمه درمانی از نیازهای اولیه مبتلایان بهHIV/AIDS است . دسترسی رایگان به آزمایش های ضروری و خدمات مشاوره ای از حقوق بیماران است .
مراکز بهداشتی ـ درمانی مجاز نیستند از ارائه خدمات به افراد HIV+ خودداری کنند .
اصول ایمنی در هر حال و برای هر مراجعه کنندهای باید رعایت شود . تخصیص کمک هزینه به آن دسته از بیماران که قادر به کار کردن و تامین زندگی خود نیستند و ایجاد مراکز نگهداری برای بیمارانی که از خانوادهطرد می شوند و به محل سکونت و پرستاری نیازمندند. ضروری است .
افراد HIV+ می توانند بهترین آموزش دهندگان پیشگیری از انتقال HIV/AIDSباشند و در صف اول مبارزه با گسترش بیماری بایستند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:33 PM
بررسی وضعیت کبد و انجام آزمایشات خونی هر شش ماه یکبار در ناقلان هپاتیت ‪ B‬ضروری است


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=4972371f682d562aa7d777bc30e90dd7
متخصصین بیماری‌های عفونی می گویند : بررسی وضعیت کبد و انجام آزمایشات خونی هر شش ماه یکبار در ناقلان هپاتیت ‪ B‬ضروری است. زیرا احتمال از سرگرفته شدن فعالیت ویروس دربدن ناقلان هپاتیت وجود دارد.
ناقل بیماری هپاتیت ‪ B‬به فردی گفته می‌شود که ویروس هپاتیت ‪ B‬در خونش بیش از شش ماه وجود داشته ، حال عمومی خوبی داشته و در بررسی آزمایشگاهی اختلال در کارکرد کبد وی مشاهده نشود.
در چنین شرایطی ویروس به‌صورت مسالمت آمیز در داخل بدن وجود داشته اما عموما به کبد آسیبی نمی‌رساند. در این افراد به دنبال بروز علائم هپاتیت ‪ B‬از جمله بی‌اشتهایی، ضعف، بی‌حالی، پررنگی ادرار و زردی، نظام ایمنی بدن نمی‌تواند “‪ “HBsAg‬را منفی کرده و پس از شش ماه باوجود بهبودی ظاهری، فردآلوده باقی می‌ماند.
بهترین راه مقابله با ابتلا به این بیماری را تزریق واکسن است و واکسن هپاتیت ‪ B‬از ذرات سطح خارجی ویروس یا همان “‪” HBsAg‬ ناقلان هپاتیت گرفته می‌شود.
استفاده از واکسن هپاتیت ‪ B‬در سه نوبت و به فواصل یک ماه و شش ماه پس از اولین تزریق تا ‪ ۹۵‬درصد موارد سبب ایجاد آنتی‌بادی ضد هپاتیت و در واقع ایمن شدن فرد می‌شود.
ایمنی طولانی مدت در مقابل ابتلا به این بیماری بستگی به میزان پاسخ آنتی‌بادی دارد که به دنبال تزریق واکسن ایجاد شده است.
تزریق واکسن در تمام نوزادان متولد شده، کودکان کوچکتر از ‪ ۹‬سال، کارکنان مراکز بهداشتی- درمانی همچون پرستاران، دندانپزشکان و پزشکان ضروری است.
تزریق واکسن در همسر، فرزندان، والدین و تمام افرادی که با فرد ناقل هپاتیت ‪ B‬زندگی می‌کنند، نیز ضروری است.
اکنون درمان ناقلان سالم هپاتیت ‪ B‬با داروهای ضد ویروسی توصیه نمی‌شود.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 03:34 PM
«ویروس نقص ایمنى انسان»


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=2980532a17a1d209a3287c4452beccfa



«ویروس نقص ایمنى انسان» (HIV) چیست؟


HIV مخفف «ویروس نقص ایمنى انسان» است. این ویروس است که موجب ایجاد «سیندروم نقص ایمنى اکتسابى» یا ایدز (AIDS) در افراد می شود. HIV سیستم ایمنی انسان را صدمه می زند و افراد را در مقابل برخی عفونت ها بی دفاع می گذارد. صرف داشتن HIV در بدن به این معنا نیست که فرد مبتلا به ایدز است. ممکن است چندین سال طول بکشد قبل از اینکه این ویروس سیستم ایمنی بدن را آنقدر صدمه بزند که فرد احساس ناخوشی کند. تا آن زمان چنین فردی می تواند سالم باشد و این ویروس را برای سالهای زیادی با خود حمل کند بدون آنکه به بیماری ایدز مبتلاء شود.
«سیندروم نقص ایمنى اکتسابى» (AIDS) چیست؟


AIDS مخفف «سیندروم نقص ایمنى اکتسابى» است. ایدز یک مجموعه از عفونت ها و سرطان های نادر است که در افرادی که HIV دارند پدید می آید. اگر فردی که HIV دارد یکی از این امراض ویژه را بگیرد در آنص