PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : معرفی و مطالب علمی و پزشکی درباره بيماريهاي غير واگير شايع



صفحه ها : 1 [2]

HAMEDZH2
Monday 23 November 2009-1, 03:30 PM
آنچه بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین باید بدانند


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=c03ebe95bb9bc6418b4597ac6b44213a
آنچه بیماران مبتلا به لنفوم هوچکین باید بدانند
مقدمه
تشخیص سرطان سؤالات زیادی را برای بیمار پیش می آورد که نیاز به پاسخ های روشن و قابل فهم دارد. این کتابچه با هدف کمک به درک بهتر این نوع بیماری در افراد بیمار و خانواده و دوستان آنها تهیه شده است و امیدواریم سایر افراد نیز با مطالعه این کتابچه مطالب بیشتری در مورد این بیماری بیاموزند. این کتابچه دربارة علایم بیماری ،تشخیص و درمان آن بحث می کند و هم چنین اطلاعاتی در مورد روش ها و منابع حمایتی بیماران در اختیار بیماران قرار میدهد.
تحقیفات در مورد سرطان ، ما را به سوی پیشرفت های واقعی درباره بیماری هوچکین ،کاهش میزان مرگ ومیر و بهبود کیفیت زندگی بیماران هدایت می کند. امروزه اغلب مبتلایان به بیماری هوچکین بهبودی می یابند و یا بیماری آنها برای چندین سال کنترل میشود. ادامه تحقیقات این نوید را می دهد که در آینده اغلب بیماران به صورت کاملا موفقیت آمیز ی درمان خواهند شد.
بیماری هوچکین چیست؟
هوچکین یکی از انواع سرطان است که لنفوم نامیده میشود. لنفوم اصطلاح عمومی سرطان هایی است که در سیستم لنفاوی توسعه می یابند. بیماری هوچکین یک نوع غیر معمول لنفوم است که در آمریکا کمتر از ۱% کل انواع سرطان ها را شامل می شود. انواع دیگر سرطان های سیستم لنفاوی، لنفوم های غیر هوچکین نامیده می شوند.
سیستم لنفاوی قسمتی از سیستم ایمنی بدن است که به دفاع بدن در برابر بیماری و عفونت کمک می کند. سیستم لنفاوی شامل شبکه ای از عروق ظریف لنفاوی می باشد که همانند عروق خونی به داخل بافت های سرتاسر بدن پخش شده است. عروق لنفاوی ،لنف را حمل می کنند. لنف مایع بی رنگی است که حاوی سلول های دفاعی بدن در برابر عفونت که لنفوسیت نام دارند، می باشد.
همراه این شبکه عروقی ،نقاط کوچکی وجود دارند که عقده های لنفاوی نامیده میشوند. عقده های لنفاوی بصورت خوشه هایی در زیر بغل،کشاله ران،گردن،سینه و شکم یافت میشوند.
قسمت های دیگر سیستم لنفاوی طحال،تیموس،لوزه ها و مغز استخوان می باشد. بافت لنفاوی هم چنین در قسمت های دیگر بدن همانند معده، روده و پوست یافت می شود. برای درک کامل بیماری هوچکین بهتر است دربارة سلول های طبیعی و اینکه چه اتفاقی در زمان بروز سرطان برای سلول ها پیش می آید ،آگاهی داشته باشید.
بدن از انواع مختلف سلول ساخته شده است .به طور معمول سلول ها تا زمانی که بدن به آنها احتیاج دارد به رشد و تکثیر خود ادامه می دهند. این روش رشد و تکثیر منظم به سلامت بافت ها و بدن کمک می کند. گاهی اوقات تکثیر سلولی حتی زمانی که نیازی به سلول های جدید نیست ادامه یافته و در نتیجه یک توده و بافت اضافی ایجاد می شود که به این توده عقده یا تومور می گویند. تومور ها خوش خیم (غیر سرطانی) و یا بدخیم (سرطانی) می باشند.
در بیماری هوچکین سلول های سیستم لنفاوی غیر طبیعی شده و رشد و تکثیر این سلول ها بدون کنترل و نا منظم می گردد. از آنجایی که بافت لنفاوی در سراسر بدن وجود دارد ، بیماری هوچکین می تواند در همه جای بدن دیده شود.
بیماری هوچکین ممکن است در یک عقده لنفاوی یا گروهی از عقده های لنفاوی و گاهی اوقات قسمت های دیگر سیستم لنفاوی نظیر مغز استخوان و طحال ایجاد شود. این نوع بیماری، تمایل به توسعه یافتن به روشی منظم و مرتب دارد (از یک عقده لنفاوی به عقده لنفاوی مجاور). برای مثال بیماری هوچکین که در عقده لنفاوی گردن ایجاد شده است ابتدا به غدد لنفاوی بالای ترقوه و سپس به غدد لنفاوی زیر بغل و داخل قفسه سینه گسترش می یابد و سر انجام ممکن است در تمام قسمت های بدن دیده شود.
عوامل خطر (ریسک فاکتورها )
محققین از طریق انجام مطالعات سعی دارند به علت بیماری و روش های مؤثر درمانی پی ببرند. تاکنون، علت یا علل بیماری هوچکین شناخته نشده است و پزشکان نمی توانند توضیح دهند که چرا یک فرد به این بیماری مبتلا میشود ولی دیگری مبتلا نمی شود.
البته واضح است که بیماری هوچکین به دنبال صدمه یا ضربه ایجاد نمی شود و مسری و واگیردار نیست. محققین با مطالعه الگوهای سرطان در جامعه ،دریافته اند عوامل خطر معینی در ایجاد بیماری نقش دارند ولی برخلاف انتظار ، ممکن است فردی با داشتن این ریسک فاکتورها مبتلا به بیماری هوچکین نشود در حالی که فرد مبتلا به هوچکین نیز، هیچ کدام از این ریسک فاکتورها را نداشته باشد.
برخی از عوامل خطر بیماری هوچکین عبارت است:
سن/جنس: اغلب اوقات در افراد دارای سنین ۳۴- ۱۵ سال و یا افراد بالای ۵۵ سال دیده می شود . در مردان شایع تر از زنان می باشد.
تاریخچه فامیلی: برادران و خواهران بیماران احتمال ابتلای بیشتری دارند.
ویروس: ویروس اپشتین بار عاملی است که احتمال ابتلا به هوچکین را افزایش میدهد.
افرادیکه در مورد احتمال ابتلا به هوچکین نگران هستند باید با پزشک خود درباره بیماری و علایم آن و نیز برقراری برنامه منظم کنترل دوره ای، صحبت نماید.
علایم و نشانه ها
نشانه های بیماری هوچکین شامل علایم زیر می باشد:
 تورم بدون درد در یکی از عقده های لنفاوی گردن، زیر بغل یا کشاله ران
 تب های راجعه بدون علت
 تعریق شبانه
 کاهش وزن بدون دلیل
 خارش شدید پوستی
وجود هر کدام از این علایم ،حتما نشانه وجود بیماری هوچکین نیست . در اغلب موارد، این علایم در وضعیت هایی که زیاد جدی نمی باشند همانند آنفلوانزا نیز دیده می شوند.
بیماران در صورت تداوم این علایم، بایستی هر چه زودتر به پزشک برای تشخیص و مراقبت و درمان مراجعه کنند ولی هرگز منتظر وجود درد نباشند چرا که هوچکین در مراحل اولیه بدون درد است . بیماران برای اطمینان بیشتر ،بهتر است توسط پزشک معاینه شوند زیرا تنها پزشک متخصص ، قادر به تشخیص بیماری هوچکین است.
تشخیص و تعیین مرحله بیماری
برای تشخیص دقیق ،پزشک در مورد تاریخچه پزشکی بیمار سؤال می کند و یک معاینه بدنی کامل انجام می دهد. معاینه شامل بررسی عقده های لنفاوی گردن ،زیر بغل و یا کشاله ران از نظر اندازه و بزرگی آنها است و هم چنین ممکن است آزمایشات خونی و یا عکس برداری درخواست نماید که شامل موارد زیر است:
- عکس برداری توسط اشعه ایکس: یک اشعه با انرژی بالا، برای گرفتن تصاویر نواحی داخلی بدن از قبیل سینه ،استخوان، کبد و طحال می باشد.
- سی تی اسکن :یک سری تصاویر با جزییات بیشتر از نواحی داخلی بدن است . این تصاویر توسط کامپیوتری که به دستگاه عکس برداری متصل است،ایجاد می شوند.
MRI - (تصویر سازی مغناطیسی): یک سری تصاویر با جزییات بیشتر از نواحی داخلی بدن است و توسط مغناطیس پر قدرتی که به کامپیوتر متصل شده است ،ایجاد میشوند.
البته تشخیص قطعی بیماری، بستگی به انجام بیوپسی (نمونه برداری )دارد. جراح قسمتی و یا تمام عقده لنفاوی مشکوک را بر می دارد. سپس آسیب شناس نمونه را از نظر وجود سلول های سرطانی بررسی می کند. آسیب شناس نمونه را از نظر وجود سلول های رید اشترنبرگ (سلول های بزرگ غیر طبیعی که معمولا در بیماری هوچکین دیده می شود) بررسی می کند.
بیماری که نیاز به بیوپسی دارد ممکن است سؤالات زیر از پزشک داشته باشد:
چرا نیاز به نمونه برداری دارم؟
نمونه برداری چه مدت طول خواهد کشید؟
چه موقع از نتیجه مطلع خواهم شد؟
در صورت تشخیص سرطان چه کسی در این مورد با من صحبت خواهد کرد؟ چه موقع؟
اگربیوپسی وجود بیماری هوچکین را تایید کند، پزشک معالج وسعت و درجه بیماری را تعیین می کند. تعیین مرحله بیماری گامی مهم برای تصمیم گیری در مورد درمان بیماری است.
پزشک برای تعیین درجه بیماری هوچکین نکات زیر را در نظر می گیرد:
 تعداد و محل عقده های لنفاوی درگیر
 این که آیا غدد لنفاوی درگیر در یک طرف دیافراگم قرار دارد یا هر دو طرف آن (دیافراگم ماهیچه ظریفی است که زیر ریه ها و قلب قرار دارد و قفسه سینه را از شکم جدا می کند.)
 این که آیا بیماری به مغز استخوان ،طحال،یا بافت های دیگر مثل کبد توسعه یافته است یا خیر؟
برای تعیین درجه بیماری علاوه بر همان آزمایشات تشخیصی اولیه، ممکن است نمونه برداری از کبد، مغز استخوان و یا بافت های دیگر بدن ،نیاز باشد. ندرتا ممکن است جراحی تشخیصی که لاپاراتومی نامیده میشود مورد نیاز باشد.
درمان
درمان بیماری هوچکین به درجه بیماری ،اندازه عقده های لنفاوی بزرگ شده، علایم بیماری، سن و وضعیت عمومی بیمار و نیز سایر عوامل بستگی دارد.
بیماران با تشخیص بیماری هوچکین بر علیه آنفلوانزا ،ذات الریه و مننژیت واکسینه می شوند. معمولا درمان بیماری هوچکین، توسط گروه تخصصی شامل پزشک متخصص انکولوژی، پرستار انکولوژی و متخصص رادیوتراپی انکولوژی ،انجام می گیرد.
برای درمان یک یا چند روش درمانی بکار گرفته می شود که شامل شیمی درمانی و پرتو درمانی است. شرکت کردن در کارآزمایی های بالینی (مطالعات تحقیقی) برای توسعه روش های امید بخش جدید در درمان بیماری هوچکین، نقش اساسی برای بسیاری از مبتلایان به این بیماری ایفا می کند.
اخذ نگرشی نو
ممکن است بیمار قبل از شروع درمان بخواهد ، برای تایید تشخیص و برنامه درمانی خود ،نظر پزشکان دیگر را نیز جویا شود. در مواردی ممکن است پزشکان بیماران را به سایر متخصصین ارجاع دهند.
آمادگی برای درمان
اغلب بیماران با تشخیص سرطان ،مایل هستند همه چیز را درباره بیماری خود و روش های درمانی آن بیاموزند.در این صورت آنها راحت تر می توانند در مورد درمان خود، تصمیم گیری نمایند.
وقتی فردی به بیماری سرطان مبتلا گردید شوک و تنش ناشی از آن ،یک پاسخ طبیعی می باشد و این حالات ،فکر کردن در مورد سؤالاتی که آنان میتوانند از پزشک خود داشته باشند، را مشکل می کند.
بیماران ممکن است سوالات زیر را قبل از شروع درمان از پزشک خود داشته باشند:
تشخیص دقیق بیماری من چیست؟
بیماری در چه مرحله ای است؟
انتخاب های درمانی بیماری من چیست؟
روش های درمانی پیشنهادی من چیست؟ و چرا؟
شانس موفقیت درمان من چقدر است؟
هزینه درمان من چه مقدار خواهد بود؟
عوامل خطر و اثرات جانبی هر درمان چیست؟
طول مدت درمان چه مدت است؟
احتمال موفقیت آمیز بودن درمان چقدر است؟
آیا درمان فعالیت های روز مره زندگی مرا متاثر خواهد نمود؟
آیا درمان های جدید تحت مطالعه وجود دارد؟
آیا کارآزمایی بالینی مناسب ،جهت مشارکت من وجود دارد؟
هزینه درمانی چقدر است؟
روش های درمانی
درمان های معمول بیماری هوچکین رادیو تراپی و شیمی درمانی می باشد.
ةرادیو تراپی
در رادیو تراپی از یک اشعه با انرژی بالا برای نابودی سلول های سرطانی استفاده میشود. البته رادیو تراپی ممکن است هم زمان با شیمی درمانی نیز باشد. رادیو تراپی یک درمان موضعی است که فقط بر سلول های سرطانی ناحیه درمان اثر می کند. رادیو تراپی مورد استفاده برای هوچکین رادیو تراپی خارجی می باشد که توسط یک دستگاه ،اشعه روی ناحیه خاص بدن متمرکز میشود. رادیو تراپی خارجی موجب رادیو اکتیویته شدن بدن نمی شود و اغلب درمان بصورت سرپایی در کلینیک انجام میشود.
بیماران قبل از رادیو تراپی ممکن است سؤالات زیر را از پزشک داشته باشند:
هدف این درمان چیست؟
خطرات و عوارض جانبی درمان چیست؟
در طول درمان چه احساسی خواهم داشت؟
کدام عوارض جانبی را باید گزارش کنم؟
طول مدت درمان چقدر است؟
در طول درمان برای مراقبت ازخود، چه کاری باید انجام دهم؟
چگونه می توانم بفهمم که درمان مؤثر بوده است یا نه؟
چگونه درمان فعالیت های روز مره زندگی مرا متاثر می کند؟
ة شیمی درمانی
شیمی درمانی بکارگیری داروها برای نابود کردن سلول های سرطانی است. برای درمان هوچکین معمولا از ترکیب چند نوع دارو استفاده میشود.شیمی درمانی معمولا طی دوره هایی داده می شود. به این ترتیب که یک دوره درمان و متعاقب آن دوره بهبودی و سپس دوره بعدی درمان .
داروهای شیمی درمانی معمولا بصورت تزریق داخل وریدی و یا خوراکی داده می شوند.
شیمی درمانی درمان سیستمیک می باشد و بعد از تزریق ، داروها وارد گردش خون شده و به سرتاسر نقاط بدن منتقل میشوند. معمولا شیمی درمانی بصورت سرپایی در کلینیک ، مطب پزشک و یا خانه انجام می شود ولی ممکن است یک دوره کوتاه بستری در بیمارستان نیز لازم باشد.
بیماران قبل از شیمی درمانی ممکن است سؤالات زیر را از پزشک داشته باشند:
هدف این نوع درمان چیست؟
اثرات جانبی داروها چیست؟
طول مدت این درمان چقدر است؟
در طول درمان برای مراقبت خودم چه کاری می توانم انجام دهم؟
چگونه می توانم بدانم که داروها مؤثربوده اند یا نه؟
کار آزمایی های بالینی(مطالعات تحقیقی)
بسیاری از بیماران مبتلا به هوجکین در مطالعات تحقیقی شرکت می کنند. این روش های تحقیقی به این منظور انجام می گیرند تا پزشکان به روش های جدیدی در مورد مؤثر بودن روش های درمانی ،اثرات جانبی آنها ، روش های جدید درمانی ،داروهای جدید و یا درمان های بیولوژیکی و… دست یابند. چنین تحقیقاتی پزشکان را بسوی پیشرفت های موفقیت آمیز در درمان هوچکین هدایت می کند.
عوارض جانبی درمان
در درمان بیماری هوچکین علاوه بر سلول عای سرطانی ،سلول ها و بافت های طبیعی بدن نیز تخریب شده و سبب بروز عوارض جانبی درمان می شوند. عوارض جانبی بستگی به نوع و وسعت درمان دارد. هم چنین عوارض جانبی درمان در همه افراد ودر تمامی درمان ها یکسان نمی باشد.
پزشکان و پرستاران معمولا عوارض جانبی احتمالی درمان را توضیح داده و به این ترتیب در کنترل و کاهش عوارض جانبی درمان ها ،تاثیر بسزایی دارند.
چ عوارض رادیو تراپی
عوارض جانبی رادیو تراپی به دوز درمانی و ناحبه تحت درمان بستگی دارد . در طی رادیو تراپی بخصوص در هفته های آخر درمان، خستگی مفرط برای بیماران پیش می آید. البته استراحت در برطرف کردن آن خیلی مهم ا ست.ولی معمولا پزشکان توصیه می کنند تا بیماران حتی الامکان، همان فعالیت های قبل از درمان را داشته باشند.
معمولا موهای ناحیه درمان کم می شود. پوست ناحیه درمان قرمز ،خشک و حساس شده و یا دچار خارش می شود. هم چنین ممکن است پوست ناحیه درمان تیره شده و یا برنزه شود.
هنگامی که ناحیه قفسه سینه و گردن تحت رادیو تراپی قرار می گیرد ،بیماران اغلب گلو درد،خشکی گلو و بلع دردناک دارند. گاهی اوقات تنفس کوتاه و سرفه های خشک نیز دارند.
رادیو تراپی شکم ممکن است سبب استفراغ، تهوع، اسهال و یا مشکلات ادراری شود. معمولا با تغییر رژیم غذایی یا استفاده از داروها، این مشکلات بر طرف می شود.
رادیو تراپی هم چنین سبب کاهش تعداد گلبول های سفید (سلول هایی که از بدن بر علیه عفونت مراقبت می کنند) و کاهش پلاکت ها(سلول هایی که به انعقاد خون کمک می کنند) می شود. در صورت بروز این حالات ،بیماران باید از منابع عفونت دوری نموده و از ایجاد صدمه خودداری نمایند.هم چنین در طول رادیو تراپی، پزشک باید مرتبا شمارش سلول های خونی را کنترل کند.در صورت لزوم درمان بایستی تا طبیعی شدن تعدادسلول های خونی به تعویق افتد.
اگرچه عوارض جانبی رادیو تراپی می تواند مشکل باشد ولی معمولا قابل کنترل و درمان هستند. این عوارض در اغلب موارد دایمی نمی باشند. هم چنین رادیوتراپی میتواند بر قدرت باروری و تولید مثل بیماران نیز اثر نماید. کاهش قدرت باروری ممکن است موقتی و یا دایمی باشد و بسته به این که تخمدان یا بیضه ها رادیو تراپی شده اند یا نه و سن بیمار، تغییر می کند. در خانم ها ممکن است به دنبال رادیو تراپی، دوره های قاعدگی متوقف شده و یا حالت گر گرفتگی و خشکی واژن پیش آید که با قطع شدن رادیو تراپی بخصوص در بیماران جوان تر ،قابل برگشت است.
چ عوارض جانبی شیمی درمانی
عوارض جانبی شیمی درمانی ارتباط مستقیم با نوع دارو و مقدار داروی دریافتی دارد و همانند درمان های دیگر از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
داروهای ضد سرطان بر روی سلول هایی که سرعت رشد بالایی دارند اثر می گذارد ولی شیمی درمانی علاوه بر سلول های سرطانی ، سلول های خونی سالم را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. از قبیل گلبول های سفید که باعفونت ها مقابله می کنند، پلاکت ها که در انعقاد خون تاثیر دارند و گلبول های قرمز که اکسیژن را به تمام سلول های بدن می رسانند.
هنگامی که سلول های خونی تحت تاثیر داروهای شیمی درمانی قرار می گیرند، بیماران بیشتر مستعد عفونت ،کبودی و خونریزی خودبخودی شده و نیز احساس ضعف و خستگی می کنند.
سلول های ریشه مو نیز با سرعت تکثیر می شوند، بنابراین شیمی درمانی سبب ریزش مو نیز می شود. نگرانی اصلی بیشتر بیماران ریزش مواست. شدت ریزش مو بستگی به نوع دارو دارد ،بطوری که برخی از داروها سبب ریزش کامل موهای بدن شده ولی برخی دیگر تنها سبب نازک شدن و سست شدن موها می شوند. اگر پیش از شروع درمان در مورد ریزش مو با بیماران صحبت شود از نظر روحی با این مشکل راحت تر کنار می آیند.
سلول های دستگاه گوارش نیز سرعت تقسیم بالایی دارندو اغلب در طی شیمی درمانی آسیب می بینند، در نتیجه عوارضی چون کاهش اشتها ،تهوع، استفراغ و زخم های دهان و گلو پیش می آید.
اغلب عوارض درمانی به تدریج در فواصل درمان یا بعد از اتمام آن از بین می روند.
تغذیه بیماران در طول درمان
تغذیه خوب در طول درمان به این معنی است که کالری و پروتئین کافی کسب می شود تا از کاهش وزن جلو گیری شده و در کسب مجدد نیرو کمک گردد. تغذیه خوب سبب میشود بیماران احساس بهبودی کرده و انرژی بیشتری داشته باشند.
معمولا بیماران نمی توانند یک رژیم متعادل غذایی را رعایت کنند،زیرا به علت دریافت داروها اشتهای آنان کاهش یافته است و نیز وجود عوارضی از قبیل تهوع،استفراغ ویا زخم های ناحیه دهان و گلو ،غذا خوردن را برای آنها مشکل می کند. اغلب طعم غذاها تغییر می کند. هم چنین افرادی که تحت درمان قرار دارند ممکن است درست همانند مواردی که خسته یا ناراحت هستند، میل به غذا نداشته باشند.
پزشکان،پرستاران و متخصصین تغذیه توصیه های لازم برای کسب کالری و پروتیین کافی در طول درمان، ارایه می دهند و نیز بیماران می توانند جزوه های آموزشی ،نحوه تغذیه در طول درمان را مطالعه کنند.
بهبودی و مراقبت
این یک مساله طبیعی است که بیماران درباره آینده خود نگران باشند.درک ماهیت سرطان و موارد مورد انتظار بیماران و اطرافیان آنها کمک می کند تا برای درمان خود، تغییرات در سبک زندگی، بهبود کیفیت زندگی وتصمیم گیری های مالی برنامه ریزی نمایند.
بیماران مرتبا از پزشک خود سوال می کنند یا خودشان پاسخ این سوال را جستجو می کنند که پیش آگهی بیماری من چه خواهد شد؟
پیش آگهی یک پیش بینی درباره آینده و نتیجه بیماری و نشانه های بهبودی است . پیش آگهی بیماری هوچکین تحت تاثیر عوامل متعددی از قبیل درجه بیماری، پاسخ به درمان بیماران، سن بیماران و وضعیت عمومی سلامتی بیماران قرار دارد.
افراد ممکن است از نتایج آماری برای سنجش احتمال بهبودی خود استفاده کنند. آمارها منعکس کننده تجربه گروه زیادی از بیماران می باشند، از این نتایج برای پیش بینی درمان یک بیمار نمی توان استفاده کرد، چرا که هیچ دو نفری یکسان نیستند و درمان و پاسخ به درمان افراد خیلی متفاوت می باشد. حتی زمانی که درمان یک بیمار کاملا موفقیت آمیز باشد، پزشکان از اصطلاح پاسخ کامل به درمان بیشتر از بهبودی استفاده می کنند،زیرا امکان عود مجدد بیماری وجود دارد.
مراقبت های پی گیری
مبتلایان به هوچکین بایستی آزمایشات منظمی را بعداز درمان و در طول زندگی خود انجام دهند. مراقبت های پی گیری بخش مهمی از مراحل درمان است، چرا که در افراد مبتلا به هوچکین احتمال عود مجدد بیماری و یا احتمال ابتلا به بیماری های دیگر همانند لوسمی، لنفوم غیر هوچکین،سرطان های روده بزرگ،ریه، استخوان، تیروییدو پستان بالا می باشد. هر تغییر جزیی در سلامتی بیماران باید بررسی شود.(از نظر عود بیماری و یا وجود بیماری جدید)
منابع حمایتی
برای بیماران سرطانی و افرادی که از آنها مراقبت می کنند، مشکلات زیادی پیش می آید و اگر اطلاعات مفید و سیستم حمایتی مناسب، در اختیار بیماران قرار داشته باشد آنها به راحتی از عهده مشکلات بر خواهند آمد.
شرکت در گروه های حمایتی و صحبت با بیماران دیگر و افراد گروه می تواند کمک کننده باشد تا بیماران در مورد بیماری و درمان خود مطالب بیشتری بیاموزند. البته باید توجه داشت که علیرغم ابتلا به یک نوع بیماری،روش های درمانی از فردی به فرد دیگر متفاوت است. زیرا افراد متفاوت می باشند. افراد مبتلا به سرطان معمولا درباره آینده خود از جمله آینده شغلی، خانوادگی، ارتباطات شخصی و فعالیت روزانه نگران هستند.
پزشکان،پرستاران و افراد تیم درمان می توانند به سوالات بیماران در مورد آزمایشات،روش های درمانی، طول مدت بستری و درمان آنها پاسخ دهند.
گفتگو و مشاور ه با مددکار اجتماعی،مشاور، روانشناس و یا افراد مذهبی برای بیان احساسات بیماران بسیار مفید خواهد بود .اغلب مددکاران می توانند گروه هایی را برای انجام نوتوانی،حمایت های عاطفی،کمک های مالی، نقل وانتقال ویا یا مراقبت منزل پیشنهاد کنند.
تهیه وتنظیم: مژگان سرمد
پرستار بخش فوق تخصصی هماتولوژی انکولوژی
زیر نظر دکتر علی اصفهانی
مرکز تحقیقات هماتولو‍ژی انکولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبریز

HAMEDZH2
Monday 23 November 2009-1, 03:31 PM
استئوآرتریت چیست؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=16be5926568e76075192aad8c9772bdc
استئوآرتریت چیست؟
استئوآرتریت شایعترین نوع آرتریت (التهاب مفصلی)، به خصوص در میان افراد مسن است. گاهی اوقات از اسامی (DJD (Degenerative Joint Disease) و استئوآرتروز (Osteoarthrosis) نیز برای نامیدن این بیماری استفاده میشود.

استئوآرتریت بیماریی مفصلی است که در درجه اول غضروف مفصل را درگیر مینماید. غضروف بافتی لغزنده است که انتهاهای استخوانها را در یک مفصل میپوشاند.
استخوانها داشتن حرکتی آسان بر روی یکدیگر را مدیون غضروفهای سالم هستند. وظیفه دیگر غضروفها جذب شوک در طی حرکات فیزیکی میباشد (Shock Absorption). در بیماری استئوآرتریت لایه سطحی غضروفها خرده شده و از بین میرود که باعث میشود استخوانهای زیر غضروفها به همدیگر ساییده شوند و نهایتا درد، ورم، و کاهش حرکت در مفصل به وجود آید. به مرور زمان مفصل شکل طبیعی خودش را از دست می دهد. همچنین اسپور های استخوانی (زوائدی استخوانی که استئوفیت نامیده میشوند) در لبه های مفصل رشد میکنند که خود باعث درد و ناراحتی بیشتر می شوند. بیماران مبتلا به استئوآرتریت معمولا درد و محدودیت حرکت در مفصل دارند. برعکس دیگر انواع آرتریت که در آنها ممکن است سایر اعضای داخلی نیز درگیر شوند استئوآرتریت تنها مفاصل را درگیر مینماید. به عنوان مثال آرتریت روماتوئید علاوه بر مفاصل سایر قسمتها را نیز میتواند درگیر کند، زودتر از استئوآرتریت فرد را مبتلا میکند و ممکن است علاوه بر ورم و قرمزی در مفصل باعث شود که فرد احساس مریضی، خستگی، و یا حتی در مواردی احساس تب نماید.
استئوآرتریت بیشتر چه کسانی را مبتلا میسازد؟
استئوآرتریت یکی از شایعترین علل ناتوانی در بزرگسالان است. اگرچه افراد جوانی که دچار سانحه یا جراحت در مفاصلشان شده اند نیز ممکن است دچار استئوآرتریت شوند، اما این عارضه بیشتر افراد مسن را درگیر میکند. چنانچه رادیوگرافی از مفاصل افراد بالای ۶۵ سال به عمل آید شواهدی مبنی بر وجود این عارضه در حداقل یکی از مفاصل در بیش از نیمی از این جمعیت دیده میشود. هردوجنس زن و مرد مبتلا میگردند، اگرچه در سن کمتر از ۴۵ این عارضه بیشتر در مردان و در سنین بالای ۴۵ بیشتر در زنان مشاهده میگردد.
استئوآرتریت چطور افراد را مبتلا می کند؟
نحوه بروز استئوآرتریت در افراد مختلف متفاوت است. در برخی از افراد سیر بیماری سریع است و در برخی دیگر علایم جدیتر و شدیدتر هستند. علت دقیق شروع این فرآیند هنوز مشخص نشده است ولی دانشمندان مجموعه اس از عوامل را در پیدایش این عارضه دخیل می دانند که عبارتند از: اضافه وزن، فرآیند پیری، صدمات مفصلی، و فشارهایی که در بعضی از مشاغل یا بعضی فعالیتهای ورزشی بر مفاصل وارد میشوند.
استئوآرتریت معمولا در مفاصل انتهایی انگشتان، شصت، گردن، کمر، زانوها، و در مفاصل لگن خود را نشان میدهد.
استئوآرتریت تنها باعث بروز مشکل در مفاصل افراد نمیشود بلکه به نحوی روی وضعیت مالی و اقتصادی و همچنین نحوه و شیوه زندگی آنها نیز تاثیر دارد.
تاثیرات مالی:
هزینه های درمان
عدم بازدهی مالی فرد در حین درمان
تاثیرات بر روی نحوه زندگی:
افسردگی
اضطراب
احساس درماندگی
محدود شدن فعالیتهای روزانه
محدودیتهای شغلی
بوجود آمدن مشکل در پذیرش مسئولیتها و شرکت جستن در فعالیتهای فرحبخش
با وجود تمامی این مشکلها افراد مبتلا به استئوآرتریت “میتوانند” زندگی فعال و ثمربخشی داشته باشند که از طریق پیروی از استراتژیهای خاصی است که اهم آنها عبارتند از:
استفاده از داروهای ضد درد
ورزش و استراحت به میزان کافی
آموزش به بیمار و اجرای برنامه های حمایتی
آموزش مراقبت از خود و ایجاد نگرشی خوب از سلامت

HAMEDZH2
Monday 23 November 2009-1, 03:31 PM
بررسی خفگی‌ در شیرخواران‌


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=2cdc8091a02dc3cd246d3c0aec84fbf6
خفگی‌ در شیرخواران‌


یک‌ شیرخوار ممکن‌ است‌ به‌ سادگی‌ در اثر غذا یا اشیای‌ بسیار کوچکی‌ که‌ وارد دهان‌ می‌کند، دچار خفگی‌ شود. شیرخوار به‌ سرعت‌ دچار زجر تنفسی‌ می‌شود و شما باید فوراً برای‌ انسداد اقدام‌ کنید.
در صورت‌ بی‌هوش‌ شدن‌ شیرخوار، برای‌ احیای‌ تنفسی‌ و ماساژ قفسه‌ سینه‌ آماده‌ باشید.
در شیرخوار بی‌هوش‌، عضلات‌ حلق‌ می‌توانند شل‌ شوند و برای‌ انجام‌ احیای‌ تنفسی‌، فضای‌ کافی‌ در حلق‌ ایجاد کنند. در صورتی‌ که‌ احیای‌ تنفسی‌ با موفقیت‌ روبرو نشد، ماساژ قفسه‌ سینه‌ ممکن‌ است‌ انسداد را برطرف‌ کند.
تشخیص‌
انسداد ناکامل‌:
سرفه‌ و زجر تنفسی‌
اشکال‌ در گریه‌ کردن‌ یا تولید صدا
انسداد کامل‌:
ناتوانی‌ در تنفس‌ یا سرفه‌ و نهایتاً از هوش‌ رفتن‌
هشدار!
اگر شیرخوار در یکی‌ از مراحل‌ بی‌هوش‌ شد، راه‌ تنفسی‌ را باز کنید، تنفس‌ را کنترل‌ کنید و احیای‌ تنفس‌ را آغاز کنید اگر نمی‌توانید به‌ تنفس‌ اثربخش‌ دست‌ پیدا کنید، باید بلافاصله‌ ماساژ قفسه‌ سینه‌ را به‌ منظور برطرف‌ کردن‌ فوری‌ انسداد آغاز کنید (مبحث‌ « نحوه‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ » را ببینید).
۱) اگر شیرخوار دچار زجر تنفسی‌ شده‌، یا نشانه‌های‌ ضعف‌ در او آشکار شده‌ و یا تنفس‌ و سرفه‌اش‌ را قطع‌ کرده‌ است‌، او را بر روی‌ ساعد خود طوری‌ قرار دهید که‌ رو به‌ پایین‌ و سرش‌ پایین‌تر از تنه‌ باشد؛ سرو پشت‌ شیرخوار را نگه‌ دارید. حداکثر ۵ ضربه‌ به‌ پشت‌ بزنید.
۲) دهان‌ شیرخوار را کنترل‌ کنید؛ هرگونه‌ انسداد آشکار را با نوک‌ انگشتان‌ خود خارج‌ کنید. داخل‌ دهان‌ را با انگشت‌ جستجو نکنید.
۳) اگر با اقدامات‌ قبلی‌ نتوانستید انسداد را برطرف‌ کنید، شیرخوار را به‌ پشت‌ بچرخانید و حداکثر ۵ بار قفسه‌ سینه‌ را فشار دهید. با استفاده‌ از ۲ انگشت‌، قسمتی‌ از استخوان‌ جناغ‌ را که‌ به‌ اندازه‌ عرض‌ یک‌ انگشت‌ پایین‌تر از خط‌ فرضی‌ بین‌ نوک‌ پستان‌ها است‌، به‌ طرف‌ داخل‌ و بالا فشار دهید.
۴) ۵ بار (هر ۳ ثانیه‌ ۱ بار) قفسه‌ سینه‌ را بفشارید. هدف‌ آن‌ است‌ که‌ با هر بار فشردن‌ قفسه‌ سینه‌، انسداد برطرف‌ شود نه‌ آنکه‌ الزاماً قفسه‌ سینه‌ را ۵ بار فشار دهید. دهان‌ شیرخوار را بررسی‌ کنید.
۵) اگر انسداد برطرف‌ نشد، گام‌های‌ ۴-۱ را حداکثر تا ۳ بار تکرار کنید. اگر باز هم‌ انسداد رفع‌ نشد، برای‌ تماس‌ با مرکز اورژانس‌ و درخواست‌ آمبولانس‌، همراه‌ با شیرخوار عازم‌ شوید. اقدامات‌ قبلی‌ را تا زمان‌ رسیدن‌ نیروهای‌ امدادی‌ یا بی‌هوش‌ شدن‌ شیرخوار ادامه‌ دهید.

HAMEDZH2
Monday 23 November 2009-1, 03:31 PM
چگونه به افراد غرق شده کمک کنیم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=1872e157f860863cdb25991317556139
نجات‌ غریق‌


حوادثی‌ که‌ اطراف‌ آب‌ رخ‌ می‌دهند، ممکن‌ است‌ افرادی‌ از هر گروه‌ سنی‌ را گرفتار کنند. کودکان‌ کم‌سن‌ حتی‌ در آب‌های‌ بسیار کم‌عمق‌ هم‌ در معرض‌ خطر هستند.
با این‌ حال‌، اکثر موارد غرق‌شدگی‌ شامل‌ افرادی‌ است‌ که‌ مشغول‌ شنا در جریان‌های‌ قوی‌ یا آب‌ها بسیار سرد بوده‌اند و یا پس‌ از مصرف‌ الکل‌، به‌ شنا یا قایق‌سواری‌ پرداخته‌اند.

خطرات‌ آب‌ سرد
آب‌های‌ آزاد حتی‌ در تابستان‌ هم‌ سرد هستند. درجه‌ حرارت‌ دریا از ۱۵-۵ درجه‌ سانتیگراد متغیر است‌؛ آب‌های‌ داخلی‌ حتی‌ می‌توانند (از این‌ هم‌) سردتر باشند.
آب‌ سرد، خطرهای‌ پیش‌ روی‌ غریق‌ یا منجی‌ غریق‌ را افزایش‌ می‌دهد چون‌ می‌تواند منجر به‌ موارد زیر شود:
نفس‌ نفس‌ زدن‌ غیرقابل‌ کنترل‌ در زمانی‌ که‌ شخص‌ وارد آب‌ می‌شود و به‌ دنبال‌ آن‌، خطر استنشاق‌ آب‌
افزایش‌ ناگهانی‌ فشار خون‌ که‌ می‌تواند زمینه‌ساز حمله‌ قلبی‌ باشد.
ناتوانی‌ در شنا کردن‌ به‌طور ناگهانی‌
کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ در صورتی‌ که‌ شخص‌ مدت‌ زیادی‌ در آب‌ بماند یا با وزش‌ باد مواجه‌ شود.

دسترسی‌ به‌ غریق‌ در صورت‌ امکان‌، از ورود به‌ آب‌ برای‌ نجات‌ غریق‌ خودداری‌ کنید. در عوض‌، یک‌ شی‌ء دراز مثل‌ یک‌ قطعه‌ چوب‌ را نگه‌ دارید تا غریق‌ بتواند آن‌ را بگیرد، سپس‌ وی‌ را به‌ سوی‌ خشکی‌ بکشید.
احتیاط!
اگر غریق بیهوش است، وی را کاملاً از آب بیرون آورید و طوری جا به جا کنید که سرش پایین‌تر از قفسه سینه‌اش قرار گیرد تا در صورتی که استفراغ کرد، از راه‌های تنفسی محافظت کرده باشد.

آنچه‌ شما می‌توانید انجام‌ دهید
اولین‌ اولویت‌ شما آن‌ است‌ که‌ با کمترین‌ خطر، غریق‌ را به‌ سطحی‌ خشک‌ منتقل‌ کنید. بی‌خطرترین‌ راه‌ برای‌ نجات‌ یک‌ غریق‌، آن‌ است‌ که‌ خود روی‌ خشکی‌ بمانید با دست‌ خود یا یک‌ تکه‌ چوب‌، شاخه‌ یا طناب‌، او را از آب‌ بیرون‌ بکشید؛ راه‌ دیگر آن‌ است‌ که‌ یک‌ تیوب‌ به‌ سوی‌ غریق‌ پرتاب‌ کنید.
اگر یک‌ منجی‌ غریق‌ کارآزموده‌ هستید و یا غریق‌ بی‌هوش‌ است‌، ممکن‌ است‌ مجبور باشید به‌ آب‌ بزنید یا به‌ سمت‌ غریق‌ شنا کنید و وی‌ را به‌ سمت‌ خشکی‌ بکشید.
به‌ آب‌ زدن‌ بی‌خطرتر از شنا کردن‌ است‌. وقتی‌ غریق‌ را از آب‌ خارج‌ کردید، در صورت‌ امکان‌ وی‌ را در برابر وزش‌ باد محافظت‌ کنید تا بدن‌ او بیش‌ از پیش‌ دچار لرز نشود.
سپس‌ اقدامات‌ درمانی‌ مربوط‌ به‌ غرق‌شدگی‌ را اجرا کنید و عوارض‌ مربوط‌ به‌ سرمای‌ شدید را مداوا کنید (مبحث‌ « کاهش‌ دمای‌ بدن‌ » را ببینید). حتی‌ در صورتی‌ که‌ به‌نظر می‌رسد غریق‌ کاملاً بهبود یافته‌ است‌، شرایط‌ انتقال‌ یا بردن‌ وی‌ به‌ بیمارستان‌ را مهیا کنید.
در صورت‌ لزوم‌ و یا در صورتی‌ که‌ کاملاً دستپاچه‌ شده‌اید، آمبولانس‌ درخواست‌ کنید.

HAMEDZH2
Monday 23 November 2009-1, 03:32 PM
خونریزی رحم پس از یائسگی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=98764c660851012afbce4d5c7f39bc15
خونریزی رحم پس از یائسگی


خونریزی رحم پس از یائسگی عبارت است از خونریزی غیر منتظره و شبیه قاعدگی که ۶ ماه یا پیش از یائسگی شروع شود.
علایم شایع
خونریزی مهبلی که ممکن است یک ترشح به رنگ قهوه ای روشن یا خونریزی قرمز و شدید (بایا بدون لخته ) باشد. ممکن است همراه خونریزی بلغم باشد.
طول مدت دوره های خونریزی متفاوت است . نوع یا کیفیت خونریزی به اندازه این واقعیت که خونریزی رخ داده است ، متناسب نیست .
به دنبال یائسگی زنانی که در حال درمان با جایگزینی هورمون هستند، احتمالاً دچار مقادیری خونریزی خواهند شد و باید در مورد انواعی از خونریزی که باید نگران آنها بود، با پزشک مشورت کنند.
علل
سرطان دستگاه تولیدمثل
التهاب یا عفونت غشاهای پوشش داخلی مهبل
آتروفی مهبل یا آندومتر (کوچک شدن یا از دست دادن بافت )
آسیب یا ترومابه مهبل همراه با کاهش غلظت استروژن
پولیپ یا تومورهای خوش خیم گردن رحم
پولیپ های پوشش داخلی رحم ، میوم ها
هورمون درمانی که آندومتر (پوشش داخلی رحم ) را تحریک کند و مثل قاعدگی طبیعی باعث ریزش آن شود. مصرف نامنظم استروژن (هورمون های زنانه ) از علل شایع آن هستند.
اختلالات سلول های خونی ، دستگاه لنفاوی یا مغز استخوان
فشار خون بالا
نارسایی احتقانی قلب
اختلالات کبد
داروهای ضد انعقاد یا حاوی آسپیرین
عوامل افزایش دهنده خطر
عفونت اخیر مهبل
افراد بالای ۶۰ سال به خاطر عروق خونی شکننده و نازکی پوشش داخلی مهبل یا رحم
پیشگیری
ابزارهای پیشگیری خاصی لازم نیست .
عواقب مورد انتظار
به علت زمینه ای و درمان انتخاب شده بستگی دارد.
عوارض احتمالی
کم خونی
اگر علت ، سرطان باشد، ممکن است به سایر بخش های بدن گسترش یابد.
درمان
اصول کلی
آزمون های تشخیصی می توانند شامل بررسی های آزمایشگاهی خون و پاپ اسمیر باشند.
خونریزی بدون توجیه پس از یائسگی نیازمند آزمون های بیشتری است . این آزمون ها می توانند شامل بررسی با هیسترسکوپ (ابزاری تلسکوپی با فیبر نوری ، سونوگرافی ناحیه لگن و عمل جراحی (اتساع گردن رحم و خراش دادن رحم با یک کورت که می تواند هم تشخیص دهنده باشد و هم خونریزی را تسکین دهد) باشند. گاهی حتی پس از آزمون ها وسیع هیچ دلیل قاطعی برای خونریزی یافت نمی شود.
درمان اختصاصی (معمولاً دارو یا جراحی ) به علت بستگی دارد.
ممکن است حمام آب گرم برای شل کردن عضلات و تسکین ناراحتی کمک کننده باشد. هر وقت لازم باشد، به مدت ۱۵-۱۰ دقیقه در وان آب داغ بنشینید. از گرما برای تسکین درد استفاده کنید. یک پوشش گرم کننده یا بطری آب داغ روی شکم یا پشت درهنگام استراحت بگذارید.
عمل جراحی برای برداشتن رحم (گاهی ).
داروها
معمولاً هورمونها تجویز خواهند شد.
دارو برای درمان اختلال زمینه ای مثلاً داروهای ضد پرفشاری خون برای فشار خون بالا
فعالیت
به محض بهبود علایم ، فعالیت های طبیعی خود را از سر بگیرید.
پس از تشخیص و درمان به محض تمایل ، روابط جنسی را از سر بگیرید.
رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما دچار خونریزی مهبلی پس از یائسگی باشید.
اگر علی رغم درمان ، خونریزی به مدت یک هفته باقی بماند.
اگر خونریزی بیش از حد شود (بیش از یک بار در ساعت ، نوار بهداشتی را پر کند).
اگر علایم عفونت (تب ، احساس ناخوشی کلی ، سردرد، گیجی و دردهای عضلانی ) ایجادگردند.
اگر شما دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند.

HAMEDZH2
Monday 23 November 2009-1, 03:32 PM
بررسی درد در قسمت پایینی کمر


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=774a8cceb976c76aab186753d8a2c116

درد در قسمت پایینی کمر


درد در قسمت پایینی کمر عبارت است درد در قسمت پایینی کمر معمولاً ناشی از گرفتگی عضلانی . این درد اغلب با سیاتیک (دردی که از کمر به باسن و از آنجا به پا تیر می کشد) همراه است .
شروع درد ممکن است بلافاصله پس از یک فعالیت سنگین یا وارد شدن ضربه باشد، یا اینکه چند ساعت بعد باشد. علایم به صورت یک چرخه یکدیگر را تشدید می کنند. اول اسپاسم عضلانی رخ می دهد که ایجاد درد می کند، و درد نیز باعث بیشتر شدن اسپاسم عضلانی می شود.
علایم شایع
درد ممکن است مداوم باشد، یا تنها زمانی رخ دهد که بدن در وضعیت خاصی قرار گیرد. امکان دارد درد با سرفه یا عطسه ، خم شدن ، یا چرخاندن بدن بدتر شود.
خشکی و انعطاف پذیری کمر
علل
فعالیت بدنی همراه با فشار، یا بلندکردن جسم سنگین
ضربه یا سقوط شدید
مشکلات ستون فقرات در کمر
عفونت ها
دیسک کمر
مشکل در عصب
پوکی استخوان
تومورها
اسپوندیلوز (خشک و انعطاف ناپذیر شدن ستون فقرات )
مشکل مادرزادی در کمر
زایمان
توجه داشته باشید که اغلب علت واضحی وجود ندارد.
عوامل افزایش دهنده خطر
عوامل خطر بیومکانیک
شغل های مستلزم پشت میز نشینی
باغبانی و سایر کارهای مشابه (مزرعه داری و غیره )
شرکت در فعالیت های ورزشی و نرمشی ، به خصوص اگر به طور نامنظم باشد.
چاقی
پیشگیری
ورزش برای قوی کردن عضلات قسمت پایینی کمر
یادگیری طریقه صحیح بلندکردن اشیای سنگین
درست نشستن
حمایت مناسب از کمر به هنگام درازکشیدن در رختخواب
اگر چاق هستید، وزن خود را کمک کنید.
کفش مناسب بپوشید.
در صورت لزوم از وسایل مخصوص حمایت از کمر استفاده کنید.
عواقب مورد انتظار
بهبود تدریجی . اما کمردرد معمولاً عود می کند.
عوارض احتمالی
کمر درد مزمن
درمان
اصولی کلی
آزمایشات تشخیصی ممکن است شامل آزمایش خون برای بررسی وجود بیماری زمینه ساز، عکس ساده از ستون فقرات ، سی تی اسکن ، یا ام .آر.آی باشند.
استراحت در رختخواب برای ۲۴ ساعت اول . استراحت در رختخواب به مدت طولانی تر بستگی به شدت بیماری دارد. تحقیقات اخیر نشان داده اند که برای مشکلات کمر، فعال ماندن بهتر از استراحت طولانی مدت در رختخواب است .
از تشک سفت استفاده کنید (در صورت لزوم ، یک تخته زیر تشک خود بگذارید).
گذاشتن کیسه یخ یا انجام ماساژ سرد، یا گذاشتن حوله گرم یا شیشه آب گرم ، روی ناحیه ای که درد دارد.
فیزیوتراپی
ماساژ نیز می تواند کمک کننده باشد. فرد ماساژ دهنده باید آموزش دیده باشد وگرنه ماساژ به جای این که کمک کننده باشد، وضع را بدتر خواهد کرد.
استفاده از وسیله مخصوص حمایت از کمر
درمان های دیگری نیز بسته به درجه آسیب وجود دارند، مثلاً جراحی (اگر دیسک دچار مشکل شده باشد)، تحریک الکتریکی عصب ، طب سوزنی ، کفش های مخصوص ، و غیره .
روش های کاهش استرس ، در صورت لزوم .
داروها
داروهایی مثل آسپیرین یا استامینوفن برای رفع دردهای خفیف
امکان دارد داروی ضددرد قوی تر یا شل کننده عضلانی تجویز شود.
توجه : داروها باعث تسریع التیام ضایعه نمی شوند. آنها فقط به کاهش علایم کمک کنند.
فعالیت
تا حد امکان سعی کنید به کارهای روزانه یا مدرسه برسید. البته باید در بازگشت به فعالیت های عادی کاملاً با احتیاط عمل کنید.
از انجام فعالیت های سنگین تا ۶ هفته خودداری کنید.
پس از التیام ضایعه ، در پیش گرفتن یک برنامه وزشی منظم می تواند در پیشگیری از آسیب مجدد کمک کننده باشد.
رژیم غذایی
هیچ رژیم خاصی توصیه نمی شود. البته اگر چاقی وجود داشته باشد، توصیه می شود رژیم لاغری گرفته شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دچار درد خفیف در قسمت پایین کمر خود هستید که علی رغم خوددرمانی ، حداقل ۴-۳ روز است که ادامه دارد.
اگر کمر درد شدید است یا دوباره عود کرده است .
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. توجه داشته باشید که داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

HAMEDZH2
Monday 23 November 2009-1, 03:32 PM
تومور ویلمز چیست ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=6ca01293fdc3351ea04e0c5daba810c7
تومور ویلمز


تومور ویلمز عبارت است از یک تومور بدخیم و مختلط (حاوی چند نوع سلول ) کلیه که به طور اولیه در کودکان (۹۰% موارد تنها یک کلیه را درگیر می کند) رخ می دهد.
معمولاً کودکان زیر ۷ سال را مبتلا می کند و حداکثر بروز آن بین ۴-۳ سالگی است . در موارد نادری تا بزرگسالی ظهور نمی کند.
علایم شایع
بزرگی شکم . به آسانی می توان یک تومور بزرگ ، سفت و صاف را در جدار شکم لمس کرد.
فشار خون بالا
خون در ادرار (ادرار ممکن است کدر به نظر برسد).
درد شکم (گاهی )
استفراغ مکرر
تب
کاهش وزن
علل
ناشناخته
عوامل افزایش دهنده خطر
عوامل ژنتیک . تومور ویلمز در کودکان دچار سایر اختلالات مادرزادی شایع تر است .
پیشگیری
در حال حاضر قابل پیشگیری نیست .
عواقب مورد انتظار
با درمان آن دورنمای آن بهتر از بیشتر تومورهای بدخیم کودکان است . در بیشتر موارد، تومور ویلمز با جراحی ، پرتو درمانی و داروهای ضدسرطان قابل علاج است . اگر تومور قبل از گسترش یافتن ، تشخیص داده شود، میزان بقای ۵ ساله ، ۹۰% خواهد بود.
عوارض احتمالی
نارسایی کلیه
گسترش تومور به ریه ها، استخوان ها، کبد یا مغز در صورت عدم درمان
واکنش مضر از جمله ریزش مو در اثر پرتو درمانی و داروهای ضد سرطان
درمان
اصول کلی
آزمون های تشخیصی می توانند شامل سونوگرافی ، اوروگرافی ، آرتریوگرافی ، سونوگرافی از ورید اجوف ، پیلوگرافی پس گرا، سی تی اسکن و رادیوگرافی باشند.
جراحی برای برداشتن تومور و کلیة مبتلا و در صورت گسترش تومور بافت مجاور
پرتو درمانی و داروهای ضد سرطان
داروها
داروهای ضدسرطان
داروهای ضدتهوع
مسکن ها
آنتی بیوتیک ها در صورت رخ دادن عفونت در طول درمان با داروهای ضد سرطان
ملین ها برای پیشگیری از یبوست به دنبال جراحی
فعالیت
محدودیتی وجود ندارد. کودک می تواند در حد توان خود فعال باشد.
رژیم غذایی
رژیم غذایی خاصی ندارد.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر کودک شما علایم تومور ویلمز را داشته باشد.
اگر در طول درمان موارد زیر رخ دهند: ـ استفراغ ، درد شکم یا یبوست ـ تنگی نفس ـ تورم پا یا مچ پا
اگر شما دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند. خارش زمستانی (اگزمای خشک )

HAMEDZH2
Monday 23 November 2009-1, 03:33 PM
آشنایی با پروستات و بیماریهای آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=b0d4c0f8efda920aad116572e8912f36
http://pezeshkan.org/wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gifپروستات چیست؟
پروستات قسمتی از ارگان های جنسی مرد است . به اندازه یک گردو است و لوله ای به نام پیش ابراه را احاطه کرده است ، و درست زیر مثانه قرار دارد.
پیش آبراه دو کار دارد: حمل ادرار از مثانه وقتی که شما ادرار می کنید و انتقال منی در زمان به اوج رسیدن یا انزال. منی ترکیبی است از اسپرم بعلاوه مایعاتی که پروستات اضافه می کند.
مشکلات پروستات کدامند؟
برای مردان زیر ۵۰ ، شایع ترین مشکل پروستات التهاب پروستات Prostatitis است.
برای مردان بالای ۵۰ ، شایعترین مشکل پروستات بزرگی پروستات است. این عارضه همچنین موسوم به بزرگی خوش خیم پروستات یاBPH ، benigin prostatic hyperplasia است. مردان پیرتر در خطر سرطان پروستات قرار دارند ، اما این بیماری نسبت به بزرگی خوش خیم BPH زیاد شایع نیست.
پروستاتیت چیست؟
پروستاتیت prostatitis به معنی التهاب پروستات است، آن می تواند متورم ، قرمز و گرم باشد. اگر شما پروستاتیت دارید ، شما ممکن است دچار سوزش در هنگام ادرار باشید، و حتی ممکن است دارای تب و حتی احساس خستگی کنید.
التهاب در هر قسمتی از بدن معمولا علامتی است که بدن در حال نبرد با یک میکروب یا در حال ترمیم یک صدمه است. بعضی از انواع پروستاتیت به وسیله میکروب ها ایجاد می شوند. اگر شما دچار پروستاتیت باکتریایی می باشید، پزشک شما می تواند از طریق یک میکروسکوپ باکتری را در نمونه ادرار شما پیدا کند.پزشک شما سپس یک آنتی بیوتیک برای مبارزه با باکتری به شما خواهد داد.
اگر شما گرفتن عفونت ها را ادامه میدهید ، شما ممکن است یک نقص در پروستات خود داشته باشید که اجازه به باکتری برای رشد می دهد. این نقص ها معمولا به وسیله جراحی برطرف می شود.
اغلب اوقات ، پزشکان هیچ باکتری را در مردان با پروستاتیت پیدا نمی کنند . اگر شما مشکلات ادراری دارید ، پزشک به دنبال علل احتمالی دیگری خواهد رفت مانند سنگ کلیه یا سرطان.
اگر علل دیگری نیز پیدا نشد ، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد که شما دارای یک وضعیت به نام پروستاتیت غیر باکتریایی هستید.
آنتی بیوتیک ها کمکی به پروستاتیت های غیر باکتریایی نمی کنند. شما باید با پزشک خود کار کنید که یک درمان که برای شما خوب است پیدا کند . تغییر غذا یا گرفتن حمام داغ کمک کننده است. پزشک شما ممکن است دارویی به نام الفا بلوکر برای شل کردن بافت ماهیچه ای در پروستات به شما بدهد . هیچ راه حلی به تنهایی برای هر فردی با این وضعیت کارآیی ندارد.
بزرگی پروستات یا BPH چیست؟
اگر شما یک مرد بالای ۵۰ هستید و شروع به مشکلاتی در هنگام ادرار کردن کرده اید، دلیل ممکن است یک بزرگی پروستات باشد، یا BPH . هر چه که مردان مسن تر می شوند ، پروستات رشد کردن خود را ادامه می دهد. همین طور که رشد می کند باعث فشردن پیش آبراه می شود. از آنجایی که ادرار از مثانه به پیش ابراه می آید ، فشار در اثر بزرگی پروستات ممکن است بر کنترل مثانه تاثیر بگذارد.
اگر شما دارای بزرگی پروستاتBPH هستید ، شما ممکن است یکی یا بیشتر از این مشکلات را داشته باشید:
- یک احتیاج و ضرورت مکرر برای ادرار کردن ، شما ممکن است چندین بار در شبها برای رفتن به توالت برخیزید.
- زحمت در شروع جریان ادرار ، هرچند که شما اشتیاق و عجله برای رفتن به توالت دارید ، شما در می یابید که شروع به ادرار کردن برای شما مشکل می باشد.
- یک جریان ضعیف ادرار.
- مقدار کمی ادرار هر زمان که شما بیرون می روید.
- احساس بیرون روی برای ادرار حتی زمانی که به تازگی ادرار کردن را تمام کرده اید.
- نشط ادرار یا قطره قطره آمدن.
- مقدار کمی خون در ادرار.
شما ممکن است به صورت عریان متوجه شوید که یکی یا دو تا از این نشانه ها را دارید ، یا شما ممکن است احساس کنید که مشکلات ادراری در خلال زندگی شما ایجاد شده است.
آیا BPH یک علامت سرطان است؟
نه، درست است که بعضی از مردان با سرطان پروستات همچنین دارای BPH هم هستند، اما به این معنی نیست که این دو وضعیت همیشه به هم مرتبط هستند. اغلب مردان با BPH دچار سرطان پروستات نمی شوند.هرچند که ، نشانه های اولیه در هر دو وضعیت مشابه می باشد ، شما باید یک پزشک را ببینید تا این نشانه ها را ارزیابی کند.
آیا BPH یک بیماری جدی است؟
به خودی خود ، BPH یک بیماری جدی نیست،جز اینکه نشانه ها آنقدر پر زحمت شوند که شما از زندگی لذت نبرید. ولی BPH می تواند منجر به مشکلات جدی شود. یکی از مشکلات عفونت ادراری است.
به طور کلی اگر شما نمی توانید ادرار کنید ، شما باید کمکهای پزشکی دریافت کنید.این اغلب در مردانی اتفاق می افتد که حساسیت به دارویی دارند.
در موارد نادر ،BPH و مشکلات دائمی ادراری می تواند منجر به صدمات کلیوی شود.
چه آزمایشاتی پزشک من سفارش می دهد؟
چند تست است که پزشک را در شناسایی مشکل و تصمیم برای بهترین درمان کمک می کند.
- معاینه مقعدی توسط انگشت. این معاینه اولین آزمایشی است که انجام می شود.پزشک دست کش پوشیده و انگشت خود را به داخل مقعد فرد بیمار فرو برده و قسمتی از پروستات که نزدیک آن است را احساس می کند. این معاینه یک ایده کلی از اندازه و وضعیت پروستات را خواهد داد.
- آزمایش خون. پزشک ممکن است یک نمونه از خون شما را برای آنتی ژن خاص پرستات (PSA) prostate- specific antigen. اگر PSA شما بالا است این ممکن است یک علامت باشد که شما ممکن است سرطان پروستات داشته باشید.اما این آزمایش کامل نیست. خیلی از مردان با میزان بالای PSA سرطان پروستات را ندارند.
- تصویر برداری. دکتر ممکن است تصویری را از پروستات شما داشته باشد که از رادیولژی یا سونو گرافی استفاده می کند.یک عکس IVP(intravenous pyelogram) یک عکس برداری توسط اشعه ایکس از مجاری ادراری. برای یک IVP ، ماده حاجب به داخل داخل سیاهرگ تزریق می شود.بعد از آن،وقتی که رنگ از خون شما می گذرد و وارد ادرار می شود،بر روی x-ray نشان داده می شود. در روش سونوگرافی از مقعد یک وسیله کاوشگر را به داخل مقعد فرو برده ،و به وسیله امواج صدای برگشتی پروستات را بررسی می کنند.
-مطالعه جریان ادرار. ممکن است از شما خواسته شود که در وسیله خاصی ادرار کنید که اندازه گیری می کند که با چه سرعتی ادرار جریان می یابد. کاهش جریان به معنی این است که شما BPH دارید.
- سیستوسکوپی. راه دیگر دیدن مشکلات از داخل به وسیله سیستکوپ است، که یک لوله نازک است با عدسی های شبیه یک میکروسکوپ. لوله به داخل مثانه از طریق پیش ابراه فرو برده می شود در حالی که پزشک از طریق سیستوسکوپ نگاه می کند.
BPH چگونه درمان می شود؟
چند درمان در دسترس است. شما باید با پزشک خود کار کنید برای پیدا کردن یکی از بهترین روشها .
- انتظار و مراقبت. اگر شما دارای نشانه هایی هستید که زیاد شما را به زحمت نمی اندازد، شما ممکن است انتخاب کنید که با آنها بسازید تا اینکه هر روز قرص مصرف کنید و یا اینکه جراحی داشته باشید. ولی شما باید برنامه های منظم چک آپ داشته باشید که مطمئن شوید وضعیت شما بدتر نمی شود. با انتظار و مراقبت ، شما می توانید اماده برای انتخاب یک درمان به زودی که شما نیاز دارید باشید.
- دارو. در سالهای اخیر، دانشمندان چند دارو را توسعه داده اند که که پروستات را چروکیده یا شل می کند و از سد کردن مجرای ادراری جلوگیری می کند.
- روش های غیر جراحی. تعدادی وسایل ابداع شده اند که قسمت هایی از پروستات را برمی دارند.این روش ها معمولا در کلینیک ها و بیمارستان ها بدون بستری شبانه انجام می شود. این اعمال از طریق مجرای پیش آبراه انجام می شود ، که هدف پزشک رسیدن به محل از طریق پیش اب راه است.
وسیله های پزشک شامل لوله های ظریفی است که از طریق آن حرارت کنترل شده را به مناطق کوچکی از پرستات آزاد می کنند. یک ژل ممکن است به پیش ابراه مالیده شود که از درد و ناراحتی جلوگیری کند. شما ممکن است احتیاج به داروهایی که شما را به خواب ببرد نداشته باشید.این رویه موسوم به حرارت درمانی به روش میکرو ویو از طریق پیش ابراه Transurethral microwave thermotherapy(TUMT) و روش قطع و سایش از طرق پیش آبراه Transurethral needle ablation(TUNA).
- درمان های جراحی. جراحی برای برداشتن قطعه ای از پروستات می تواند از طریق پیش اب راه یا به وسیله جراحی باز انجام گیرد،که نیاز به برش پوست بالای قاعده الت دارد . پزشک شما ممکن است جراحی باز را توصیه کند اگر پروستات شما به طرز بخصوصی بزرگ باشد.
شایعترین جراحی موسوم به برش پروستات از طریق پیش ابراه استTransurethral resection of the prostate(TURP) در این روش جراح به وسیله وارد کردن یک لوله باریک قطعه هایی از پروستات را زیر نظر مستقیم دید به وسیله یک حلقه سیمی از طریق سیستوسکوپ کنده و بیرون می آورد.TURP و جراحی باز هر دو نیاز به بیهوشی عمومی و ماندن در بیمارستان دارد.
آیا TURP شبیه برداشتن پروستات است؟
خیر، TURP و دگر روند های برای BPH برداشتن مقدار کافی بافت پروستات برای رفع مانع از جلو ادرار است.در موارد کمی پروستات ممکن است دوباره رشد کند و مشکلات ادراری باز گردد. شما باید چک کردن پروستا را هر ساله ادامه دهید حتی بعد از جراحی تا مطمئن شوید که BPH یا سرطان پروستات توسعه نمی یابد.
برداشتن پروستات ، prostatectomy معمولا فقط برای توقف گسترش سرطان پروستات انجام می شود.
عوارض جانبی درمان های پروستات چیست؟
جراحی برای Transurethral resection of the prostate(TURP) در این روش جراح به وسیله وارد کردن یک لوله باریک قطعه هایی از پروستات را زیر نظر مستقیم دید به وسیله یک حلقه سیمی از طریق سیستوسکوپ کنده و بیرون می آورد.TURP و جراحی باز هر دو نیاز به بیهوشی عمومی و ماندن در بیمارستان دارد.
آیا TURP شبیه برداشتن پروستات است؟
خیر، TURP و دگر روند های برای BPH برداشتن مقدار کافی بافت پروستات برای رفع مانع از جلو ادرار است.در موارد کمی پروستات ممکن است دوباره رشد کند و مشکلات ادراری باز گردد. شما باید چک کردن پروستا را هر ساله ادامه دهید حتی بعد از جراحی تا مطمئن شوید که BPH یا سرطان پروستات توسعه نمی یابد.
برداشتن پروستات ، prostatectomy معمولا فقط برای توقف گسترش سرطان پروستات انجام می شود.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:40 PM
نصف جمعیت جهان هر سال حداقل یک بار دچار کمر درد می شوند


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=922ffaaf7367252e2196e03163eb9d7d
کمردرد، شایع ترین مشکل مردم جهان
کمردرد یکی از شایعترین مشکلات مردم جهان است و گفته می شود که سالانه حدود ۵۰ درصد ساکنان کره زمین یعنی رقمی بیشتر از ۳ میلیارد نفر حداقل یک بار دچار کمر درد می شوند.
ورزش می تواند موجب بهبود کمر درد شود اما به شرطی که بصورت درست انجام شود. البته برخی از ورزشها می توانند کمر درد را بدتر کنند.
دانشگاه میشیگان آمریکا با انتشار نتیجه یک تحقیق گسترده خود ضمن اشاره به این که قبل از آغاز هر گونه فعالیت ورزشی بهتر است با پزشک خود مشورت کنید، توصیه های زیر را برای ورزش پس از بهبود کمر درد دارد: – وزرشهایی که صدمه کمتر دارند مانند شنا، راهپیمایی و دوچرخه سواری معمولا برای کمر درد سالم تر هستند.
- اگر قبل از ورزش گرفتگی عضلات دارید حمام گرم قبل از ورزش کمک کننده است .
- لباس گشاد و راحت بپوشید و کفش ورزشی مناسب استفاده کنید.
- هر ورزشی که موجب درد می شود باید متوقف شود.
- از ورزشهای شکم ، چرخش لگن ، رساندن دست به نوک پا و هر گونه ورزشی که موجب خم شدن کمر به سمت عقب می شود خودداری کنید.
- فوتبال ، والیبال و ورزشهای از این قبیل ممنوع است .
- از هر گونه فعالیتی که به کمر فشار زیاد وارد می کند مانند بلند کردن وزنه های سنگین خودداری کنید

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:40 PM
بررسی مشکلات ناشی از اضافه وزن و چگونگی مقابله با آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=a5c0fbc736d276dfcf6f84e2efceaf82
http://pezeshkan.org/wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gifاضافه‌وزن و مشکلات ناشی از آن

اگر از شکل بدن خود، به‌خصوص در ناحیه شکم ناراضی هستید، باید بدانید که تنها پرداختن به ورزش‌هائی که بر روی یک ناحیه از بدن متمرکز می‌شود کافی نیست و فایده چندانی هم ندارد. بلکه این ورزش برای تأثیر واضح و آشکار باید در کنار ورزش‌هائی برای تمام بدن انجام شود زیرا بدن نمی‌تواند چربی را تنها در یک ناحیه از بین ببرد و شما نمی‌توانید تنها با ورزش دادن یک نقطه از بدن خود و رها کردن باقی بدن به نتایج دلخواه دست یابید.

به این ترتیب اگر از داشتن شکمی بزرگ یا شل و افتاده رنج می‌برید، قبل از این‌که مخارج سنگینی برای خرید وسائل ورزشی دراز و نشست و ابزارهای مخصوص کوچک‌کننده شکم بپردازید، کار تناسب اندام را با ساده‌ترین شکل ورزش که رایگان هم هست، شروع کنید: راه رفتن و دویدن!
البته فراموش نکنید که این ورزش‌ها کل بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهند و بعدها برای شکم هم باید حرکات مخصوصی انجام دهید. اگر شکم شما شل‌تر و برآمده‌تر از چیزی است که می‌خواهید، به احتمال زیاد در بدن شما نواحی دیگری هم وجود دارند که باید ورزیده و محکم شوند. برای دستیابی به شکمی صاف، تمام بدن شما باید لاغرتر شود.
● تمام بدن باید لاغر شود!
کار را با انجام دادن ورزش‌های سریعی که تعداد ضربان قلب را افزایش داده و سوخت‌وسوز بدن را بهبود می‌بخشند، آغاز کنید، سه مرتبه پیاده‌روی سریع در هفته راه‌حل مناسبی برای دستیابی به این هدف است. این کار نه تنها کالری می‌سوزاند بلکه برای قلب هم بسیار مفید است.
یک نکته مهم این‌که به یاد داشته باشید انجام دادن تمرین‌های ورزشی و داشتن رژیم غذائی موجب نمی‌شود که در مدت بسیار کوتاهی لاغر شده یا شکمی صاف پیدا کنید. همان‌طور که در مدت بسیار کوتاهی لاغر شده یا شکمی صاف پیدا کنید. همان‌طور که شما یک شبه این شکم را پیدا نکرده‌اید، نمی‌توانید آن را یک شبه از بین ببرید. پس بردبار باشید و به تمرین ادامه دهید. اگر قصد دارید به منظور خاصی ـ ازدواج، شرکت در مراسمی مهم و … ـ از وزن خود بکاهید، برای به‌دست آوردن نتیجه مطلوب، لااقل سه تا شش ماه قبل از این مراسم کار را شروع کنید چون بدون شک یک هفته کافی نخواهد بود!
● چند نکته
۱) خوردن و ورزش کردن:
ورزش پرس شکم همراه با رژیمی کم چربی، برای تناسب عضلات شکم بسیار خوب است. اما عده بسیاری تصور می‌کنند که می‌توانند در طول روز هرچه می‌خواهند بخورند و هنگام عصر ۱۰۰ پرس شکم انجام داده و تمام غذاهای چربی که در طول روز مصرف کرده‌اند را بسوزانند. اگر شما مصرف چربی خود را کاهش ندهید، هرچه ورزش کنید فایده‌ای نخواهد داشت و شما نه تنها هیچ نتیجه مثبتی نخواهید گرفت، بلکه ممکن است شکم بزرگ‌تری هم پیدا کنید. چرا؟ چون به این ترتیب در حال شکل‌دهی و محکم کردن چربی‌های روی عضلات خود خواهید بود.
۲) لاغری موضعی:
واقعیت این است لاغری موضعی تقریباً موجب خارجی ندارد. شما نمی‌توانید از بدن خود انتظار داشته باشید که در اثر غذا خوردن صحیح و انجام حرکات ورزشی تنها در بعضی مواضع لاغر شود. بالا رفتن سوخت‌وساز بدن، چربی‌های ذخیره شده در کل بدن را مصرف می‌کد و اشخاصی که تصور می‌کنند با داشتن رژیم غذائی تنها صورتشان لاغر می‌شود یا تنها کمرشان گود می‌شود، باید بدانند که چربی در تمام بدن آنها رو به کاهش است، اما این کاهش در بعضی مواضع سریع‌تر و در بعضی مواضع که چربی بیشتری داشته و متراکم‌تر است، دیرتر آشکار می‌شود. اما خبر خوب این‌که شما می‌توانید با انجام دادن حرکات ورزشی صحیح این سوختن در مواضع مذکور را سرعت بخشیده و زودتر به تناسب اندام دست یابید.
این تمرین ساده برای افزایش سوخت‌وساز بدن و افزایش سریع متابولیسم که به سوزاندن کالری بیشتر و عملکرد منظم‌تر منجر می‌شود، را انجام دهید.
۱) ۳۰ ثانیه یک حرکت ورزشی سریع ـ مانند دو درجا یا طناب زدن ـ انجام دهید.
۲) یک دقیقه به انجام حرکتی متوسط ـ مانند دوی آهسته یا قد‌م‌رو سریع حتی درجا ـ بپردازید.
۳) این مراحل را ده مرتبه تکرار کنید (مجموعاً حدود ۱۵ دقیقه)
۴) به مدت ۳ تا ۵ دقیقه با انجام حرکات کششی آرام، بدن را خنک کنید.
به یاد داشته باشید که افزایش سوخت‌وساز یا متابولیسم، کالری‌های اضافه در کل بدن را از بین می‌برد و در کنار رژیم غذائی صحیح تمام بدن، از جمله شکم را متناسب خواهد کرد.
اگر علم دروغ نگفته باشند، چاقی وضعیتی ناسالم، پرخرج و به سرعت در حال رشد است. طبق تحقیقی که توسط بررسی‌های سلامت عمومی و آزمایشات غذائی انجام گرفت، مشخص شد که ۶۵ درصد از آمریکائی‌ها دچار اضافه‌وزن و چاقی هستند. با بالا رفتن این آمار، مشکلات سلامتی مرتبط با آن و هزینه‌های پزشکی نیز بالاتر می‌رود که برآورد می‌شود در ایالات متحده سالانه چیزی در حدود ۱۵۰ بیلیون دلار باشد. با وجود ۱۵ درصد بچه‌های آمریکائی که دچار چاقی هستند، گمان نمی‌رود که این مشکل به زودی برطرف شود. بگذارید ابتدا کمی در مورد معنا و مفهوم اضافه‌وزن و چاقی صحبت کنیم.
هر فرد یک محدوده وزن سلامتی دارد و اگر از این محدوده فراتر رود، عوارض و عواقب جسمی قابل توجهی برای او به دنبال خواهد داشت.
درجه‌ای که از این محدوده بیرون بروید تعیین می‌کند که دچار اضافه‌وزن هستید یا چاق به شمار می‌روید. متخصصین سلامتی عقیده دارند که اگر وزنتان ۲۰ درصد بالاتر از این محدوده باشد، فردی چاق به حساب خواهید آمد اما آنها که اضافه‌وزن دارند، وزنشان کمتر از ۲۰ درصد بالاتر از این محدوده است. با این‌که چاقی مشکلات بسیار بیشتری را به دنبال خواهد داشت، اما آنها که مبتلا به اضافه‌وزن هستند نیز چندان از این خطرات دور نیستند.
حال که مفهوم اضافه‌وزن برایتان مشخص شد، بهتر است به بررسی مشکلات و خطرات خاص مربوط به این افراد بپردازیم.
● اضافه‌وزن موجب ابتلا به بیماری‌های قلبی می‌شود
هرچه اضافه‌وزنتان بیشتر باشد، خطر مرگ‌های زودرس نیز در شما افزایش خواهد یافت. حملات قلبی اولین عامل مرگ در میان مردان آمریکائی مشخص شده است. رابطه بین اضافه‌وزن و بالا رفتن احتمال حملات قلبی به این بستگی دارد که بدن چه‌طور به این افزایش مصرف چربی واکنش نشان می‌دهد. به‌طور طبیعی، بدن میزان ثابتی آب، کربوهیدرات، چربی و پروتئین به همراه ویتامین‌ها و مواد معدنی در خود نگه می‌دارد. بالا بودن غلظت چربی کلی بدن، سطح سدیم، کلسترول و چربی تری‌گلیسیرید را در جریان خون بالا می‌برد. یکی از کاهنده‌های خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، با کلسترول بد و ناسالم جایگزین می‌شود. نتیجه آن می‌تواند بیماری قلبی کرونری باشد که می‌تواند منجر به حملات قلبی شود.
اضافه‌وزن هم‌چنین فشار خون را نیز بالا می‌برد و باعث می‌شود قلبتان سخت‌تر کار کرده و احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی در شما افزایش یابد. یکی دیگر از عواقب خطرناک اضافه‌وزن بالا رفتن احتمال دردهای سینه مربوط به آنژین (گلودرد) و مرگ‌های ناگهانی ناشی از حملات قلبی (که بدون نشانه‌های قبلی اتفاق می‌افتد) باشد.
● اضافه‌وزن موجب ابتلا به سرطان می‌شود
هورمون‌ها کلید رابطه بین اضافه‌وزن و خطر ابتلا به سرطان هستند. تحقیقی که در ژورنال پزشکی نیوانگلند چاپ شده بود، این‌طور نتیجه‌گیری می‌کرد که همه انواع سرطان‌ها در افرادی‌که حجم بدنشان بیشتر است، شایع‌تر می‌باشد. حجم بدن فقط با نرخ رهائی از سرطان در ارتباط نیست که در افراد چاق و سنگین‌تر پائین‌تر است. برای محکم کردن این بحث، ژورنال پزشکی نیوانگلند خاطر نشان می‌کند که ۱۵% از مرگ‌های ناشی از سرطان، با داشتن اضافه‌وزن در ارتباط بوده است.
● اضافه‌وزن موجب ابتلا به سنگ صفرا می‌شود
رابطه دقیق بین وزن بدن و سنگ صفرا کاملاً قطعی نیست اما سنگ صفرا در افرادی‌که اضافه‌وزن دارند بیشتر ایجاد می‌شود و ریسک ابتلا به سنگ صفرا در این افراد هفت مرتبه بالاتر از افرادی است که وزن عادی دارند. سنگ صفرا ذرات سختی در کیسه صفرا است که باعث درد در ناحیه شکم و حالت تهوع می‌شود. گرچه این بیماری به اندازه بیماری‌های قلبی و سرطان مشکل‌ساز نیست، اما هنوز هم برای درمان آن نیاز به عمل جراحی است که برداشتن کل کیسه صفرا معمولاً بهترین و کارآمدترینروش است.
اطلاعاتی که سنگ صفرا را با وزن بدن ارتباط می‌دهد برپایه ساخت و ترکیب این سنگ‌ها بنا شده است که از رنگدانه‌های صفرا و کلسترول تشکیل شده است.
ترکیب کلسترول از کلسترول اضافی که بدن به آن نیاز ندارد ساخته شده است. تحقیقات و مطالعات مقایسه‌ای بین رژیم‌های غذائی نشان می‌دهد که در رژیم‌هائی که در آن بیشتر از چربی‌های حیوانی و قند استفاده می‌شود و مقدار فیبر و سبزیجات مصرفی در آن کم است، سنگ صفرا بیشتر اتفاق می‌افتد. واکنش خودکار به ترس از سنگ صفرا اصلاح رژیم غذائی سات اما یادتان باشد پائین آوردن سریع وزن هم می‌تواند احتمال ایجاد سنگ صفرا را افزایش دهد. بهترین روش، کاهش تدریجی وزن، ورزش و فعالیت جسمانی بیشتر و افزایش مصرف ویتامین C در رژیم غذائیتان می‌باشد.
● اضافه‌وزن موجب ابتلا به دیابت می‌شود
با بالا رفتن تعداد افرادی‌که اضافه‌وزن دارند، آمار ابتلا به دیابت نیز بالا می‌رود. در حال حاضر، بیش از ۷۵ میلیون آمریکائی به دیابت مبتلا هستند. از آن‌جا که داشتن اضافه‌وزن می‌تواند با ابتلا به دیابت نوع Iو II، مشکلات دیگری نیز برای افراد ایجاد کند، می‌توان آن را عامل مستقیم در ابتلا به دیابت نوع II دانست.
دیابت نوع II با مقاومت انسولین مشخص می‌شود و احتمال ایجاد این بیماری در شما بر عوامل خطرزائی مثل این‌که چه‌قدر اضافه‌وزن داشته باشید، چه مدت دچار اضافه‌وزن هستید و چربی‌های اضافی در کدام قسمت از بدنتان انباشته شده است، می‌باشد.
وزن بدن و شروع دیابت نوع II برپایه رابطه سلول‌های چربی و انسولین با یکدیگر در ارتباط هستند. سلول‌های بدن شما برای آوردن گلوکز به انسولین نیاز دارند اما سول‌های چربی مقاومت بیشتری در مقابل انسولین دارند و میزان بالائی از گلوکز غیرلازم را در جریان خون می‌گذارند و انرژی کافی و مورد نیاز برای سلول‌ها را فراهم نمی‌کنند.
خوشبختانه، انجمن دیابت در آمریکا، اظهار می‌دارد که ۱۵۰ دقیقه ورزش در هفته و کاهش ۷ـ۵ درصد از وزن بدن می‌تواند خطر ابتلا به دیابت را در شما تا ۵۸ درصد پائین بیاورد. این خبری بسیار دلگرم‌کننده است اما رابطه بین اضافه وزن و دیابت نوع II را نباید به هیچ‌عنوان نادیده انگاشت.
● اضافه‌وزن موجب ابتلا به سکته می‌شود
سکته جزء ۵ عامل اول مرگ است. زمانی‌که بین ذخیره خون مغز وقفه ایجاد شود، خطر فوری برای فرد به دنبال خواهد داشت. گرچه عوامل خطرزای دیگری نیز وجود دارند، اما سکته نیز مستقیماً با چاقی و اضافه‌وزن در ارتباط است. ژرونال اینترنال‌مدیسین تحقیقی را منتشر می‌کند که نشان می‌دهد افرادی‌که ۲۰ درصد اضافه‌وزن دارند، تا ۵۰ درصد احتمال ابتلا به سکته در آن بیشتر است. این تحقیق هم‌چنین توضیح می‌دهد که اضافه‌وزن بالای ۲۰ درصد این خطر را دوچندان می‌کند.
با توجه به این آمار، دانستن رابطه بین وزن و سکته اهمیت زیادی پیدا می‌کند. مهم‌ترین تأثیر آن این است که اضافه‌وزن با نازک کردن شریان‌های خونی بر آنها تأثیر می‌گذارد. رگ‌های خونی زمانی‌که نازک‌تر می‌شوند، ایجاد لخته در آنها ساده‌تر شده که می‌تواند بعدها منجر به ایجاد سکته شود.
نازک شدن رگ‌های خونی می‌تواند با بالا رفتن فشار خون، پائین بودن فعالیت بدنی و رژیم‌های غذائی که حاوی مقدار زیادی کلسترول هستند، در ارتباط باشد. متأسفانه، برخی از افرادی که اضافه‌وزن دارند به‌طور منظم ورزش نمی‌کنند و به طرز قابل توجهی احتمال ایجاد سکته را در آنها بالاا می‌برد. اصلاح رژیم غذائی و ورزش می‌تواند بعدها خطر ایجاد سکته را در این افراد پائین بیاورد.
دانش ورزش

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:41 PM
آشنایی با سرطان کبد


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=e83682b77a98bf0d7864c3510fade852
سرطان کبد
سرطان کبد رشد خارج از کنترل سلول های بدخیم در کبد، سرطان کبد ممکن است به طور اولیه از سلول های غیرطبیعی کبدی یا مجاری صفراوی منشأ گرفته یا از گسترش سرطان عضوی دیگر به کبد ناشی گردد (متاستاز).
شایع ترین این سرطان های گسترش یابنده به کبد عبارتند از سرطان های رکتوم ، کولون ، ریه ، پستان ، پانکراس ، مری و پوست (ملانوم بدخیم ). سرطان کبد در همه سنین ممکن است بروز کند ولی در مردان بالای ۶۰ سال شایع تر است .
علایم شایع
کاهش اشتها و کاهش وزن
وجود توده ای دردناک در طرف راست بالای شکم
درد قسمت فوقانی شکم
تب خفیف ، معمولاً زیر ۳/۳۸ درجه سانتیگراد
زردی چشم ها و پوست (گاهی )
تورم شکم در اثر احتباس مایع (گاهی )
خواب آلودگی
علل
نامشخص . این سرطان در جمعیت هایی که میزان بروز هپاتیت ویروسی و سایر بیماری های مزمن کبدی در آنها بالاست شایع تر است .
عوامل افزایش دهنده خطر
بیماری اولیه کبد نظیر سیروز کبد
مصرف استروییدهای آنابولیک
مصرف بیش از از حد الکل
سابقه عفونت هپاتیت ب
مصرف طولانی مدت قرص های ضدبارداری
هموکروماتوز
اختلالات متابولیسمی
سنگ صفراوی ، کیست کلدوک ، کلونورکیازیس (آلودگی با یک کرم کبدی شایع در خاور دور( شرق آسیا)
پیشگیری
واکسیناسیون هپاتیت ب و ارائه آموزش در مورد پیشگیری برای جمعیت پرخطر از نظر ابتلا
غربالگری سرطان و تشخیص زودرس در مورد جمعیت پرخطر (با آزمایشی که آلفافیتوپروتئین یا AFP نامیده می شود)
عواقب موردانتظار
این سرطان در حال حاضر غیرقابل علاج بوده و در مدت کوتاهی منجر به مرگ می گردد. با این حال درد بیماران با درمان قابل کنترل است . معمولاً برای درمان این بیماری اقدام می شود، اگرچه احتمالاً ناموفق است .
تحقیقات علمی درباره علل و درمان این سرطان ادامه دارد و این امید وجود دارد که درمان هایی مؤثرتر و نهایتاً علاج بخش در آینده ارایه گردند.
عوارض احتمالی
احتباس سدیم ، که باعث تجمع مایع در شکم و قسمت های پایینی بدن می گردد که این خود تهدیدکننده حیات است .
نارسایی کلیه
مرگ در اثر اختلال عملکرد کبد
گسترش سرطان به اعضای دیگر
درماناصول کلی
بررسی های تشخیصی گوناگونی برای اثبات تشخیص این بیماری ممکن است استفاده شود که عبارتند از آزمایش های خون ، نمونه برداری کبد، عکس ساده ، سونوگرافی ، سی تی اسکن ، ام آرآی ، آرتریوگرافی ، آنژیوگرافی و آزمون های رادیواکتیو.
در مراقبت این بیماران ، مراقبت های حمایتی طبی جامع و حمایت های روانی هر دو باید مدنظر قرار داشته باشد.
داروهای ضدسرطان و اشعه درمانی اغلب تجویز می شود. این درمان ها ممکن است تا حدودی تسکین بخش باشند ولی علاج بخش نیستند (درمان های تسکینی ).
بسته به نوع و گسترش تومور جراحی جهت برداشت تومور ممکن است توصیه گردد.
پیوند کبد برای بعضی بیماران ممکن است در نظر گرفته شود.
داروها
داروهای ضدسرطان که ممکن است سرعت پیشرفت بیماری را کاهش دهد.
مسکن ها
آنتی بیوتیک ها در صورت عفونت زمینه ای کبد
فعالیت
محدودیتی وجود ندارد. تا حد توان به فعالیت های سابق خود ادامه دهید.
با پیشرفت بیماری ممکن است مراقبت های آسایشگاهی به صورت سرپایی یا بستری توصیه گردد.
رژیم غذایی
رژیم پرانرژی و کم پروتئین
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم سرطان کبد، به ویژه کاهش وزن توجیه نشده ، تب خفیف یا وجود توده شکمی ، باشید.
بروز تورم شکم در طی درمان
اگر دچار علایم جدید وغیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:42 PM
دلیریوم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=cc71e9d6d7baf4f10dfdd98a054d74e9
دلیریوم
شکایات منجر به مراجعه
• خانواده‌ها ممکن است به جهت سردرگمی یا برآشفتگی بیمار تقاضای کمک کنند.
• دلیریوم ممکن است در بیمارانی که به سبب مشکل طبی بستری می شوند، رخ دهد.
• بیمار ممکن است هراسناک به‌نظر رسیده یاهمکاری نداشته باشد.
نماهای تشخیصی
سردرگمی: بیمار اغلب گیج به نظر می رسد وتلاش می‌کند محیط اطراف خودرادرک کند.
ابرگرفتگی تفکریا آگاهی، که اغلب همراه است با:
اختلال حافظه
بر آشفتگی یا کندی
ناراحتی هیجانی
فقدان جهت یابی
سرگردانی
شنیدن صداهایی (توهمات شنوایی)
انزوا از دیگران
توهمات بینایی یا خطاهای ادراکی بینایی(illusions)
بدبینی
اختلال درخواب (معکوس شدن الگوی خواب)
اختلال در توجه
علایم تحریک سیستم اتونوم (نظیر تعریق- تپش قلب)
- علایم اغلب به سرعت به وجود آمده وممکن است از ساعتی به ساعت دیگر تغییر یابند.
- این حالت هم ممکن است دربیمارانی که پیش‌تر حالت روانی طبیعی داشته اند ایجادشود وهم در کسانی که دچار دمانس بوده‌اند.
- دربیماران مسن ویا مبتلایان به دمانس، استرس‌های خفیف (نظیر مصرف دارو یا عفونت‌های جزیی) می‌تواند ایجاد دلیریوم کند.
تشخیص افتراقی
سعی کنید که هر نوع علل جسمی سردرگمی راشناخته واصلاح کنید.علل رایج عبارتند از:
- مسمومیت یا بازگیری الکل
- مسمومیت یا بازگیری دارویی(ازجمله داروهای تجویز شده به وسیله پزشک )
- عفونت‌های شدید
- ضربه به سر
- هیپوکسی
- صرع
- تغییرات متابولیک (حملات کتو اسیدوز دیابتی DKA، بیماری کبدی،کم آبی بدن Dehydration)
- حملات DKA یا اغمای هیپر اسمولار
درصورتی‌که علایم تداوم یابند یا هذیان‌ها واختلال‌های تفکرغالب باشند، به بخش مربوط به اختلال‌های سایکوتیک حاد F32 رجوع شود.

اطلاعات مورد نیاز برای بیمار وخانواده
تکلم یا رفتار عجیب نشانه بیماری طبی است و نشان دهنده اختلال روان‌پزشکی پایدار نمی‌باشد.
مشاوره با بیمارو خانواده
۱٫ اقداماتی درجهت جلوگیری ازصدمه رسانیدن به خود یا اطرافیان (نظیردور کردن اشیا خطرناک از دسترس بیمار ‌درصورت نیاز به فیکس کردن بیمار) انجام دهید.
۲٫ ملاقات‌های حمایت‌گرانه با افراد آشنا ممکن است در جهت کاستن از سردرگمی بیمارکمک کننده باشد.
۳٫ برای کاهش سردرگمی زمان و مکان را به طور مرتب به بیمار یادآوری کنید.
درمان دارویی
۱) از استفاده از داروهای خواب آور یا آرام بخش احتراز کنید. (به جز برای درمان بازگیری الکل یا داروهای آرام بخش)
۲) درصورتی‌که استفاده از داروهای ضدروان‌پریشی برای کنترل برآشفتگی لازم باشد. می‌توان آن‌ها را تجویز کرد (برای مثال هالو پریدول۲-۱میلی گرم خوراکی یا تزریقی تا سقف سه باردرروز )
۳) به عوارض جانبی داروها (داروهای با خصوصیت آنتی کولینرژیک وداروهای ضدپارکینسون موجب ایجاد دلیریوم شده یا آن را تشدید می‌کند) وبه تداخلات دارویی توجه کنید.
مشاوره با متخصص
ممکن است بستری کردن بیمار به علت آشفتگی یا به علت بیماری طبی منجر به دلیریوم لزوم پیداکند. میزان مرگ ومیر همراه با دلیریوم قابل توجه است. ممکن است نیاز باشد تا بیماران را به منظور تشخیص ودرمان بیماری طبی زمینه در بخش‌های مرتبط بستری کرد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:43 PM
اختلال‌های مصرف الکل


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=135846ff4334f995d97f85435193c818
اختلال‌های مصرف الکل
شکایات منجربه مراجعه
• خلق افسرده
• عصبی شدن
• بی خوابی
• عوارض جسمی مصرف الکل (زخم معده، گاستریت،بیماری کبدی)
• حوادث وجراحات ناشی از مصرف الکل
نکته: ممکن است گاهی اوقات مصرف الکل را منکر شودیا مقدار آن را کم‌تر از معمول گزارش کند.
• مشکلات قانونی یا اجتماعی ناشی از مصرف الکل (مشکلات زناشویی، ‌ازدست دادن شغل)
• علایم بازگیری الکل (تعریق، لرزش، کسالت صبحگاهی، توهمات و تشنج)
• خانواده ممکن است زودتر از بیمار تقاضای کمک کند (برای مثال تحریک‌پذیر بودن در منزل، ازدست دادن شغل)
نماهای تشخیصی
نشانه‌های مصرف مضر الکل
مصرف زیاد الکل
تداوم مصرف باوجود صدمه جسمی واضــــح (برای مثال بیماری کبدی، خون‌ریزی گوارشی)،‌ صدمه روانی (نظیر اضطراب وافسردگی ) یاعواقب اجتماعی (نظیر از دست دادن شغل)
نشانه‌های وابستگی به الکل
مشکل در کنترل کردن مصرف الکل
علاقه وافر به مصرف الکل
تحمل (نوشیدن مقادیر زیاد الکل بدون ظاهرشدن مسمومیت )
بازگیری (اضطراب، لرزش، تعریق پس ازقطع مصرف )
برای برخی بیماران که فاقد موارد بالا می باشند، کاهش مصرف الکل ممکن است مطلوب باشد.
تشخیص افتراقی
علایم اضطراب یا افسردگی ممکن است با مصرف زیاد الکل رخ دهد. درصورتی‌که این‌گونه علایم پس از دوره ترک نیز ادامه یابند، به بخش مربوط به: افسردگیF32 و اضطراب منتشرF41.1 مراجعه کنید.
همچنین مصرف الکل می‌تواند اختلال‌های دیگری نظیر ترس از مکان‌های عمومی، ‌ترس‌های اجتماعی و اختلال اضطراب منتشر را پنهان کند. به همین دلیل است که افرادی که اضطراب اجتماعی دارند برای فائق آمدن بر مشکلشان به مصرف الکل روی می آورند. افراد مبتلا به PTSD نیز این‌چنین هستند. به طور کلی اختلال‌های مصرف الکل با سایر اختلال‌های روان‌پزشکی Comorbidity بالایی دارد.

اطلاعات مورد نیاز برای بیمار وخانواده
۱) وابستگی به الکل یک بیماری جدی است. قطع یا کاستن از مصرف الکل فواید روانی وجسمی را به همراه دارد.
۲) نوشیدن الکل در طی حاملگی می‌تواند به کودک صدمه بزند.
۳) دربرخی موارد مصرف مضر الکل، ‌حتا اگر علایم وابستگی وجودنداشته باشد، ‌کاهش یا قطع مصرف همیشه مطلوب است .
۴) برای بیمارانی که دچار وابستگی به الکل هستند، هدف فقط ترک الکل است.
۵) عود مصرف امری شایع است. کاهش یاقطع مصرف اغلب نیازمند اقدامات مکرراست. نتیجه اقدام، بستگی به انگیزه واعتماد به نفس بیمار دارد.
مشاوره با بیمار وخانواده
۱) برای کسانی که خواهان توقف فوری هستند:
• روز مشخصی رابرای توقف مصرف تعیین کنید.
• با بیمار در مورد روش‌های اجتناب از مصرف و همچنین راه‌های مقابله با موقعیت‌های مشکل (نظیر برخوردهای اجتماعی یا حوادث استرس آور) به بحث بپردازید.
• برای کمک به بیمار درجلوگیری از مصرف الکل، ‌درباره روش‌هایی برای کنار آمدن با حوادث استرس آور بدون استفاده از الکل ویا طرز برخورد و پاسخ‌گویی به دوستانی که هنوز الکل می‌نوشند، طرح‌های خاصی ارایه دهید.
• اعضای خانواده یا دوستانی را که از قطع مصرف الکل حمایت می‌کنند، شناسایی کنید.
۲) درصورتی‌که کاهش مصرف الکل هدفی عاقلانه تر به نظر می رسد،( یا درصورتی‌که تمایلی به قطع ندارد):
• درباب هدفی معین برای کاهش مصرف با وی مذاکره کنید (همچون این‌که بیش از دوبار در روزالکل مصرف نکند ودرهر هفته دوروز از مصرف الکل احتراز کند).
• به بحث درمورد استراتژی‌های احتراز یا کنار آمدن با موقعیت‌های خطرناک (همچون موقعیت‌های اجتماعی، حوادث استرس آور ) بپردازید.
• به معرفی روش‌های مراقبه شخصی و رفتارهایی که متضمن مصرف بی خطرتر الکل می‌باشند بپردازید (همچون محدود کردن زمان، نوشیدن آهسته تر الکل ).

۳) برای بیمارانی که درحال حاضر علاقه‌مند به قطع یا کاستن از مصرف نیستند:
• آن‌ها را طرد یا سرزنش نکنید.
• مشکلات طبی ویا اجتماعی ناشی از مصرف الکل را برایشان روشن کنید.
• برای آینده قرار ملاقاتی بگذارید تا دوباره به بحث درمورد نوشیدن الکل بپردازید.
• برخوردی غیر داورانه داشته باشید.
۴) سازمان‌های خودیاری (همچون ( Alcoholics Anonymous اغلب مفید می باشند.
درمان دارویی
برای بیمارانی که از علایم بازگیری خفیف رنج می‌برند:
پایش مکرر
‌حمایت
‌اطمینان بخشی
مصرف مایعات به حدکفایت وتغذیه مناسب کافی بوده، نیاز به دارو نمی‌باشد.
بیمارانی که سندرم بازگیری را درحد متوسط نشان می دهند:
نیازمند مصرف هم‌زمان بنزودیازپین هستند.
سم زدایی دراکثر این موارد می‌تواند به صورت سرپایی ودرمنزل انجام شود.
در مواردی که بیماردر خطر سندرم بازگیری پیچیده است:
(برای مثال: سابقه تشنج یا دلیریوم ترمنس، ‌مصرف بسیار زیاد و تحمل فراوان سومصرف مواد مشخص چندماده، اختلال روانی یا جسمانی همراه وشدید) و حمایت اجتماعی نیز ندارد یا این‌که در خطر خودکشی است، سم‌زدایی باید به صورت بستری انجام شود.
- مصرف کلردیازپوکساید به میزان ۱۰ میلی گرم توصیه می‌شود. دوز اولیه را بایدبراساس شدت علایم بازگیری تجویز کرد و محدوده این دوزاژ را می‌توان از ۵تا ۴۰ میلی گرم چهارباردرروز درنظر گرفت. تجویز چنین مقادیری مستـلزم نظارت نزدیک وماهرانه پزشک است.
گرچه از رژیم درمانی زیر به صورت فراگیر استفاده می‌شود، با این وجود انتخاب دوزاژ وطول مدت درمان منوط به شدت وابستگی به الکل وعوامل فردی (همچون وزن، جنس و عمل‌کرد کبد) است:
روزاول ودوم: ۳۰-۲۰ میلی گرم QDS
روزسوم وچهارم: ۱۵ میلی گرم QDS
روزپنجم: ۱۰ میلی گرم QDS
روزششم: ۱۰ میلی گرم QDS
روزهفتم: ۱۰ میلی گرم BD
تجویز داروهای بیمار باید توسط خانواده صورت گرفته ودر دست بیمار نباشد. درغیر این‌صورت سومصرف بنزودیازپین یا مصرف بیش از اندازه آن محتمل خواهد بود.
مصرف تیامین (۱۵۰ میلی گرم درروز، دردوزهای منقسم ) به صورت خوراکی به مدت یک‌ماه توصیه می‌شود. از آن‌جایی که تیامین خوراکی ناکافی است، درصورت بروز علایم زیر، بیمار را به سرعت به مرکزی برسانید که امکان تزریق وریدی این ویتامین رادارا هستند.
آتاکسی، گیجی، اختلال حافظه، دلیریوم ترمنس، کاهش درجه حرارت، افت فشار خون، افتالموپلژی (فلج عضلات چشمی) یا ازدست دادن هوشیاری.
- نظارت روزانه در طی روزهای اول الزامی است. پس از آن می‌توان دوز دارو را تنظیم و ارزیابی کرد که آیا بیمار دوباره مصرف الکل را ازسرگرفته است یا خیر و یا این‌که آیا علایم بازگیری جدی وجود دارد. اضطراب وافسردگی اغلب همراه با مصرف الکل وجوددارد. بیمار ممکن است جهت درمان این دواختلال به طور خودسرانه از الکل استفاده کرده باشد.
- چنانچه علایم افسردگی واضطراب با گذشت یک ماه از قطع مصرف همچنان باقی بود یا افزایش یافت به بخش افسردگی F32 و اضطراب منتشر F41.1 مراجعه کنید. در درمان افسردگی برای چنین مواردی داروهای ‎مهارکننده جذب سروتونین (SSRI) همچون فلوکستین برداروهای ضدافسردگی سه حلقه ای ارجح هستند، چراکه داروهای گروه دوم با الکل تداخل دارند.
- از آن‌جایی که احتمال سومصرف بنــزودیازپین‌ها دراین موارد بالا است، استـــفاده از این داروها دردرمان اضطراب توصیه نمی‌شود.
- دی سولفیرام ممکن است در بعضی موارد درتداوم ترک الکل کمک کننده باشد، اما نیازی به استفاده معمول نیست.
مشاوره با متخصص
بازگیری شدید از الکل (همراه با توهم وناپایداری سیستم عصبی خودکار) ممکن است نیاز به بستری دربیمارستان واستفاده ازدوز بالاتر داروهای ضداضطراب داشته باشد.
درصورت وجود اختلال روان‌پزشکی شدید یا بقای علایم اختلال روان‌پزشکی پس از سم زدایی وقطع مصرف، مشاوره با روان‌پزشک را مدنظر قرار دهید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:44 PM
اختلال‌های استفاده از مواد


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=7ace2ea48045106fb26e597e7532acd4
اختلال‌های استفاده از مواد
شکایات منجر به مراجعه
• خلق افسرده
• عصبی شدن
• بی خوابی
• عوارض جسمانی استفاده ازمواد
• حوادث یا صدمات ناشی از استفاده از مواد
• ممکن است تقاضای نوشتن نسخه جهت داروهای نارکوتیک یا دیگر داروها را بکند.
• مشکلات حقوقی یا اجتماعی ناشی از مصرف مواد (مشکلات زناشویی، ‌ازدست دادن شغل)
نکته: ممکن است منکر استفاده از مواد شده یا میزان مصرف را کم‌تر ذکر کند.
علایم بازگیری مواد عبارتنداز:
مشتقات تریاک: تهوع، تعریق، لرزش
تسکین بخش‌ها: اضطراب، ‌لرزش، توهم
محرک‌ها: افسردگی، کج خلقی (Moodiness)
- خانواده ممکن است قبل از بیمار تقاضای کمک کند(برای مثال در خانه تحریک پذیر است، شغل خودرا ازدست داده)
- انگیزه بیمار از ترک هرچه باشد، هدف از درمان، کمک به بیمار برای سالم شدن تا زمانی است که از انگیزه وکمک وحمایت کافی برای زندگی بدون مواد پیدا کند.
نماهای تشخیصی
استفاده زیاد یا مکرر
با وجود خطر جسمانی مشخص (همچون صدماتی که درحین مسمومیت حادث می‌شوند) یا عواقب اجتماعی بارز (همچون از دست دادن شغل) به استفاده ازمواد ادامه می‌دهد.
ناتوانی درکنترل مصرف یا قطع مصرف مواد
اشتیاق زیاد به استفاده از مواد
تحمل (می‌تواند مقادیر زیاد مواد را بدون این‌که مسمومیت به نظر آید، ‌استفاده کند).
بازگیری (اضطراب، ‌لرزش، یا دیگرعلایم بازگیری بعداز قطع مصرف)
تشخیص افتراقی
علایم اضطراب یا افسردگی ممکن است با مصرف زیاد مواد ایجاد شوند. درصورتی‌که این علایم بعدازدوره ترک نیز ادامه یابند، به بخش‌های مربوط به افسردگی F32 و اضطراب منتـشر F41.1 مراجعه شود.

اطلاعات مورد نیاز برای بیمار وخانواده
۱) سو مصرف مواد مشکلی راجعه ومزمن است وکنترل یا قطع آن اغلب نیازمند تلاش‌های متعدد است. عود امری شایع است .
۲) ترک قطعی را باید هدفی طولانی مدت دید. درکوتاه ومیان مدت کاهش صدمه (به ویژه کاستن از مصرف داخل وریدی) واقع بینانه است .
۳) قطع یا کاهش استفاده از مواد فواید جسمانی وروانی به‌همراه دارد .
۴) استفاده از مواد در حاملگی اثرات سو روی بچه خواهد داشت.
۵) هدف ترک می‌باشد، بیمار وخانواده باید توجه خودرا حول این محور متمرکز کنند.
۶) برای معتادین داخل وریدی، خطر ابتلا یا انتقال عفونت هپاتیت و HIVرا تشریح کنند.
مشاوره با بیمار وخانواده
۱- برای کسانی‌که خواهان توقف فوری هستند:
- روزی مشخص رابرای توقف مصرف تعیین کنید.
- درمورد روش‌های اجتناب از مصرف وهمچنین راه‌های مقابله با موقعیت‌های مشکل (نظیر برخوردهای اجتماعی یا حوادث استرس آور ) به بحث بپردازید.
- برای کمک به بیمار در جلوگیری از مصرف مواد درباره روش‌هایی برای کنار آمدن با حوادث استرس آور بدون استفاده از مواد ویا طرز برخورد وپاسخ‌گویی به دوستانی که هنوز الکل می نوشند، طرح‌های خاصی ارایه دهید.
- اعضای خانواده یا دوستانی را که از قطع مصرف مواد حمایت می‌کنند، بشناسید.
۲- درصورتی‌که بیمار تمایلی به قطع ندارد، باوی به بحث درمورد راه‌های کاستن از میزان مصرف بپردازید:
- درباب هدفی معین برای کاهش مصرف باوی مذاکره کنید(همچون حداقل سه روزفاصله بین دوره‌های استفاده از مواد)
- درمورداستراتژی‌های احترازیاکنار آمدن باموقعیت‌های خطرناک (همچون موقعیت‌های اجتماعـی حوادث استرس زا ) به بحث بپردازید.
- به معرفی روش‌های مراقبت (تداعی کننده Meditalica) شخصی (self-monitoring) یا استراتژی‌های کنترل مصرف مواد بپردازید(همچون محدود کردن زمان درمورد استفاده از مواد مخدر، استفاده از مقادیر کم‌تر)
۳- برای بیمارانی که درحال حاضر علاقه‌مند به قطع یا کاستن از مصرف نیستند:
- آن‌هارا طرد یا سرزنش نکنید.
- مشکلات طبی یا اجتماعی ناشی از مصرف مواد را برایشان روشن کنید.
- برای آینده قرار ملاقاتی بگذارید تا دوباره به بحث درمورد استفاده ا ز دارو بپردازید.
۴-برای بیمارانی که موفق نمی شوند یا عود می‌کنند:
– هرگونه موفقیت را شناسایی کرده، وآن‌راتشویق کنید.
- به بحث درمورد موفقیت‌هایی بپردازید که منتهی به عود نشدند.
- مراحل قبل را تکرار کنید.
- سازمان‌های خودامدادگر (همچون Narcotics Anonymous) اغلب مفیدمی باشند.
درمان دارویی
۱٫ دربازگیری از داروهای آرام بخش ممکن است نیاز به استفاده از داروهای ضداضطراب باشد(بنزودیازپین‌ها نظیر لورازپام ۲میلی گرم تا سقف ۴ باردرروز) اما تجویز در بیمارن سرپایی باید به دقت نظارت شود.
۲٫ بازگیری از داروهای محرک، کوکایین یا مشتقات تریاک ممکن است ناراحت کننده باشد، اما به ندرت خطرناک می‌باشد. بازگیری از مشتقات تریاک دربعضی از مراکز با استفاده از متادون درمان می‌شود.
۳٫ داروهای توهم زا ومشتقات حشیش سبب واکنش بازگیری جسمانی نمی شوند.
مشاوره با متخصص
درصورت شدت علایم ناشی از بازگیری از داروهای آرام‌بخش (همراه با توهم وناپایداری سیستم عصبی خودکار ) ممکن است به بستری کردن در بیمارستان واستفاده از دوز بالاتر داروهای ضداضطراب نیاز باشد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:44 PM
اختلال‌های روان‌پریشی (سایکوتیک) مزمن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=d938ce454fdfca07863142a87cee6833
اختلال‌های روان‌پریشی (سایکوتیک) مزمن
این اختلال‌های شامل اسکیزوفرنی‌، اختلال اسکیزوتایپال،اختلال‌های هذیانی پایدار، ‌اختلال هذیانی القایی ودیگر اختلال‌های سایکوتیک غیرعضوی است .
شکایات منجربه مراجعه
بیماران ممکن است با شکایات زیر مراجعه کنند:
مشکلاتی در تفکر یا تمرکز حواس
شنیدن صداهایی
عقاید عجیب وغریب
شکایات جسمی عجیب وغریب
مشکلات یا سوال‌هایی درمورد داروهای ضدروان‌پریشی
خانواده‌ها ممکن است به علت فقدان عواطف (apathy)،گوشه نشینی، عدم رعایت بهداشت، یارفتار عجیب درصدد یافتن کمک برآیند.
• مشکلاتی درارتباط با تحصیل یا شغل ممکن است مطرح باشند.
نماهای تشخیصی
مشکلات مزمن:
- دوری گزیدن از اجتماع
- علاقه یاانگیزه کم یا بی‌توجهی به سرووضع خود
- تفکرمختل – منعکس شده در کلام عجیب یا ازهم گسیخته
دوره‌های پریودیک:
توهم – ادراکات غلط یا تخیلی (نظیر شنیدن صداهایی)
هذیان – عقاید محکمی که آشکارا نادرست می‌باشند(نظیر این‌که بیمار با خانواده سلطنتی مرتبط است، از تلویزیون پیام‌هایی دریافت می دارد، تحت تعقیب یا گزندقراردارد.)
رفتارهای عجیب وغریب
برآشفتگی یابی قراری
تشخیص افتراقی
درصورتی‌که علایم افسردگی بارز ‌باشند(خلق پایین یا افسرده، بدبینی، عقاید گناه) به بخش مربوط به افسردگی F32 مراجعه کنید.
در صورتی‌که علایم مانیا (تهییج، خلق بالا، خودبزرگ بینی) بارز ‌باشند، به بخش مربوط به اختلال دو قطبیF31 مراجعه کنید.
مسمومیت مزمن یابازگیری از الکل یا مواد دیگر( محرک‌ها،‌توهم زاها) می‌توانند سبب علایم سایکوتیک شوند. به بخش مربوط به اختلال‌های مصرف الکلF10 واختلال‌های مصرف موادF11 رجوع شود. البته بیماران مبتلا به سایکوز مزمن نیز ممکن است خود از مواد مخدر یا الکل نیز استفاده کنند.

اطلاعات مورد نیاز برای بیمار وخانواده
۱) برآشفتگی (agitation ) و رفتار عجیب از علایم بیماری روانی است .
۲) علایم ممکن است درطول زمان ظاهرشده وازبین بروند.
۳) درمان دارویی رکن اصلی درمان این اختلال‌های است .چنین درمانی هم از مشکلات فعلی می‌کاهد وهم میزان عودراکم می‌کند.
۴) شرایط زندگی باثبات (مسکن ودرآمد) پیش نیاز بازتوانی موثراست .
مشاوره با بیمار وخانواده
۱) امنیت بیمار وخانواده اورا ارزیابی ونسبت به تضمین آن اقدام کنید(مقصود پیش‌گیری از خطرات احتمالی ناشی از بیماری است).
۲) باتفکر سایکوتیک به مجادله نپردازید. می‌توانید با عقاید بیمار مخالفت کنید، اما نباید سعی در متقاعد ساختن وی کنید.
۳) از مقابله یا انتقاد بپرهیزید. مگر در مواردی‌که به جهت رفتار مضر یا مخرب بیمار لازم باشد.
۴) توقعات غیر معمول وبیش از توانایی از بیمار مضر است، اماباید به بیماران اجازه داد تا در بالاترین سطح توانایی خود به کاریا دیگر فعالیت‌های روزمره بپردازند.
۵) به توضیح این مطلب بپردازیدکه داروها از عود بیماری جلوگیری می‌کنند.
۶) عوارض دارویی را برای بیمار وخانواده وی توضیح دهید.
درمان دارویی
۱) داروهای آنتی سایکوتیک از برآشفتگی، توهم وهذیان میکاهند(برای مثال هالوپریدول به مقدار ۵-۲ میلی گرم تا سقف سه باردر روز یا کلروپرومازین به میزان ۲۰۰-۱۰۰ میلی گرم تا سقف سه بارروزانه ). مقدار مصرف باید حداقلی باشدکه موجب تسکین علایم می‌شود. اما برخی بیماران ممکن است نیاز به مقادیر بیش‌تر داشته باشند.
۲) تا زمانی‌که علایم وجوددارند، داروهای آنتی سایکوتیک راادامه دهید. ادامه درمان به مدت حداقل ۶ ماه، بیش‌تر می‌تواند درکاستن از خطر عود موثر واقع شوند.
۳) درصورتی‌که داروی آنتی سایکوتیک تزریقی طویل الاثر در دسترس باشد، ‌می‌تواند خطر علایم عودکننده را کاهش دهد.
۴) اثرات جانبی حرکتی (سفتی عضلانی، لرزش،اسپاسمهای عضلانی) می‌تواند رخ دهد ودراین صورت چنین حالاتی را باید باداروهای ضدپارکینسون درمان کرد(برای مثال با بایپریدین ۱میلی گرم تا سقف سه باردر روز).
مشاوره با متخصص
۱)درصورت امکان، برای کلیه موارد جدیداختلال روان‌پریشی مشاوره رامدنظر قرار دهید.
۲) افسردگی ومانیا که همراه با علایم روان‌پریشی بروز می‌کند، ممکن است به درمان دیگری نیاز داشته باشند.درصورت امکان، جهت مشخص کردن تشخیص وشروع بهترین درمان مشاوره را مدنظر قرار دهید.
۳) برآشفتگی که برای بیمار،‌خانواده یا اجتماع مخاطره آمیز باشد، نیازمند بستری کردن دربیمارستان یا نظارت نزدیک است.
۴) هنگام بروز عوارض شدید دارویی از نوع حرکتی مشاوره رامدنظر قرار دهید.
۵) درصورتی‌که بیمار در درمان همکاری نمی‌کند،‌عوارض جانبی مشکل ساز وجودداشته یا امکان درمان در منزل به هر شکل وجود دارد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:45 PM
اختلال‌های روان‌پریشی (سایکوتیک) حاد


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=c4cee37e071f74be1edb0e182589e67f
اختلال‌های روان‌پریشی (سایکوتیک) حاد
شکایات منجر به مراجعه
بیماران ممکن است حالات زیرراتجربه کنند:
شنیدن صداها
ترس‌ها یا عقاید عجیب وغریب
سردرگمی(Confusion)
خانواده‌ها ممکن است به دلیل تغییرات غیرقابل توجیه دررفتار جویای کمک شوند. چنین تغییراتی شامل رفتار عجیب یا رعب آور می‌شود(گوشه گیری،‌بدبینی، تهدید).
دربالغین جوان ممکن است صرفا با تغییرات پایدار در عمل‌کرد، رفتاریا شخصیت (همچون گوشه گیری ) تظاهریابد واصولا خبری از علایم سایکوتیک بارزنباشد.
ممکن است با کاتاتونیا یا برآشفتگی (Agitation)تظاهر یابد.
نماهای تشخیصی
شروع اخیر (علایم زیر):
توهمات – ادراکات غلط یا تخیلی (نظیرشنیدن صداهایی در زمانی‌که هیچ‌‌کسی در اطراف حضورندارد.)
هذیان‌ها – عقاید آشکارا نادرستی که بیمار به آن‌ها معتقد است ولی هیچ فرد دیگری در جامعه‌ای که بیمار در آن زندگی می‌کند‌ آن‌ها را درست نمی‌داند.(برای مثال بیمار اعتقادداردکه توسط همسایگان مسموم شده است، ازطریق تلویزیون پیام‌هایی دریافت می‌کند، یا به‌طریق خاصی توسط دیگران تحت نظر می‌باشد.)
تفکر مختل- باتکلم عجیب وغریب یانامرتبط تظاهر می‌کند.
تشخیص افتراقی
اختلال‌های جسمانی که می‌توانند سبب علایم سایکوتیک شوند؛ شامل:
۱٫ مسمومیت یا بازگیری از مواد مخدر یا الکل، بیماری‌های عفونی یاتب‌دار، صرع به بخش مربوط به دلیریوم F05 مراجعه شود.
۲٫ درصورتی‌که علایم سایکوتیک عودکننده یامزمن باشند: به بخش مربوط به اختلال‌های سایکوتیک مزمن F20 مراجعه کنید.
۳٫ درصورتی‌که علایم مانیا (خلق بالا، تفکر یا تکلم سریع، خودبزرگ بینی) بارز باشند،‌بیمار ممکن است دچار یک حمله مانیک باشد به بخش مربوط به اختلال دوقطبیF31 مراجعه کنید.
۴٫ درصورتی‌که خلق پایین یا افسرده بارز ‌باشد به بخش مربوط به افسردگی F32 مراجعه کنید.

اطلاعات مورد نیاز برای بیمار وخانواده
۱) برآشفتگی و رفتار عجیب غریب ازعلایم بیماری روانی است .
۲) علایم حادی که به‌دنبال مواجهه باعوامل استرس زای شدید رخ می دهند، اغلب خودبه خود ازمیان می‌روند، اما ممکن است دوباره عودکنند.
۳) دوره‌های حادبیماری اغلب پیش آگهی خوبی دارند، اما سیربلند مدت را نمیتوان تنها بادوره حادپیش بینی کرد.
۴) اهمیت درمان دارویی رابه بیماروخانواده وی گوش‌زد کنید. درموردنحوه عمل‌کرد وعوارض جانبی احتمالی توضیح دهید.
مشاوره با بیمار وخانواده
۱٫ امنیت بیمار وافرادی راکه ازوی مراقبت می‌کنند،ارزیابی کرده وازآن اطمینان حاصل کنید .
• درصورت امکان خانواده یادوستان بیمار درکنار وی باشند.
• مطمئن شوید که نیازهای اساسی بیمار (همچون غذاوآشامیدنی‌ها، مسکن ) فراهم است .
۲٫ باتفکر سایکوتیک به مجادله نپردازید. می‌توانید با عقاید بیمار مخالفت کنید، اما نباید سعی در متقاعد ساختن وی کنید.
۳٫ استرس وتحریک را به حداقل برسانید.
۴٫ از مقابله یا انتقاد بپرهیزید. مگر در مواردی‌که به جهت رفتار مضر یا مخرب بیمار لازم باشد.
۵٫ درصورتی‌که خطرجدی خودکشی، خشونت‌ یا بی‌توجهی به بیماروجود دارد، بستری دربیمارستان یامراقبت نزدیک درمکانی ایمن رامدنظر قراردهید. درصورتیکه بیمارازمصرف داروهاخودداری کند، بستری دربیمارستان بارضایت خانواده رامدنظر قرار دهید .
۶٫ درصورتی‌که بیماررانندگی می‌کند، توانایی وی رابرای رانندگی ایمن ارزیابی کنید. درصورتی‌که دراین مورد تردیددارید، تامدتی وی را ازرانندگی کردن منع کنید .
۷٫ بازگشت به فعالیت‌های معمول زندگی پس ازبهبودی علایم راتشویق کنید .
درمان دارویی
۱) داروهای آنتی سایکوتیک از برآشفتگی، توهم وهذیان می‌کاهند(برای مثال ‌هالوپریــدول به مقدار ۵-۲ میلی گرم تا سقف سه باردر روز یا کلروپرومازین به میزان ۲۰۰-۱۰۰ میلی گرم تا سقف سه بارروزانه ). مقدار مصرف باید حداقلی باشدکه موجب تسکین علایم می‌شود. اما برخی بیماران ممکن است نیاز به مقادیر بیش‌تر داشته باشند. بیمارانی‌که دوره اول بیماری خود را تجربه می‌کند، اغلب به مقدارکم‌تری ازدارونیاز دارند. درصورتی‌که باعودبیماری مواجه هستید، دارویی راشروع کنید که بیماردرگذشته به آن پاسخ داده است .
داروهای ضداضطراب رامی‌توان همراه باداروهای ضدروان‌پریشی جهت کنترل برآشفتگی حاد به‌کاربرد (برای مثال لورازپام ۲-۱ میلی گرم تاسقف چهاربار درروز).
۲) داروهای ضدپارکینسون (نظیربایپریدن به میزان ۱ میلی گرم تاسقف سه باردرروز) سبب تخفیف واکنش‌های دیستونیک حاد(اسپاسم‌های عضلانی ) وعلایم خارج هرمی مشخص (سفتی عضلانی، لرزش ) می شوند. درصورتی‌که بیماربه چنین عوارضی مبتلا گشت، درمان بااین داروها راتا۲الی۳ ماه ادامه داده ودرصورت فقدان این علایم به بازگیری آن‌ها اقدام کنید . این داروها ممکن است اعتیاد آور بوده واختلال حافظه ایجاد کند.
۳) داروهای آنتی سایکوتیک را حداقل تا۶ ماه پس ازبهبودی علایم ادامه دهید. نظارت نزدیک شما می‌تواند بیمارراتشویق به ادامه درمان کند.
۴) ازخطر مصرف توام موادمخدر والکل غافل نشوید .
مشاوره با متخصص
۱) درصورت امکان، برای کلیه موارد جدیداختلال روان‌پریشی به مشاوره درمورد ارزیابی ودرمان بپردازید.
۲) درکلیه مواردعود بیماری ممکن است جهت ارزیابی درمان نیاز به مشاوره بامتخصص باشد .
۳) برآشفتگی که برای بیمار، ‌خانواده یا اجتماع مخاطره آمیز باشد، نیازمند بستری کردن دربیمارستان یا نظارت درمحل امن می‌باشد .
۴) درمورد اثرات جانبی حرکتی شدید (دارو) یاظهور تب، سفتی عضلانی ( rigidity )، بالا رفتن فشارخون، بی‌درنگ داروهای ضدروان‌پریشی راقطع وفوریً درخواست مشاوره کنید. همچنین چنانچه بیمارازمصرف داروهای خود سرباز می‌زند یا به دلیل عدم تمایل آن‌ها رانامنـظم مصرف می‌کند، مشاوره رامدنظر قرار دهید.
درصورتی‌که داروهای ضدجنون منجر به واکنش‌های دیستونیک حاد(اسپاسم‌های عضلانی ) یاعلایم خارج هرمی مشخص (سفتی عضلانی، لرزش ) شوند، داروهای ضدپارکینسون (نظیر بنزتروپین ۵/۰ تا ۱ میلی گرم تاسقف سه باردرروز ) موثر واقع می شوند. استفاده روزمره لازم نیست .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:45 PM
بررسی انواع افسردگی و علائم و درمان آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=8326832b7fee9e976fc9efe3b7e3705e
افسردگی
افسردگی اختلالی است که بر تفکر، خلق، احساسات، رفتار و سلامت جسمی شما تأثیر می گذارد. پیش از این عقیده بر این بود که « تمام آن در سر شماست » و اگر واقعاً تلاش کنید .
می توانید خود را از آن رها کنید. امروزه پزشکان می دانند که افسردگی نوعی ضعف نیست و شما به تنهایی نمی توانید آن را درمان کنید. افسردگی یک اختلال پزشکی با زمینه شیمیایی یا زیست شناسی است .گاهی اوقات یک زندگی پر استرس محرکی برای افسردگی می شود. در سایر موارد به نظر می رسد که افسردگی بدون یک علت تعیین شده مشخص و بطور خود بخودی روی می دهد.
افسردگی، بدون توجه به علت آن چیزی بیش از یک حالت محزون و یا یک خمودگی درآماتیک است .

افسردگی می تواند تنها یک بار در زندگی فرد اتفاق بیفتد . به هر حال اغلب به صورت حملات تکراری در طول زندگی با دوره های بدون افسردگی در بین آنها اتفاق می افتد یا می تواند وضعیتی مزمن باشد که نیازمند یک درمان پیوسته در طی زندگی باشد.این اختلال بیش از ۱۸ میلیون آمریکایی را در تمام سنین و نژادها مبتلا کرده است.
داروهایی که در دسترس هستند، حتی در مورد افسردگی های بسیار شدید ایمن و مؤثر هستند. با درمان مناسب، بسیاری از افرادی که افسردگی شدید دارند، در عرض چند هفته بهبودی می یابند و می توانند به فعالیتهای طبیعی روزانه خود باز گردند .
علایم و نشانه ها
دو نشانه شاخص افسردگی که نشانه های کلیدی برای تشخیص محسوب می شوند در زیر آورده شده اند .
- از دست دادن علاقه به امور روزمره طبیعی
شما علاقه و خوشحالی خود را در فعالیتهایی که قبلاً از آنها لذت می بردید از دست
می دهید. این مورد « بی لذتی » نامیده می شود .
- خلق افسرده
شما احساس غم یا ناامیدی، بی فریادرسی می کنید و امکان دارد نوبت های گریه داشته باشید از دید پزشکان یا سایر مراقبین بهداشتی که افسردگی را تشخیص می دهند، علاوه بر موارد فوق بیشتر علائم و نشانه هایی که در زیر آورده شده اند نیز می تواند در بیشتر روزها و یا تقریباً هر روز، به مدت حداقل دو هفته در فرد وجود داشته باشند .
- اختلالات خواب
خواب زیاد یا مشکلات حین خواب می تواند علامتی باشد مبنی بر اینکه شما افسرده هستید. بیدار شدن در نیمه شب یا صبح زود و ناتوانی در به خواب رفتن دوباره معمول هستند .
- اختلال در فکر کردن یا متمرکز شدن
ممکن است برای تمرکز کردن یا تصمیم گرفتن دچار زحمت شوید و مشکلاتی با حافظه خود داشته باشید .
- کاهش وزن یا وزن گیری قابل توجه
کاهش یا افزایش وزن و وزنگیری یا کاهش وزن بدون توجیه می تواند نشاندهنده افسردگی باشد .
- پرخاشگری یا کاهش حرکات بدن
ممکن است بی قرار، پرخاشگر، تحریک پذیر و زود رنج به نظر برسید. یا ممکن است اینطور به نظر برسد که کارهایتان را با سرعت آهسته انجام می دهید و به سوالات به آهستگی و با صدای یکنواخت پاسخ می دهید .
- خستگی
ممکن است احساس کسالت و فقدان انرژی را تقریباً هر روز داشته باشید . ممکن است صبح هنگام به اندازه زمانی که در شب قبل به رختخواب می رفتید احساس خستگی کنید .
- اعتماد به نفس پایین
ممکن است احساس بی ارزشی کنید و احساس گناه شدید داشته باشید .
- کاهش علاقه به فعالیت جنسی
اگر پیش از ظهور افسردگی از نظر جنسی فعال باشید، ممکن است کاهش قابل توجهی در سطح علاقه خود به داشتن ارتباط جنسی احساس کنید .
- افکار مرگ
ممکن است دیدگاه منفی نسبت به خود، موقعیت خود و آینده خود داشته باشید . ممکن است افکار مرگ، مردن و خودکشی داشته باشید .
افسردگی می تواند شکایات جسمی گسترده ای را نیز مانند خارش عمومی، تاری دید، افزایش تعریق، دهان خشک، مشکلات گوارشی ( سوء هاضمه، یبوست و اسهال ) سردرد و کمر درد ایجاد نماید .
کودکان، نوجوانان و بالغین ممکن است به طور متفاوتی به افسردگی واکنش دهند. در این گروهها ممکن است نشانه ها اشکال مختلف داشته باشد یا با دیگر وضعیتها پوشانده شود .
انواع اصلی افسردگی شامل موارد زیر است :
- افسردگی اساسی
این نوع از اختلال خلق بیش از دو هفته پایدار می ماند . نشانه ها می تواند، شامل : احساس عظیم غم و سوگ، از دست دادن علاقه و خوشحالی در فعالیتهایی که معمولاً برایتان لذتبخش است و احساس گناه و بی ارزشی باشد. این نوع افسردگی می تواند باعث کم خوابی، تغییر اشتها، خستگی شدید و مشکل شدن تمرکز شود. فسردگی شدید می تواند خطر خودکشی را افزایش دهد.
- دیستایمی Dysthymia
نوع خفیف تر اما مداوم تر افسردگی است. این نوع حداقل دو سال و اغلب بیش از ۵ سال دوام می آورد. علایم و نشانه ها معمولاً ناتوان کننده نیستند و دوره های دیس تایمی می تواند با
دوره های کوتاه مدت احساس طبیعی بودن جا به جا شود. ابتلا به دیس تایمی شما را در خطر بیشتر برای افسردگی اساسی قرار می دهد .
- اختلالات تطابقی
اگر فردی که محبوب شماست فوت کند، شغلتان را از دست بدهید یا تشخیص سرطان برای شما گذاشته شود بسیار طبیعی است که احساس فشار، غم، عصبانیت یا لبریز شدن کنید . در نهایت بسیاری افراد با پایان استرسهای زندگی به حالت اولیه باز می گردند. اما بعضی خیر،این چیزی است که بنام اختلال تطابقی خوانده می شود. زمانی که پاسخ شما به یک حادثه یا واقعیت پراسترس باعث ایجاد علائم افسرگی می شود . بعضی افراد در پاسخ به یک حادثه منفرد دچار اختلال تطابقی می شوند. به نظر می رسد این مشکل در دیگران از ترکیبی از عوامل استرس زا ریشه دارد. اختلال تطابقی می تواند حاد باشد ( کمتر از ۶ ماه دوام بیاورد ) یا مزمن باشد ( به مدت طولانی تری باقی بماند ) .
پزشکان اختلالات تطابقی را براساس اینکه علایم و نشانه های اولیه به صورت افسردگی یا اضطراب باشند طبقه بندی می کنند .
اختلالات دو قطبی
داشتن دوره های عود کننده افسردگی و سرخوشی(مانیا = شیدایی) مشخص کننده اختلال دو قطبی است.از آنجا که این وضعیت احساسات را در هر دو سر طیف (قطب ها) درگیر می کند، اختلال دو قطبی یا اختلال  افسردگی – شیدایی نامیده می شود . شیدایی بر قضاوت اثر می کند و باعث گرفتن تصمیمات غیر هوشمندانه می شود . بعضی افراد مراحلی از افزایش خلاقیت و نوآوری در طی مرحله شیدایی دارند. تعداد حملات هر حمله در هر یک از قطبها ممکن است مساوی نباشد .
بعضی افراد ممکن است چندین حمله افسردگی پیش از مرحله شیدایی داشته باشند یا بالعکس.
اختلالات خلقی فصلی
اختلالات خلقی فصلی شکلی از افسردگی است که به تغییرات فصل و فقدان تماس با آفتاب مربوط است .
ممکن است باعث بروز سردرد، تحریک پذیری و سطح پایین انرژی شود .
بسیاری افراد با افسردگی علایم اضطراب را هم نشان می دهند . اضطرابی که بعد از سن ۴۰ سالگی ایجاد شود اغلب به افسردگی مربوط است تا یک مشکل مستقل .
علتها
هیچ علت منفردی برای افسردگی وجود ندارد. این بیماری غالباً شکل خانوادگی دارد . کارشناسان معتقدند که یک حساسیت ژنتیکی در ترکیب با عوامل محیطی مانند استرس یا بیماری جسمی می تواند باعث ایجاد یک عدم تعادل در مواد شیمیایی مغز با نام نوروترانسمیترها شود که موجب افسردگی می شود . به نظر می رسد عدم تعادل بین سه نوروترانسمیتر – سروتونین، نوراپی نفرین و دوپامین – با افسردگی مرتبط باشد.
دانشمندان کاملاً نمی دانند که چگونه عدم تعادل در نور و ترانسمیترها می تواند علائم و نشانه های افسردگی را ایجاد کند. به طور قطع مشخص نیست که آیا تغییرات نوروترانسمیترها علت افسردگی است یا نتیجه آن .
عواملی که با افسردگی مربوط هستند شامل موارد زیر است :
ارث : محققین چند ژن را که ممکن است با اختلالات دو قطبی مربوط باشند را مشخص کرده اند، آنان به دنبال ژنهایی می گردند که با سایر اشکال افسردگی مرتبط باشند . اما همه افرادی که سابقه فامیلی افسردگی را دارند به این اختلال دچار نمی شوند .
استرس : وقایع پراسترس زندگی، به ویژه از دست دادن یا تهدید به از دست دادن یک فرد محبوب با شغل می تواند محرک افسردگی باشد .
داروها : استفاده طولانی مدت از برخی داروها مانند داروهایی که جهت کنترل فشار خون استفاده
می شوند، قرصهای خواب یا قرصهای جلوگیری از بارداری می توانند علائم افسردگی را در بعضی افراد ایجاد کنند .
بیماریها : ابتلا به یک بیماری مزمن، مثل بیماری قلبی، سکته مغزی، دیابت، سرطان یا آلزایمر باعث
می شود که شما در خطر بیشتری برای افسردگی قرار بگیرد. مطالعات یک ارتباط ثابت نشده بین افسردگی و بیماری قلبی را نشان می دهد . افسردگی در بسیاری افرادی که حمله قلبی داشته اند اتفاق می افتد . افسردگی درمان نشده می تواند شما را در خطر بیشتری برای مرگ در سالهای اول پس از سکته قلبی قرار دهد . ابتلا به کم کاری تیروئید حتی اگر خفیف باشد هم می تواند باعث بروز افسردگی شود .
شخصیت : صفات شخصیتی خاصی مانند اعتماد به نفس پایین و وابستگی شدید، بدبینی و حساسیت در برابر استرسها می تواند شما را مستعد افسردگی نماید .
افسردگی پس از زایمان : احساس خفیف ناراحتی که معمولاً چند روز تا چند هفته پس از زایمان اتفاق می افتد در مادران مسئله شایعی است. در این زمان ممکن است احساس ناراحتی، عصبانیت، اضطراب، تحریک پذیری و کاهش ظرفیت کنید. فرم شدیدتری از baby blues افسردگی پس از زایمان نامیده می شود که آن هم تازه مادران را گرفتار می کند .
الکل، نیکوتین و سوء استفاده از مواد : کارشناسان تصور می کردند افراد افسرده الکل، نیکوتین و داروهای تغییر دهنده خلق را به عنوان راهی برای کاهش افسردگی استفاده می کنند . اما در واقع استفاده از این مواد می تواند با افسردگی و اختلال اظطرابی مرتبط باشد .
رژیم غذایی: کمبودهای اسید فولیک و ویتامین B12 می تواند باعث ایجاد نشانه های افسردگی شود. سطوح پایین هر دو ماده مغزی با پاسخ ضعیف تری به داروهای ضد افسردگی همراه هستند .
عوامل خطر
افسردگی تمام سنین و تمام نژادها را مبتلا می کند. میزان افسردگی در میان افراد متأهل، بخصوص مردان متأهل و افرادی که ارتباطات طولانی مدت دارند کمتر است. این میزان در بین افراد مطلقه و کسانی که تنها زندگی می کنند بیشتر است . احتمال عدم تشخیص افسردگی در افراد سن بسیار بیشتر است .
زنان دو برابر بیش از مردان افسردگی را تجربه می کنند. گرچه مردان احتمال کمتری نسبت به زنان برای افسردگی دارند، این اختلال بین ۳ تا ۴ میلیون مرد آمریکایی را مبتلا ساخته است. تفاوتهای جنسیتی تا حدی می تواند ناشی از علل بیولوژیک مثل هورمونها و تغییرات متفاوت سطح
وروتر انسمیترها باشد .
چه وقت باید به دنبال توصیه پزشکی رفت
اگر علاقه کمی به فعالیتهای لذت بخش در خود احساس می کنید، اگر احساس غم ، نا امیدی، خستگی یا بی ارزشی می کنید و اگر عادات خواب و خوراک شما به میزان زیادی تغییر کرده، پزشک خود را ببنید تا مشخص کنید که آیا افسردگی دارید یا خیر. اگر کسی را می شناسید که شخصات افسردگی را نشان می دهد، او را تشویق به دریافت کمک کار شناسانه کنید .
غربالگری و تشخیص
برای تشخیص افسردگی، پزشک معاینه بالینی شامل: آزمایشاتی برای رد کردن وضعیتهایی که می توانند علایم تقلید کننده افسردگی را ایجاد کنند انجام دهد .
اگر پزشک شما علایم افسردگی شدید را می بینید یا به احتمال خودکشی مشکوک است می تواند شما را به متخصص روانپزشک ارجاع کند یا حتی بستری فوری را توصیه کند .
پزشک یا روانپزشک تشخیص افسردگی را براساس علائم و نشانه های مشخص بیماری بعلاوه حضور علائم و نشانه هایی که معمولاً همراه با افسردگی هستند می گذارند.
عوارض
افسردگی یک بیماری جدی است که می تواند آثار وخیمی برفرد و خانواده به جا گذارد. افسردگی درمان نشده می تواند منجر به مارپیچ نزولی ناتوانی، وابستگی و خودکشی شود. میزان خودکشی در مردان ۴ برابر بیشتر از زنان است، گرچه زنان بیشتر اقدام به خودکشی می کنند. میزان خودکشی پس از ۷۰ سالگی در مردان افزایش می یابد، و این میزان پس از ۸۵ سالگی بیشتر است .
علایم هشدار خاصی می تواند نشاندهنده افسردگی شدید و احتمال خودکشی باشند. با جدیت هر درمانی را برای پیشگیری از خودکشی به کار گیرید حتی اگر فرد تحت درمان افسردگی است. اگر هر یک از علائم خطر زیر را مشاهده کردید با یک پزشک یا درمانگاه روانی تماس بگیرید.
- (pacing ) آرامش، رفتار پرخاشگرانه ، تغییرات خلقی زیاد و بیخوابی برای چند شب متوالی.
- تهدید یا عمل به آسیب جسمی یا خشونت .
- تهدید یا صحبت در مورد مرگ یا خودکشی مانند:  دیگر برایم اهمیت ندارد یا  دیگر نیازی نیست بیش از این نگران من باشی  .
- افت فعالیتها و ارتباطات .
- کارهایی مانند خداحافظی با دوستان، نوشتن وصیت نامه یا … .
- بهبود ناگهانی خلق پس از یک دوره افسردگی .
- رفتار خطرناک غیر طبیعی مانند خرید یا حمل اسلحه یا رانندگی … .
درمان
ساخت داروهای ضد افسردگی و داروهای تثبیت کننده خلق درمان افسردگی را بهبود بخشیده است. داروها می توانند علائم افسردگی را برطرف کنند و در بسیاری از انواع بیماری تبدیل به خط اول درمان شده اند. روان درمانی هم می تواند بخشی از درمان باشد که به شما کمک می کند با مشکلات دائمی خود که افسردگی را تحریک می کند یا به آن دامن می زند کنار بیایید. ترکیبی از داروها و یک دوره کوتاه روان درمانی در صورتیکه افسردگی خفیف یا متوسط داشته باشید، معمولأ با دارو یا درمان الکترو شوک آغاز می شود. به محض اینکه بهتر شوید روان درمانی می تواند مؤثرتر واقع شود.
پزشکان عموماً افسردگی را در دو مرحله درمان می کنند. درمان حاد دارویی به برطرف کردن علائم تا آنجا که شما احساس خوب بودن پیدا کنید کمک می کند. به محض اینکه علائمتان برطرف شود، رمان نگهدارنده مشخصاً بامدت ۶ تا ۱۲ ماه براب پیشگیری از عود ادامه داده می شود.
حتی اگر احساس می کنید حالتان خوب است و به فعالیتهای معمولتان بازگشته اید، بسیار مهم است که داروهایتان را مصرف کنید. در افراد بسیاری که یک حمله داشته اند، حمله مجدد افسردگی اتفاق می افتد، اما ادامه درمان به مدت حداقل ۶ ماه به میزان زیادی خطر عود فوری را کم می کند، اگر در بیش از دو مورد حمله قبلی افسردگی داشته اید، امکان دارد که پزشکتان درمان طولانی مدت با ضدافسردگی ها را پیشنهاد بدهد .
مراقبت از خود
با آغاز درمان ضد افسردگی شما همچنان باید به طور روزانه کنترل شوید در اینجا چند رهنمود آورده شده است .
مرتبأ پزشک خود را ببینید: پزشک پیشرفت شما را ارزیابی می کند، شما را حمایت و تشویق می کند و داروهای شما را در صورت لزوم تعدیل می کند.
داروهای خود را دریافت کنید: پیدا کردن دارویی که برای شما بهترین باشد، ممکن است نیاز به چندین بار امتحان داشته باشد. امکان دارد چند هفته طول بکشد تا نتیجه را ببینید. وقتی احساس بهتر بودن کردید هم به مصرف داروهایتان همانگونه که توصیه شده است ادامه دهید.
تنها نمانید: سعی کنید در فعالیتهای طبیعی شرکت کنید .
از خود مراقبت کنید: یک رژیم سالم داشته باشید و میزان مناسبی خواب و ورزش داشته باشید . ورزش می تواند به درمان بعضی اشکال افسردگی، برطرف شدن استرس و آرام شدن شما کمک کند.
از الکل و داروهای تفریحی پرهیز کنید: سوء استفاده از الکل و داروها از بهبود شما جلوگیری می کند یا سرعت آن را کند می نماید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:45 PM
لثه و بیماریهای آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=49ef69e2f3603e586c4128fb4c4b8dee
لثه و بیماریهای آن
 تعریف لثه سالم :
لثه سالم علائمی دارد که بدین صورت است:
• رنگ صورتی
• قوام سفت و محکم
• تبعیت شکل لثه از شکل و طرز قرار گرفتن دندانها
• تیز بودن لبه آن بطوریکه مثل لایه‌ای روی دندان کشیده شود.
• عدم وجود هر گونه ناهمواری یا لبه پهن بین دندان و لثه، بطوریکه فضای بین دندانها توسط لثه پر شود.
با عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، بافت نگهدارنده دندان(استخوان فک و لثه) دچار بیماری می‌شوند. در ابتدا لثه پرخون، قرمز و متورم می‌گردد(شکل۸-۳) که در این حالت به هنگام گاز گرفتن مواد غذایی سفت مثل سیب یا مسواک زدن، مستعد خونریزی می‌شود .
بیماری لثه معمولاً با درد همراه نمی‌باشد و روندی کند دارد. بنابراین بیمار کمتر متوجه مشکل خود می‌شود. همین عامل سبب پیشرفت بیماری و تحلیل لثه و استخوان فک می‌گردد .
به تدریج دندان لق شده و خود بخود می‌افتد یا اینکه باید کشیده شود. در واقع این بافتهای نگاه دارنده اطراف دندان است که دچار بیماری شده و نهایتاٌ به کشیدن دندان منتهی می شود.
 علت بیماری لثه:
چنانچه پلاک میکروبی توسط مسواک و نخ دندان از سطح دندانها پاک نگردد و مدت طولانی روی دندان بماند، به لایه‌ای سخت به رنگ زرد یا قهوه‌ای تبدیل شده که جرم دندان نامیده می‌شود. جرم دندانی با مسواک پاک نمی‌شود و مانند یک لایه سیمانی سخت روی قسمتی از سطح دندان می‌چسبد و چون سطح زبر و خشنی دارد، باعث می‌شود پلاک میکروبی بیشتری روی آن تشکیل شده و سبب پیشرفت بیماری گردد.
در صورت تشکیل جرم، با مراجعه به دندانپزشک یا بهداشتکار دهان و دندان باید دندانها را جرمگیری کرد . لازم به ذکر است که کشیدن سیگار، چپق، قلیان و … تشکیل جرم دندان را تشدید می‌نماید.
 عوامل مؤثر در پیشرفت بیماری لثه:
بر روی لثه و سلامت آن عوامل بسیاری تأثیر می‌گذارند که مهمترین آنها عبارتند از:
• قدرت سیستم دفاعی بدن
• وضعیت قرار گیری دندانها
• بیماریهای سیستمیک (مانند: دیابت، ایدز و …)
• استعمال دخانیات و الکل

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:47 PM
آشنایی با واژینیت یا ” التهاب مهبل “


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=6cdc861c3bc4584039f4009c03411abc
واژینیت ( التهاب مهبل )
اغلب خانمها حداقل یک بار در طول عمر خود عفونت مهبل را تجربه می کنند . واژینیت یک بیماری بسیار شایع می باشد ولی نه همیشه به فرم بسیار جدی نمی باشد . علل و به تبع آن درمانهای متفاوتی برای این بیماری وجود دارد .
* واژینیت چیست ؟
واژینیت یک التهاب داخل مهبل ( vagina ) بوده که علائم آن شامل خارش – و سوزش مجرا است . یک مهبل طبیعی به طور دائم دارای ترشحاتی روشن و حتی کدر و دارای بوی خاص می باشد که خارش و سوزش ندارد . در مهبل طبیعی تعادلی از ارگانیسمهای متفاوت وجود دارد مثل باکتری ها و قارچها . هنگامیکه شخص دارای مهبل سالم می باشد این باکتریهای غیربیماریزا و جریان ترشحات طبیعی مهبل را در مقابل عفونتها محافظت می کنند ، اگر این محیط مناسب به هم بخورد یا باکتریهای بیماریزا وارد مهبل شوند ممکن است مهبل طبیعی به سمت عفونی شدن و التهاب پیش رود . هنگامیکه مهبل عفونی شود افزایش ترشحات غلیظ به همراه بوی نامطبوع و خارش و سوزش و تورم مشاهده می شود .
علل زیر می توانند محیط طبیعی دفاعی مهبل را تغییردهند :
۱ – آنتی بیوتیکها
۲ – تغییر در سطوح طبیعی هورمونهای بدن که در حاملگی ، شیردهی و یائسگی رخ می دهد .
۳ – شستشوی مهبل ، دئودورانتهای مهبل و صابونها
۴ – مواد اسپرم کش
۵ – نزدیکی جنسی
۶ – بیماریهای منتقله از طریق جنسی
۷ – تحریک
۸ – مواد خارجی مثل نوارهای بهداشتی
* علائم :
هر خانمی نمای خاصی از ترشح طبیعی مهبل برای خودش دارد و تغییر در آن بایستی شخص را متوجه واژینیت کند . ولی نبایستی شخصاً تشخیص واژینیت را بگذارید چون ممکن است علامتی از یک بیماری بسیار جدی و خطرناک مثل سوزاک باشد .
تستها و تشخیص : در هنگام معاینه پزشک شرح حال شما را بررسی می کند . سپس نیاز به معاینه مهبل و اندامهای تناسلی شما بوده و پس از آن از ترشحات مهبل شما نمونه جمع آوری کرده و جهت بررسی میکروسکوپی به آزمایشگاه می فرستند . به خاطر داشته باشید ۲ روز قبل از معاینه دوش واژن یا اسپری مهبل و هر درمان مهبلی بایستی قطع شده و هیچگونه دستکاری طی دو روز نبایستی انجام پذیرد .
* انواع واژینیت
سه نوع واژینیت خانمها را درگیر می کند :
۱ – قارچی : افزایش رشد قارجها در مهبل به علت تغییرات هورمونی یا قند خون بالا یا کاهش مقاومت در مقابل بیماری اتفاق می افتد که علائم آن شامل :
الف – سوزش و خارش حتی هنگام ادرار کردن یا مقاربت
ب – ترشحات سفید متراکم
ج – بوی خفیف
بوده و درمان آن شامل کرمها یا شیافهای مهبلی ضدقارج می باشد .
۲ – تریکوموناسی : تریکومونا نوعی انگل تک یاخته ای که از طریق مقاربت جنسی از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود علائم آن شامل :
الف – خارش و سوزش و تورم شدید مهبل
ب – ترشحات کف آلود خاکستری یا زرد – سبز
ج – بوی نامطبوع ماهی
د – درد حین ادرار کردن یا مقاربت جنسی
بوده و برای درمان آن نیاز به تجویز آنتی بیوتیک خوراکی وجود دارد . اغلب بیماران با یک دوز دارو درمان می شوند . همسر شخص مبتلا هم بایستی درمان شود و تا درمان وی بایستی از مقاربت اجتناب شود چون باعث آلودگی مجدد می شود .
۳- باکتریایی : که باعث واژینوز باکتریایی می شوند که ناشی از رشد شدید باکتریها در مهبل می باشد که می تواند با علت ناشناخته باشد یا از طریق مقاربت جنسی انتقال یابد . علائم آن شامل :
۱ – خارش ، سوزش و تورم مهبل
۲ – ترشحات آبکی خاکستری
۳ – بوی نامطبوع ماهی
۴ – درد حین ادرار کردن یا مقاربت
درمان آن شامل آنتی بیوتیک خوراکی یا روشهای دیگر می باشد. همسر بیمار هم بایستی همزمان درمان شود . تا پایان درمان از مقاربت اجتناب شود .
* پیشگیری : بستگی به تغییر در عادات و پوشش و سبک زندگی دارد :
۱ – از صابونهای ملایم استفاده کنید و هنگام حمام کردن از تحریک مهبل اجتناب نمائید .
۲ – سطح خارجی مهبل را روزانه شستشو داده و خشک نمائید .
۳ – هنگام شستشو پس از اجابت مزاج سطح خارجی مهبل را از سمت جلو به طرف عقب شستشو نمائید تا میکروبهای مدفوع به سمت مهبل رانده نشوند .
۴ – از دوش مهبلی و اسپری مهبلی و مواد مانند آنها اجتناب نمائید .
۵ – در طی دوره قاعدگی مرتباً نوارهای بهداشتی خود را عوض نمائید .
۶ – هنگام استفاده از مواد یا سواپهای اسپرم کش دقت لازم را مبذول دارید تا عفونتی را به مهبل انتقال ندهید .
۷ – از لباس زیر مرطوب استفاده نکنید .
۸ – از لباسهای زیر غیرکتانی استفاده نکنید .
۹ – رعایت مسائل اخلاقی واجتناب از ارتباطهای نامشروع
۱۰- اگر چاق هستید وزن خود را کاهش دهید
۱۱ – خواب و استراحت کافی داشته باشید .
۱۲ – به اندازه کافی ورزش نموده و از استرسها پرهیز کنید .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:47 PM
آنژین صدری و انفارکتوس قلبی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=30677db8dea33d31433678533a0eb286
آنژین صدری و انفارکتوس قلبی
درد های ناحیه ی سینه که با ایسکمی(کم خونی موضعی) قابل برگشت میوکارد در ارتباط می باشند، اصطلاحاً آنزین صدری نامیده میشوند.
این درد ها نتیجه عـــــدم توازن بین نیاز ماهیـــچه های قلبی به خون و شبــــکه خونرسانی این ماهیچه ها بوده و عمومـــاً در اثر انسداد عروق کرونر پدید می آید.این بیماران، فشار زیاد یا درد شدیدی در ناحیه ی زیر جناغ احساس می نمایند که اغلب یا از دردهای شانه و بازو نتیجه می شود و یا با گردن و آرواره در ارتباط می باشد.
حمله های این بیماری با فشار زیادی همراه بوده و از یک تا ۱۵ دقیقه به طول انجامیده و بوسیله استراحت تسکین می یابند.
عروق کرونر یا بوسیله تصلب شرائین که در اثر رسوب چربی ایجاد می شود کاملاً مسدود شده و یا بوسیله انقباض عضلات جدار رگ (spasm) تنگ می گردند. اگر ایسکمی بقدری طول بکشد که خسارات شدیدی (نکروز) به ماهیچه قلب وارد شود، این بافت از بین رفته و می میرد و دردهای خاصی به مدت طولانی و با شدت بسیار در این ناحیه ایجاد می شود. در این موارد غالباً برای تسکین دردهای ناشی از ایسکمی میوکارد در آنژین صدری ، نیترو گلیسرین و دیگر داروهای نیتروژن دار تجویز می گردد. این داروها،بیمار را از شرکت در فعالیت هایی که موجب تسریع حمله های این آنژین می گردد ، ناتوان می سازد.نیتروگلیریسن،تا حدودی موجب متسع شدن عروق کرونر و بهبود وضع اکسیژن رسانی به قلب می گردد و همچنین اسید لاکتیک را زدوده و از بین میبرد.
احتمالاً تاثیر ترکیبات نیتراته بر روی گردش سطحی خون ، مهمتر است. ترکیبات نیتراته،ماهیچه های صاف را سست نموده و موجب افزایش قطر رگ های سطح خارجی بدن می گردد. این عمل جریان خون سرخرگی را کاهش داده و موجب تجمع خون در سیاهرگها می گردد. نتیجه این است که مراجعت خون به قلب کاهش یافته که این امر نیز موجب کاهش حجم خونی می شود که قلب باید بوسیله ی تپش خود آن را در بدن به گردش در آورد.نتیجه ی همه ی این امور،کاهش انرژی مورد نیاز قلب است.
بعلاوه ، تخلیه ی همان مقدار خون موجود در قلب در اثر فشار صورت می گیرد و بدین ترتیب در مصرف انرژی صرفه جویی می گردد و نتیجه و تاثیر کلی ،کاهش اکسیژن مورد نیاز قلب و آوردن آن در حدی که توسط عروق کرونر معیوب ،مقدور است.
در مواردی که شدت آنژین به حدی است که توسط دارو قابل کنترل نیست ،از عمل جراحی عروق کرونر فرعی استفاده می شود.در این عمل جراحی ،سیاهرگهایی از پا جدا کرده و بین سرخرگ آئورت و سرخرگ های کرونر قرار داده می شود. منظور از این عمل جراحی،فرعی نمودن برخی از عروق کرونر است که بوسیله عارضه ی تصلب شرائین مسدود یا تنگ شده اند و نتیجه بوجود آوردن بافتی است که شبکه خونرسانی غنی تر و بزرگتری دارد.
بنابراین بهبود قابل توجه این آنژین در بعضی موارد که امید برگشت بیمار به یک زندگی پربار و سودمند می رود، توسط عمل جراحی انجام پذیر است

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:48 PM
آشنایی با دیسمنوره یا قاعدگی دردناک دختران


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=afa4d8cb0997c7f1744f1d34b1f93285
دیسمنوره یا قاعدگی دردناک
دیسمنوره یا قاعدگی دردناک از شایع ترین مشکلات زنان است . به صورتی که ۵۰ تا ۷۰ درصد زنان به آن مبتلا می باشند . دیسمنوره یک درد خاص همراه با قاعدگی است که دلیل عمده غیبت از مدرسه و محل کار در زنان می باشد . این مشکل در اکثر موارد ، با پریودهای ماهانه همراه با تخمک گذاری دیده می شود و براساس سن شروع و دلایل بوجود آورنده ،‌به دو نوع اولیه و ثانویه تقسیم می شود .
* دیسمنوره اولیه : این حالت معمولاً قبل از سن ۲۰ سالگی و تقریباً همیشه ۶ تا ۱۲ ماه بعد از اولین قاعدگی شروع می شود . اگر دردها ۳ سال بعد از اولین قاعدگی ( منارک )‌شروع شود و یا اگر دیسمنوره همراه با دوره های بدون تخمک گذاری باشد ، باید به فکر علل ثانویه بود .
معمولاً درد چند ساعت قبل یا همزمان با خونریزی قاعدگی شروع شده و حداکثر دو تا سه روز طول می کشد . دردها بیشتر در زیر ناف است . دردها گاه به کمر ، کشاله ران و رانها نیز انتشار می یابد . علائم دیگری مثل تهوع ، استفراغ ، بی اشتهایی ،‌ اسهال ، خستگی ، تحریک پذیری و گاه سردرد ، می تواند وجود داشته باشد . دیسمنوره اولیه با افزایش سن و زایمان طبیعی ممکن است بهبود یابد . این بیماری احتمالاً در زنانی که مادران آنها نیز دچار این ناراحتی بوده اند شایعتر است . در این بیماری پروستاگلاندین ها نقش دارند که سبب انقباضات رحمی و دیگر علائم عمومی می شوند .
درمان : فعالیت های فیزیکی ملایم می تواند به تخفیف شکایات بیمار کمک کند . توجه به رژیم غذایی ( مثل خوردن غلات سبوس نگرفته ، حبوبات ، سبزیجات و میوه جات بیشتر و کم خوردن یا نخوردن نمک ، کافئین و شکر ) نیز در برخی زنان مفید است . استراحت و ماساژ و تکنیک های بیوفیدبک نیز در برخی موارد در تخفیف درد مؤثر است .
اگر بیمار از نظر جنسی فعال است ، استفاده ازقرصهای پیشگیری از حاملگی (OCP)‌با استروژن کم در نود درصد موارد مؤثر خواهد بود که درمان انتخابی می باشد .
درمانهای دارویی تحت نظر متخصص زنان و زایمان انجام شده و در صورتی که ۳ تا ۶ ماه پس از درمانهای مذکور پاسخی مشاهده نشد ، باید به دنبال علل ثانویه بوده و کلیه اقدامات تشخیصی را به کار بست . ( خصوصاً در دیسمنورای که پس از ۲۰ سالگی ظاهر شود که تقریباً همیشه از نوع ثانویه است )
* دیسمنوره ثانویه :
این حالت معمولاً بعد از سن ۲۰ سالگی رخ می دهد هر چند که میتواند در اولین عادت ماهیانه و در هر سنی شروع شود . درد دراینها معمولاً ۵ تا ۷ روز تداوم می یابد . دیسمنوره ثانویه در زنان دارای بیماریهای لگنی مثل ( آندومتریوز ، آدنومیوز ، توده های زیرمخاطی رحم ، تنگی شدید گردن رحم ، عفونت های لگنی مزمن ، چسبندگی ها لگنی و هیپرمنوره یا افزایش خونریزی ماهانه ) رخ می دهد . در این بیماران معاینات کامل لگن و نیز آزمایش های روتین ، تصویربرداری از رحم و ضمائم آن ، سونوگرافی و … ممکن است برای تشخیص لازم باشد اما دستیابی به یک تشخیص دقیق همیشه امکان پذیر نیست و اشتباه در تشخیص و افتراق دیسمنوره اولیه و ثانویه فراوان دیده می شود .
درمان : درمان اصلی در دیسمنوره ثانویه ، تشخیص و رفع عامل زمینه ای است اما برخی از انواع ثانویه به درمانهای دارویی با OCP (‌قرصهای ضد حاملگی ) یا داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی ( NSAIDS ) نیز پاسخ نسبی می دهند

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:48 PM
زخم ساق پا در افراد مسن شایعتر است


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=b1700d7badf2b2cb8e55e36e567a78df
زخم ساق پا Leg ulcer
یک زخم باز و پایدار است که معمولاً روی قسمت تحتانی ساق پا میباشد.
سن
در افراد مسن شایعتر است.
نحوه زندگی
افرادی که تحرک محدودی دارند یا زمینگیر میباشند در معرض خطر بیشتری هستند.
جنس و ژنتیک
عوامل خطر مهمی نیستند. زخم ساق پا زمانی ایجاد میشود که ناحیه‌ای از پوست روی قسمت تحتانی ساق معمولاً به دلیل جریان خون بد، تخریب شود.
سپس ممکن است یک زخم باز به طور خودبخودی یا به دنبال یک آسیب جزئی مثل خراش ناشی از ناخن، ایجاد گردد.
زخم به صورت یک ناحیه صورتی و کم عمق از پوست تخریب شده ظاهر میشود؛ پوست اطراف ممکن است متورم باشد. زخمها به آهستگی خوب می‌شوند و اغلب دردناکند.
این زخمها بیشتر از همه در افراد مسن که جریان خون ضعیف و تحرک کمی دارند، دیده میشوند.
انواع بیماری
دو نوع اصلی زخم ساق پا وجود دارند، زخمهای وریدی و زخمهای شریانی، بیش از ۹ مورد از هر ۱۰ زخم، وریدی بوده که به دلیل جریان ضعیف خون در وریدها به وجود می‌آیند.
بنابراین در افراد مبتلا به وریدهای واریسی رخ می‌دهند. زخمها معمولاً درست بالای پاشنه ایجاد شده و ممکن است توسط پوست قهوه‌ای متمایل به بنفش و پوسته‌دهنده، احاطه شوند.
زخمهای شریانی در نتیجه جریان خون بد درشریانهای تغذیه کننده اندامها به وجود می‌آیند، افراد مبتلا به مرض قند و کم خونی داسی شکل، به ویژه مستعد ایجاد این نوع زخمها هستند. زخمهای شریانی اغلب روی پا ایجاد شده و توسط یک پوست نازک و رنگ پریده احاطه می‌گردند.
با پیدا شدن اولین علامت یک زخم، باید با پزشکتان مشورت کنید. زخمهای ساق اغلب عفونی شده و عفونت ممکن است به بافتهای اطراف گسترش یافته، منجر به سلولیت گردد.
کارهایی که باید انجام شوند
پزشک ممکن است جهت ارزیابی وضعیت جریان خون ساق مبتلا، بررسی سونوگرافی داپلر (Doppler ultrasound scanning) را توصیه کند. زخم را باید به طور منظم پانسمان کرده و جهت جلوگیری از عفونت، کاهش تورم و بهبود جریان خون در آن قسمت از ساق پا، محکم باندپیچی نمود.
پوشیدن جورابهای حمایت کننده، ورزش کردن منظم و بالا نگه‌داشتن پاها، زمانیکه در حال استراحت هستید، نیز می‌تواند به بهبود جریان خون کمک نماید. اگر دارای یک زخم شریانی هستند، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.
پیش آگهی بیماری
در افراد مستعد، بهبود زخمهای ساق ممکن است ماهها طول بکشد و اغلب عود می‌کنند. در موارد نادری، احتمال دارد پیوند پوست ضرورت پیدا کند.
اگر مستعد زخمهای ساق پا هستید، نباید حتی نسبت به زخمهای جزیی بی‌توجه باشید و باید با پیدایش اولین نشانه‌های زخم در ساق پا با پزشکتان مشورت کنید

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:48 PM
سلولیت ( Cellulitis ) ، یک عفونت باکتریایی پوست است


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=2dd6f9f6bd26103d2d4c7bd9c7031ae4
سلولیت Cellulitis
عفونت باکتریایی پوست و بافتهای زیرین است که منجر به قرمزی و تورم میشود.
سن
در افراد مسن شایعتر است.
نحوه زندگی
استفاده از داروهای داخل وریدی یک عامل خطر است.
جنس، ژنتیک
عوامل خطر مهمی نیستند. در سلولیت، یک ناحیه از پوست و بافتهای زیرین آن توسط باکتریهایی که از طریق یک زخم کوچک و احتمالاً غیرقابل توجه وارد شده‌اند، عفونی می‌گردد.
عفونت باعث قرمزی، درد و تورم شده و بیشتر از همه ساقها را مبتلا می‌کند. افراد پیر به ویژه مستعد ایجاد سلولیت هستند، زیرا در آنها احتمال بیشتری برای جریان خون ضعیف که منجر به ادم (تجمع مایع در بافتها) یا زخمهای ساق میشود، وجود دارد.
این مشکلات خطر عفونت را افزایش می‌دهد. سایر افرادی که خطر سلولیت در آنها افزایش یافته، شامل مصرف کنندگان داروهای داخل وریدی یا افرادی که به دلیل اختلالاتی همچون مرض قند یا ایدز مقاومتشان در برابر عفونت کاهش یافته، می‌باشند.
علایم بیماری
علایم به تدریج طی چندین ساعت ظاهر میشوند وعبارتند از:
- قرمزی، تورم و در بعضی موارد، گرمی در ناحیه پوست مبتلا
- درد و حساسیت در همان ناحیه
- گاهی تب و لرز در صورت مشاهده این علایم، بدون درنگ با پزشکتان مشورت کنید.
عدم درمان سلولیت ممکن است منجر به عفونت شدید خونی گردد.
کارهایی که باید انجام شوند
در صورتیکه یک زخم واضح داشته باشید، پزشک ممکن است برای شناخت باکتری عامل عفونت، نمونه‌ای از ناحیه را بردارد.
پزشک احتمالاً آنتی بیوتیکهای خوراکی را تجویز خواهد نمود که باید در عرض ۴۸ ساعت موثر واقع شوند.
در موارد شدید، ممکن است نیاز به درمان در بیمارستان با آنتی بیوتیکهای داخل وریدی، پیدا کنید. در صورت ابتلای ساق، برای کاهش تورم، آنرا بالا نگه دارید. اگر دچار یک مشکل ایمنی یا گردش خونی هستید، سلولیت ممکن است عود کند

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:49 PM
علل عمده درد زانو وچگونگی درمان آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=5105dcb99ceeeadc17076a420e88139a
زانو مفصلی است که غیر از حرکت باز و بسته شدن دارای حرکات خفیف چرخش به داخل و خارج نیز می باشد در تشکیل و نگهداری مفصل زانو,‌ استخوانها , رباطها و غضروف هایی شرکت دارند که به اختصار آین ساختارها و عملکرد آن ها را توضیح می دهیم.
استخوانها :
- سه استخوان در تشکیل مفصل زانو شرکت دارند.
- در بالا استخوان ران و در پائین استخوان درشت نی و در جلو استخوان کشکک در تشکیل مفصل زانو شرکت می کنند.
- استخوان نازک نی در تشکیل مفصل زانو شرکت ندارند اما درست در مجاورت بخش خارجی مفصل زانو قرار دارد.
رباطها :
- رباط ها باندهای فیبری هستند که دو استخوان را بهم ارتباط و متصل می کنند.
- زانو ۴ رباط مهم دارد که این ۴ رباط استخوان ران را به استخوان درشت نی محکم متصل می کنند و پایداری استاتیک مفصل زانو را تامین می کنند.
- رباطهای صلیبی قدامی و خلفی سبب پایداری مفصل زانو در حرکات به سمت جلو و عقب و ضربات در این جهات و نیز پایداری مفصل زانو در برابر حرکات چرخشی اعمال شده به زانو می شوند.
- رباطهای جانبی داخلی و خارجی که در طرفین زانو قرار دارند هم سبب پایداری مفصل زانو در برابر اعمال نیرو به سمت خارج و داخل زانو می شوند.
تاندونها:تاندونها عضلات را به استخوان اتصال می دهند.
- تاندون عضله چهار سر رانی ( جلوی ران )‌- در پائین در جلوی مفصل زانو به استخوان کشکک اتصال می یابد و ادامه آن در پائین کشکک به استخوان درشت نی اتصال می یابد. عمل عضله چهار سر رانی باز کردن زانو می باشد.
غضروفها:
- به ساختمانهای غضروفی زانو منیسک می گوئیم که در بین دو استخوان درشت نی و ران قرار دارند و سبب افزایش سطح تماس در استخوان فوق و افزایش پایداری مفصل زانو می شوند.
بورسها :
- بورس یک کیسه کوچک حاوی مایع است که سبب تسهیل حرکات مفصلی می شوند.
- زانو سه بورس دارد که عبارتند از : بورس کشکک ( جلوی کشکک و زیر پوست ) و بورس زیر کشکک و بورس غازی (Anserine) که در سمت داخل زانو حدود ۲ اینچ زیر مفصل زانو قرار دارد.
توجه:همواره باید توجه داشت که دردی که در زانو احساس می شود می تواند ناشی از درد واقعی زانو باشد یا یک درد ارجاعی از ناحیه کمر, ران و یا مچ پا باشد.
علل درد مزمن زانو
آرتروز :
- تعریف : به تخریب غضروف مفصلی زانو آرتروز زانو می گویند. در فرم شدید این بیماری منیسک ها که غضروفی اند بطور کامل از بین می روند و در استخوان ران و درشت نی به یکدیگر سایش پیدا می کنند.
- نشانه ها : آرتروز زانو سبب درد مزمن زانو می شود که با فعالیت زانو این درد تشدید می گردد.
- درمان : هدف از درمان در آرتروز کنترل درد است که می تواند با تقویت عضلات حول مفصل زانو یا استفاده از داروهای ضد درد و در موارد شدید تعویض مفصل زانو انجام گیرد.
بورسیت :
- تعریف : در نتیجه ضربات, عفونت و استفاده مکرر از زانو بصورتی که زانو به زمین فشرده شود می تواند منجر به التهاب بورس های زانو شود.
- نشانه ها : شایعترین بورسی که دچار التهاب می شود بورس جلوی کشکک است که در افرادی که زیاد زانو می زنند مثل خدمتکاران یا آنها که زیاد فرش می شویند دیده می شود و منجر به درد جلوی زانو و التهاب و قرمزی می شود. همچنین التهاب بورس غازی که در زیر و داخل مفصل زانو قرار دارد در افراد چاق و زنان شایعتر است و سبب درد قسمت داخل و پائین زانو بخصوص در شب و در هنگام خم شدن زانو می شود.
- درمان : درمان بر پایه اصول اولیه مراقبتی شامل بالا نگه داشتن, استراحت, فشار موضعی و یخ درمانی است و گاهی هم از داروهای ضد درد غیر استروئیدی ( ایبوبروفن و استامینوفن ) استفاده می شود. در موارد شدید گاهی از تزریق کورتون به داخل بورس استفاده می شود.
عفونت :
- تعریف : ورود عامل عفونی ( معمولاً باکتری ) به فضای مفصلی را گویند که سبب ایجاد عفونت زانو می شود.
- نشانه ها : درد شدید زانو بهمراه تورم و قرمزی آن. همچنین اغلب فرد دچار تب و گاهی دچار لرز می شود.
- درمان : شامل تجویز آتنی بیوتیک برای از بین بردن عامل بیماری و گاهی تخلیه با سوزن مایع مفصلی است.
کندرومالاسی کشکک ( نرمی غضروفی ) :
- تعریف : سایش کشکک به قسمت داخلی یا خارجی انتهای تحتانی ران که موجب فشار به غضروف سطح داخلی کشکک و آسیب به آن شود.
- علائم : این عارضه بیشتر در خانمهای جوان و نیز در ورزشکاران از هر دو جنس رخ می دهد. سایش مداوم سطوح مفصلی بین کشکک و ران سبب التهاب و تخریب غضروف مفصلی می شود که سبب درد همراه با فعالیت و درد بدنبال شستن طولانی در زانو می شود.
- درمان : در موارد خفیف با اصول اولیه درمان ( استراحت, یخ درمانی, بالا نگه داشتن و فشار موضعی ) و استفاده از داروهای ضد التهابی درمان صورت می گیرد همچنین تقویت عضله چهار سر رانی در جلوی ران می تواند آنرا بهبود بخشد.
زانو پرش کاران:
- تعریف : به التهاب تاندون عضله ۴ سر در یکی از این ۳ نقطه : بالای کشکک, درست زیر کشکک و در محل اتصال به درشت نی می گوئیم مدت نامگذاری به عنوان زانوی پرش کاران این است که این آسیب عمدتاً در ورزشهای پرش و در والیبال و بسکتبال رخ می دهد.
- نشانه ها: دردی موضعی که با پرش بدتر می شود و با استراحت بهبود می یابد یا کمتر می شود.( بخاطر فشار روی فیبرهای تاندونی هنگام پرش )
- درمان : اساس درمان بر پایه یخ درمانی, استراحت و داروهای ضد التهابی است. بعد از کنترل درد باید تقویت عضلات چهار سر رانی و عضلات پشت ران صورت گیرد.
برخورد با آسیب های زانو
در هر آسیب زانو اولین امری که رخ می دهد بوجود آمدن التهاب است. که این التهاب منجر به درد و تورم و کاهش توانایی حرکت مفصل زانو خواهد شد. شکستن این سیکل التهابی می تواند منجر به تسریع بهبودی و کاهش درد شود. برای این امر باید کارهای زیر صورت گیرد :
*استراحت به زانو :
- استراحت سبب کاهش کشش های مکرر روی زانو می شود.
- استراحت سبب کاهش التهاب و جلوگیری از ورود آسیب بیشتر به زانو می گردد.
* یخ درمانی :
- سبب کاهش تورم زانو می گردد و در هر نوع آسیب حاد و آسیب مزمن زانو کاربرد دارد.
- اغلب مولفان توصیه می کنند یخ درمانی ۳-۲ بار در روز و هر بار برای مدت ۳۰-۲۰ دقیقه صورت گیرد.
- از تماس مستقیم یخ با پوست بپرهیزید. می توانید کیسه حاوی یخ را در حوله قرار دهید و حوله را روی محل بگذارید.
* فشار موضعی به زانو توسط بانداژ محل :
- فشار موضعی سبب کاهش تورم و تسریع بهبودی می شود.
- در برخی از آسیب های زانو بانداژ می تواند به قرار گیری صحیح کشکک سرجای خود و حفظ حرکات مناسب مفصل زانو کمک کند.
* بالا نگه داشتن زانو :
- سبب کاهش تورم و التهاب می گردد.
- بالا نگه داشتن سبب تخلیه مواد زائد و التهابی از زانو به سوی گردش خون مرکزی و کاهش التهاب می شود.
* استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی ( NSAIDS ) :
- این داروها در دوز کم سبب کاهش درد می شوند.
- این داروها در دوز بالاتر سبب کاهش التهاب هم می شوند.
- نمونه ای از این داروها عبارتند از : ناپروکسن و ایبوبروفن.
- چنانچه زخم معده یا اثنی عشر دارید یا قبلاً دچار خونریزی به هر دلیل شده اید قبلاً از مصرف این داروها حتماً با پزشک مشاوره کنید.
چه موقع به پزشک مراجعه شود
- هر گاه بعد از انجام برخوردهای اولیه که اشاره شد و یا استفاده از داروهای ضد درد بعد از ۷-۳ روز علائم شما ادامه یافت یا حتی بدتر شد حتماً‌- به پزشک مراجعه نمائید.
- هرگاه بدنبال آسیب به زانو قادر به راه رفتن روی زانو نبودید فوراً به پزشک یا اورژانس مراجعه نمایید چرا که احتمال بروز شکستگی زانو در این موارد بالاست و یک اورژانس به حساب می آید.
- تب بهمراه درد زانو ( احتمال عفونت زانو )
- درد بسیار شدید و غیر قابل تحمل در زانو.
- زخم بزرگ یا عمیق در ناحیه زانو باشد.
- تورم زانو در افرادی که بیماری خونی دارند ( هموفیلی ) یا آنها که داروهای ضد انعقادی مصرف می کنند ( مثل وارفارین )
شرح حال, معاینه و بررسی های تصویری
شرح حال :
- درد در کجای زانوست ؟
- ماهیت درد چگونه است, درد تیز است یا گنگ و مبهم؟
- آیا آسیب قبلی در ناحیه زانو وجود داشته است یا خیر ؟
- چه حرکاتی درد را بهبود و چه حرکاتی آنرا تشدید می کند ؟
- آیا فرد مشکل طبی خاصی دارد؟
- میزان فعالیت روزانه وی چقدر است ؟
- چه داروهایی احتمالاً مصرف می کند ؟
- آیا حس در ناحیه پا و ساق نرمال است ؟
- آیا فرد تب داشته است یا خیر ؟
معاینه:
- بررسی ظاهری زانو از نظر کبودی, تورم, تغییر شکل.
- بررسی حساسیت زانو در لمس آن.
- بررسی و انجام تستهای اختصاصی مربوط به ارزیابی سلامت رباطها, تاندونها و منیسک ها که خارج از بحث ماست.
رادیوگرافی و سی تی اسکن :
- بر حسب شرح حال و معاینه پزشک امکان دارد برای بررسی شکستگی استخوانی احتمالی یا دررفتگی زانو و گاهی برای بررسی برخی سطوح مفصلی یا مشاهده تغییرات تخریبی زانو ( آرتروز ) عکس رادیوگرافی ساده درخواست کند.
- بندرت پزشک برای بررسی دقیق شکستگی یا دررفتگی امکان دارد سی تی اسکن درخواست کند.
- هم CT اسکن و هم رادیوگرافی ساده برای بررسی شکستگی های عادی هستند اما هر دوی آنها در بررسی و ارزیابی بافت نرم مفصل که شامل رباطها, عضلات و تاندونها و منیسک ها می باشند ناتوان هستند.
ام آر آی:
- در مقایسه با سی تی اسکن, ام آر آی شکستگی های استخوانی را بخوبی نشان نمی دهد.
- در مقایسه با سی تی اسکن, ام آر آی برای بررسی رباطها و تاندونها بسیار عالی است.
آرتروسکوپی :
- به مشاهده داخل مفصل زانو توسط دستگاه ویدئوئی می گویند.
- در این روش جراح توسط ابزاری خاص وارد حفره مفصلی زانو شده و آنرا بدقت بررسی می کند.
- در مواردی می توان اجسام زائد مثل قطعات شکسته غضروف که داخل فضای مفصلی مانده اند و سبب درد شده اند را با این روش تخلیه کرد.
جلوگیری از صدمات زانو
- لاغر اندام بمانید یا بهتر بگوئیم چاق نشوید. با حفظ وزن متعادل فشار بر روی زانوها کاهش و احتمال آسیب و آرتروز هم کاهش خواهد یافت.
- تناسب بدن خود را با انجام حرکات کششی و تقویت متناسب عضلات حفظ کنید. انجام حرکات کششی روی زانو قبل از ورزش به نحو قابل ملاحظه ای صدمات به زانو را کاهش می دهد.
- تقویت عضلات چهار سر رانی و پشت ران هر دو به کاهش آسیب های زانو کمک می کند.
- چنانچه درد مزمن زانو دارید شنا و ورزشهای آبی می تواند درد شما را بهبود بخشد, نیروی شناوری در آب سبب کاهش وزن و نیروی وارده به زانوها می شود.
- به بدن خود احترام بگذارید چنانچه ملی درد زانوی شما را ایجاد نموده یا بدتر می کند آنرا انجام ندهید.
- هرگاه خسته اید ورزش را ادامه ندهید, بسیاری از آسیبهای ورزشی هنگامی رخ می دهند که ورزشکار خسته است.
- استفاده از زانو بند در ورزشهایی مثل والیبال یا بسکتبال مفید است.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:50 PM
بیماری ریکتز یا نرمی استخوان در کودکان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=b3dd8eae235e7907193983276c427f1a
بیماری ریکتز یا نرمی استخوان در کودکان
کمبود ویتامین د :
نارسایی در معدنی شدن بافتهای استخوانی در حال رشد .
نارسایی در معدنی شدن بافتهای استخوانی رشد یافته ( استئومالاسمی )
علل :
کمبود ویتامین د در مواد خوراکی
ناکافی بودن قرار گرفتن در معرض نورخورشید
پوست تیره در شیرخواران
کمبود در معرض نورخورشید قرار گرفتن در مادرانی که به کودک خود شیر می دهند .
ضایعات کلیوی و کبدی
بیماری سیلیاک
اسهال مزمن
‌بیماری فیبروز سیستیک
مصرف داروهای ضد تشنج و استروئیدی
شیرخوار نارس
بیماران با التهاب روده ای
علائم بالینی :
احساس توپ پینگ پونگ با فشار دادن روی جمجمه ( کرانیوتاپس )
وزن کم هنگام تولد
برجسته بودن محل اتصال دنده به جناغ سنیه ( ریکتزروزاری )
ضخیم شدن استخوان مچ دست و مچ پا
افزایش تعریق
نرمی استخوان سر و نامتقارن بودن جمجمه
بزرگی فونتال قدامی
جعبه ای شدن سر
تأخیر در رشد دندانهای موقتی
نقص در استخوانی شدن دندانهای دائمی و خرابی دندان
سینه کبوتری
ناهنجاری استخوانهای لگنی ، بخصوص در دختران موجب زایمانهای سخت می گردد .
انحنای استخوانهای پا
شکستگی
کوتاه قدی بدلیل اختلال در استخوانهای ستون فقرات ، لگنی و پا
تشخیص :
عکسبرداری از استخوانهای مچ دست
اندازه گیری کلسیم ،‌ فسفر
عوارض :
عفونتهای ریوی
کم خونی فقر آهن
پیشگیری :
در معرض نورخورشید قرار دادن کودک
مصرف ویتامین د
درمان :
مصرف ویتامین د
در معرض نورخورشید قرار دادن کودک

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:50 PM
اقدامات اولیه در شکستگی ها


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=73f146d79bb838a0094b374eb50068a0
نکات مهم درباره اقدامات اولیه در شکستگی ها
اصولاً در فصل زمستان میزان سوانح و حوادث منجر به شکستگی و دررفتگی اندام ها از سایر فصول بیشتر است اما در اسفند ماه به دلیل رسم دیرینه خانه تکانی در بین ما ایرانیان این گونه حوادث بیشتر دیده می شود . به همین دلیل بر آن شدیم تا نکاتی چند در مورد تظاهرات بالینی در شکستگی ها را متذکر شویم .
تقریباً همیشه می توان حضور یک شکستگی را فقط با یک شرح حال خوب و یافته های بالینی مربوطه دریافت ، ولی رادیوگرافی بمنظور تعیین دقیق ماهیت شکستگی ضروری می باشد .
در وضعیتی که بیمار بعد از آسیب وارده قادر به ایستادن و راه رفتن نمی باشد و یا توانائی حرکت عضو آسیب دیده را ندارد ، همواره باید به یک شکستگی مشکوک شد . حضور فوری بدفرمی در استخوان یک عضو ، واضحاً مشخص کننده شکستگی می باشد تاریخچه ای از وجود یک کبودی ، یک یا چند روز پس از سانحه نیز می تواند شکستگی را مطرح کند . ولی در بسیاری از موارد ، تاریخچه شواهد مشخصی را برای افتراق بین یک شکستگی و یک کشیدگی ساده یا کوفتگی بدست نمی دهد .
اگر چه در اکثر شکستگی ها تاریخچه مشخص از یک آسیب وجود دارد ولی باید به خاطر داشت که در موارد شکستگی ناشی از خستگی و شکستگی مرضی ( پاتولوژیک ) ، ممکن است وقوع درد و عدم توانائی بطور خودبخودی و بدون هر گونه عامل آسیب زا ایجاد شود .
احتیاط : از آنجائیکه بعضی اوقات بیمار قادر به حرکت اندام آسیب دیده و دردناک خود می باشد ممکن است اشتباهاً پزشک تصور کند که شکستگی وجود ندارد . ولی باید توجه داشت که در موارد خاص علیرغم وجود شکستگی ، عملکرد معقول عضو حفظ می شود .
انواع خاصی از شکستگی که ممکن است بدین طریق از چشم مخفی بمانند شامل این موارد می باشد : شکستگی های ناشی از خستگی ، شکستگی های استخوانهای کوچک خصوصاً در مچ دست ، شکستگی های ترکه ای کوچک در کودکان .
علائمی که شک به شکستگی را برمی انگیزاند شامل :
بدفرمی قابل لمس یا مشاهده تورم موضعی ، کبودی قابل مشاهده ،‌حساسیت شدید موضعی بر روی استخوان ، اختلال شدید عملکرد

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:51 PM
بررسی توده های شکمی در اطفال


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=245ad94c12a6f4cb9ba8117cf672722a
توده های شکمی در کودکان
۴۰ درصد توده های شکمی در بچه ها نیاز به جراحی دارند. مابین توده های شکمی که نیاز به جراحی دارند ۵۰ درصدشان منشاء دستگاه ادراری دارند که شایع ترین آنها هیدرونفروز و تومورویلمز است. در نوزادان، ۷۵ درصد توده های شکمی قابل لمس منشاء کلیوی دارند.
علامت شناسی
توده شکمی در بچه ها معمولاً بدون علامت است. معمولاً توسط مادر (هنگام عوض کردن لباس یا حمام کردن بچه) و یا توسط پزشک در حین معاینه روتین کشف می شود. گاهی هم بخاطر جستجوی علت بیماری دیگری به آن برخورد می کنند. از این رو معاینه بالینی اهمیت زیادی دارد.
معاینه بالینی
باید تمام قسمت های بدن کودک را مورد معاینه دقیق قرار داد و فقط به لمس توده شکمی پهلوئی اکتفاء نکرد. دستگاه تناسلی را باید دقیقاً بررسی کرد و علامتهائی که امکان همراه بودن ناهنجاری کلیوی دارند را جستجو کرد. به این شرح اقدام می کنیم:
– کودکی که جایگاه غیرطبیعی گوش خارجی دارد ممکن است ناهنجاری کلیوی همراه نیز داشته باشد.
– نشانگان یا سندرم Turner (گردن پاروئی) ممکن است همراه با کلیه نعل اسبی و دوگانه شدن کلیه ها (دوپلیکاسیون) باشد.
– آتروفی یا جمع شدگی نیمه بدن (Hemi atrophy) در تمام بدن ممکن است همراه با تومورویلمز باشد.
معاینه شکم و ناحیه پهلو
توده کلیوی ما بین هر دو دست قابل لمس است و در اثر تنفس حرکت می کند. معذلک وقتی حجم توده زیاد باشد این علامات مشخص نیست و نمی توان آن را از توده های فوق کلیوی، کبدی یا طحالی تمیز داد.
شکم را باید مشاهده کرد و اگر توده در زیر ناف بود باید اول به فکر این بود که مثانه کاملاً پر و اشباع شده است. این علامت ها را می توان از طریق ضربه خاص معاینه شکم (percussion)، نوع جامد یا نیمه مایع و غیره را مشخص نمود.
در بدو تولد؛ لمس توده ای شکمی احتمال زیادی دارد که مربوط به ناهنجاری دستگاه ادراری باشد که شایع ترین آنها عبارتند از:
کلیه مولتی کیستیک، کلیه های پلی کیستیک (دو طرفه هستند و محیط شان نامنظم است)، هیدرونفروز
تصویربرداری
باید از کم ضررترین آنها شروع کرد:
۱٫ سونوگرافی: امروزه بهترین وسیله تشخیصی یک توده شکمی در بچه ها است. شکل و وضع توده را نسبت به بافت های اطراف و همچنین جامد بودن یا مایع بودنش را با دقت زیادی تعیین می کند. وقتی ادرار به داخل مجاری کلیه و حالب پس می زند، هیدرونفروز ایجاد می شود. سونگرافی هیدرونفروز را با وضوح کامل از تومورهای جامد مشخص می کند.
۲٫ رادیوگرافی ساده شکم: جایگاه توده و جابجائی اعضای مجاور، بویژه جابجائی روده ها را نمایان می کند.
۳٫ I.V.P: چون ۷۰ درصد توده های پشت صفاق در بچه ها مبدأ کلیوی دارند مشاهده دستگاه ادراری از این طریق که در بین عموم به عکس رنگی از کلیه معروف است از ضروریات است. I.V.P می تواند افزایش حجم کلیوی، تغییر شکل حفره های کلیوی، و جابجائی دستگاه ادراری را از توده خلف صفاقی خارج کلیوی نشان دهد.
۴٫ C.T اسکن:در توده های مربوط به دستگاه گوارش و سایر قسمت های داخل شکم غیر از دستگاه ادراری ارزش زیادی دارد.
۵٫ آنژیوگرافی: در توده های شکمی ادراری بندرت به کار گرفته می شود و عوارضش در بچه ها بیشتر از بالغین است.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:51 PM
زگیل کف پایی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=b67ca4d4bf9a24a24954ac290f250e67

زگیلهای کف پا ممکن است در هر قسمتی از پا منجمله سطح زیر پاشنه پا ایجاد می شوند . این ضایعات مانند سایر زگیلهای بدن می باشند. با این تفاوت که از سطح پوست بیرون نمی زنند . تفاوت این نوع زگیلها و پینه در آن است که پینه ها فقط یک ضخیم شدن موضعی پوست در محل فشار بیش از حد می باشند .
علت پیدایش زگیل چیست ؟
علت پیدایش تصور می شود که این زگیلها بر اثر یک عفونت ویروسی ایجاد می گردند . فشار وزن بدن از بیرون زدن بیشتر زگیل از سطح پوست کف پا جلوگیری می نماید . به علت ضخیم شدن پوست اطراف ، زگیل ممکن است یک سانتی متر عمق داشته باشد .
علائم بالینی زگیل کف پا به چه صورت می باشد :
شکایت اصلی بیماران از درد موضعی شدید در هنگام راه رفتن می باشد .
در نگاه ، به علت ضخیم شدن پوست اطراف زگیل ، محل ضایعه برجسته است .
زگیل در مرکز این محل برجسته دیده می شود که کمی تیره می باشد و دارای سطحی لایه لایه است .
فشار دادن بر روی زگیل همیشه باعث ایجاد درد موضعی مشخص می گردد .
زگیل کف پا را چگونه می توان تشخیص داد ؟
مهمترین مشکل افتراق بین زگیل و پینه می باشد . زگیل در هر نقطه ای از کف پا ایجاد می شود ، اما پینه فقط در مکانهای متحمل فشار تشکیل می گردد .
به علاوه زگیل بسیار دردناک تر از پینه است .
اما مشخص ترین وجه افتراق ظاهر لایه لایه سطح زگیل و متمایز بودن از پوست اطرافش می باشد .
در حالی که پینه به صورتی غیرقابل تفکیک با پوست طبیعی اطرافش آمیخته است .
در بیشتر موارد مالیدن داروهای سوزاننده بطور موضعی باشد . در صورت عدم موفقیت زگیل را تراشیده و مختصری می سوزانند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:52 PM
پیچ خوردگی داخلی مچ پا


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=0969f2f2cba2d3a8bf1d6772a252b403
پیچ خوردگی داخلی مچ پا
به آسیب دیدگی لیگامان مثلثی شکل ( دلتویید )‌ مچ پا ، پیچ خوردگی داخلی مچ پا گفته می شود و به دنبال پیچش پا به سمت داخل و یا چرخش خارجی پا اتفاق می افتد . صدمه لیگامان دلتویید معمولاً نسبت به پیچ خوردگی خارجی مچ پا ، آسیب جدی تری به حساب می آید . در بیشتر اوقات ، این نوع آسیب دیدگی با صدمه به لیگامانهای خارجی یا صدمه به استخوان نازک نی همراه است .
انواع پیچ خوردگی :
پیچ خوردگی های درجه ۱ ، شامل کشیدگی لیگامان دلتویید هستند .
پیچ خوردگی های درجه ۲ : شامل مواردی است که یک پارگی در بعضی قسمتهای لیگامان دلتویید به همراه درد و تورم وجود داشته باشد .
پیچ خوردگی درجه ۳ به مواردی اطلاق می شود که قطع کامل لیگامان دلتویید ، هم در سطح و هم در عمق آن برو زکرده باشد .
* میزان شیوع :
صدمات لیگامان دلتویید به تنهایی ، کمتر از ۱۰٪ کل پیچ خوردگی های مچ پا را شامل می شود .
* علائم و نشانه ها :
درد داخلی مفصل و مچ پا
تورم در سطح داخلی مفصل مچ
وجود اکیموز ( خون مردگی )‌ در اطراف قوزک داخلی
* ریسک فاکتورها ( عوامل خطر ) :
سابقه آسیب دیدگی قبلی در مفصل مچ پا
ورزشهای پرخطر مانند : فوتبال ، بسکتبال و پرش طول
* صدمات همراه و عوارض :
آسیب دیدگی های برجستگی استخوان مچ ( تالوس )
شکستگی های استخوان فیبولا ( نازک نی ) و تی بیا ( درشت نی )‌
ناتوانی مزمن دلتویید ، بی ثباتی عملکردی و عود مجدد پیچ خوردگی
تشخیص افتراقی
صدمات تاندون درشت نی پشتی
صدمات تاندون خم کننده بلند شست پا
شکستگی انتهای درشت نی
شکستگی قسمت بالای درشت نی
شکستگی استئوکندرال
محاسبه فیزیکی :
لمس دقیقه به منظور شناسایی اجزای دردناک
تندرنس ( ناحیه دردناک در هنگام لمس ) در ناحیه لیگامان دلتویید
بررسی قسمتهای خارجی مچ و قسمتهای دیستال ( انتهائی ) و قسمت فیبولا از نظر وجود درد
بررسی عملکرد مقاومتی تاندون درشت نی پشتی در هنگام برگرداندن پا
بررسی عملکرد مقاومتی تاندون خم کننده بلند شست پا در هنگام خم کردن شست پا
تصویربرداری : تصویربرداری از مچ آسیب دیده برای رد کردن شکستگی ضروری است . زیرا در ۶۰٪ بیماران دچار پارگی دلتویید ، شکستگی و جدا شدن قوزک داخلی پا یا شکستگی نازک نی هم وجود دارد .
*‌ درمان مرحله حاد
اصول کلی :
جلوگیری و کاهش تورم : بالا نگه داشتن عضو ، کمپرس و استفاده از یخ به مدت ۲۰ دقیقه و دو سه بار در روز تا زمانی که تورم از بین برود .
محافظت : آتل رکابی و یا استفاده از ساق کوتاه ( اگر بیمار قادر به تحمل وزن بدن نباشد ، می توان از عصای زیربغل استفاده کرد . )
تجدید حرکت : شروع دامنه حرکتی فعال به محض تحمل بیمار
کاهش درد : استفاده از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی و همچنین یخ درمانی .
پیچ خوردگی درجه ۱ : تنظیم عملکرد توسط یک آتل رکابی با توجه به این موضوع که بازگشت به تمرینات ورزشی معمولاً به نسبت پیچ خوردگی خارجی مچ ، بیشتر به تأخیر خواهد افتاد ( ۶-۳ هفته )
پیچ خوردگی درجه ۲ – تقریباً مانند درجه ۱ است ، اما امکان دارد یک دوره کوتاه به حرکت سازی به کمک اسپلیت ( قالب ) پشتی یا گچ ساق کوتاه نیاز باشد .
پیچ خوردگی درجه ۳ – درمان آن هنوز مورد بحث است . ممکن است یک دوره ۸-۶ هفته ای بی حرکت سازی مورد نیاز باشد یا ممکن است ، ترمیم جراحی مورد نظر قرار گیرد .
* درمان دراز مدت :
آموزش یک برنامه توانبخشی دقیق به ورزشکار برای انجام در منزل
تمرینات برای افزایش دامنه حرکتی تا جایی که بیمار دامنه حرکتی کامل داشته باشد .
تمرینات پیشرفته ، تصاعدی و پایدار به مدت ۶-۴ ماه
تمرینات تحریکی حس عمقی برای بالا بردن آستانه حسی برای ۶-۴ ماه
محافظت نمودن در هنگام فعالیت های ورزشی به مدت ۹-۶ ماه
* ورزشکار چه زمانی می تواند به فعالیتهای ورزشی برگردد ؟
ورزشکار مصدوم زمانی می تواند فعالیت کامل داشته باشد که تورم از بین رفته باشد و در ضمن قادر باشد ، یک برنامه دویدن پیشرفته را بطور کامل و بدون درد و ناتوانی به پایان برساند . بازگشت به ورزش ، بر اساس میزان صدمه ، ممکن است بیشتر از ۳ ماه به طول انجامد .
* نحوه پیشگیری از صدمات بعدی :
تکمیل دوره توانبخشی و استفاده از « آتل مچ پا » هنگام فعالیت های ورزشی

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:52 PM
آشنایی با انواع اگزما


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=c0bb3a6450a6d73903c33ecd91fad472
اگزماها از جمله شایعترین بیماری های پوست اگزماها هستند که نوعی پاسخ التهابی پوست به یکسری عوامل داخلی و خارجی بدن می باشد و در همه سنین از نوزادی تا کهنسالی دیده می شود و دارای تظاهرات مختلفی می باشند .
* علائم شایع بیماری بصورت ضایعات قرمز پوسته دار خارش دار و گاهاْ دارای ترشح آبکی چسبناک می باشند که با توجه به مراحل مختلف بیماری هر یک از علائم فوق می تواند غالب باشد .
* عواملی نظیر زمینه ارثی ،‌بعضی عوامل قارچی و میکروبی ، تغییرات فصلی و آب و هوایی ، گرد و غبار ، پاک کننده های صابونی و غیرصابونی ، مواد شیمیایی ، برخی گیاهان و مصرف برخی داروها بصورت موضعی یا خوراکی می توانند در ایجاد یا تشدید این بیماری نقش داشته باشند .
* موارد زیر مثالهایی از انواع شایع اگزماها هستند :
اگزمای ناحیه قنداق در نوزادان و شیرخواران
اگزمای دست خانمهای خانه دار
اگزمای ناشی از تماس با فلزات بدلی که بعلت حساسیت به آلیاژ نیکل رخ می دهد .
اگزمای دست در کارگران ساختمانی که با سیمان سروکار دارند و بعلت حساسیت به کرومات میباشد .
اگزمای پا ناشی از تماس با چرم کفش
اگزمای ناشی از حساسیت به نوعی قارچ مخمری که بصورت شوره و قرمزی سر و ضایعات قرمز و پوسته دار صورت تظاهر می کند .
اصول کلی درمان اگزماها شامل پرهیز از عوامل ایجاد کننده و تشدید کننده و مصرف داروهای لازم تحت نظر پزشک می باشد .
باید توجه داشت که در بعضی از انواع اگزماها ممکن است بیماری برای سالیان متمادی به درجاتی ادامه داشته باشد .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:52 PM
کلوئید پس از آسیب به پوست ایجاد می‌گردد


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=4fe3c0ca70957324dd903c18e7eb8112
کلوئید Keloid
رشد بیش از حد بافت اسکار (محل ترمیم زخم) است که به صورت نرم، برجسته و محکم پس از آسیب به پوست ایجاد می‌گردد.
ژنتیک
ممکن است به صورت خانوادگی مشاهده شود. در سیاه پوستان شایعتر است.
سن،جنس و نحوه زندگی
عوامل خطر مهمی نیستند. کلوئید، رشد بیش از حد بافت اسکار با شکل نامنظم، محکم و خارش‌دار است.
کلوئیدها، بافتهایی نرم و براق بوده، در پوست روشن به صورت قرمز مایل به صورتی و در پوست تیره به رنگ قهوه‌ای ظاهر میشوند.
کلوئید معمولاً زمانیکه نقسی در روند ترمیم باعث تولید بیش از حد پروتئین کلاژن پوست میشود، در سطح یک زخم ایجاد می‌گردد. کلوئیدها معمولاً در سیاه پوستان شایعتر است و استعداد به آنها ممکن است به صورت خانوادگی دیده شود.
اگر شما مستعد به ایجاد این توده‌ها هستید، ممکن است پس از هر نوع آسیب پوستی از جمله بریدگیها، سوختگیها، آکنه، گزش حشرات، خالکوبی، سوراخ کردن جهت جواهرات و جراحی کوچک، ایجاد گردند.
بندرت، کلوئیدها به طور خودبخودی و بدون هیچ علت شناخته شده‌ای،‌به وجود می‌آیند.
کلوئیدها ممکن است تقریباً در هر جایی از بدن ایجاد شوند، اما معمولاً روی سینه، شانه‌ها و لاله‌های گوش، به وجود می‌آیند. این توده‌ها معمولاً بی‌ضررند. هر چند کلوئیدهای بزرگ ممکن است ظاهر ناخوشایندی داشته باشند.
درمان
پزشک ممکن است یک کورتیکواستروئید را به داخل بافت اسکاری تزریق کند یا نوارهایی را تجویز کند که حاوی یک کورتیکواستروئید موضعی بوده، که می‌توان آن را به اندازه‌های مناسب برید و بر روی کلوئید قرار داد که باعث چروکیده شدن اسکار می‌گردد.
با وجود درمان، کلوئید اغلب سالها زمان می‌برد تا ناپدید شود. جراحی و درمان با لیزر معمولاً بی‌تاثیرند، زیرا بافت اسکاری جدید، کلوئید دیگری را تشکیل خواهد داد

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:54 PM
آیا افراد دارای صرع می توانند ازدواج کنند و حامله شوند ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=7356c6802bee4881fed6413d3e29304b

صرع چیست ؟
درهنگام کارکرد طبیعی مغز میلیونها جریان الکتریکی کوچک بطور منظم و پیوسته در یاخته های مغز جریان دارند اما در موقع تشنج یک جریان الکتریکی مهار نشده در مغز بـراه می افتد و علائم مختلفی پدید می آورد .
صرع حالتی است که فرد ، مبتلا به حملات مکرر تشنج باشد . بیش از بیست نوع اختلال تشنجی در علم پزشکی شناخته شده است که شایعترین و مشخص ترین نوع آن شامل حرکات جهشی سریع اندامها به همراه کاهش هشیاری موقتی است .
چه عواملی باعث بروز صرع می شوند ؟
در ۷۰ درصد از مواردِ صرع ، هیچ علت مشخصی یافت نمی شود امادر ۳۰ درصد باقیمانده علل زیر دخیل هستند :
ضربه و جراحت سر ، مسمومیت ، عفونت های درگیرکننده مغز ، توده های خوش خیم و بدخیم مغزی ، صدمات زایمانی ، ارث و برخی بیماریهای دیگر .
در سنین کودکی عوامل زایمانی ، ارثی وناشناخته بیشتر شایعند اما در سنین بالاتر بخصوص تشنج هایی که در سالمندی شروع می شوند علل دیگر از جمله توده های مغزی شایع می شوند .
باورهای نادرست در مورد صرع
متاسفانه هنوز برخی خرافات و باورهای غلط در مورد صرع در میان مردم رواج دارد برای مثال برخی فکر می کنند صرع واگیر دارد و سعی می کنند از افرا مبتلا بویژه درحین حملات دور شوند .
در حالیکه بیمار صرعی بهیچ وجه خطری برای دیگران ندارد و باید در هنگام حملات به او کمک شود تا صدمه نبیند .
برخی فکر می کنند بیماران صرعی نباید هیچ کاری انجام دهند در حالیکه صرع مانع انجام اکثر فعالیتهای شغلی و حتی ورزش ها نیست .
اگر بیماران صرعی از داروهای تجویز شده بطور منظم استفاده کنند اغلب از ابتلا به حملات تشنجی پیشگیری میشود و مشکلی در انجام فعالیت های روزمره مانند دیگران نخواهد داشت .
چگونه به بیماران صرعی کمک کنیم ؟
درهنگام حملات صرع که فرد مبتلا هشیاری خود را از دست می دهد اطرافیان باید او را از وضعیتهای خطرناک مانند بلندی ها و کنار آب دور کنند ، او را به پهلو بخوابانند و زیر سر او بالش یا جسم نرمی قرار دهند .
سعی نکنید دهان فرد دچار تشنج را به زور باز کنید تا چیزی میان دندانهایش بگذارید چون در خیلی از موارد این کار بیش از آنکه مفید باشد موجب صدمه به فک و دندانها می شود . در کنار فرد تشنجی بمانید تا بهوش آید ، و اگر تشنج ها طولانی شدند فورا‌ً‌ با مراکز فوریتهای پزشکی تماس بگیرید .

صرع و ازدواج
باید توجه داشت که اغلب افراد مصروع ، می توانند ازدواج کنند و فرزندان سالمی داشته باشند و از زندگی فعال و پرثمری لذت ببرند . این در حالی است که در گذشته بعلت نگرش و بینش غلط نسبت به این بیماری ، افراد مبتلا به صرع دچار مشکلاتی در فعالیتهای اجتماعی بخصوص ازدواج بودند .
با مصرف منظم دارو و خودداری از اشتغال در بعضی کارها ، یک فرد مصروع می تواند بدون آنکه برای سلامتی اش مشکلی پیش آید ، تمام ایام را به کار ادامه دهد و از خانواده خود مراقبت کند . باید توجه داشت که معمولاً درمان نادرست یا مصرف نامرتب داروها عامل ادامه حملات صرع است .
پیش از آنکه تصمیم نهایی را در مورد ازدواج بگیرید ، بهتر است مشکل صرع خود را صادقانه با شخص مورد نظر در میان بگذارید .
توجه داشته باشید که مواردی دیده شده است که همسری به بهانه بی اطلاعی از بیماری صرع قبلی همسر خود تقاضای طلاق کرده است . لذا بهتر است جهت جلوگیری از چنین شرایطی ،‌ قبل از ازدواج با مددکاران و مشاوران مربوطه مشورت نمائید .
* صرع و حاملگی :
تا کنون بطور دقیق تأثیر صرع ، حملات تشنجی و داروهای ضدصرع بر حاملگی شناخته نشده است . لیکن اکثر خانمهای مبتلا به صرع دوران بارداری طبیعی را طی کرده و زایمان بی خطری خواهند داشت .
در بیش از نیمی از مبتلایان به صرع در دوران بارداری ، هیچگونه تغییری در حملات تشنجی پیدا نمی شود . حتی گروهی از تعداد حملاتشان کاسته می شود ، اما در عده ای دیگر تشدید حملات مشاهده می شود . با اینحال مطالعات نشان می دهد که حاملگی تأثیر بسیار ناچیزی بر صرع دارد . در ضمن لازم است زنان مبتلا به صرع مانند تمام زنان باردار در این دوران مراقبتهای جسمی و روانی لازم نظیر استراحت کافی ، توجه دقیق به امر تغذیه ، دوری از هیجان و عصبانیت و پرهیز از کم خوابی را رعایت نمایند .
خوشبختانه بیش از ۹۰٪ خانمهای مبتلا به صرع حاملگی موفقی خواهند داشت و فرزندان سالمی بدنیا خواهند آورد .
یکی از خطرات دوران بارداری ، عوارض مصرف داروهای ضدصرع است ، چرا که برخی از انواع این داروها اثرات منفی بر روی جنین دارند . خوشبختانه داروی کم ضرری برای مادران باردار وجود دارد که جهت اطلاع بیشتر باید با پزشک معالج خود مشورت کنند .
باید توجه داشت که هرگونه کاهش یا قطع خودسرانه دارو در طول بارداری نه تنها خطرات را کم نمی کند ، بلکه موجب افزایش خطر تشنج نیز می شود .
* صرع و داروهای ضدبارداری :
با توجه به اختلالاتی که ممکن است مصرف بعضی از داروهای ضدصرع بر تأثیر داروهای ضدبارداری ایجاد نمایند بهتر است که روش جلوگیری از حاملگی برای هر فرد مصروع با مشورت پزشک انجام گیرد .
امروزه چندین روش موفق و مطمئن جلوگیری از بارداری وجود دارد . مصرف قرص های ضدبارداری ، استفاده از دستگاه ( IUD) تزریق آمپول ، کاشتن قرص زیر پوست ، استفاده از کاندوم و بستن لوله ها در مردان و زنان ، روشهای متفاوتی است که باید تحت نظر متخصصین بیماری زنان و زایمان و همچنین پزشک معالج انجام گیرد .
* صرع و شیردهی :
طبق منابع علمی موجود ، تمامی انواع داروهای ضدصرع وارد شیر مادر شده و از این طریق به کودکان انتقال می یابد ولی خوشبختانه مقدار دارویی که از طریق شیرمادر به نوزاد می رسد زیاد نبوده و قابل چشم پوشی است . لذا شیردهی را نباید برای مادران مبتلا به صرع ممنوع کرد .
متذکر می شویم که شیرمادر مبتلا به صرع با وجود مصرف داروهای ضدصرع برای نوزاد ،‌کاملاً سالم و بی خطر بوده و توصیه می شود که طبق روال عادی شیردهی ادامه داشته باشد .
توصیه می شود اگر بیداری در شب برای مادر مبتلا به صرع مناسب نباشد شیر را دوشیده و پدر آنرا به کودک بدهد .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:54 PM
پاچنبری کودکان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=3eac642de637f850a50836dddabe541c
پاچنبری
پاچنبری یک تغییر شکل مادرزادی است که از بدو تولد وجود دارد . در این بد شکلی پا ، قسمت جلو پا به سمت داخل و پایین چرخیده و در عقب ، پاشنه هم به سمت داخل چرخیده است .
میزان شیوع :
در هر ۱۰۰۰ تولد زنده ، یک مورد پاچنبری وجود دارد .
در پسرها دو برابر دخترها رخ می دهد .
می تواند یک طرفه یا دو طرفه باشد .
در بیشتر موارد سابقه فامیلی این عارضه وجود دارد .
احتمال رخداد این عارضه در کودکان دیگر خانواده ای که یک کودک مبتلا دارند ، پایین و در حدود ۳ درصد است .
درمان :
بیشتر پاچنبری ها در دوران شیرخوارگی با گچ گیری در عرض ۶ تا ۸ هفته اصلاح می شوند . کمتر از ۵ درصد پاچنبری ها از نوع بسیار شدید و غیرقابل انعطاف هستند که ممکن است به این درمان گچ گیری پاسخ ندهند و نیاز به عمل جراحی پیدا کنند . اما آنچه مسلم است این است که در صورتی که بتوان از عمل جراحی در بیماران پاچنبری خودداری کرد ، نتایج بهتر است . جراحی با جوشگاه ،‌سفتی و ضعف عضلات همراه است که در دوران نوجوانی بیمار را رنج می دهد .
درمان پاچنبری باید در هفته اول یا دوم زندگی شورع شود ، زیرا در این دوران بافتهای تشکیل دهنده رباطها و کپسول مفصلی و تاندونها ، انعطاف پذیری قابل ملاحظه ای دارند .
دستکاری و کشش ایجاد شده توسط پزشک بر روی این عناصر به طور هفتگی سبب افزایش طول و کشیدگی این عناصر می شود و گچ گرفته شده بعد از این دستکاری سبب می شود که اصلاح به دست آمده برای یک هفته آینده حفظ شود . بنابراین ، به تدریج استخوانها جابه جا می شوند و به محل اولیه خود برمی گردند .
به طور معمول ۵ تا ۷ گچ بلند که ازنوک انگشتان تا قسمت بالای ران ادامه می یابد ،‌به طور هفتگی گرفته می شود تا بد شکلی اصلاح شود .
حتی در موراد بسیار شدید ، حداکثر ۸ تا ۹ بار گچ گیری برای رسیدن به نتیجه مطلوب کافی است . قبل از آخرین گچ گیری که باید سه هفته در پای بیمار باشد ، ممکن است بلند کردن تاندون آشیل به صورت سرپایی در مطب لازم باشد . بعد از دو ماه درمان ، پاظاهر نرمال و اصلاح شده دارد .
عود بیماری
نکته بسیار مهم این است که به دنبال اصلاح پاچنبری ، این عارضه تمایل به عود دارد . برای جلوگیری از عود عارضه ، بعد از اتمام دوره گچ گیری ، برای بیمار یک اسپلینت مخصوص ساخته می شود که به مدت ۲ تا ۳ ماه باید به طور شبانه روزی از آن استفاده کند و بعد از آن حداقل به مدت ۲ تا ۳ سال شبها از آن بهره ببرد . ممکن است کودک ابتدا هنگام استفاده از اسپلینت احساس ناراحتی کند ، ولی به تدریج به آن عادت می کند .
در طول روز کودک می تواند از کفشهای معمولی استفاده کند . به طور معمول ، انجام رادیوگرافی در بیماران مبتلا به پاچنبری ضروری نیست وفقط در موارد پیچیده ممکن است نیاز به استفاده باشد .
درمان جراحی :
در مواردی که بیمار به گچ گیری یا آتل گذاری سریال پاسخ نداده و بد شکلی بهبود نمی یابد ، انجام عمل جراحی برای اصلاح بدشکلی اجتناب ناپذیر است . بهترین زمان برای انجام عمل جراحی حدود ۶ ماهگی است ، البته در کودکان مختلف و همچنین جراحان مختلف ممکن است سنین دیگری را برای جراحی ترجیح دهند .
اصول نگهداری پا در گچ :
گچ معمولاً از ناحیه نوک انگشتان پا تا بالای زانو امتداد دارد .
مهم ترین نکته در اندام گچ گیری شده این است که در صورت وجود هر گونه نگرانی نسبت به گچ ، بلافاصله باید با پزشک معالج تماس گرفت .
پزشک برای شما توضیح میدهد که چگونه گچ را صبح روز مراجعه بعدی در حمام باز نمایید . اضافه کردن نصف فنجان سرکه به آب ولرم به حل شدن سریع تر گچ کمک می کند .
اگر چه گچ گیری برای کودک درد ایجاد نمی کند ، ولی در بعضی مواقع کودک را بی قرار می کند . دادن مقداری شیر قبل از گچ گیری و در آغوش گرفتن بعد از آن به تحمل گچ توسط کودک کمک می کند .
به هیچ وجه در مواردی که کودک را تعویض می کنید ، اجازه ندهید گچ مرطوب شود .
حتماً نواحی بالای گچ را کاملاً خشک کنید . در صورت عدم انجام این کار ، زخمهای ناشی از گچ در آن مناطق رخ خواهد داد .
مواظب باشید قسمتهای بالای گچ به مدفوع یا ادرار آلوده نشود ،‌ زیرا می تواند سبب زخم شدن پوست ناحیه و عفونت شود .
استحمام کودکی که پای او در گچ است :
مهم ترین کار این است که از استحمام کودک خودداری کرد . بهترین زمان برای استحمام صبح روزی است که قرار است گچ تعویض شود . در این زمان کودک را می توان استحمام نمود ، گچ را باز کرده و سپس به پزشک برای گچ گیری به پزشک مراجعه کرد . در صورتی که بخواهید در حد فاصل دوگچ گیری کودک را تمیز نمایید ، بهترین راه این است که فقط تنه و دستهای او را با یک اسفنج مرطوب تمیز کرده و سپس با حوله خشک کنید .
مراقبت های بعد از گچ گیری :
همان طور که ذکر شد کودک ممکن است مختصری بی قرار باشد . علت این است که شاید سنگینی گچ خیلی باشد که تا خشک شدن کامل گچ ادامه دارد . بهتر است زیر پای کودک در زیر زانو حوله کوچکی را تا کرده و قرار دهیم تا پاشنه گچ روی زمین قرار نگیرد . حوله شما باید حتماً نخی باشد . از گذاشتن اجسام پلاستیکی زیر گچ خودداری نمائید ، زیرا از تبادل حرارتی جلوگیری کرده می تواند سبب سوختگی شود .
کنترل گردش خون اندام در گچ مهم است . برای این کار نوک انگشتان کودک را فشار می دهیم تا سفید شود و وقتی برمی داریم باید بلافاصله صورتی شود . در صورت هر گونه اختلال در گردش خون امکان سفت بودن گچ مطرح است و باید به پزشک اطلاع داده شود .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:55 PM
آشنایی با ADHD بیش فعالی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=f9f8bc809599f5c751ecd2bf154b86e4
ADHDاختلالی است که در آن پرتحرکی ، بی توجهی و رفتارهای ناگهانی بیشتر و شدیدتر از کودکان دیگر وجود دارد . ۳ تا ۵ درصد کودکان به این اختلال مبتلا هستند و در پسرها شایع تر است . ممکن است در بعضی بیشتر علائم پرتحرکی و رفتارهای ناگهانی و در گروهی علائم بی توجهی بیشتر دیده شود . علائم این بیماری قبل از ۷ سالگی شروع می شود ولی اغلب در دوران مدرسه مشکلات جدی ایجاد می گردد .
علت :
این بیماری سالهاست که شناخته شده و وعوامل متعددی در ایجاد آن نقش دارند . به نظر می رسد علت آن بیشتر قص در تکامل سیستم اعصاب باشد . کودکان مبتلا احتمالاً در قسمت هایی از مغز که مسئول توجه ، تمرکز و تنظیم فعالیت های حرکتی می باشد دچار نقص جزئی هستند . توارث و ژنتیک در این اختلال نقش دارد . همچنین در بعضی موارد در جریان حاملگی یا زایمان یا پس از آن صدمات جزئی به ساختمان مغز وارد می شود که می تواند باعث این مشکل گردد .
علائم :
مشکل اصلی کودکان عدم توانایی آنها در حفظ و تنظیم رفتارشان است ، در نتیجه اغلب نمی توانند رفتار مناسبی که لحظه به لحظه با شرایط محیط هماهنگ باشد نشان دهند . خوابیدن و غذاخوردن آنها منظم نیست به نظر میرسد در همه چیز دخالت می کنند و مراقبت دائمی نیاز دارند . از نظر هیجانی ثبات ندارند ، بطور ناگهانی می خندند یا گریه می کنند و رفتارشان غیرقابل پیش بینی یا ارزیابی است . سریع از کوره در می روند و نمی توانند پیامدهای رفتارشان را پیش بینی یا ارزیابی نمایند . در فعالیت های خطرناک شرکت می کنند و احتمال صدمه دیدن آنها زیاد است . قبل از فکر کردن عمل می کنند ،‌قبل از پایان سئوال جواب می دهند ،‌اشیاء را پرتاب می کنند و ناخواسته به دیگران صدمه می زنند ، پرفعالیت و پرتحرک هستند ، هرلحظه در حال رفتن هستند ، انگار موتوری درون بدن آنهاست که آنها را به حرکت دائمی مجبور می کند ، نمی توانند آرام بنشینند و بی قرار هستند .
اختلال تمرکز در این کودکان در کارهایی که فعالیت دائم و جدی مغزی را لازم دارد مشهودتر است . آنها ممکن است در تماشای تلویزیون ، بازی با کامپیوتر و فعالیتهای لذت بخش با کودکان دیگر تفاوتی نداشته باشند ولی در کارهایی که فعالیت مداوم مغزی و تمرکز لازم دارد ( انجام تکالیف درسی ) تفاوت آنها با کودکان دیگر نمایان می شود . به نظر می رسد مغز آنها اطلاعات محیطی را بیش از حد لازم می گیرد ، یعنی در انتخاب توجه به اطلاعات ضروری و بی توجهی و حذف اطلاعات غیرضروری ضعف دارند . رعایت قوانین منزل و مدرسه برای آنان مشکل است و برای پیروی از قوانین توجه بیشتری لازم دارند . در انجام تکالیف مدرسه ، تمرکز روی درس ، رعایت قوانین مدرسه و داشتن روابط اجتماعی مناسب با همکلاسی ها مشکل دارند . برای رسیدن به اهداف درازمدت برنامه ریزی نمی کنند.
عوارض
رفتار کودکان روی عملکرد آنها در خانواده ، اجتماع مردم و مدرسه تأثیر سوء می گذارد و باعث واکنش های منفی اطرافیان ، خانواده ، کادر مدرسه و همسالان می شود . این رفتارها مشکلات جدی در مدرسه و اجتماع ایجاد می کند و باعث کاهش اعتمادبه نفس و احساس بی کفایتی در این کودکان می گردد . ممکن است آنها از مدرسه و اجتماع متنفر گردند . کودکان طبیعی به خاطر رفتارهای مناسب و موفقیت های تحصیلی و اجتماعی زمینه زیادی برای تشویق شدن دارند و همین تشویق ها موجب پرورش اعتماد به نفس و عزت نفس در آنها می شود ولی کودکان دچار ADHD کمتر به این موفقیت ها دسترسی پیدا می کنند . کودکان ADHD ممکن است به صورت ثانویه دچار اختلالات ارتباطی ، مشکلات تحصیلی ، اضطراب افسردگی و بزهکاری شوند .
سیر :
سیر ADHD متنوع است . بهبودی در صورت وقوع معمولاً بین ۱۲ تا ۲۰ سالگی رخ میدهد و بهبودی قبل از ۱۲ سالگی نادر است . گاهی علائم در بلوغ بهبود یافته و گاهی نیز تا بزرگسالی ادامه می یابد .
با افزایش سن پرتحرکی کمتر شده ولی اختلال تمرکز و رفتارهای ناگهانی می تواند باقی بماند . در ۱۵ تا ۲۰ درصد موارد علائم همراه با افزایش سن ادامه می یابد . بدون درمان تنها یک سوم تا نصف کودکان دچار ADHD می توانند با علائم خود در زندگی سازگار و منطبق باشند و بقیه مستعد بروز مشکلات ثانویه خواهند بود .
درمان :
درمان هایی که برای کودکان ADHD به کار میرود می تواند به چهار گروه تقسیم گردد :
آموزش والدین
آموزش آموزگاران
استفاده از کلاسهای مخصوص
درمان دارویی و درمان های روان شناختی
آموزش والدین و معلمین بخش مهمی از درمان را تشکیل می دهد و شامل دو بخش است ؛
آموزش برای شناخت بیماری
آموزش برای بکارگیری روش های درمانی
والدین باید این بیماری را به عنوان یک نقص خفیف در مراحل اولیه رشد مغز دانسته و به کودک خود به دید کودکی تنبل ، نافرمان ، شرور و فضول که اگر بخواهد می تواند رفتاری طبیعی داشته باشد نگاه نکنند ، بلکه او را کودکی بدانند که تلاش می کند با ناتوانی خود که خارج از کنترلش است ، کنار بیاید .
والدین باید راههای دیگری برای تشویق ، تقویت اعتماد به نفس و ایجاد احساس موفقیت در کودکشان بیابند . فعالیت ورزشی ، هنری ، فنی ، اجتماعی می تواند فرصت هایی برای نمایان کردن توانائی های این کودکان ایجاد نماید . این فعالیت ها بالطبع تشویق بیشتری به دنبال داشته و می تواند آثار منفی حاصل از تجربه های بد قبلی ( شکست ها ، طرد شدگی ، تنبیه ها و … ) را بکاهد و جایگزین آن گردد . البته والدین نباید تصور کنند که کودکانشان به دلیل این ناراحتی مسئول اعمال نامطلوب و خلاف خود نیستند ، بلکه کودک می باید اینگونه رفتارها را جبران کند .
برای اینکه کودکان قوانین را بیاموزند و از آن پیروی نمایند لازم است قوانین را برای آنها واضح تر ، در فواصل کمتر و دفعات بیشتر بیان کنیم و سیستم تشویق و تنبیه قوی تری را با آن همراه نماییم .
برخورد مناسب با کودکان دچار ADHD به زمان ، پشتکار ،‌ کوشش ، مداومت و همکاری و هماهنگی زیادی نیاز دارد و به همین دلیل مربیان و والدین باید همواره روحیه ای با نشاط ، شاداب ، طنزپرداز و شوخ طبع را در خود حفظ نمایند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:55 PM
آشنایی با اختلال وسواس – جبری


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=f51738de9489fa60fa574792798caf4a
اختلال وسواس – جبری چیست ؟
نگرانی ها – تردیدها ، باورهای خرافی که معمولاً‌ در زندگی روزمره شایع هستند اگر جنبه افراطی و شدید به خود بگیرند وسواس می نامند . مثلاً یک فرد در هنگام شستشوی دست و یا بدن و یا بازرسی و چک کردن ، به صورت خیلی زیاد و شدید دست به این عمل بزند که در مواقع وجود مانع فرد دچار اضطراب و استرس شود .
اختلال وسواس به دو صورت فکری و عملی نمود می کند و در تمام سنین رخ می دهد اما در سنین جوانی کمی شایعتر می باشد .
- وسواس فکری ؛
افکار ، تصاویر یا تکانه هایی هستند که مکرراً رخ می دهند و احساس می شود خارج از کنترل هستند که شخص نمی خواهد این افکار را داشته باشد و آنها را ناراحت کننده مزاحم و بی معنا تلقی می کند .
شایعترین نوع وسواس فکری عبارتند از :
ترس های آلودگی به میکروب ها و چرک
تردید و شک نسبت به انجام دادن درست یک کار
افکار مزاحم در خصوص تکرار یا عمل پرخاشگرانه یا جنسی
تقارن و یا دقت بیش از حد
شک دینی و یا اخلاقی مفرط
- وسواس عملی ؛
- اعمال اجباری هستند که شخص بارها و بارها و بر طبق یکسری قواعد و مناسکی برای خنثی کردن افکار وسواسی خود اقدام به انجام آن می کند.
شایعترین نوع وسواس عملی عبارتند از :
وارسی ‌
شستشو
شمارش
پرسیدن و یا اعتراف
تقارن و دقت
ذخیره سازی و یا انبار نمودن می باشد .
ولی علائمی مانند نفرت و یا نگرانی از دفع ترشحات بدن ( مانند ادرار ، مدفوع ، بزاق )‌ترس از احتمال وقوع اتفاقی وحشتناک ( آتش سوزی ، مرگ وابستگان ، زهدورزی و عبادت مفرط ، اعتقاد به اعداد سور و نحس ،‌ مسواک زدن شدید و مفرط ، رسیدن به سرو وضع خود به نحو افراطی رسیدن ، مو کندن از بدن و ناخن جویدن هم ممکن است از علائم وسواس باشد .
این بیماری در مواردی با افسردگی همراه می باشد .
¯ توصیه به خانواده ها :
۱ – استرس و موارد بحران وضعیت بیمار را بدتر کرده و احتمال عود را افزایش می دهد لذا علی رغم ایجاد مشکلات و آشفتگی در خانواده به واسطه این بیماری در منزل سعی نمایند فضای با آرامشی برقرار باشد .
۲ – بیمار روانی نیاز به درک خود از طرف دیگران دارد لذا پائین آوردن انتظارات به طور موقت ، مهربان و شکیبا بودن کمک کننده خواهد بود .
۳ -بدانید بیمار برای رفع اضطراب خود دست به اعمال و مناسک وسواس گونه می زند و هیچ کس به اندازه خود او از رفتارهایش متنفر نمی باشد . لذا از قضاوت و یا مسخره نمودن اعمال او حذر نمایند .
۴ – شما درگیر رفتارهای وسواسگونه بیمار نشوید اما حد و حدود این اعمال باید به روشنی مشخص شده و فرد وسواسی طبق همان محدودیتها و قواعد عمل نماید .
۵ – به بیمار جهت ترک اعمال خود فشار وارد نیاورید ولی به طور دائم به تکالیفی که درمانگر برای انجام تکالیف خاص تعیین نموده گوشزد نمایند .
۶ – حرکات رفتاری که برای بیمار بسیار سخت است و قادر به انجام آن نمی باشد به صورت آهسته و در دراز مدت تغییر دهید و همیشه تغییرات را به بیمار گوشزد نمائید .
۷- خشونت ، تهدید به خودکشی و یا دیگر کشی را جدی بگیرید .
۸- باید مواظب اعتماد به نفس بیمار باشید بجای او تصمیم نگیرید ولی در تصمیم گیری او را کمک نمائید .
۹ – فعالیتهای روزانه دویدن ، شنا ، ورزشهای گوناگون که باعث صرف انرژی می شود را زیاد نمائید .
۱۰ – تلاش موفقیت آمیز فرد برای موفقیت در برابر وسواس را مورد تشویق قرار دهید .
۱۱ – دائم رفتارها و علائم بیماری را زیر نظر داشته باشید در صورت ظهور علائم جدید و علائم عود مسئله را با درمانگر در میان بگذارید .
” نمی توانم جلوی خودم را بگیرم ! “
نا هنجاری وسواسی – جبری
مریم می ترسد که به هرچیزی دست بزند آلوده به میکروب باشد . بنابراین برای باز کردن درها دستکش می پوشد و هر چند دقیقه اجباراً دست خود را می شوید تا از شر میکروبها خلاص شود . بابک آنقدر زیاد متوجه مرتب بودن است که ساعتها در مرتب کردن و باز آرایی چیزهای روی میزش صرف می کند . او قبل از آنکه همه چیز را دقیقاً سر جایش گذاشته باشد نمی تواند خانه را ترک کند.
اینها فقط دو نمونه از آثار ناهنجاری وسواسی – جبری است که نوعی اختلال اضطرابی می باشد که مانع کارایی کامل بسیاری از مردم می گردد . ناهنجاری وسواسی – جبری اغلب در نوجوانی یا جوانی آغاز می شود و حدود ۲% جمعیت ایالات متحده را مبتلا می کند که شامل حدود ۱ در ۲۰۰ کودک و نوجوان می شود .
فرد مبتلا به ناهنجاری وسواسی – جبری معمولاً از ترسهای غیر منطقی یا افکار وسواسی رنج می برد و اغلب به صورت جبری رفتاری تکراری را برای برطرف کردن اضطراب ناشی از آن افکار وسواسی انجام می دهد . او معتقد است که اگر این رفتار را انجام ندهد اتفاق بدی خواهد افتاد . زندگی افراد مبتلا به این اختلال پراز اضطراب و شرمساری است و اغلب قبل از تشخیص و درمان سالها در عذاب هستند . پس از تشخیص افراد مبتلا به ناهنجاری وسواسی – جبری را می توان با دارو یا رواندرمانی یا ترکیبی از آندو بخوبی درمان کرد.
داروهای متعددی در مهار علائم اختلال وسواسی – جبری در بالغین مؤ‌ثر بوده اند (مطالعه ای در شماره ۲۵ نوامبر ۱۹۹۸ جاما نشان می دهد که سرترالین هیدوکلراید دارویی بی خطر و مؤثر در درمان کوتاه مدت کودکان و نوجوانان مبتلا می باشد )
اختلال وسواسی – جبری چیست ؟
این ناهنجاری نوعی اختلال اضطرابی است . افراد مبتلا از افکاری تنش زا و ناخواسته (فکر وسواسی) بستوه می آیند که اغلب بسیار ناخوشایند هستند . این فکرهای وسواسی ممکن است نگرانی از آلودگی با میکربها یا نجاست ، ترسهای بی دلیل از آسیب دیدن یا صدمه زدن به دیگران ، ترس از دست دادن کنترل و عمل بر اساس انگیزش های تهاجمی ،‌ یا تردیدهای زیاد مذهبی یا اخلاقی باشد.
بسیاری از مبتلایان به این ناهنجاری می پذیرند که افکار آنها بی معنی است اما نمی توانند به آنها فکر نکنند چون منجر به پریشانی بزرگی می شود . در پاسخ به این افکار وسواسی ، آنها ممکن است به افکار جبری رفتارهای مقرراتی (عمل جبری ) دچار شوند که بشدت تکرار می شوند تا به آنها در برطرف کردن اضطراب ناشی از افکار وسواسی کمک کنند . این اجبارها ممکن است به شکل شستشوی زیاد ، یا بازرسی های مکرر برای اطمینان از مرتب بودن اوضاع باشد .
علل:
علت دقیق ناهنجاری وسواسی – جبری هنوز در جریان تحقیق است . عده ای بر این باورند که ممکن است ناشی از نامتعادل بودن سروتونین باشد که یک پیامبر شیمیایی در نفر است که تصور می شود در کنترل وضعیتهای خلقی و هشیاری دخالت دارد .
علائم :
علائم ناهنجاری وسواسی – جبری طیفی از خفیف تا شدید را در برمی گیرد . عده ای ممکن است فقط به فکرهای وسواسی دچار باشند . برخی ممکن است بتوانند افکار وسواسی و رفتارهای جبری خود را برای مدت کوتاهی مهار کنند و بدینوسیله علائم خود را در مدرسه یا محل کار پنهان کنند . اما هنگامی که وضعیت شدید تر می شود ،‌ اختلال وسواسی – جبری آنقدر زندگی فرد را اشغال می کند که دیگر نمی تواند در فعالیت های روزانه عملکرد داشته باشد چون بسیاری از وقت خود را صرف مراسم وسواسی خود می کند . ناهنجاری وسواسی – جبری گاهی همراه افسردگی ،‌ اختلالات تغذیه ای ، ناهنجاری سوء‌ مصرف مواد،‌ یک ناهنجاری شخصیتی ، ناهنجاری نقصان توجه یا دیگر ناهنجاریهای اضطرابی می باشد . این اختلالات همراه ،‌ در ترکیب با تمایل به پنهان کردن مشکل ،‌ تشخیص و درمان ناهنجاری را بسیار مشکل می کنند . و بدین ترتیب افراد مبتلا به ناهنجاری وسواسی – جبری تا سالها پس از شروع علائم هیچ درمانی دریافت نمی کنند .
درمان :
این ناهنجاری را اگر زود تشخیص داده شود ، می توان بخوبی با ترکیبی از روان درمانی (‌بویژه رفتار درمانی ) و دارو درمانی معالجه کرد . یک رویکرد ویژة رفتار درمانی بنام ”مواجهه وجلوگیری از پاسخ“ تاثیر خود را در درمان بیماران وسواسی – جبری ثابت کرده است . این رویکرد شامل مواجهه کردن عمدی بیمار با فکر یا شیء هراس آور بصورت مستقیم یا از راه تصور خیالی است . مطالعات اخیر نشان داده اند که داروهایی که بر پیامبر عصبی سروتونین اثر می گذارند ، علائم ناهنجاری وسواسی – جبری را چشمگیرانه کاهش می دهند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:56 PM
بلوغ زود رس چیست ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=5e95ec4fcdc9e0697d378983343cf252
بلوغ زود رس

تعریف :

به ظاهر شدن علائم بلوغ از جهت فیزیکی و هورمونی در دختران قبل از سن ۸ سالگی و در پسران قبل از سن ۹ سالگی بلوغ زودرس اطلاق می گردد . در ابتدا این کودکان بلندتر از همسن های خود هستند . ولی بدلیل بلوغ زودرس استخوانها ، در نهایت قد کوتاهتری در بلوغ خواهند داشت . در دختران با بزرگ شدن پستانها شروع پریود ماهانه ظاهر شده و در پسران با افزایش شهوت که بصورت اختلالات رفتاری تظاهر می کند .
چرا بلوغ زودرس مهم است ؟
بلوغ زودرس از دو جنبه اهمیت زیادی دارد ، جنبه اول علت ایجاد کننده آن است که پزشک متخصص با انجام آزمایشات لازم و پیگیریهای منظم و دقیق نوجوانان مبتلا ، در طی مدت طولانی بدنبال علت ایجاد آن می گردد و جنبه دوم اثر بلوغ زودرس روی رشد قدی و روانی نوجوان است .
آیا درمان بلوغ زودرس لازم است ؟
هنگامیکه بلوغ در سنین پائین شروع شود رشد قدی کودکان بیشتر می شود و به نسبت کودکان هم سن خود قدبلندتری خواهند داشت ولی پس از ۳-۲ سال که بلوغ کامل شد ، رشد قدی متوقف شده و در نهایت بزرگسالان کوتاه قدی خواهند شد . از نظر شکل فیزیکی نیز ممکن است مشکلاتی دیده شود . بعلاوه از نظر روانی نیز این کودکان دچار مشکلات زیادی خواهند شد .
رشد سینه ها یا ایجاد قاعدگی در دختران کم سن و یا رویش موهای صورت و کلفتی صدا در پسران کم سن و مقایسه با سایر همسالان خود ، باعث بروز اضطراب شدید در این کودکان و والدین آنها می شود . بخصوص در دختران مبتلا ، احتمال سوء استفاده های جنسی نیز وجود دارد .
در صورت استفاده از هورمون های محرک گونادوتروپین با سرکوب تولید هورمون از تخمدانها یا بیضه ها باعث توقف یا پسرفت صفات ثانویه جنسی می گردد . بعلاوه رشد قدی نیز ادامه می یابد . باید دقت شود که درمان باید زود شروع شود . در صورت موفقیت ، درمان را تا رسیدن کودک به سن طبیعی بلوغ ادامه می دهیم و سپس قطع می کنیم تا بلوغ بطور طبیعی در سن طبیعی پیش رود . در واقع آگاهی والدین به نشانه های بلوغ زودرس با مراجعه زود و به موقع ، موفقیت درمان را بدنبال دارد . نکته مهم این است که هوش این کودکان طبیعی و حتی در مواردی بالاتر از کودکان هم سن خود است ولی بدلیل تغییرات ظاهری و نیز تأثیر هورمون ها ممکن است دچار اختلالات رفتاری ، حالتهای تهاجمی و حتی افسردگی شوند . در واقع بلوغ زودرس برای کودک و خانواده او ، مشکل مهمی است و بخصوص در دختران مبتلا احتمال سوء استفاده جنسی و در پسران ، گرایش به پسران بزرگتر و تأثیر پذیری از رفتارهای نامناسب آن وجود دارد . لذا آموزش دقیق به والدین الزامی است .
والدین باید با ایجاد یک ارتباط صادقانه و دوستانه با دختر یا پسر مبتلای خود ، برای او توضیح دهند که پیدایش این تغییرات در چه سنی طبیعی است و حالا که در وی به صورت زودرس ایجاد شده ،‌ چه مراقبت ها و درمانهائی ضروری است . ارتباط والدین با معلمان آنها ، در برقراری ارتباط دوستانه این کودکان با هم سن و سالهای خود بسیار حیاتی است . در واقع در محیط مدرسه است که عدم توجه به شرایط جسمی و روحی این کودکان می تواند باعث بروز مشکلات روانی جدی گردد . و لذا معلمان آگاه و دلسوز در برقراری ارتباط طبیعی بین این کودکان و همشاگردیهایشان نقش کلیدی دارند.
روشهای جراحی برای درمان توده هایی که در مغز بصورت نابجا هورمون ترشح می کنند استفاده می گردد .

علل ایجاد کننده علائم بلوغ زودرس کدامند ؟

در اکثر دخترها ،‌علت خاصی برای بلوغ زودرس دیده نمی شود و بیشتر جنبه خانوادگی دارد و در سایر افراد خانواده ( مادر یا خواهران وی ) نیز چنین حالتی دیده می شود . ولی در مواردی بیماریهای مهم دستگاه عصبی مرکزی مثل تومورهای مختلف ، عفونت و التهاب مغز یا ضربه به جمجمه می تواند این حالت را ایجاد کند . گاهی کیست های تخمدانی با تولید هورمون های جنسی زنانه باعث بلوغ زودرس می شوند . در پسرها حالت سرشتی کمتر دیده می شود و بیماریهای زمینه ای مثل تومورهای سیستم عصبی مرکزی بیشتر شایع است . لذا در این کودکان ( پسر یا دختر ) بررسی مغز با MRI حتماً انجام می شود . سونوگرافی از تخمدانها و شکم و بررسی آزمایشگاهی هورمون های مختلف و نیز تعیین سن استخوانی انجام می شود . در صورت طبیعی بودن معاینات و آزمایش ها ، حتماً باید هر ۶ ماه یک بار توسط پزشک بررسی انجام شود .
عوارض بلوغ زودرس :

کودکان در مقابل استرسهای زمان جوانی قرار می گیرند و نمی دانند چه کار باید بکنند . این کودکان از نظر جسمی تظاهرات بلوغ را دارند ولی تجربه کافی را ندارند . دختران با ظاهر شدن علائم پریود ممکن است دچار مشکلات روحی گردند . در هر دو جنس بدلیل افزایش تمایل به شهوت ، رفتارهای ناهنجار مثل خودارضایی شیوع دارد .
علائم و تظاهرات :
در دختران علائم ابتدا با بزرگ شدن پستان به شکل یکطرفه یا دوطرفه ظاهر می شود و بعد از آن موهای زهار و زیربغل دیده می شوند و پریود شدن در مرحله انتهایی است ، دور نوک سینه تیره و ضخیم می گردد و نوک سینه به جلو می آید . جوش نیز در صورت این کودکان افزایش می یابد .
در پسران اولین علامت بزرگ شدن بیضه و سپس بلوغ دیگر اجزاء اندام تناسلی است .
قد ابتدا در این کودکان بزرگتر از همسن های خود می باشد . صدا در این کودکان ضخیم شده و موهای صورت بصورت زوردسی در صورت ظاهر می گردند .
بررسیهای آزمایشگاهی و عکسبرداری :

اندازه گیری میزان هورمونهای بلوغ می تواند کمک کننده باشد . تصویربرداری سر بصورت رادیوگرافی یا ام . آر . آی از نواحی مختلف مغز در تشخیص کمک کننده است .
لازم به ذکر است که :

در صورت درمان مناسب و به موقع علائم و رشد قدی بصورت طبیعی خواهد بود ، درمان قبل از سن استخوانی ۱۲ سال برای دختران و ۱۳ سال برای پسران باید شروع گردد .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:56 PM
چه عواملی موجب افزایش سطح اسیداوریک خون و ابتلا فرد به نقرس می شود؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=8ffa45e0d8fd92464e0caef83f07b04f
نقرس
چه عواملی موجب افزایش سطح اسید اوریک خون می شوند؟
 کمبود پتاسیم: کمبود پتاسیم می تواند سطوح اورات( اسید اوریک )را در خون افزایش دهد. بنابراین باید از غذاهای سرشار از پتاسیم نظیر اسفناج پخته، هلو خشک شده، آووکادو، لوبیای
پخته، موز، آب مرکبات، شیر و ماست بدون چربی استفاده نمود
.  داروهای مدر: داروهای مدر یا آنتی دیورتیک ها که برای کاهش وزن یا در بیماریهای قلبی تجویز می شود، می تواند سطوح سدیم، منیزیم، کلسیم و پتاسیم را کاهش داده و سبب افزایش اسید اوریک خون شوند
.  عملکرد ضعیف کلیه : زمانی که کلیه ها عملکرد خوبی ندارند ، توانایی خود را دردفع اسید اوریک از دست می دهند.این مشکل می تواند در انواع اختلالات عملکرد کلیه ها و یا در اثرمصرف
زیاد الکل ایجاد شود
.  رژیمهای نامناسب: پیروی ار رژیمهای سخت و شدید یا روزه گرفتن می تواند اسید لاکتیک اضافی ایجاد کند که مانع دفع اسید اوریک از کلیه ها می شود. رژیمهای با کالری کم ، متابولیسم بدن شما را دچار اختلال کرده و می توانند سبب شروع حمله نقرس گردد
. همچنین رژیم گرفتن می تواند سبب کاهش پتاسیم و در نتیجه افزایش اسید اوریک شود، البته یادآوری می شود که یک رژیم متعادل و مناسب که بتواندبه آرامی وزن اضافه شخص را کم کند بسیار مفید است زیرا کاهش وزن مناسب می تواند سطوح اسیداوریک سرم را کاهش دهد
.  داشتن اضافه وزن : نقرس در افراد دارای اضافه وزن بیشتر شایع است. تحقیقات نشان داده که حدود نیمی از افراد مبتلا به نقرس حداقل ۱۵% بیشتر از وزن ایده آل بدنشان اضافه وزن داشتند.
 مسمومیت با سرب ، استرس ، جراحی ، استفاده بی رویه از آنتی بیوتیکها ، کمبودهای ویتامینی مخصوصاً کمبود ویتامین های A و E و B5 ، شیمی درمانی ، پرکاری تیروئید و نارسایی های کلیوی از دیگر دلایل ابتلا به نقرس گزارش شده است
پیشگیری
- یکی از بهترین راههای پیشگیری از ابتلا به نقرس نوشیدن حداقل ۸-۶ لیوان آب یا آب میوه به صورت روزانه مخصوصاً در مراحل ابتدایی و اولیه نقرس است. مایعات در بدن به دفع اسید اوریک و جلوگیری از تشکیل کریستال کمک خواهد کرد .
- از منابع سرشار ار پتاسیم استفاده کنید. غذاهای سرشار از پتاسیم شامل اسفناج پخته ، هلو خشک شده ، آووکادو ، لوبیای پخته، موز ،آب مرکبات، هویج خام،شیر و ماست بدون چربی می باشد.
- غذا های پر فیبر نظیر میوه ها و سبزیجات را به مقدار فراوان مصرف کنید.
رژیم غذایی
گفته شد که چگونه سطوح بالای اسید اوریک می تواند منجر به نقرس شود. غذاهای با پورین بالا می تواند سطوح اسیداوریک در بدن را افزایش دهد، بنا براین رژیم نقرس معمولاً غذاهای پرپورین یا منابع سرشار از پورین را محدود می کند.
مقدار مصرف غذاها بر اساس محتوای پورین درآنها به چند دسته تقسیم می شوند.
- قدغن: مواد غذایی با مقادیر خیلی بالای پورین که نباید بیش از ۱ بار در هفته مصرف شوند. ماهی ساردین ، ماهی کولی ، ماهی سالمون ، ماهی خال مخالی ، شاه ماهی ، صدف ، گوشتهای احشایی ( مثل جگر ، قلوه ، مغز و … ) الکل ، سوپ جوجه ، گوشت ، سوسیس ، نانهای شیرین ، شیره گوشت ، سس گوشت.
- متوسط: مواد غذایی با محتوای پورین متوسط که نباید بیشتر از ۴ بار در هفته مصرف شود.
مارچوبه ، گل کلم ، جوجه ، همبرگر ، انواع لوبیا ، عدس ، لوبیای لیما ، زرد چوبه ، اسفناج ، باقلا – قابل قبول: مواد غذایی بدون محتوای پورین یا کم پورین که می توان به همان اندازه معمول استفاده کرد.
چای ، کاکائو ، شکلات ، نوشیدنی های گازدار ، آب میوه ها ، شکر ، سبزیجات ( غیر از مواد گفته شده بالا ) ، سوپ سبزیجات بدون گوشت ، کره ، چربی ها ( در مقادیر متوسط ) ، نان و غلات،پنیرها ( همه انواع ) و تخم مرغ.
توصیه های کلی :
- دریافت چربی را با انتخاب گوشتهای کم جرب ، غذاهای آماده شده با چربی کمتر و لبنیات کم چرب محدود کنید.
- مصرف غذاهای سرخ شده باعث کاهش ویتامین E شده در نتیجه اسید اوریک افزایش می یابد بنا براین حتی الامکان باید از خوردن این غذاها پرهیز کرد.
- قهوه با شکستن پروتئین اسید اوریک راافزایش می دهد بنا براین از مصرف آن پرهیز کنید. – روزانه حداقل ۲ لیتر آب بنوشید.
- مجله پزشکی انگلستان در ماه می ۲۰۰۴ گزارش می دهد که :
دریافت محصولات لبنی کم چرب ریسک ابتلا به نقرس را تا ۵۰% کاهش می دهد.
غذاهای کمک کننده:
- توت فرنگی : خوردن توت فرنگی به خنثی کردن و دفع اسید اوریک کمک می کند.
- روغن زیتون : اسیدهای چرب موجود در روغن زیتون می توانند التهاب را کاهش دهند.
- خوردن سویا به جای گوشت
- چای سبز: چای سبز یک آنتی اکسیدان قوی است، بسیار قوی تر از آنتی اکسیدانهای موجود
در سبزیجاتی مانند اسفناج ، بروکلی، گل کلم و سیر. بیوفلاونوئیدهای موجود در چای سبز در خنثی کردن رادیکالهای آزاد حتی از ویتامین E هم قویترند.
- دانه کرفس: برای تقویت دستگاه اداری بسیار مفید بوده می تواند به عنوان یک ادرار آور برای کمک به عدم تشکیل کریستانهای اسید اوریک استفاده شود. دانه کرفس به عنوان ضد التهاب می تواند ورم و التهاب را فرونشاند و مانع از درد ناشی از تورم اطراف مفصل شود. همچنین دانه کرفس به هضم پروتئین ها کمک می کند.
- دانه انگور: یکی از داروهایی مفید برای سلولهای خونی است که غالباً در غرب اروپا تجویز می شود
. استفاده از دانه انگور تاثیر مثبتی روی سلولهای خونی داشته و می تواند مانع از ورود آنتی اکسیدانها از انواع غشاهای سلولی گردد. دانه انگور همچنین سبب کاهش حمله قلبی و سکته

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:57 PM
لکه‌های ناشی از سرما


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=3712bcb9261814321b82d483ccb467b4
لکه‌های ناشی از سرما Chilblains
ورمهایی خارش‌دار، دردناک و به رنگ بنفش مایل به قرمزی هستند که بر روی انگشتان دست و پا ظاهر می‌گردند.
سن
در کودکان و افراد مسن شایعتر است.
جنس، ژنتیک ونحوه زندگی
عوامل خطر مهمی محسوب نمیشوند.
لکه‌های سرما در نتیجه باریک شدگی بیش از حد عروق خونی زیر پوست در آب و هوای سرد، به وجود می‌آیند.
تورمهای بنفش مایل به قرمزی هستند که بیشتر از همه انگشتان دست و پا را مبتلا کرده، زمانیکه در معرض سرما قرار می‌گیرند دردناک شده و به محض گرم شدن دوباره پوست، خارش‌دار میشوند.
لکه‌های سرما معمولاً بدون درمان ناپدید می‌گردند، اما ممکن است عود کنند. کودکان، افراد مسن یا غیرفعال به ویژه باید لباس کافی شامل دستکش، جوراب و کلاه بپوشند، تا به حفظ گرما و پیشگیری از پیدایش لکه‌های سرما کمک گردد.
اگر مستعد لکه‌های سرما هستید هنگامیکه در معرض هوای سرد قرار گرفتید، انجام ورزش ممکن است به افزایش جریان خون به دستها و پاهایتان کمک کند

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:58 PM
آسیب منیسک زانو


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=7da9178f6a62d05a908d0270b0452680
آسیب منیسک زانو
منیسک ها غضروف های هلالی داخل مفصل زانو هستند. پارگی منیسک که در مردان کمتر از ۴۵ سال شایع است، معمولاً به علت وارد شدن یک نیروی پیچشی در هنگام خم کردن زانو ایجاد می شود. این ضایعه اغلب هنگام بازی فوتبال ایجاد می شود.
همچنین در کارگرانی که در وضعیت چمباتمه کار می کنند مثل کارگران معدن هم شایع است. پارگی منیسک داخلی بسیار شایع تر از پارگی منیسک خارجی است.
در پارگی منیسک داخلی که معمولاً در افراد ۱۸ تا ۵۰ ساله رخ می دهد، بیمار شرح حال مشخصی دارد: معمولاً در اثر وارد آمدن یک نیروی چرخشی بیمار می افتد و در سطح داخلی زانو احساس درد می کند. پس از آن بیمار نمی تواند کاری را که مشغول آن بوده ادامه دهد. توانائی راست کردن زانو را ندارد.
روز بعد بیمار مشاهده می کند تمام زانویش متورم شده و استراحت می کند.
تقریباً پس از دو هفته تورم کاهش یافته و بیمار می تواند زانویش را صاف کرده و فعالیت هایش را دوباره ادامه دهد. اما پس از چند هفته یا چند ماه بار دیگر در جریان یک حرکت پیچشی، مقاومت زانو از بین می رود و به اصطلاح خالی می کند و مانند قبل دچار درد و تورم می شود.
این امر به طور مکرر اتفاق می افتد. قفل شدن زانو یا ناتوانائی در صاف کردن کامل زانو یک علامت مهم و شایع پارگی منیسک داخلی است. گاهی نیز قفل شدن آنقدر جزئی است که بیمار متوجه نمی شود.
علائم پارگی منیسک خارجی تا حدی شبیه موارد فوق است. عکس های رادیوگرافی طبیعی هستند. گاه نیاز به آرتروسکوپی برای تشخیص دقیق وجود دارد. بعضی موارد هم خود به خود خوب می شوند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:58 PM
چاقی ؟ عوامل موثر درچاقی چیست ؟ راه های جلوگیری از اضافه وزن چیست ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=a065eccfad9239ed1402332858f3c5e3
چاقی با ذخیره بیش ازحد انرژی بصورت چربی در بدن ظاهر می شود بیش از نیمی از مردم آمریکا مبتلا به اضافه وزن هستند و تقریبا ٢۵% از آنها درمعرض خطر بیماریهای گوناگون ناشی از چاقی می باشند. زمانیکه نسبت وزن به قد ٢٠% یا بیش از میزان ماکزیمم باشد چاقی تلقی می گردد.
چاقی :
چاقی با ذخیره بیش ازحد انرژی بصورت چربی در بدن ظاهر می شود بیش از نیمی از مردم آمریکا مبتلا به اضافه وزن هستند و تقریبا ٢۵% از آنها درمعرض خطر بیماریهای گوناگون ناشی از چاقی می باشند.
زمانیکه نسبت وزن به قد ٢٠% یا بیش از میزان ماکزیمم باشد چاقی تلقی می گردد. BMI بیش از kg/m2 ٣٠ مشخصه چاقی است BMI شاخص توده بدن است و با وزن به کیلوگرم / ( قد به متر )٢ محاسبه می شود درافرادیکه BMI بین ٩/٢٩ – ٢۵ باشد مبتلا به اضافه وزن هستند اما نه چاقی بنابراین باید به رژیم غذایی و کالری مصرفی آنها توجه بیشتری کرد.
برطبق آمار بدست آمده میزان چاقی رو به افزایش است و متاسفانه یک آمار ناخوشایند نشان می دهد که در صد کودکان و نوجوانان چاق در ٢٠سال گذشته در آمریکا دوبرابر شده است .
میزان انرژی که اغلب مردم در طی روز نیاز دارند ، بطور متوسط ( معمول ) برای زنان حدود ٢٠٠٠ کالری و برای مردان ٢۵٠٠ کالری می باشد . این میزان برای یک ورزشکار حرفه ای ۴٠٠٠ کالری بیشتر است وبرای یک زن حامله و شیرده ۵٠٠ – ٣٠٠ کالری بیش از کالری مورد نیاز یک زن در حالت عادی است .
بدن هرگز نمی تواند پروتئین و کربوهیدرات را ذخیره کند بنا براین مازاد پروتئین وکربوهیدرات خورده شده را به چربی تبدیل و ذخیره می کند . یک پوند چربی
( حدود ۴۵٠ گرم ) تقریبا ٣۵٠٠ کالری انرژی تولید می کند ، بنابراین در مصرف مواد غذایی باید تعادل برقرار باشد تا مازاد آنها به شکل چربی ظاهر نگردد.
کلسترول بالا و اختلالات کلیه و کیسه صفرا چاقی باعث افزایش خطر بیماری و مرگ می گردد . همچنین چاقی باعث افزایش خطر ابتلا به بعضی از انواع سرطان بخصوص سرطانهای کیسه صفرا – رحم و پستان می باشد.
درافراد چاق خطر ایجاد سنگ کیسه صفرا سه برابر افراد دیگر است . همچنین چاقی یک فاکتور خطر برای پیشرفت بیماری ورم وسائیدگی مفاصل ( استئوآرکریت ) و اختلالات تنفسی حین خواب می باشد.
عامل ژنتیک در ایجاد و پیشرفت چاقی نقش بسزایی دارد. احتمال چاقی در بچه های دارای والدین چاق نسبت به بچه های دارای والدین وزن نرمال ١٠ برابر بیشتر است .
عوامل موثر درچاقی :
١ – مصرف غذایی زیاد بیش از نیاز بدن
٢ – مصرف زیاد الکل
٣ – روش زندگی خانه نشینی و بی تحرکی
عوال موثر در جلوگیری از اضافه وزن :
١ – استرس
٢ – خستگی و دلتنگی و دلسردی
٣ – عادات غذایی غلط
۴ – اجتناب ازخانه نشینی و بی تحرکی و انجام دادن تمرینات ورزشی ٣ روزدرهفته هربار برای مدت ٣٠ دقیقه و بطور کلی سعی در افزایش فعالیت بدنی مثلا پیاده روی بجای استفاده از ماشین و رانندگی – استفاده از پله بجای آسانسور و یا کوهپیمایی بجای استفاده از تله کابین
۵ – کاهش مصرف غذاهای محتوی قند و چربی بالا و افزایش مصرف غذاهای محتوی فیبر زیاد مانند میوه جات و سبزیجات .
ضمنا برای کاهش وزن به این موارد باید توجه گردد‌:
١ – کاهش سریع وزن روش مناسبی نمی باشد ، زیرا کاهش سریع وزن معمولا همراه با افزایش سریع مجدد وزن می باشد .در طول ماه کاهش وزن ۴-٣ کیلو گرم مناسب است .
٢ – هرگز از دارو برای کاهش وزن استفاده نکنید زیرا بعضی از داروها دارای اثرات جانبی بوده و درمواردی بسیار خطرناک هستند و طبق آمار و گزارشات موجود، عوارض و خطرات زیادی به بار اورده اند مثل مشکلات عصبی و گوارشی و در پاره ای موارد سکته های قلبی و مغزی و مرگ و میر .
٣ – مصرف داروهای ضد اشتها برای کوتاه مدت با نظر پزشک مشکل چندانی ندارد . اما این نوع داروها کمک به تغییر عادت غذایی شما نمی کند و این موضوع برای داشتن وزن مناسب بسیار حائز اهمیت است .
چند توصیه برای تغییر عادت غذایی غلط :
روزانه ٨-۶ لیوان آب بنوشید.
دربین غذا از نوشیدن آب بپرهیزید.
قبل ازصرف غذا سالاد میل کنید و از صرف نمک اضافه در غذا خودداری کنید.
سعی کنید وعده های اصلی غذا ( صبحانه – نهار – شام ) حذف نگردد، زیرا در اینصورت ناچار به ریزه خواری خواهید شد.
مصرف چای کمرنگ ولی بدون قند وشکر ، ٢ساعت بعد از غذا مانعی ندارد.
برای صرف غذا ازبشقاب های کوچک استفاده کنید.
صرف غذا باید در کمال آرامش و تانی صورت گیرد و از عجله خود داری کنید .
درحالت های اضطراب و استرس غذا نخورید.
وقت خود را بجای ریزه خواری با فعالیت پر کنید

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 12:59 PM
بررسی آلرژی کودکان به حیوانات خانگی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=5dfde4d1468dc3bf771b44a038ee1ebd
آلرژی به حیوانات خانگی چیست؟
آلرژی به حیوانات خانگی، واکنش سیستم ایمنی بدن نسبت به بقایای بدن (شوره پوست)، بزاق، ادرار یا مدفوع حیوانات می‌باشد. (خز یا موی حیوانات به خودی خود نمی‌تواند چندان آلرژی‌زا باشد اما ممکن است گرده‌ها، گردوخاک، قارچ و دیگر مواد آلرژی‌زا در آن گیر بیفتند.) اگر کودکی که نسبت به حیوانات آلرژی دارد بقایای بدن حیوان را تنفس کند یا با بزاق یا فضولات حیوان تماس پیدا کند، سیستم ایمنی بدن او اعلام خطر کرده و هیستامین و بیش از ۴۰ نوع ماده شیمیایی دیگر را برای مبارزه با ماده آلرژی‌زا آزاد می‌کند.
هیستامین موجب التهاب بینی و مجاری تنفسی می‌شود و سایر مواد شیمیایی نیز موجب بروز نشانه‌های آلرژی زیر می‌شوند: آبریزش بینی، چشم‌های اشک‌آلود، عطسه، و نشانه‌های آسم همچون سرفه و خس‌خس کردن. در واقع اکثر آسم‌ها در اوایل دوران کودکی شروع می‌شوند، و عامل آنها می‌توانند حیوانات باشند. اگر ماده آلرژی‌زا با پوست کودک تماس پیدا کند، ممکن است جوش یا کهیر بزند.
هر نوع حیوانی (شامل سگ‌ها، موش‌ها، خوکچه‌ها و خصوصا گربه‌ها) می‌توانند موجب بروز واکنش در کودکی که آلرژی دارد شوند.
چگونه می‌توانم بفهمم که کودکم به حیوان خانگی‌مان آلرژی دارد یا خیر؟
نشانه‌هایی که در طول سال (و نه صرفا فصل‌های خاص) رخ می‌دهند، از قبیل خارش، چشم‌های اشک‌آلود، جوش، آبریزش بینی، عطسه، سرفه یا خس‌خس کردن در داخل خانه، همگی نشانه‌های حاکی از آلرژی نسبت به بندپایان خانگی، قارچ یا حیوان خانگی می‌باشند. این نشانه‌ها ممکن است حتی زمانی رخ دهند که کودک شما در تماس مستقیم با حیوان نیست زیرا این ماده‌های آلرژی‌زا را می‌توان در کل محیط داخل خانه پیدا کرد. تعیین اینکه آیا مشکل ناشی از حیوان خانگی یا چیز دیگری است، اندکی دشوار است.
متأسفانه کودک شما، حتی زمانی که از خانه دور باشد، ممکن است باز هم نسبت به حیوان واکنش نشان دهد.
دور کردن سگ یا گربه از خانه برای یک مدت آزمایشی نمی‌تواند کمک چندانی به شما بکند زیرا ممکن است بقایای بدن حیوان به اندازه کافی در خانه موجود باشند که حتی وقتی که خود حیوان در خانه نیست نیز باعث بروز آلرژی در کودک شوند. بنابراین باید مدتی طولانی از خانه دور بمانید تا مشخص شود که آیا کودک شما در غیاب حیوان بهتر شده است یا نه.
اگر برای شما مشخص شد که حیوان عامل بروز نشانه‌های آلرژی در کودک بوده است باید حیوان را به جای دیگری بفرستید. اگر هنوز مطمئن نیستید، باید کودک خود را نزد متخصص آلرژی ببرید تا این معما قدری بیشتر حل شود.
متخصص آلرژی چگونه می‌فهمد که کودک من به چه چیزی آلرژی دارد؟
برای تعیین عامل آلرژی، متخصص ممکن است از آزمایش پوست استفاده کند که در آن پوست را اندکی خراش داده و مقدار کمی از ماده آلرژی‌زا (به صورت مایع) را روی پوست می‌مالد. پس از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، بررسی می‌کند که آیا برجستگی یا تاول‌هایی همانند نیش حشرات روی پوست ایجاد شده‌اند (که نشان‌دهنده آلرژی می‌باشد) یا نه.
این آزمایش بسیار حساس بوده و باید توسط یک متخصص آلرژی آموزش‌دیده و تأییدشده انجام شود تا به شما در تصمیم‌گیری پیرامون بیرون کردنِ حیوان و تمیزکاری کامل خانه کمک کند. حتی در این صورت نیز چند ماه طول می‌کشد تا سطح مواد آلرژی‌زا به اندازه کافی اُفت کند که موجب تفاوت در وضعیت کودک شود.
آیا پیشاپیش می‌توانم از بروز آلرژی در کودک نسبت به حیوان خانگی‌مان پیشگیری کنم؟
احتمالا نه، خصوصا اگر شما یا همسرتان آلرژی داشته باشد. در این صورت، کودک شما از لحاظ ژنتیکی آمادگی آن را دارد که به نوعی آلرژی مبتلا شود، هرچند ممکن است نوع آلرژی او دقیقا مشابه با شما نباشد.
اگر می‌خواهید یک حیوان خانگی داشته باشید اما احتمال می‌دهید که کودک شما نسبت به آن آلرژی داشته باشد، شاید بهتر باشد صبر کنید تا کودک حداقل ۶ ساله شود. در کودک‌های بزرگ‌تر نشانه‌های آلرژی غالبا چندان حاد نیستند. مثلا آلرژی نسبت به حیوان ممکن است موجب خس‌خس کردن کودک در سن ۴ یا ۵ سالگی شود، در حالی که در سن ۸ سالگی ممکن است تنها یک سرفه خفیف ایجاد کند.
به خاطر داشته باشید که اگر یک حیوان به خانه بیاوریدکودک شما ممکن است علامت‌های آلرژی را بلافاصله بروز ندهد. ممکن است چند ماه طول بکشد تا کودک آلرژیک، نشانه‌های آلرژی را در واکنش به این حیوان جدید از خود بروز بدهد.
آیا حیوان‌هایی هستند که کمتر از بقیه آلرژی‌زا باشند؟
برخی از متخصصان آلرژی و دام‌پزشکی، پاسخ مثبت می‌دهند؛ بقیه، پاسخ منفی می‌دهند. به نظر می‌رسد شواهد قطعی مبنی بر اینکه برخی نژادهای سگ کمتر از بقیه آلرژی‌زا باشند، وجود ندارد. بسیاری از مردم به اشتباه تصور می‌کنند که سگ‌های موکوتاه (مانند سگ‌های پشمالوی نژاد Poodle) کمتر از نژادهای موبلند، آلرژی‌زا هستند اما بقایای بدن حیوانات (نه به مو یا خز آنها) است که موجب بروز واکنش می‌شود.
توافقی کلی راجع به این وجود دارد که گربه‌ها، صرف‌نظر از نژادشان، به یک اندازه آلرژی‌زا هستند. اجتناب از مواد آلرژی‌زای بدن آنها دشوارتر از سگ‌هاست چرا که بقایای بدن آنها ریزتر و چسبنده‌تر از بقایای بدن سگ‌هاست و در نتیجه می‌تواند فواصل بیشتری را همراه با باد طی کند و برای مدتی طولانی‌تر به یک سطح بچسبد. ضمنا چون گربه‌ها معمولا در حال لیسیدن موهای خود هستند، احتمال آنکه کودک با بزاق گربه (یک ماده آلرژی‌زای دیگر) تماس پیدا کند نیز بیشتر است.
حتی موش‌های صحرایی و خانگی و سایر حیوانات جونده نیز به عنوان حیوان مناسب برای کودکان آلرژیک توصیه نمی‌شوند زیرا ممکن است نسبت به ادرار و فضولات آنها آلرژی پیدا کنند. هنگامی که این حیوان‌ها در قفس نگهداری می‌شوند نمی‌توانند از تماس با ادرار یا مدفوع خود جلوگیری کنند، در نتیجه هنگامی که با پوست کودک تماس پیدا می‌کنند منجر به بروز واکنش می‌شوند.
حیوانات خزنده نیز گزینه مناسبی برای کودک نیستند زیرا ممکن است حاملِ باکتری سالمونلا (Salmonella) باشند. این نوع باکتری می‌تواند منجر به بروز کم‌آبی بدن و اسهال شدید شود و اگر درمان نشود می‌تواند برای کودکان کم‌سن حتی کشنده نیز باشد. اگر می‌خواهید یک حیوان خزنده انتخاب کنید، نکات ایمنی زیر را رعایت نمایید:
پس از لمس حیوان، دست‌های خود را بشویید.
هیچ‌گاه حیوان را نبوسید.
غذای خود را دور از حیوان تهیه کنید.
حیوان را در قفس (دور از آشپزخانه یا اتاق غذاخوری) نگه دارید.
قفس باید به صورت هفتگی و توسط یک فرد بالغ شسته شود.
برخی پرندگان (خصوصا در خانواده طوطی‌ها) و فضولات آنها می‌توانند موجب بروز یک واکنش نادر و شدیدا حاد شود که به نام Hypersensitivity Pneumnitis (یا ریه پرنده‌بازها) شناخته می‌شود. نشانه‌های این واکنش عبارتند از: کم‌نفسی که به آرامی افزایش پیدا می‌کند، کمبود انرژی، تب پایین، افزایش وزن به صورت آهسته، و کوفتگی بدن. این اختلال می‌تواند موجب زخم شدن بافت ریه شده و ممکن است حتی کشنده باشد.
اگر این بیماری چندان پیشرفت نکرده باشد می‌توانید با بیرون بردن پرنده و تمیزکاری کامل در منزل، روند پیشرفت این نشانه‌ها را معکوس کنید. هرچند بروز این بیماری در کودکان بسیار نادر است (در ایالات متحده، تنها ۶۱ مورد در قرن گذشته گزارش شده‌اند)، اما می‌تواند کشنده باشد بنابراین متخصصین آلرژی به والدینی که پرنده در خانه دارند توصیه می‌کنند تا مراقب بروز این نشانه‌ها در کودک‌شان باشند.
اگر کودک شما نمی‌تواند حیوان‌هایی که مو یا خز دارند را تحمل کند اما باز هم یک حیوان می‌خواهد، می‌توانید سعی کنید توجه او را به ماهی‌ها جلب نمایید.
بهترین راه برای درمان آلرژی نسبت به حیوانات چیست؟
این بستگی به نوع واکنشی دارد که کودک شما نشان می‌دهد. در صورتی که او یک واکنش خفیف تنفسی نشان می‌دهد، محلول نمکی شستشوی بینی می‌تواند کافی باشد. برای نشانه‌های دیگری که دائمی‌تر یا مشکل‌آفرین‌تر باشند، باید با پزشک او برای تجویز مقدار کافی از داروی آلرژی جهت حل این مشکلات، صحبت کنید. اگر نشانه‌ها همچنان ادامه پیدا کردند، پزشک می‌تواند شما را به یک متخصص آلرژی معرفی نماید.
اگر حتی پس از دور کردن حیوان آلرژی‌زا و استفاده از دارو، کودک شما هنوز هم نشانه‌های آلرژی را دارد واکسن‌های آلرژی که آلرژی‌زاهای خاص را هدف قرار می‌دهند می‌توانند گزینه مناسبی باشند. به عنوان مثال، واکسن‌های جدیدی برای آلرژی تولید شده‌اند که حاوی یک آلرژی‌زای خاص گربه‌ها به نام FelD1 می‌باشند.
برخی مطالعات نشان می‌دهند که استفاده از واکسن‌های آلرژی در کودکان ممکن است نتواند موجب بهبود مشکل فوری شود اما از بروز نشانه‌های شدیدتر در آینده جلوگیری می‌کند. اگر فکر می‌کنید که واکسن‌های آلرژی برای کودک شما مفید هستند باید او را به نزد یک متخصص تأییدشده ببرید که بتواند وضعیت او را ارزیابی نموده و تعیین کند که آیا واکسن می‌تواند برای او مفید باشد یا خیر.
آیا می‌توانیم برای کاهش میزان قرار گرفتن در معرض مواد آلرژی‌زا کاری بکنیم؟
هرچند پیشگیری از تماس با بقایای حیوانات بسیار آسان‌تر از اجتناب از گرده‌ها یا بندپاهای خانگی می‌باشد اما اجتناب از برخی از مواد آلرژی‌زای حیوانی (مانند بقایای بدن گربه) ممکن است بسیار دشوار باشد. توصیه می‌شود که موارد زیر را رعایت نمایید:
حیوان را همواره خارج از اتاق‌های خواب نگه دارید و او را تنها در چند اتاق خاص از منزل نگه دارید که ترجیحا باید اتاق‌هایی بدون فرش (مانند آشپزخانه) باشند.
از آنجا که سیستم‌های گرمایش و تهویه مطبوع می‌توانند باعث چرخش مواد آلرژی‌زای موجود در هوا در کل خانه شوند، ---------- کردن کل خانه می‌تواند مواد آلرژی‌زای گردشی در هوا را کاهش دهد. یک ---------- با کیفیت (که درجه MERV آن ۱۲ باشد) در بخاری یا تهویه مطبوع نصب نمایید. پروانه را روشن نمایید تا همه هوای خانه ---------- شده و ذرات آلرژی‌زا از هوا خارج شوند. ---------- را هر سه ماه یک‌بار (با عوض شدن فصل) تعویض نمایید تا هوای خانه خود را در کل طول سال تمیز نگه دارید.
خانه حیوان را دور از محل رفت‌وآمد خانه قرار دهید.
یک تمیزکاری کامل انجام دهید. مبلمان، فرش‌ها، پارچه‌های تزیینی و حتی دیوارها ممکن است بقایای بدن حیوانات را روی خود نگه داشته باشند. همچنین امکان برداشتن فرش‌ها (چون می‌توانند مواد آلرژی‌زا را تا شش ماه در خود نگه دارند) و استفاده از کف‌پوش‌های صاف (مانند مشمع یا چوب‌جنگلی)، حداقل برای اتاق‌خواب کودک را مد نظر قرار دهید. یک مطالعه نشان داده است که صرفا گردگیری خشک با یک پارچه گردگیری می‌تواند روشی مؤثر برای زدودن مواد آلرژی‌زا از روی این نوع کف‌پوش‌ها باشد.
می‌توانید خرید یک جاروبرقی مجهز به ---------- HEPA (---------- جذب‌کننده ذرات با کارآیی بالا) را مد نظر قرار دهید، که نه تنها بقایای بدن حیوانات، بلکه فضولات سوسک‌ها را نیز گیر می‌اندازند. هنگام جارو کردن، یک ماسک تنفس با ---------- N95 را روی دهان و بینی خود قرار دهید تا میزان تماس خودتان با این مواد آلرژی‌زا کاهش یابد. همچنین زمانی که کودک در اتاق است، هرگز جارو نکنید. به خاطر داشته باشید موادی که بواسطه این عملیات تمیزکاری در هوا معلق می‌شوند، تقریبا ۲ ساعت طول می‌کشد تا روی زمین بنشینند.
حیوانات را از مبلمان دور نگه دارید. هیچ چیزی همانند اثاثیه منزل نمی‌تواند بقایای بدن حیوانات را به خود نگه دارد. اگر این کار امکان‌پذیر نیست یا اگر سگ یا گربه شما یک جای خاص را دوست دارد که جرأت ندارید مانع از نشستن او در آن نقطه شوید، می‌توانید آن صندلی یا مبل را با یک پارچه آزاد بپوشانید که بتوانید آن را به سادگی بشویید.
حیوان را از اتاق کودک دور نگه دارید. همچنین فرش‌ها یا پرده‌های ضخیم را از اتاق کودک بردارید. همچنین تعداد حیوان‌های عروسکی کودک را نیز به یک یا دو عدد کاهش دهید و آنها را (همراه با رختخوابش) هفته‌ای یک‌بار در آب (با دمای حداقل ۶۰ درجه سانتیگراد) بشویید. تشک‌ها و بالشت‌ها را در یک پارچه محافظ که ضد ورود مواد آلرژی‌زا باشد، بپوشانید.
پس از اینکه کودک با حیوان بازی کرد، لباس‌های او را عوض کنید. (اگر نمی‌توانید بلافاصله لباس‌های او را بشویید، آنها را در یک جعبه جدا قرار دهید.) کودک را وادار کنید تا دست‌هایش را بلافاصله بشوید. اگر می‌توانید، از او بخواهید که بلافاصله حمام کند. در غیر این صورت، حتما باید شب به حمام رفته و موهایش را پیش از رفتن به رختخواب بشوید. او نباید این مواد آلرژی‌زا را همراه با خودش به اتاق‌خواب ببرد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:01 PM
زخمهای فشاری در افراد فلج یا بی ‌تحرک و سالمندان شایعتر است


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=52307733cf2e77940fd7bf014a5ecfc1
زخمهای فشاری Pressure sores
زخمهای پوستی هستند که در نقاط فشار ایجاد شده و افراد با تحرک کم را مبتلا می‌سازند.
سن
شایعتر از همه درافراد مسن دیده میشوند.
نحوه زندگی
افرادی که تحرک کمی دارند یا زمینگیر میباشند، ‌در معرض خطرند.
جنس و ژنتیک
عوامل خطر مهمی نیستند. اگر فردی دچار فلج یا بی‌تحرکی برای چند ساعت گردد، نواحی کوچکی از پوستش در معرض فشار مداوم ناشی از وزن بدنش قرار می‌گیرد.
این فشار ممکن است جریان طبیعی خون به بافتها را محدود سازد. گاهی اوقات، یک ناحیه از بافت می‌میرد و منجر به ایجاد زخمهای باز به نام زخمهای فشاری یا زخمهای بستر می‌گردد.
این وضعیت معمولاً افراد مسن را که احتمال بیشتری برای بی‌تحرکی و داشتن پوست شکننده دارند، مبتلا می‌سازد.
بی‌اختیاری ادراری اگر باعث شود که پوست دائماً مرطوب باشد، ممکن است در ایجاد زخمهای فشاری نقش داشته باشد. – نواحی مبتلای پوست، شروع به قرمز و حساس شدن می‌کنند.
- نواحی دردناک، بنفش می‌شوند.
- پوست، تخریب شده تا زخم به وجود آید.
در صورت عدم درمان، زخمها بزرگتر و عمیقتر شده، ممکن است عفونی شوند. زخمهای فشاری شدید، گاهی ممکن است عضله، رباط یا استخوان زیر ناحیه آسیب دیده پوست را درگیر کنند.
کارهایی که باید انجام شوند
افراد زمینگیر یا آنهایی که تحرک محدودی دارند، باید به طور مرتب پوستشان از نظر وجود نشانه های قرمزی و حساسیت بررسی شود. یک فرد زمینگیر باید حداقل هر ۲ ساعت وضعیتش را تغییر دهد تا فشار روی نواحی مبتلا کاهش یابد.
تمیز و خشک نگه‌داشتن پوست، مهم است. در صورت عفونی شدن یک زخم، ممکن است آنتی بیوتیکها ضرورت پیدا کنند.
معمولاً زخمهای فشاری، تدریجاً با درمان و تغذیه خوب جهت اصلاح سلامت عمومی فرد، بهبود می‌یابند. اما زخمهای عمقی، ممکن است برای خوب شدن به ماهها وقت نیاز داشته باشند.
اگر این زخمها وسیع باشند، ممکن است جراحی پلاستیک جهت تسریع روند بهبود، لازم گردد

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:01 PM
مروری بر بیماریهای پوست و مو ( Alopecia ، Dandruff ، Excessive hair ، Ingrown toenail ، Paronychia ، Pilonidal sinus


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=d9a17853c28e5577d7d86741f4200548
آلوپسی (ریزش مو) Alopecia
ریزش قسمتی یا تمامی موها، به طور شایعتر موهای روی سر میباشد.
سن، جنس، ژنتیک و نحوه زندگی: عوامل خطری هستند که به نوع بیماری بستگی دارند.
آلوپسی یا ریزش مو می‌تواند در هر ناحیه‌ای از بدن رخ دهد، اما اصولاً زمانی قابل توجه است که سر را گرفتار می‌کند. این وضعیت ممکن است موضعی بوده، که در آن موها به صورت پچهایی می‌ریزند یا منتشر باشد که در آن کل موهای سر نازک شده یا دچار ریزش میشوند. ریزش مو می‌تواند موقتی یا دائمی باشد. آلوپسی همیشه همراه یک بیماری نیست، اما ممکن است باعث ناراحتی روحی شود.
علل بیماری:
شایعترین علت آلوپسی در مردان، حساسیت بیش از حد به هورمون تستوسترون است، که منجر به الگوی مشخص ریزش مو (رجوع به طاسی مردانه) می‌گردد. ریزش مو ناحیه‌ای، معمولاً به دلیل آلوپسی آره آتا، که یک بیماری خودایمنی است، میباشد و باعث ظاهر شدن نواحی بی‌مو روی سر میشود.
این نواحی طاس، توسط موهای شکننده و کوتاه احاطه شده‌اند. معمولاً موها در عرض ۶ ماه دوباره شروع به رشد می‌کنند، اما در موارد نادر، آلوپسی آره آتا می‌تواند باعث ریزش دائمی همه موهای بدن گردد.
شیوه‌هایی از آرایش مو که باعث کشش موها میشوند، یک علت شایع ریزش دسته‌ای مو است، اگر این کشش مداوم باشد، ریزش مو ممکن است دائمی باشد. ریزش دسته‌ای مو ممکن است نتیجه یک اختلال نادر روانی باشد که در آن موها به صورت اجباری کشیده میشوند. سوختگیها یا اختلالات پوستی مثل حلقه کرمی، که در آنها بر روی سر اسکار ایجاد میشود، ممکن است باعث ریزش دسته‌ای مو شوند.
ریزش منتشر مو در افراد مسن طبیعی است. این حالت همچنین ممکن است به طور موقت پس از حاملگی رخ دهد، همچنین یک عارضه جانبی شایع شیمی درمانی نیز میباشد. سایر علل نازک شدن مو شامل بیماریهای حاد، استرس و سوء تغذیه میباشند.
درمان بیماری:
پزشک احتمالاً قادر خواهد بود که آلوپسی آره آتا را از روی ظاهر سرتان تشخیص دهد. این بیماری معمولاً نیازمند درمان نمی‌باشد،‌ اما کورتیکواستروئیدهای تزریق شده به نواحی کم مو، ممکن است در تسریع روند رویش دوباره مو، موثر باشند. در اکثر موارد دیگر ریزش مو، به محض درمان علت زمینه‌ای،‌ موها دوباره می‌رویند. در ریزش موی دوران حاملگی، معمولاً حدود ۳ ماه پس از زایمان، موها دوباره جایگزین میشوند.
اگر سر شما دارای اسکارهای پچی است، احتمال دارد جهت تشخیص علت زمینه‌ای نیاز به نمونه‌برداری پوست داشته باشید. نواحی اسکار‌دار ممکن است با کورتیکواستروئیدهای موضعی یا داروهای ضدقارچ درمان شوند، اما اگر ضایعه جدی بوده و فولیکولهای مو را مبتلا کرده باشد، غیر متحمل است که موی جدیدی رشد کند.
شوره Dandruff
پوسته ریزی بیش از حد در پوست سر میباشد.
سن: در بالغین جوان شایعتر است.
جنس، ژنتیک و نحوه زندگی: عوامل خطر مهمی نیستند.
شوره یک وضعیت بی‌ضرر است که در آن تسریعی در روند طبیعی ریزش سلولهای مرده پوست از سر داریم. این پوست مرده به صورت پوسته‌های سفیدی در مو تجمع می‌یابند و گاهی باعث خارش میشوند. این وضعیت بیشتر از همه در بالغین جوان دیده میشود و ممکن است منشایی برای ناراحتی‌های روحی باشد.
شوره بیشتر اوقات در نتیجه یک ارگانیسم قارچی که در سر رشد می‌کند، به وجود می‌آید. شوره بیش از حد درماتیت سبورئیک نام دارد، که اختلالی است که باعث التهاب و پوسته‌ریزی در پوست سایر نواحی بدن،‌ مثل صورت، قفسه سینه و پشت میشود. شوره ممکن است همراه با التهاب پلکها باشد.
شما می‌توانید شوره را با شستن موهایتان، سه تا چهار بار در هفته با یک شامپوی دارای قطران یا شامپویی که حاوی یک عامل ضدقارچ مثل سلنیوم سولفاید یا کتوکونازول باشد، درمان کنید.
در صورتیکه، با وجود درمان، شوره پابرجا بماند، باید با پزشکتان مشورت نمایید، زیرا ممکن است دچار یک بیماری پوستی مثل اگزما یا پسوریازیس باشید که سر را نیز گرفتار کرده است. این اختلالات ممکن است نیازمند درمان اختصاصی با داروهای تجویز شده از طرف پزشک باشند.
موی بیش از حد Excessive hair
رویش بیش از حد مو یا رویش مو در قسمتهایی که به طور معمول نباید وجود داشته باشد، است.
سن: فقط پس از بلوغ رخ می‌دهد، با افزایش سن شایعتر میشود.
جنس: در زنان شایعتر است.
ژنتیک: گاهی به صورت خانوادگی دیده میشود.
نحوه زندگی: یک عامل خطر مهم نیست.
دو نوع، رویش بیش از حد مو وجود دارد: هیرسوتیسم (hirsutism) و هیپرتریکوزیس (hypertrichosis). هیپرسوتیسم فقط زنان را مبتلا می‌کند. در این حالت، موهای بیش از حدی به ویژه بر روی صورت، تنه و اندامها به وجود می‌آید. این نوع از رویش بیش از حد مو، در نزان مسنتر از ۶۰ سال به ویژه زنان نژاد مدیترانه‌ای، آسیایی، اسپانیایی و عرب، شایعتر است.
نوع دوم رویش بیش از حد مو، هیپرتریکوزیس است که می‌تواند هم مردان و هم زنان را مبتلا سازد. در این وضعیت، موها در همه قسمتهای بدن، حتی قسمتهایی که به طور طبیعی مو ندارد، می‌روید.
علل بیماری:
هیرسوتیسم خفیف در زنان، به ویژه پس از یائسگی، اغلب طبیعی در نظر گرفته میشود.
در بعضی موارد، این حالت ممکن است در نتیجه افزایشی در هورمونهای مردانه‌ای که به طور طبیعی در بدن خانمها وجود دارد، رخ دهد، که احتمال دارد به علت اختلالاتی همچون سندرم تخمدان پلی کیستیک باشد. هیپرتیریکوزیس می‌تواند در نتیجه بی‌اشتهایی عصبی یا به عنوان عارضه جانبی داروهای سرکوب کننده ایمنی یا داروهای ضد فشار خون به وجود آید.
کارهایی که باید انجام شوند:
اگر شما یک زن جوان مبتلا به هیرسوتیسم هستید، پزشکتان ممکن است ترتیب انجام یکسری آزمایشات خونی جهت اندازه‌گیری سطوح هورمونهای مردانه را بدهد. اگر مقادیر این هورمونها بالا باشند،‌ ممکن است داروهایی جهت بلوک کردن اثرات هورمونها و درمان بیماری زمینه‌ای، تجویز شود.
برای مثال، سندرم تخمدان پلی کیستیک ممکن است به وسیله هورمونها یا جراحی درمان گردد. اگر هیپرتریکوزیس، عارضه جانبی یک دارو است، متوقف کردن درمان، اغلب باعث بازگشت این وضعیت میشود.
شما می‌توانید، خودتان با چیدن، تراشیدن، بندانداختن، موم انداختن یا استفاده از کرمهای مو بر، با رویش بیش از حد مو، کنار بیایید. تنها روشی که مو را به طور دائم حذف می‌کند، الکترولیز (electrolysis) است، اما این کار یک روش آهسته بوده و می‌تواند ناراحت کننده باشد.
ناخن در گوشت Ingrown toenail
رشد دردناک لبه‌های ناخن پا به داخل پوست اطراف آن میباشد.
سن: بیشتر از همه در نوجوانان و بالغین جوان دیده میشود.
جنس: در مردان شایعتر است.
نحوه زندگی: کفشهای تنگ خطر را افزایش می‌دهند.
ژنتیک: عامل خطر مهمی نیست.
یک ناخن پای رشد کرده به داخل گوشت، در یک یا هر دو طرف، به زیر انحنا پیدا کرده و پوست اطراف را برش می‌دهد و باعث التهاب و گاهی اوقات عفونت میشود. این وضعیت، که با شیوع بیشتر، انگشت بزرگ را درگیر می‌کند، اغلب به دلیل پوشیدن کفشهای نامناسب است که بر روی یک ناخن که به روش غلط کوتاه شده، فشار وارد می‌کند. در بعضی موارد، ضایعه می‌تواند منجر به رشد بیش زا حد پوست اطراف ناخن شده، به طوریکه قسمتی از ناخن را در برگیرد. بهداشت بد در پا هم می‌تواند خطر عفونت را افزایش داده و منجر به التهاب گردد.
علایم بیماری:
علایم ناخن در گوشت ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- درد، قرمزی و تورم اطراف ناخن پا
- پوست آسیب دیده در لبه ناخن که ممکن است دچار ترشح مایع شفاف، چرک یا خون باشد.
به محض اینکه متوجه شدید ناخن پایتان به
طرف داخل رشد کرده، باید با پزشکتان مشورت کنید، زیرا این احتمال وجود دارد که انگشت
پایتان عفونی گردد.
درمان بیماری:
شما می‌توانید درد یک ناخن در گوشت را با قراردادن پایتان را در آب نمک ولرم به طور روزانه و استفاده از مسکنها، تخفیف دهید. باید با پوشاندن انگشت مبتلا توسط یک گاز خشک و تمیز، از آن محافظت کنید. در صورتیکه در عرض چند روز هیچ بهبودی مشاهده نشد، باید با پزشکتان مشورت کنید. اگر ناخنتان عفونت کرده باشد، پزشک ممکن است آنتی بیوتیکهای خوراکی یا آنتی بیوتیکهای موضعی تجویز نماید.
جهت کمک به پیشگیری از رشد مجدد ناخنها به این صورت، پاهایتان را تمیز نگه داشته، کفشهایی با اندازه مناسب بپوشید. ناخنهای پایتان باید به صورت مستقیم گرفته شوند نه به صورت منحنی، تا از رشد آنها به داخل پوست ممانعت شود.اگر این مشکل عود کند، پزشک ممکن است پیشنهاد نماید که قسمتی یا همه ناخن پایتان را بردارید تا از رشد آن به داخل انگشت جلوگیری شود.
برداشتن یک ناخن رشد کرده به داخل گوشت: ممکن است برای یک ناخن در گوشت، یک جراحی کوچک لازم شود. انگشت شما بی‌حس شده و با یک ضدعفونی کننده تمیز میشود، یک تورنیکپه به قاعده انگشت بسته خواهد شد. ناخن یا قسمتی از آن، برداشته خواهد شد و بر روی بستر ناخن پیدا شده، فنل به کار می برند تا آنرا بکشند و مانع رشد مجدد آن گردند. شما باید در عرض ۲۴ ساعت پس از جراحی، از نظر راه رفتن به اندازه کافی راحت باشید و زخم باید در عرض یک هفته بهبود یابد.
پارونیشی Paronychia
عفونت چین پوستی اطراف یک ناخن است که منجر به یک تورم دردناک میشود.
نحوه زندگی: فرو بردن مکرر دستها در آب یک عامل خطر است.
سن، جنس، ژنتیک: عوامل خطرمهمی نیستند.
عفونت چین پوستی احاطه کننده ناخنهای دست یا پا (چین ناخنی) پارونیشی نام دارد. عفونت باعث درد و تورم میشود، که ممکن است بسته به علت زمینه‌ای به صورت ناگهانی (پارونیشی حاد) یا تدریجی طی ماهها (پارونیشی مزمن) به وجود آید. یک یا تعداد بیشتری ناخن ممکن است مبتلا شوند.
علل بیماری:
پارونیشی حاد معمولاً به علت یک عفونت باکتریایی است که از طریق یک بریدگی یا شکاف در پوست، وارد چین ناخنی شده است. پارونیشی مزمن در بین افرادی همچون آشپزها که مکرراً دستهایشان را در آب فرو می‌کنند، شایع است. پوست اطراف ناخن از آن جدا و نرم شده و معمولاً توسط یک ارگانیسم مخمری، عفونی می‌گردد. ممکن است یک عفونت باکتریایی ثانویه سوار شود و یک پارونیشی حاد به وجود آید. بعضی از افراد با مقاومت کاهش یافته در برابر عفونت، مثل مبتلایان به مرض قند، در معرض خطر افزایش یافته پارونیشی میباشند.
علایم بیماری:
معمولاً علایم پارونیشی حاد در عرض ۲۴ ساعت پس از عفونت ظاهر میشوند و عبارتند از:
- درد وتورم در یک طرف چین ناخنی
- تشکیل چرک در اطراف ناخن
در صورتیکه پارونیشی حاد درمان نشود، ممکن است ناخن از بستر خود جدا شده، و نهایتاً بیفتد. علایم پارونیشی مزمن طی چندین ماه به وجود می‌آیند. این وضعیت ممکن است باعث مقداری ناراحتی و تورم شود، اما معمولاً تکشیل چرک، وجود ندارد. نهایتاً ناخن مبتلا مختصری ضخیم شده، ستیغهای افقی تشکیل گردیده و تغییر رنگ قهوه‌ای ایجاد میشود.
درمان بیماری:
پزشک ممکن استف برای پارونیشی حاد، آنتی بیوتیک خوراکی تجویز کند، در موارد شدید، احتمال دارد، چرک تحت بی‌حسی موضعی تخلیه شود. پارونیشی مزمن، ممکن است توسط یک کرم حاوی داروی ضدقارچ درمان گردد. اما اگر یک عفونت ثانویه وجود داشته باشد، پزشک ممکن است داروهای ضدقارچی قویتر و آنتی بیوتیک خوراکی تجویز نماید. پارونیشی حاد، در عرض چند روز پس از درمان بهبود می‌یابد. در مورد پارونیشی مزمن ممکن است چندین هفته وقت صرف شود.
جهت پیشگیری از پارونیشی مزمن، باید دستهایتان را پس از شستن، کاملاً خشک کنید و هنگامی که دستهایتان در آب است، دستکش پلاستیکی با آستر پنبه‌ای بپوشید.
سینوس پیلونیدال Pilonidal sinus
حفره‌ای در قسمت فوقانی شکاف بین دو کپل است که اغلب حاوی مو میباشد.
سن: بیش از همه در بالغین جوان دیده میشود.
جنس: در مردان شایعتر است.
ژنتیک و نحوه زندگی: عوامل خطر مهمی نیستند.
سینوس پیلونیدال یک حفره محصور و کوچک است که زیر پوست در بالای شکاف بین دو کپل قرار دارد. این وضعیت در مردانی که دارای مقادیر زیادی موی بدن هستند، بیشتر رخ می‌دهد. علت دقیق نامشخص است،‌ اما ممکن است به علت وجود نقصی در تکامل این ناحیه باشد. رشد مو در این محل تمایل دارد به طرف داخل باشد، ‌و احتمال دارد باعث عفونت در سینوس و در نتیجه یک آبسه دردناک شود.
دخالت فوری در زمان ظهور علایم اولیه عفونت ممکن است از ایجاد آبسه جلوگیری کند. شما باید ناحیه را در آب ولرم مرطوب کرده تا ناراحتی تسکین یابد و در اولین فرصت ممکن با پزشکتان مشورت نمایید. ممکن است جهت درمان عفونت، آنتی بیوتیک خوراکی تجویز گردد. اگر چرک تشکیل شده باشد، آبسه نیازمند تخلیه زیر بی‌هوشی عمومی است و باید زخم را تا زمانیکه ترمیم شود، بازگذاشت. در اکثر موارد، غیرمحتمل است که عفونت عود کند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:02 PM
بررسی حساسیت به لاکتوز در کودکان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=b8023981a50d38f67f02c57dd3be63e5
حساسیت به لاکتوز چیست؟
هنگامی که شما نسبت به لاکتوز (قند اصلی در شیر گاو و سایر فرآورده‌های لبنی) حساسیت داشته باشید، بدین معناست که بدن شما نمی‌تواند مقدار کافی از لاکتاز (آنزیم لازم برای هضم لاکتوز) را تولید کند. در نتیجه، لاکتوز هضم‌نشده در روده باقی ماند و مشکلات معدی- روده‌ای ایجاد می‌کند. این مشکلات می‌توانند موجب بروز ناراحتی‌هایی شوند اما خطرناک نیستند.
چه چیزی موجب بروز حساسیت به لاکتوز می‌شود؟
ما دقیقا نمی‌دانیم که چرا بعضی افراد به لاکتوز حساسیت دارند و برخی دیگر نه اما این مسئله نادر نیست. بین ۳۰ تا ۵۰ میلیون نفر در ایالات متحده، به لاکتوز حساسیت دارند. حساسیت به لاکتوز معمولا خود را در سال‌های مدرسه یا نوجوانی نشان می‌دهد.
اگر کودک شما اخیرا اسهال شدید داشته است، بدن او ممکن است موقتا در تولید لاکتاز با مشکل مواجه باشد و ممکن است به مدت یک یا دو هفته نشانه‌های حساسیت به لاکتوز را بروز دهد. (در این مدت می‌توانید شیر فاقد لاکتوز به کودک بدهید.)
همچنین برخی داروها نیز موجب می‌شوند که بدن مقدار کمتری لاکتاز تولید کند که در نتیجه موقتا به بروز حساسیت به لاکتوز منجر می‌شوند. افرادی که بیماری‌های درازمدتی داشته‌اند که بر روده تأثیر می‌گذاشته است همانند بیماری سلیاک (Celiac) یا بیماری کرون Crohn)) نیز گاهی اوقات از حساسیت به لاکتوز رنج می‌برند.
نشانه‌های حساسیت به لاکتوز، چیست؟
اگر کودک شما نسبت به لاکتوز حساسیت داشته باشدممکن است ۳۰ دقیقه تا ۲ ساعت پس از مصرف شیر یا فرآورده‌های لبنی به اسهال، دل‌پیچه (Abdominal Cramping) ، نفخ یا باد معده دچار شود. برخی از افرادی که نسبت به لاکتوز حساسیت دارند، می‌توانند مقادیر کمی از لبنیات را بدون بروز هیچ نشانه‌ای مصرف نمایند. سایر افراد هر بار غذایی بخورند که حتی مقدار کمی لاکتوز داشته باشد، دچار ناراحتی می‌شوند.
آیا حساسیت نسبت به لاکتوز همان آلرژی نسبت به شیر است؟
خیر. آلرژی در واقع واکنش سیستم دفاعی بدن است در حالی که حساسیت به لاکتوز یک مشکل هضمی است. البته نشانه‌های این دو مشکل می‌توانند مشابه باشند. مثلا درد شکم یا اسهال پس از مصرف فرآورده‌های شیر می‌تواند ناشی از آلرژی به شیر یا حساسیت به لاکتوز باشد.
اگر کودک شما هروقت محصولات لبنی استفاده می‌کند جوش‌های خشک و خارش‌دار می‌زند یا در صورت، لب‌ها یا دهانش به خارش یا تورم دچار می‌شود (یا نشانه‌های همچون کهیر، چشمان اشک‌آلود یا آبریزش بینی در او مشاهده می‌شوند)، ممکن است نسبت به یکی از پروتئین‌های موجود در شیر گاو آلرژی داشته باشد.
چگونه می‌توانم مطمئن شوم که کودکم نسبت به لاکتوز حساسیت دارد؟
با پزشک کودک خود صحبت کنید. او سؤالاتی در مورد نشانه‌های کودک شما می‌پرسد تا مشخص نماید که آیا امکان این مسئله وجود دارد یا خیر. او ممکن است پیشنهاد دهد که همه منابع لاکتوز را برای چند هفته از رژیم غذایی کودک خود حذف نمایید تا مشخص شود آیا این نشانه‌ها اُفت می‌کنند یا خیر.
همچنین پزشک ممکن است یک آزمایش ساده و بی‌درد به نام آزمایش تنفس هیدروژن را انجام دهد. کودک یک مایع حاوی لاکتوز را می‌نوشد و سپس در درون یک لوله آزمایش فوت می‌کند تا تنفس او ارزیابی شود. در صورتی که پس از مصرف لاکتوز میزان هیدروژن در تنفس کودک زیاد باشد، بدین معناست که او به لاکتوز حساسیت دارد.
آیا می‌توان از بروز حساسیت به لاکتوز پیشگیری کرد یا آن را درمان نمود؟
نه. اما اگر کودک شما به لاکتوز حساسیت دارد، کارهایی هست که می‌توانید برای کمک به او انجام دهید.
برچسب‌ها را بخوانید: شما باید از شیر گاو و دیگر فرآورده‌های لبنی اجتناب کنید. بعضی غذاهای ظاهرا بی‌ضرر، شامل فرآورده‌های شیر می‌باشند: نان شیرین و کلوچه، غلات صبحانه، سیب‌زمینی و سوپ آماده، مارگارین، سس سالاد، نان‌ها، و گوشت‌های ناهار. برچسب غذاها را بررسی کنید که شامل موادی از قبیل آب‌پنیر، کشک، محصولات جانبی شیر، شیرخشک، و پودر شیرخشک بی‌چربی نباشند.
نحوه واکنش کودک خود را به دقت زیر نظر بگیرید: برخی از افرادی که نسبت به لاکتوز حساسیت دارند می‌توانند مقادیر کمی از لاکتوز را هضم کنند در حالی که سایر افراد حتی نسبت به کمترین مقدار لاکتوز نیز حساسیت نشان می‌دهند. شما می‌توانید از طریق آزمون و خطا متوجه شوید که چه مقدار از هر فرآورده لبنی برای کودک شما بی‌ضرر است.
مثلا میزان لاکتوز برخی پنیرها کمتر از انواع دیگر است، در نتیجه هضم آنها می‌تواند ساده‌تر باشد و معمولا هضم ماست تازه (ماستی که باکتری‌های آن از بین نرفته باشند، یعنی خصوصا پاستوریزه نشده باشد) ساده‌تر از شیر و سایر فرآورده‌های لبنی است، زیرا باکتری‌های مفید آن به تولید لاکتاز کمک می‌کنند. شاید اگر کودک شما فرآورده‌های لبنی را همراه با سایر غذاها بخورد مشکل کمتری برایش ایجاد شود. مثلا خوردن شیر همراه با شام، فرآیند هضم را کند کرده و احتمالا نشانه‌های حساسیت به لاکتوز را کاهش می‌دهد.
اگر کودک شما حساسیت بسیار بالایی به لاکتوز دارد باید از همه منابع لاکتوز پرهیز کنید. در غیر این صورت، شاید بهتر باشد که مقادیر کمی از برخی غذاهای لبنی خاص را به او بدهید.
اطمینان حاصل کنید که همه نیازهای غذایی کودک شما برآورده می‌شوند: اگر مجبور شوید که فرآورده‌های لبنی را از رژیم غذایی کودک خود حذف کنید، بایستی حتما منابع دیگری برای تأمین کلسیم (که به تقویت استخوان‌ها و دندان‌ها کمک می‌کند) در نظر بگیرید. (کودکان ۵ تا ۸ ساله، روزانه باید ۸۰۰ میلی‌گرم کلسیم دریافت کنند.) منابع غیرلبنی برای تأمین کلسیم شامل سبزیجات برگدار، آب‌میوه‌های غنی‌شده و شیرسویا، توفو (نوعی پنیر که از شیرسویا به دست می‌آید)، کلم بروکسل، قزل‌آلای کنسروشده، پرتقال و نان‌های غنی‌شده می‌باشند.
سایر مواد مغذی که باید مورد توجه قرار گیرند، ویتامین‌های A و D، ویتامینB2( Riboflavin) و فسفر می‌باشند. همچنین ممکن است مشاوره با یک متخصص رژیم غذایی را نیز مفید بیابید.
شیر و دیگر فرآورده‌های لبنی بی‌لاکتوز اکنون در بسیاری از فروشگاه‌های خواروبارفروشی موجود می‌باشند. این محصولات همه مواد مغذی شیر به استثناء لاکتوز را دارند.
همچنین ممکن است با پزشک درباره استفاده از مکمل لاکتاز صحبت کنید. این مکمل در قالب قطره‌های خوراکی عرضه می‌شود که بدون نسخه نیز قابل خرید است و باید همراه با غذاهای حاوی لاکتوز استفاده شود.
نهایتا اگر فکر می‌کنید بدون استفاده از محصولات لبنی نمی‌توانید همه مواد مغذی لازم برای کودک را تأمین کنید، با پزشک درباره استفاده از مکمل‌ها صحبت کنید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:02 PM
بیماری آلزایمر شایعترین نوع دمانس است


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=9946ae7c9388d89773dba7c60e0718cf
بیماری آلزایمر
دمانس( زوال عقل ) وجود یک اختلال کلی در سطح توانائی ذهنی افراد است که شامل : اختلال در حافظه ، صحبت کردن و فکر کردن است و این خود باعث اختلال در فعالیت های روزانه و اجتماعی افراد می شود .
شایعترین فرم زوال عقل آلزایمر است . معمولاً سن شروع بیماری بالای ۶۵ سال است هر چند که در ۴۰ یا ۵۰ سالگی نیز دیده می شود .
علت دقیق بیماری روشن نیست . این بیماری را یک دکتر آلمانی بنام آلزایمر که در سال ۱۹۰۶ به رشته ها و فیبرهای عصبی غیرطبیعی در مغز یک انسان مرده پی برد نام گذاری کرد . تشخیص قطعی این اختلال بابیوپی مغزی است و در حال حاضر اسکن توموگرافی پوزیترون می تواند فعالیت سلولهای مغزی را در هر قسمت از مغز نشان دهد در بیماری آلزایمز فعالیت مغز در ناحیه خلفی کاهش می یابد ناحیه ای که برای صحبت کردن و حافظه بسیار مهم است .
*‌علامت های بیماری :
شروع فراموشی علامت اصلی بیماری آلزایمر نیست . هرشخصی ممکن است در زمانهای مختلف دچار اختلال حافظه و فراموشی شود . علامتهای بیماری از شخصی به شخص دیگر فرق می کند اما بتدریج شخص بدتر می شود .
* علائم خفیف :
گیجی و از دست دادن حافظه
از داست دادن آگاهی نسبت به زمان و مکان و محیط خانواده
تغییرات شخصیتی و تغییر در قوه قضاوت
* علائم متوسط :
اختلال در فعالیتهای روزانه مثل شستشو و استحمام و غذا خوردن
اضطراب ، آژیتاسیون ( تشویق )، افسردگی و یا پارانوئید ( سوء ظن داشتن و بدگمانی )
اشکال درخواب
سرگردانی
اشکال در شناختن افراد خانواده یا دوستان نزدیک
* علائم شدید :
عدم صحبت کردن
از دست دادن اشتها و کاهش وزن
از دست دادن کنترل دفع ادرار و مدفوع
وابسته بودن و متکی بودن به دیگران برای گذراندن زندگی روزانه
* تشخیص :
پزشک با گرفتن شرح حال ودانستن گذشته بیمار و فعالیتهای وی می تواند به مشکلات وی پی ببرد .
آزمایشات خونی و ادراری که ممکن است دیگر علتهای زوال عقل را تشخیص دهد و حتی گاهی نمونه گرفتن از مایع نخاع ممکن است مفید باشد .
آزمایشات نوروسایکولوژیک ( عصبی – روانی ) : این آزمایشات شامل ؛ آزمایش حافظه ،‌چگونگی حل مشکلات ، توجه ، محاسبه کردن و صحبت کردن می باشد که از این طریق توانائی های ذهنی شخص سنجیده می شود .
اسکن از مغز که نواحی غیرطبیعی در مغز مشخص می شود .
* درمان :
هیچ درمانی ندارد . بعضی از داروها میتواند پیشرفت بیماری را به تأخیر بیاندازد و یا بعضی از علائم را کاهش دهد مثلاً برطرف کردن افسردگی ،‌ مشکلات خواب و یا تشویش بعضی ازگروههای حمایت کننده از بیماران آلزایمری نیز می توانند کمک کنند . پزشک معالج مربوطه می تواند بهترین روش درمانی را توصیه کند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:02 PM
سرطان سلول سنگفرشی Squamous cell carcinoma


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=462090fc27960211a123f4fb7da25113
سرطان سلول سنگفرشی Squamous cell carcinoma
یک سرطان پوستی است که معمولاً صورت را درگیر می‌کند، اما می‌تواند به قسمتهای دیگر بدن انتشار یابد.
سن
اصولاً افراد بالای ۶۰ سال را مبتلا می‌سازد.
جنس
در مردان شایعتر است.
ژنتیک
مردم با پوست روشن در معرض خطر بیشتری هستند.
نحوه زندگی
تماس با نور خورشید، استفاده از تختهای آفتابی و کارکردن با مواد روغنی و قطران، عوامل خطر محسوب می‌گردند.
سرطان سلول سنگفرشی نوع شایعی از سرطان پوست است که معمولاً قسمتهایی که در معرض تابش نور خورشید بوده‌اند را درگیر می‌کند، اما ممکن است در قسمتهای دیگر بدن هم مثل نواحی تناسلی، به وجود آید.
این نوع از سرطان قادر است در سراسر بدن پخش شود و به همین دلیل تشخیص و درمان زودرس بیماری ضروری است.
علل بیماری
سرطان سلول سنگفرشی در قسمتهایی ایجاد میشود که برای سالهای متمادی، دائماً در معرض تابش نور آفتاب بوده‌اند.
گاهی اوقات، این شکل از سرطان پوست ممکن است از توده‌های پوسته دهنده‌ای به نام کراتوز آفتابی به وجود آید. این بیماری در مردان مسنتر از ۶۰ سال با پوست روشن، شایعتر است.
افرادی که با قطرانها و روغنهای صنعتی سرو کار دارند، در معرض خطر بیشتری از نظر پیدایش سرطان سلول سنگفرشی هستند، اما همین افراد در صورتیکه مسائل ایمنی را به دقت رعایت کنند، میزان خطر فرقی با افراد عادی نمی‌کند.
با اجتناب از تماس طولانی مدت با نور خورشید میتوان از بیشتر سرطانهای سلول سنگفرشی جلوگیری نمود.
اگر این کار برایتان مقدور نباشد باید در حفاظت از پوستتان نهایت دقت را به کار برید، به عنوان مثال زمانیکه بیرون از خانه هستید از ضدآفتاب استفاده کرده و کلاه بگذارید.
علایم بیماری
سرطان سلول سنگفرشی به صورت یک ناحیه ضخیم شده و پوسته دهنده شروع می‌گردد آنگاه ضایعه به صورت زیر پیشرفت می‌کند:
- یک توده سخت، بدون درد و به تدریج بزرگ شونده که دارای یک حاشیه نامنظم با رنگ قرمز تا قرمز متمایل به قهوه‌ای میباشد.
- متعاقباً یک زخم عودکننده که بهبود نمی‌یابد، به وجود می‌آید. اگر در هر قسمت از بدنتان دچار یک توده پوستی بزرگ شونده یا زخمی که بهبود نمی‌یابد، شدید، در اولین فرصت ممکن با پزشکتان مشورت کنید.
کارهایی که باید انجام شوند
اگر پزشک مشکوک به سرطان سلول سنگفرشی شود، ممکن است ترتیب انجام یک نمونه‌برداری پوستی را بدهد که در آن قطعه کوچکی از بافت تحت بی‌حسی موضعی برداشته شده و از نظر وجود سلولهای سرطانی زیر میکروسکوپ بررسی گردد.
اگر ضایعات سرطان سلول سنگفرشی در مراحل اولیه کشف شوند، معمولاً به روش جراحی قابل درمان هستند.
گاهی اشعه درمانی به جای جراحی به کار می‌رود. اگر ضایعات بزرگ متعددی وجود داشته یا سرطان به بافتهای زیرین انتشار پیدا کرده باشد ممکن است انجام شیمی درمانی هم ضرورت پیدا کند.
پیش آگهی بیماری
در صورت کشف بیماری در مراحل اولیه، حدود ۹ نفر از هر ۱۰ فرد مبتلا به سرطان سلول سنگفرشی به طور موفقیت‌آمیزی درمان می‌شوند، به ویژه ضایعات روی صورت، به درمان بخوبی پاسخ می‌دهند. اگر ضایعه دیر تشخیص داده شود، موفقیت درمان بستگی به میزان انتشار سرطان دارد.
بعضی ضایعات ممکن است عود کنند، به ویژه در مورد ضایعات بزرگتر، بنابراین پزشک به شما توصیه خواهد نمود که به طور دوره‌ای بررسی شوید

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:03 PM
سائیدگی و درد مفاصل ( آرتروز )


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=16019af96ba7f9dedf9f695983a475a1
سائیدگی و درد مفاصل ( آرتروز )
سائیدگی مفاصل شایع ترین علت درد و ناتوانی در افراد مسن و شایع ترین بیماری مفصلی است. در خانم ها سائیدگی مفاصل زانو و دست و در مردان سائیدگی مفصل لگن شایع تر است.
علایم ساییدگی مفصل در خانم ها شایع تر است. افراد چاق بیشتر از سایرین دچار سائیدگی مفصل زانو می شوند.
دیابت، فشارخون بالا و افزایش اسیداوریک خون نیز باعث افزایش احتمال سائیدگی مفصلی می گردند. سائیدگی مفصلی معمولا” خود را با درد نشان می دهد که با افزایش میزان سائیدگی ، مقدار درد بیشتر می شود. سپس درد مفاصل باعث ضعف عضلانی و درد در عضلات مربوط به آن مفصل می شود. در صورت تقویت عضلات، این درد کاهش می یابد. برخی از بیماران از خشک بودن بدن و مفاصل بعد از بیدار شدن از خواب شکایت می کنند، اما معمولا” خشکی بدن کمتر از نیم ساعت طول می کشد.
پیشگیری از آسیب های مفصل زانو:
به گفته متخصصان مفصل زانو مهم ترین مفصلی است که وزن بدن را تحمل می کند از این رو کاهش وزن موثرترین راه پیشگیری و درمان آسیبهای وارده به این بخش از بدن است.
مفصل زانو در تمام فعالیت های انسان مانند ایستادن، راه رفتن و حتی نشستن در معرض فشارهای مکانیکی زیاد که ناشی از وزن، حمل بار و حتی ماندن در یک موقعیت ثابت است، قرار دارد.
بعنوان مثال فشار وارد بر مفصل زانو در هنگام بالا رفتن از پله ها معادل سه برابر وزن بدن و در هنگام پایین آمدن هفت تا هشت برابر وزن بدن است از این رو کاهش وزن برای حفظ سلامتی مفاصل به خصوص مفاصل زانو بسیار با اهمیت است.
بی تحرکی نیز خطری جدی برای مفاصل است و برخی به غلط بر این باورند که فقط با حذف فشار بر روی مفصل و ثابت نگه داشتن آن مشکل حل می شود در حالی که عدم تحرک مناسب خود خطری جدی برای بروز بیماری های مفصل همچون آرتروز است چرا که تغذیه مفصل از طریق تحرک انجام می شود.
نحوه نشستن به صورت چهارزانو، چمباته زدن و استفاده از توالتهای ایرانی را از جمله موارد تشدید کننده آسیب های مفصلی است و تبعیت از این روش های غلط زندگی، افراد را در سنین پایین مستعد ابتلا به آسیب های مفصلی می کند.
مطالعات نشان داده است، علاوه بر کاهش وزن با تغذیه مناسب و انجام ورزش های مناسب می توان به پیشگیری و درمان آسیب های مفصلی کمک کرد.
توصیه هایی برای درمان آرتروز :
وزن بدن باید کم شود.
استفاده از گرما باعث کاهش درد می شود. برای این کار می توان از کیسه آب گرم استفاده کرد. اگر استفاده از گرما ممنوعیت خاصی نداشته باشد، می توان از روشهای زیر استفاده کرد:
الف ) قرار دادن مفصل مبتلا در آب گرم ۴۰-۳۸ درجه سانتیگراد و ماساژ آرام آن .
ب ) استفاده از دوش آب گرم .
ج ) قرار دادن کیسه آب گرم درون یک حوله و استفاده از آن بر روی اندام مبتلا به درد.
باید توجه کرد که در برخی از بیماری ها استفاده از کیسه ی آب گرم بسیار مضر است و قبل از استفاده از آن حتما” باید با پزشک مشورت کرد. همچنین کیسه آب گرم نباید بر روی اندام مبتلا قرار داده شود. از گذاشتن آن در زیر اندام یا خوابیدن بر روی آن نیز باید خودداری شود.
۳- از کفش مناسب استفاده شود.
۴- از دو زانو و چهار زانو زدن و ایستادن طولانی مدت خودداری گردد.
۵- از بالا و پایین رفتن از پله ها تا حد ممکن اجتناب شود.
۶- به جای نشستن روی زمین، از صندلی استفاده شود.
۷- ورزش: انجام برنامه ورزشی و تقویت عضلات می تواند به اندازه داروهای ضد درد در درمان سائیدگی مفصلی موثر باشند.
بی حرکتی می تواند باعث بدتر شدن سائیدگی مفصلی گردد. لذا نباید نگران سائیدگی مفصل در اثر انجام فعالیت های توصیه شده توسط پزشک بود. انجام اشتباه حرکات ورزشی باعث بدتر شدن علائم و درد می گردد.
مراقبت از زانوها:
زانو، اندام های حساس و مهم بدن است که در پیاده روی و انواع ورزشها نقش حساسی داشته و سلامت و قوت آن، ما را در انجام کارهای روزمره و انجام انواع ورزش توانمند می سازد. مفصل زانو مهمترین مفصلی است که وزن بدن را حمل می کند. از این رو تمام فعالیتهای انسان مانند کار سنگین، کمر تحرکی و افزایش وزن می تواند آسیب زیادی به این قسمت بدن وارد آورد. فشار وارده به زانوها در موقع بالا رفتن از پله ها ۳ برابر وزن بدن و در موقع پایین آمدن از پله ها ۸-۷ برابر وزن بدن می باشد از این رو کاهش وزن برای حفظ سلامتی مفاصل به ویژه مفصل زانو اهمیت زیادی دارد. بنابر این گزارش بی تحرکی نیز خطر جدی برای مفصل زانو می باشد. برخی معتقدند که با بی تحرکی و ثابت نگهداشتن زانو و همچنین حذف فشار از روی آن می توان به حفظ سلامت زانو کمک کرد در حالی که بی تحرکی خطر جدی برای بروز بیماریهای مفصل و آرتروز است. زیرا تغذیه مفصل از طریق تحرک تامین می شود. لازم به ذکر است که نحوه نشستن بصورت چهارزانو عامل تشدید کننده مهمی در تخریب غضروف مفصلی بشمار می آید در حالیکه کاهش وزن همراه با تغذیه و انجام ورزشهای مناسب می تواند به پیشگیری و درمان آسیبهای مفصلی کمک کند.
نکاتی چند برای مراقبت از زانوها :
- زانوها نیاز به حرکت دارند. تحرک ، به تغذیه مفصل، حفظ قدرت عضلانی و دامنه حرکتی زانو کمک می کند.
- اگر به کارهایی اشتغال دارید که ناگزیرید برای مدتی طولانی روی صندلی بنشینید، ساعتی یک بار از جای خود برخیزید و پنج دقیقه راه بروید. همچنین هنگام نشستن می توانید پاشنه های پا را از روی زمین بلند کنید یا زانوها را صاف نگه دارید.
- افرادی که ناچارند مدتی طولانی بایستند، ساعتی چند بار زانوهای خود را خم کنند. همچنین توصیه می شود که در طول روز، چند بار روی پاشنه پا بایستند و چند قدم راه بروند. این افراد به منظور پیشگیری از زانو درد، باید از روشهای تقویت کننده زانو استفاده کنند.
- بیمارانی که برای مدتی طولانی بستری بوده اند و قادر به راه رفتن نیستند، باید در طول روز حداقل سه بار انقباضات یا ورزش های ایستایی زانو را انجام دهند.
- هنگام خوابیدن به صورت طاق باز، بالش را زیر زانوهای خود قرار دهید. چنانچه به پهلو می خوابید، بین زانوها بالشی قرار دهید، اما اگر عادت دارید که بر شکم بخوابید، ( که عادت نادرستی است و از منظر اسلام نیز مکروه می باشد ) بالش را زیر ساق ها بگذارید.
با انجام منظم ورزش های تقویتی و کششی، قدرت عضلانی و انعطاف پذیری بافت های اطراف مفصل را بهبود ببخشیده و از بروز ضایعات زانو پیشگیری نمایید. همچنین سعی کنید حرکات زانو را در دامنه کامل انجام دهید. این کار به حفظ دامنه کامل حرکتی مفصل کمک می کند.
ورزش های زانو را ابتدا با تعداد کم ( پنج بار ) و دو بار در طول روز شروع کنید و با بهبود وضعیت جسمانی، تعداد و دفعات تکرار آن را افزایش دهید.
- توصیه می شود که در مراحل ابتدایی، در هر جلسه یک حرکت ورزشی انجام دهید و اگر حرکتی موجب ناراحتی شما شد، از انجام آن خودداری کنید.
- از انجام ورزش هایی که موجب درد، ناراحتی و تورم زانو می شود، خودداری کنید، اما باید درد مفصلی و درد عضلانی که در مراحل اولیه تمرینات ورزشی بروز می کند، تمایز قائل شوید. دردهای عضلانی معمولا” بطور تاخیری، یعنی چند ساعت پس از انجام تمرینات بروز می کنند. این دردها، به مرور زمان با تداوم برنامه ورزشی از بین می رود.
- اگر افزایش وزن دارید، با برنامه های مناسب ورزشی و غذایی، وزن خود را کاهش دهید. به خاطر داشته باشید که کاهش وزن موجب کاهش فشار وارده بر مفصل می شود.
- از انجام اعمالی نظیر بلند کردن اجسام بسیار سنگین و حمل بار به مدت طولانی اجتناب کنید، زیرا این کار فشار زیادی بر زانوها وارد می سازد. اگر ناگزیر به حمل اجسام سنگین هستید، عضلات زانو را با ورزش تقویت کنید و بین فعالیتهای خود، زمانی را به استراحت اختصاص دهید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:04 PM
ملانوم بدخیم Malignant melanoma


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=1cfdf4c922a6942561d3f2bf910d4f6e
ملانوم بدخیم Malignant melanoma
یک سرطان پوستی است که سلولهای مولد رنگدانه را مبتلا کرده و می‌تواند به سرعت به سایر قسمتهای بدن انتشار یابد.
سن
بیشترین شیوع را در سنین بین ۴۰ تا ۶۰ سال دارد، به طور روزافزونی در بین بالغین جوان دیده میشود.
جنس
در زنان شایعتر است.
ژنتیک
افراد با پوست روشن در معرض خطر بیشتری هستند.
نحوه زندگی
تماس با نور خورشید و استفاده از تختهای آفتابی، عوامل خطر هستند. ملانوم بدخیم، شکل نادر و وخیم سرطان پوست است. ملانوم ممکن است به صورت یک ضایعه جدید بر روی پوست طبیعی پدیدار شده یا از خالی که قبلاً وجود داشته، به وجود آید. در صورت عدم درمان، سرطان می‌تواند به سایر قسمتهای بدن انتشار یافته و ممکن است کشنده باشد.
همچون بسیاری از سرطانهای پوستی دیگر، علت اصلی، تماس با نور خورشید است. طی ۱۰ سال گذشته در سرتاسر جهان، تعداد موارد ملانوم بدخیم به ویژه در بین بالغین جوان، به طور قابل توجهی افزایش یافته است. این افزایش احتمال دارد به دلیل رشد جمعیت افرادی باشد که در فعالیتهای خارج از خانه،‌ شرکت می‌کنند.
این بیماری در افراد سنین ۴۰ تا ۶۰ سال و در بین زنان، بیشترین شیوع را دارد. در بریتانیا سالانه، حدود ۶هزار مورد جدید دیده میشود.
علل بیماری
به نظر می‌رسد، ملانوم بدخیم در نتیجه آسیب به ملانوسیتها (سلولهای پوستی مولد رنگدانه ملانین) به دلیل تابش آفتاب، به وجود می‌آید. سرطان، افراد با پوست روشن را بیشتر از تیره پوستان مبتلا می‌کند.
کسانی که دائماً در معرض تابش آفتاب هستند یا آنهایی که در آب و هوای آفتابی زندگی می‌کنند، خطر بیشتری برای پیدایش ملانوم بدخیم دارند. به ویژه نشان داده شده است که آفتاب سوختگی شدید در دوران کودکی، شانس پیدایش ملانوم بدخیم در دوران بعدی حیات را دو برابر می‌کند.
کاهش تماس با آفتاب می‌تواند به کم شدن خطر ایجاد این نوع از سرطان پوس کمک نماید.
علایم بیماری
ملانوم بدخیم می‌تواند در هر قسمتی از بدن به وجود آید اما بیشتر از همه بر روی نواحی در معرض تابش آفتاب ظاهر میشود. بعضی ملانومها در طول پوست به صورت پچهای مسطح نامنظم پخش می‌گردند و بعضی دیگر به صورت توده‌هایی با رشد سریع ظاهر می‌شوند.
در افراد پیر، ملانومها ممکن است بر روی صورت به شکل لکه‌های کک و مک مانند، با نام لنتیگوملانوما برداشته نشوند، همه انواع آن به طرف به لایه‌های زیرین پوست رشد می‌کنند.
اگر یک لکه با رشد سریع، نامنظم و تیره رنگ بر روی پوستتان پدیدار شود یا یکی از تغییرات زیر در حالی که از قبل وجود داشته، ایجاد گردد باید به ملانوم بدخیم مشکوک شوید، این تغییرات عبارتند از: – افزایش اندازه – حاشیه‌های نامنظم و غیرقرینه – خارش، التهاب یا قرمزی – ضخیم شدگی در سطح – خونریزی یا کبره بستن – تغییر در رنگ یا سایه روشن خال شما باید به طور منظم پوستتان را بررسی کرده و به محل و اندازه هر یک از خالهایتان، توجه کنید. از شخص دیگری بخواهید تا جهت بررسی پشت و سرتان به شما کمک کند.
تغییرات رنگ و سایه روشن خالهایی که از قبل وجود داشته یا ظاهر یک لکه جدید و بزرگ شونده، به ویژه اگر قطری بیش از ۶ میلی‌متر داشته باشد و شروع به تغییر رنگ و سایه روشن خود کنند را باید به پزشکتان گزارش دهید.
کارهایی که باید انجام شوند
در صورتیکه پزشک به ملانوم بدخیم مشکوک شود ترتیبی خواهد داد که ضایعه و ناحیه‌ای از پوست اطراف برداشته شود تا اینکه خطر باقی ماندن سلولهای بدخیم کاهش یابد. بافت برداشته شده زیر میکروسکوپ بررسی خواهد شد.
اگر بافت سرطانی باشد، قسمت بزرگتری از پوست ممکن است برداشته شده و احتمالاً به پیوند پوستی نیازمند می شویم. همچنین ممکن است نمونه‌هایی از غدد لنفاوی نزدیک ملانوم برداشته شده تا از نظر سلولهای سرطانی بررسی شوند، حضور این سلولها نشاندهنده انتشار سرطان است.
اگر چنین وضعیتی رخ داده باشد، ممکن است نیاز به شیمی درمانی، اشعه درمانی یا درمانهای بیولوژیکی داشته باشید.
پیش آگهی بیماری
ملانومهای سطحی که زود درمان شده‌اند، معمولاً قابل علاجند. اما ملانومها اغلب در مردان کشنده است، احتمالاً به این دلیل که آنها همیشه، بلافاصله علایمشان را به پزشک گزارش نمی‌کنند.
اگر ملانومها تهاجمی بوده یا به قسمتهای عمقی پوست نفوذ کرده باشند، چشم‌انداز بیماری مطلوبیت کمتری دارد و اگر ملانومها به سایر نواحی بدن انتشار پیدا کرده باشند، اغلب کشنده هستند

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:08 PM
سایش شیمیایی دندان چیست؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=4c85f545273df866e4631b13eed446b3
سایش شیمیایی روندی است که در آن مینا( و عاج) به خاطر اسید موجود بر روی دندان ها، از بین می رود. اسیدهایی با منشأ داخلی و یا خارجی. این روند سایش با روندی که توسط اسید ناشی از باکتری های پوسیدگی زا حاصل می شود متفاوت است. بر خلاف پوسیدگی دندان، سایش شیمیایی روی تمام سطوح دندان تأثیر می گذارد.
تماس با اسید به مدت طولانی به از دست رفتن تدریجی مینا می انجامد. در نهایت عاج در تماس با محیط دهان قرار می گیرد و منجر به درد و گاهی موجب مرگ دندان می شود. روند سایش غیرقابل برگشت است و هزینه های گران دندانپزشکی ترمیمی را برای برگرداندن عملکرد و ظاهر دندان می طلبد.
ریسک فاکتورها:
۱-نوشیدنی های “پاپ” (pop)
شایع ترین گروه در معرض خطر نوجوانانی اند که نوشیدنی اصلی آن ها “پاپ” است( شامل کوکاکولا، لیموناد، و یا نوشیدنی های گازدار). همه ی نوشیدنی های گازدار اسیدیته ی بالا دارند و به سرعت مینای دندان را حل می کنند. هر چه استفاده بیشتر باشد آسیب هم بیشتر است. افرادی که مایع را در دهانشان می گردانند بیش از همه آسیب می بینند. استفاده از نی از تخریب جلوگیری نمی کند. احتمالا نی ، مشکل را از دندان های قدامی به دندان های خلفی انتقال می دهد.
۲- آبمیوه های خالص:
کسانی که آبمیوه های خالص می نوشند و یا افرادی که آبمیوه هایی که خیلی اسیدی هستند نوشیدنی اصلی آن هاست، مشکل مشابهی با گروه قبلی دارند.
۳- اختلالات خورد و خوراک
بولمی یا استفراغ به خاطر وجود اسید معده موجب تخریب دندان می شود.
توصیه ها:
۱- بلافاصله بعد از نوشیدن مایعات اسیدی و یا بعد از استفراغ مسواک نزنید. چون بعد از تماس با اسید مینا نرم می شود. نمک های کلسیم بزاق تشکیل می شوند و با گذشت زمان موجب سخت شدن قسمت هایی از مینای دندان می شوند. بنابراین بعد از خوردن مایعات اسیدی دندان هایتان را مسواک نزنید چون مینای نرم شده بیشتر آسیب می بیند و روند سایش تسریع می گردد.
۲- استفاده از نوشیدنی های سالم مثل آب ( آب دارای فلوراید)، شیر، چای و قهوه( بدون شکر)
خلاصه:
۱- اسید اضافی از نوشیدنی ها و اسید معده موجب از دست رفتن غیرقابل برگشت ساختمان دندان می شود. توصیه: بیشتر از یک بار در روز از مایعات اسیدی استفاده نکتید
۲- از نوشیدنی های سالم بهره ببرید
۳- بعد از استفاده از نوشیدنی های اسیدی، نیم ساعت صبر کنید و بعد مسواک بزنید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:09 PM
آشنایی با بیماری پوستی روزاسه


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=12cc622cd954c086c8f3ee79bc01798f
رزآسه یک بیماری شایع پوستی است که سبب قرمزی و تورم در صورت میشود . اغلب به آن جوش بالغین نیزمیگویند . رزاسه با تمایل به برافروختگی و قرمزی صورت شروع می شود و با پیشرفت بیماری بصورت قرمزی دائمی قسمت میانی صورت که تدریجا“ گونه ها ، پیشانی ، بینی و چانه را نیز گرفتار می کند دیده می شود .
بیماری همچنین ممکن است گوشها ، سینه و پشت را نیز گرفتار کند . با استقرار بیماری عروق خونی ظریف و برآمدگی های کوچک در اطراف و روی مناطق قرمز رنگ پدیدار می شوند . معهذا برخلاف جوش غرور جوانی دانه های سرسیاه دیده نمی شود .
در مراحل ابتدایی بیماری خودبخود عود و بهبودی نشان میدهد . زمانی که بهبود خودبخودی مشاهده نشد و با ظهور دیگر علائم از قبیل جوشهای قرمز رنگ و نمایان شدن عروق ظریف پوست ، دیگر درنگ جایز نیست و باید به متخصص پوست مراجعه کرد .
این بیماری بندرت خودبخود بهبود می یابد و ممکن است سالها ادامه داشته باشد . شرایط بیمار بدون درمان بدتر خواهد شد .
چگونه رزاسه را تشخیص دهیم ؟
جوشهای قرمز رنگی که بعضی چرکی نیز می شوند ممکن است همراه با عروق ظریف خونی در پوست صورت به همراه قرمزی دائمی صورت نمایان شود . در موارد پیشرفته تر بیماری شرایطی بنام رینوفیما ایجاد می شود که حاصل غدد چربی بزرگ است و سبب تورم و قرمزی و افزایش اندازه بینی به همراه گونه های متورم می شود . این رشد و بزرگی در نیمه تحتانی بینی و بخصوص نزدیک گونه ها بیشتر جلب توجه می کند . این تغییر شکل در زنها کمتر شایع است .
حدود ۵۰% مردم گرفتاری چشمی نیز پیدا می کنند . بعضی از بیماران به سوزش و قرمزی چشمها بصورت ورم ملتحمه دچار می شوند . اگر این وضعیت درمان نشود میتواند عوارض جدی تری به دنبال داشته باشد .
چه کسانی در معرض گرفتاری توسط رزاسه هستند ؟
افراد با پوست روشن و بخصوص زنها بین سنین ۵۰ -۳۰ سالگی در معرض بیماری قرار دارند . گرچه زنان و مردان در هر سنی مبتلا میشوند و حتی کودکان می توانند بندرت دچار شوند . دلیل ابتلای بیشتر در جنس مؤنث هنوز به درستی شناخته نشده ولی بعضی موارد در دوره یائسگی شروع می شود .
رزاسه معمولا“ در یک دوره طولانی ایجاد می شود . در ابتدا به صورت تمایل به قرمز شدن و التهاب صورت و حساس شدن شدید به مواد آرایشی بروز می کند . این وضعیت در شرایط عصبی و استرس زا نیز ممکن است برانگیخته شود .
مواردی که بیماران باید اجتناب و رعایت کنند :
علت دقیق بیماری هنوز شناخته نشده ولی بهترین پیشگیری اجتناب از مواردی است که سبب قرمزی یا گر گرفتن صورت خواهد شد . این موارد عبارتند از :
۱- اجتناب از نوشیدنی های داغ ، غذاهای تند و کافئین موجود در قهوه ، و نوشیدنی های الکلی .
لازم به یادآوری است گرچه الکل بعضی موارد رزاسه را تشدید می کند ولی علائم در کسانی که الکل هم هیچگاه مصرف نمی کنند میتواند شدید باشد و این بیماری را نباید به الکلیسم ارتباط داد .
۲-حفاظت خوب و مناسب از آفتاب که شامل کمتر قرار گرفتن در معرض آفتاب ، استفاده از کلاه و بکاربردن فرآورده های مناسب ضدآفتاب با فاکتور حفاظتی حداقل ۱۵ و اجتناب از هوای خیلی گرم و خیلی سرد که ممکن است هریک از این موارد علائم بیماری را تشدید کنند .
۳- اجتناب از دستکاری ، مالش ، ماساژ و شستشوی زیاد صورت که پوست قرمز با هریک از این موارد بیشتر تحریک می شود .
۴- ورزش باید به صورت متعادل بوده و سبب گرمای زیاد نشود و حتی المقدور در محیط سرد ورزش کنند .
۵- از مواد آرایشی محرک جهت صورت اجتناب گردد واز اسپری های مو طوری استفاده شود که صورت را آغشته نکنند .
۶-موارد حملات قرمزی صورت ثبت شود و کلیه غذاها و فعالیت ها و …. که می توانسته در طول روز سبب آن شود در نظر گرفته شوند .
تدابیر درمانی
بسیاری از افراد با این بیماری آشنا نیستند و آن را در مراحل اولیه تشخیص نمی دهند . تشخیص بیماری اولین قدم در کنترل آن است . تشخیص و درمان توسط خود بیمار به هیچ وجه توصیه نمی شود ، چون بسیاری از داروهای پوستی که بدون تجویز پزشک مصرف می شوند ممکن است شرایط را بدتر کنند .
متخصصین پوست اغلب ترکیبی از درمانها را به هر بیمار تجویز می کنند . ژلها و کرمهایی که جهت درمان بیماری توسط متخصص توصیه شده در سه یا چهار هفته اول بهبود مختصری را باعث میشوند . بهبود قابل ملاحظه معمولا“ بعد از ۲ ماه جلب توجه می کند . آنتی بیوتیکهای خوراکی از درمانهای موضعی سریعتر اثر می کند . کرمهای استروئیدی ( به اصطلاح عوام حاوی کورتون ) برای بیش از دو هفته نباید بکار رود وازانواع با قدرت اثر بالای آن حتما“ باید اجتناب شود و بهتر است این دسته از داروها فقط تحت نظر متخصص پوست مصرف شوند .
قرمزی دائمی احتمالا“ با روشهای غیرطبی مثل استفاده از سوزنهای ظریف الکتریکی و یا لیزر (Laser ) جهت بستن عروق متسع پوست گاهی قابل اصلاح است . استفاده از کرمهای زیبایی که به طریقی قرمزی را استتار کند راه دیگری است .
حذف عواملی که تحریک پوست را سبب می شوند اهمیت زیادی دارد . موادی که روزانه استفاده می شود مثل صابون ها ، مرطوب کننده ها و ضدآفتاب ها باید فاقد الکل و سایر مواد پایه ای محرک باشند . مرطوب کنندهء همراه درمان موضعی باید زمانی با دقت بکار رود که داروی موضعی خشک شده باشد . هنگام بیرون رفتن از منزل بخصوص روزهای گرم و آفتابی لازم است که ضدآفتاب با فاکتور حفاظتی حداقل ۱۵ بکار رود .
درمان عوارض
رینوفیما
معمولا“ از طریق جراحی بافت اضافی برداشته میشود که میتوان از Laser ( لیزر) و جریان الکتریکی نیز کمک گرفت . تراش پوست یک روش جراحی است که قسمتهای سطحی پوست را صاف کرده و منظره اسکار مانند بعد از جراحی را بهتر می کند .
کلید موفقیت در درمان رزاسه تشخیص و درمان زودرس است ، همچنین ضروری است که تمام توصیه های متخصص پوست را بصورت مداوم مدنظر داشت .
رزاسه در این صورت قابل درمان و کنترل خواهد بود و در صورتیکه به حال خود رها شود به تدریج بدتر و درمان مشکل تر خواهد شد

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:09 PM
نوروپاتی دیابتی چیست ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=49c2813ace34bd0df35612bdda17c506
نوروپاتی دیابتی
آسیب اعصاب یکی از عوارض شایع بیماری است که در اثر هیپرگلیسمی ( بالا بودن قند خون )‌ ایجاد می شود .
* عوامل خطرساز :
هر چه مدت ابتلا به بیماری دیابت بیشتر باشد و هر چه بیماری دیابت ضعیفتر کنترل شود احتمال آسیب اعصاب و شدت آسیب بیشتر خواهد بود .
در اثر بیماری دیابت هر قسمتی از اعصاب محیطی و اعصاب خودکار ( سمپاتیک ها و پاراسمپاتیک ها ) می تواند آسیب ببیند .
اعصاب خودکار به احشاء و عروق و غدد عصب دهی می کنند و اعصاب محیطی وظیفه انتقال حس های پوستی را به عهده دارند و نیز باعث حرکت ارادی عضلات می شوند . آسیب اعصاب بخاطر نارسایی در تغذیه رشته های عصبی توسط عروق ، آسیب دیده در اثر دیابت بوجود می آید . بعلاوه سطح بالای گلوکز ( قند خون ) در آسیب اعصاب دخالت دارد .
به طور متوسط بیماران دیابتی طی ۲۰-۱۰ سال بعد از شروع بیماری دچار آسیب اعصاب می شوند البته بعضی بیماران بسیار سریعتر دچار علائم عصبی می شوند و بعضی دیگر اصلاً گرفتار نمی شوند .
آسیب اعصاب محیطی به اعصابی اطلاق می شود که از جمجمه یا نخاع بیرون می آیند . اعصابی که از جمجمه بیرون می آیند به چشم ها ، زبان ، به صورت ، گوش ها و … می روند ، و اعصابی که ازنخاع بیرون می آیند به عضلات ارادی بدن شاخه های حرکتی می دهند . اعصاب نخاعی شاخه های حسی نیز دارند که حس های لمس ، حرارت ، درد و … را انتقال می دهند .
نوروپاتی دیابتی ( آسیب به اعصاب ) معمولاً مرحله به مرحله رخ می دهد . در ابتدا بیشتر آسیب به شاخه های حسی اعصاب محیطی وارد می شود . بیماران از سوزن سوزن شدن و گرفتگی در دست ها و پاها شکایت دارند که موقتی بوده و متناوباً رخ می دهد . در مرحله بعدی دردها بیشتر و شدیدتر و طولانی تر می شود و در نهایت دچار فقدان حس می شود .
این مسئله به طور شایعی در بیماران دیابتی رخ می دهد . فقدان حس در پاها باعث می شود فرد به طور مکرر به پاهایش آسیب و ضربه بزند و متوجه نشود و فرد دچار پای دیابتی شود .
آسیب به اعصاب خودکار نیز به طور شایعی در بیماران دیابتی رخ می دهد . اعصاب خودکار به جاهایی عصب دهی می کنند که عملکرد غیرارادی دارند . مثل قلب / عضلات صاف احشاء و ارگانهای داخلی و غدد .
شایعترین درگیری در دستگاه گوارشی روی می دهد . معده دچار بی حرکتی و تأخیر در تخلیه شده و فرد دچار درد شکم و احساس سنگینی ، تهوع و استفراغ می شود . یبوست یا اسهال در بیماران دیابتی شایع است .
ریتم طبیعی قلب می تواند در بیماران دیابتی دچار اختلال شود و فرد دچار علائم قلبی شود . بدنبال آسیب اعصاب مثانه فرد می تواند دچار بی اختیاری یا احتباس ادراری شود .
در مردان اختلال نعوظی بدلیل بیماری دیابت ممکن است رخ دهد .
* پیشگیری :
کاملاً مشخص است که کنترل دقیق قند خون از ایجاد آسیب اعصاب در بیماران دیابتی جلوگیری می کند . مراقبت از پاها ( پوشیدن کفش های مناسب و راحت ، شستشوی مرتب پاها و جلوگیری از ضربه و آسیب به پاها و درمان مناسب زخم پاها ) از ایجاد پای دیابتی و یا پیشرفت آن جلوگیری می کند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:09 PM
بررسی بیماری آرتروز و روشهای درمانی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=02777b243173c6fb6e7708d67bfadec3
آرتروز
آرتروز از شایعترین بیماریهای مفصلی است که در اثر تخریب مفصل‌های گوناگون ایجاد می‌شود. این بیماری میلیونها نفر در جهان به ویژه افراد مسن را تحت تاثیر قرار داده است. این بیماری به صورت کند و آهسته پیشرفت کرده و انسان را دچار دردهای متناوبی می‌سازد.
جهت پی بردن به بیماری لازم است شناختی از ساختار مفصل و غضروف داشته باشیم:
غضروف ماده‌ای است لغزنده و تحت فشار که در انتهای استخوان قرار داد. این ماده که تشکیل دهنده مفصل است همواره در معرض فرسایش قرار دارد. مفصل و غضروف درون آن با پرده هایی به نام غشاهای سینوویال احاطه می‌شوند که مایعی را به داخل کپسول مفصلی ترشح می‌کند. این مایع با محافظت و نرم کردن غضروف موجب حرکت آزاد مفصل می‌شود. بدن با بازسازی غضروف که دائماً در حال فرسایش است غضروفهای سائیده شده را جایگزین می‌کند. مادامی که این فرآیند یعنی خارج کردن غضروفهای فرسوده و بازسازی غضروف جدید تعادل داشته باشند مفاصل نیز سالم می‌مانند. از آغاز ۴۰ تا ۵۰ سالگی سرعت ترمیم مفاصل شروع به کم شدن می‌کند و اگر این آهستگی زیادتر شود، روز به روز سلولهای مفاصل با تحمل کار زیاد ناتوانتر می‌شوند و این آغاز آرتروز است.
اولین قسمتی که در آرتروز آسیب می‌بیند غضروف است که نا هموار و فرسوده می شود. بعد از تخریب غضروف استخوانهای مجاور دچارضایعه می گردند و در آخر سفت شدن مایع مفصلی و کپسول مفصلی رخ می‌دهد.
آرتروز بیشتر مفاصل تحت فشار از جمله مفصل انگشت، زانو، لگن، کمر را درگیر می‌کند و مفاصل مچ، آرنج و شانه کمتر درگیر می‌شوند.
نشانه‌های آرتروز:
درد مفصل، خشکی مفصل بعد از یک دوره بی فعالیتی مانند خوابیدن یا نشستن، تورم و سفتی در یک مفصل یا بیشتر، محدودیت حرکت. این علائم بعد از فعالیت سنگین شدیدتر می‌شوند. در مراحل اولیه بیماری مفصل بعد از ورزش یا کار زیاد دچار درد می‌شود.
اگر چه علت دقیق آرتروز شناخته شده نیست اما بعضی معتقدند که تخریب مفصل در پاسخ به استرس فیزیکی، فعالیت شدید بدنی و ضربه وارده به غضروف شدید می شود. با تخریب غضروف انتهای استخوان، مفصل شکل طبیعی خود را از دست می‌دهد. به علاوه بافت مفصلی تخریب شده سبب آزاد کردن ماده‌ای به نام پروستوگلندین شده که مسئول درد و تورم مفصل است.
رسیک فاکتورها:
افزایش سن: مهمترین عامل است اگرچه آرتروز در افراد جوان نیز بروز می‌کند.
جنس: تا قبل از ۴۵ سالگی آرتروز در مردان و بعد از ۴۵ سالگی در زنان شایع‌تر است. آرتروز دست بین زنان شایعتر می‌باشد.
کارزیاد یا صدمه وارده به مفصل در اثر ورزش یا فعالیت فیزیکی
اضافه وزن
ژنتیک: نقص در ژن مسئول تولید کلاژن (از اجزاء مفصل) می‌تواند سبب آرتروز شود.
بعضی بیماریها از جمله روماتوئید آرتریت که ساختار طبیعی و عملکرد غضروف را تغییر می‌دهند.
درمان
درمان آرتروز را هرچه سریعتر باید شروع کرد تا از تخریب بیشتر مفصل پیشگیری شود.
چندین نوع درمان برای آرتروز وجود دارد. آرتروز را با عواملی چون تغذیه، ورزش، دارو و جراحی می‌توان کنترل نمود.
درمانهای غیر داروئی
تغذیه:
تغذیه شما باید وزنتان را ایده آل نگه دارد زیرا اضافه وزن بدن مهمترین عامل اعمال فشار زیاد روی مفصل است. با کاهش وزن، فشار وارد بر مفصل تعدیل و درد و سفتی مفصل کاهش می‌یابد.
شواهدی وجود ندارد که خوردن یا نخوردن غذای خاصی در بهبود بیماری تاثیر داشته باشد. تنها مهم است که غذای سالم حاوی مقادیر کم چربی و مقادیر زیاد فیبر از دسته‌های غذایی مختلف (نان، میوه، سبزی، ماهی، گوشت، حبوبات، شیر کم چرب، پنیر، ماست) بخورید تا به این ترتیب تمام مواد مورد نیاز بدنتان فراهم گردد.
از خوردن مقادیر زیاد چربی، کلسترول ،شکر و سدیم خوداری کنید.
ورزش:
روماتولوژیست‌ها ورزش و استراحت متعادل را پیشنهاد می‌کنند. ورزش نکردن سبب ضعف ماهیچه، سخت شدن مفصل و کاهش تحرک می‌شود. از طرفی فعالیت زیاد سنگین نیز برای مفصل آسیب دیده مضر است.
مهم است که قبل از شروع هر نوع برنامه ورزشی با پزشک مشورت کنید تا پزشک بر اساس محل مفصل آسیب دیده و میزان التهاب ورزش مناسب شما (مدت ورزش و نوع ورزش) را تعیین کند.
نیاز نیست ورزش رسمی باشد تنها فعالیت بیشتر در برنامه خود قرار دهید از جمله پیاده روی و دوچرخه سواری به جای رانندگی، ورزشهایی چون شنا کردن و سایر ورزشهای آبی.
فعالیت خود را در طول روز تقسیم کنید تا انرژی شما حفظ شود و فشار روی مفصل کم شود. بهتر است در طول روز چند بار و مدت کوتاه ورزش کنید تا اینکه یک بار و طولانی مدت
اگر شمااز دسته افرادی هستید که خشکی مفصل شما در صبح شدیدتر است بعد از یک دوش آب گرم گرفتن اقدام به ورزش کردن نمائید.
گرم و سرد کردن موضع نیز تکنیکی برای تسکین درد، سختی و تورم مفصل است. البته یافتن تکنیک مناسب برای هر فرد نیاز به آزمایش و خطا دارد. هر یک از این روشها را بیشتر از ۲۰ دقیقه بکار نبرید و پس از هر بار اعمال این روش به پوست خود اجازه دهید به دمای نرمال برگردد. همزمان با این روش از استعمال پماد و مالش در موضع استفاده نکنید زیرا ممکن است سبب سوختگی موضع شود.
تغذیه و ورزش اولین قدم در درمان آرتروز می‌باشند و در مواردی که با این دو پاسخ مناسب ایجاد نشد دارو درمانی شروع می‌شود.
دارودرمانی:
داروهای ضد درد:
پزشک در ابتدا یک ضد درد برای افراد مبتلا به آرتروز توصیه می‌کند.
موارد ملایم با استامینوفن یا NSAID درمان می‌شوند. استامینوفن از آنجائی که سبب تحریک معده نمی‌شود برای بسیاری از افراد که زخم گوارشی دارند مناسب است.
داروهای NSAID از جمله دیکلو فناک، ایبوپروفن، ناپروکسن با مهار تولید پروستوگلندین‌ها نقش اصلی در کاهش التهاب و درد دارند. اما این داروها در مصرف طولانی مدت سبب خونریزی دستگاه گوارش می‌شوند. بدین علت اگر شما مصرف کننده این داروها می‌باشید علائم تحریک گوارشی (از جمله سوزش دل) یا مدفوع تیره را به پزشک اطلاع دهید. در درمان با NSAID باید توجه داشت تمامی NSAIDها اثر درمانی یکسان دارند و نباید از دو NSAID خوراکی به طور همزمان استفاده نمود. مبنای انتخاب نوع NSAID صرفاً هزینه، عوارض جانبی، انتخاب پزشک و شرایط بیماری می‌باشد.
گلوکز آمین مواد اولیه‌ای است که در تولید غضروف جدید بکارمی‌رود و سبب رساندن مواد مغذی به سلولهای غضروف می‌شود این دارو وقتی در یک دوره درمانی مصرف می‌شود درد و علائم آرتروز را بهبود می‌بخشد. البته این ترکیب در مراحل اولیه آرتروز موثر است و شواهد جدید نشان داده‌اند که گلوکز آمین در درمان آرتروز زانو مؤثرنیست.
ویتامین A، C،E بزرگترین آنتی اکسیدانها هستند که توانایی محافظت غضروف و بافت همبند را در برابر تخریب رادیکالهای اکسیژن دارند.
درمان موضعی: داروهای موضعی شامل کرم، پماد و اسپری که روی پوست محل یا مفصل استعمال می‌شوند موقتاً درد را تسکین می دهند.
چند راهنمایی برای به کار بردن داروهای موضعی:
از بستن بانداژ روی کرم یا پماد خودداری نمائید زیرا ممکن است موجب سوختن پوست شود.
اگر به آسپرین حساسیت دارید قبل از مصرف داروهای موضعی حاوی سالیسیلات به پزشک اطلاع دهید.
تزریق ترکیبات هیالورونیک اسید ماده لغزنده‌ای که به صورت طبیعی در مفصل وجود دارد درمان جدیدتری برای آرتروز زانو می‌باشد. این ترکیب لغزندگی و تغذیه مفصل را فراهم می‌سازد. Synvisc ,Hyalgan فرمهای سنتتیک این ترکیب هستند که معولاً در دوره‌های ۵-۳۵ هفته‌ای یک بار تزریق می‌شوند. مهمترین عارضه گزارش شده برای این درمان درد در محل تزریق و درد زانو و تورم زانو است که موقت می‌باشد.
کورتیکواستروئید: برای کاهش درد و التهاب بکار می‌روند. گاهی این داروها مستقیم در مفصل آسیب دیده تزریق می‌شوند اگر چه نمی‌تواند پیشرفت بیماری را متوقف کند اما برای ماهها علایم را تسکین می‌دهد. این داروها داروهای قوی هستند که می‌توانند عوارض جانبی از جمله آسیب به استخوان یا مفصل بوجود آوردند بدین دلیل این داروها برای طولانی مدت استفاده نشوند.
دردهای شدید در بعضی مفاصل خاص با تزریق منطقه‌ای لیدوکائین و یا سایر بی حس کننده های موضعی و گلوکوکورتیکو ئید از جمله هیدروکورتیزون درمان می‌شود.
برای دردهای شدید تسکین دهنده های نارکوتیکی مثل ترامادول و نهایتاً اوپیوئیدها ممکن است نیاز باشد این داروها برای موارد بسیار شدید و نادر بکار می‌روند.
جراحی: تنها در موارد شدید و مقاوم به درمان توصیه می‌شود. بسیاری از افراد هیچ گاه نیاز به جراحی پیدا نمی‌کنند. برای پیشگیری از دفورمیتی مفصل، تصحیح دفورمیتی یا جایگزین کردن مفصل آسیب دیده با مفصل مصنوعی جراحی انجام می‌شود. زمانی که سایر درمانها جواب ندهد جراحی می‌تواند کمک کننده باشد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:10 PM
اگر پای بیمار دیابتی زخم شد چه باید کرد ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=c36a74f84bfc0a9caa079fdbf12bbab4
اگر پای بیمار دیابتی زخم شد چه باید کرد .
• روش های پیشگیری و درمان
شش اصل درمان
درمان زخم دیابتی آسان نیست برای اینکه عوامل زیادی در شروع و ادامه زخم دخالت دارند. برای درمان موفق و با دوام لازم است که به تمام این عوامل توجه شود:
•برداشتن نسوج مرده
•کاهش عوامل تشدید کننده
•کنترل قند
•کنترل عفونت
•آموزش بیمار
•در صورت نیاز ترمیم عروقی
هدف اولیه سعی در بسته شدن زخم است.
این امر بستگی مستقیم به عمق زخم و وجود هم زمان عفونت و یا کاهش خون رسانی دارد.به علت وجود بیماری های هم زمان استفاده از تخصص های مختلف لازم است. روش فوق نتایج بهتری دارد و همراه با کاهش قطع پا است.
برداشتن نسوج مرده و پینه و پانسمان زخم
تکیه گاه اصلی درمان، برداشتن نسوج مرده و پینه است.نسوج سیاه و مرده و سفید و پوست دله توسط تیغ جراحی در اتاق عمل یا روی تخت بیمار و یا در مطب، برداشته می شود. سعی می شود تا حفره های کور، باز و چرک تخلیه و زخم تا حد پوست سالم باز شود.زخم پا برای بهبودی، به یک محیط گرم و مرطوب و عاری از آلودگی محیط نیاز دارد. گاز آغشته به سالین این کار را به خوبی انجام می دهد ولی پانسمان های متعدد در بازار وجود دارند. مواد هیدروکولوید در پانسمان های جدید مورد استفاده قرار گرفته اند. این گروه خاصیت جذب آب را دارند.در مورد استفاده از عسل برای پانسمان زخم گزارش های مثبتی وجود دارد ولی با توجه به این مطلب که از هفت مطالعه امتحان بالینی شش مورد از یک محقق در هندوستان است و مطالعات از کیفیت بالا برخوردار نیستند در باور این مطلب کمی شک و تردید وجود دارد.
کاهش عوامل تشدید کننده
عواملی که باعث کاهش تشدیدکننده ها می شوند عبارتند از:
*استراحت
*بالا بردن پا و یا استفاده از جوراب کشی برای کاهش ورم پا
* برطرف کردن فشارهای غیرطبیعی روی پا
* تعویض کفش تنگ با کفش طبی
• کنترل قند
آیا کنترل دقیق قند خون همراه با کاهش عوارض بیماری قند است؟
یکی از آخرین و معتبرترین بررسی ها در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. در این بررسی ۱۴۴۱ بیمار جوان قندی از نوع یک براساس شانس به دو گروه درمانی تقسیم شده اند.گروه اول، درمان معمولی شامل تزریق مقدار معین انسولین و آزمایش خون در فواصل مشخص و هر سه ماه مراجعه به پزشک بود.
گروه دوم، قند خون بیماران توسط خود بیمار در منزل حداقل روزی چهار بار اندازه گیری شده با هدف کنترل قند بین ۷۰ تا ۱۲۰ بین غذا و کمتر از mg ۱۸۰ درصد بعد از غذا. باید توجه داشت که این شدت کنترل به ندرت توسط پزشکان و بیماران ما دنبال می شود به دلیل افت بیش از حد قند خون.
در ضمن رعایت رژیم غذایی ورزشی، مراجعه به پزشک هر ماه و تماس مرتب با مشاور جزء برنامه این گروه بود.پیگیری به مدت ۵/۶ سال ادامه داشت و در این مدت بررسی مستمر و دقیق عوارض قند بر روی چشم، کلیه و اعصاب محیطی پا صورت گرفت.
نتایج این بررسی کاهش چشمگیر عوارض قند را در گروه درمان فشرده و دقیق نشان داد. باید توجه شود که در این مطالعه بیشتر بیماری عروق ریز تا عروق بزرگ مد نظر بود.در گروه کنترل دقیق قند خون موارد افت شدید قند خون (به حدی که نیاز به دخالت درمانی داشته باشد ) سه برابر گروه مقابل بود.
در بررسی های دیگری که در بیماران دیابتی نوع تیپ دو انجام شده یافته های فوق تائید شده اند ولی در این بیماران رابطه مشخصی بین قند خون و عوارض عروق بزرگ (مانند بیماری عروق قلب و یا مغز و عروق محیطی) مشاهده نشده است.
• کنترل عفونت
بعد از تشخیص عفونت، پیش از آماده شدن جواب کشت، آنتی بیوتیک با طیف وسیع به بیمار تجویز می شود. ولی بعداً تغییرات براساس نتیجه درمان، کشت و حساسیت میکروب و مشاوره با متخصص عفونی انجام خواهد گرفت.خارج کردن چرک و برداشتن نسوج مرده همراه با آنتی بیوتیک جهت کنترل عفونت لازم است.
• آموزش بیمار
در صورت داشتن دیابت چگونه می توانیم از پاهای خود مراقبت کنیم؟
اطلاعاتی که به بیمار در مطب داده می شود.در بیماری قند مراقبت از پاها اهمیت بسیاری دارد زیرا بیماری قند می تواند به اعصاب پا آسیب رسانده و موجب کاهش حس در پاها شود. در این حالت شما نمی توانید درد را به خوبی حس کنید و همچنین متوجه آسیب به پاهایتان نمی شوید و آسیب همچنان ادامه دارد.
همزمان خون رسانی هم می تواند کاهش یابد و پای شما دیگر قادر به ترمیم زخم و مقابله با عفونت نیست. باید به این نکته توجه داشت که از هر صد نفر بیمار دیابتی پانزده نفر دچار زخم پا و سه نفر نیاز به قطع اندام دارند.با توجه به نکات زیر شما می توانید از پاهای خود محافظت کرده تا دچار زخم و احتمالاً قطع پا نشوید:
*ثابت شده است که کنترل شدید و دقیق قند می تواند از عوارض دیابت روی چشم، کلیه و کاهش حس پا جلوگیری نماید. در صورت امکان و با کمک پزشک معالج خود سعی کنید تا بعد از هر وعده غذایی، قند شما بالاتر از ۲۰۰ نباشد.
*از پزشک معالج خود بخواهید تا حس محافظتی پای شما را به وسیله نایلون مونوفیلامانت آزمایش کند.
*از پزشک معالج خود درخواست کنید تا نبض روی پای شما حتماً گرفته شود زیرا در صورت نداشتن نبض نیاز به بررسی بیشتری خواهد داشت. در ضمن اندازه گیری فشار مچ پا در مطب می تواند راهنمای خوبی باشد.
*همان طور که هر روز صبح دندان ها را مسواک می زنید پای خود را معاینه نمایید و به قرمزی پوست، ورم، بریدگی پوست و زخم شدن پوست توجه داشته باشید. برای دیدن تمام قسمت پا از یک آینه استفاده کنید و اگر مشکل بینایی دارید از دیگران کمک بگیرید.
*برای درمان زخم پوست و ورم روی قسمت استخوانی پا به پزشک مراجعه کنید و از درمان «خانگی» جداً پرهیز کنید.
*هر روز پای خود را با آب ولرم شست وشو دهید. با توجه به کاهش حس پا برای اطمینان از درجه گرمای آب از آرنج خود استفاده نمایید و بعد از شست وشو، پای خود را خشک کنید، به خصوص بین انگشتان.
*ناخن را مرتب کوتاه کنید. برش ناخن باید صاف باشد و از بریدن گوشه های ناخن خودداری کنید. اگر ناخن ضخیم شده و یا در اثر کاهش دید شما نمی توانید آن را ببینید، بهتر است از دیگران کمک بگیرید.
سعی کنید پای برهنه راه نروید و در منزل از دمپایی استفاده کنید.
همیشه در انتخاب کفش دقت نمایید تا کفش تنگ نباشد (توصیه می شود از کفش های چرمی استفاده شود) و در حد امکان از کفش های پلاستیکی دوری کنید.
*کفش نو را به مدت کوتاه بپوشید تا کفش کاملاً نرم شود. زمانی که کفش نو را از پا در می آورید پا را در رابطه با سرخی پوست معاینه کنید.
*برای محافظت پا از فشار کفش همیشه جوراب بپوشید. جوراب کتانی برای خشک نگه داشتن پا مناسب تر است. از جوراب پاره و یا وصله دار پرهیز کنید.
*قبل از پوشیدن کفش مطمئن شوید تا «ریگ» در آن نباشد.
• ترمیم رگ در صورت نیاز
برطرف کردن کاهش خون رسانی برای بهبودی زخم لازم است.درخواست مشاوره با جراح عروق در موارد زیر توصیه می شود:
- بیمارانی که نشانه های انسداد عروقی دارند همراه با کاهش در زمان راه رفتن پیش از شروع درد.
- آنهایی که درد دائمی دارند.
در بیمارانی که زخم آنها به درمان جواب نمی دهد و یا بیمارانی که دچار قانقاریا شده اند.
در این بیماران موثر ترین راه برای نجات پا انجام پیوند رگ به قسمت انتهای آن و برقراری نبض است.در صورت باز بودن شریان رانی و وجود نبض در شریان پوپلیتیال توصیه می شود که پیوند رگ بین شریان پوپلیتیال و شریان های دور مچ پا انجام شود.نقش باز کردن رگ توسط بالن در قسمت انتهایی پا هنوز مشخص نیست.استفاده از داروهای رگ گشاد کننده موثر نیست. در تمام بیمارانی که نارسایی خون رسانی دارند استفاده از داروهای ضدانعقادی و پلاکتی توصیه می شود.کنترل چربی خون و فشار خون و قند و قطع استفاده از سیگار لازم است.
• نتیجه گیری
در بیماران دیابتی زخم شدن پاها قابل پیش بینی و پیشگیری است. احتمال قطع پا در این بیماران زیاد است.با آگاهی بیشتر بیماران و پزشکان، امکان جلوگیری از زخم و قطع پا وجود دارد.
اقدام های موثر در پیشگیری شامل:
- کنترل شدید قند خون
- معاینه روزانه پا توسط بیمار
- مراجعه سریع در صورت مشاهده علائم
- آموزش بیمار در مورد احتمال صدمه به پا توسط کفش تنگ
- آب داغ حمام
- از درمان«خانگی» پینه پرهیز شود
- معاینه بیماران توسط پزشک متخصص دیابت از نظر حسی و خون رسانی و تغییر فرم پا در هر مراجعه
- استفاده از مونوفیلامانت نایلون جهت بررسی حس محافظتی پا
- استفاده از داپلر دستی در مطب برای معاینه رگ ها
به آن گروه از بیماران که کاهش حس و یا نارسایی عروقی دارند توجه بیشتری می شود چون در این گروه احتمال زخم پا بیشتر است.این بیماران باید آموزش بیشتری دریافت کنند. پوسترهای آموزشی در اتاق انتظار می توانند موثر باشند.
در صورت نیاز آزمایش های تکمیلی و معرفی به متخصص مربوطه لازم است.روش صحیح درمان می تواند در بهبودی زخم موثر باشد.طبقه بندی زخم با استفاده از سیستم دانشگاه تگزاس می تواند به انتخاب روش درمان کمک کند.آنتی بیوتیک برای پیشگیری از عفونی شدن زخم توصیه نمی شود. تشخیص عفونت براساس علائم بالینی داده می شود. کشت زخم برای هدایت درمان آنتی بیوتیک لازم است.عکس ساده در تشخیص زودرس عفونت در استخوان قابل اعتماد نیست. در بیشتر موارد درمان این عارضه نیاز به برداشتن استخوان عفونی دارد.
در بیمارانی که قانقاریای انگشت دارند با نبض قابل لمس در مچ پا لخته شدن شریان انگشت باید مد نظر باشد. در این بیماران استفاده از هپارین سبک زیر جلدی و قطع انگشت توصیه می شود. در صورت عفونت شدید، به نظر نویسنده بهتر است که زخم باز گذاشته شود. گرچه دوره درمان طولانی تر می شود و نیاز به پانسمان بیشتر دارد ولی زخم بدون حادثه بسته می شود.انجام پیوند رگ و برقراری نبض می تواند به بهبودی زخم در تعداد محدودی از بیماران که نارسایی عروقی دارند و زخم به درمان جواب نمی دهد کمک کند تا زخم بهبود یابد.
متخصص جراحی عمومی و عروق
دکتر بهزاد جزایری

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:10 PM
مروری سریع بر سرطان پستان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=85a70cb8a70c7e4aa6564e2706a15082

سرطان پستان قابل پیشگیری است .
*دومین سرطان شایع در زنان می‌باشد
* ربع فوقانی ـ خارجی پستان شایعترین محل ابتلا است.
* اگرچه در ظاهر تنها بیماری زنان به شمار می‌رود اما قادرست مردان را نیز درگیر کند.
* بیشتر در سنین بالای ۴۰ سال به خصوص ۵۰ سال دیده می‌شود.
نگران نباشید چون:
مرگ و میر ناشی از سرطان پستان بسیار کاهش خواهد یافت اگر بیشتر زنان:
* بین ۳۵ تا ۳۹ سالگی یکبار ماموگرافی انجام دهند حتی اگر هیچ علامت و شکایتی نداشته باشند.
* بین ۴۰ تا ۴۹ سالگی هر ۱ تا ۲ سال یکبار ماموگرافی انجام دهند.
* پس از ۵۰ سالگی هر سال یکبار ماموگرافی انجام دهند.
* در زنان ۳۰ تا ۴۰ سال هر سه سال یکبار توسط پزشک معاینه پستان انجام شود.
* در زنان بالای ۴۰ سال هر سال توسط پزشک معاینه پستان انجام شود.
به خاطر بسپارید که:
* بهترین سلاح علیه سرطان پستان تشخیص در مراحل اولیه است.
* عواملی وجود دارند که احتمال ایجاد سرطان پستان در یک زن را افزایش می‌دهند.
پس زنانی که دارای یک یا چند عامل از این عوامل هستند باید بیشتر مواظب باشند این عوامل عبارتند از :
• سن بالای ۴۰ سال و بخصوص ۵۰ سال
• وجود سرطان قبلی (پستان دیگر فرد) یا وجود سرطان پستان در خانواده
• زنی که بچه‌دار نشده یا پس از سن ۳۰ سالگی بچه‌دار شده است.
• تاریخچه دوران قاعدگی طولانی (یعنی در سنین پایین شروع و در سنین بالا پایان یافته باشد.(
* البته فردی که هیچ کدام از این عوامل خطر را ندارد از سرطان پستان در امان نیست زیرا تقریباً سه چهارم کل سرطانهای پستان که هر سال تشخیص داده می‌شود در زنانی است که هیچ‌کدام از این عوامل را نداشته‌اند.
* از هر پنج تودة پستانی ۴ تای آنها خوش‌خیم‌اند اما تنها پزشک قادر به تشخیص این مساله است.
به پزشک معالج خود مراجعه کنید اگر:
* یک توده یا ضخیم شدگی (شایعترین علامت) در سینه خود احساس کردید، به خصوص اگر حرکتی نداشته باشند.
* به چین‌خودرگی،‌ تورم، تورفتگی، قرمزی یا دردناکی پوست پستان مبتلا شده‌اید.
* به تورفتگی، تغییر شکل و یا پوسته شدن نوک پستان مبتلا شده‌اید.
* هرگونه درد یا دردناکی پستان (اگرچه سرطان پستان در اوائل بدون درد است) احساس کرده‌اید.
* هرگونه مایعی از نوک پستان شما خارج می‌شود.
چگونگی معاینه پستان توسط خود شخص:
* بیشتر توده‌های پستانی توسط خود زنان تشخیص داده می‌شوند.
* زنان بالای ۲۰ سال باید ماهیانه ۷ تا ۱۰ روز پس از شروع دوره قاعدگی (یعنی زمانی که تورم و دردناکی سینه تمام شده است.) خود را معاینه کنند.
* زنان یائسه نیز باید هر ماه خود را معاینه کنند (اینکه چه روزی باشد اهمیتی ندارد بهتر است روزی باشد که بخاطر سپردن آن برای فرد راحت‌تر باشد مثلاً روز اول هر ماه و …)
* زنانی که رحم آنها با عمل جراحی برداشته شده است بهتر است بهترین زمان معاینه را از پزشک خود جویا شوند.
روش معاینه پستان به وسیله خود خانمها :
۱- به پشت خوابیده و یک بالش زیر شانة راست خود بگذارید. سپس دست راست را پشت سر خود قرار دهید.
۲- با استفاده از آخرین بند (بالاترین بند)
انگشت و سط دست چپ سنه راست را معاینه کنید.
۳- سینه خود را به اندازه کافی فشار دهید تا از وضعیت پستان بخوبی مطلع شوید. می توانید از پزشک خود یاد بگیرید که چگونه با دقت این کار را انجام دهید.
به یاد داشته باشید که وجود یک برآمدگی سفت در نیمه پایینی هر پستان طبیعی است.
۴- شما به ۳ طریق (الف، ب، پ) می‌توانید انگشتان خود را روی پستان حرکت دهید.
الف: دایره‌ای
ب: بالا و پایین
پ: در جهت خارج به داخل
در انجام معاینه همواره از یک روش خاص استفاده کنید. این کار به شما کمک می‌کند که همه جای پستان را معاینه نمایید و به خاطر بسپارید که هر ماه وضعیت پستان چگونه بوده است.
۵- حالا پستان چپ خود را نیز با استفاده از دست راست معاینه کنید.
شما می‌توانید معاینه پستان را در حمام انجام دهید زیرا دست آغشته به صابون به راحتی روی پوست می‌لغزد. برای معاینه هر پستان دست همان طرف را کاملاً بالا برده و با دست دیگر به همان ترتیب قبلی معاینه را انجام دهید.
هفت علامت هشدار دهنده در مورد سرطان

(آ): اگر تغییری در عادت دفع مدفوع یا ادرار شما ایجاد شده است.
(گ): گلو دردی دارید که خوب نمی‌شود
(ا): اگر توده‌ای در پستان یا جای دیگر شما پدید آمده است.
(ه): هرگونه تغییر واضحی در خال شما بروز کرده است.
(ب): به سرفه مزاحم و مزمن مبتلا شده‌اید.
(ا): اگر به خونریزی یا ترشح غیرطبیعی (از هر جای بدن) مبتلا شده‌اید.
(ش): شکایت از بلع سخت یا سوءهاضمه دارید.
روش‌های پیشگیری و تشخیص زودرس سرطان پستان
سرطان پستان شایع‌ترین سرطان زنان است. تعداد مبتلایان به این سرطان در دنیا و ایران رو به افزایش است. از این رو تشخیص زودرس آن از مهمترین اولویت‌های بهداشتی‌ است.
به خاطر داشته باشید که هیچ زنی از خطر ابتلا به این سرطان در امان نیست. با وجودی‌که روشی برای پیشگیری از ابتلا وجود ندارد. ولی تجربیات بین‌المللی نشان می‌دهند که این سرطان را می‌توان به خوبی با انجام غربالگری کنترل نمود. غربالگری به معنای ارزیابی افراد به ظاهر سالم به منظور کشف موارد بیماری است.
با کشف زودرس سرطان پستان، شانس بیشتری برای درمان و افزایش طول عمر فرد مبتلا وجود دارد.

غربالگری چگونه انجام می‌شود؟
۱- خودآزمایی پستان (معاینه توسط خود فرد در روز هفتم تا دهم از شروع قاعدگی به طور ماهیانه در افراد بالای بیست سال)
۲- معاینه‌ی بالینی (توسط پزشک یا کارکنان بهداشتی)
۳- ماموگرافی(عکس برداری از پستان)
شانس سرطان پستان در چه افرادی بیشتر است؟
با افزایش سن، ابتلا به سرطان پستان افزایش می‌یابد.
سابقه سرطان پستان یا تخمدان در فامیل نزدیک (مادر، دختر، خواهر، خاله، عمه)
سابقه‌ قبلی سرطان پستان، در پستان دیگر فرد
اولین زایمان بعد از سی سالگی
نازایی
قاعدگی قبل از۱۱ سالگی و یائسگی بعد از ۵۵ سالگی
چاقی به خصوص در خانم ‌های مسن
مصرف زیاد چربی
مصرف هورمون استروژن و پروژسترون بعد از یائسگی

معاینه پستان :
اصول معاینه پستان چه توسط خود فرد چه توسط پزشک یا پرسنل بهداشتی شبیه هم می‌باشند. معاینه شامل دو مرحله مشاهده و لمس است.

در معاینه‌ی پستان دنبال چه چیز می‌گردیم؟
توده یا غده
ترشح یکطرفه خودبخود از نوک پستان
زخم پوست یا نوک پستان
تغییر شکل یافتن پوست پستان به‌صورت پوست پرتقال
هر گونه تغییر رنگ پستان
توکشیدگی پوست یا نوک پستان

مشاهده:
در مشاهده‌ی شما از کمر به بالا لخت شده و در مقابل آینه یا پزشک قرار می‌گیرید. هرگونه عدم تقارن در دو پستان به صورت وجود توده، تغییر رنگ، اندازه، توکشیدگی پوست یا نوک پستان و کشیدگی پستان به یک طرف، وجود زخم، ترشح یکطرفه یا حالت التهاب و پوست پرتقالی شدن پستان غیر عادی بوده و نیاز به بررسی توسط پزشک متخصص دارد.
سفت کردن عضلات سینه که پستان‌ها را به روی قفسه سینه نگاه می‌دارند باعث می‌شود تا علائم نا مشخص سرطان به صورت توکشیدگی خود را نشان دهند. برای اینکار بایست دستها را در جلو یا پشت گردن قفل شده یا بر روی لگن قرار داده شوند.

لمس :
مرحله اصلی لمس بررسی خود پستان است. برای این کار شما بایست به پشت دراز بکشید و یک بالش کوچک در زیر شانه طرفی که قرار است معاینه شود قرار دهید و دست همان طرف را زیر سر قرار دهید. اینکار باعث می‌شود بافت پستان شما به روی قفسه سینه پهن شده و در نتیجه معاینه حتی در پستان‌های بزرگ به راحتی انجام گیرد. روش معاینه در شکل نشان داده شده است.

در معاینه پستان شما بین انگشتان و قفسه سینه با استفاده از فشار نسبتا محکمتر نرمه انگشتان دست لمس می‌شود. فشار بر روی بافت پستان کمک می‌کند که تمام لایه‌های بافت پستان لمس شوند و موارد غیر طبیعی پیدا شوند.گاهی لمس عمیق بافت‌ها باعث کمی درد می‌شود ولی لمس بافت‌های عمیق اهمیت زیادی دارد. هر پستان بوسیله‌ی دست طرف مقابل لمس می‌شود. هر گونه توده، سفتی یا برجستگی که در یک پستان وجود داشته باشد و در طرف مقابل موجود نباشد غیرعادی بوده و نیاز به بررسی توسط پزشک دارد. در معاینه توسط پزشک یا کارکنان بهداشتی لمس ابتدا در حالت نشسته با بررسی غدد لنفاوی بالا و زیر تر قوه و زیر بغل به منظور آگاهی از وضعیت و بزرگی غدد لنفاوی انجام می‌شود این مرحله در خودآزمایی وجود ندارد.
معاینه پستانها در زیر دوش و هنگام استحمام:
به منظور تشخیص بهتر هر نوع توده‌ای در حالی‌که پستان‌ها صابونی هستند با سطح نرم انگشتان همانند روش قبل تمام حجم پستان را کنترل نمائید.

البته معاینه پستان‌های بزرگ و آویزان مشکل‌تر است.
ماموگرافی
ماموگرافی جزء اصلی غربالگری سرطان پستان است که انجام آن از سن ۳۵ سالگی به فاصله هر ۲-۱ سال برای تمامی زنان ضروری است.
میزان اشعه ماموگرافی با دستگاههای استاندارد جدید بسیار اندک است و به هیچ وجه خطری برای ابتلا به سرطان محسوب نمی‌شود. اکثر سرطانها با ایجاد یکسری علائم در ماموگرافی قابل تشخیص هستند. هنر ماموگرافی این است که می‌تواند ضایعات را در مراحل بسیار کوچک و اولیه زمانیکه اندازه آن در حدود دو تا سه میلیمتر است تشخیص دهد درمان در این مرحله طول عمر بیمار را افزایش می‌دهد.
در ماموگرافی پستانها بین دو صفحه فشرده شده و از آنها عکسبرداری می‌شود.
علاوه بر معاینه توسط پزشک و کارکنان بهداشتی و معاینه خود فرد هر خانمی در سن بالای ۳۵ سال ماموگرافی نیز باید انجام شود زیرا ممکن است معاینه کاملاً طبیعی باشد اما اگر فرد مبتلا به سرطان پستان باشد اگر هم معاینه و هم ماموگرافی طبیعی باشد فرد سالم است و در صورتی که یکی و یا هر دو غیر طبیعی باشد باید بررسی بیشتری انجام شود.

توجه:
بالا رفتن آگاهی زنان و توجه آنها نسبت به خطر جدی سرطان پستان مهمترین عامل کنترل این بیماری است.برای حفظ سلامت خود جهت انجام ماموگرافی و معاینه پستان مراجعه نمائید.
در صورت مشاهده هر نوع علامت غیر‌عادی در پستانهای خود سریعاً به پزشک مراجعه کنید. اگر سن شما بالای ۳۵ سال است حتماً هر ۲-۱ سال جهت ماموگرافی مراجعه نمائید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:11 PM
بیماریهای غیرواگیر و عوامل موثر بر آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=b4eb00e526c0534f0c04343e373ed7c3
بیماریهای غیر واگیر
با توسعه شهر نشینی و پیشرفت صنعت و زندگی ماشینی ، شیوع بیماریهای غیر واگیر رو به افزایشمی باشد . ۵۹% کل مرگهای دنیا و ۴۶% بار جهانی بیماریها ناشی از بیماریهای غیر واگیر میباشد که مسئول ۷۰% هزینه های پزشکی می باشد .
- سه علت اول عمده مرگ و میر بیماریهای غیر واگیرمیباشد( بیماریهای قلب و عروق- سوانح و حوادث – سرطانها )
براساس مطالعات سازمان جهانی بهداشت ۱۰عامل خطر مسئول بیش از یک سوم مرگ های جهانموارد زیر میباشد :
- پرفشاری خون
- مصرف دخانیات
- مصرف الکل
- روابط جنسی غیر ایمنی
- کم وزنی
- فقر آهن
- کلسترول بالا
- دود ناشی از سوختهای جامد در محیطهای بسته
- آب و فاضلاب و بهداشت فردی نامناسب
- چاقی
راه حل کنترل اپیدمی جهانی بیماری های غیرواگیر پیشگیری اولیه می باشد .
پایه پیشگیری از بیماریهای غیرواگیر شناسایی عوامل خطر اولیه و عمده آنها و پیشگیری و کنترل این عوامل می باشد .
برنامه مراقبت عوامل خطر موثر در بیماریهای غیر واگیر
مراقبتبه معنی جمع آوری داده ها برای کمک به تصمیم گیری است که موجب تقویت اقدامات مربوط به سلامت عمومی و فعالیتهای انجام شده برای ارتقای سلامت میگردد .
نظام مراقبتیک رویکرد منسجم نظام مند و هماهنگ برای مراقبت عوامل خطر است و گردآوری دائمی داده ها را تضمین نماید . اجزای اساسی آن شامل جمع آوری ،
تحلیل و استفاده مداوم از داده هاست .
• این رویکرد متعهد است اطلاعاتی در مورد شناسایی و تعیین ابعاد اپیدمیولوژی کنونی بیماریهای غیرواگیر و تحلیل عوامل اجتماعی ،اقتصادی ،رفتاری و ---------- برای ایجاد رهنمودهایی در زمینه های ---------- ،قانونی و مالی در بهداشت عمومی برای صاحب نظران بهداشتی فراهم نماید .
• نظام مراقبت عوامل خطر موثر در بیماریهای غیر واگیردر راستای پاسخ به نیاز روز افزون بین المللی برای دسترسی به اطلاعات معتبر و قابل مقایسه از عوامل خطر مهم و شایع بیماریهای غیر واگیرطراحی شده است .
• سبب شناسی بیماری های غیرواگیر موجب میگردد که بیش از یک عامل خطر برای این قبیل بیماری ها شناخته شود .
• عوامل خطر این بیماریها بر حسب گروه مخاطب قابل طبقه بندی هستند .
عوامل خطر فردی :
• عوامل خطر زمینه ای : مثل سن -جنس -سطح آموزش و ترکیب ژنتیکی
• عوامل خطر رفتاری : مثل مصرف دخانیات -رژیم غذایی نامناسب و کم تحرکی
• عوامل خطر بینابینی : مثل مقادیر کلسترول سرم -دیابت -فشار خون بالا -چاقی
عوامل خطر در جامعه :
· شرایط اجتماعی و اقتصادی : مثل فقر -شغل -ترکیب خانوادگی
• محیط : مثل آب و هوا -آلودگی هوا
• شهرنشینی : که روی مسکن -دسترسی به محصولات و تولیدات و خدمات تاثیر می گذارد
• فرهنگ : مثل رفتارها -هنجارها و ارزشها
اهداف کلیاین ابتکار ایجاد دستورالعملها وزیرساخت لازم برای مراقبت جهانی عوامل خطر بیماریهای غیرواگیر ( با تاکید خاص بر کشورهای در حال توسعه ) و تدارک منابع اطلاعات جهانی در خصوص بار . روند . و توزیع عوامل خطر میباشد . این ابتکار بر رویکرد گام به گام استوار است که درآن
گام اول پرسشگری
گام دوم پرسشگری و سنجشهای جسمی
گام سوم پرسشگری و سنجشهای جسمی ونیز آزمایشگاهی میپردازد.
چهار معیار راهنما جهت انتخاب عوامل خطر هدف برای فعالیتهای مراقبت در این ابتکار ازاین قرارند :
۱-اهمیت عوامل خطر برای بهداشت عمومی از نظر انواع وشدت ناتوانی . معلولیت و مرگ بیماریهای غیرواگیر یکه مربوط به این عوامل خطر میباشد
۲- هزینه جمع آوری قابل تکرار دادههای معتبر
۳-در دست بودن و قوت شواهدی که نشان دهد مداخلات بر روی این عوامل تاثیر میگذارند و موجب تقلیل بیماریهای غیرواگیر در جامعه میشوند
۴- توانایاندازه گیری بار عوامل خطر متفاوت با الگویی ثابت به منظور تضمین امکان اندازه گیری تغیییرات در طول زمان
بر اساس بررسی انجام شده در مرحله اول برنامه مراقبت عوامل خطر موثر در بیماریهای غیر واگیر :
• افزونی فشار خون و کلسترول ،ارتباط نزدیکی با مصرف بیش از حد غذاهای چرب ،شیرین و پرنمک دارند .
• اگر این غذاها باتاثیرات کشنده دخانیات و مصرف الکل عجین شوند باز هم مرگبارتر می شوند .
• دخانیات و الکل علاوه بر بیماری های قلبی ،سکته و سایر امراض جدی ،عامل بسیاری از سرطانها نیز میباشند.
مصرف سبزیجات و میوه ها میتواند:
• به پیشگیری از بیماریهای قلبی و عروقی و برخی از سرطانها کمک کند
• همچنین نداشتن فعالیت بدنی که بدلیل تغییر در الگوهای زندگی و کار حادث میگردد ،خود عامل حدود ۱۵ % از موارد برخی سرطانها ،بیماری دیابت و بیماری های قلبی است .
برآورد میشود که مصرف کم این مواد ( میوه و سبزیجات ) در رژیم غذایی روزانه مسئول قریب به ۳ میلیون مرگ در سال بدلیل این بیماری هاست .
الگوی مصرف میوه
۵۳/۸%جمعیت استاندر طول یک هفته عادی به هیچ عنوان میوه مصرف نمی کنند.
۵۲/۳۲%مردم در کل هفت روز هفته میوه مصرف می کنند .
الگوی مصرف سبزیجات
۶۱/۶%جمعیت استان در طول یک هفته عادی به هیچ عنوان سبزیجات مصرف نمی کنند.
۲۸/۳۹% مردم بین ۱ تا ۶ روز هفته سبزیجات مصرفمی کنند.
الگوی مصرف ماهی در هفته
۸۶/۶۷% جمعیت استاندر طول یک هفته عادی به هیچ عنوان ماهی مصرف نمی کنند.
۷۱/۰% مردم در طول هفته ۴بار یا بیشتر ماهی مصرف می کنند .
الگوی مصرف شیر و لبنیات
/۳% جمعیت کشوردر طول یک هفته عادی به هیچ عنوان شیر و لبنیات مصرف نمی کنند.
الگوی مصرف نمک
۶۲/۰ % مردم در طول روز۳ وعده نمکمصرف می کنند.
۸۵/۴۴% مردم بین یک وعده تا دو وعده نمک در روزمصرف می کنند.
الگوی مصرف غذای سرخ کرده
۷۹/۵% جمعیت استاندر طول یک روزعادی به هیچ عنوان غذای سرخ کرده مصرف نمی کنند .
۱۱/۰ % مردم در طول روز۳ وعده غذای سرخ کردهمصرف می کنند.
الگوی مصرف روزانه دخانیات
۴/۱۷% مردان,۱۹/۴% زنان و در کل ۸۳/۱۰%از جمعیت هدف بصورت روزانه دخانیات مصرفمی کنند.
میانگین تعداد نخ سیگار مصرفی روزانه
در جمعیت استانمیانگین تعداد نخ سیگار مصرفی روزانه
۸/۱۲نخ برایگروه مردان ۶/۱۰ نخ برای زنان۹/۱۵ نخدر دو جنس می باشد.
بیماریهای قلب و عروق
بیماریهای قلبی و عروقی یکی از شایعترین علل مرگ و میر در کشور ایران است .
◄سن بروز بیماریهای قلبی عروقی رو به کاهش میباشد.
◄یک چهارم بیماران مبتلا به سکته قلبی را افراد کمتر از ۵۰ سال تشکیل می دهند .
۱۷میلیون نفردرسا ل به علت بیماریهای قلب عروقی وسکته مغزی می میرند.
◄بیش از۵۰%مرگهاوناتوانیها ناشی ازاین بیماری است .
◄تا سال۲۰۲۰تعداد مرگها به ۸/۲۴نفردرسا ل افزایش خواهد یافت.
◄درایران۴۶%ازکل مرگها ناشی ازبیماریهای قلبی است.
• مهمترین گروه بیماریهای قلبی وعروقی بیماریهاعروق کرونرقلب وعوارض ناشی
ازآن است ، به طوریکه :
• ۲۴ % مربوط به سکته قلبی
• ۱۰% مربوط به سکته مغزی
• ۱۲% مربوط به سایربیماریهای قلبی میباشد.
فراوانی مرگهای ناشی ازبیماریهای قلبی عروقی خراسان رضوی سال ۱۳۸۳
فراوانی مرگ ناشی از بیماریهای قلبی عروقی۳۱%
سکته قلبی ۴۵%
سکته مغزی ۲۷%
سایربیماریهای قلبی ۳۸%
ازدیاد وزن و چاقیاز عوامل مهم تعیین کننده سلامت هستند و به تغییرات منفی متابولیک ،مانند فشارخون بالا،سطوح نامطلوب کلسترول و افزایش مقاومت در برابر انسولینمی انجامد .
این دو عاملخطربیماریهای عروق قلب ،سکته مغزی ،دیابت شیرین و بسیاری از انواع سرطان را افزایش می دهند .
سیاستهای کلی پیشگیری ازبیماریهای قلبی
Ø برنامه ریزی وطراحی مداخله برای شناسایی
افراد در معرض خطر
Ø برنامه ریزی برای جلوگیری ازکم تحرکی
Ø برنامه ریزی جهت اصلاح عادات غذایی
Ø برنامه ریزی جهت کاهش وزن و تناسب اندام
Ø برنامه ریزی پیشگیری ازمصرف دخانیات
Ø برنامه ریزی جهت کاهش استرس وآرامش روانی
پیشگیری و کنترل بیماری پرفشاری خون
اجرای آزمایشی در سال ۷۱ در ۶ منطقه روستایی آغاز گردید و تا سال ۷۹ ، ۲۲ دانشگاه درگیر اجرای برنامه شدند. در سال ۸۰ برنامه بازنگری شد و از سال ۸۱ ادغام برنامه در نظام سلامت روستایی انجام شدو مجددا از سال ۸۳ توام با دیابت به اجرا در آمد.
طرح کشوری پیشگیری و کنترل بیماری دیابت
اجرای ازمایشی طرح ادغام دیابت در نظام سلامت از سال ۱۳۷۸ در ۱۷ دانشگاه آغاز گردید و در سال ۱۳۸۱ ارزشیابی و مورد بازنگری قرارگرفت و از سال ۱۳۸۳ به صورت کشوری در نظام سلامت روستایی اجرا میگردد.

برنامه

راهکارها

محورهای عملیاتی

اجرا
دیابت
غربالگری و بیماریابی افراد بالای ۳۰ سال دارای علائم مشکوک

- -آموزش
- ازمایشات غربالگری
- مراقبت و ارجاع

پایلوت ( فردوس ) به اتمام رسید
برنامه در سایر شهرستانها در حال اجرا است
طرح پیشگیری از حوادث خانگی و طرح کشوری جامعه ایمن
طرح پیشگیری از حوادث خانگی در سال۱۳۸۲کل کشور را تحت پوشش قرار داد. طرح کشوری جامعه ایمن در ۵ دانشگاه به اجرا درآمد که در استان خراسان رضویشهرستانهای قوچان – بردسکن – خلیل اباد- کاشمر – تربت جام – فریمان برنامه در حال اجرا می باشد
طرح کشوری ثبت سرطان
طرح از سال ۱۳۷۶ آغاز گردید و پیوسته در حال اجرا می باشد که به صورت جمع آوری آمار از مراکز پاتولوژی ( ۱۱ شهرستان در استان ) و ورود اطلاعات به رایانه ( با برنامه نرم افزاری پارس ) انجام می پذیرد.
وضعیت برنامه های کنترل و پیشگیری از بیماریهای غیر واگیر

برنامه

راهکارها

محورهای عملیاتی

اجرا
دیابت
غربالگری و بیماریابی افراد بالای ۳۰ سال دارای علائم مشکوک

-آموزش
ازمایشات غربالگری
- مراقبت و ارجاع

پایلوت ( فردوس ) به اتمام رسید
برنامه در سایر شهرستانها در حال اجرا است

تالاسمی

غربالگری زوجین ناقل
غربالگری والدین بیماران تالاسمی مازور

آموزش
ازمایشات غربالگری
مشاوره
مراقبت و پیگیری

کل شهرستانهای تابعه

سرطان

ثبت موارد سرطان

- آموزش
- فرم شماره یک
- ( برگه درخواست آزمایش نمونه بافتی )
- فرم شماره دو ( برگه جوابدهی آزمایش پاتولوژی)

در شهرستانهایی که مرکز پاتولوژی دارند
مشهد( ۱و۲و۳ )-
تربت جام – تربت حیدریه –نیشابور –کاشمر قوچان

قلب و عروق فشارخون بالا

غربالگری و بیماریابی افراد بالای ۳۰ سال

آموزش
غربالگری بالینی و آزمایشگاهی
مراقبت و پیگیری

مناطق روستایی) کل شهرستانهای تابعه

سوانح و حوادث خانگی

- ثبت اطلاعات مصدومین حوادث خانگی
- بازدید خانوارها و تکمیل چک لیست ایمن منزل
- پیشگیری از رخداد و حوادث خانگی

- آموزش
- تعیین اولویتهای اول حوادث خانگی در هرمنطقه و مداخله

کل شهرستانهای تابعه

جامعه ایمن

ثبت اطلاعات کلیه مصدومین حوادث
- بازدید خانوارها و تکمیل چک لیست ایمنی منزل
- پیشگیری از رخداد حوادث در سنین مختلف
- تعیین راهکارهای مداخله ای برای سایر ارگانها

- آموزش
- ثبت و جمع آوری اطلاعات مصدومین
- تشکیل کمیته های فعال پیشگیری از حوادث با سایر ارگانها

پایلوت( کاشمر –بردسکن- قوچان- فریمان- تربت جام )

کم کاری مادرزادی تیروئید

غربالگری یا شناسایی نوزادان مشکوک

- غربالگری
- تشخیص
- درمان سریع
- مراقبت

کل شهرستانهای تابعه
————–
———-
———-
———-
———
———
——–
———
———
———-
———
———
———-
———-
———-
———
———
———-
———-
—–
——-
——–
——-
——-
——-
——
——–
———-
——–
——
——–
——–
——-
———
——–
———
بیماریهای غیر واگیر را به انواع مختلف تعریف کرده اند ، برابر تعریف سازمان بهداشت جهانی در سال ۱۹۵۷ ، بیماری غیر واگیر عبارتست از :
(( کاهش در ساختار یا اعمال بدن که ضرورتاً سبب تغییر در زندگی عادی بیمار گردد و در طی یک دوره ی زمانی طولانی ادامه یافته و پایدار باشد )) .
ویژگیهای بیماریهای مزمن عبارتند از :
الف ) دائمی باشند .
ب ) پس از آنها ناتوانی بر جای بماند .
ج ) به سبب تغییرات بیماری ، شناختی بازگشت ناپذیر ایجاد شده باشند .
د ) باز توانی بیمار آموزشهای ویژه لازم داشته باشند .
ه ) مدت زیادی سرپرستی ، مشاهده یا مراقبت لازم داشته باشند .
خلاصه آن که تعریف بین المللی درباره ی مدت وجود ندارد که معلوم نماید چه مدت را باید طولانی محسوب نمود ، با وجود این به نظر بسیاری از مولفان بیماری مزمن بیماریی است که حداقل مدت آن سه ماه باشد . باید تعریف های ویژه ای تعیین شود که مناسب بیمارها در جامعه باشد . بیماریهای غیر واگیر شامل بیماریهای قلبی عروقی ، کلیوی ، عصبی و روانی ، گواتر ، تالاسمی ، فشار خون بالا ، بیماریهای مزمن و غیر اختصاصی تنفسی ( مانند آسم ) ، پی آمدهای دائمی سوانح ، پیری ، کوری ، سرطان ، دیابت و انواع گوناگونی دیگر بیماریهای متابولیک ، بیماریهای استحاله ای و پی آمدهای مزمن بیماریهای واگیر دار می باشند . بیشتر بیماریهای با علت ناشناخته و پیشرونده را (( بیماری استحاله ای Degenerative )) نامند .
بیان مسأله
به نظر می آید که بیماریهای مزمن و غیر واگیر هم در کشورهای پیشرفته و هم در کشورهای روبه پیشرفت ، در بین بزرگسالان اهمیت بیشتری می یابند . هم اکنون بیماریهای قلبی – عروقی و سرطانها در رأس علل مرگ در کشورهای پیشرفته ( یعنی اروپا و آمریکای شمالی ) قرار دارند و ۷۰ تا ۷۵ درصد همه ی مرگها را شامل می شوند .
در بسیاری از کشورها بیماریهای مزمن روند صعودی دارند و به دلایل چندی این روند افزایش هم خواهند یافت ، یک دلیل آن افزایش طول عمر در بسیاری از کشورها است که در نتیجه ی آن شمار کسانی که به سنین بالاتر می رسند و در معرض خطر بیش تر از نظر ابتلا به انواع بیماریهای مزمن هستند ، بیش تر می شود .
دلیل دیگر آن است که الگوهای زندگی و رفتاری مردم به سرعت دگرگون می شود و این دگرگونی شروع بیماریهای مزمن را مساعد می کند . دلیل سوم آن که با مراقبتهای پزشکی نوین بسیاری از مبتلایان به بیماریهای مزمن می توانند زنده بمانند .
تأثیر بیماری مزمن بر زندگی مردم هنگامی که از نظر کاستن عمر ، ناتوانی ، دشواریهای خانوادگی ، فقر و از دست رفتن اقتصاد کشور در نظر گرفته شوند ، جدی تر می باشند . اکنون کشورهای رو به پیشرفت متوجه شده اند که باید اقداماتی نمایند تا از (( همه گیری )) بیماریهای غیر واگیر که احتمال می رود همراه با پبشرفت اقتصادی و بهداشتی به وجود آید ، پرهیز شود .
عوامل خطر مربوط به بیماریهای غیر واگیر
بیشتر اپیدمیولوژیستها می پذیرند که شش مجموعه ی کلیدی (( عوامل خطر )) در ابتلا و میرایی زودرس از بیماریهای غیر واگیر در بزرگسال ان سهیم هستند ، عبارتند از :
۱ – کشیدن سیگار و سایر اشکال دخانیات
۲ – اعتیاد به مشروبات اکلی
۳ – نارسایی یا ناتوانی در دسترسی به خدمات بهداشتی برای پیشگیری ( مانند مراقبت از پرفشاری خون ، تشخیص به موقع سرطان و درمان بیماری قند )
۴ – دگرگونیهای سبک زندگی ( مانند الگوی غذایی و فعالیت بدنی )
۵ – عوامل خطر زیست محیطی مانند خطرات شغلی ، آلودگی آب و هوا و اثرات سلاح های نابود کننده
۶ – عوامل مربوط به استرس
وجود خلاء دانش بشری در سیر طبیعی بیماریهای مزمن و غیر واگیر
در دانش ما دربارهی سبر طبیغی بیماریهای مزمن خلاء بسیار وجود دارد که موجب دشواریهای سبب شناختی ، پژوهشی و کاووشی در مورد بیماریهای مزمن می شوند . این کمبودها عبارتند از :
الف ) نبودن یک عامل بیماریزای معلوم
علل مهمی بیماریهای مزمن نکات بسیاری باید آموخته شوند . در حالی که برخی از بیماریهای مزمن منبع معلوم دارند ( مانند سیلیسیوم در بیماری سیلیکوز و پنبه ی نسوز در مزوتلیوما ) عامل سببی بسیار دیگری از بیماریهای مزمن شناخته است . ناشناخته بودن عامل سببی هم تشخیص و هم پیشگیری اختصاصی از این بیماریها را دشوار می نماید .
ب ) چند عاملی بودن علت بیماریهای مزمن
بسیاری از بیماریهای مزمن علل متعدد دارند و به ندرت رابطه ی یک به یک ساده در مورد علت اثر وجود دارد . با توجه به ناشناخته بودن عامل بیماریزا اصطلاح (( عامل ( های ) خطر )) برای بیان عوامل معینی که در سابقه ی شخصی یا به علت سبک زندگی احتمال بروز بیماری مزمن را بیش تر می کنند ، به کار می رود . گذشته از این به نظر می رسد که بیماریهای مزمن در نتیجه اثرات تجمعی عوامل خطر باشند . عوامل خطر می توانند زیست محیطی و با آن که مربوط به رفتار یا سرشتی باشند . اپیدمیولوژی در شناسایی عوامل خطر بیماریهای مزمن سهم بسیار داشته و بسیاری از عوامل خطر بیمارهای مزمن دیگر هم هنوز باید شناسایی و ارزشیابی شوند .
ج ) دوره ی پنهانی طولانی
یک مانع دیگر در شناخت سیر طبیعی بیماری مزمن ، وجود دوره ی پنهانی ( یا کمون ) طولانی بین نخستین مواجهه با (( عامل سببی مشکوک )) و بروز نهایی بیماری ( مثلاً سرطان گردن رحم ) است ، که پیوند دادن عامل سببی مشکوک ( وقایع قبلی ) با پی آمد مانند رابطه ی احتمالی بین مصرف قرص های خوراکی جلوگیری از بارداری و بروز سرطان گردن رحم را دشوار می نماید . برای غلبه بر این دشواری برای یافتن ضایعات پیش ساز به عنوان مثال در ایجاد سرطان گردن رحم ، سرطان دهان و سرطان معده ، پژوهش هایی به عمل آمده است ولی این کار در همه ی بیماریهای مزمن مقدور نیست . با وجود این اکنون به طور روز افزونی آشکار می شود که عوامل مساعد کننده ی بروز بیماری مزمن بیش تر اوقات از اوایل زندگی و سالها قبل از آشکار شدن بیماری مزمن وجود دارند ، مانند پرفشاری خون ، دیابت ، سکته ی مغزی و …
د ) شروع نامنشخص
شروع و پیشرفت بسیاری از بیماریهای مزمن نا معلوم است . و مرز بین وضعیت بیماری و غیر بیماری را به دشواری می توان اثبات کرد ( مانند دیابت و پرفشاری خون ) . در بسیاری از بیماریهای مزمن ( مانند سرطان ) فرآیند بیماری شناختی مربوطه مدتها یپش از تظاهرات خود بیماری برقرار شده و هنگامی که بیمار در جستجوی مشاورات پزشکی بر می آید ممکن است ضایعه ی حاصله بازگشت ناپذیر و یا درمان آن دشوار باشد
پیشگیری از بیماریهای مزمن
پیشگیری از بیماریهای مزمن بر پایه ی آگاهی از چند عاملی بودن علت آنها و بنابراین مستلزم مجموعه ای از مداخلات است . پیش از این به نظر می رسید که پیشگیری نوع سوم تنها راه احتمالی جلوگیری از بروز نقص عضو بعدی یا بروز مرگ زودرس است ولی اکنون با شناخت عوامل خطر ، فعالیتهای ارتقای بهداشت با هدف پیشگیری اولیه ، بیش از پیش در مبارزه با بیماریهای مزمن به کار می روند ( مانند حذف یا کاهش عوامل خطر و تغییر در الگوی سبک زندگی )
دانش کنونی نشان می دهد که بیماران مزمن به طیف گسترده ای از خدمات نیاز دارند . مانند بیماریابی از طریق غربالگری و معاینات بهداشتی ،کاربرد روشهای دقیق تشخیصی ، درمانی و بازتوانی ، مبارزه با آلودگی آب ، هوا و مواد خوراکی ، کاستن از آسیب ها ، اثر گذاشتن بر الگوهای رفتاری و سبک زندگی انسان از طریق آموزش فشرده و بالا بردن استاندارد موسسات مراقبت پزشکی و ایجاد و به کار گیری روشها های بهتر مراقبتهای جامع پزشکی از جمله خدمات بهداشتی اولیه . در مواردی مانند مبارزه با مصرف دخانیات ، مبارزه با مصرف مشروبات الکلی و اعتیاد دارویی به جنبه های ---------- هم نیاز هست و برای این کار باید مجموعه ی نیازهای پزشکی و اجتماعی بیماران مزمن به عنوان یک کلیت و هموراه در رابطه با خانواده و جامعه در نظر گرفته شوند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:12 PM
پاسخ به پرسش های اساسی در رابطه با سرطان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=6c86c381c95e5ab38f52682d4d1b3f24
سرطان چیست و چه عواملی در بروز آن موثر آن است .
سرطان نوعی اختلال در سرعت تکثیر و تمایز سلولی است که می تواند در هر بافتی از بدن و در هر سنی رخ دهد و با حمله به بافت های سالم بدن موجب بیماری شدید و در نتیجه مرگ شود . سالانه در اثر ابتلا به انواع سرطانها افراد بسیاری از بین می روند این بیماری پس از اختلالات قلبی عروقی دومین علت شایع مرگ و میر در جهان و ایران است .
از مهمترین عوامل موثر در ایجاد سرطان می توان به موارد زیر اشاره نمود که در این بین برخورداری از عادات غذایی خاص به طور روز افزوی به عنوان علت سرطان مطرح میشود .
۱ – عوامل فیزیکی
بخصوص اشعه ماورای بنفش ( نور آفتاب ) و پرتوهای یونیزه کننده ( تصویر برداری تشخیصی و انفجارات اتمی ) .
۲ – عوامل شیمیایی
موادی مثل آهن ، نیکل ، کروم ، آرسنیک ، هیدروکربورها ، آروماتیک ، قطران ، پنبه نسوز ، بعضی از رنگها ، حشره کش ها ، نگهدارنده های مواد غذایی مانند نیتریت ، بعضی از قارچها مثل آسپرژیلوس ، بعضی از داروها مثل DES ، سیگار و ذرات معلق موجود در هوای شهرهای صنعتی و مدرن .
۳ – عوامل ارثی
استعداد خانوادگی و آمادگی ژنتیکی بخصوص در ابتلا به سرطان های معده ، پستان ، روده بزرگ ، ریه و رحم موثرند . خطر سرطان بیشتر است مثل سندرم داون یا منگولیسم که شانس ابتلا به سرطان خون در اینها بیشتر است .
۴ – عوامل ویروسی
بخصوص سرطان های دهانه رحم ، حلق و بینی و نوعی از سرطان خون .
۵ – سن فرد
در افراد مسن ، به علت اینکه هم سیستم ایمنی ضعیف می شود و هم به مرور زمان تغییراتی در هسته سلو لها حاصل می شود ، شیوع سرطانها افزایش می یابد . البته بعضی از سرطان ها فقط در سنین پایین بروز می کند و برخی دیگر نیز فقط مختص سنین جوانی هستند .
۶ – منطقه جفرافیایی
دیده شده است که بعضی از انواع سرطانها در یک منطقه جغرافیایی بیشتر دیده می شوند ، به عنوان مثال سرطان مری در شمال ایران و سرطان معده در کشور ژاپن شایع تر است .
۷ – نحوه تغذیه و وضعیت فرهنگی و اقتصادی
ازدواج در سنین پایین یکی از عوامل مهم در ایجاد سرطان دهانه رحم است . بر عکس سرطان پستان در افرادی دیده میشود که ازدواج و حاملگی در سنین بالا داشته اند . قابل ذکر است که عمل شیردهی جنبه محافظتی در برابر سرطان پستان دارد . سرطان آلت تناسلی در مردانی که ختنه نشده اند دیده می شود . بیشتر سرطان ها با شیوع بالتری در مردان ، طبقات پایین اجتماع ، جوامع شهر وافراد مسن روی می دهند .
تغذیه نامطلوب و نا مناسب در ایجاد سرطان های روده بزرگ مقعد و پستان نقش بسزایی دارد . سیگار کشیدن ، تغذیه بد و ورزش نکردن ، همه باعث ضعف سیستم ایمنی می شوند . یک زندگی پر از جنجال واسترس نیز همین اثر را دارد . اکثر افراد با اگاه شدن از ابتلا به سرطان دچار ترس زیادی می شوند ، بطوری که در اثر فلج احساسس و روانی حاصله ضعف ایمنی آنها تشدید می یابد . امیدوار بودن به زندگی و داشتن روحیه ای بالا حتی می تواند یک بیماری بدون علاج را بهبود بخشد .
در جمعیت هایی که میزان سبزی ها و فیبر ( سلولز غیرقابل جذب ) در رژیم غذایی آنها کم است . میزان بروز سرطان روده بزرگ افزایش می یابد . شواهد نشان می دهد که احتمال بروز این سرطان ها در بین افرادی که از رژیم گیاهی تبعیت می کنند ، پایین تر است .
چربیها احتمالاً خطر سرطان روده بزرگ ، پستان و پروستات را افزایش می دهند ، اما در این بین ، رابطه سرطان پستان با رژیم های پرچرب محتمل تر است .
عده ای عقیده دارند که برخی افزودنیهای خوراکی ( مواد شیمیایی خاص برای ایجاد رنگ و طعم غذاها ) سرطان زا هستند و عده ای دیگر اثر آنها را محافظتی می دانند . مصرف غذاهای دودزده مانند ماهی دودی که حاوی بنزوپروپن می باشد ، با بروز سرطان و برعکس کمبود کالری دریافتی از آن پیشگیری نماید . چاقی ممکن است خطر بروز سرطان رحم را افزایش دهد و مصرف زیاد مشروبات الکلی با پیدایش سرطانهای دهان ، حلق ، حنجره و مری در ارتباط است . البته از آنجا که افراد معتاد به مشروبات الکلی اغلب به مصرف دخانیا نیز عادت داشته و از کمبودهای تغذیه ای و ویتامین ها برخوردارند ، نقش الکل در ایجاد سرطان را تقویت می کنند . اعتقاد بر این است که الکل و کمبودهای تغذیه ای ناشی از مصرف آن ، احتمال بروز سرطان را با افزایش سرطان زایی تنباکو بالا می برد .
کمبود برخی از مواد غذایی نیز ممکن است احتمال بروز سرطان را . به عنوان مثال ، سرطانهای روده بزرگ و پستان با کمبود ویتامینهای A,B ( ریبوفلاوین ) و C در ارتباط می باشند .
بعضی از غذاها ممکن است اثر محافظتی در برابر سرطان داشته باشد که از جمله اینها می توان به افزودنیهای غذایی مثل هیدروکسی تولوئن بوتیله و هیدروکسی آنیزول بوتیله اشاره نمود . عده ای از محققین عقیده دارند که ویتامین های A ,B,C در حقیقت اثرات ضد سرطانی دارند ، هر چند گزارشهای منتشر شده در این مورد ضد و نقیض هستند .
همچنین مشخص شده که میکرو ارگانیسم های لاکتو باسیلوس بوولگاریس و استروپتوکوکوس ترموفیلوس که در ماست یافت می شود ، تکثیر سلولهای توموری رامهار می کنند .
مصرف ویتامین E فولات ها و شبه کاروتن ها ( وابسته های شیمیایی ویتامین A ) نیر توصیه شده است .
سرطان چیست ؟
سرطان یک بیماری است . این بیماری وقتی ایجاد می شود که سلولهای یک عضو یا بافتی از بدن به طور غیر طبیعی رشد و تکثیر پیدا کنند . این سلولهای غیرطبیعی معمولاً توده ای ایجاد می کنند که غده نامیده میشود . اما گاهی هم این سلولها بدون ایجاد رشد و تومور رشد و گسترش پیدا می کنند ، بدین ترتیب که از طریق گردش خون یا لنف به نقاط دیگر بدن تهاجم نموده و موجب پیشرفت بیماری می شوند .
آیا همه تومورها بدخیم ( سرطانی ) هستند ؟
نه . تومورهایی که فقط در یک نقطه از بدن ایجاد شده و به دیگر نقاط تهاجم نکنند ، سرطانی نیستند . این تومورها خوش خیم نامیده می شوند . اما آنها هم می توانند به طور جدی ایجاد بیماری کنند . مثل وقتی که در مغز یا دیگر سطوح بسته ی بدن ایجاد می شوند . تومورهایی که تمایل به تهاجم و خراب کردن سلولها و بافتهای مجاور را داشته و به سرعت در تمام بدن گسترش پیدا می کنند ، سرطانی هستند . این تومورها بدخیم نامیده می شوند .
آیا سرطان فقط یک بیماری است ؟
نه کله سرطان به بیش از ۱۰۰ بیماری که در آنها سلولها رشد و تکثیر غیرطبیعی و خارج از کنترل دارند ، اطلاق می شود . خیلی از سرطانها اگر زود تشخیص داده شده و تحت معالجه قرار گیرد . قابل درمان می باشند .
لوسمی چیست ؟
لوسمی یک نوع سرطان خون است که در آن گلبولهای سفید خون بسیار زیاد می شوند .
آیا بچه ها هم سرطان می گیرند ؟
بله ، اما نه به اندازه ی بزرگسالان . لوسمی بیشترین سرطان را در بچه ها شامل می شود . سرطان چهارمین علت مرگ در کودکان بعد از بیماریهای نوزادی ، ناهنجاریهای ارثی و تصادفات می باشد .
آیا سرطان در زنان و مردان یک جور است ؟
بله ، به جز سرطان هایی که در اندام های جنسی به وجود می آید . اما میزان ابتلا به سرطان های مختلف در زنان و مردان ، ممکن است به یک اندازه نباشد .
آیا خانمهایی که زایمان کرده اند کمتر از آنهایی که بچه دار نشده اند ، به سرطان مبتلا می شوند ؟
به نظر می رسد که در مواردی این طور باشد . خانمهایی که هرگز زایمان نکرده اند در ابتلا به سرطان سینه مستعدتر از خانمهای بچه دار می باشند . خانمهایی که رابطه جنسی زیادی دارند . بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم هستند .
سرطان با چه سرعتی پیشرفت می کند ؟
این فرق می کند . انواع مختلف سرطانها رشد و گسترش متفاوتی دارند . حتی سرعت پیشرفت یک نوع بیماری از یک شخص تا شخص دیگر ، ممکن است متفاوت باشد .
سرطان چطو در نقاط دیگر بدن پخش میشود ؟
گسترش سرطان در بدن که متاستاز نامیده می شود به صورت های زیر اتفاق می افتد :
۱ – سلولهای سرطانی از بافت یا عضو منشاء به بافتهای مجاور حمله کرده و آنها را مبتلا می کنند .
۲ – سلولهای سرطانی از طریق رگهای لنفاوی به عقده های لنفی رسیده و از آنجا به نقاط مختلف بدن می رسند .
۳ – سلولهای سرطانی وارد دستگاه گردش خون شده و در تمام بدن پخش می شوند .
آیا سرطان در حال افزایش است ؟
درصد موارد جدید سرطان تشخیص داده شده در جهان ، در حال افزایش سالانه است . برای مثال بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۸ موارد ابتلا به سرطان به میزان ۲/۱% در مردان و ۳/۰% در زنان افزایش سالانه داشته است . یک علت این افزایش احتمالاٌ تغییر میانگین عمر مردم است . بدین معتی که مردم بیشتری امکان زندگی طولانی تری پیدا کرده اند ، بنابراین به سنینی که سرطان شیوع بیشتری دارد ، می رسند.
جالب است که توجه شود در طول این دوره ۱۸ ساله ، سرطانهای ریه ، ملانوما و سرطانهای لنفاوی در زنان و مردان افزایش پیدا کرده است . درصد سرطان کولورکتال در مردان تغییری نداشته اما در سرطانهای معده در میان زنان و مردان و به مقدار کمی سرطان دهانه رحم دربین زنان کاهش مشاهده می شود .
آیا میزان مرگ در اثر سرطان در زنان ومردان متفاوت است ؟
بر طبق بررسی سال ۱۹۹۱ ، به نظر می رسد مردان بیشتر از زنان به علت ابتلا به بیماری سرطان ، جان سپرده اند ، آمار به دست آمده به صورت زیر می باشد :
چگونه میزان مرگ و میر ناشی از سرطان با علل دیگر مرگ مقایسه می شود ؟
سرطان دومین عامل مرگ و میر در کشور های توسعه یافته بعد از بیماریهای قلبی – عروقی می باشد و در کشورهایی مانند کشور ما علت سوم یا چهارم است..
چه مقدار احتمال دارد که من سرطان بگیرم ؟
با فرض اینکه روند شیوع سرطان در همین حد بماند حدود ۳۵% احتمال دارد که شما در طول زندگی تان به یکی از انواع سرطان مبتلا شوید . این برآورد شامل سرطانهای پوست نمی شود .
اگر شما زن هستید ، حدود ۱۰% خطر مبتلا شدن به سرطان سینه ، ۶% خطر ابتلا به سرطان کولوکتال و بیش از ۳% خطر ابتلا به سرطان ریه شما را تهدید می کند . اگر مرد هستید ، ۸% خطر ابتلا به سرطان پروستات ، حدود ۶% خطر ابتلا به سرطان کولورکتال و حدود ۹% خطر ابتلا به سرطان ریه ( بخصوص اگر سیگار می کشید ) شما را تهدید می کند .
عوامل ایجاد کننده و ممانعت کننده ی سرطان
چه چیزی موجب سرطان می شود ؟
علل ایجاد بسیاری از انواع سرطان هنوز نا شناخته است . اما تحقیقات به طور قوی این فرض را تأئید می کنند که حدود ۸۰% از همه ی انواع سرطان ، بستگی به شیوه زندگی دارد . برای مثال عاداتی مانند سیگار کشیدن شما ، غذایی که می خورید و مدت زمانی که در معرض نور خورشید قرار می گیرید ، هم همی توانند بسیار مهم باشند .
سرطانهایی که به این علل ایجاد می شوند ، ممکن است با تغییر شیوه و عادات و انتخاب روش سالمتر زندگی ، کاهش پیدا کنند .
مواد شیمیایی صنعتی مانند ، پنبه ی نسوز ، میتل کلراید و بنزن خطر ابتلا به بعضی از انواع سرطانها را افزایش می دهند .
چه ارتباطی بین رژیم غذایی و سرطان وجود دارد ؟‌
رژیم غذایی شامل فیبرهای گیاهی ، سبزیجات و میوه ها می توانند خطر ایجاد بعضی از سرطانها را کاهش دهند . رژیم غذایی پرچربی ، الکل و سیگار ، غذاهای کنسرو شده ،‌ که دارای نیتریت هستند ، و غذاهای نمک سود به افزایش بعضی از انواع سرطان ها منتهی می شوند .
تحقیقات نشان می دهد که افزایش سرطان سینه و کولورکتال به رژیم غذایی پرچربی مربوط است . چاقی در خانمها به خصوص در دوران بعد از یائسگی ، باعث افزایش ابتلا به سرطان آندومتر ( جسم رحم ) می شود . ورود مقدار زیادی الکل به بدن همراه با سیگار ، خطر ابتلا به سرطانهای دهان ، حلق ، نای ، مری و مجاری فوقانی تنفسی را به مقدار زیادی افزایش می دهد . سیگار ، مواد دارای نیتریت و غذاهای نمک سود ، موجب افزایش خطر ابتلا به سرطان معده می شوند .
از طرف دیگر، غذاهایی با مقدار زیاد الیاف گیاهی می توانند باعث محافظت بدن در مقابل سرطان کولورکتال ، معده و مری و در درجه ی بعد سرطانهای ریه ، دهان ، حلق و مثانه باشند

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:13 PM
آشنایی با نظام مراقبت بیماریهای غیر واگیر


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=f15da41cda7665464383d9b9a86709be
درباره نظام مراقبت
کلیات
بیماری ها را می توان بر حسب قابلیت انتقال به دو گروه واگیر و غیر واگیر تقسیم نمود . بیماریهای غیر واگیر، که گاه از مهمترین آنها با عنوان بیماریهای مزمن نیز یاد می شود، هم اینک در حدود ۴۳ درصد بار بیماریها را در بر می‌گیرند و با روندی فزاینده در حال اشغال جایگاه نخست در فهرست بار بیماری ها هستند.
این رقم سوای از بار ناشی از سوانح و حوادث که پیامدهای غیر واگیر دارند می باشد. بدین لحاظ برنامه های کنترل و پیشگیری بیماری های غیر واگیر به سرعت جایگاه مهم خود در برنامه های ملی سلامت را اشغال می کنند. مهمترین رویکرد توصیه شده برای مواجهه با این گونه بیماری ها، رویکرد ادغام یافته می باشد که متمرکز بر اجرای برنامه های جامعه نگر و با اولویت اصلاح عوامل خطر قابل اصلاح بیماریهای غیر واگیر است. این عوامل خطر عبارتند از :
الف – عوامل خطر فردی، شامل :
· عوامل خطر زمینه ای : مثل سن ، جنس، سطح آموزش و ترکیب ژنتیکی
· عوامل خطر رفتاری : مثل مصرف دخانیات ، رژیم غذائی نامناسب و کم تحرکی
· عوامل خطر بینابینی : مثل مقادیر بالای کلسترول خون ، دیابت ، فشارخون بالا و چاقی
ب – عوامل خطر اجتماعی، شامل :
· شرایط اجتماعی و اقتصادی : مثل فقر ، شغل ، ترکیب خانوادگی
· محیط : مثل آب وهوا ،‌آلودگی هوا
· شهرنشینی : که بر روی مسکن ، دسترسی به محصولات وتولیدات وخدمات تاثیر می گذارد
· فرهنگی:‌مثل رفتارها ، هنجارها و ارزشها
هر چند که ممکن است اطلاعات مربوط به بار برخی از بیماری های مزمن در دسترس باشد، ولی وضعیت و توزیع عوامل خطر آنها در جامعه، اطلاعی است ضروری که برای طراحی برنامه های پیشگیری و کنترل کشورها مورد نیاز آنهاست. این اطلاعات، آینده بار بیماری ها را پیش بینی می کنند و لازم است به شیوه ای تولید شوند و انتشار یابند که تصویب سیاستهای مرتبط را در سطوح مختلف تسهیل و هدایت کنند.
رویکرد گام به گام به مراقبت عوامل خطر بیماریهای مزمن غیر واگیر برای یاری کشورها در جهت دستیابی به نمایی از این عوامل خطر ایجاد است. این ابتکار بر گرد آوری مستمر مقادیر اندک از اطلاعات دارای کیفیت تمرکز دارد که سه گام آن در بر گیرنده پرسشگری با پرسشنامه(گام اول) و تکمیل اطلاعات با سنجش های جسمی(گام دوم) و نهایت آزمایشگاهی(گام سوم) می باشد.
برنامه مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر جمهوری اسلامی ایران پس از قریب به دو سال مطالعه و آزمون، ظرفیت سازی و جلب حمایت همه جانبه در سال ۱۳۸۳ و با همت دانشگاهها/دانشکده های علوم پزشکی کشور شکل اجرایی بخود گرفت. در این برنامه ضمن استفاده از رویکرد گام به گام سازمان جهانی بهداشت به مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر، الزامات،دانش و شرایط بومی و ملی نیز لحاظ شد. این نظام در برگیرنده پایگاههای مراقبت در سطح استان و کشور است.بدین ترتیب عوامل خطر هدف برای هر استان و نیز در کل کشور مراقبت می شوند. اهداف کلی این نظام در میان مدت عبارتند از :
۱) استقرار راهبرد کشوری نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر در نظام سلامت کشور
۲) ایجاد شبکه های استانی نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر
۳) تدوین طرحهای عملیاتی استانی برای نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر در کلیه دانشگاههای/دانشکده های علوم پزشکی
۴) افزایش ظرفیت سطح ملی ودانشگاه ها/دانشکده های علوم پزشکی برای توسعه نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر
۵) جمع آوری استاندارد داده ها و اطلاعات درمورد عوامل خطر بیماری های غیر واگیر درسطوح ملی واستانی
۶) تدارک نظام تضمین کیفیت مراقبت در سطح کشوری
بر اساس اصول حاکم بر نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر، اطلاعات مربوط به این عوامل باید به شیوه ای تولید و انتشار یابد که سیاستگذاریهای سطح ملی را به تمهید اقداماتی عینی ترغیب کند . سیاستگذاران در سطوح تصمیم ساز باید از روند تغییرات عوامل خطر ، مشکلات موجود و ظهور یافته در کشور و نیز وجود اقدامات مداخله ای هزینه-اثر بخش پیشگیری و کنترل بیماریهای غیر واگیر آگاه شوند. شیوه های ارتباطی برای تاثیر بر سیاستگذاران از طریق چنین اطلاعاتی شامل استفاده از رسانه ها (که بر دیدگاههای عمومی، رای دهندگان و یا بطور مستقیم بر سیاستگذاران تاثیر می گذارند)، شناسایی و درگیر ساختن رهبران جامعه ونیز سایر اعضای صاحب نفوذ در اجتماع که می توانند پیامها را در اجتماعات مختلف پخش کنند و یا برگزاری جلسات رو در رو با سیاستگذاران می گردد . این پایگاه اطلاع رسانی برای تضمین انتشار به موقع و دسترسی کلیه کاربران نظام مذکور به داده ها و اطلاعات عوامل خطر و نیز توسعه کیفی ارتباطات اجزای نظام تشکیل و مستقر گردیده است .
ماموریت :
تقویت اطلاعات مستند پایه و روند تغییرات عوامل خطر بیماری های غیر واگیر برای توسعه ، اجرا وارزشیابی برنامه های ادغام یافته پیشگیری وکنترل بیماری های مذکور در سطح ملی و استانی
اهداف :
افزایش ظرفیت دانشگاه های علوم پزشکی برای اجرای نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیرواگیر به منظور :
۱- ترسیم نقشه اپیدمی عوامل خطر بیماری های غیرواگیر از جمله عوامل تعیین کننده اقتصادی،رفتاری و جمعیتی آنها
۲- هدایت اقدامات ---------- درجهت توسعه محیط حمایتی برای پیشگیری و کنترل بیماری های غیر واگیر
۳- ارزشیابی اثرات برنامه های پیشگیری و کنترل بیماری های غیرواگیر
۴- استقرار یک پایگاه ملی اطلاعات عوامل خطر بیماری های غیرذ واگیر مبتنی بر شبکه و با گستره اطلاعات استانی و کشوری
۵- ارتباط با پایگاه اطلاعات جهانی سازمان جهانی بهداشت در خصوص عوامل خطر بیماری های غیر واگیر
سبک شناسی و روش کار بررسی سال ۸۳ :
نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر در جمهوری اسلامی ایران ، با بهره گیری از مستندات رویکرد مراقبت گام به گام عوامل خطر بیماری های غیر واگیر طراحی شده است که توسط سازمان جهانی بهداشت برای حصول به داده های معتبر و قابل مقایسه در سطوح کشوری و بین المللی در خصوص عوامل خطر این بیماری ها توصیه می گردد .در این نظام ، داده ها توسط پیمایش مقطعی با استفاده از پرسشنامه و سنجش های جسمانی و آزمایشگاهی انجام می گیرد.در هر استان کلیه دانشگاهها/دانشکده های علوم پزشکی تابع وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی درگیر پرسشگری و ورود داده های پرسشنامه ها به رایانه بودند ، ولی تنها دانشگاه/دانشکده علوم پزشکی مستقر در مرکز استان ( در سه استان خراسان جنوبی ، رضوی و شمالی تنها دانشگاه علوم پزشکی مشهد و در استان تهران دانشگاه علوم پزشکی ایران ) متولی انجام مراحل تحلیل داده ها گردید .
در این بررسی ها ، داده ها از طریق مصاحبه حضوری و سنجش های جسمانی درب منزل و نمونه گیری آزمایشگاهی در آزمایشگاههای مورد تایید گردآوری می شوند .نمونه انتخاب شده در اولین دور از بررسی های نظام مراقبت در سال ۱۳۸۳بالغ بر ۸۹۴۰۴ نفر بوده است که برای اولین بار در کشور با استفاده از اطلاعات موجود در پایگاه اطلاعاتی اداره کل جغرافیایی و کد گذاری پستی شرکت پست جمهوری اسلامی ایران ، با رویکرد سیستماتیک و با شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از کل استانها انتخاب شده اند . تناسب پراکنش سرخوشه های انتخاب شده با پراکندگی تعداد خانوار در نواحی مختلف پستی استان و نسبت جمعیتی شهر و روستا از مشخصات شیوه نمونه گیری بکار رفته ، می باشد. حد اقل تعداد نمونه در کم جمعیت ترین استان کشور ۲۵۰۰ نفر بوده است که معادل حد اقل نمونه توصیه شده در توصیه فنی سازمان جهانی بهداشت می باشد و بیشترین تعداد نمونه مربوط به استان تهران و بالغ بر ۱۰۰۲۰ نفر بوده است . در این نمونه گیری در پنج گروه سنی ۲۴-۱۵ ، ۳۴-۲۵ ، ۴۴-۳۵ ، ۵۴-۴۵ و ۶۴-۵۵ سال ، به تعداد مساوی زن و مرد برای شرکت در بررسی انتخاب شدند.بدین ترتیب در هر گروه سنی ۵۰۰ نفر ، شامل ۲۵۰ نفر مرد و ۲۵۰ نفر زن حضور دارند . مصاحبه ها و سنجش های جسمانی از مورخ ۱/۱۰/۸۳ تا ۱۲/۱۱/۸۳ توسط مصاحبه کنندگان دوره دیده که همگی از کارکنان دانشگاهها/دانشکده های علوم پزشکی زیر مجموعه وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی هستند انجام گرفته است. پرسشنامه این نظام ترجمه و اقتباس شده از پرسشنامه اصلی و تکمیلی رویکرد گام به گام سازمان جهانی بهداشت بود که با برخی سوالات انتخابی کامل و در یک بررسی پایلوت آزمون شد . برای ورود داده ها یک نرم افزار در برنامه Epi Info ویرایش ششم طراحی گردید و داده ها از این طریق در سطح استانها وارد رایانه شد. داده های نهایی در هر استان و در سطح کشوری پالایش گردید و توسط برنامه نرم افزاری SPSS ، پس اعمال وزن جمعیتی و برآورد استانی و کشوری وضعیت متغیر های مورد بررسی ، داده ها تحلیل و آماده گزارش دهی شد .
دستاوردها :
۱- تعیین اطلاعات وضعیت عوامل خطر مهم بیماری های غیر واگیر در جمعیت ۱۵ تا ۶۴ ساله ایرانی در سطح ملی و استانی در بررسی سال ۱۳۸۳
۲- اجرای دور دوم بررسی های استانی در سال ۱۳۸۵ : این برنامه در مرحله نهایی تحلیل داده هاست .
۳- نشر اطلاعات :
· انتشار یک جلد کتاب “گزارش کشوری وضعیت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر در جمهوری اسلامی ایران” در سال ۱۳۸۴
· انتشار ۲۸ جلد گزارش استانی وضعیت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر در سال ۱۳۸۴
· ارایه مقاله ” شیوع بیماری دیابت در ایران” در کنگره بین المللی مطالعات دیابت ، ۱۳۸۵، دانمارک
· انتشار ۲۱ عنوان مقاله از داده های نظام مراقبت در سومین کنگره پیشگیری و کنترل بیماری های غیر واگیر ، ۴ عنوان مقاله در چهارمین کنگره کشوری اپیدمیولوژی و تنظیم و آغاز فعالیتهای انتشار ۲۰ عنوان مقاله علمی بر اساس داده های سال ۱۳۸۳
· ورود اطلاعات عوامل خطر بیماری های غیر واگیر به پایگاه بین المللی سازمان جهانی بهداشت برای اطلاعات بیماری های غیر واگیر :


· استقرار پایگاه اطلاع رسانی نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر ایران :


· برگزاری سومین کنگره کشوری کنترل و پیشگیری بیماری های غیر واگیر با مضمون اصلی “مراقبت” از ۴ لغایت ۶ آذر ۱۳۸۵ که طی آن ۲۱ مقاله از اولین بررسی نظام مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر پذیرفته و ارایه شد :


· ترجمه یک جلد کتاب “اجرای رویکرد گام به گام سازمان جهانی بهداشت به مراقبت عوامل خطر بیماری های غیر واگیر”
وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی کشور ایران
مرکز مدیریت بیماریها – اداره مراقبت غیر واگیر

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:14 PM
بررسی فشار خون و عوارض هیپرتانسیون بر چشم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=e3b06c002f4a431a734cefb2d7aa8c9d
فشار خون چیست؟
فشار خون میزان نیرویی است که به جدار سرخرگها وارد می شود تا خون در سراسر بدن گردش پیدا کند. فشار خون شامل :
الف ) فشارخون سیستولیک یا ماکزیمم: زمانی است که قلب میزند.
ب) فشار خون دیاستولیک یا می نیمم: زمانی است که قلب شل می شود .
فرمول فشارخون:
مقاومت محیطی x برون دهی قلبی = فشارخون
تعداد ضربان قلب x حجم ضربه ای = برون دهی قلبی
در هر ضربه بطور متوسط ۵۰ سی سی خون از قلب خارج می شود ( حجم ضربه ای ) واگر در هر دقیقه قلب ۱۰۰ , ضربه بزند , بطور متوسط در هر دقیقه ۵۰۰۰ سی سی یا ۵ لیتر خون از قلب خارج می شود ( برون دهی ) .
فشارخون حاصل حجم ضربه ای , تعداد ضربان قلب و مقاومت محیطی ( عروقی ) می باشد و افزایش در هر کدام از اینها, فشارخون را افزایش می دهد.
مقاومت محیطی ( عروقی) x ضربان قلب x حجم ضربه ای = فشارخون
منظور از مقاومت محیطی, مقاومت عروق است که خون در داخل آن جریان می یابد , هرچقدر که از قلب دورتر شویم, مقاومت عروقی بالاتر است و در نتیجه فشارخون بالاتر است به همین دلیل فشار خون مچ پا از فشارخون دست بالاتر است.
همچنین باید در نظر داشت که افرادی که سال های زیادی است فشار خون دارند مقاومت عروقی درآنها بالا می باشد چرا که براساس قانون اهم, فشار با جریان نسبت مستقیم دارد در حالیکه با مقاومت نسبت عکس دارد . فردی که سالیان زیادی است فشار خون دارد, و جریان خون زیاد است, افزایش مقاومت محیطی به دلیل کنترل جریان خون ایجاد شده است.
هیپرتانسیون ( بیماری فشار خون)
هرگاه در ۳ نوبت متفاوت در حالت استراحت کامل فشار خون سیستول بیش از ۱۴۰ میلی متر جیوه و فشار خون دیاستول بیش از ۹۰ میلی متر جیوه باشد فرد دارای هیپرتانسیون است که خود براساس شدت شامل موارد زیر می باشد:
۱ -خفیف ( مرحله اول ) : ۹۰/۱۴۰
۲- متوسط (مرحله دوم) : ۱۰۰/۱۶۰
۳-شدید ( مرحله سوم ) : ۱۱۰/۱۸۰
انواع هیپرتانسیون
۱- هیپرتانسیون ایزوله ( منفرد) سیستولیک : در این نوع , فشار خون سیستولیک بیش از ۱۴۰ ولی فشارخون دیاستولیک طبیعی است, این فشارخون در افراد مسن شایع است.
۲-هیپرتانسیون ناشی از روپوش سفید :
توصیف کننده ی درصد بزرگی از هیپرتانسیون در افردای است که فشارخون آنها هنگامی که در مطب و توسط پزشک اندازه گیری می شود به طور ثابتی از هنگامی که در خانه و در آرامش اندازه گیری می شود بیشتر است. براساس فرضیه های فعلی۲۰ -۱۰ , درصد از بیمارانی که در مطب پزشک خود هیپرتانسیون هستند, در خارج از مطب فشار خون طبیعی دارند. فشارخون ناشی از روپوش سفید در میان افراد مسن و زنان حامله شایعتر است.
۳- هیپرتانسیون ناپایدار یا مرزی
فشار شریانی در اغلب افراد حالت نوسانی دارد, حالا چه شخص فشارخون طبیعی داشته باشد و چه هیپرتانسیون باشد. بیمارانی که به عنوان فشار خون ناپایدارطبقه بندی می شوند افرادی هستند که برخی اوقات و نه همیشه دارای فشارشریانی در محدوده ی هیپرتانسیون می باشند. این بیماران اغلب تحت عنوان هیپرتانسیون مرزی تقسیم بندی می شوند.
۴ -هیپرتانسیون تسریع شده
فشار خون دیاستول در فرد فشار خونی به ناگهان بیش از ۱۲۰ میلی متر جیوه می شود. در معاینه ی فوندوسکوپیک ( دیدن ته چشم و بررسی عروق شبکیه ) , ماکولا رنگ پریده و اطراف آن پرخون است.
۵- هیپرتانسیون بدخیم :
در این بیماری فشار خون دیاستول به بیش از ۱۴۰ میلی متر جیوه می رسد. در معاینه فوندوسکوپیک اطراف ماکولا مایع جمع شده است . یعنی از جدار شریان ها, مایع خارج شده است و فرد علائم مگس پرانی, تلوتلو خوردن , حتما تهوع و استفراغ و سردرد شدیدی دارد و اگر اورژانسی کنترل نشود, فرددچار خون ریزی مغزی و مرگ می شود.
عوارض هیپرتانسیون
به فشار خون, قاتل خاموش گفته می شود چون بدون علائم مشخصی به اندام های حیاتی بدن آسیب می رساند و فقط زمانی دارای علائم است که فرد دچار بحران فشار خون شود که در این صورت فرد دارای سردرد و در مواردی تهوع و استفراغ است. در هیپرتانسیون , قلب , کلیه , مغز و عروق در گیر می شوند.
در مورد عوارض فشار خون در هر ارگان باید به دو نکته توجه داشت:
۱- عوارض Hypertensive
2-عوارض هیپرتانسیون Arteriosclerosis ( سفت و سخت شدن سرخرگ ها)
عوارض هیپرتانسیو در قلب شامل نارسائی قلبی , ضخیم شدن جدار قلب و تنگی دریچه ی آئورت است. عوارض آرتریواسکلروزیس شامل حمله ی قلبی یا آنفاکتوس می باشد.
منظور از نارسایی قلب بیماری است که برون ده قلب پاسخگوی نیاز سلول های بدن نیست.
شایع ترین علت نارسایی قلب در دنیا فشار خون می باشد.
همچنین فشار خون باعث بسته شدن عروق کرونری قلب و ایجاد حمله قلبی می شود . باید توجه داشت که افراد مبتلا به فشارخون سه برابر دیگران درمعرض حمله قلبی هستند.
عوارض هیپرتنسیو فشار خون در مغز , خون ریزی مغزی, کما و مرگ است و عوارض آرتریو اسکلروزیس در مغز , سکته مغزی است.
عوارض هیپرتنسیو فشارخون در کلیه , بصورت نارسائی کلیه است و عوارض آرتریو اسکلروزیس در کلیه , تنگی شریان کلیه می باشد.
عوارض هیپرتنسیون فشار خون در عروق شبکیه , خون ریزی ته چشم و کوری ناگهانی است. ممکن است کوری نصف بینایی باشد که یک چشم فردکاملا می بیند ولی یک چشم فرد در قسمت داخلی دید ندارد و فقط دید خارجی دارد. عوارض, اتریواسکلروتیک در شبکیه ترومبوز ( ایجاد لخته خونی ) شریان شبکیه است.
همچنین عوارض آرتریواسکلروتیک در عروق پا باعث لنگیدن متناوب می شود.
عوارض فشار خون بر چشم
کلا می توانیم عوارض فشار خون بر چشم را به دو دشته کلی تقسیم کنیم :
۱- بالا رفتن حاد و ناگهانی فشار خون
۲- بالا بودن مزمن فشار خون
در مورد حالت اول ، یعنی زمانی که به طور ناگهانی فشار خون خیلی افزایش یابد ، اولین پاسخ بدن به صورت نازک شدن و باریک شدن شریانچه هاکوچک شبکیه و نیز برجسته شدن و تورم سر عصب بینایی بروزمینماید .در اطراف سر عصب خونریزیهای کوچک رخ میدهد که در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع فشارخون می تواند اختلال در خون رسانی شبکیه و سر عصب و نهایتا تحلیل سر عصب بینایی و افت شدید دید بیمار به طور دائمی گردد. از علائم خوب جنین حالاتی سردرد ناگهانی و گاهی عدم هوشیاری و یا حتی تشنج بیمار است . که باید فورا به مراکز درمانی مراجعه نمود و به فکر این بیماری بود .
حالت دوم که شایعتر است ، بالا بودن فشار خون به طور مزمن ا ست که عمدتا در بالغین مشاهده میشود . بسته به میزان بالای فشار خون و مدت زمانی که از آن میگذرد علائم مختلفی در شبکیه بروز میکند . اگر فشار خون در حد متوسط و کمی بالا باشد ، در شبکیه فقط باریک شدن عروق ( عمدتا شریانها ) مشاهده میشود و حالت پیچ و خم دار به خود میگیرند
در غیر این صورت عوارض تحلیل سر عصب بینایی و نابینایی شدید حاصل میگردد . در مواردیکه فشار خون بالاتر باشد ( متوسط تا شدید ) علاوه بر موارد فوق از دیواره رگهای چشم تراوشات پروتینی و چربی به خارج رخ داده که در روی شبکیه رسوب میکند . در حالات شدیدتر ( فشار خون خیلی بالا ) تمام حالات بالا به همراه پارگی کوچک و ظریف شبکیه رخ داده که منجر به خونریزیهای نقطه ای و یا شعله شمعی در روی شبکیه میگردد که بسته به مکان بروز این خونریزیها می تواند اختلال در کار کرد شبکیه و نیز افت دید بیمار گردد. در موارد فشار خونهای خیلی بالا یا مواردیکه علائم فشار خون خیلی پیشرفته باشد ، تورم و برجستگی سر عصب بینایی رخ میدهد که پیش آگهی بسیار بدی دارد و در این موارد باید به طور ا ورژانس فشار خون بیمار کنترل گردد و به حد مطلوب و مجاز رسانده شود .
در مواردیکه فشار خون متوسط تا شدید سبب بروز علائم اولیه پرفشاری در ته چشم به صورت باریک شدن شریانها و بروز تراوشات و خونریزیهای کوچک گردد ، این خطر وجود دارد که شریانچه های مزبور بر وزیدهای مجاور فشار وارد کرده و منجر به ا نسداد آنها گردند که در نتیجه آن تخلیه خون وریدی بخشی از شبکیه مختل گشته و چنا نچه این انسداد در ابتدای شریانجه مرکزی یا ورید مرکزی ته چشم صورت گیرد ، اختلال در تمامی سطح شبکیه بروز نموده و اختلال کارکرد شبکیه وسیعتر بوده و در آن ناحیه ایجاد خونریزی وسیع در سطح شبکیه می نماید .
این ا ختلال در خون رسانی و تخلیه به موقع منجر به عدم کارکرد مناسب شبکیه گشته که به مرور زمان در آن ناحیه ” ا سکیمی ” یا ” کاهش خون رسانی و تغذیه خونی لازم ” ایجاد میگردد. عارضه خطرناک در این مرحله پیدایش عروق جدید در سطح شبکیه است که در پاسخ به این اسکیمی ایجاد میشوند و با رشد این کلاف عروقی به داخل زجاجیه و با توجه به شکننده بودن عروق مزبور ، خطر خونریزی ناگهانی به داخل کره چشم وجود دارد که هم باعث افت ناگهانی و شدید بینایی گشته و هم به مرور زمان با ایجاد بافتهای نابجا ، سبب کشیدگی شبکیه و نهابنا جدا شدگی شبکیه میگردد که در این صورت عارضه بسیار وخیم تر و درمان آن مشکل تر و پرهزینه تر می باشد . در عین حال افت دید در این مرحله بسیار شدید تر میباشد و نیاز به درمان جراحی داخل چشمی دارد .
چند توصیه :
از نظر درمانی ، توصیه می شود که در هر فرد بالغ بطور طبیعی فشار خون هر چند ماه یکبار کنترل گردد و در صورت بالا بودن فشار خون ، علاوه بر درمان آن توسط پزشکی به همراه معاینه منظم ته چشم کفایت میکند .
در صورت بروز علائم ا نسدادی در وریدها یا شریانچه های ته چشم با توجه به صلاحدید چشم پزشک اقدامات تشخیصی بیشتر از جمله عکس برداری ته چشم و در صورت لزوم اقدامات درمانی با لیزر جهت از بین بردن عروق جدید و نواحی آسیب دیده توصیه میگردد.
با توجه به اینکه فشارخون در اغلب موارد بدون علامت است وندرتا در افراد مسن یا افرادیکه علائم نارسائی عروق کرونر قلب دارند به صورت درد قفسه صدری یا خستگی حین فعالیت بروز مینماید اکثر بیماران از بالا بودن فشار خون خود خبر نداشته و عمدتا بطور تصادفی و اتفاقی در طی معاینات متوجه آن میشوند . این مسئله منجر به غفلت از بیماری فوق و درمان به موقع آن میگردد .
همچنین عوارض چشمی فشار خون نیز تا مراحل انتهایی و غیر قابل برگشت آن بدون علامت است و این عامل در غفلت از عوارض چشمی و بروز اتفاقات ناگوار چشمی است بنابر این توصیه میشود که فشار خون افراد بالغ به طور منظم کنترل گردد و تمام افراد در معرض خطر فشار خون از جمله خانمهای باردار ، بیماران پیوند کلیه ، بیماران با نارسائی مزمن کلیه ، کلیه افراد سیگاری ، کلیه افرایکه با سردرد های مزمن و یا ناگهانی ، افراد بالغی که در بستگان درجه یک آنها مبتلایان به فشار خون وجود دارند ، بعضی از بیماران عروقی و نیز به همراه کنترل فشار خون ، از نظر مسائل شبکیه نیز مورد معاینه چشم پزشکی قرار گیرند . در پایان یاد آور میشویم که پیشگیری مقدم بر درمان است .
آیا مبتلا به فشارخون هستید؟ آیا می دانید که بالا بودن فشارخون علاوه بر عوارضی که در قلب، کلیه، مغز و سایر اندام ها ایجاد می کند می تواند روی چشمان شما نیز تأثیر بگذارد؟
بیماری فشارخون که بصورت فشار دیاستولی بالای ۹۰ و یا فشار سیستولی بالای ۱۴۰ میلی متر جیوه تعریف می شود باعث تغییرات گسترده و پیچیده ای در عروق بدن می شود. از آنجا که شبکیه تنها عضوی از بدن است که عروق آن بصورت مستقیم قابل مشاهده می باشد ممکن است قبل از آنکه عوارض فشارخون در سایر اعضای بدن پدیدار شود بتوان عوارض فشارخون را در رگ های شبکیه تشخیص داد. بنابراین اگر چشم پزشک فقط با معاینه چشم به شما گفت که احتمالاً مبتلا به فشارخون هستید تعجب نکنید.
فشارخون، بالا بخصوص بصورت مزمن باعث تنگ شدن تدریجی سرخرگ های شبکیه می شود که در مراحل اولیه ممکن است چندان قابل تشخیص نباشد، اما به تدریج با پیشرفت بیماری، تنگی سرخرگ ها شدیدتر می شود. (این تنگی شریان ها، در معاینه، با باریک شدن شدید شریان ها در مقایسه با وریدهای شبکیه مشخص می شود). در موارد پیشرفته تر علاوه بر تنگ شدن منتشر شریان ها ممکن است دیواره شریان در برخی نقاط بصورت موضعی دچار اسپاسیم شود و ظاهر نامنظمی پیدا کند.
در مراحل بعدی خونریزی های کوچک در شبکیه اتفاق می افتد به علاوه ممکن است موادی از داخل عروق به داخل شبکیه نشست کند و بصورت لکه های سفید روی شبکیه دیده شود. در مواردی که فشارخون شدیداً بالا باشد ممکن است علاوه بر عوارض فوق ورم سر عصب بینایی اتفاق بیافتد. (فشارخون در این حد بسیار خطرناک است و ممکن است منجر به سکته قلبی یا مغزی شود بنابراین فرد مبتلا باید به سرعت در بیمارستان بستری گردد.) البته لازم به ذکر است که این عوارض فشارخون هیچکدام تغییر محسوسی در بینایی فرد ایجاد نمی کنند به علاوه در صورت درمان مناسب فشارخون، این تغییرات به تدریج به حالت معمول بر می گردند و شبکیه ظاهر عادی پیدا می کند.
علاوه بر تغییرات فوق الذکر که معمولاً باعث کاهش دید نمی شوند، فشارخون می تواند زمینه ساز بروز انسداد شریان یا ورید مرکزی شبکیه (یا شاخه های آن ها) شود که در این حالت باعث افت دید دائمی می شود.
گرچه مهمترین تغییرات ناشی از فشارخون در شبکیه اتفاق می افتد، اما سایر قسمت های چشم نیز از این عوارض در امان نیستند مثلاً افزایش ناگهانی فشارخون بویژه در افراد جوان می تواند باعث تغییراتی در عروق و رنگدانه های مشیمیه شود که البته تأثیر خاصی روی بینایی فرد ندارد به علاوه افزایش حاد فشارخون گاهی باعث پاره شده رگ های ظریف ملتحمه و ایجاد خونریزی زیر ملتحمه می شود این خونریزی معمولاً ظرف ۳-۲ هفته خودبخود جذب می شود و نیاز به درمان خاصی ندارد.
یک نکته بسیار مهم آن است که در افراد مبتلا به دیابت وجود فشارخون بالا می تواند باعث تشدید عوارض دیابت در شبکیه (رتینوپاتی دیابتی) شود. بنابراین کنترل فشارخون در افراد دیابتی اهمیتی دو چندان می یابد.
درمان
درمان اصلی مبتلایان به عوارض چشمی فشارخون، درمان خود بیماری فشارخون است. معمولاً در صورت درمان مناسب تغییرات شبکیه پس از مدتی برطرف می گردند و درصورتیکه معاینه چشم پس از ۳-۲ ماه تکرار شود شبکیه ظاهر طبیعی خواهد داشت. معاینه شبکیه وسیله خوبی برای ارزیابی کنترل مناسب فشارخون می باشد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:14 PM
بررسی علل وقفه تنفسی در حین خواب


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=62559ce474688ffeaeb2974b0a824339
وقفه تنفسی در حین خواب
در تمام انسانها تهویه ریوی در هنگام خواب کاهش می یابد . دی اکسید کربن شریانی افزایش یافته ، عضلات حلقی شل می شوند و در نتیجه راه هوایی فوقانی باریک می گردد و مقاومت دستگاه تنفس بالا می رود .
خواب طبیعی دارای مراحلی است که به صورت چرخه ای ظهور می کند و هر مرحله با طرح خاصی از امواج نوار مغزی همراه است . یکی از این مراحل خواب توأم با حرکات سریع چشم ( REM ) است . که همراه با دیدن رؤیا بوده و مشخصه آن حرکات سریع چشم و شلی منتشر عضلات اسکلتی بجز دیافراگم و تنفس نامنظم است .
وقفه تنفسی چیست :
وقفه تنفسی ( Apnea) عبارتست از قطع کامل جریان هوا به مدت ۱۰ ثانیه یا بیشتر .
هیپوپنه ( Hypopnea ) به کاهش قابل ملاحظه جریان هوا اطلاق می شود .
در برخی موارد ممکن است وقفه تنفسی و کاهش جریان هوا ( Hypopnea ) در حین خواب طبیعی بروز کند و میزان بروز آنها با افزایش سن بیشتر می شود .
با این حال در بیماران دچار سندرم وقفه تنفسی در خواب مدت و فراوانی وقفه تنفسی به حدی افزایش می یابد که سبب انقطاع خواب می شود .
علت سندرم وقفه تنفسی در خواب چیست ؟
وقفه تنفسی در خواب به دو شکل دیده می شود .
۱ ) انسدادی :
که علت آن انسداد راه تنفسی فوقانی می باشد .
۲ ) مرکزی :
ناشی از کاهش نیروی پیش برنده تنفس بوده که ممکن است به دنبال آسیب دستگاه عصبی مرکزی ایجاد شود یا هیچ علتی برای آن پیدا نشود . ( ایدیوپاتیک )
مهمترین پیامد آن اختلال خواب می باشد که به صورت خواب آلودگی مفرط روزانه بوده و باعث افزایش خطر تصادفات وسایط نقلیه ، می گردد . از علائم دیگر می توان تحریک پذیری ، سردرد ، فشار خون بالا و افزایش میزان مرگ ناگهانی را نام برد .
بطور کلی فردی که از خواب آلودگی مفرط روزانه شکایت داشته که مانع از فعالیت روزانه او می شود بخصوص اگر فردی که در کنار بیمار می خوابد از خر و پف بلند و نفس نفس زدن وی شاکی باشد تشخیص وقفه تنفسی در خواب برای بیمار مطرح می شود .
چه عواملی باعث انسداد راه هوایی در خواب می شوند ؟
تخمین زده می شود وقفه تنفسی انسدادی در خواب در ۴ درصد مردان میانسال و مسن بروز می کند و شیوع آن در زنان کمتر است . عوامل خطرساز عمده عبارتند از چاقی و شکل غیرطبیعی راه هوایی فوقانی که ناشی از بزرگی لوزه ها ، بزرگی زبان ، زبان کوچک و کام نرم طویل و کوچکی فک تحتانی می باشد .
در چنین موقعیتهائی حتی شل شدن طبیعی عضله راه هوایی فوقانی در حین خواب ممکن است موجب انسداد کامل راه هوایی و وقفه کامل جریان هوا شود .
پس از دوره های متغیری از انسداد راه هوایی بیمار از خواب بیدار می شود ، قوام عضله به حالت قبلی بازمی گردد و راه هوایی باز می شود . این چرخه ممکن است در طول شب صدها بار تکرار شود و منجر به دورهای متعددی از وقفه تنفسی و اختلال بارز الگوی طبیعی خواب گردد
چاقی عامل مهمی در ایجاد خطر ابتلا به وقفه تنفسی حین خواب است .
چاقی و اختلالات آناتومیکی چون تنگی حلق، بزرگی قاعده زبان، افزایش بافت مخاطی ناحیه حلق، بزرگی لوزه‌ها و سیگار کشیدن برخی از عوامل مساعد کننده ابتلا به وقفه تنفسی حین خواب است .
برخی اختلالات فیزیولوژیکی مانند فقدان عملکرد طبیعی عصبی عضلانی در راه هوایی از دیگر عوامل مساعد کننده ابتلا به وقفه تنفسی حین خواب است.
مجموع دو دسته از اختلالات موجب می‌شود که راه هوایی این افراد به محض به خواب رفتن، شل شود و به علت افزایش بافتی نیز که به آن دچار هستند، راه هوایی به تدریج تنگ‌تر و در نهایت کاملاً بسته می‌شود.
سپس فشار منفی داخل قفسه سینه بالا می‌رود و لذا فرورفتگی بیشتری در بافت‌ها به وجود آمده و سیکل معیوبی ایجاد می‌شود که انسداد بیشتری در راه هوایی ایجاد و در نتیجه اکسیژن خون این افراد پایین و گاز کربنیک خونشان بالا می رود.
گاز کربنیک خون تا آنجا بالا می‌رود که مرکز تنفس این افراد را تحریک و فرد با یک بیداری شروع به نفس کشیدن کرده و مجددا خرخر می‌کند تا اینکه دوباره یک قطع تنفس بعدی اتفاق بیفتد.
افراد مذکور، مجموعه‌ای از اختلالات آناتومیکی و یا فیزیولوژیکی دارند، و ابتلا به این اختلال هرگز به یکباره اتفاق نمی‌افتد و قطعاً یک زمان شروع و یک فاز حادی دارد که طی چند هفته خودش را نشان می‌دهد.
چنانچه در این مرحله نیز، تشخیص داده نشود و به معالجه نرسد با گذشت زمان منجر به اختلالات تنفسی مزمن و مستقر می‌شود.
در این مرحله اختلال وقفه تنفسی حین خواب، عمدتاً به شکل علائم بیرونی مانند علائم عصبی روانی، قلبی عروقی و یا ریوی خود را نشان می‌دهد.
در افراد مسن ، درمان تنگی نفس به هنگام خواب (آپنه) می تواند مبتلایان را در برابر مرگ ناشی از مشکلات قلبی حفاظت کند.
در آپنه مسدود کننده راه تنفس به هنگام خواب ، تنفس شخص بارها در خواب متوقف می شود و علت آن یک انسداد در راه تنفس فوقانی است.
محققان دانشگاه سن وینسنت دوبلین اظهار می دارند برخی از افراد مبتلا به آپنه در اثر مشکلات قلبی فوت می کنند.
بعلاوه در میان این افراد وقوع بیماری قلبی عروقی ، سکته مغزی ، حمله قلبی ، فشار خون بالا نیز بیشتر است.
مسلما درمان آپنه مسدود کننده حائز اهمیت است و باید مورد توجه قرار گیرد.
سودمندی کاهش وزن برای برطرف کردن مکشلات تنفسی هنگام خواب
کاهش وزن روشی سودمند برای برطرف کردن مشکلات تنفسی هنگام خواب در افراد چاق است . نتایج بررسی های محققان حاکی از آن است که چاقی از مهمترین عوامل زمینه ساز بروز مشکلات تنفسی هنگام خواب است به گونه ای که حتی در افراد سالم نیز تنها با ده درصد افزایش وزن امکان بروزاین ناهنجاری ها تا شش برابر افزایش می یابد.
پژوهشگران دانشگاه ویسکانسین با انتشار مقاله ای در نشریه جاما اعلام کردند که بررسی ارتباط افزایش وزن و شدت بروز مشکلات تنفسی یا وقفه تنفسی هنگام خواب در ۶۹۰ بیمار بیانگر آن است که تنها با ده درصد افزایش وزن کمبود اکسیژن ناشی از مشکلات تنفسی هنگام خواب در این افراد تا م۳۶م درصد افزایش می یابد افزون بر این هر دهدرصد کاهش وزن مشکلات تنفسی هنگام خواب را تا ۲۶ درصد بهبود می بخشد

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:15 PM
مروری بر مننژیت


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=8010638a00c9d3721b10f3caae5fd903

مننژیت چیست؟

التهاب مننژ پرده هایی که سطح مغز و نخاع را می پوشانند مننژیت نامیده می شود. این بیماری به وسیله عفونت باکتریایی یا ویروسی ایجاد می شود. علائم مننژیت ویروسی خفیف هستند اما مننژیت باکتریایی می تواند جان بیمار را به خطر بیندازد.
مننژیت عبارت است از تورم و یا عفونت پرده مغز یا پوشش نخاع . نشانه های بیماری عبارتند از سردرد ، تب شدید و خشک شدن گردن .
مننژیت باکتریایی بیشتر در کودکان زیر پنج سال دیده می شود ، با این حال در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد. مننژیت ویروسی بر خلاف مننژیت باکتریال بیشتر به صورت اپیدمی و همه گیر رخ می دهد و اغلب در کودکان بالای پنج سال دیده می شود.
مننژیت به دو صورت باکتریایی و ویروسی وجود دارد که از نظر دشواری ، تفاوت بسیاری با هم دارند . مننژیت باکتریایی ، به طور معمول خطرناک تر از نوع ویروسی آن است و در موارد بسیار باعث بروز مشکلات ثانویه در مغز و سیستم عصبی می شود .
خوشبختانه وقوع هیچ یک از گونه های این بیماری رایج نیست . اگر چه امکان گرفتار شدن به مننژیت درهر سنی وجود دارد ، اما بیشتر در کودکان زیر پنج سال دیده می شود . کودکان زیر دو سال نسبت به بیماری بسیار حساس بوده و شدیدترین شکل بیماری را ظاهر می سازند .
اگر تشخیص و درمان بیماری در نخستین مراحل آن صورت گیرد ، حدود نود درصد از کودکان بهبود می یابند و تعداد اندکی دچار ضایعات دائمی در سیستم عصبی ، مانند از دست دادن شنوایی می شوند .
هنگام شیوع مننژیت باکتریایی بیشتر در فصل زمستان و مننژیت ویروسی در اواخر تابستان و اوایل پاییز است .
علل ایجاد مننژیت:
شایع ترین علت مننژیت باکتریایی در کودکان “نیسریا مننژیتیس” است ( مننگوکوک). میکروب نیسریا به طور طبیعی در مخاط بینی زندگی می کند و اغلب هیچ مشکلی را ایجاد نمی کند اما علت این که چرا در برخی کودکان سبب بروز بیماری می شود ، هنوز مشخص نشده ؛ عامل شایع دیگر هموفیلوس آنفلوانزا است که اغلب در کودکان زیر پنج سال دیده می شود.
ویروس های متعددی نیز باعث بروز مننژیت می شوند که از بین آنها ویروس آنفلوانزا ، آبله مرغان، منونوکلئوز عفونی ، و ایدز شایعتر هستند.
علائم مننژیت:
علائم مننژیت باکتریال و ویرال در برخی مراحل شبیه هم هستند. با این حال علائم مننژیت باکتریال شدیدتر بوده و در اغلب موارد به سرعت ( گاه ظرف چند ساعت ) پیشرفت می کند. در شیرخواران علائم غالباً گنگ و یا مبهم است و می تواند شامل موارد زیر باشد:
- بدحالی عمومی؛
- تب؛
- استفراغ ؛
- نخوردن غذا؛
- گریه و بیقراری؛
در کودکان بزرگتر ممکن است تمام علائم فوق به اضافه علائم دیگر دیده شود، مثل:
- سردرد شدید؛
- حساسیت و انزجار از نور شدید و صدای بلند؛
- سفتی عضلات، بخصوص عضلات گردن؛



در تمام سنین ابتلا به مننژیت ممکن است همراه با علائمی مثل گیجی، اختلال هوشیاری و گاه تشنج باشد. در برخی کودکان مبتلا به مننژیت، بثورات جلدی مشخصی به صورت نقاط مسطح صورتی یا قرمز که با فشار دست محو نمی شوند، دیده می شود. اگر کودک به طور غیر عادی بدحال است و یا حداقل دو علامت از علائم فوق در وی پدیدار شده باشد بلافاصله با پزشک مشورت کنید و یا کودک را به نزدیکترین بیمارستان برسانید.
کودک در بیمارستان بستری می شود و نخست آب نخاع وی جهت آزمایش نمونه گیری می شود و با کمک این آزمایش می توان مننژیت ویرال و باکتریال را از هم تشخیص داد و در مواردی عامل ایجاد کننده مننژیت را نیز مشخص نمود. همچنین ممکن است نمونه خون نیز جهت کشت و تعیین وجود باکتری در آن به آزمایشگاه فرستاده شود.
* علت های بیماری
باکتری های زیادی می توانند عامل بیماری باشند ، اما باکتری هایی که بیشتر باعث ابتلای کودکان به مننژیت می شوند ، شامل مننگوکوکوس ،‌ آنفلوآنزاتیپ ب یا پنوموکوکوس هستند . گونه های متفاوتی از ویروس ها ، از جمله انتروویروس ها ، می توانند موجب این بیماری شوند . مننژیت ویروسی به طور معمول خفیف بوده و کودکان پس از مدتی کوتاه ، به طور کامل بهبود می یابند .
مننژیت باکتریایی از طریق افراد بیمار و یا حامل باکتری ( در حلق و بینی ) منتشر می شود .
عامل بیماری از طریق سرفه و عطسه توسط شخص بیمار در هوا منتشر شده و تا ساعت ها معلق می ماند .
تنفس هوای آلوده موجب انتقال بیماری می شود . باکتری ابتدا در حلق و بینی تکثیر می گردد و سپس وارد خون می شود و آن گاه وارد مغز و نخاع شده و این نواحی را عفونی می سازد .
بیشتر نوزادان به دلیل این که حامل پادتن های مادری هستند ، تا سه ماهگی به مننژیت مبتلا نمی شوند . ۲۵ درصد از این کودکان برای هفته ها یا ماه ها ، باکتری عامل بیماری را بدون این که دچار بیماری شوند ، در حلق و بینی خود حمل می کنند .
این حاملان سالم ،‌پادتن هایی ایجاد می کنند که موجب مصونیت دائمی آنها در مقابل بیماری می شود . حاملان سالم می توانند عامل بیماریزا را به افراد حساس منتقل نموده و آنها را گرفتار سازند .
اشخاصی که در اثر باکتری های عامل مننژیت به نوع خفیف عفونت مجاری فوقانی تنفسی مبتلا میشوند ،‌ می توانند عامل بیماری را به دیگران منتقل کنند . جابجایی عامل بیماری از این طریق ، گاه باعث مننژیت می شود ولی در بیشتر موارد ، مجاری فوقانی تنفسی را گرفتار عفونت می کند .
در هر دو صورت پادتن ضد بیماری در بدن شخص تشکیل شده و موجب مصونیت دائمی در برابر باکتری بیماریزا می گردد .
گاهی اوقات عفونت سینوس ها ،‌ گوش میانی و عفونت های ناشی از آسیب سر ،‌ موجب ایجاد مننژیت می شوند .
مننژیت باکتریایی از هنگام آغاز علائم تا ۲۴ ساعت پس از آنتی بیوتیک درمانی ، واگیردار است .
مننژیت ویروسی نیز به وسیله افراد بیمار یا حامل ویروس منتقل می شود ولی واگیرداربودن آن کمتر از مننژیت باکتریایی است . این ویروس که به طور معمول موجب عفونت دستگاه گوارش می شود ، از طریق دهان وارد بدن شده و ممکن است تا چندین هفته پس از بهبود بیمار ، در روده او باقی بماند .
هیچ آنتی بیوتیکی برای درمان مننژیت ویروسی مؤثر نیست . ویروس موجود در دستگاه گوارش ، از طریق جریان خون وارد مغز می شود اما به طور معمول ،‌ضایعاتی در مغز ایجاد نمی کند .
نشانه های مننژیت باکتریایی
سرفه و آبریزش از بینی ، پس از دوره کمون و دو تا چهار روزه ظاهر می شود ، اما گاهی اوقات شروع بیماری بسیار سریع بوده و به سرعت گسترش می یابد و در مدت چند ساعت به گیجی و اغما منجر می شود .
کودک بیمار غالباً از سردرد شدید ، همراه با حالت تهوع و تب شکایت می کند . ممکن است گردن سفت و شخص بی قرار و خواب آلود شود . در این حالت ،‌استفراغ حالت جهنده دارد . چنانچه خواب آلودگی عمیق تر شود و تب افزایش یابد ، باید هر چه زودتر به بخش فوریتهای پزشکی مراجعه کرد .
نشانه های بیماری در نوزادان با کودکان تفاوت دارد . نوزاد مبتلا به مننژیت ، بی قرار بوده و گریه های طولانی دارد ،‌ضمن آنکه اشتهایش را از دست می دهد و گرفتار تب شدید می شود . چنین حالتی ‌ ، ممکن است با حمله ناگهانی و خواب آلودگی شدید همراه باشد .
برای پیشگیری از عوارض ثانویه مننژیت مانند ناشنوایی ، ضایعات مغزی و مرگ ،‌ باید هر چه سریعتر بیماری تشخیص داده شود و نسبت به درمان آن در بیمارستان اقدام گردد . آزمایش مایع نخاع برای تشخیص بیماری بسیار ضروری است .
نشانه های مننژیت ویروسی
نشانه های بیماری پس از گذراندن دوره کمون ( یک تا پنج روز ) می تواند به طور ناگهانی و یا به تدریج پدیدار شود . این نشانه ها شامل سردرد ،‌ تب ، استفراغ و دل پیچه است که یک یا دو روز بعد با خشکی و سفتی گردن همراه می گردد ، گاهی اوقات نیز جوش هایی در سطح بدن ظاهر می شود . کودکان مبتلا اغلب در بیمارستان بستری می شوند اما بدون آنکه آنتی بیوتیک مصرف کنند ،‌ پس از چند روز به طور کامل بهبود می یابند .
* تماس نزدیک به چه معنی است ؟
بسیاری از والدین با این پرسش رو به رو هستند که آیا می توانند برای پیشگیری از مبتلا شدن و انتقال بیماری به فرزندشان که دوستی مبتلا به مننژیت دارد ، از آنتی بیوتیک استفاده کنند ؟ به این پرسش نمی توان به طور قاطع پاسخ گفت .
در صورت وجود چنین شرایطی می توان گفت که کودک در تماس نزدیک با شخص بیمار قرار دارد :
- همخانواده و یا همخانه بودن
- همکلاس بودن
- نشستن یا ایستادن در کنار فرد بیمار حداقل به مدت یک ساعت
استفاده مشترک از سیگار ، آب و غذا
بوسیدن یا کشتی گرفتن با شخص بیمار
* نقش والدین در پیشگیری از بیماری
در صورت مشاهده علائم مننژیت ، کودک را هرچه زوتر برای معاینه نزد متخصص کودکان و یا به بخش فوریت های پزشکی ببرید ؛
چنانچه نوزاد شما ناگهان دچار تب و استفراغ شد و برای مدتی طولانی گریه و بی قراری کرد ، او را برای معاینه به نزد پزشک ببرید ؛
در صورت مشاهده تب همراه با تشنج ، در کوتاهترین زمان ممکن نوزاد را به بخش فوریت های پزشکی یا پزشک متخصص برسانید ؛
با تزریق واکسن آنفلوآنزا ، به نوزاد خود مصونیت ببخشید ؛
در صورتی که کودک شما دارای تماس نزدیک با شخص بیمار بود ، هر چه زوتر به پزشک مراجعه کنید تا در مورد ضرورت تجویز آنتی بیوتیک تصمیم بگیرد .
* اقدامات پزشکی
تجویز آنتی بیوتیک به عنوان اقدام پیشگیری کننده برای مدتی کوتاه ، در صورتی که کودک در تماس نزدیک با شخص بیمار باشد ؛
تأخیر در استفاده از روش کشت ترشحات حلق برای تشخیص قطعی بیماری . مثبت بودن کشت ترشحات گلو ، نشان دهنده این است که شخص حامل مننژیت است ولی ممکن است بیمار نباشد . بنابراین روش یاد شده نباید به عنوان نخستین روش تشخیص بیماری مورد استفاده قرار گیرد .
بستری کردن کودک مبتلا به مننژیت ، آزمایش مایع نخاع در بیمارستان طی کوتاه ترین مدت ، انجام کشت خون و ترشحات حلق و بینی ؛
تجویز آنتی بیوتیک وریدی در صورتی که آزمایش مایع نخاع نشان دهنده میزان غیرطبیعی گویچه های سفید خون باشد .
درمان
در صورت شک به مننژیت، پس از انجام آزمایش های لازم و حتی پیش از آماده شدن جواب آزمایش ها باید درمان با آنتی بیوتیک شروع شود. اگر جواب آزمایش ها مشخص کند که کودک مبتلا به مننژیت ویروسی شده، آنتی بیوتیک ها قطع می شوند و هیچ درمان دیگری به جز مسکن لازم نیست. عفونت های ویروسی معمولاً پس از ۵ تا ۱۴ روز بسته به نوع ویروس خود به خود بر طرف می شوند.
اگر تشخیص مننژیت باکتریال تأیید شود، مصرف آنتی بیوتیک باید ادامه یابد ( ممکن است در صورت لزوم برحسب باکتری تشخیص داده شده ، نوع آنتی بیوتیک تغییر کند ). همچنین ممکن است برای کودک مایعات داخل وریدی و داروی ضد تشنج تجویز شود ( در صورت وجود تشنج ). درمان با آنتی بیوتیک ممکن است تا ده روز طول بکشد.
چگونه می توان از مننژیت پیشگیری کرد؟
واکسن هایی که به طور معمول وجود دارند و استفاده می شوند کودک را بر علیه هموفیلوس و یک مننگوکوک محافظت می کنند. راه دیگری که برای محافظت فرد در مقابل مننژیت باکتریال وجود دارد، دادن آنتی بیوتیک به کسانی است که با فرد مبتلا تماس نزدیک داشته اند، بخصوص کودکان و بزرگسالانی که در یک خانه زندگی می کنند.
پیش آگهی:
مننژیت های ویروسی بندرت عارضه ای باقی می گذارند. همچنین درمان مناسب و به موقع با آنتی بیوتیک اغلب سبب بهبود کامل بیماری می شود.
در تعداد اندکی از کودکان ممکن است عوارضی مثل ناشنوایی ، تشنج و یا مشکلات یادگیری ایجاد شود. به ندرت بیماری ( حتی در صورت درمان مناسب ) به مرگ منتهی می شود.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:15 PM
آشنایی با سرطان رحم و راه های درمان آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=2c94d38498a16e60dd3328e5fa92abef
سرطان رحم
رحم یک عضو تو خالی و گلابی شکل است که در قسمت پایین شکم بین مثانه و راست روده قرار دارد . دیواره های رحم از دو لایه بافتی تشکیل شده است : لایه داخلی و لایه خارجی .
از دو گوشه بالایی رحم دو لوله ظریف ،‌ قابل انعطاف و نرم به نام لوله های رحمی به طرف دیواره جانبی لگن کشیده می شود که انتهای آن بصورت شیپور در محوطه شکم آزاد است ، عمل لوله ها هدایت تخمک آزاد شده از تخمدان و همچنین تخم بارور شده به طرف رحم است .
در زنانی که در سنین باروری هستند لایه داخلی رحم هر ماه رشد می کند و جدارش ضخیم می شود تا برای بارداری آماده شود . اگر زن باردار نشود ، بافت ضخیم شده ، همراه با خون از راه مهبل به بیرون می ریزد که این حالت را قاعدگی گویند .
تومورهای رحم یا خوش خیم هستند و یا بد خیم
تومورهای خوش خیم
مهمترین تومور خوش خیم ، فیبروم رحم است .
فیبروم ها شایع ترین تومور خوش خیم رحم هستند . این تومورها بیشتر در حدود ۴۰ سالگی پیدا می شوند . یک زن ممکن است در یک زمان چند فیبروم داشته باشد . در بیشتر موارد فیبروم علائمی ندارند و احتیاج به درمان هم ندارند ولی باید توسط پزشک کنترل شوند . بر حسب اندازه و محل تومورها ،‌ بعضی مواقع علائمی وجود دارد . این علائم عبارتند از :
خونریزی نامنظم
ترشح
تکرر ادرار
وقتی فیبروم ها سبب خونریزی شدید شوند و با فشار روی اعضای مجاور ایجاد درد کنند درمان جراحی و یا طبی انجام می گیرد . وقتی زن به سن یائسگی می رسد ، فیبروم ها کوچک می شوند و در پاره ای موارد خود بخود از بین می روند .
تومورهای بدخیم
این تومورها بافتها و اعضاء مجاور را مورد حمله قرار میدهند . این تومورها همچنین از راه جریان خون و لنف به تمام نقاط بدن منتشر می شوند . سرطان رحم به استخوانها ، ریه ها و کبد انتشار می یابد .
خونریزی غیرعادی بخصوص بعد از یائسگی ، شایع ترین علامت سرطان رحم است . خونریزی ممکن است کم یا زیاد باشد . . سرطان رحم معمولاً بعد از یائسگی ایجاد می شود و به همین سبب خونریزیهای دوران یائسگی نباید ساده تلقی شود . علائم زیر ممکن است با شروع سرطان رحم همراه باشند :
خونریزی و ترشح غیرعادی بخصوص بعد از یائسگی و یا خونریزی زیاد هنگام هنگام عادت ماهانه
اشکال و یا درد در هنگام ادرار کردن
مقاربت دردناک
درد در ناحیه لگن
علائم یاد شده در بالا ممکن است مربوط به سرطان رحم و یا سایر شرایط غیرعادی باشد ، ولی اغلب اوقات ارتباطی با سرطان ندارد .
اگر زن دچار یکی از علائم فوق شد ، ‌باید به پزشک مراجعه کند و پزشک با انجام معاینات و آزمایش های زیر متوجه بیماری خواهد شد :
معاینات بالینی و آزمایشگاهی دستگاههای ادراری ، تناسلی و گوارشی . در معاینه داخلی اگر تومور و یا تغییراتی باشد معلوم می شود .
نمونه برداری از لایه داخلی بافت رحم و بررسی آن زیر میکروسکوپ .
انجام آزمایش پاپ اسمیر ( نمونه ای از سلولهای گردن رحم و بالای مهبل جمع آوری می شود و برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می شود ) .
تمام خانمها بعد از ازدواج باید آزمایش پاپ اسمیر را انجام دهند .
علل سرطان رحم
این گروه بایستی سالانه معاینه و آزمایش پاپ اسمیر بشوند . بعد از سه بار آزمایش و یا بیشتر ، اگر نتیجه رضایت بخش بود ، زمان آزمایش بعدی با نظر پزشک تعیین می شود .
علت واقعی سرطان رحم مشخص نیست و پزشکان به ندرت می توانند توضیح دهند چرا یک زن سرطان می گیرد و دیگری نمی گیرد . آنچه واضح است این است که سرطان رحم به علت یک آسیب و یا صدمه ایجاد نمی شود ، مسری نیست و کسی از دیگری سرطان نمی گیرد . عواملی بنام خطرساز ، خطر ابتلا را افزایش می دهند .
عوامل خطرساز
سن : سرطان رحم بیشتر در زنان ۵۰ سال به بالا شایع است . خطر ابتلا با افزایش سن زیاد می شود .
درمان با استروژن : در زنانی که در دوران یائسگی برای برطرف کردن علائم این دوران و یا جلوگیری از پوکی استخوان و کم کردن خطرات بیماریهای قلبی و سکته ، استروژن مصرف می کنند ، شانس ابتلا به سرطان رحم بیشتر است . استفاده طولانی و به مقدار زیاد این خطر را افزایش می دهد .
چاقی : خطر ابتلا به سرطان رحم در زنان چاق دو برابر زنان با وزن معمولی است .
دیابت و فشار خون بالا : بعضی از دانشمندان اعتقاد دارند که دیابت و فشار خون بالا ، خطر ابتلا به سرطان رحم را بیشتر می کند .
سایر سرطانها : خطر بروز سرطان رحم در مبتلایان به سرطان روده بزرگ و پستان بیشتر است .
نژاد : خطر ابتلا در نژاد سفید بیشتر از نژاد سیاه است .
سایر موارد : نازائی ، نامنظم بودن عادت ماهانه ، یائسگی دیررس هم از دیگر عوامل خطرساز هستند .
درمان
درمان اغلب به روش جراحی صورت می گیرد و در مواردی هم از اشعه درمانی استفاده می شود . تعداد کمی از بیماران با شیمی درمانی و هورمون درمانی معالجه می شوند .
انتخاب روش درمانی به اندازه تومور ، شرایط هورمونی بیمار ، سن ، وضعیت عمومی بیمار و بخصوص درجه بندی سرطان رحم بستگی دارد . منظور از درجه بندی این است که آیا سرطان در مراحل اولیه است و فقط بافت رحم را مبتلا کرده است ویا به اعضای مجاور حمله کرده وانتشار یافته است .
روشهای درمانی
جراحی : معمولاً رحم ، لوله های رحم و تخمدانها بیرون آورده می شوند .
اشعه درمانی : اشعه درمانی مانند جراحی در واقع درمان محل ضایعه است و فقط سلولهای سرطانی را در محل ضایعه از بین می برد . این روش ممکن است همراه با جراحی باشد و یا قبل و بعد از جراحی مورد استفاده قرار گیرد .
هومورن درمانی : درمان با هورمون پروژسترون صورت می گیرد و در واقع یک درمان عمومی است که بصورت خوراکی ویا تزریقی مورد استفاده است .
شیمی درمانی : استفاده از داروها است . این داروها خوراکی یا تزریقی هستند مانند هورمون درمانی ، شیمی درمانی هم یک درمان عمومی است و در زمانی که سرطان منتشر شده است ، بکار می رود .
اثرات جانبی روشهای درمانی
جراحی : بعد از درآوردن رحم ، زن احساس درد و یا خستگی عمومی می کند . در بعضی مواقع ، تهوع ، استفراغ و اشکال در دفع ادرار و مدفوع وجود دارد . زنانی که تخمدانهای آنها با رحم برداشته می شوند ، فوری یائسه می شوند و علائم یائسگی مانند گرگرفتگی و غیره در آنها پیدا می شود .
تمایلات جنسی معمولاً بعد از درآوردن رحم تغییری نمی کند . البته بعضی از زنان ممکن است تغییر تمایلات جنسی پیدا کنند که مشاوره و حمایت و مراقبت شوهر از زن در این مواقع بسیار مفید و کارساز خواهد بود .
اشعه درمانی : اثرات جانبی بستگی به مقدار اشعه درمانی و محل ضایعه دارد . بیماران هنگام درمان بخصوص در هفته های آخر آن خسته هستند . استراحت مهم است ولی پزشکان توصیه می کنند تا جایی که امکان دارد بیماران فعالیت معمول خود را داشته باشند .
هورمون درمانی : زنانی که تحت درمان با پروژسترون هستند ممکن است زود خسته شوند و تغییراتی در وزن و اشتهای آنها پیدا شود .
شیمی درمانی : این اثرات جانبی در هر مورد متفاوت است و بستگی به مقدار درمان و نوع دارو دارد . بیماران بیشتر در معرض ابتلا به عفونت قرار می گیرند ، به آسانی خونریزی پیدا می کنند ، بدنشان کوفته و انرژی و توان آنها کم می شود و ممکن است دچار ریزش مو ،‌تهوع ، استفراغ ، کمی اشتها و زخمهای دهانی شوند. این علائم به تدریج بعد از دوره درمان از بین می روند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:16 PM
آشنایی با کمر درد و راه های پیشگیری و درمان آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=f177a03143323af05d994e6b0e4b917a
ساختمان ستون فقرات :
ستون فقرات، محور اصلی بدن انسان است و به همان اندازه در استحکام و ثبات بدن اهمیت دارد که ستون های محکم برای استحکام یک ساختمان و اعضاء دیگر از جمله سر، دستها، لگن و پاها و …. بر روی این ستون استوار هستند و ستون فقرات با طرز قرار گرفتن خود به صورت قوسهای متعدد با زوایای معین و استحکام آنها توسط دیسکهای بین مهره ای، لیگامانها و عضلات، قدرت تحمل این بار سنگین را می یابد.
لازم است بدانید که حتی اگر از نعمت داشتن دو پا نیز محروم باشید، قادر به زندگی پویا و حتی راه رفتن خواهید بود، اگر ستون فقرات سالمی داشته باشید، در واقع همه ما روی ستون فقراتمان راه می رویم نه روی پاها، بدیهی است هر چه دانش خود را در مورد ستون بدنمان افزایش دهیم، توانایی ما در حفظ سلامت آن بیشتر خواهد بود.
وظایف ستون فقرات عبارتند از :
انتقال وزن سر، گردن، اندام فوقانی و تنه به لگن
ایجاد کانالی جهت حفاظت از نخاع یا مغز الحرام
ایجاد قفسه ای محکم و استخوانی به کمک دنده ها و استخوان جناغ جهت حفاظت از قلب و ریه ها
تکیه گاهی جهت عضلات تنه و تعدادی از عضلات اندام فوقانی و تحتانی
ایجاد هماهنگی بین اعضاء و اندام های بدن
کمرد درد :
تعریف و انواع کمر درد
کمر درد یکی از شایعترین علل مراجعه بیماران به مراکز درمانی می باشد بطوریکه بعد از سرماخوردگی و ضربه های کوچک، شایعترین بیماری در انسان است. کمر درد نخستین علت مراجعه بیماران به متخصصین ارتوپدی و جراحی مغز و اعصاب و بطور کلی سومین علت مراجعه بیماران به پزشک می باشد.
درد کمر بیش از ۹۰درصد افراد را در طول زندگی حداقل یکبار دچار می سازد. و بیش از ۵۰ درصد از افراد بیش از یک مرتبه دچار آن می شوند. علل بسیار متفاوتی می توانند سبب ایجاد کمر درد شوند. تقریبا” در ۸۵ درصد از افرادی که برای کمر درد معاینه و بررسی می شوند علت خاصی پیدا نمی شود. کمر درد بعد از سرماخوردگی دومین عاملی است که سبب می گردد افراد در سرکار حاضر نشوند و نیز یکی از علل شایع ویزیت توسط پزشک می باشد بیش از ۹۰ درصد افرادی که دچار کمر درد میشوند طی ۲ ماه بهبود می یابند. طبق آمار مختلف، کمردرد، در بین بیماریهایی که باعث از کارافتادگی، ناتوانی از کار و مرخصی ناشی از آن در افراد زیر ۴۵ سال می گردند، مقام اول را دارد.
کمر درد، درد آزار دهنده ای است که شخص را از انجام کارهای روزمره اش باز داشته و به استراحت در بستر وادار می کند. بنابراین، می تواند علاوه بر مشکلات جسمی، موجب مشکلات روحی و روانی شده و اثرات منفی بر اقتصاد خانواده و جامعه بگذارد. تا حدود ۲۰ سال قبل، اکثر افرادی که برای درمان دردهای عضلانی اسکلتی به درمانگاههای فیزیوتراپی و ارتوپدی مراجعه می کردند، افراد بالای ۵۵ تا ۶۰ سال بودند و در واقع تخریب غضروف مفصلی در سنین بالا شروع می شد، ولی امروزه این سن به ۳۰ سال کاهش پیدا کرده و پزشکان شاهد مراجعه بیمارانی با سنین ۳۰ تا ۵۰ سال با دردهای گردن، زانو، کمر و مفاصل مختلف به مراکز درمانی هستند.
امروزه با پیشرفت زندگی مدرن، شیوع کمر درد نه تنها کمتر نشده بلکه زیادتر هم شده است. و عجیب اینکه حتی سرعت بالا رفتن آن، از رشد جمعیت هم بیشتر بوده است. در ایالات متحده آمریکا همین کمر درد، دومین عامل غیبت از کار بوده و معادل ۳۰ تا ۸۰ میلیون دلار در سال از تولید کم کرده! حدود ۹۰ درصد افراد در عمر خود کمر درد را یک بار هم که شده حس کرده و ۵۰ تا ۷۰ درصد مردم دوره های مکرر کمر درد را در طول زندگی شان تجربه می کنند. این آمار البته در کشورهای صنعتی بیشتر است. اما متاسفانه این درد حتی کودکان مدرسه ای را هم گرفتار می کند، بطوری که آمار نشان می دهد ۶۰درصد کودکان ۱۵ تا ۱۶ ساله هم دچار آن هستند. با تمام این احوال، از پیشگیری و درمان این درد عذاب دهنده ناامید نشوید.
بروز کمر درد در مردان ۲۵ تا ۵۵ ساله بیشتر است ولی در خانم ها بعد از ۵۰ سالگی شروع می شود. متاسفانه معاینات بالینی نمی تواند بروز کمردرد را پیشگویی کند چون زیادند افرادی که آرتروز ستون فقرات یا بیرون زدگی دیسک کمر دارند اما درد ندارند.
کمر درد از نظر ماهیت درد به سه دسته تقسیم می شود:
۱- کمر درد گذرا : دردی ناگهانی و شدید در ناحیه کمر و ناشی از انجام حرکات نامناسب و یا کشیدگی بیش از حد ستون فقرات است. هر چند که این درد گذرا است اما هیچگاه نباید کم اهمیت شمرده شود، چرا که میتواند اخطاری برای عود مجدد آن باشد و سریعا” باید جهت جلوگیری از تکرار آن اقدام شود.
۲- کمر درد حاد: یک درد حاد در ناحیه کمر است که در اثر قرار گرفتن در وضعیتهای غلط، خم شدنهای مکرر و به مدت طولانی و یا ضربه به ستون فقرات کمری ایجاد می شود. کمر دردی که کمتر از یکماه از شروع آن می گذرد را حاد می نامند. نشانه وقوع آسیب بافتی بوده و بدرجات مختلفی در فرد ایجاد ناتوانی می کند. هر چند که آسیب کوچک باشد ولی باید مراقب بود و از تکرار آن جلوگیری کرد. برای این منظور در وهله اول باید درمان علامتی جهت کنترل درد انجام شده و سپس در مورد بهبودی کامل اقدام و تمامی فعالیتهای طبیعی ستون فقرات را به شکل اولیه خود بازگرداند. البته اولین وقوع حمله حاد کمر درد، نیازی به نگرانی ندارد و لیکن باید پیامدهای آن را در نظر گرفت و هر چه زودتر برای رفع آن اقدام نمود در غیر اینصورت صدمه و جراحت شدت پیدا کرده و دوره ناتوانی ادامه خواهد یافت . به طوریکه طبق آمار، شانس بازتوانی موفق در بیمارانیکه کمر درد آنها بیش از ۶ ماه مقاومت می کند کاهش یافته و حتی پس از سه ماه مقاومت درد، وضعیت روحی و روانی بیمار تغییر خواهد کرد. پس به طور جدی با تکرار یک حمله شدید کمر درد مقابله کنید.
۳- کمر درد مزمن: کمر دردی که بیش از یکماه از بروز آن می گذرد را مزمن می نامند. کمر درد مزمن در واقع در اثر عدم درمان و یا مقاومت به درمان کمر درد حاد ایجاد می گردد. بدیهی است که درمان به موقع و مناسب درد حاد، همواره درد مزمن را به حداقل می رساند، درد مزمن کمر باید به عنوان یک علامت جدی تلقی شده و کلیه معاینات بالینی و آزمایشات پاراکلینیکی جهت بیماریهای سیستمتیک انجام گردد. به هر صورت درد کمر مستلزم یک بررسی دقیق و درمان مناسب توسط گروهی درمانگر، متشکل از پزشک، متخصص فیزیوتراپی ، متخصص روانپزشکی و…. میباشد.
انواع درد کمر :
۱- درد موضعی : درد موضعی، دردی است که در اثر آسیب وارده به ناحیه کمر ایجاد شده و در همان منطقه احساس می گردد و معمولا” فرد قادر به درک محل دقیق آن است.
۲- درد راجعه : عبارتست از دردی که از یک ناحیه به ناحیه دیگر سرایت می کند. همه کمر دردها لزوما” به دلیل ناهنجاری ستون فقرات نیستند، بلکه می توانند بدلیل ضایعات احشایی باشند که درد آنها به ناحیه کمر ارجاع می شود. در نتیجه، بررسی و معاینه بالینی دقیق این مناطق توسط پزشک ضرورت دارد.
۳- درد انتشاری : غیر از درد انتشاری عصب سیاتیک که در بالا توضیح داده شده، ممکن است درد، منشاء عصب سیاتیک نداشته باشد و از نقاط دیگر به مسیر این عصب انتشار یابد. مهمترین منشاء دردهای انتشاری عبارتند از : مفاصل بین مهره ای، رباطهای مربوطه، رباطهای خلفی که مهره های کمری را به یکدیگر متصل می کنند و بالاخره عضلات اطراف آنها و عضلات ثبات دهنده لگن.
علل کمر درد :
بطور کلی کمر درد را می توان بر حسب علت به دو دسته عمده تقسیم بندی نمود: علل مکانیکی و علل غیره مکانیکی
کمر درد مکانیکی :
شامل آن دسته از بیماریهایی هستند که در اثر و یا به واسطه یک عامل مکانیکی مانند ضربه، حرکات فیزیکی نامناسب، کم بودن قوام عضلات و یا فشار بیش از حد به ناحیه ستون فقرات کمری و در اثر بد قرار گرفتن وضع بدن در حالت نشسته و ایستاده ایجاد می گردند. این دسته از بیماریها ۹۰% از علل کمر درد را تشکیل می دهند و نکته جالب اینکه براحتی قابل پیشگیری هستند.
دو سری از عوامل می توانند سبب آسیب پذیری ستون فقرات کمری و وقوع کمر دردهای مکانیکی گردند.
الف ) عوامل پیش زمینه ای یا مستعد کننده شامل :
قرار گرفتن در وضعیت های نامناسب
کاهش تحرک در نتیجه عدم استفاده و بهبود ناکافی
استرس ناشی از کار
چاقی
ب ) عوامل آشکارساز شامل :
استفاده جدید ( New Use )
استفاده نادرست ( Misuse )
استفاده بیش از حد ( Over Use )
ضربه ( Trauma,Abuse )
علل غیر مکانیکی :
علل غیر مکانیکی شامل آن دسته از علل طبی و یا بیماریهای سیستمی هستند که در سیر بیماری به طرق مختلف ممکن است باعث کمردرد شوند و تشخیص و درمان این بیماریها تماما” به عهده پزشک معالج شما می باشد.
- شایعترین علل طبی عبارتند از : بیماریهای التهابی، بیماریهای عفونی، سرطانها، و بیماریهای متابولیکی و مسمومیت با فلزات سنگین رادیوم
- و …. که تشخیص و درمان همه آنها همانطور که گفته شد بر عهده پزشک معالج شما می باشد.
عوامل زمینه ساز برای علل طبی کمر درد:
۱- سن بالای ۴۵ سال، بخصوص در بیماریهای غیر التهابی و بیمارانیکه سابقه ای از عوامل مکانیکی را ذکر نمی کنند.
۲- کمر دردهای شبانه که با استراحت نیز بهبود نمی یابند.
۳- وجود علائم و نشانه های همراه کمر درد مانند: تب، تعریق، کاهش وزن، ضعف و خستگی مزمن که با کنترل درد نیز بیمار احساس سلامتی نمی کنند.
در بسیاری از موارد به رغم معاینه فیزیکی دقیق و انجام آزمایشات مختلف، علت مشخصی برای کمر درد پیدا نمی شود . بهتر است بدانید سیگار با کاهش سطح اکسیژن در بافت نخاع موجب تاخیر در بهبود این درد می شود. بعضی مشاغل هم می توانند انسان را مستعد ابتلا به کمردرد کنند، مانند شغل هایی که نیاز به رانندگی طولانی دارد و راننده را در معرض لرزش وسیله نقلیه قرار می دهد؛ شغل هایی که نیاز به ایستادن و نشستن طولانی دارد؛ کسانی که باید بارهای سنگین را به دفعات جابه جا کنند . بنابراین اگر شغل شما چنین حرکاتی را ایجاب می کند بهتر است بیشتر به فکر خود باشید. کمر درد علاوه بر عوامل غیر مکانیکی مانند عفونت و سرطان و….. که خیلی شایع نیستند، علل دیگری هم دارد؛ مانند گرفتگی های عضلانی ( اسپاسم ) کشیدگی و آسیب ّ رباط ها، آرتروز، فتق دیسک های بین مهره ای، پوکی استخوان و … اما فارغ از اسم های متفاوتی که این بیماری ها دارند مشکل اصلی در اغلب آنها فشار بیش از حدی است که به ستون مهره ها و اجزای دور و بر آن مانند عضلات و رباط ها وارد می آید.
عامل این فشارها زندگی پر از حرکات نامناسب است. منظور دقیقا” همان حرکاتی است که شایسته یک بدن سالم نیستند؛ مانند بد نشستن روی صندلی ، قوز کردن هنگام رانندگی، بد ایستادن و…… استفاده از عضلات کمر در حرکاتی که پیش از این انجام نمی داده اید، مانند بلند کردن یک مبل سنگین !
بطور کلی علل کمر درد عبارتند از :
تحت فشار قرار گرفتن ریشه های عصب نخاعی که به اندام تحتانی می روند .
کمر درد ناشی از کشیدگی ماهیچه ای یا رباط های کمر
درد ناشی از عفونتهای ستون مهره
درد ناشی از تومورهای ستون مهره
نشانه های درد ناشی از آسیب کمر :
دردی که امکان دارد به جلو، کناره ها یا عقب ساق پا تیر بکشد یا محدود به ناحیه تحتانی کمر باشد.
دردی که با فعالیت بدتر شود.
دردی که در شب یا در نتیجه نشستن طولانی مدت مثلا” رانندگی طولانی بدتر شود.
دردی که همراه با گزگز شدن یا ضعف در بخشی از پا باشد.
پیشگیری از کمر درد :
انجام ورزشهائی مثل شنا، پیاده روی و دوچرخه سواری با افزایش میزان تناسب و توان می توانند در کاهش ابتلا به کمر درد مفید باشند.
تقویت عضلات شکم میزان ابتلا به کمر درد و در موارد وجود کمر درد شدت آنرا کاهش می دهد.
افرادی که کار آنها مستلزم بلند کردن اجسام سنگین است یا ورزشکارانی که سروکارشان با وزنه سنگین است باید هرگز از کفشهای پاشنه بلند بمدت طولانی استفاده نکنید. حتما” از کمربندهای پهن محافظ کمر استفاده کنند. در هنگام ایستادن طولانی مدت هر از گاهی به روی یک تکیه گاه یا دیوار تکیه کنید تا از فشار بر روی کمر کاسته شود نمائید. هم تشک های خیلی نرم و هم تشکهای ست سبب کمردرد می شوند لذا از تشک مناسب استفاده کنید.
هرگز اجسامی را که برای شما سنگین هستند بلند نکنید. در هنگام بلند کردن اجسام کمر باید عمود بر زمین و نه خم شده به جلو باشد باید اجسام را در حالیکه نزدیک بدن شما هستند با زانوها بلند کنید.
بارهای سنگین :
به جای بلند کردن اجسام سنگین، از راه های دیگری مانند هل دادن برای جابه جا کردن استفاده کنید ( هل دادن بهتر از کشیدن است . )
تا می توانید از دیگران کمک بخواهید و از بلند کردن وسایل سنگین با خم کردن کمرتان خودداری کنید. بهتر است زانوهایتان را خم کرده و کمرتان را صاف نگه دارید. البته یادتان باشد که پاها را از هم کمی فاصله بدهید.
از بلند کردن یک جسم سنگین و چرخاندن کمرتان بطور همزمان جدا” خودداری کنید.
همیشه هنگام حمل اجسام سنگین، آن را نزدیک بدن نگه دارید.
قاعده نشستن:
اگر مجبورید مدت طولانی روی صندلی بنشینید بهتر است هر نیم ساعت به بهانه های مختلف از جا برخاسته و راه رفته یا به بدن خود حرکات کششی بدهید.
از صندلی مناسب با پشتی و با زاویه حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ درجه، استفاده کنید و اگر صندلی تان محافظ قوس کمر ندارد، قوس کمر را با یک بالشتک کوچک محافظت کنید.
به جای چرخاندن کمرتان حین کار، از چرخش صندلی استفاده کنید.
وسایل مورد استفاده تان را در دسترس خود روی میز بچینید تا برای استفاده از آنها مجبور به خم کردن کمرتان به جلو نشوید.
ایستادن و خوابیدن بدون کمر درد:
هنگام ایستادن خود را به جلو خم نکنید، گوش ها، شانه و لگن را باید در یک امتداد و شکم را تو نگه دارید.
اگر مجبورید مدت طولانی بایستید، یکی از پاها را روی یک پله یا چهارپایه به ارتفاع ۲۰ سانتی متر قرار دهید تا فشار کمتری به کمر وارد شود و هر ۱۰ دقیقه جای پاها را با هم عوض کنید.
بهترین حالت خوابیدن خوابیدن به پهلو در حالی است که زانوها کمی خم بوده و یک بالش کوچک بین دو زانو قرار گیرد. اگر به پشت می خوابید لازم است یک بالش زیر زانوان و یک بالش کوچک زیر گودی کمر قرار دهید.
برای خارج شدن از تختخواب ابتدا به کنار تخت بچرخید و پاهای خود را از تخت آویزان کرده، با کمک دست ها و سفت کردن عضلات شکم بنشینید.
تناسب و تعادل :
اگر اضافه وزن دارید، بهتر است برای جلوگیری از کمر درد هم که شده وزنتان را کم کنید.
کیف و کوله پشتی تان را بی جهت سنگین نکنید.
کفش مناسب و راحت با پاشنه ۳ سانتی متر یا کمتر به پا کنید.
اگر پوکی استخوان دارید با مصرف ویتامین D و کلسیم کافی طبق تجویز پزشکتان و ورزش کردن، آن را درمان کنید تا دچار شکستگی مهره نشوید.
ورزش های سبک هوازی بطور منظم با بهبود عملکرد عضلات میتواند موجب زیاد شدن قدرت و تحمل کمرتان شود. پیاده روی و شنا هم از ورزش های مناسب برای کمر درد هستند.
آیا نیازی به گرفتن عکس یا ” ام . آر. آی ” هست ؟
اکثر مردم سئوال می کنند آیا عکس برداری معمولی یا ام.آر.آی لزومی دارد؟ باید گفت همه کمر دردها نیاز به عکس برداری ندارند. در مواردی که مشکوک به صدمات استخوانی مثل سرطان هستید عکس برداری میتواند مفید باشد. ولی عکس ها صدمه به مهره ها در اثر ضربه، پوکی استخوان، صدمه به بافت های نرم عضله و رباط ها و دیسک ها را نشان می دهند زمانی که تصمیم به جراحی داریم و یا در تشخیص علت دردهای بهبود ناپذیر، انجام ” ام.آر.آی ” توصیه می شود. زیرا بر اساس آن درمان را تغییر خواهند داد.
پرستاری از بیمار و کمر درد:
میزان بروز کمر درد، در پرستاران با نوع فعالیت آنها که مستلزم بلند کردن اجسام سنگین و انجام کارهای سخت و ممتد در اورژانس است، ارتباط زیادی دارد. این میزان با محیط پراسترس کاری افزایش می یابد. بطوریکه میزان بروز حمله های حاد کمر درد در پرستارانی که در بخشهای درمانی بیمارستانی کار می کنند بسیار بیشتر از آنهایی است که معمولا” کار اداری و یا اجرایی دارند.
آمار نشان داده است، در بیمارستانهایی که کلاسهای آموزشی جهت پیشگیری و درمان کمر درد، برای پرستاران دایر گردیده، میزان بروز کمردرد، بسیار پایین بوده است. در نتیجه وجود چنین آموزشهایی جهت پرستاران زحمتکش کشور ما نیز ضروری بنظر می رسد، اما از آنجائیکه در این کتاب امکان پرداختن به این مسئله بطور مبسوط وجود ندارد، تنها به ذکر برخی از اصول اولیه آن می پردازیم.
پرستاران عزیز باید تمامی وضعیت های مناسبی را که جهت بلند کردن کشیدن و هل دادن و حمل اجسام در ابتدای این بخش توضیح داده شد رعایت کنند.
همه میزها و یا تختهای بیماران باید ارتفاع قابل تغییر داشته باشند، بطوریکه با اهرم هیدرولیکی یا الکتریکی سطح آنها بالا یا پایین برود و هر شخص با توجه به نیاز خود بتواند آن را تغییر دهد.
هنگام مرتب کردن تخت بیمار و یا تعویض ملحفه آن مواردیکه را که در مورد مرتب کردن تخت خواب توضیح داده شد، رعایت کرده و ترجیحا” دو نفری این کار را انجام دهید.
پرستاران عزیز باید طوری آموزش ببینند که بتوانند بر اساس توانائیهایشان، تجهیزات مناسب و مورد نیاز خود را جهت استفاده مطلوب در محیط کار انتخاب کنند.
محیط کار پرستاری باید از نظر شرایط روانی، سروصدا ، نور، دما، حجم و کار مناسب تا بدین ترتیب از استرس های فزآینده کاسته شود.
در خاتمه لازم به ذکر است که در برخی کشورها جهت بعضی مشاغل خاص مدرسه کمر ( Back School ) اختصاصی دایر می گردد.
( Back School ) صنعتی در بهداشت صنعتی یا مدرسه کمر در بهداشت حرفه ای و یا به عنوان بخشی از برنامه توانبخشی و … البته در این کتاب جای بحث در مورد همه آنها نیست و امید آنکه توضیحات مختصر این بخش بتواند برای خوانندگان عزیز مفید واقع شده مورد استفاده قرار گیرد.
تصحیح برخی وضعیتهای پرخطر
بلند کردن اشیاء بعد از نشستن طولانی:
برداشتن اشیاء بعد از دوره های طولانی نشستن، می تواند آسیب پذیرترین وضعیت را برای ستون فقرات کمری شما بوجود آورد. این وضعیت در مسافرتهای طولانی بسیار اتفاق می افتد. بطوریکه شما بعد از نشستن بمدت طولانی در قطار ، اتومبیل و یا در هواپیما، در حالت خمیده و دولا شده، اقدام به برداشتن و جابجا کردن چمدانهای سنگین کرده و بدین ترتیب آسیب زیادی به ستون فقرات کمری خود وارد می کنید. چنین وضعیتی می تواند آغاز گر درد کمر از همان لحظه و یا حتی صبح روز بعد باشد.
جهت پیشگیری از بروز چنین دردهایی شما می توانید بعد از بلند شدن از روی صندلی، به حالت ایستاده قرار گرفته و مطابق شکل گودی کمر را افزایش داده و بدین ترتیب، قوسهای ستون فقرات و رباطهای کمری را که تا بحال خمیده و بی حرکت قرار داشتند، به وضعیت طبیعی خود برگردانید.
غوز کردن پس از ورزش سنگین:
این یک خطر سنگین شگفت آور است که ورزشکاران بدان مبتلا می شوند. پس از یک روز کار سخت و ورزش سنگین و خسته شدن تمام عضلات پس از یک فعالیت پر انرژی مطمئنا” نیاز به یک استراحت ایده ال خواهید داشت و بدترین وضعیت، استراحت کامل روی یک راحتی بزرگ و نرم به حالت خمیده است.
بهترین استراحت پس از هر فعالیت طاقت فرسایی، خوابیدن به پشت یا دمر خوابیدن بمدت ۱۰ دقیقه است. ( دمر خوابیدن بهتر است ) .
حالت دیگر این است که مطابق شکل به پشت خوابیده و برای مدت ده دقیقه پاهای خود را روی یک صندلی قرار دهید. همیشه با برگرداندن قوسهای ستون فقرات به حالت طبیعی می توان از بروز چنین دردهایی جلوگیری کرد.
ایستدن طولانی، یک وضعیت خطر است چرا که پس از مدتی عناصر حمایت کننده ستون فقرات ( عضلات و لیگامانها ) که خسته شده و قدرت حفظ قوسهای طبیعی ستون فقرات را نخواهد داشت. این وضعیت منجر به افزایش قوس کمری و بروز کمر درد می شود.
درمانهای رایج کمر درد:
درمانهای دارویی : درمانهای دارویی شامل داروی اختصاصی برای نوع بیماری و در صورت لزوم تجویز مسکن جهت درمان علامتی درد است. همانطور که گفته، هدف اصلی در درمانهای دارویی، درمان علت بیماری است و چنانچه علت بیماری قابل درمان نبوده و یا جزو علل مکانیکی کمردرد باشد، دارو را می توان به صورت مسکن تجویز نمود که بهتر است غیر استروئیدی و بدون کورتون باشد. بدیهی است در چنین مواردی استفاده از مسکن می تواند به طور موقتی باشد و انجام روشهای فیزیکی مانند فیزیوتراپی و تمرینات درمانی حتما” ضروری است.
درمانهای فیزیکی :
برای معالجه برخی از بیماران مبتلا به کمردرد، علاوه بر درمانهای علامتی توسط داروهای مسکن، لازم است درمانهای فیزیکی نیز انجام شود.
این درمانها، تنوع زیادی دارند و از روشهای بسیار قدیمی کمردرد مانند طب سوزنی ( از چین ) و ماساژ ( از فرانسه ) تا متدهای جدید فیزیوتراپی توسط دستگاههای پیشرفته را شامل می شوند.
برخی از روشهای فیزیوتراپی در درمان کمردرد عبارتند از :
-حرارت درمانی: گرم کردن و یا سرد کردن عضو دردناک جهت کنترل درد از دیرباز توسط بشر استفاده می شده است. گرما درمانی امروزه به دو صورت سطحی ( برای پوست ) و عمقی ( برای مفاصل و یا عضلات ) توسط دستگاههای پیشرفته فیزیوتراپی انجام می شود.
الکتریسیته درمانی: به تجربه ثابت شده است که طول موج و فرکانسهای خاصی از جریان برق در کنترل درد، ترمیم رخم، تقویت عضلات و بسیاری موارد دیگر موثر بوده و امروزه دستگاههای پیشرفته الکتریکی به این منظور طراحی شده اند.
مانیپولاسیون : این روش که در بین عامه مردم به نام جا انداختن شناخته شده است، در مواردیکه انحراف کوچکی در ستون فقرات ایجاد شده باشد، مورد استفاده قرار گرفته و آن را اصلاح می کند. مانتیپولاسیون حتما” بایستی توسط پزشک متخصص و یا متخصص فیزیوتراپی آموزش دیده انجام گردد، در غیر این صورت بسیار خطرناک بوده و ممکن است سبب آسیب به نخاع شده و یا افرادی که مبتلا به پوکی استخوان هستند سبب ایجاد شکستگی مهره ها شود.
لیزر درمانی: استفاده از لیزرهای کم توان نظیر لیزر آرگون هلیم و یاقوت با هدف کاهش درد افزایش روند ترمیم زخم ها، کاهش التهاب و بسیاری از موارد دیگر موثر بوده و امروزه توسط فیزیوتراپیست ها استفاده می شود.
آب درمانی: شامل یکسری حرکات ورزشی داخل آب می باشد و از آنجائیکه در این وضعیت بیمار درد کمر را کمتر احساس می کند بسیار مفید است.
تمرینات درمانی :
یکی از مفیدترین روشهای درمانی کمر درد است و در صورت استمرار بطور موثری از عود کمر درد نیز جلوگیری می کند. تمرینات درمانی انواع مختلفی دارند و بسته به محل درد علت درد و وضعیت ستون فقرات ( از جمله میزان انحناهای آن ) نوعی از تمرین قابل توصیه است.
درمانهای ارتوپدی:
درمانهای ارتوپدی فنی شامل یکسری ابزارهای کمکی است که توسط کارشناس ارتوپدی فنی جهت بیمار ساخته می شود.
مانند: کرستهای ستون فقرات ( کرستهای کمر و گردن ) که بطور شایع استفاده می شوند. این وسایل می توانند بطور موقت در کاهش درد و اسپاسم عضلات مفید باشند ولی استفاده طولانی مدت و مستمر آنها مضر است و سبب آتروقفی ( لاغر شدن ) عضلات حمایت کننده شده و پس از مدتی نتیجه معکوس می دهد.
درمان جراحی :
درمان جراحی، آخرین روش جهت کنترل درد ستون فقرات و آنهم در شرایط خاصی می باشد و در شرایط معمول به هیچ وجه قابل توصیه نیست. طبق آمار، امروزه در مورد فتق دیسک بین مهره ای تنها در ۱۵-۵ درصد موارد جراحی توصیه می شود که شامل موارد زیر است:
دردر بیمار آنقدر شدید می باشد که با استراحت بهبود نیافته و به دارو جواب ندهد و موجب اختلال جدید در فعالیتهای روزمره و یا اجتماعی بیمار گردد.
بیماری طوری پیشرفت نماید که منجر به فلج اندام، اختلالات حسی و یا بی اختیاری ادرار باشد.
در حال حاضر ۹۵-۸۵ درصد دیسکهای کمری بدون جراحی و با روشهای درمانی که قبلا” توضیح داده شده بهبود می یابند.
نکته قابل توجه این است که جراحی، درمانی قطعی دردهای کمری ناشی از دیسک نمی باشد و پس از آن، انجام تمرینات درمانی و در بعضی شرایط استفاده از روشهای فیزیوتراپی جهت کاهش درد ضروری است.
سائیدگی و درد مفاصل ( آرتروز )
سائیدگی مفاصل شایع ترین علت درد و ناتوانی در افراد مسن و شایع ترین بیماری مفصلی است. در خانم ها سائیدگی مفاصل زانو و دست و در مردان سائیدگی مفصل لگن شایع تر است.
علایم ساییدگی مفصل در خانم ها شایع تر است. افراد چاق بیشتر از سایرین دچار سائیدگی مفصل زانو می شوند.
دیابت، فشارخون بالا و افزایش اسیداوریک خون نیز باعث افزایش احتمال سائیدگی مفصلی می گردند. سائیدگی مفصلی معمولا” خود را با درد نشان می دهد که با افزایش میزان سائیدگی ، مقدار درد بیشتر می شود. سپس درد مفاصل باعث ضعف عضلانی و درد در عضلات مربوط به آن مفصل می شود. در صورت تقویت عضلات، این درد کاهش می یابد. برخی از بیماران از خشک بودن بدن و مفاصل بعد از بیدار شدن از خواب شکایت می کنند، اما معمولا” خشکی بدن کمتر از نیم ساعت طول می کشد.
پیشگیری از آسیب های مفصل زانو:
به گفته متخصصان مفصل زانو مهم ترین مفصلی است که وزن بدن را تحمل می کند از این رو کاهش وزن موثرترین راه پیشگیری و درمان آسیبهای وارده به این بخش از بدن است.
دکتر ” محمدرضا هادیان ” عضو انجمن فیزیوتراپی ایران و استاد دانشگاه، در این باره به خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران ( ایسنا ) واحد علوم پزشکی ایران، گفت: مفصل زانو در تمام فعالیت های انسان مانند ایستادن، راه رفتن و حتی نشستن در معرض فشارهای مکانیکی زیاد که ناشی از وزن، حمل بار و حتی ماندن در یک موقعیت ثابت است، قرار دارد.
وی ادامه داد: بعنوان مثال فشار وارد بر مفصل زانو در هنگام بالا رفتن از پله ها معادل سه برابر وزن بدن و در هنگام پایین آمدن هفت تا هشت برابر وزن بدن است از این رو کاهش وزن برای حفظ سلامتی مفاصل به خصوص مفاصل زانو بسیار با اهمیت است.
دکتر هادیان، بی تحرکی را نیز خطری جدی برای مفاصل عنوان و تصریح کرد: برخی به غلط بر این باورند که فقط با حذف فشار بر روی مفصل و ثابت نگه داشتن آن مشکل حل می شود در حالی که عدم تحرک مناسب خود خطری جدی برای بروز بیماری های مفصل همچون آرتروز است چرا که تغذیه مفصل از طریق تحرک انجام می شود.
وی نحوه نشستن به صورت چهارزانو، چمباته زدن و استفاده از توالتهای ایرانی را از جمله موارد تشدید کننده آسیب های مفصلی دانست و گفت: تبعیت از این روش های غلط زندگی، افراد را در سنین پایین مستعد ابتلا به آسیب های مفصلی می کند.
دکتر هادیان در پایان تصریح کرد: مطالعات نشان داده است، علاوه بر کاهش وزن با تغذیه مناسب و انجام ورزش های مناسب می توان به پیشگیری و درمان آسیب های مفصلی کمک کرد.
توصیه هایی برای درمان آرتروز :
وزن بدن باید کم شود.
استفاده از گرما باعث کاهش درد می شود. برای این کار می توان از کیسه آب گرم استفاده کرد. اگر استفاده از گرما ممنوعیت خاصی نداشته باشد، می توان از روشهای زیر استفاده کرد:
الف ) قرار دادن مفصل مبتلا در آب گرم ۴۰-۳۸ درجه سانتیگراد و ماساژ آرام آن .
ب ) استفاده از دوش آب گرم .
ج ) قرار دادن کیسه آب گرم درون یک حوله و استفاده از آن بر روی اندام مبتلا به درد.
باید توجه کرد که در برخی از بیماری ها استفاده از کیسه ی آب گرم بسیار مضر است و قبل از استفاده از آن حتما” باید با پزشک مشورت کرد. همچنین کیسه آب گرم نباید بر روی اندام مبتلا قرار داده شود. از گذاشتن آن در زیر اندام یا خوابیدن بر روی آن نیز باید خودداری شود.
۳- از کفش مناسب استفاده شود.
۴- از دو زانو و چهار زانو زدن و ایستادن طولانی مدت خودداری گردد.
۵- از بالا و پایین رفتن از پله ها تا حد ممکن اجتناب شود.
۶- به جای نشستن روی زمین، از صندلی استفاده شود.
۷- ورزش: انجام برنامه ورزشی و تقویت عضلات می تواند به اندازه داروهای ضد درد در درمان سائیدگی مفصلی موثر باشند.
بی حرکتی می تواند باعث بدتر شدن سائیدگی مفصلی گردد. لذا نباید نگران سائیدگی مفصل در اثر انجام فعالیت های توصیه شده توسط پزشک بود. انجام اشتباه حرکات ورزشی باعث بدتر شدن علائم و درد می گردد.
مراقبت از زانوها:
زانو، اندام های حساس و مهم بدن است که در پیاده روی و انواع ورزشها نقش حساسی داشته و سلامت و قوت آن، ما را در انجام کارهای روزمره و انجام انواع ورزش توانمند می سازد. مفصل زانو مهمترین مفصلی است که وزن بدن را حمل می کند. از این رو تمام فعالیتهای انسان مانند کار سنگین، کمر تحرکی و افزایش وزن می تواند آسیب زیادی به این قسمت بدن وارد آورد. فشار وارده به زانوها در موقع بالا رفتن از پله ها ۳ برابر وزن بدن و در موقع پایین آمدن از پله ها ۸-۷ برابر وزن بدن می باشد از این رو کاهش وزن برای حفظ سلامتی مفاصل به ویژه مفصل زانو اهمیت زیادی دارد. بنابر این گزارش بی تحرکی نیز خطر جدی برای مفصل زانو می باشد. برخی معتقدند که با بی تحرکی و ثابت نگهداشتن زانو و همچنین حذف فشار از روی آن می توان به حفظ سلامت زانو کمک کرد در حالی که بی تحرکی خطر جدی برای بروز بیماریهای مفصل و آرتروز است. زیرا تغذیه مفصل از طریق تحرک تامین می شود. لازم به ذکر است که نحوه نشستن بصورت چهارزانو عامل تشدید کننده مهمی در تخریب غضروف مفصلی بشمار می آید در حالیکه کاهش وزن همراه با تغذیه و انجام ورزشهای مناسب می تواند به پیشگیری و درمان آسیبهای مفصلی کمک کند.
نکاتی چند برای مراقبت از زانوها :
- زانوها نیاز به حرکت دارند. تحرک ، به تغذیه مفصل، حفظ قدرت عضلانی و دامنه حرکتی زانو کمک می کند.
- اگر به کارهایی اشتغال دارید که ناگزیرید برای مدتی طولانی روی صندلی بنشینید، ساعتی یک بار از جای خود برخیزید و پنج دقیقه راه بروید. همچنین هنگام نشستن می توانید پاشنه های پا را از روی زمین بلند کنید یا زانوها را صاف نگه دارید.
- افرادی که ناچارند مدتی طولانی بایستند، ساعتی چند بار زانوهای خود را خم کنند. همچنین توصیه می شود که در طول روز، چند بار روی پاشنه پا بایستند و چند قدم راه بروند. این افراد به منظور پیشگیری از زانو درد، باید از روشهای تقویت کننده زانو استفاده کنند.
- بیمارانی که برای مدتی طولانی بستری بوده اند و قادر به راه رفتن نیستند، باید در طول روز حداقل سه بار انقباضات یا ورزش های ایستایی زانو را انجام دهند.
- هنگام خوابیدن به صورت طاق باز، بالش را زیر زانوهای خود قرار دهید. چنانچه به پهلو می خوابید، بین زانوها بالشی قرار دهید، اما اگر عادت دارید که بر شکم بخوابید، ( که عادت نادرستی است و از منظر اسلام نیز مکروه می باشد ) بالش را زیر ساق ها بگذارید.
با انجام منظم ورزش های تقویتی و کششی، قدرت عضلانی و انعطاف پذیری بافت های اطراف مفصل را بهبود ببخشیده و از بروز ضایعات زانو پیشگیری نمایید. همچنین سعی کنید حرکات زانو را در دامنه کامل انجام دهید. این کار به حفظ دامنه کامل حرکتی مفصل کمک می کند.
ورزش های زانو را ابتدا با تعداد کم ( پنج بار ) و دو بار در طول روز شروع کنید و با بهبود وضعیت جسمانی، تعداد و دفعات تکرار آن را افزایش دهید.
- توصیه می شود که در مراحل ابتدایی، در هر جلسه یک حرکت ورزشی انجام دهید و اگر حرکتی موجب ناراحتی شما شد، از انجام آن خودداری کنید.
- از انجام ورزش هایی که موجب درد، ناراحتی و تورم زانو می شود، خودداری کنید، اما باید درد مفصلی و درد عضلانی که در مراحل اولیه تمرینات ورزشی بروز می کند، تمایز قائل شوید. دردهای عضلانی معمولا” بطور تاخیری، یعنی چند ساعت پس از انجام تمرینات بروز می کنند. این دردها، به مرور زمان با تداوم برنامه ورزشی از بین می رود.
- اگر افزایش وزن دارید، با برنامه های مناسب ورزشی و غذایی، وزن خود را کاهش دهید. به خاطر داشته باشید که کاهش وزن موجب کاهش فشار وارده بر مفصل می شود.
- از انجام اعمالی نظیر بلند کردن اجسام بسیار سنگین و حمل بار به مدت طولانی اجتناب کنید، زیرا این کار فشار زیادی بر زانوها وارد می سازد. اگر ناگزیر به حمل اجسام سنگین هستید، عضلات زانو را با ورزش تقویت کنید و بین فعالیتهای خود، زمانی را به استراحت اختصاص دهید.
گرفتگی ناگهانی عضلات هنگام پیاده روی
اگر بعد از ۵ دقیقه پیاده روی یا بیشتر، عضلات ساق پای شما دچار گرفتگی و درد شد، ولی سایر اوقات اینگونه نبود، نشان می دهد شما دچار لنگی پا بصورت متناوب هستید که در اثر نرسیدن خون کافی به پاها اتفاق می افتد.
هنگام پیاده روی، اگر سرخرگ هایی که خون را به سمت پاها می برند، دچار گرفتگی شوند، دیگر نمی توانند مقدار زیادی خون را به سمت پاها عبور دهند و در نتیجه عضلات ساق پای شما دچار آسیب و درد می شود.
هنگام پیاده روی، عضلات پاهای شما نیاز به مقدار زیادی خون دارند. بنابراین اگر سرخرگ هایی که خون را به سمت پاهای شما می برند، دچار گرفتگی شوند، دیگر نمی توانند مقدار زیادی خون را به سمت پاها عبور دهند و در نتیجه عضلات ساق پای شما دچار آسیب و درد می شود.
برای بهبود گرفتگی عضلات پا، آنقدر پیاده روی کنید تا عضلات پای شما درد بگیرد، سپس استراحت کنید و بعد از برطرف شدن درد، مجددا” پیاده روی را شروع کنید. همچنین بایستی مصرف چربی را کاهش دهید.
اگر ۶ هفته بطور منظم و با برنامه ورزش کنید، می توانید بدون احساس هیچ دردی، سه برابر حالت عادی پیاده روی کنید. ولی افرادی که علی رغم این ۶ هفته ورزش منظم، باز هم دچار گرفتگی و دردساق پا می شوند، حتما” دچار گرفتگی سرخرگ ها در سایر قسمتهای بدن خود هستند، بنابراین قبل از شروع برنامه ورزشی نزد پزشک بروید تا از سلامتی خود مطمئن شوید.
برای بهبود این حالت، آنقدر پیاده روی کنید تا عضلات پای شما درد بگیرد، سپس استراحت کنید و بعد از برطرف شدن درد، مجددا” پیاده روی را شروع کنید. همچنین بایستی مصرف چربی را کاهش دهید. حتی ممکن است برای کاهش کلسترول ( چربی ) خون نیاز به مصرف دارو داشته باشید.
آسیب های عضلات پشت ساق پا شایع است و می توانند هر فردی از جمله نوجوانان، ورزشکاران و سالمندان را مبتلا کنند. این آسیبها اغلب افرادی را گرفتار می کنند که قبل از ورزش و فعالیت شدید بدنی، بدن خود را گرم و آماده نمی کنند.
جراحان ارتوپدی معتقدند بهترین راه برای محافظت از عضلات بدن این است که قبل و بعد از ورزش، بتدریج و با ملایمت عضلات را تحت کشش قرار دهیم. تحت کشش قراردادن عضلات ساق پا و پا ، علاوه بر کمک در پیشگیری از صدمات آنها، خطر آسیبهای کمر را نیز کاهش می دهد. برای انجام این کار بر روی زمین بنشینید و یک ساق پایتان را به حالت کشیده قرار دهید کف پای دیگرتان را بر روی سطح داخلی ساق پای کشیده قرار دهید اندکی به جلو خم شوید و در حالی که پنجه پای کشیده تان را به آرامی به طرف بالا نگه داشته اید آنر با انگشتان دست لمس کنید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:17 PM
ریزش مو ( علل ، راه های پیشگیری ، درمان )


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=81868de0b111fb496f26ee4d6451de80
ریزش مو در میان تمام انسان ها به درجاتی اتفاق می افتد و اگر چه این روند تا میزان زیادی فیزیولوژیک تلقی می شود، ولی به علت نقش قابل توجه ای که مو در زیبایی انسان و در روابط وی بازی می کند، غالباً باعث می شود که افراد در جستجوی درمان این روند طبیعی برآیند.
طاسی سر که تا کنون مطالعات وسیعی در مورد آن صورت گرفته نوعی بیماری ارثی محسوب می شود که بیشتر در مردان بروز می کند.
به هر حال باید توجه داشت که هم زنان و هم مردان می توانند با نازک شدن تارهای مو که یکی از مهم ترین عوامل در ریزش موهای سر محسوب می شود در معرض ابتلا به ریزش های شدید مو قرار بگیرند. این بیماری که ممکن است در سنین مختلف بروز کند با استفاده از روش های درمانی که هم اکنون موجود می باشد می تواند درمان شده و یا بهتر از حالت کنونی شود.
همه ما هر روزه تعداد زیادی از موهای خود را از دست می دهیم، اما ریزش موی بسیار شدید و شرایط نامطلوب موهای سر می تواند به عنوان نشانه ای برای طاسی به حساب آید.
طاسی معمولی مو یا آلوپسی آندروژنتیک (AGA) شایعترین علت کم شدن موها است که در هر دو جنس زن و مرد رخ می دهد و با مینیاتوری شدن فولیکول های مو و کوتاه شدن فاز رشد مو مشخص می شود. لازم به ذکر است که موهای سر سه مرحله مشخص را طی می کنند. اول فاز آناژن یا رشد مو است که ممکن است بین ۲ تا ۶ سال طول بکشد و حدود ۹۰ درصد موهای سر بطور طبیعی در این مرحله قرار دارند. مرحله بعدی فاز کاتاژن است که حدود یک درصد موها را شامل می شود و حدود سه هفته طول می کشد و بعد مرحله استراحت مو یا مرحلة تلوژن است که حدود سه ماه به طول می انجامد. تغییر در درصد موها در مراحل مختلف یکی از علل ریزش مو به حساب می آید.
تاثیری که ریزش مورد در افراد میگذارد کاملاً متفاوت است. برخی به راحتی آن را می پذیرند، در حالیکه بسیاری هم از آن وحشت زده و نگران می شوند طوریکه از هر دارویی برای مداوای آن استفاده می کنند و کم نیست مواردی که این مداواها بسیار گران و بی اثر هم هستند.
ساختمان مو
در پوست سر یک فرد معمولی ۱۰۰ هزار تار مو، در افراد با موهای قرمز ۹۰ هزار، در افراد با موهای شکی ۱۱۰ هزار و افراد با موهای بلوند ۱۵۰ هزار تار مو موجود میباشد.
درسـر بچـه در هــر سانتی متر مربع سر ۱۱۰۰ پیاز مو وجود دارد کـه ایـن تعـداد در سـن ۲۵ ســالگی به ۶۰۰ و در سن۳۰ الـی ۵۰ سـالـگـی بـه ۲۵۰ الـی ۳۰۰ تـار ـو کـاهــــش مـییابد. از هر پیاز مو در حدود ۲۵ تار مو (پس از ریزش تـارمو قبلی) در طول حیات فرد رویش ی کند که هر کدام از آنها سالها باقی می ماند.
مو از پروتئـیـنـی بـنـام کـــراتین تشکیل یافته است این همان ماده ای است که سـازنــدهپر پرندگان، ناخن، سم و چنگـال حیوانات می بـاشد. خودکـراتـیـن عـمدتـا از اسـیـد آمــینه سیستئین (CYSTEINE) تشکیل یافته است.
همـچنین مـو حـاوی رنـگدانه مــلانین میباشد. دو نوع ملانین در مو تولید میـگردد یکی اوملانین (EUMELANIN) که جاد کننده رنـگ قـهوه ای و مشــــکی است و فئوملانین (PHAEOMELANIN) که ایجاد کننده رنگ قرمز می باشد. تـرکـیــب این دو دو نوع رنگدانه رنگهای متنوع مو را پدید می آورند. قطر مو ۰٫۱ میلی متر می باشـد. مو بطور متوسط در روز ۰٫۳۵ میلی متر و در ماه ۱ سانتی متر رشد می کـــند.
رشد مو در تابستان از زمستان بیشتر بوده و همچنین رشد مو در مردان انــدکی سریعتر از زنان میباشد. حداکثر طول مو در سر ۷۰ الی ۹۰ سانتی متر میباشد. در بـــدن انسان ۳ نوع مو رشد میکند:
۱- لانوگو (LANUGO): موی نازک، بی رنگ و فاقد مغز میانی که کرک مانند بوده و تمام بدن جنین را در رحم میپوشاند اما یک ماه پیش از بدنیا آمدن کودک این موها ریزش پیدا میکنند.
۲- ولوس (VELLUS): تمام سطح پوست بدن جز کف دست و پا و لبها را پوشانده.این مو نیز کرک مانند بوده و فاقد رنگدانه است.لطیف، نرم و نازک و فاقد مغز میانی میباشد.
۳- ترمینال (TERMINAL): موهای بلند و ضخیم و زبری می باشند که ابــروهـــا، مـوی سر، مژه ها، ریش و سبیل و موهای نواحی تناسلی را تشکیل میدهد.
در بدن موهای ولوس قادر به تبدیل به موهای ترمینال میباشند ( بـا تـحریک هورمونهای مردانه).استحکام موی شما به پروتئین کراتین بستگی دارد. یک تار مو میتواند تا ۲۵ درصد طول طبیعی خود یش از آنکه پاره گردد کشیده شود. ایـن مـقـدار در تــار مــوی خیس به ۵۰ درصد میرسد!
هر تار مو پیش از آنکه پاره گردد قادر به تحمل ۱۰۰ گرم بار می بـاشد به عبارتی اگر مـوهای سر را بریده و بصورت طناب درآوریم آن طنـاب قـــادر به تحمل ۱۰ تن بار خواهد بود! استحکام موی سر شما برابر با استحکام یک مفتول مسی بـــا قطر برابر با تار مو میباشد! مراحل رشد مو به قرار زیر است:
۱- مـرحله رشد فعال و یا آناژن (ANAGEN):دراین مرحله سلولهای فولیکول مرتبا رشد کرده و تقسیم شده و شاخی میـگردند و ساقه مـو را
تشکیل میدهند.
۲- مـرحله انتقالی و یا کاتاژن (CATAGEN):در ایـن مــرحـــله رشد مو کند شده و مو به ۶/۱ طول خود چروکیده میشود.
۳- مرحله ریزش مو و یا تلوژن (TELOGEN): در ایـن مرحله رشد مـو مـتـوقف شده و ارتباط قاعده فولیکول با مو سست شده و در اثر فشار تار موی جدید در حال رشد، تـــار موی قدیمی میریزد. این مرحله، مرحله استراحت مو نیز نامیده میگردد.
مرحله آناژن معمـولا در سر ۶ سـال به طـول مـی انــجامد و ۸۵ درصد موهای سر در این مرحله قرار دارند.مـرحـــله کاتاژن در موهای سر در حدود ۱۰ روز بطول می انجامد و تنها ۱ درصد مـوهـای سر در این مرحله قرار دارند
مرحله تلوژن در موهای سر معمولا ۱۲ هفته بطول می انجامد و ۲۵ درصد مـوهــای سر در این مرحله قرار دارند.
دوره سیکل کامل رشد و ریزش مو حدود ۳ الی ۴ سال به طول می انجامد اما این مدت برای مژه ها ۴ ماه است. مدت رشد و استراحت موهای نواحی دیـگر بـدن بـــه قــرار زیر میباشد:
۱- ابـرو: مـدت اسـتـراحـــت: ۱۲ هفته/ مدت رشد: ۸-۴ هفته/ تـعـداد پـیـاز مــو در هــر سانتیمتر مربع پوست: ۳۵۰ / سرعت رشد در روز: ۰٫۶۱ میلی متر
۲- ریش صورت: مدت استراحت: ۱۰ هفته/ مدت رشد: ۱ سال/ تـعداد پــیـاز مو در هر سانتی متر مربع: ۵۰۰ در چانه و ۸۰۰ در گونه/ سرعت رشد: ۰٫۳۲ میلی متر
۳- سبیل: مدت استراحت: ۶ هفته/ مدت رشد: ۱۶ هفته/ تعداد پیاز در هر سانتیــمـتر مربع: ۵۰۰/ سرعت رشد: ۰٫۳۸ میلی متر
۴- زیر بغل: مـدت اسـتـراحــت: ۱۲ هفـتـه/ مـــدت رشد: ۱۶ هفته/ تعداد پیاز مو: ۶۵ / سرعت رشد: ۰٫۳ میلی مترژ
۵- موهای پا: مدت استراحت: ۲۴ هفته/ مدت رشد: ۱۶ هفته/ تـعـداد پـیـاز مــو: ۶۰ / سرعت رشد: ۰٫۲۱ میلی متر
۶- موهای نواحی تناسلی: مدت استراحت: یک هفته/ مدت رشد: چندین ماه/تعداد پیاز مو: ۷۰ / سرعت رشد: ۰٫۳ میلی متر
علت آن کـه موهای سر همواره در حال رشد می بـاشـد امـا مثـلا مـوهـای ابرو تا اندازه مشخص بلند میگردد، در کنترل ژنتـیـکی آنهـا بـوده کـه مـدت زمـان آنـاژن و تلوژن آنها را تعیین می کـند. مثلا در موی سر در آن واحد ۸۵ درصد موها در حال رشد بوده و تنها ۱۳ درصد مـوها در حال استراحت میباشند. اما در ابرو تنها ۱۰ درصد موها درحال رشد و ۹۰ درصد موها در حال استراحت هستند.
ریزش ۵۰ الی ۱۰۰ تار مو از موهای سر در روز طبیعی میبـاشد. شـکل مو و یا صاف و یا مجعد بودن مو به ۲ عامل بستگی دارد:
۱- جهتی که تارهای مو از فولیکول و پوست سر خارج میگردد.
۲- شکل خود فولیکول. هنگامی که سطح مقطع تار مو گرد یاشد و مـو عمود بر پوست سر بروید موها صاف میشوند. هـنگامی که سطح مقطع تار مو بیضی شکل و با اندکی زاویه از پوست سر خارج می گردد، موها موج دار می شـوند. هنگامی که سطح مقطع موها بیضی کشیده باشد و با زاویه تیزی از پوست سر برویند موها مجعد میشوند.
در انسان پیاز یا فولیکول مو به دو دسته تقسیم می شود
۱ ) موی کرکی : در سراسر پوست بدن به جز کف دست و پا این نوع مو دیده می شود.
۲ ) موی انتهایی یا ترمینال : در قسمت سر و بعضی قسمت های دیگر بدن دیده می شود. این نوع مو زبر و خشن است.
رشد مو دارای دوره های رشد ، انتقالی و استراحت است.
طول مدت دوره رشد مو در سر حدود سه سال ، دوره انتقالی ۲ تا ۴ هفته و دوره استراحت حدود ۳ تا ۴ ماه است.
در روی سر انسان حدود صد هزار پیاز مو وجود دارد و با احتساب این که هر مو حدود هزار روز رشد دارد ؛ پس ریختن روزانه صد مو در سر طبیعی است و بیشتر از آن نیاز به پیگیری دارد.
علل ریزش مو
ریزش مو دارای علت های فراوانی است که از آن جمله می توان به موارد ارثی ، هورمونى ، تغذیه اى ،اعصاب و روان ، مصرف دارو ، بیماری هاى داخلى و پوستی ، اعمال جراحی و بارداری اشاره کرد.
طاسی نوع مردانه
این نوع ریزش مو که در مردان و بیشتر در سنین ۲۰ تا ۵۰ سالگی اتفاق می افتد شایعترین فرم ریزش مو است و زمینه ژنتیکی دارد. این نوع ریزش مو در ۴۶% مردان گزارش می شود. طاسی در مناطق پیشانی و گیجگاهی بیشتر است. علت آن حساسیت بیش از حد پیاز مو به هورمون های مردانه است.
این نوع طاسی درمان قطعی ندارد و تنها درمان پذیرفته شده در آن داروی ماینوکسیدیل ( MINOXIDIL) است که تحت شرایط خاصی مؤثر است:
۱ – در مواردی که ریزش مو اخیراً ایجاد شده باشد و شدید نباشد.
۲ – تنها در مناطقی که کاملاً طاس نشده باشد مؤثر است.
۳ – کمتر از ۱۰ سال از شروع ریزش گذشته باشد.
۴ – ناحیه مبتلا کمتر از ۱۰ سانتی متر قطر داشته باشد.
۵ – با قطع دارو تمام موهای جدید ایجاد شده خواهند ریخت بنابراین در تمام مدت باید مصرف شود. ( منبع: گروه اینترنتی ارور تیم )
طاسی نوع زنانه :
در زنان با سن بالای ۴۰ رخ می دهد و شکل ریزش مو ، با مردان متفاوت است و به جای ناحیه ی پیشانی ، از فرق سر شروع می شود. علت ایجاد آن بیماری هایی است که هورمون های جنسی مردانه را در خود افزایش می دهند. درمان این حالت ، درمان بیماری زمینه ای است و با کاهش این هورمون ها ریزش مو مرتفع می شود.
سوء تغذیه :
چه به صورت عدم دسترسی به مواد غذایی و چه به صورت رژیم غذایی جهت کاهش وزن و غیره یکی از علت های ریزش مو است؛ کمبود تغذیه ای پروتئین ، اسیدهای چرب ضروری ( که بدن قادر به تولید آنها نیست و باید از طریق غذا به بدن برسد ) و کمبود ویتامین ها و املاح از علل مهم ریزش مو است که قابل پیشگیری و درمان می باشد.
ِِِِِشــایع ترین علت ریزش مو در خانم ها از سنین نوجوانی تا سنین میانسالی، کمبود آهن بدن است که با مصرف غذاهای حاوی آهن و یا قرص آهن این مشکل برطرف می گردد.
-وجود استرس ( فشار روحی ) ، ناراحتی و افسردگی می تواند از علل ریزش مو در افراد باشد.
با کنترل این هیجانات ( که البته اگر به وسیله خود شخص صورت گیرد نتیجه مطلوب تری دارد؛ در مدت زمان کوتاهی این ریزش مو برطرف می گردد .
از علل دیگر ریزش مو می توان مصرف داروها
را نام برد. همه داروها باعث ریزش مو نمی شوند و یک داروی خاص نیز در تمام افراد باعث ریزش مو نمی شود ( بعضی افراد به داروهای خاصی حساسیت بیشتری نشان می دهند که مربوط به سیستم داخلی بدن در غیر فعال کردن و هضم دارو می شود). داروهای مورد استفاده در شیمی درمانی از مواردی هستند که در اغلب افراد باعث ریزش مو می شوند.
( منبع: گروه اینترنتی ارور تیم )
مصرف برخی داروهای ضد افسردگی و ضد تیروئید.

همه داروها باعث ریزش مو نمی شوند و یک داروی خاص نیز در تمام افراد باعث ریزش مو نمی شود داروهای مورد استفاده در شیمی درمانی از مواردی هستند که در اغلب افراد باعث ریزش مو می شوند.
مصرف برخی داروهای قلبی – عروقی و قطع قرص های پیشگیری از حاملگی پس از مصرف طولانی نیز از موارد شایع ریزش موی دارویی هستند.
بعضی از بیماری هایی داخلی و پوست
می توانند ریزش مو ایجاد کنند؛ مثلاً وجود تب بالا باعث ریزش مو در افراد در چند ماه آینده می شود.
افرادی که بیماری موضعی پوستی در قسمت سر و یا درگیری پوستی وسیع دارند ممکن است ریزش مو داشته باشند؛ از جمله این بیماری ها می توان درگیری گسترده داء صدف ، لوپوس ، بیماری های تاولی و … را نام برد.
اعمال جراحی و بارداری
نیز می توانند باعث ریزش مو شوند. فاصله مدت این بیماری ها و شروع ریزش مو معمولاً ۶ – ۲ ماه می باشد؛ مثلاً در خانم ها حدود ۳ ماه بعد از زایمان، ریزش مو شروع می شود که علت های زیادی برای آن وجود دارد از جمله : کم خونی ، وجود استرس زایمان ، بالا بودن هورمون های جنسی در طول بارداری و غیره . علت های دیگری نیز وجود دارد که در افراد محدودی ریزش مو ایجاد می کنند و ذکر آنها در حوصله این مبحث نیست.( منبع: گروه اینترنتی ارور تیم )
موخوره
«موخوره» با اصطلاحی که در عام آن را به عنوان بیماری می دانند منافات دارد. در واقع این یک آسیب مو توسط خود فرد می باشد. از جمله این آسیب ها می توان از زدن برس به طور خشن به موها یا استفاده از رنگ های مو به طور مکرر و آسیب به مو با سشوار ذکر کرد؛ و در واقع هیچ نوع عامل قارچی یا میکروبی در ایجاد آن نقش ندارد.
برای از بین بردن موخوره باید روش شانه زدن را اصلاح نمود. به این صورت که باید برای شانه کردن از شانه و یا برس غیر فلزی و به طور خیلی ملایم استفاده کرد چون در حقیقت موخوره یک آسیب فیزیکی به مو است. همچنین قیچی کردن انتهای موها از چند سانتی متر بالاتر و مصرف شامپوهای نرم کننده و حالت دهنده و همچنین استفاده از ژل های ملایم به مقدار کم و یا روغن نارگیل مخصوصاً قبل از سشوار کشیدن می تواند از ایجاد موخوره جلوگیری کند و نیز در درمان آن مؤثر باشند.
برای جلوگیری از ریزش مو چه باید کرد ؟
یک انسان بالغ در حدود ۰۰۰/۱۰۰ تار مو بر روی سر دارد که هر تار مو بین دو تا ده سال عمر می کند و رشد آن به طور معمول ۳۳/۰ میلیمتر در روز و یا ۱۰ تا۱۲ سانتیمتر در سال است. ممکن است روزانه ۲۰ تا۱۰۰ تار مو بریزد که این ارقام درنژادها، جنسیتها و سنین مختلف یکسان نیست.
ناراحتی های عصبی، نگرانی، دلواپسی، اندوه، کم خوابی و یا بدخوابی سلامت موها را به خطر می اندازد و رشد آنها را متوقف کرده و موها دچار ریزش می شوند. موهای شما به هر رنگ و از هر جنس که باشد، نیاز به تغذیه و مراقبت دارد. یک برنامه غذایی که به اندازه کافی ویتامینهای گروهB و نیزA وC و همینطور کلسیم، آهن، مس و ید داشته باشد سبب می شود که موها زیبا بمانند.ید در گردش خون پوست سر، نقش اساسی دارد و اگر به اندازه لازم به بدن نرسد، موها کدر، مرده و دچار ریزش می شوند.خوردن شیرینی ، نوشابه های گازدار، قند و شکر را به حداقل برسانید و به جای برسهای نایلونی از برسهای مویی استفاده کنید تا سبب موخوره نشود.
میوه ها، سبزی های تازه و خام، ماهی تازه، جگر و روغن های گیاهی مانند: روغن زیتون، روغن آفتابگردان و روغن ذرت از غذاهای بسیار مفیدی هستند که به رشد و سلامت موها کمک می کنند.( منبع: گروه اینترنتی ارور تیم )
* ماساژ سر نیز در افزایش سرعت جریان خون نقش مهمی دارد.
بدین صورت که با انگشتان دو دست، سر را ماساژ دهید، به طوری که انگشتان به شکل دورانی حرکت داده شوند. تا زمانی که حس کنید سرتان گرم شده است و خون در زیر پوست جریان دارد. این حرکت را در همه نقاط پوست سر انجام دهید تا به این ترتیب خون در تمام قسمتهای سر به جریان بیفتد. برای سرعت بخشیدن به گردش خون در سر، برس را در جهتهای مختلف روی پوست سر بکشید تا خون در زیر پوست به جریان بیفتد. تمرین بسیار ساده جهت تسریع جریان خون سر، این است که به پشت بخوابید، روی شانه ها و آرنجها تکیه کنید . در این حالت سر باید روی زمین قرار گیرد. هنگام انجام این تمرین، پاها را راست نگهدارید و زانوها را خم نکیند.
* غذاهایی که برای رشد موی شما مناسب و مفید است :
رژیم غذایی غنی از سیلیس، کلسیم و آهن از ریزش مو جلوگیری می کند یا آن را کاهش می دهد. سبزیجات سبز برگی شکل بخصوص سبزیجات
دریایی، منبع غذایی خوبی از املاح هستند. جوی خام منبع خوبی از سیلیس است. برگه میوه ها و آب آلبالو منبع غنی از آهن هستند.
نازک شدن یا ریزش مو در زنان می تواند در اثر یک مشکل گوارشی مثل کمبود اسید معده باشد یا می تواند دراثر کمبود پروتئین، روی و سایر موادمغذی باشد.
مصرف دو قرص ACIDOPHILUS ( قرص های اسیدی ) بعد و بین وعده های غذایی برای مدت دو ماه در کاهش ریزش مو مؤثر و مفید است ( ۴ تا ۶ عدد قرص روزانه ) .
البته مصرف هر گونه قرص یا دارویی باید تحت نظر پزشک باشد و از مصرف خودسرانه آنها جداً خودداری کنید.
سیلیس یکی دیگر از مواد مغذی مهم در حفظ سلامتی مو است که ریزش مو را کاهش می دهد.منابع غذایی سیلیس شامل: پوست سیب زمینی ، فلفل سبز، فلفل قرمز، خیار، جوانه حبوبات مثل جوانه لوبیا است.
ریزش مو در مردان با مصرف رژیم غذایی کم چرب کاهش می یابد. دانشمندان معتقدند در طی دوران بلوغ با افزایش مقدار هورمون تستوسترون ( هورمون مردانه ) در مردان، احتمال طاسی سر افزایش می یابد. رژیم غذایی پرچرب و مصرف زیاد گوشت مقدار تستوسترون را افزایش می دهد که روی فولیکول های مو ( پیاز مو ) تأثیر می گذارد.
به عنوان مثال در زمان های گذشته در کشور ژاپن، به دلیل مصرف غذاهای کم چرب و سالم، طاسی سر در مردان کم بوده است. ولی در حال حاضر به دلیل مصرف غذاهای پرچرب و آماده، طاسی مردان افزایش یافته است.
شاید مصرف غذاهای کم چرب ریزش مو را متوقف نکند ، ولی آن را کاهش می دهد.
کم خونی یکی از علل اصلی ریزش مو است. غذاهای غنی از آهن مثل جگر ، انواع گوشت، غلات سبوس دار ، سبزیجات سبز برگی شکل مثل اسفناج، تخم مرغ ، خرما و کشمش را زیاد مصرف کنید. البته در دوران بارداری نباید بیش از یک بار در هفته جگر مصرف کرد ، زیرا جگر یکی از منابع غنی ویتامین A است که با مصرف بیش از حد آن در دوران بارداری ، مادر دچار هایپرویتامینوز A ( مسمومیت با ویتامین A ) می شود و این مسمومیت باعث ایجاد اختلالات صورت ، استخوان و مغز در نوزاد می گردد.
بیشتر ساختمان مو از پروتئین تشکیل شده است. برای تسریع رشد مو، رژیمی غنی از پروتئین مصرف کنید. این رژیم شامل جگر گوساله، مخمر و جوانه گندم است. این مواد غذایی غیر از پروتئین، حاوی مقادیر زیادی ویتامین های گروه B هستند که برای رشد مو لازم هستند.
بررسی ها نشان می دهد پروتئین سویا مو را تقویت می کند و رشد آن را افزایش می دهد. سایر منابع غنی از پروتئین شامل تخم مرغ، پنیر کم چرب، شیر ، ماست، ماهی، حبوبات و مخمر است .
سیلیس یکی دیگر از مواد مغذی مهم در حفظ سلامتی مو است که ریزش مو را کاهش می دهد. بعنوان مثال سیلیس اضافه شده به شامپو از طاسی سر جلوگیری می کند، رشد مو را افزایش می دهد و باعث درخشش و استحکام مو می شود . حتی بعضی گفته اند ریزش مو را متوقف می کند. استفاده از شامپوی حاوی سیلیس باعث رشد مجدد موهای ریخته شده می شود.منابع غذایی سیلیس شامل: پوست سیب زمینی ، فلفل سبز، فلفل قرمز، خیار، جوانه حبوبات مثل جوانه لوبیا است.
ویتامین C ، جذب آهن را در بدن افزایش می دهد. پس به مقدار کافی میوه و سبزی مصرف کنید.
ویتامین E نیز برای رشد مو لازم است. پس در برنامه غذایی روزانه خود از منابع غذایی آن استفاده کنید که شامل آجیل، دانه های خوراکی و روغن های گیاهی مثل روغن زیتون است.
اگر ریزش مو به دلیل کم کاری تیروئید است، منابع غذایی حاوی ویتامین A و ید را به مقدار بیشتری مصرف کنید که شامل هویج ، اسفناج، روغن دانه ها مثل روغن تخم کتان، گردو و تخمه کدو و نمک یددار است. اگر دچار کمبود ید هستید، شلغم ، کلم ، خردل، سویا، بادام زمینی و ارزن را مصرف نکنید.
قابل توجه:مصرف بیش از حد ویتامین A باعث ریزش مو می شود.
* موی خود را به طرز صحیح تغذیه کنید :
مو اگر تغذیه نشود، هرگز رشد نخواهد کرد. موی گرسنه ظاهر شفاف و سالم موهای تغذیه شده را ندارد.
پوست سر برای تولید فولیکول ( جوانه ) مو نیاز به دریافت ویتامین ها و مواد معدنی مخصوص دارد.
به منظور بررسی این نیاز با استفاده از اصول و تکنیک های علمی باید گفت : پوست سر برای تولید جوانه های تازه مو به مقدار فراوان اسید ریبونوکلئیک(RNA) جهت ساخت پروتئین های مناسب برا ی رشد مو نیاز دارد.
دستیابی به این هدف تنها زمانی میسر است که فرد بتواند ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز جهت ساخت این نوع اسید نوکلئیک یا همانRNA را تامین کند.
ویتامین ب – ۱۲، روی و اسید فولیک برای رسیدن به این هدف از اجزاء ضروری هستند.
سایر مواد مورد نیاز نیز عبارتند از :
- منگنز و آهن که هر دو برای تولید گلیکوژن کافی که ماده مغذی و رشد دهنده مو است ضروری هستند.
چگونه می توان این مواد را دریافت کرد؟
شما قادر هستید تمام منگنز مورد نیاز خود را با مصرف غلات کامل مثل گندم کامل و دانه های خشک گیاهی مثل گردو، بادام ، فندق و … کسب کنید.
از سایر منابع غذایی حاوی منگنز می توان به : صدف ماهی ، شیر و دل و جگر و قلوه اشاره کرد.
آهن که جزء مهم و اساسی در ساختمان خون است برای سلامتی موها نیز ضروری است.
این ماده در اغلب منابع پروتئینی یافت می شود، مخصوصاً جگر یک منبع غذایی غنی از آهن است.
ازسایر منابع می توان به صدف ماهی اشاره کرد. اگر فردی خام خوار هستید می توانید آهن مورد نیاز خود را از سویا، لوبیا ، لوبیاچیتی ، نخودفرنگی ، عدس و مَلاس(۱) ویژه قند کسب کنید.
میوه های خشک شده و غلات کامل به صورت نان نیز دارای آهن می باشند.
بهترین منابع غذایی ویتامینB12 نیز عبارتند از:
مواد پروتئینی که منبع حیوانی دارند مثل گوشت قرمز، جگر، قلوه، شیر، تخم مرغ، ماهی
اسید فولیک بخشی ازگروه ویتامین ب – کمپلکس می باشد. بدن به این ماده نه تنها برای رشد مو بلکه برای بسیاری از اعمال حیاتی خود نیازدارد.
بهترین منبع غذایی اسید فولیک : جگر و صدف ماهی است . اگر چنین منابعی در دسترس شما نیست. از مصرف عدس و یا جوانه گندم غافل نشوید.
شما همچنین می توانید ویتامینB12 را در منابعی چون سبزی های پربرگ سبز، کلم بروکلی و گل کلم بیابید.
روی نیز از مصرف دانه های خشک گیاهی ، جگر، صدف ماهی ، سبوس گیاهان، و آب تره به دست می آید.
بنابراین هر زمان که موهای خود را شستید یک ساندویچ سبزی هم مصرف کنید. شما خود را با اسفناج و یا جگر تغذیه کرده و سپس ببینید چگونه مویتان سالم، خوش حالت و شفافتر خواهد شد.
لازم به ذکر است که درهفته مجاز به مصرف یک تا دو وعده جگر هستید.
(۱) آنچه که از چغندر قند بعد از گرفتن قند آن باقی می ماند.
در هنگام شستن موها به نکات زیر توجه نمایید:
۱ـ حداکثر هفته ای دو بار آن هم با آب نیمه گرم حمام کنید.
۲ـ هنگام شستن موها، سعی کنید از شامپوی رقیق شده استفاده کنید، به این ترتیب که کمی از شامپوها را در یک شیشه خالی ریخته و به آن آب اضافه کنیم، تا رقیق گردد. شامپوی رقیق شده ضربه کمتری به موها وارد می کند.
۳ـ سعی کنید فقط یکبار موها را با شامپو بشویید و زمان شستشو را طولانی نکنید. یعنی بلافاصله پس از شامپو کردن با آب ، موهای سر را بشویید.
۴ـ هرقدر شامپو به مدت طولانی تری با موها و پوست تماس داشته باشد، آسیب بیشتری به پوست سر و موها وارد می شود. این موضوع در مورد شامپوهای خارجی نیز صدق می کند.
۵ ـ بهتر است در هر بار حمام رفتن و شستن موها با شامپو ، یک عدد زرده ی تخم مرغ نیز با شامپو به موها بزنید. به این ترتیب که همزمان با شامپو یک عدد زرده تخم مرغ نیز به آن اضافه کنید و سپس سر را با آن بشویید. زرده تخم مرغ ، هم یک شوینده است و هم نرم کننده و نگهدارنده و محافظت کننده طبیعی . یکی دو قطره سرکه یا آبلیمو بوی بد تخم مرغ را زایل می سازد.
با رعایت این نکات هنگام شستشو، و رعایت تغذیه درست ، شما سالیان دراز دارای موهای پرپشت و شفاف خواهید بود.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:17 PM
من درد دارم درمان آن چیست ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=e0104af0b94a8bbced4ea7bf6e2637de
آستانه درد در افراد مختلف متفاوت است. بطوریکه دردی در یک فرد غیرقابل تحمل و در فرد دیگر قابل تحمل می‌باشد.
برای درمان درد مهم است که بدانید: – منشاء آن چیست؟ – از چه وقت شروع شده است؟ – چگونه و در چه مواقعی بروز می‌کند؟ – شدت آن چقدر است؟
* هشدار: در شرایطی که درد مکرراً بروز می‌کند یا با بی‌حسی، سرگیجه، تاری دید، تهوع و استفراغ، تب یا گیجی همراه است به هیچ‌وجه خود درمانی نکنید.
چهار نوع اصلی از انواع درد بخوبی به مسکن‌های OTC پاسخ می‌دهند که شامل سردرد، درد عضلانی، درد مفاصل و قاعدگی دردناک می‌باشند.
تشخیص و درمان تب:
معمولاً درجه حرارت دهانی بالای ۳۷/۵ درجه سانتیگراد و مقعدی بالای ۳۸ درجه سانتیگراد و یا زیربغلی بالای ۳۷ درجه سانتیگراد را تب تلقی می‌کنند. بنابراین دمای نقاط مختلف بدن متفاوت است و بعنوان مثال دمای ۳۸ که با دماسنج مقعدی خوانده می‌شود، نشانگر تب نیست اما اگر همین دما را از دماسنج دهانی بخوانیم، بیمار نیم درجه تب دارد.
عامل ایجاد تب می‌تواند یک عفونت ویروسی یا باکتریایی، از دست دادن آب بدن، آسیب بافتی (ناشی از جراحی)، بیماریهای مزمنی نظیر سرطان یا نقرس باشد.
* هشدار: اگر تب بیش از ۳ روز تدام یافت، حتماً با پزشک تماس بگیرید.
معمولاً فرد تب‌دار، از تعریق، سردرد، درد عضلانی، مفصل درد و پشت درد، طپش قلب، برافروختگی، خستگی و بی‌اشتهایی نیز شکایت دارد که با درمان تب، این علائم نیز برطرف خواهند شد.
آسپرین، استامینوفن و ایبوپروفن بعنوان تب‌بر اثرات مشابهی دارند، اما استامینوفن بدلیل عوارض گوارشی کمتر، ارجحیت دارد. همچنین برخلاف آسپرین، استامینوفن را می‌توان به اطفال کمتر از دوازده سال مبتلا به عفونتهای ویروسی نظیر آنفلوآنزا و آبله مرغان داد و مشکل سندرم ری را ندارد.
**هشدار: تب یک علامت کوتاه مدت و گذرای بیماری است اما در صورتیکه با پشت درد، دردهای شکمی، اسهال، استفراغ، گرفتگی شدید بینی، اشکال در دفع ادرار و یا تشنج همراه شد، قبل از شروع درمان حتماً با پزشک مشورت کنید.
دردمفاصل (محل اتصال و حرکت استخوانها بر روی یکدیگر)
شایعترین انواع مفصل درد مربوط به بیماریهای التهابی استخوانها و مفاصل نظیر استئوآرتریت (Osteoarthritis)، آرتریت روماتوئید (Rheumatioid Arthritis) و بورسایتیس (Bursitis) میباشند.
گرم کردن موضع می‌تواند به کاهش درد کمک کند. از آنجائیکه این نوع درد معمولاً با التهاب همراه است، بخوبی به مسکن‌های ضد التهاب پاسخ می‌دهد.
- استئوآرتریت با سختی و درد مفاصل مشخص می‌شود. پزشکان دریافته‌اند که مصرف استامینوفن برای بهبود درد ناشی از این بیماری بسیار مفید است و این نشان می‌دهد که درد ناشی از استئوآرتریت الزاماً نتیجه التهاب نیست.
اگر مشکوک به التهاب مفاصل هستید، پزشک معالج شما می‌تواند در انتخاب بهترین درمان شما را راهنمائی کند.
ورزش مناسب، بطور مؤثری علائم بیماری را کاهش خواهد داد. افراد چاق بیش از دیگران از مشکلات مفصلی رنج می‌برند زیرا بار بیشتری به مفاصل خود تحمیل می‌کنند. بنابراین کاهش وزن نیز در بهبود بیماری مؤثر است.
- در آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی، مفاصل خشک و دردناک شده، ورم می‌کنند. ضعف و درد عضلانی نیز از علائم دیگر این بیماری هستند، شایعترین درگیری در مفاصل دست، مچ دست و انگشتان، پاها و انگشتان پا مشاهده می‌شود. مفاصل سرخ، متورم و گرم هستند.
این بیماری در مراحل اولیه با آسپرین (البته در مقادیری بالاتر از مقادیر غیر نسخه‌ای آن) و ایبوپروفن قابل تسکین است. اما به هر حال از آنجائیکه یک بیماری پیشرونده و در موارد پیشرفته، ناتوان کننده می‌باشد، انتخاب بهترین دارو را بر عهده پزشک بگذارید.
- بورسایتیس اغلب شانه‌ها، زانوها و یا آرنج‌ها را درگیر می‌کند.
نشانه شایع آن درد و سختی حرکت در موضع درگیر است.
برای تسریع بهبودی، بهترین کار محدود ساختن فعالیت و حرکت مفصل مربوطه است. مسکن‌های OTC برای تسکین مقطعی دردهای بورسایتیس کاربرد دارند.
دردهای عضلانی
عامل شایع این نوع درد، ورزش نامناسب یا زیاده‌روی در ورزش است. همچنین می‌تواند در اثر بیماریها یا عفونتهای خاصی بروز کند که در اینصورت به مسکن‌های ضد التهاب پاسخ بهتری می‌دهد.
علاوه بر مصرف مسکن، گرم کردن (خشک یا مرطوب) و یا ماساژ موضع دردناک می‌تواند در کاهش ناراحتی مؤثر باشد.
سردرد:
تقریباً همه افراد بشر حداقل یکبار سردرد را تجربه کرده‌اند برخی سردردها خوبخود رفع شده و نیازی به درمان ندارند. اما گاهی اوقات درمان واقعاً ضرورت پیدا می‌کند.
سه نوع سردرد وجود دارد که بخوبی به مسکن‌های OTC پاسخ می‌دهند :
۱) میگرن‌ها
۲) سردردهای ناشی از التهاب سینوسها
۳) سردردهای عصبی
سردردهای میگرنی خود به سه دسته تقسیم می‌شوند:
۱) معمولی
۲) کلاسیک
۳) خوشه‌ای
که انواع معمولی و کلاسیک با مسکن‌های OTCدرمان پذیرند اما نوع خوشه‌ای سردردهای شدیدی هستند که تنها تحت نظر پزشک کنترل می‌شوند.
میگرن‌های معمولی بصورت یک سردرد ناگهانی همراه با تهوع و استفراغ و افزایش حساسیت نسبت به نور و صدا بروز می‌کنند.
میگرن‌های کلاسیک معمولاً با علائم بینایی نظیر ظهور پرتوها یا نقاط کور در میدان دید، اشکال در سخن گفتن و ضعف عضلانی مشخص می‌شوند.
سردردهای سینوسی معمولاً در صورت وجود عفونت (که پزشک تشخیص می‌دهد) یا احتقان (گرفتگی) بینی ناشی از سرماخوردگی یا رینیت حساسیتی (آلرژیک) بروز می‌کنند.
این نوع سردرد هنگام برخاستن از خواب شبانه یا نیمروزی عود می‌کند اما با قرار گرفتن سر در یک موقعیت عمودی بهتر می‌شود.
در صورت وجود احتقان، بهتر است یک بالش اضافی زیر سر بگذارید تا به خروج ترشحات بینی کمک شود. ضد احتقان‌های خوراکی یا موضعی (رجوع به مبحث فرآورده‌های ضد احتقان (دکونژستانت‌ها) نیز می‌توانند به بهبود این نوع سردرد کمک کنند.
در سردردهای عصبی، فرد یک احساس فشردگی تدریجی در جمجمه‌اش دارد که این احساس می‌تواند به یک وضعیت بسیار آزاردهنده مبدل شود. این نوع سردرد غالباً ناشی از استرس است، ظرف چند روز برطرف می‌شود. علاوه بر مصرف مسکن، ماساژ دادن سر نیز می‌تواند در کاهش آن مؤثر واقع شود.
**هشدار: اگر سردردهای عصبی مکرراً رخ می‌دهند یا با مسکن‌های OTCبهبود نمی‌یابند حتماً به پزشک مراجعه کنید.
قاعدگی دردناک:
در اکثریت زنان دردهای قاعدگی در حدی است که آنها را از فعالیت‌های روزمره‌شان باز نمی‌دارد اما این مسئله عمومیت ندارد. بلکه در برخی درد بقدری شدید است که فرد قادر به رفتن مدرسه یا سرکار و حتی انجام وظایف ساده روزمره‌اش نمی‌باشد.
قاعدگی دردناک را دیسمنوره (Dysmenorrhea) می‌نامند که مسائل شایع آن، سردرد، گرفتگی عضلانی و درد ناحیه کمر می‌باشد. البته شدت درد در افراد مختلف، متفاوت است. کسانیکه نیاز به درمان داروئی را احساس می‌کنند، می‌توانند از مسکن‌هایی نظیر ایبوپروفن بهره ببرند. با مصرف داروی مسکن قبل از شروع درد، می‌توان بیشترین تأثیر را از آن گرفت. در صورت بدتر شدن درد حتماً با پزشک تماس بگیرید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:18 PM
مروری کوتاه بر تخمدان پلی کیستیک ” تنبلی تخمدانها “


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=ddb6dd3e60979598eddd51102afa2228
تخمدان پلی کیستیک ( تنبلی تخمدانها )
این بیماری به صورت معمول با قاعدگی کاملاً نامنظم ، نازایی ، پرمویی بدن ، چاقی و بزرگی دو طرفه تخمدان پر از کیست است . حدود ۳٪ افراد در سنین باروری به این بیماری مبتلا بوده و علت بیماری به طور کامل شناخته نشده است ولی شاخص ترین اختلال مربوط به غدد درون ریز بوده که در آن افزایش هورمون های مردانه یا آندروژنها دیده می شود .
علائم ، نشانه ها و ارزیابی
نشانه های عدم تخمک گذاری
این حالت با خونریزی های نامنظم ( حدود ۱۵٪ بیماران ) ، عدم قاعدگی ( حدود ۵۰٪ بیماران ) و نازایی ( ۷۵٪ بیماران ) تظاهر می کند .
افزایش آندروژن
افزایش آندروژن های تخمدان و غده فوق کلیوی باعث بروز پرمویی ، چرب شدن پوست و آکنه به درجات مختلف می شود . شیوع پرمویی حدود ۹۰-۷۰ درصد موارد بوده و اغلب سرعت پیشرفت و شدت آن کم می باشد . افزایش آندروژن غالباً به قدری زیاد است که موجب عضلانی شدن اندام ، کلفت شدن صدا و ریزش موهای شقیقه می شود ، لذا در صورت پیشرفت سریع و شدید علائم فوق باید به فکر بیماری های دیگری مثل بدخیمی و مشکلات غده فوق کلیه بود .
چاقی
در حدود ۵۰ -۴۰ درصد مبتلایان به این بیماری چاق هستند . چاقی خود موجب افزایش هورمون تستوسترون آزاد و نیز تولید دائمی استروژن از آندروژن می شود .
همچنین ضایعات پررنگ پوستی که قهوه ای ، مایل به سبز و قرینه هستند و در لمس ظریف به صورت مخمل حس می شوند و بیشتر مناطق گردن ، زیربغل و کشاله ران را گرفتار می کنند و در حدود ۵۰-۳۰ درصد بیماران مبتلا و در افراد چاق دیده می شود .
تدابیر درمانی
درمان بیماران مبتلا به بیماری تنبلی تخمدان وابسته به نیاز و شکایت بیمار بوده و دارای ۳ جنبه اصلی است که هریک درمان خاص خود را می طلبد و شامل پرمویی ، آکنه ، عدم تخمک گذاری مزمن و در نتیجه وجود ممتد استروژن و ضخیم شدن لایه درونی رحم ( آندومتر ) است .
در درمان پرموئی باید نکات زیر را مد نظر قرار داد و به بیمار نیز انتقال داده شود :
موهایی در بدن وابسته به آندروژن هستند و اینها به درمان طبی پاسخ میدهند . این موها عبارتند از : موهای صورت ، سینه ، شکم و کشاله ران ، موهای سایر نقاط بدن نظیر اطراف سینه ، بازوها ، پشت و ساق پاها پاسخ مناسبی به درمان طبی نمی دهند .
به غیر از قرص ضدبارداری در استفاده از سایر داروها باید یک روش مطمئن جلوگیری از حاملگی در طول درمان بکار برده شود .
حداقل مدت زمان لازم برای مشاهده اثرات درمانی دارو حدود ۶ ماه است .
در بیش از نیمی از بیمارانی که معالجه شده اند ، پس از قطع دارو موها مجدداً رشد می کنند .
تا حصول نتیجه مطلوب ، بهتر است از روش مکانیکی ( بی رنگ کردن ، تراشیدن و کندن مو ) نیز استفاده شود .
آن گروه از موهایی که مدتهای مدیدی است رشد کرده و دارای ضخامت زیادی هستند ، به درمان طبی پاسخ مناسب نداده و باید به روش فیزیکی آنها را از بین برد .
در افراد چاق کاهش وزن می تواند در هر ۳ جنبه درمان کمک کننده باشد .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:18 PM
آشنایی با رینیت آلرژیک ” Allergic Rhinitis “


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=1dbf3d562c9af26406f32d714caa31d1
تعریف رینیت آلرژیک (Allergic Rhinitis)
رینیت آلرژیک یک بیماری التهابی بینی است که به دلیل حساسیّت به ذرّات آلرژی زای خارجی ایجاد می شود. به دنبال ورود این ذرّات آلرژی زا به بدن و فعّال شدن دستگاه ایمنی بدن علیه این ذرّات، مواد شیمیایی خاصی در بدن ترشح می گردد که مسئول ایجاد علایم می باشد.
علائم بالینی:
علایم در دو مرحله زودرس و دیررس (یعنی ۲ تا ۸ ساعت پس از واکنیش اوّلیه) رخ می دهد. این علایم عبارتند از: گرفتگی و آبریزش بینی، عطسه، خارش بینی و چشم ها، اشک ریزش، داشتن احساس پری در سر و گاهی سردرد و حتّی علایم گوارشی.
انواع رینیت آلرژیک(َAllergic Rhinitis):
نوع حاد و فصلی: بیشتر در فصل بهار و اواخر تابستان به دنبال برخورد با دانه های گروه درختان، علف ها و گل ها علایم بیمای ایجاد می شود که چند هفته طول می کشد وسپس از بین می رود و سال بعد دوباره عود می کند.
انوع مزمن و همیشگی: در این نوع که رینیت آلرژیک غیر فصلی نیز نامیده می شود معمولاً شدّت علایم از نوع فصلی کمتر است ولی به دلیل اینکه عوامل آلرژی زا تقریباً همیشه در محیط زندگی بیمار وجود دارند دوره های بیماری در طول سال مرتّباً تکرار می شود ویا ممکن است علایم همیشه همراه بیمار باشد. این نوع بیشتر ناشی از قارچ ها، گرد و غبارخانه، دود سیگار، خاکه گچ، روزنامه، مواد شوینده، پشم، پر، غذا (مثل ماهی، توت فرنگی، تخم مرغ، خربزه و …) و فضولات حیوانات خانگی می باشد.
آیا می دانید؟
رینیت های غیر آلرژی (همانند رینیت حاملگی یا رینیت ناشی از مصرف بی رویه داروها) و رینیت های تحریکی نیز وجود دارند.
حشرات بسیار ریزی به نام Mite در گرد و غبار محیط خانه وجود دارد که نقش مهمی در ایجاد رینیت آلرژیک نوع دائمی ایفا می کنند. این حشرات در محیط خانه به خصوص زیر فرش و لای تشک ها پراکنده اند.
در بسیاری از مواقع بیمارانی که از سرماخوردگی های مکرّر شکایت می کنند در واقع به رینیت آلرژیک مزمن و همیشگی مبتلا هستند و باید از مصرف بی رویه داروهای ضد سرما خوردگی پرهیز نمایند.
بسیاری از افرادی که دچار رینیت فصلی هستند، به درجاتی از رینیت آلرژیک غیرفصلی (دائمی ) نیز مبتلا می باشند.
رینیت آلرژیک می تواند عوارضی از قبیل سینوزیت و اتیت (عفونت و یا التهاب گوش میانی) در پی داشته باشد.
رینیت آلرژیک می تواند با آسم، حسّاسیّت های پوستی و حتّی حسّاسیّت های گوارشی همراه باشد.
چند نکته در درمان بیماری:
درمان رینیت آلرژیک سه جزء دارد:
کنترل محیط
درمان دارویی
ایمونوتراپی
از آنجا که رینیت آلرژیک یک بیمای مزمن و عود کننده است مصرف طولانی مدّت داروهای ضد آلرژی یا ایمونوتراپی به تنهایی و بدون حذف عوامل آلرژی زای محیطی نمی تواند باعث بهبود علایم بالینی این بیماری شود. این به آن معنی است که کنترل محیط مهمترین جزء درمان رینیت آلرژیک است.
اگر به رینیت آلرژیک نوع فصلی مبتلا هستید:
در صورت امکان منزل و محیط کارتان را بسته نگاه دارید تا کمتر در مواجهه با گرده های پراکنده در هوا قرار بگیرید.
در فصول عود بیمای حتّی الامکان کمتر به پارک ها و فضاهای سبز رفت و آمد کنید.
در خانه و محیط کار از وسایل تهویه ای برای کاهش مواجهه با گرده گیاهان استفاده نمایید.
اگر به رینیت آلرژیک نوع دائمی مبتلا می باشید:
با کشیدن پوشش پلاستیک بر روی تشک ها و بالش ها از رشد Mite ها و افزایش جمعیّت آنها در محیط خانه جلوگیری نمایید.
اگر به قارچ ها آلرژی دارید با تمیز و خشک نگاه داشتن محیط خانه و لوازم شخصی مانند حوله و لباس منابع رشد قارچ ها را در محیط خانه و نواحی مرطوب حذف نمایید.
اتاق خوابتان بهتر است عاری از فرش و مبلمان (علی الخصوص فرش و مبلمان های کهنه) و نیز گل و گیاهان طبیعی باشد.
از حیوانات خانگی نگهداری نکنید.
به صورت جدی از دود سیگار و قرار گرفتن در محیط های پر گرد و غبار و هم چنین قرارگیری در معرض مستقیم باد سرد پرهیز کنید. بهتر است منزل و محیط کار شما مجهز به سیستم تهویه مطبوع باشد.
در صورت امکان بهتر است از مصرف غذاهای خاص همانند انواع ترشی، ادویه، برخی میوه ها نظیر توت فرنگی، کیوی، خربزه، بادمجان پرهیز نمایید. در میان غذاها عسل محلی برای شما مفید خواهد بود.
باید بدانید بیماری شما با یک نسخه و یک یا دو بار مراجععه به پزشک به طور کامل خوب نخواهد شد باید همیشه توصیه های رفتاری را رعایت کنید. داروهای لازم را همراه داشته باشید و با پزشک خود ارتباط مداوم داشته باشید.
ایمونوتراپی:
در این روش بیمار در شرایط کنترل شده در معرض عوامل آلرژی زای خاصی قرار می گیرد و به نظر می رسد که این کار با تعدیل پاسخ های آلرژیک علایم بالینی بیماری را کاهش می دهد و البته آنها را حذف نمی نماید. این روش را نمی توان در همه موارد به کار برد و در صورت مؤثر نبودن دو روش دیگر آن هم فقط در کسانی انجام می شود که بتوانند ۳ تا ۵ سال در برنامه درمانی مشارکت منظّم داشته باشند. از طرفی ایمنوتراپی تنها در مراکز خاصی انجام می شود و بهتر است کیت های تشخیصی و درمانی مورد استفاده در ایمونوتراپی حاوی عوامل آلرژی زای شایع هر کشور و منطقه باشد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:20 PM
بررسی سکسکه و راه های درمان آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=0ed2a42e7a309e9a86da9794843903ea

سکسکه
سکسکه فشرده شدن ناگهانی و غیرارادی دیافراگم است. دیافراگم عضله اصلی تنفس است که در زیر ریه ها قرار گرفته است. این عمل فشرده شدن، هوا را به سرعت به درون ریه ها می کشد و دریچه واقع شده در بالای حنجره (glottis)با صدا بسته می شود. این بسته شدن سبب ایجاد صدای سکسکه می شود.
سکسکه به طور ناگهانی آغاز شده و معمولاً تنها چند دقیقه طول می کشد. شما ممکن است هر جایی به سکسکه مبتلا شوید و بین ۴ تا ۶۰ بار در دقیقه سکسکه کنید. سکسکه معمولاً خود به خود برطرف می شود.
سکسکه یک اثر واکنشی است، به این معنا که شما هیچ کنترلی بر روی آن ندارید. به نظر نمی رسد که سکسکه هیچ تاثیر سودمندی داشته باشد و بروز آن در بعد از ظهرها شایع تر است.
مردان و زنان به طور مساوی به سکسکه مبتلا می شوند. البته سکسکه طولانی که بیش از ۴۸ ساعت طول می کشد در مردان شایع تر است. سکسکه مزمن می تواند بسیار خسته کننده و ناراحت کننده باشد. این نوع سکسکه خوردن و آشامیدن را مشکل می کند. هرچند این سکسکه ها نادر هستند و گاهی اوقات با یک مشکل زمینه ایجاد می شوند.
علل
سکسکه با فشرده شدن غیرارادی دیافراگم ایجاد می شود. علت محرک این حالت ممکن است شناخته نشود اما گاهی اوقات می توان علت را کشف کرد، به عنوان مثال:
· کشیده شدن بدن پس از غذا خوردن و نوشیدن سریع مایعات، یا بلع هوا یا نوشیدنی های گازدار
· سوءهاضمه معمولاً به واسطه خوردن غذاهای داغ و پر ادویه
· هیجانات احساسی، ناراحتی یا تعجب ناگهانی مانند خندیدن
· تغییر ناگهانی دمای هوا به عنوان مثال گرفتن دوش آب سرد
· خوردن غذاها یا آشامیدنی های خیلی داغ یا سرد
· نوشیدن الکل یا سیگار کشیدن مفرط
سکسکه در بیشتر افراد مدت زمان کوتاهی طول می کشد. سرفه های مزمن که بیش از ۴۸ ساعت طول می کشند ممکن است بدون هیچ علت مشخصی بروز کنند اما معمولاً همراه با سوزش سردل یا رفلاکس اسید رخ می دهند.
در مواقع بسیار نادری علت زمینه سکسکه می تواند ناشی از یک بیماری جدی باشد، مانند:
· تحریک دیافراگم در اثر عفونت، گسترش سرطان به اعضاء دیگر یا فتق هیاتوس (هنگامی که بخشی از شکم به طرف دیافراگم رانده می شود).
· تحریک عصب فرنیک (عصب کنترل کننده دیافراگم) در اثر سرطان یا جراحی سینه
· عفونت یا تومور مغزی
· نارسایی شدید کبدی
· فعالیت بیش از حد غده تیروئید
· پنومونی (التهاب ریه ها)
· عفونت های عمومی شدید مانند مالاریا
· بیماری های سیستم اعصاب مرکزی مانند مولتیپل اسکلروزیس
· سکسکه ناشی از مصرف بی هوش کننده ها به عنوان مثال در طی جراحی شکمی یا پس از آن
· مشکلات مربوط به متابولیسم بدن مانند هایپرگلایسمی (بالا بودن قند خون)
· عوارض جانبی برخی داروها به عنوان مثال بنزودیازپین ها که آرام بخش و خواب آور هستند.
تشخیص
در صورت ابتلا به سکسکه مزمن (بیش از ۴۸ ساعت) با پزشک مشورت کنید و به او بگویید که چه مدت است و هر چند وقت یک بار است که سکسکه می کنید. پزشک شما را معاینه خواهد کرد و به منظور مشخص کردن علت سکسکه مزمن ممکن است نمونه های خونی و ادراری بگیرد و درخواست انجام CT اسکن و MRI کند.
بسته به علایم شما، پزشک ممکن است الکتروکاردیوگرام یا انجام آزمون های عملکرد کبدی را لازم بداند.
ممکن است از شما خواسته شود که فلوروسکوپی انجام دهید. این روش یک نوع اشعه X زنده است که تصویر متحرک از دیافراگم فراهم می کند در حالی که اشعه X معمول تصویر بی حرکت نشان می دهد.
درمان
به طور معمول سکسکه به هیچ درمان پزشکی نیاز ندارد و خود به خود برطرف می شود. البته ممکن است درمان های خانگی زیر کمک کننده باشند:
· نوشیدن جرعه جرعه آب سرد یا جویدن یخ
· غرغره کردن دهان با آب یا محلول شستشوی دهان
· نفس کشیدن داخل یک کیسه کاغذی (هرگز کیسه را روی سر خود قرار ندهید)
· حبس کردن نفس برای یک مدت کوتاه نفس
· گاز زدن لیمو یا خوردن یک تکه زنجبیل تازه
· بالا کشیدن زانوها به درون سینه
· از کسی بخواهید که شما را غافل گیر کند تا از نظر ذهنی حواستان پرت شود
برخی افراد از درمان های مکمل مانند هیپنوتیزم و طب سوزنی برای کمک به درمان سکسکه استفاده می کنند، اما در حال حاضر هیچ شواهد قطعی در حمایت از کاربرد آن ها وجود ندارد.
درمان پزشکی تنها برای سکسکه مزمن لازم است. در برخی موارد، علت زمینه تشخیص داده و درمان می شود تا از بازگشت سکسکه پیشگیری شود. در یک بررسی بر روی ۷۲ بیمار مبتلا به سکسکه مزمن مشخص شد که ۵۵ نفر از آنان مشکل روده فوقانی از قبیل رفلاکس اسید داشتند که پس از درمان آن سکسکه برطرف شد.
اگر هیچ علت زمینه ای شناسایی نشود، پزشک می تواند برایتان دارو تجویز کند. آرام بخش ها مانند کلرپرومازین و متوکلوپرامید با شل کردن عضله دیافراگم و اعصاب اطراف آن عمل می کنند. داروهای به اصطلاح ضد تشنج ها مانند فنی توئین و والی پروئیک اسید نیز می توانند به توقف فعالیت غیر ارادی دیافراگم کمک کنند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:20 PM
آشنایی با اختلالات سوماتوفرم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=240275791c63a5794d1766fe7bb07a15
اختلالات سوماتوفرم چیست ؟
اختلالات سوماتوفرم بیماریهای مزمنی هستند که در آن فرد با شکایت های جسمی متعددی ناشی از مشکلات روحی مراجعه میکند که برای هیچ کدام از آن ها بیماری زمینه ای خاصی پیدا نمی شود . این بیماری ها در زمان مراجعه ممکن است سالها با فرد همراه بوده اند .
علائم جسمی این بیماری ها می توانند یک یا چند ارگان مهم بدن را درگیر کنند . ارتباط بین استرس و بروز علائم در این افراد به اثبات رسیده است .
* همه گیر شناسی
در افرادی که به کلینیک یا پزشکان مراجعه می کنند آمارهای مختلفی از این افراد وجود دارد ولی بین ۲/۰ درصد تا ۶/۱۱ درصد گزارش شده است . شروع علائم معمولاً قبل از ۳۰ سالگی است . هیپوکندریاک ، که نوعی از اختلالات سوماتوفرم است حدود ۱ تا ۵/۴ درصد شیوع دارد .
* عوامل خطرساز
۱- ژنتیک : در بروز این بیماری ها نقش دارد .
۲- سانحه وحوادث : به عنوان پیش ساز این بیماری ها ثابت شده است .
۳- سابقه خانوادگی : خانواده ها نسبت به این بیماریها واکنش متفاوتی دارند و این مساله خانوادگی را در بروز بیماری سوماتوفرم مهم میکند .
۴- عوامل اجتماعی : مانند تک والد بودن ، زندگی تنها ، بیکاری ، مشکلات ازدواج و شغلی نیز مؤثر هستند .
* تشخیص افتراقی ها
چند بیماری مثل هیپرپاراتیروئیدیسم ، پورفیری ، M.S ، لوپوس سیستمیک ، افسردگی ثانویه یا اولیه می توانند در تشخیص افتراقی این بیماری ها قرار گیرند .
در ادامه با ذکر مثالی از این گونه افراد به مقاله خاتمه می دهیم :
خانمی ۳۵ ساله برای بررسی مشکلات متعددی مراجعه کرده است . امروز بیشتر در مورد سردردش شکایت دارد اظهار می کند سردردش از پشت گردن شروع می شود و همینطور به سمت بالای سرش می کشد تا تمام سر را درگیر کند . وقتی از او پرسیده می شود چه شدتی از سردرد وجود دارد ( بین ۱ تا ۱۰ نمره بدهید ) می گوید شدتش حدود ۵ است . می گوید سردردش تیر نمی کشد ولی تمام سرش درد میکند .
استامینوفن وبروفن مصرف کرده است ولی فایده نداشته است . می گوید سالهاست این سردرد را دارد ولی کسی نتوانسته آنرا درمان کند یا به تشخیص علت آن برسد . می گوید سالهاست این سردرد را دارد ولی کسی نتوانسته آنرا درمان کند یا به تشخیص علت آن برسد .
می گوید CT اسکن سرانجام داده است ، آزمایش های خونی وحتی L.P ( کشیدن مایع نخاعی ) را انجام داده است و همه طبیعی بوده است . نکته دیگری که اظهار می کند زمان شروع بیماری است که در اوائل ۲۰ سالگی بوده است . همچنین به طور متناوب شکم درد ، درد پشت و حتی درد مقعدین دفع مدفوع داشته است .
عدم تحمل نسبت به بسیاری از غذاها دارد . تمایل جنسی به همسرش را نیز از دست داده است . می گوید ۷ سال پیش دچار دوبینی شده بوده است .
پزشک اش به M.S شک کرده درخواست M.R.I نموده است . جواب M.R.I طبیعی بوده است . به پزشکان متعددی مراجعه کرده است ولی هیچکدام به تشخیصی نرسیده اند . او فکر میکند هیچ کمکی برای وی وجود ندارد و او روز به روز بدتر می شود . در معاینه نیز علائم حیاتی او طبیعی است ، مشکل حاد خاصی را ذکر نمی کند ، معاینه قلب ، ریه ، شکم طبیعی است . معاینه سیستم عصبی نرمال است .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:20 PM
ترشحات نوک سینه و چگونگی پیگیری آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=83edf8994d0c42a08fc9a4b06028c294
ترشحات نوک سینه چیست؟
به جز مواردی که فرد شیر می دهد، هر نوع مایعی که از نوک سینه خارج شود، ترشحات سینه نامیده می شود. این ترشحات از همان منفذی خارج می شوند که شیر در دوران شیردهی از آن خارج می شود. در نوک هرکدام از سینه ها حدوداً ده خوشه از این منافذ وجود دارد.
این ترشحات ممکن است همزمان از هر دو سینه و یا از یکی از آنها، خود به خود یا در مواقع فشار آوردن به سینه ها خارج شوند. ممکن است شیر مانند، زردرنگ، سبز، قهوه ای یا حتی خونی باشند. غلظت این ترشحات از غلیظ و چسبناک تا رقیق و آبکی متغیر است.
از آنجا که سینه ها جزء غدد بدن به حســاب می آید، حتی اگر تا به حال حامله هـم نشده بـــاشـــید، بـــاز هم ممکن است هر از گاهی ترشحاتی از نوک آن ها خارج شود. علت این مسئله ندرتاً می تواند سـرطان بـاشد، اما می تواند نشانه ای از مشکلات دیگری باشد که نیازمند رسیدگی و درمان است.
با بالا رفتن سن و افزایش تعداد حاملگی ها، احتمال ایجاد این ترشحات بیشتر میشود.
تشخیص پزشک
وقتی برای آزمایش ترشحات نوک سینه به پزشک مراجعه می کنید، باید بتوانید توضیح دقیقی از وضعیت خود شرح دهید:
این ترشحات چه رنگی دارند؟
مقدار این ترشحات چه میزان بوده است؟
آیا در هر دو سینه یا فقط از یکی از انها خارج می شود؟
آیا این ترشحات از یکی از منافذ نوک سینه خارج می شوند یا از چند منفذ؟
آیا خارج شدن این ترشحات خود به خود صورت می گیرد یا هنگامی که بر سینه ها فشار وارد می شود؟
آیا علائم و نشانه های دیگری در خود مشاهده می کنید، مثل تب، قرمزی، درد در سینه ها، سردرد یا تغییرات بینایی؟
آیا اخیراً آسیب و جراحتی متوجه سینه هایتان بوده است؟
از چه داروهایی استفاده می کنید؟
علاوه بر این اطلاعات و معاینه فیزیکی، ممکن است به آزمایشات دیگری نیز برای کشف علت این مشکل نیاز باشد. این آزمایشات شامل، آزمایش خون، ماموگرافی، اولتراسون (فراصوت) سینه، داکتوگرام (نوع خاصی از رادیولوژی) و MRI می شوند. پزشک شما ممکن است نمونه ای از ترشح را به آزمایشگاه فرستاده تا مورد تجزیه و آزمایش قرار گیرد. اما حتی پس از تحلیل آزمایشگاه، ممکن است نیاز به ارزیابی های دیگری نیز باشد.
علل ممکن
ترشحات سینه ممکن است حالتی کاملاً طبیعی از عملکرد سینه ها باشد. اگر علت این باشد، این ترشحات باید خود به خود برطرف شوند. در چنین موقعیتی حتی الامکان از تجریک سینه ها—مثلاً برای چک کردن ترشحات—خودداری کنید چون در واقع تحریک باعث تداوم ترشح می شود.
علل غیر طبیعی ترشحات نوک سینه شامل موارد زیر است:
گشاد شدن مجاری سینه:
این یکی از متداول ترین علل ترشحات غیرعادی سینه می تواند باشد. در این وضعیت، یک یا دو مجرای زیر نوک سینه ملتهب شده و با مایعی غلیظ، چسبناک، سبز یا سیاه رنگ بسته می شود. این مشکل بیشتر در خانم های بالا ی ۵۰ اتفاق می افتد. برای کاهش این علائم می توانید از کمپرس آب گرم بر روی سینه های خود استفاده کنید. مصرف آسپیرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیر استیروئیدی مثل ایبو پروفن هم می تواند این علائم را کمتر کند. پزشک ممکن است آنتی بیوتیک هم برای از بین بردن هرگونه عفونت برایتان تجویز کند. در برخی موارد برای برداشتن مجراها نیاز به عمل جراحی است.
برآمدگی های داخل مجراهای سینه:
این برآمدگی ها معمولاً غده هایی غیرسرطانی (خوش خیم) هستند که داخل مجراهای شیری سینه شروع به رشد میکنند. این مشکل معمولاً در خانم های بین سن ۳۵ تا ۵۵ سال اتفاق می افتد. هنوز علت مشخصی برای ایجاد این برآمدگی ها کشف نشده است.
ترشح در این حالت خونی و چسبناک خواهد بود و معمولاً به طور خود به خود از یکی از مجراها بیرون می آید. ممکن است لکه هایی از آن را روی لباس خود ببینید. همچنین با بررسی سینه ها می توانید غده ی کوچکی را دقیقاً در نزدیکی نوک سینه احساس کنید.
پزشک ممکن است در آن محدوده برای پیدا کردن برآمدگی، آزمایش اولتراسون (فراصوت) انجام دهد. درمان این وضعیت شامل عمل جراحی برای برداشتن برآمدگی و آزمایش بافت برای جلوگیری از خطر احتمال سرطان می شود.
ترشح زیاد شیر:
ترشح در این وضعیت معمولاً سفید و شفاف است، اما ممکن است زرد یا سبزرنگ هم باشد و ممکن است از یکی یا هر دو سینه ها بیرون بیاید. علت این وضعیت به این دلیل است که بدن شما بیش از اندازه پرولاکتین—هورمونی که مغز برای تحریک تولید شیر پس از بچه دار شدن ترشح می کند–تولید می کند. این مشکل درصورت اختلالات هورمونی نیز ممکن است اتفاق بیفتد، مثلاً درصورت استفاده از قرص های ضد بارداری، کم کار بودن غده ی تیروئید، تومر (پرولاکتینوما) یا سایر اختلالات غده ی هیپوفیز، تحریک موضعی سینه (به واسطه ی بررسی مداوم سینه ها یا رابطه ی جنسی ایجاد می شود).
صدمات:
آسیب ها–به طور مثال اثر کمربند ایمنی در تصادفات ماشین یا ضربه ی سخت به روی سینه هنگام ورزش—هم ممکن است باعث ایجاد ترشحات در هر دوسینه ها شود. این ترشحات به علت صدمات وارده بر بافت ها ایجاد می گردند و شفاف، زردرنگ یا خونی هستند که معمولاً به صورت خودبه خود از مجراهای مختلف نوک سینه بیرون می آیند.
ورم چرکی:
این مشکل که اکثراً در خانم های شیرده اتفاق می افتد، در مواقعی که نوک سینه در اثر شیردهی عفونی شود، ایجاد می شود. هرگونه شکاف یا بریدگی در نوک سینه ها باعث ورود باکتری ها شده که به بافت های سینه صدمه می زنند و باعث ایجاد عفونت می شوند. این ترشحات معمولاً چرکی هستند و سینه ها در این شرایط قرمز شده و ورم می کنند و هنگام دست زدن گرم هستند. درمان این وضعیت شامل بیرون کشیدن ورم چرکی از طریق جراحی است و پزشک برای شما انتی بیوتیک نیز تجویز خواهد کرد.
تغییرات فیبروکیستی:
این تغیرات باعث ایجاد ناهمواری ها و برآمدگی هایی در سینه می شود و ترشحی شفاف، زرد یا سبز رنگ از نوک سینه ها بیرون می آید. این تغییرات بسیار متداول هستند و تقریباً در نیمی از خانم ها اتفاق می افتد. پزشک آزمایشاتی روی شما انجام می دهد—مثل ماموگرافی یا اولتراسون—تا اطمینان حاصل کند که ترشحات به دلیل سرطان نیست. اگر آزمایشات دلیل مشکل را تغییرات فیبرو کیستی تشخیص داد، دیگر نیازی به آزمایشات بیشتر نیست.
سرطان سینه:
ترشحات سینه به ندرت نشان سرطان سینه است اما گاهاً ممکن است این ترشحات نشان دهد که داخل مجراهای سینه یا خارج از آن سرطانی شده است. اگر ترشحات خونی، خود به خود و از یک مجرا است حتماً به پزشک خود مراجعه کنید.
نوعی دیگر از سرطان—بیماری پاگت سینه—نیز با ایجاد چنین ترشحاتی همراه است. این بیماری جزء بیماری های نادر است و در۱درصد از ۴ درصد خانم هایی که سرطان سینه دارند اتفاق می افتد. علائم این بیماری شامل، خارش، سوزش، قرمز شدگی نوک سینه و محوطه ی قهوه ای رنگ اطراف آن می باشد. همچنین ممکن است با ترشحات خونی همراه باشد. پزشک می تواند با بیوپسی ناحیه ی آسیب دیده، بیماری را تشخیص دهد. درمان این بیماری شامل برداشتن سینه است اما در برخی موارد برداشتن تومر سینه کفایت می کند. پزشک احتمالاً پس از عمل برایتان شیمی درمانی یا استفاده از تشعشع را تجویز خواهد کرد.
خیالتان راحت باشد…
آسوده خاطر باشید چون اکثر ترشحات نوک سینه علل خوش خیم دارند. اما خوب است که درصورت مشاهده هرگونه اختلال در سینه ها، به پزشکتان مراجعه کنید چون ممکن است آن وضعیت به درمان نیاز داشته باشد. و درصورت جدی بودن مشکل، هرچه زودتر اقدام کرده باشید برایتان بهتر خواهد بود.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:21 PM
روشهایی به منظور بهبودی کمردرد و یا مراقبت از کمر شما


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=40b71f08b25dd2cfbbd895cdbb3e43b2
روشهایی به منظور بهبودی کمردرد و یا مراقبت از کمر شما
افراد روزانه کارهای مختلفی را انجام می دهند که بعضی از آنها باعث ایجادعوارضی مثل کمردرد می شود .بعضی از عواملی که باعث بوجود آمدن کمردرد می شوند عبارتند از : حمل ناصحیح بار،ایستادن های طولانی ،استفاده از صندلیهای نامناسب ، خوابیدن نادرست و….
به طورکلی ستون فقرات انسان از سه قوس پشت گردن ، وسط کمرو زیر کمر تشکیل شده است وبا انعطاف پذیری که دارد باعث می شود فرد بتواند به راحتی کار انجام دهد این قوسها توسط یک ماهیچه الاستیکی حمایت شده و باعث می شود که بدن حالت مستقیم داشته باشد و فرد بتواند در حالت ایستاده نیز کار کند . اما هر گونه فشار بیش از حد به عضله و قوسها می تواند باعث کمردرد شود .
روشهای زیر به منظور بهبودی کمردرد و یا مراقبت از کمر توصیه می شود :
۱- برخواستن از رختخواب – غلطیدن
وقتی شما از کمردرد حاد رنج می برید بلند شدن از رختخواب ممکن است کاری سخت و تؤام با مشکل باشد بنابراین به منظور کاهش درد و یا مراقبت از کمر خود اقدامات زیر را انجام دهید :
به پشت دراز بکشید و زانو های خود را خم ، به سمت سینه بالا برده و یک بالش بین دو زانو قرار دهید و بعد دستان خود را به حالت استراحت روی شکم گذاشته سپس بدن خود را منقبض کرده و به سمت دو طرف لبه تخت غلط بزنید . در مرحله بعد پاهای خود را از لبه تختخواب آویزان کرده ، با کمک ساعد دست راست و کف دست چپ بدن خود را به سمت بالا برده و به وضعیت نشسته در آیید پاهای شما به علت نیروی نیروی جاذبه زمین به سمت کف زمین پایین می آیند . بالشی را که بین پاهایتان قرارداده بودید بردارید و درنهایت تا زمانیکه کف پای شما به سمت زمین بیاید ساعد خود را بلغزانید .
۲- نرمشها :
الف : کشش ماهیچه های پشت پا
برای کشش ماهیچه های پشت ساق پای راست ، در حالیکه دستان خود را کشیده و آرنجها صاف هستند ، روبروی دیواری بایستید پاها را در وضعیت راه رفتن قرار دهید بصورتی که پای چپ جلوتر از پای راست قرار بگیرد . زانوی راست صاف و زانوی چپ کمی خمیده باشد ، سینه را به سمت جلو کشیده و زانوی چپ را تا جائی که می توانید خم کنید و شش ثانیه در این وضعیت بمانید حداقل سه مرتبه این حرکت را تکرار کنید. برای کشش ماهیچه های پشت ساق پای چپ نیز نیز به همین ترتیب عمل کنید با این تفاوت که وضعیت قرار گرفتن پاها را بر عکس کنید ۰
ب ) کشش ماهیچه های چهار سر ران :
بصورت نیم رخ در کنار دیوار باستید . برای حفظ تعادل، کف دست راست خود را به دیوار تکیه دهید .کمر خود را صاف نگه دارید . با دست چپ قوزک پای چپ را گرفته ، آن را به سمت بالا و عقب برده و به مدت شش ثانیه در این حالت نگه دارید سپس آن را رها کنید این کار را حداقل سه مرتبه تکرا کنید . برای کشش ماهیچه چهار سر ران سمت چپ و ضعیت پاها را معکوس کرده و همین کار را تکرار کنید .
ج) رساندن زانو به سینه ، کشش رباط پشت زانو:
طوری به پشت بخوابید که در حالت خمیده قرار بگیریدو زانوی چپ را خم کرده و پشت ران راست خود را با هردو دست دقیقا در زیر زانو بگیرید . پاها را به طرف قفسه سینه بالابیاورید و شش ثانیه در حالی که پای راست بصورت مستقیم درآمده در این وضعیت بمانید . این کار را حداقل سه مرتبه تکرار کنید برای کشش رباط پشت زانوی چپ وضعیت پاها را معکوس کرده و همین کار را تکرار کنید .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:22 PM
کمر درد چیست و چگونه از آن پیشگیری کنیم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=587a3eec7389f56a9f470618c3f66472
ساختمان ستون فقرات :
ستون فقرات، محور اصلی بدن انسان است و به همان اندازه در استحکام و ثبات بدن اهمیت دارد که ستون های محکم برای استحکام یک ساختمان و اعضاء دیگر از جمله سر، دستها، لگن و پاها و …. بر روی این ستون استوار هستند و ستون فقرات با طرز قرار گرفتن خود به صورت قوسهای متعدد با زوایای معین و استحکام آنها توسط دیسکهای بین مهره ای، لیگامانها و عضلات، قدرت تحمل این بار سنگین را می یابد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از مرکز ضایعات نخاعی جانبازان ، لازم است بدانید که حتی اگر از نعمت داشتن دو پا نیز محروم باشید، قادر به زندگی پویا و حتی راه رفتن خواهید بود، اگر ستون فقرات سالمی داشته باشید، در واقع همه ما روی ستون فقراتمان راه می رویم نه روی پاها، بدیهی است هر چه دانش خود را در مورد ستون بدنمان افزایش دهیم، توانایی ما در حفظ سلامت آن بیشتر خواهد بود.
وظایف ستون فقرات عبارتند از :
انتقال وزن سر، گردن، اندام فوقانی و تنه به لگن
ایجاد کانالی جهت حفاظت از نخاع یا مغز الحرام
ایجاد قفسه ای محکم و استخوانی به کمک دنده ها و استخوان جناغ جهت حفاظت از قلب و ریه ها
تکیه گاهی جهت عضلات تنه و تعدادی از عضلات اندام فوقانی و تحتانی
ایجاد هماهنگی بین اعضاء و اندام های بدن
کمرد درد :
تعریف و انواع کمر درد
کمر درد یکی از شایعترین علل مراجعه بیماران به مراکز درمانی می باشد بطوریکه بعد از سرماخوردگی و ضربه های کوچک، شایعترین بیماری در انسان است. کمر درد نخستین علت مراجعه بیماران به متخصصین ارتوپدی و جراحی مغز و اعصاب و بطور کلی سومین علت مراجعه بیماران به پزشک می باشد.
درد کمر بیش از ۹۰درصد افراد را در طول زندگی حداقل یکبار دچار می سازد. و بیش از ۵۰ درصد از افراد بیش از یک مرتبه دچار آن می شوند. علل بسیار متفاوتی می توانند سبب ایجاد کمر درد شوند. تقریبا” در ۸۵ درصد از افرادی که برای کمر درد معاینه و بررسی می شوند علت خاصی پیدا نمی شود. کمر درد بعد از سرماخوردگی دومین عاملی است که سبب می گردد افراد در سرکار حاضر نشوند و نیز یکی از علل شایع ویزیت توسط پزشک می باشد بیش از ۹۰ درصد افرادی که دچار کمر درد میشوند طی ۲ ماه بهبود می یابند. طبق آمار مختلف، کمردرد، در بین بیماریهایی که باعث از کارافتادگی، ناتوانی از کار و مرخصی ناشی از آن در افراد زیر ۴۵ سال می گردند، مقام اول را دارد.
کمر درد، درد آزار دهنده ای است که شخص را از انجام کارهای روزمره اش باز داشته و به استراحت در بستر وادار می کند. بنابراین، می تواند علاوه بر مشکلات جسمی، موجب مشکلات روحی و روانی شده و اثرات منفی بر اقتصاد خانواده و جامعه بگذارد. تا حدود ۲۰ سال قبل، اکثر افرادی که برای درمان دردهای عضلانی اسکلتی به درمانگاههای فیزیوتراپی و ارتوپدی مراجعه می کردند، افراد بالای ۵۵ تا ۶۰ سال بودند و در واقع تخریب غضروف مفصلی در سنین بالا شروع می شد، ولی امروزه این سن به ۳۰ سال کاهش پیدا کرده و پزشکان شاهد مراجعه بیمارانی با سنین ۳۰ تا ۵۰ سال با دردهای گردن، زانو، کمر و مفاصل مختلف به مراکز درمانی هستند.
امروزه با پیشرفت زندگی مدرن، شیوع کمر درد نه تنها کمتر نشده بلکه زیادتر هم شده است. و عجیب اینکه حتی سرعت بالا رفتن آن، از رشد جمعیت هم بیشتر بوده است. در ایالات متحده آمریکا همین کمر درد، دومین عامل غیبت از کار بوده و معادل ۳۰ تا ۸۰ میلیون دلار در سال از تولید کم کرده! حدود ۹۰ درصد افراد در عمر خود کمر درد را یک بار هم که شده حس کرده و ۵۰ تا ۷۰ درصد مردم دوره های مکرر کمر درد را در طول زندگی شان تجربه می کنند. این آمار البته در کشورهای صنعتی بیشتر است. اما متاسفانه این درد حتی کودکان مدرسه ای را هم گرفتار می کند، بطوری که آمار نشان می دهد ۶۰درصد کودکان ۱۵ تا ۱۶ ساله هم دچار آن هستند. با تمام این احوال، از پیشگیری و درمان این درد عذاب دهنده ناامید نشوید.
بروز کمر درد در مردان ۲۵ تا ۵۵ ساله بیشتر است ولی در خانم ها بعد از ۵۰ سالگی شروع می شود. متاسفانه معاینات بالینی نمی تواند بروز کمردرد را پیشگویی کند چون زیادند افرادی که آرتروز ستون فقرات یا بیرون زدگی دیسک کمر دارند اما درد ندارند.
کمر درد از نظر ماهیت درد به سه دسته تقسیم می شود:
۱- کمر درد گذرا : دردی ناگهانی و شدید در ناحیه کمر و ناشی از انجام حرکات نامناسب و یا کشیدگی بیش از حد ستون فقرات است. هر چند که این درد گذرا است اما هیچگاه نباید کم اهمیت شمرده شود، چرا که میتواند اخطاری برای عود مجدد آن باشد و سریعا” باید جهت جلوگیری از تکرار آن اقدام شود.
۲- کمر درد حاد: یک درد حاد در ناحیه کمر است که در اثر قرار گرفتن در وضعیتهای غلط، خم شدنهای مکرر و به مدت طولانی و یا ضربه به ستون فقرات کمری ایجاد می شود. کمر دردی که کمتر از یکماه از شروع آن می گذرد را حاد می نامند. نشانه وقوع آسیب بافتی بوده و بدرجات مختلفی در فرد ایجاد ناتوانی می کند. هر چند که آسیب کوچک باشد ولی باید مراقب بود و از تکرار آن جلوگیری کرد. برای این منظور در وهله اول باید درمان علامتی جهت کنترل درد انجام شده و سپس در مورد بهبودی کامل اقدام و تمامی فعالیتهای طبیعی ستون فقرات را به شکل اولیه خود بازگرداند. البته اولین وقوع حمله حاد کمر درد، نیازی به نگرانی ندارد و لیکن باید پیامدهای آن را در نظر گرفت و هر چه زودتر برای رفع آن اقدام نمود در غیر اینصورت صدمه و جراحت شدت پیدا کرده و دوره ناتوانی ادامه خواهد یافت . به طوریکه طبق آمار، شانس بازتوانی موفق در بیمارانیکه کمر درد آنها بیش از ۶ ماه مقاومت می کند کاهش یافته و حتی پس از سه ماه مقاومت درد، وضعیت روحی و روانی بیمار تغییر خواهد کرد. پس به طور جدی با تکرار یک حمله شدید کمر درد مقابله کنید.
۳- کمر درد مزمن: کمر دردی که بیش از یکماه از بروز آن می گذرد را مزمن می نامند. کمر درد مزمن در واقع در اثر عدم درمان و یا مقاومت به درمان کمر درد حاد ایجاد می گردد. بدیهی است که درمان به موقع و مناسب درد حاد، همواره درد مزمن را به حداقل می رساند، درد مزمن کمر باید به عنوان یک علامت جدی تلقی شده و کلیه معاینات بالینی و آزمایشات پاراکلینیکی جهت بیماریهای سیستمتیک انجام گردد. به هر صورت درد کمر مستلزم یک بررسی دقیق و درمان مناسب توسط گروهی درمانگر، متشکل از پزشک، متخصص فیزیوتراپی ، متخصص روانپزشکی و…. میباشد.
انواع درد کمر :
۱- درد موضعی : درد موضعی، دردی است که در اثر آسیب وارده به ناحیه کمر ایجاد شده و در همان منطقه احساس می گردد و معمولا” فرد قادر به درک محل دقیق آن است.
۲- درد راجعه : عبارتست از دردی که از یک ناحیه به ناحیه دیگر سرایت می کند. همه کمر دردها لزوما” به دلیل ناهنجاری ستون فقرات نیستند، بلکه می توانند بدلیل ضایعات احشایی باشند که درد آنها به ناحیه کمر ارجاع می شود. در نتیجه، بررسی و معاینه بالینی دقیق این مناطق توسط پزشک ضرورت دارد.
۳- درد انتشاری : غیر از درد انتشاری عصب سیاتیک که در بالا توضیح داده شده، ممکن است درد، منشاء عصب سیاتیک نداشته باشد و از نقاط دیگر به مسیر این عصب انتشار یابد. مهمترین منشاء دردهای انتشاری عبارتند از : مفاصل بین مهره ای، رباطهای مربوطه، رباطهای خلفی که مهره های کمری را به یکدیگر متصل می کنند و بالاخره عضلات اطراف آنها و عضلات ثبات دهنده لگن.
علل کمر درد :
بطور کلی کمر درد را می توان بر حسب علت به دو دسته عمده تقسیم بندی نمود: علل مکانیکی و علل غیره مکانیکی
کمر درد مکانیکی :
شامل آن دسته از بیماریهایی هستند که در اثر و یا به واسطه یک عامل مکانیکی مانند ضربه، حرکات فیزیکی نامناسب، کم بودن قوام عضلات و یا فشار بیش از حد به ناحیه ستون فقرات کمری و در اثر بد قرار گرفتن وضع بدن در حالت نشسته و ایستاده ایجاد می گردند. این دسته از بیماریها ۹۰% از علل کمر درد را تشکیل می دهند و نکته جالب اینکه براحتی قابل پیشگیری هستند.
دو سری از عوامل می توانند سبب آسیب پذیری ستون فقرات کمری و وقوع کمر دردهای مکانیکی گردند.
الف ) عوامل پیش زمینه ای یا مستعد کننده شامل :
قرار گرفتن در وضعیت های نامناسب
کاهش تحرک در نتیجه عدم استفاده و بهبود ناکافی
استرس ناشی از کار
چاقی
ب ) عوامل آشکارساز شامل :
استفاده جدید ( New Use )
استفاده نادرست ( Misuse )
استفاده بیش از حد ( Over Use )
ضربه ( Trauma,Abuse )
علل غیر مکانیکی :
علل غیر مکانیکی شامل آن دسته از علل طبی و یا بیماریهای سیستمی هستند که در سیر بیماری به طرق مختلف ممکن است باعث کمردرد شوند و تشخیص و درمان این بیماریها تماما” به عهده پزشک معالج شما می باشد.
- شایعترین علل طبی عبارتند از : بیماریهای التهابی، بیماریهای عفونی، سرطانها، و بیماریهای متابولیکی و مسمومیت با فلزات سنگین رادیوم
- و …. که تشخیص و درمان همه آنها همانطور که گفته شد بر عهده پزشک معالج شما می باشد.
عوامل زمینه ساز برای علل طبی کمر درد:
۱- سن بالای ۴۵ سال، بخصوص در بیماریهای غیر التهابی و بیمارانیکه سابقه ای از عوامل مکانیکی را ذکر نمی کنند.
۲- کمر دردهای شبانه که با استراحت نیز بهبود نمی یابند.
۳- وجود علائم و نشانه های همراه کمر درد مانند: تب، تعریق، کاهش وزن، ضعف و خستگی مزمن که با کنترل درد نیز بیمار احساس سلامتی نمی کنند.
در بسیاری از موارد به رغم معاینه فیزیکی دقیق و انجام آزمایشات مختلف، علت مشخصی برای کمر درد پیدا نمی شود . بهتر است بدانید سیگار با کاهش سطح اکسیژن در بافت نخاع موجب تاخیر در بهبود این درد می شود. بعضی مشاغل هم می توانند انسان را مستعد ابتلا به کمردرد کنند، مانند شغل هایی که نیاز به رانندگی طولانی دارد و راننده را در معرض لرزش وسیله نقلیه قرار می دهد؛ شغل هایی که نیاز به ایستادن و نشستن طولانی دارد؛ کسانی که باید بارهای سنگین را به دفعات جابه جا کنند . بنابراین اگر شغل شما چنین حرکاتی را ایجاب می کند بهتر است بیشتر به فکر خود باشید. کمر درد علاوه بر عوامل غیر مکانیکی مانند عفونت و سرطان و….. که خیلی شایع نیستند، علل دیگری هم دارد؛ مانند گرفتگی های عضلانی ( اسپاسم ) کشیدگی و آسیب ّ رباط ها، آرتروز، فتق دیسک های بین مهره ای، پوکی استخوان و … اما فارغ از اسم های متفاوتی که این بیماری ها دارند مشکل اصلی در اغلب آنها فشار بیش از حدی است که به ستون مهره ها و اجزای دور و بر آن مانند عضلات و رباط ها وارد می آید.
عامل این فشارها زندگی پر از حرکات نامناسب است. منظور دقیقا” همان حرکاتی است که شایسته یک بدن سالم نیستند؛ مانند بد نشستن روی صندلی ، قوز کردن هنگام رانندگی، بد ایستادن و…… استفاده از عضلات کمر در حرکاتی که پیش از این انجام نمی داده اید، مانند بلند کردن یک مبل سنگین !
بطور کلی علل کمر درد عبارتند از :
تحت فشار قرار گرفتن ریشه های عصب نخاعی که به اندام تحتانی می روند .
کمر درد ناشی از کشیدگی ماهیچه ای یا رباط های کمر
درد ناشی از عفونتهای ستون مهره
درد ناشی از تومورهای ستون مهره
نشانه های درد ناشی از آسیب کمر :
دردی که امکان دارد به جلو، کناره ها یا عقب ساق پا تیر بکشد یا محدود به ناحیه تحتانی کمر باشد.
دردی که با فعالیت بدتر شود.
دردی که در شب یا در نتیجه نشستن طولانی مدت مثلا” رانندگی طولانی بدتر شود.
دردی که همراه با گزگز شدن یا ضعف در بخشی از پا باشد.
پیشگیری از کمر درد :
انجام ورزشهائی مثل شنا، پیاده روی و دوچرخه سواری با افزایش میزان تناسب و توان می توانند در کاهش ابتلا به کمر درد مفید باشند.
تقویت عضلات شکم میزان ابتلا به کمر درد و در موارد وجود کمر درد شدت آنرا کاهش می دهد.
افرادی که کار آنها مستلزم بلند کردن اجسام سنگین است یا ورزشکارانی که سروکارشان با وزنه سنگین است باید هرگز از کفشهای پاشنه بلند بمدت طولانی استفاده نکنید. حتما” از کمربندهای پهن محافظ کمر استفاده کنند. در هنگام ایستادن طولانی مدت هر از گاهی به روی یک تکیه گاه یا دیوار تکیه کنید تا از فشار بر روی کمر کاسته شود نمائید. هم تشک های خیلی نرم و هم تشکهای ست سبب کمردرد می شوند لذا از تشک مناسب استفاده کنید.
هرگز اجسامی را که برای شما سنگین هستند بلند نکنید. در هنگام بلند کردن اجسام کمر باید عمود بر زمین و نه خم شده به جلو باشد باید اجسام را در حالیکه نزدیک بدن شما هستند با زانوها بلند کنید.
بارهای سنگین :
به جای بلند کردن اجسام سنگین، از راه های دیگری مانند هل دادن برای جابه جا کردن استفاده کنید ( هل دادن بهتر از کشیدن است . )
تا می توانید از دیگران کمک بخواهید و از بلند کردن وسایل سنگین با خم کردن کمرتان خودداری کنید. بهتر است زانوهایتان را خم کرده و کمرتان را صاف نگه دارید. البته یادتان باشد که پاها را از هم کمی فاصله بدهید.
از بلند کردن یک جسم سنگین و چرخاندن کمرتان بطور همزمان جدا” خودداری کنید.
همیشه هنگام حمل اجسام سنگین، آن را نزدیک بدن نگه دارید.
قاعده نشستن:
اگر مجبورید مدت طولانی روی صندلی بنشینید بهتر است هر نیم ساعت به بهانه های مختلف از جا برخاسته و راه رفته یا به بدن خود حرکات کششی بدهید.
از صندلی مناسب با پشتی و با زاویه حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ درجه، استفاده کنید و اگر صندلی تان محافظ قوس کمر ندارد، قوس کمر را با یک بالشتک کوچک محافظت کنید.
به جای چرخاندن کمرتان حین کار، از چرخش صندلی استفاده کنید.
وسایل مورد استفاده تان را در دسترس خود روی میز بچینید تا برای استفاده از آنها مجبور به خم کردن کمرتان به جلو نشوید.
ایستادن و خوابیدن بدون کمر درد:
هنگام ایستادن خود را به جلو خم نکنید، گوش ها، شانه و لگن را باید در یک امتداد و شکم را تو نگه دارید.
اگر مجبورید مدت طولانی بایستید، یکی از پاها را روی یک پله یا چهارپایه به ارتفاع ۲۰ سانتی متر قرار دهید تا فشار کمتری به کمر وارد شود و هر ۱۰ دقیقه جای پاها را با هم عوض کنید.
بهترین حالت خوابیدن خوابیدن به پهلو در حالی است که زانوها کمی خم بوده و یک بالش کوچک بین دو زانو قرار گیرد. اگر به پشت می خوابید لازم است یک بالش زیر زانوان و یک بالش کوچک زیر گودی کمر قرار دهید.
برای خارج شدن از تختخواب ابتدا به کنار تخت بچرخید و پاهای خود را از تخت آویزان کرده، با کمک دست ها و سفت کردن عضلات شکم بنشینید.
تناسب و تعادل :
اگر اضافه وزن دارید، بهتر است برای جلوگیری از کمر درد هم که شده وزنتان را کم کنید.
کیف و کوله پشتی تان را بی جهت سنگین نکنید.
کفش مناسب و راحت با پاشنه ۳ سانتی متر یا کمتر به پا کنید.
اگر پوکی استخوان دارید با مصرف ویتامین D و کلسیم کافی طبق تجویز پزشکتان و ورزش کردن، آن را درمان کنید تا دچار شکستگی مهره نشوید.
ورزش های سبک هوازی بطور منظم با بهبود عملکرد عضلات میتواند موجب زیاد شدن قدرت و تحمل کمرتان شود. پیاده روی و شنا هم از ورزش های مناسب برای کمر درد هستند.
آیا نیازی به گرفتن عکس یا ” ام . آر. آی ” هست ؟
اکثر مردم سئوال می کنند آیا عکس برداری معمولی یا ام.آر.آی لزومی دارد؟ باید گفت همه کمر دردها نیاز به عکس برداری ندارند. در مواردی که مشکوک به صدمات استخوانی مثل سرطان هستید عکس برداری میتواند مفید باشد. ولی عکس ها صدمه به مهره ها در اثر ضربه، پوکی استخوان، صدمه به بافت های نرم عضله و رباط ها و دیسک ها را نشان می دهند زمانی که تصمیم به جراحی داریم و یا در تشخیص علت دردهای بهبود ناپذیر، انجام ” ام.آر.آی ” توصیه می شود. زیرا بر اساس آن درمان را تغییر خواهند داد.
پرستاری از بیمار و کمر درد:
میزان بروز کمر درد، در پرستاران با نوع فعالیت آنها که مستلزم بلند کردن اجسام سنگین و انجام کارهای سخت و ممتد در اورژانس است، ارتباط زیادی دارد. این میزان با محیط پراسترس کاری افزایش می یابد. بطوریکه میزان بروز حمله های حاد کمر درد در پرستارانی که در بخشهای درمانی بیمارستانی کار می کنند بسیار بیشتر از آنهایی است که معمولا” کار اداری و یا اجرایی دارند.
آمار نشان داده است، در بیمارستانهایی که کلاسهای آموزشی جهت پیشگیری و درمان کمر درد، برای پرستاران دایر گردیده، میزان بروز کمردرد، بسیار پایین بوده است. در نتیجه وجود چنین آموزشهایی جهت پرستاران زحمتکش کشور ما نیز ضروری بنظر می رسد، اما از آنجائیکه در این کتاب امکان پرداختن به این مسئله بطور مبسوط وجود ندارد، تنها به ذکر برخی از اصول اولیه آن می پردازیم.
پرستاران عزیز باید تمامی وضعیت های مناسبی را که جهت بلند کردن کشیدن و هل دادن و حمل اجسام در ابتدای این بخش توضیح داده شد رعایت کنند.
همه میزها و یا تختهای بیماران باید ارتفاع قابل تغییر داشته باشند، بطوریکه با اهرم هیدرولیکی یا الکتریکی سطح آنها بالا یا پایین برود و هر شخص با توجه به نیاز خود بتواند آن را تغییر دهد.
هنگام مرتب کردن تخت بیمار و یا تعویض ملحفه آن مواردیکه را که در مورد مرتب کردن تخت خواب توضیح داده شد، رعایت کرده و ترجیحا” دو نفری این کار را انجام دهید.
پرستاران عزیز باید طوری آموزش ببینند که بتوانند بر اساس توانائیهایشان، تجهیزات مناسب و مورد نیاز خود را جهت استفاده مطلوب در محیط کار انتخاب کنند.
محیط کار پرستاری باید از نظر شرایط روانی، سروصدا ، نور، دما، حجم و کار مناسب تا بدین ترتیب از استرس های فزآینده کاسته شود.
در خاتمه لازم به ذکر است که در برخی کشورها جهت بعضی مشاغل خاص مدرسه کمر ( Back School ) اختصاصی دایر می گردد.
( Back School ) صنعتی در بهداشت صنعتی یا مدرسه کمر در بهداشت حرفه ای و یا به عنوان بخشی از برنامه توانبخشی و … البته در این کتاب جای بحث در مورد همه آنها نیست و امید آنکه توضیحات مختصر این بخش بتواند برای خوانندگان عزیز مفید واقع شده مورد استفاده قرار گیرد.
تصحیح برخی وضعیتهای پرخطر
بلند کردن اشیاء بعد از نشستن طولانی:
برداشتن اشیاء بعد از دوره های طولانی نشستن، می تواند آسیب پذیرترین وضعیت را برای ستون فقرات کمری شما بوجود آورد. این وضعیت در مسافرتهای طولانی بسیار اتفاق می افتد. بطوریکه شما بعد از نشستن بمدت طولانی در قطار ، اتومبیل و یا در هواپیما، در حالت خمیده و دولا شده، اقدام به برداشتن و جابجا کردن چمدانهای سنگین کرده و بدین ترتیب آسیب زیادی به ستون فقرات کمری خود وارد می کنید. چنین وضعیتی می تواند آغاز گر درد کمر از همان لحظه و یا حتی صبح روز بعد باشد.
جهت پیشگیری از بروز چنین دردهایی شما می توانید بعد از بلند شدن از روی صندلی، به حالت ایستاده قرار گرفته و مطابق شکل گودی کمر را افزایش داده و بدین ترتیب، قوسهای ستون فقرات و رباطهای کمری را که تا بحال خمیده و بی حرکت قرار داشتند، به وضعیت طبیعی خود برگردانید.
غوز کردن پس از ورزش سنگین:
این یک خطر سنگین شگفت آور است که ورزشکاران بدان مبتلا می شوند. پس از یک روز کار سخت و ورزش سنگین و خسته شدن تمام عضلات پس از یک فعالیت پر انرژی مطمئنا” نیاز به یک استراحت ایده ال خواهید داشت و بدترین وضعیت، استراحت کامل روی یک راحتی بزرگ و نرم به حالت خمیده است.
بهترین استراحت پس از هر فعالیت طاقت فرسایی، خوابیدن به پشت یا دمر خوابیدن بمدت ۱۰ دقیقه است. ( دمر خوابیدن بهتر است ) .
حالت دیگر این است که مطابق شکل به پشت خوابیده و برای مدت ده دقیقه پاهای خود را روی یک صندلی قرار دهید. همیشه با برگرداندن قوسهای ستون فقرات به حالت طبیعی می توان از بروز چنین دردهایی جلوگیری کرد.
ایستدن طولانی، یک وضعیت خطر است چرا که پس از مدتی عناصر حمایت کننده ستون فقرات ( عضلات و لیگامانها ) که خسته شده و قدرت حفظ قوسهای طبیعی ستون فقرات را نخواهد داشت. این وضعیت منجر به افزایش قوس کمری و بروز کمر درد می شود.
درمانهای رایج کمر درد:
درمانهای دارویی : درمانهای دارویی شامل داروی اختصاصی برای نوع بیماری و در صورت لزوم تجویز مسکن جهت درمان علامتی درد است. همانطور که گفته، هدف اصلی در درمانهای دارویی، درمان علت بیماری است و چنانچه علت بیماری قابل درمان نبوده و یا جزو علل مکانیکی کمردرد باشد، دارو را می توان به صورت مسکن تجویز نمود که بهتر است غیر استروئیدی و بدون کورتون باشد. بدیهی است در چنین مواردی استفاده از مسکن می تواند به طور موقتی باشد و انجام روشهای فیزیکی مانند فیزیوتراپی و تمرینات درمانی حتما” ضروری است.
درمانهای فیزیکی :
برای معالجه برخی از بیماران مبتلا به کمردرد، علاوه بر درمانهای علامتی توسط داروهای مسکن، لازم است درمانهای فیزیکی نیز انجام شود.
این درمانها، تنوع زیادی دارند و از روشهای بسیار قدیمی کمردرد مانند طب سوزنی ( از چین ) و ماساژ ( از فرانسه ) تا متدهای جدید فیزیوتراپی توسط دستگاههای پیشرفته را شامل می شوند.
برخی از روشهای فیزیوتراپی در درمان کمردرد عبارتند از :
-حرارت درمانی: گرم کردن و یا سرد کردن عضو دردناک جهت کنترل درد از دیرباز توسط بشر استفاده می شده است. گرما درمانی امروزه به دو صورت سطحی ( برای پوست ) و عمقی ( برای مفاصل و یا عضلات ) توسط دستگاههای پیشرفته فیزیوتراپی انجام می شود.
الکتریسیته درمانی: به تجربه ثابت شده است که طول موج و فرکانسهای خاصی از جریان برق در کنترل درد، ترمیم رخم، تقویت عضلات و بسیاری موارد دیگر موثر بوده و امروزه دستگاههای پیشرفته الکتریکی به این منظور طراحی شده اند.
مانیپولاسیون : این روش که در بین عامه مردم به نام جا انداختن شناخته شده است، در مواردیکه انحراف کوچکی در ستون فقرات ایجاد شده باشد، مورد استفاده قرار گرفته و آن را اصلاح می کند. مانتیپولاسیون حتما” بایستی توسط پزشک متخصص و یا متخصص فیزیوتراپی آموزش دیده انجام گردد، در غیر این صورت بسیار خطرناک بوده و ممکن است سبب آسیب به نخاع شده و یا افرادی که مبتلا به پوکی استخوان هستند سبب ایجاد شکستگی مهره ها شود.
لیزر درمانی: استفاده از لیزرهای کم توان نظیر لیزر آرگون هلیم و یاقوت با هدف کاهش درد افزایش روند ترمیم زخم ها، کاهش التهاب و بسیاری از موارد دیگر موثر بوده و امروزه توسط فیزیوتراپیست ها استفاده می شود.
آب درمانی: شامل یکسری حرکات ورزشی داخل آب می باشد و از آنجائیکه در این وضعیت بیمار درد کمر را کمتر احساس می کند بسیار مفید است.
تمرینات درمانی :
یکی از مفیدترین روشهای درمانی کمر درد است و در صورت استمرار بطور موثری از عود کمر درد نیز جلوگیری می کند. تمرینات درمانی انواع مختلفی دارند و بسته به محل درد علت درد و وضعیت ستون فقرات ( از جمله میزان انحناهای آن ) نوعی از تمرین قابل توصیه است.
درمانهای ارتوپدی:
درمانهای ارتوپدی فنی شامل یکسری ابزارهای کمکی است که توسط کارشناس ارتوپدی فنی جهت بیمار ساخته می شود.
مانند: کرستهای ستون فقرات ( کرستهای کمر و گردن ) که بطور شایع استفاده می شوند. این وسایل می توانند بطور موقت در کاهش درد و اسپاسم عضلات مفید باشند ولی استفاده طولانی مدت و مستمر آنها مضر است و سبب آتروقفی ( لاغر شدن ) عضلات حمایت کننده شده و پس از مدتی نتیجه معکوس می دهد.
درمان جراحی :
درمان جراحی، آخرین روش جهت کنترل درد ستون فقرات و آنهم در شرایط خاصی می باشد و در شرایط معمول به هیچ وجه قابل توصیه نیست. طبق آمار، امروزه در مورد فتق دیسک بین مهره ای تنها در ۱۵-۵ درصد موارد جراحی توصیه می شود که شامل موارد زیر است:
دردر بیمار آنقدر شدید می باشد که با استراحت بهبود نیافته و به دارو جواب ندهد و موجب اختلال جدید در فعالیتهای روزمره و یا اجتماعی بیمار گردد.
بیماری طوری پیشرفت نماید که منجر به فلج اندام، اختلالات حسی و یا بی اختیاری ادرار باشد.
در حال حاضر ۹۵-۸۵ درصد دیسکهای کمری بدون جراحی و با روشهای درمانی که قبلا” توضیح داده شده بهبود می یابند.
نکته قابل توجه این است که جراحی، درمانی قطعی دردهای کمری ناشی از دیسک نمی باشد و پس از آن، انجام تمرینات درمانی و در بعضی شرایط استفاده از روشهای فیزیوتراپی جهت کاهش درد ضروری است.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:23 PM
سارکوم کاپوزی Kaposis sarcoma


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=48c2bd147308f56ddee7ac8fdf1c7812
سارکوم کاپوزی Kaposis sarcoma
یک سرطان پوستی است که با ضایعات برآمده قهوه‌ای متمایل به صورتی مشخص میشودو اغلب همراه با ایدز میباشد.
جنس
در مردان شایعتر است.
نحوه زندگی
فعالیت جنسی محافظت نشده با شرکای جنسی متعدد و مصرف مواد مخدر تزریقی، عوامل خطر موثر در موارد همراه با ایدز میباشند.
سن، ژنتیک
عوامل خطری هستند که بستگی به علت بیماری دارند. سارکوم کاپوزی بیماری بسیار نادری بوده که اساساً در مردان با اصلیت مدیترانه‌ای یا یهودی به وجود می‌آمد.
این بیماری به آهستگی ایجاد می‌شد و به ندرت انتشار می‌یافت. با این وجود هم اکنون یک شکل سریعاً پیشرونده به طور روزافزونی در افراد مبتلا به ایدز رخ می‌دهد.
در چنین مواردی، ارتباطی با عفونت هرپس ویروس، وجود دارد. ضایعات سارکوم کاپوزی با حدود کاملاً مشخص و به رنگ قهوه‌ای مایل به صورتی بوده و می‌توانند در هر جایی از پوست به وجود آیند.
در موارد مرتبط با ایدز، ضایعات سریعاً‌ انتشار می‌یابند، در موارد شدید، ضایعات ممکن است غشاهای مخاطی به ویژه کام و اعضای داخلی را درگیر سازند. ضایعات داخلی می‌توانند منجر به خونریزی شدید شوند.
در صورت تشخیص زودهنگام، سارکوم کاپوزی موضعی را می‌توان به طور موثری با اشعه درمانی درمان نمود. در موارد پیشرفته‌تر، ممکن است شیمی درمانی لازم شود.
سارکوم کاپوزی بندرت علت اصلی مرگ در افراد مبتلا به ایدز است، با این وجود، زمانیکه اعضای داخلی درگیر باشند، این بیماری ممکن است کشنده باشد

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:24 PM
استئو آرتریت یا سائیدگی زانو


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=8f18cede0dedc55f96060a4aae402cdd
سائیدگی زانو ( استئو آرتریت )
شایع ترین مفصلی که دچار سائیدگی می شود زانو است . درد زانو در میان مردم بسیار شایع می باشد . بویژه در بین افراد چاق و سن بالا بیشتر مشاهده می شود .
* علت سائیدگی زانو چیست ؟
این بیماری ناشی از روند فرسودگی است که بطور طبیعی و بالا رفتن سن ایجاد می شود ،‌البته تقریباً همیشه عواملی وجود دارند که موجب تسریع این روند می شوند . شایعترین عامل چاقی می باشد که اثر سوء بر روی زانو دارد ولی چنین اثری را بر روی ران و مچ پا ندارد .
عوامل مساعد کننده دیگر عبارتند از شکستگی هایی که سبب ناهمواری سطوح مفصلی می گردد . بیماری قلبی که باعث آسیب دیدن غضروف مفصلی شود از جمله آنها می توان روماتیسم مفصلی ،‌ عفونتهای مفصلی زانو پارگی منیسکها و غیره … را نام برد . در یک راستا نبودن استخوان ران و استخوان درشت نی که در نزدیک یا دور شدن زانوها از هم دیده می شود .
در این بیماری غضروف مفصلی فرسایش یافته استخوان زیر آن سخت شده رشد آن در کناره های مفصلی سبب ایجاد خارهای استخوانی می گردد که مشخصه بیماری می باشد .
* علائم سائیدگی زانو چیست ؟
معمولاً بیمار یک خانم چاق مسن است که از درد زانو شاکی می باشد . در اغلب موارد هر دو زانو گرفتار می باشند. درد مفصل بتدریج افزایش می یابد و پس از فعالیت غیرعادی بدتر می باشد . حرکات زانو تا حدودی محدود شده و با صدایی شبیه خرد شدن همراه هستند . ورم مفصل مگر از فعالیت شدید دیده نمی شود . در نگاه عضله چهار سرران تحلیل رفته است . در موارد شدید بیماری زانو خم شده و تغییر شکل بصورت دور یا نزدیک شدن زانوها از هم دیگر ایجاد می شود .
* تشخیص
پزشکان معمولاً بیماری را با انجام یک رادیو گرافی ساده ( بصورت رخ و نیمرخ ) زانو تشخیص می دهند . باریک شدن فضای مفصلی که در اکثر مفاصل بدن نشانه سائیدگی است ، در مورد زانو ، اغلب تا مراحل پیشرفته بیماری قابل مشاهده نمی باشد .
اولین نشانه بارز سائیدگی زانو تیز یا زائده دار شدن کناره های مفصل بویژه دور کشکک و استخوان درشت نی می باشد . بعداً کاهش فضای مفصلی ایجاد شده و خارهای استخوانی در کناره های مفصل تشکیل می شوند .
* سائیدگی زانو را چگونه درمان می نمایند :
با وجود آنکه تغییر ساختمانی مفصل غیرقابل برگشت می باشد اما معمولاً درمان علامتی درد تخفیف درد مؤثر است . مؤثرترین روش فیزیوتراپی می باشد که ورزش های سنگین به منظور تقویت عضله چهار سر ران انجام می دهند . گرما درمانی موضعی را نیز بکار می برند اما از کمتر از ورزش اهمیت دارد .
لازم به ذکر است که استحکام زانو بستگی به عضله چهار سرران دارد و در صورت قوی بودن این عضله ، حتی با وجود سائیدگی واضح ممکن است هیچ علامتی وجود نداشته باشد .
علاوه بر اینها پزشکان از داروهای مسکن و ضد التهاب نیز استفاده می نمایند .
در موارد پیشرفته سائیدگی زانو که همراه با درد شدید دائمی و تغییر شکل مفصل مشاهده می شود عمل جراحی توصیه می شود .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:24 PM
چگونه BMI را محاسبه کنیم ؟ چاق هستید یا لاغر؟ وزن مناسب کدام است؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=7cf9e80612f954473d445f96d5d9d979
چاق هستید یا لاغر؟ خودتان محاسبه کنید!

برای اینکه دقیقاً بدانیم که چاق هستیم یا لاغر، پیش از همه باید اندازة وزن و قد خود را بدانیم، یعنی تنها وزن شخص برای تعیین چاقی او کافی نیست، اندازة قدش را هم باید در نظر بگیریم.
«شاخص جرم بدن» یا BMI) Body Mass Index) که در واقع رابطه بین وزن و قد را نشان می‌دهد، یکی از دقیق‌ترین معیارهای علمی است که به یاری آن می‌توانیم بفهمیم که کیلوگرمهای اضافی بدن، چگونه سلامت ما را به خطر می‌اندازند.
امروزه پزشکان، پژوهشگران و متخصصان مراقبتهای بهداشتی از این شاخص علمی بسیار سود می‌جویند تا از میزان دقیق چاقی اشخاص آگاه شوند. جدولها یا تابلوهای ویژه‌ای هم طراحی شده که با مراجعه به آنها خود شخص نیز می‌تواند به سادگی دریابد که آیا چاق است، اضافه وزن دارد، یا کمبود وزن. برای این کار کافی است که اندازة دقیق قد و وزن خود را بدانیم.
البته ”شاخص جرم بدن“ میزان چربی بدن را به طور مستقیم تعیین نمی‌کند، ولی بالابودن این شاخص از معیارهای عادی، معمولاً با افزایش چربی بدن، و در نتیجه اضافه‌وزن، ارتباط دارد.
بنابراین همچنان که باید میزان فشار خون و کلسترول خود را منظماً تحت‌نظر بگیریم، «شاخص جرم بدن» خود را نیز باید محاسبه کنیم، زیرا BMI بالا یا افزایش آن نشانة خطر است.
چگونه BMI را محاسبه کنیم؟
همچنان که گفتیم برای محاسبة ”شاخص جرم بدن“ خود می‌توانید به جدولی که در همین صفحه چاپ شده است، مراجعه کنید. اما خودتان هم می‌توانید با در دست داشتن اندازة قد و وزن خود، BMI را محاسبه کنید، به این ترتیب که وزن خود را (برحسب کیلوگرم) بر مجذور قد خود (برحسب سانتی‌متر) تقسیم کنید و حاصل را در عدد ۱۰۰۰۰ (ده‌هزار) ضرب کنید. عدد به دست آمده «شاخص جرم بدن» (BMI) شماست.
روش یادشده را می‌توان در فرمول زیر خلاصه کرد:
۱۰۰۰ * ۲قد/وزن یعنی :
weight (وزن برحسب kg) تقسیم بر مجذور قد Height2 (برحسب cm) ضرب در ۱۰۰۰۰٫
مثال: اگر وزن شما ۷۰ کیلوگرم و قدتان ۱۷۰ سانتی‌متر باشد، «شاخص جرم بدن» (BMI) شما میِ‌شود:
۲۴٫۲=۱۰۰۰۰×[۱۷۰۲÷۷۰]
وزن مناسب کدام است؟
در رهنمودهای علمی استاندارد تعریف جدیدی از «وزن مناسب» داده شده است، بدین معنی که:
اگر «شاخص جرم بدن» شخص (یعنی نسبت قد و وزن) ۲۴ یا کمتر باشد، وزن او مناسب است.
وزن عادی و مناسب ـ شما شاخص جرم بدن: ۱۸٫۵ – ۲۴٫۹
وزن کم ـ شاخص جرم بدن: زیر ۱۸٫۵
اضافه وزن ـ شاخص جرم بدن: ۲۵ – ۲۹٫۵
چاق ـ شاخص جرم بدن: ۳۰ و بیشتر.
دور کمر
با یک متر نواری دور کمر خود را هم اندازه بگیرید، زیرا اندازة دور کمر شاخص خوبی برای تشخیص میزان چربی ناحیة شکم است، و شکم‌گُنده بودن یکی از نشانه‌های عوامل خطرزا برای بیماری قلبی و بیماران دیگر است. کسانی که BMI آنها در محدودة ۲۵ تا ۹ر۳۴ قرار دارد، و دور کمرشان هم بیش از ۱۰۰سانتی‌متر (برای مردان) و ۸۹سانتی‌متر (برای زنان) است، در معرض خطر بسیار بالای ابتلا به مشکلات جسمانی قرار دارند

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:24 PM
آشنایی با انواع اختلالات اضطرابی


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=a47c98541b6573640f3412772bf222a5
۱ ـ اختلال اضطراب فراگیر یا منتشر (Generalized Anxiety Disorder) ترکیبی از علائم زیر در این اختلال وجود دارد:
طپش قلب، تنگی نفس، اسهال، بی‌اشتهایی، سستی، سرگیجه، تعریق، بی‌خوابی، تکرر ادرار، لرزش، فقدان آرامش، مرطوب بودن کف دست، احساس گرفتگی گلو، نگرانی نسبت به آینده، گوش به زنگ بودن نسبت به محیط. باید توجه داشت ، در اضطراب فراگیر ، این نگرانی ها بدون وجود خطر واقعی ایجاد می شود.
۲ ـ اختلال هراس (Panic Disorder):
افراد مبتلا به این اختلال دچار حملات اضطرابی پیش‌بینی نشده‌ای می‌شوند که ممکن است ظرف چند ثانیه تا چند ساعت ، حتی چند روز نوسان کند. مبتلایان به این اختلال می‌ترسند مبادا بمیرند، دیوانه شوند یا بی‌اختیار دست به کارهایی بزنند یا علائم روانی ـ حسی غیرمعمول نشان دهند. دیگر علائم اختلال اضطراب فراگیر نیز در این اختلال مشاهده می‌گردد.
۳ ـ ترس های اختصاصی یا ساده (Simple Phobia):
شایعترین نوع ترس است. در خانم ها بیشتر وجود دارد. یک نوع ترس غیرمنطقی است که طی آن فرد از مواجهه با اشیاء، فعالیت ها و موقعیت های خاص همچون ترس از حیوانات، طوفان، بلندی، جراحت، خون و مرگ ، اجتناب می‌کند. در این موارد خود فرد متوجه افراطی و غیرمنطقی بودن ترس خویش است.
۴ ـ ترس از مکان های باز (Agorophobia):
افراد مبتلا به این اختلال از وارد شدن به موقعیت های ناآشنا هراس دارند. مثلاً از رفتن به فضای باز، مسافرت و حضور در ازدحام امتناع می‌کنند. این افراد از ترک کردن محیط منزل به شدت می ترسند. این اختلال در نوجوانی شروع می‌شود و این افراد معمولاً تجربه اضطراب جدایی را در دوران کودکی داشته‌اند.
۵ ـ ترس های اجتماعی (Social Phobia):
این نوع ترس از اواخر دوران کودکی یا اوائل نوجوانی شروع می‌شود. افراد مبتلا به این اختلال در مواجهه با دیگران احساس شرمساری می‌کنند و نگران اند که دست ها و صدایشان نلرزد و صورتشان سرخ نشود. معمولاً از صحبت کردن و غذا خوردن در حضور جمع، ابراز وجود کردن، انتقاد کردن، اظهارنظر کردن و اشتباه کردن می‌ترسند.
۶ ـ اختلال وسواس (Obsessive-compulsive Disorder):
عبارت است از افکار یا اعمال غیر ارادی، تکراری و غیرمنطقی که فرد برخلاف میل خود آن را تکرار می‌کند. این اختلال می‌تواند به‌صورت وسواس فکری، وسواس عملی یا وسواس فکری و عملی توام باشد.
در وسواس فکری، فرد نمی‌تواند فکری را از ذهنش خارج کند (مثل افکار پرخاشگری یا جنسی)، یعنی یک فکر، عقیده، احساس مزاحم و تکرار شونده وجود دارد.
در وسواس عملی فرد برای اجرای تکراری عملی خاص یا سلسله اعمالی خاص احساس اجبار می‌کند مثل شستن مکرر دست ها. فکر وسواسی موجب افزایش اضطراب شخص می شود درحالی‌که عمل وسواسی اضطراب شخص را کاهش می‌دهد.
۷ ـ اختلال استرس پس از سانحه (PTSD: Post Troumatic Stress Disorder):
این اختلال قبلاً سندرم موج انفجار نامیده می‌شد. معمولاً با یک استرس شدید هیجانی که شدت آن می‌تواند برای هرکس آسیب‌رسان باشد همراه است از قبیل جنگ، بلا یا سوانح طبیعی مثل زلزله، مورد حمله یا تجاوز به عنف واقع شدن و تصادفات شدید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:25 PM
خارش مقعد چیست و راه درمان آن کدام است


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=e34d1b196628b33f2fc04f7660dd8e5b
مقعد خارش دار
مقعد خارش‏دار:
اشاره به خارش داخل و اطراف مقعد دارد حالتی است که هم بچه ها و هم بزرگسالان را درگیر می‏کند. به طور کلی علایم با بهبود بهداشت شخصی فروکش می‏کند. در موارد شدید ممکن است که بیمار از درمان دارویی سود ببرد.
علل مقعد خارش‏دار:
شایعترین علت خارش معقد، بهداشت بد و نامناسب و یا افراط در بهداشت است. سایر علل شامل بواسیر، انگل‏ها بویژه کرمک، عفونت‏های پوستی و واکنش‏های حساسیتی معین می‏باشد (اما به آنها محدود نمی‏شود). از بی غذاها قهوه، چای، کوکاکولا و مرکبات ممکن است با خارش ناحیه مقعد همراه شوند. همچنین البسه تنگ و چسبان می‏توانند با خارش ناحیه مقعد همراه باشند.
درمان خانگی
بهداشت مناسب خیلی مهم است. با احتیاط تمیز کردن ناحیه گرفتار توسط آب صاف و تمیز بدنبال آن مصرف پودر تالک عموماً مؤثر است. پوشیدن لباسهای گشاد (شل) ممکن است علایم را تسکین بخشد. حذف بعضی از غذاها از قبیل مرکبات، قهوه، سودا ممکن است کمک کننده باشد.
درمان دارویی
برای درمان موارد مقاوم خارش مقعدی ممکن است احتیاج به بکارگیری کرمهای موضعی هیدروکورتیزون یا کف‏ها در ناحیه گرفتار داشته باشد. این محصولات می‏توانند در تسکین علایم بسیار مؤثر باشند. پزشکتان درمان مناسبی را توصیه خواهد کرد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:25 PM
دنده گردنی را بشناسیم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=411191a7e7e5cb65e2fbbd24ba01dae7
دنده گردنی چیست ؟
دنده گردنی حاصل رشد مادرزادی بیش از حد استخوانی یا زائده فیبری دنده ای مهره گردنی هفتم می باشد . این وضعیت در اغلب موارد بویژه در جوانان موجب بروز علائم بالینی نمی شود اما در سنین بالاتر که بتدریج شانه ها افتاده تر می شوند ممکن است موجب علائم بالینی شده و فرد را وادار به مراجعه به پزشک می نماید .
* علت ایجاد دنده گردنی چیست ؟
رشد بیش از حد زائده دنده ای می تواند یک طرفه یا دو طرفه باشد . این ضایعه می تواند به هر اندازه ای از یک برجستگی کوچک استخوانی که اغلب با یک دنباله فیبری همراه است تا یک دنده کامل باشد . شریان زیرترقوه ای و تنه تحتانی شبکه بازوئی بر روی این دنده قوس می زنند . در برخی موارد تنه عصبی بر روی دنده تحت فشار قرار گرفته و آسیب می بیند . در این موارد علائم عصبی ظاهر می شود . علائم عروقی نیز احتمالاً به طور مشابهی در اثر وارد کردن آسیب به شریان زیرترقوه ای ایجاد می شود .
* علائم بالینی دنده گردنی به چه صورت می باشد :
دنده گردنی در اکثر موارد بی علامت می باشد . در صورت پیدایش علائم معمولاً در ابتدای بلوغ ظاهر می شود . علائم به دو صورت زیر دیده می شوند :
۱ ) علائم عصبی : شامل علائم حسی و حرکتی می باشند . علائم حسی شامل درد و احساس کرختی در ساعد و دست می باشد که در سمت داخلی ساعد مشخص تر بوده اغلب با تغییر دادن وضعیت بازو به طور موقت برطرف می شود .
علائم حرکتی نیز به صورت ضعف پیشرونده دست به همراه اشکال در انجام حرکات ظریف می باشد . علاوه بر این ممکن است عضلات دست دچار تحلیل شوند .
۲ ) علائم عروقی : بصورت سیاه شدن نوک انگشتان دست تا سیاه شدن ساعد متغیر می باشد . نبض شریان مچ دست ممکن است ضعیف بوده یا آنکه وجود نداشته باشد .
پزشکان با توجه کامل به علائم بیمار ، به دنده گردنی مشکوک می شوند و برای دیدن آن از عکس برداری گردن سود می برند . ولی در بعضی شرایط برای اطمینان بیشتر از نوار عصب و عضله و آرتریوگرافی استفاده می نمایند .
* درمان : درمان به شدت علائم و نشانه های بیمار بستگی داشته و به دو صورت می باشد .
۱ ) در موارد خفیف فیزیوتراپی به صورت ورزش های مناسب برای بهبودی توان عضلات بالابرنده شانه کافی می باشد .
۲ ) در مواردی که علائم عصبی یا عروقی کاملاً مشخص بوده و بویژه اگر شدت این علائم رو به افزایش باشد می توان بیمار را جراحی نمود .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:26 PM
با اتیسم آشنا شویم


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=f59c3bc0c20cd32af3a281af8c67d0a2
اتیسم چیست ؟
اتیسم نوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می شود . علائم این اختلال در سه سال اول زندگی بروز می کند . علت اصلی اختلال ناشناخته است و در پسران شایعتر از دختران است .
وضعیت اقتصادی ، اجتماعی ، سبک زندگی و تحصیلات والدین نقشی در بروز اتیسم ندارد . این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارتهای ارتباطی تأثیر می گذارد . کودکان و بزرگسالان مبتلا به اتیسم در ارتباط کلامی و غیرکلامی ، تعاملات اجتماعی و فعالیتهای مربوط به بازی مشکل دارند . این اختلال ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می سازد . در بعضی موارد رفتارهای خودآزارانه و پرخاشگری وجود دارد . در این افراد حرکات تکراری ( دست زدن ، پریدن ) و یا مقاومت در مقابل تغییر دیده می شود و ممکن است در حواس بینائی ، شنوائی ، لامسه ، بویایی و چشایی نیز حساسیتهای غیرمعمول نشان دهند . هسته مرکزی مشکل در اتیسم ، اختلال در ارتباط است .
پنجاه درصد کودکان اتیستیک قادر نیستند از زبان خود به عنوان وسیله اصلی برقراری ارتباط با سایرین استفاده نمایند . عدم بکاربردن ضمیر « من » از ویژگیهای کلامی این کودکان است . از مسایل دیگر تکلمی تکرار کلمات و جملات اطرافیان است .
انواع اختلالات نافد رشد چیست ؟
چندین اختلال در زیرگروه اختلالات نافذ رشد وجود دارد . در اختلالات نافذ رشد آسیب شدید در چندین حوزه رشدی وجود دارد . افرادیکه در طبقه بندی اختلالات نافذ رشد قرار می گیرند در برقراری ارتباط اجتماعی دچار مشکل هستند ولی شدت آن متفاوت است . نکات عمده ای که تفاوت میان اختلالات را بیان می کنند در زیر مطرح شده است :
اختلال اتیستیک : ارتباط ، تعامل اجتماعی و بازی تخیلی بطور مشخص آسیب دیده است . علائق ، فعالیتها و رفتارهای تکراری دیده می شود . اختلال در سه سال اول زندگی شروع می شود .
اختلال آسپرگر : با آسیب در تعاملات اجتماعی و وجود فعالیتها و علائق محدود مشخص می گردد . تآخیر در شروع تکلم وجود دارد ولی در حقیقت مبتلایان مشکلات تکلمی کمتری دارند . هوش معمولاً طبیعی و یا بالاتر از طبیعی است .
اختلال رت : سیرپیشرونده ای دارد که فقط در دختران دیده می شود . در ابتدا مراحل رشد طبیعی است است ولی بعد مهارتهای به دست آمده قبلی و توانایی استفاده هدفدار از دستها را از دست می دهند و بجای آن حرکات تکرار شونده دست ایجاد میشود که بین سنین یک تا چهار سالگی شروع می شود .
اختلال فروپاشنده دوران کودکی : رشد حداقل در دو سال اول زندگی طبیعی است . از دست دادن جدی مهارتهایی که قبلاً داشته است مشاهده میشود .
اختلال نافذ رشد غیراختصاصی : به تنهایی علائم مشخص هیچیک از اختلالات بالا را نداشته و نمی توان آن را جزو یکی از طبقه بندیهای فوق الذکر جای داد .
* علت اتیسم چیست ؟
اتیسم یک ناتوانی طولانی مدت است که منجر به اختلال عملکرد عصبی – روانی در فرد می شود . گر چه اتیسم عارضه نادری است اما شیوع اتیسم حتی تا ۲۰ مورد در هر ۱۰۰۰۰ تولد زنده می رسد . اگر چه علت اصلی کاملاً شناخته شده نمی باشد اما در سالهای اخیر تحقیقات و مطالعات زیادی در این زمینه صورت گرفته است . تحقیقات تأکید زیادی بر منشاء زیست شناختی و عصب شناختی در مغز دارد . در بسیاری از خانواده ها سابقه اتیسم و یا اختلالات مربوط به ان وجود داشته است که مسائل مربوط به ژنتیک و ایمن شناسی در بحث سبب شناسی مطرح می گردد . تابحال ژن خاصی که مربوط به اتیسم باشد شناخته نشده است و پژوهشگران در مورد نقش ژنتیک در علت شناسی اتیسم اختلاف نظر دارند اما عده ای از آنها ترکیب چندین ژن را بعنوان علت اختلال مطرح می کنند . چندین نظریه درباره اتیسم مطرح شده که هیچ یک به طور دقیق اثبات نشده است .
* علائم اتیسم چیست ؟
بطور معمول افراد مبتلا به اتیسم حداقل نصف علائمی را که در زیرعنوان شده است ، نشان میدهند . این نشانه ها از خفیف تا شدید متغیر هستند . در موقعیتهایی کاملاً متفاوت رفتارهایی که با سن کودک تطابق ندارد مشاهده می گردد .
اصرار به یکسانی داشته و در مقابل تغییر مقاوم هستند .
مشکلات شدید تکلمی دارند .
در بیان نیازها مشکل دارند و بجای استفاده از کلمات از اشارات و حرکات استفاده میکنند .
کلمات و جملات دیگران را تکرار می کنند .
خنده و گریه بی دلیل داشته و بدون علت مشخص نگران و مضطرب می شوند .
قشقرق به پا می کنند و برای دلائلی که برای دیگران آشکار نیست شدیداً پریشان می شوند .
قادر نیستند با دیگران رابطه برقرار کنند .
دوست ندارند در آغوش گرفته شوند و یا دیگران را در بغل گیرند .
تماس چشمی ندارند یا تماس آنها اندک است .
به روش آموزش معمول پاسخ نمی دهند .
با اسباب بازی درست بازی نمی کنند .
چرخیدن و تاب خوردن را خیلی دوست دارند .
احساس درد کمتر یا بیشتر از حد دارند .
از خطرات نمی ترسند .
پرتحرک یا کم تحرک هستند .
نسبت به اطرافیان واکنش عاطفی نشان نمی دهند .
به صحبتها و یا صداها پاسخ نمی دهند بطوریکه بنظر می آید ناشنوا هستند . اگر چه حس شنوایی سالم است .
هفتاد درصد کودکان اتیسم ناتوانی هوش دارند .
در برخی از کودکان اتیستیک توانائیهای خاص وجود دارد .
* باورهای غلط درباره اتیسم :
کودکان مبتلا به اتیسم هرگز ارتباط چشمی برقرار نمی کنند .
کودکان اتیستیک نبوغ دارند .
کودکان مبتلا به اتیسم صحبت نمی کنند .
کودکان اتیستیک قادر به نشان دادن محبت خود نیستند .
اتیسم یک بیماری روانی است .
منظور از پیشرفت این کودکان یعنی اینکه کاملاً شفا یابند .
کودکان مبتلا به اتیسم نمی توانند به دیگران لبخند بزنند .
کودکان اتیستیک تماس جسمی محبت آمیز برقرار نمی کنند .
ما میدانیم که این کودکان تحریکات حسی را به گونه ای متفاوت درک می کنند که موجب اشکال در ابراز محبت و برقراری ارتباط عاطفی در آنها می گردد . اما به هر حال این کودکان می توانند محبت کنند . در صورتیکه این کودکان را باور کنیم قادر به داد و ستد عاطفی با آنها هستیم .
تعدادی از روشهای درمانی – توانبخشی شامل موارد زیر هستند :
دارو درمانی
رفتار درمانی
گفتار درمانی

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:26 PM
با کمردرد چه باید کرد ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=d26d28e025bede80174151c521aa0040
کمردرد
در قرن حاضر ، گرچه بشر توانسته است با پیشرفت علوم مختلف ازجمله صنعت داروسازی و اختراع انواع واکسن ها ، بر بسیاری از بیماریهای عفونی فائق آید ، اما تغییر شیوه زندگی و صنعتی شدن جوامع و در پی آن تبدیل کارهای بدنی به کارهای فکر یو اداری افزایش ساعات اشتغال افراد ، وضعیت نامناسب فیزیکی بدن در حین کار ، رژیم غذایی نامناسب ، عدم استراحت کافی ، افزایش استرس های روحی ، آلودگی محیط زیست و…. سبب شده است تا بشر با مشکلات جدیدی مواجه گردد . به طوریکه آمار بیماریهای قلبی عروقی ، روماتیسمی ، سرطان ، تصادفات و… در دنیا نسبت به گذشته افزایش چشمگیری داشته است .
در بین این بیماریها مشکلات ستون فقرات مخصوصاً کمر درد ، بالاترین میزان را داراست که علت اصلی آن ، تغییر شیوه زندگی از زندگی پر تحرک و پر فعالیت به سمت کم تحرکی و پشت میز نشینی و عدم تطابق صحیح وضعیت بدن با این نوع حیات است . در بررسی آماری شیوع کل دردهای ناحیه کمر حدود ٪۰۸ گزارش شده است یعنی ٪۰۸ مردم جهان حداقل یکبار کمردرد را تجربه کرده اند که در جوامع صنعتی اولین تظاهرات آن از حدود۰۳ سالگی آغاز شده و روند تخریبی سریعتری نیز دارد. این آمار بسیار بالا ضرورت شناخت وضعیتهای مناسب را در زندگی امروزی نشان می دهد .
علل کمردرد
به طور کلی کمردرد را می توان بر حسب علت به دو دسته عمده تقسیم بندی نمود : علل مکانیکی و علل غیرمکانیکی .
* کمردردهای مکانیکی
شامل آن دسته از بیماریهایی هستند که در اثر و یا به واسطه یک عامل مکانیکی مانند ضربه ، حرکات فیزیکی نامناسب ، کم بودن قوام عضلات و یا فشار بیش از حد به ناحیه ستون فقرات کمری و در اثر بد قرار گرفتن وضع بدن در حالت نشسته و ایستاده ایجاد می گردند . این دسته از بیماریها ۹۰٪ از علل کمردرد را تشکیل می دهند و نکته جالب اینکه براحتی قابل پیشگیری هستند .
الف – عوامل پیش زمینه ای یا مستعد کننده
سبب فشار همیشگی بر ساختمان ستون فقرات کمری و ساختارهای آن شده و با ایجاد یک حالت آسیب پذیری و تضعیف ساختمانهای نگهدارنده ستون فقرات ( عضلات و رباطها ) ، سبب بروز کمردردهای شدید می گردند . این موارد عبارتند از :
۱ – قرار گرفتن در وضعیت های نامناسب
وضعیت نامناسب ایستادن : قرار گرفتن در وضعیت نامناسب هنگام ایستادن ، سبب افزایش یا کاهش قوسهای ستون فقرات و یا انحراف جانبی آنها می شود که در هر صورت باعث بروز کمردردهای شدید می گردد .
وضعیت ایستا : وضعیت ایستا و بدون تحرک بخصوص وقتی که نامتقارن و کج باشد ، برای ستون فقرات بسیار مضر است . این حالت بیشتر در کار با ماشین آلات ، که نیاز به قرار گرفتن در یک وضعیت ثابت و نامتقارن بمدت طولانی دارد بسیار اتفاق می افتد و اگر اصلاح نگردد می تواند باعث درد قابل توجهی در ناحیه کمر شود .
افرادیکه با کامپیوتر کار می کنند به طور مداوم در یک وضعیت ایستا قرار دارند به طوریکه سر خم شده ، دست های بر روی صفحه کلید قرار گرفته و تنها انگشتان حرکت می کنند . این حالت با فشار بر نواحی شانه ای و انقباض ممتد عضلات گردن و کتف همراه است و اغلب این افراد از درد در ناحیه شانه های خود شکایت دارند.
در صورتیکه صفحه کلید در سمت چپ و صفحه کامپیوتر در سمت راست کاربر قرار گیرد به طوریکه وی مجبور باشد در طی روز مدام سرش را حرکت دهد و یا اینکه صفحه کلید بالاتر و یا پائین تر از ارتفاع استاندارد خود قرار گیرد ، فشار مکانیکی وارد بر ستون فقرات بیشتر شده و سبب آسیب بیشتری می گردد .
وضعیت نامناسب نشستن
خم شدن های طولانی از ناحیه کمر
چمباتمه زدن بمدت طولانی
خم و راست شدن مکرر
۲ – کاهش تحرک
کاهش تحرک می تواند نتیجه عدم استفاده و یا بهبود ناکافی عضو بعد از آسیب دیدن باشد .
عدم استفاده : کاهش دامنه طبیعی حرکات ستون فقرات و عدم استفاده فعالانه از این عضو منجر به سفتی و کاهش خاصیت ارتجاعی ان شده و از طرفی باعث آتروفی ( لاغر شدن ) عضلات نگهدارنده ستون فقرات می گردد .
عضلات ضعیف و لاغر ، قدرت حمایت از ستون فقرات کمری در شرایط مورد نیاز مثل ( بلند کردن جسم سنگین از روی زمین ) را ندارند در نتیجه سبب بروز کمردرد می شوند .
این وضعیت با ورزش فعال د رکل دامنه حرکتی ستون فقرات ، فیزیوتراپی و تقویت عضلات نگهدارنده قابل جبران است . البته کاهش دامنه حرکات مفصلی می تواند ناشی از عوامل دیگری مانند اسکار سوختگی ، علل مادرزادی مانند جوش خوردن ۲ مهره یا در رفتگی لگن باشد .
بهبود ناکافی : به طور مثال عدم بهبودی کامل بعد از یک حمله کمردرد ناشی از اسپاسم عضلانی که منجر به کاهش گودی کمر شده است ، می تواند باعث کاهش تحرک ستون فقرات شود . در این مورد بهترین درمان انجام تمرینات ورزشی به طور فعالانه و تحت نظر یک فیزیوتراپیست جهت اصلاح گودی کمر و بازگشت به وضعیت طبیعی است .
۳ – استرس ناشی از کار
نیرو و ارتعاش : نیرو و ارتعاش تولید شده توسط ابزار مختلف ، از طریق دستها و یا اندام دیگر به بدن منتقل می شود و باعث فشارهای غیرمعمول بخصوص در اطراف گردن و شانه ها می گردد . برای مثال : کار با دریل های بادی ، چکش زدن مداوم ، پوشیدن دستکش های سنگین و یا رانندگی طولانی مخصوصاً با وسایط نقلیه سنگین از قبیل تراکتورها ، یک نیروی ارتعاشی قوی را به بدن منتقل می کند که با افزایش فشار عمودی به دیسکهای بین مهره ای سبب آسیب به آنها و بروز کمردرد می گردد .
توالی و تدوام کار : کار سنگین و مداوم در یک وضعیت ثابت برای ستون فقرات بسیار مضر است . بخصوص در مشاغل صنعتی که نیروی زیادی برای انجام کار صرف می گردد ، بهتر است زمانی هر چند کوتاه به استراحت جهت تجدید قوا اختصاص داده شود ، تا از آسیبهای ناشی از کار سنگین بر ستون فقرات کاسته شود .
۴- چاقی :
وزن زیاد مشکل شایعی است که گریبانگیر برخی افراد جامعه می باشد . صرف نظر ازشکل ظاهری که یک مقوله شخصی است ، عوارض ناشی از چاقی مانند : فشار حاصله بر روی قلب ، تمایل به افزایش فشار خون ، آسیب به ستون فقرات ( بخصوص ناحیه کمر) و … قابل توجه است .
مهم است بدانید آسیب حاصل از چاقی بر ستون فقرات کمری بلافاصله قابل تشخیص نیست بخصوص اینکه درد ناشی از آن بیشتر در ناحیه لگن و زانوها احساس می شود .
شایعترین شکل آسیب به صورت افزایش گودی کمر در اثر حجم زیاد شکم و آویزان بودن آن است . این حالت به مرور سبب پیدایش کمردردهای شدید و مزمن می گردد ، که البته در حاملگی نیز شایع است ولی باید توجه داشت که مدتی پس از ختم حاملگی ، ستون فقرات به شکل طبیعی خود باز می گردد ولی در مورد چاقی مزمن این طور نیست .
کاهش تحرک نتیجه قطعی چاقی است به طوریکه افزایش حجم بافت نرم موجب قطع حرکات مفصلی در انتهای دامنه طبیعی حرکاتشان می گردد . تمامی مفاصل بخصوص مفاصل ران و زانوها درگیرشده و توانایی تحرک در کل دامنه حرکتیشان را از دست می دهند . افراد چاق بیشتر از بقیه به آرتروز مهره های کمری مبتلا می شوند در نتیجه در افراد چاق ، کاهش وزن ، اولین و مهمترین اقدام در درمان کمر درد می باشد .
ب – عوامل آشکار ساز :
در واقع عوامل مستقیم و ناگهانی کمر درد هستند . این عوامل می توانند سبب ایجاد درد کمر برای بار اول و یا عود کمردردهای قبلی گردند . اینها را می توان براساس طبقه بندی میتلند ( ۱۹۸۶) به صورت ذیل برشمرد :
- استفاده جدید(NEW USE)
به هر گونه فعالیت تمرین نشده و یا اجرانشده از قبل گفته می شود که می تواند تحریک آمیز بوده و سبب بروز درد گردد . بنابراین یک حرکت که برای زمانی انجام نشده است اگر به طور ناگهانی انجام شود و یا فراتر از توانایی عضوی باشد که در حالت کنونی سالم است می تواند سبب آسیب به عضو(مثلاً ستون فقرات کمری) و درد ناگهانی آن گردد . مانند : تغییر وضعیت ناگهانی پس از یک کار طولانی یا انجام یک ورزش سنگین ، برای اولین بار در سنین میانسالی .
- استفاده نادرست (MIS USE)
به هر گونه حرکت نادرست یا قرار گرفتن در وضعیت نامناسب جهت انجام کار گفته می شود . مثلاً خم شدن برای برداشتن فرش به شیوه غلط و یا قرار گرفتن در وضعیت نامناسب برای خاموش کردن لامپ یا بالا کشیدن تنه برای رسیدن به کمد ، اینها همگی حرکات نرمالی هستند که اگر بدرستی اجرا شوند هیچ گونه بیماری ایجاد نمی شود ، اما انجام این کارها با عضلات نامتعادل و یا حرکت ناگهانی ، سبب فشار به ستون فقرات کمری و بروز درد می شود ، یک کمر سالم ممکن است از عهده این شرایط برآید ولی کمری که اغلب از درد رنج می برد تسلیم می گردد .
- استفاده بیش از حد
عبارتست از استفاده درست و معمولی از عضوی که بیش از حد خسته است و بمدت طولانی تحت فشار و استرس قرار داشته است . این حالت در ستون فقرات کمری سبب آسیب به آن و بروز درد شدید کمر می شود .
- ضربه
در هر تصادف و یا حادثه ای مانند : سقوط از بلندی یا ضربه مستقیم ، ستون فقرات کمری ممکن است آسیب ببیند . این آسیب می تواند از یک کوفتگی مختصر عضلانی یا رگ به رگ شدن مهره ها تا پارگی لیگامانها ، شکستگی مهره ها و یا آسیب به نخاع کمری باشد . البته شکستگی مهره و آسیب به نخاع بیشتر در اثر پرت شدن از بلندی ( مثلاً از روی نردبان ) و یا تصادف با اتومبیل اتفاق می افتد . باید توجه داشت که در افراد مسن ،‌ مهره های کمر به علت پوکی استخوان ضعیف شده اند و ممکن است یک ضربه آرام هم باعث شکسته شدن آنها شود .
در چنین مواردی ،‌ باید تا حد امکان از حرکت دادن بیمار جلوگیری کرد . اگر بیمار نمی تواند پاهایش را حرکت دهد ، معنی آن اینست که نخاع صدمه دیده است . در این حالت گردن بیمار نباید خم شود و بیمار نباید بنشیند یا از جای خود برخیزد بلکه باید وی را بر روی وسیله ای شبیه برانکارد گذاشته و سریعاً به بیمارستان انتقال داد .
* علل غیرمکانیکی
علل غیرمکانیکی شامل آن دسته از علل طبی و یا بیماریهای سیستمیک هستند که در سیر بیماری به طرق مختلف ممکن است باعث کمردرد شوند و تشخیص و درمان این بیماریها تماماً به عهده پزشک معالج شما می باشد .
به طور کلی هر گاه دچار کمردرد شدید به عنوان اولین اقدام به پزشک مراجعه کنید تا ابتدا علل طبی یا سیستمیک آن بررسی گردد .
شایعترین علل طبی عبارتند از : بیماریهای التهابی ، بیماریهای عفونی ، سرطانها و بیماریهای متابولیکی و … که تشخیص و درمان همه آنها همانطور که گفته شد بر عهده پزشک معالج شما می باشد .
بیماریهای التهابی : آرتریت روماتوئید – اسپوندیلیت آنکلیوزان
بیماریهای عفونی : عفونت حاد فضای بین مهره ای ( دیسک ) و استخوان مهره – سل – تب مالت ( در ایران شایع است ) عفونت مزمن مهره ها و عفونت خارجی
تومورها : تومور ریشه اعصاب – تومور مهره ها – تومور اولیه استخوانی – تومور اولیه عصبی – تومور متاستازی مهره ها ( از پستان ، پروستات ، ریه ، کلیه ، تیروئید )‌
بیماریهای متابولیکی : پوکی استخوان – نرمی استخوان
از علل کمتر شایع می توان به مسمومیت با فلزات سنگین مثل رادیوم و بیماریهای ناشی از اختلال جریان خون اشاره کرد .
نکاتی که بیشتر به نفع علل طبی کمردرد هستند عبارتند از :
۱ – سن بالای ۵۴ سال ، بخصوص در بیماریهای غیرالتهابی و بیمارانی که سابقه ای از عوامل مکانیکی را ذکر نمی کنند .
۲ – کمردردهای شبانه که با استراحت نیز بهبود می یابند .
۳ – وجود علائم و نشانه های همراه کمردرد مانند : تب ، تعریق ، کاهش وزن ، ضعف و خستگی مزمن که با کنترل درد نیز بیمار احساس سلامتی نمی کند .
در بسیاری از موارد به رغم معاینه فیزیکی دقیق و انجام آزمایشات مختلف ، علت مشخصی برای کمردرد پیدا نمی شود .
در چنین مواردی با در نظر گرفتن عوامل روانی که باعث پیدایش و یا تشدید کمردرد می شوند باید با یک روانپزشک و یا روانشناس مشورت کرد . همچنین تمارض برای از زیر کار در رفتن و یا گرفتن خسارت از بیمه مربوطه از عواملی هستند که پزشک معالج باید آنها را در نظر داشته باشد .
پیشگیری از کمردرد
کمردرد علت مختلفی دارد از جمله فتق دیسک بین مهره ای ، پوکی استخوان ، عفونت های ادراری ، التهاب مفصلی . اما شایعترین علت آن کشیدگی و تنش عضلات و رباطهای کمر است . بسته به نوع عامل کمردرد درمان آن متفاوت است اما رعایت نکات زیر برای پیشگیری از کمردرد مفید میباشد :
- کفش های مناسب با پاشنه های کوتاه بپوشید .
- هنگام بلند کردن اجسام نزدیک آنها بایستید ، فاصله پاهایتان کم باشد و بجای خم کردن کمر خود ، با خم کردن زانوها در حالت چمباتمه جسم را بلند کنید .
- همیشه سعی کنید کمر خود را راست نگه دارید و از قوز کردن بپرهیزید .
- اگر کمر درد دارید یا قبلاً دچار مشکل ستوان فقرات بوده اید از بلند کردن اجسام خودداری کنید .
- اجسام سنگین را بالای سر خود بلند نکنید .
- اجسام را بسرعت و یک ضرب بلند نکنید .
- هنگامیکه جسمی را حمل می کنید از خم کردن و چرخانیدن کمر خود بپرهیزید .
- بیش از یکی دو ساعت در حالت نشسته ثابت قرار نگیرید .
چند توصیه بهداشتی برای افراد مبتلا به کمردرد
۱- چنانچه چاق هستید باید تحت رژیم غذایی مناسب ،‌ وزن خود را کاهش دهید تا به وزن ایده آل برسید . مخصوصاً اگر شکمی چاق و آویزان دارید ، دچار افزایش گودی کمر شده و فشار بیشتری روی دیسک های بین مهره تحتانی کمر شما وارد میشود که با لاغر شدن و کوچک شدن حجم شکمتان دفعات کمردرد در شما کاهش می یابد .
۲- سعی کنید فعالیت های شدید و طاقت فرسا انجام نداده و در هیچ شرایطی به مدت طولانی کار نکنید ، اجسام سنگین از زمین بلند نکرده و هیچ جسم سنگینی را روی زمین نکشید یا هل ندهید . سعی کنید اجسامی که از زمین بلند می کنید اولاً سبک باشد ، ثانیاً روی پاها با زانوی خم شده بنشینید و در حالی که کمر و پشت صاف است جسم را از زمین بلند کنید و بایستید . بدترین کار این است که در حالت ایستاده خم شوید و جسم سنگینی را از زمین بلند کنید .
۳- اگر مجبور هستید در حالت ایستاده کار کنید ضروری است چهارپایه ای کوتاه زیر یک پا قرار داده و پس از ۱۰ الی ۱۵ دقیقه با پای دیگر عوض کنید . به هر حال از ایستادن طولانی بپرهیزید .
۴- راه رفتن روی سطوح ناصاف و شیب دار مناسب نیست . سعی کنید با کفش مناسب با پاشنه ۳ سانتیمتری راه بروید و همواره دقت داشته باشید که راه رفتن طولانی به شروع یا تشدید کمردرد می انجامد . از این رو ، پس از مدتی راه رفتن ، چند دقیقه ای روی یک نیمکت یا سکو بنشینید و سپس به راه رفتن ادامه دهید .
۵- سعی کرده به جای نشستن روی زمین به نشستن روی صندلی یا مبل راحتی عادت کنید .اگر در محیط کار هستید موقعی که روی صندلی می نشینید سعی کنید چهارپایه ای زیرپاها قرار داده یا از میزهایی استفاده کنید که تکیه گاهی برای قرار دادن کف پاها روی آن داشته باشند . برای منزل از مبل های راحتی که در موقع نشستن روی آنها گودی کمر برطرف شده و حتی تحدب پیدا می کند تهیه نمایید .
۶- به هنگام خوابیدن باید به پشت ( طاقباز ) یا پهلو و روی تشک نازک و سفت بخوابید . اگر به پهلو می خوابید پاها را به طرف شکم جمع کنید و اگر به پشت می خوابید بالشی زیر زانوی خود قرار دهید که هر دو این حالات باعث برطرف شدن گودی کمر شده ، به کمر استراحت داده و از فشار روی دیسک مهره ای می کاهد . بدترین وضعیت خوابیدن به حالت دمر یا خوابیدن روی شکم است .
۷- حتی الامکان به جای استفاده از توالت ترکی که به غلط توالت ایرانی معروف شده است از توالت فرنگی استفاده کنید .
۸- نکته قابل توجه در مورد خانمهای خانه دار به هنگام جاروکردن چه با جاروی دستی و چه جاروی برقی; این کار فعالیتی است که فشار قابل توجهی به کمر وارد می کند;
لذا برای جلوگیری از کمردرد یا تشدید آن سه راه حل پیشنهاد می شود :
جاروکردن منزل یک برنامه زمان بندی شده باشد و بین اعضای خانواده تقسیم شود .
جارو کردن منزل را به یکباره پشت سرهم انجام نداده بلکه پس از چند دقیقه استراحت کرده و سپس به کار خود ادامه دهید .
در حین جارو کردن کمتر خم شوید و سعی کنید در حالت ایستاده و با جاروی دسته بلند این کار را انجام دهید .
۹- از رانندگی طولانی مدت بپرهیزید ، از سفرهای طولانی با اتوبوس نیز اجتناب کنید .
حرکات درمانی برای مبتلایان به کمردرد
۱- به حالت طاق باز خوابیده ، پاها را جمع کنید طوری که زانوها جمع و کف پا روی تخت باشد . سپس در این حالت پشت را به تخت چسبانده و لگن را کمی بالا بیاورید این حالت را به مدت ۶ شماره نگهدارید و سپس به آرامی به حالت اول برگردید .
۲- به حالت طاقباز خوابیده ، پاها را از ناحیه زانو جمع کنید طوری که کف پاها روی تخت باشد سپس در این حالت ران ها را از ناحیه لگن باز کرده و به آرامی به هم نزدیک کنید .
۳- به حالت طاق باز خوابیده ، پاها را از ناحیه زانو جمع کنید طوری که کف پاها روی تخت باشد سپس در این حالت یک پا را در شکم جمع کرده ۴ شماره نگه دارید و به آرامی به حالت اول برگردید همین کار را با پای دیگر انجام دهید .
۴- این حرکت را مانند حرکت قبل اما با جمع کردن هر دو پا در شکم انجام دهید .
۵- به حالت طاق باز خوابیده ، پاها را از ناحیه زانو جمع کنید طوری که کف پاها روی تخت باشد . در این وضعیت به آرامی سر و گردن و زاویه فوقانی کتف را از روی تخت بلند کرده و به آرامی به روی تخت برگردانید .
۶- به طور طاق باز خوابیده به صورتی که یک پا جمع و پای دیگر صاف باشد سپس به آرامی پای صاف شده را به اندازه ۱۵ سانتی متر از روی زمین بلند کرده و به آرامی روی زمین بگذارید همین کار را با پای دیگر انجام دهید .
۷- به پهلو خوابیده پای زیرین را در شکم جمع و پای دیگر را به حالت صاف و کشیده روی آن قرار دهید . سپس پای بالایی را به اندازه ۱۵ سانتی متر از ناحیه لگن بالا بیاورید و به آرامی به حالت اولیه برگردید . همین کار را با پای مقابل انجام دهید .
۸- روی یک سطح صاف و محکم بنشینید طوری که هر دو پا صاف باشد سپس از ناحیه کمر خم شده و نوک انگشتان دست را به پنجه پا برسانید .
۹- لب تخت خوابیده طوری که هر دو ساق پا از ناحیه زانو از تخت آویزان باشد ، به آرامی یک پا را در شکم جمع کرده ۴ شماره نگه دارید . این کار را با پای مقابل نیز انجام دهید .
۱۰- وضعیت استارت دومیدانی را چند بار تکرار کنید .
۱۱- در جلوی یک صندلی ایستاده طوری که پاها به اندازه عرض شانه باز باشد ، سپس به آرامی روی زانوها بنشینید تا حدی که پاشنه ها از زمین بلند نشود . این حالت را تا ۶ شماره نگه دارید .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:26 PM
آشنایی با آلرژی فصلی، یا تب بهاره


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=f5dbeaf77e691424e78a7f21d9e051a1
آلرژی‌ فصلی چیست؟
یک آلرژی فصلی، که به نام تب بهاره نیز شناخته می‌شود، واکنش بدن به ذرات معلق در هوا (همانند گرده‌ها یا قارچ‌ها) است. این نوع آلرژی در برخی زمان‌های خاص در طول سال شدت می‌گیرد، زمانی که درخت‌ها، چمن‌ها یا علف‌های خاص گل می‌دهند یا زمانی که قارچ‌ها هاگ‌های خود را در هوا رها می‌کنند.
البته همه آلرژی نمی‌گیرند اما هیچ‌کس نمی‌داند که چرا بعضی‌ها آلرژی می‌گیرند و بعضی‌ها نمی‌گیرند. به نظر می‌رسد افرادی که تب بهاره دارند، سیستم ایمنی بسیار حساس دارند که همواره مراقب تهاجم مواد خارجی به بدن است. گرده‌ها و قارچ‌ها واقعا به هیچ وجه خطرناک نیستند اما هنگامی که یک کودک (یا بزرگسال) آلرژیک گرده‌ها یا قارچ‌ها را با تنفس به درون بدنش می‌کشد، بدن او آن را به عنوان یک مهاجم خطرناک دیده و هیستامین و مواد شیمیایی دیگر را برای مبارزه با آن آزاد می‌کند. هیستامین موجب التهاب بینی و مجاری تنفسی می‌شود و سایر مواد شیمیایی نیز موجب بروز نشانه‌های زیر می‌شوند: آبریزش بینی، چشم‌های اشک‌آلود و عطسه‌های مکرر برای تخلیه ماده آلرژی‌زا از بدن.
آلرژی‌زاترین گرده‌ها از درخت‌های بی‌گل، چمن‌ها و علف‌های کم‌پشت ایجاد می‌شوند. در بهار، درخت‌های همچون بلوط، نارون و فان، و همین‌طور چمن‌هایی از قبیل تیموتی، برمودا و ارچرد، موجب بروز مشکل می‌شوند؛ در حالی که در پایان تابستان و زمستان، مهم‌ترین عوامل مشکل معمولا علف‌هایی از قبیل راگوید، درمنه و خار روسی هستند. گرده آنها کوچک، سبک و خشک است و به سادگی از طریق هوا پخش می‌شود. گرده گیاهان گل‌دار معمولا سنگین‌تر از آن هستند که توسط هوا منتقل شوند و معمولا موجب بروز آلرژی نیز نمی‌شوند. تقریبا نیمی از افرادی که تب بهاره دارند نسبت به گرده چمن‌ها حساسیت دارند و راگوید نیز مرسوم‌ترین ماده آلرژی‌زا در این میان است.
قارچ‌های آلرژی‌زا، قارچ‌هایی میکروسکوپیک هستند که به قارچ‌های خوراکی مربوط می‌شوند. این قارچ‌ها در محیط بیرون در خاک، چمن‌ها، برگ‌های افتاده و چوب‌های در حال پوسیدگی (هر محدوده مرطوبی که هوا نتواند به خوبی در آن چرخش داشته باشد) رشد می‌کنند. در آب‌وهواهای سردتر، قارچ‌ها در طول زمستان در حال کمون به سر می‌برند و در تابستان و اواخر پاییز به حیات (و هوا) برمی‌گردند. در طول ماه‌های تابستان، مقدار قارچ موجود در هوا بیشتر از گرده‌ها است و خوشبختانه اکثر هاگ‌های این قارچ‌ها، آلرژی‌زا نیستند.
آیا کودک من می‌تواند آلرژی فصلی داشته باشد؟
امکان دارد. آلرژی‌های فصلی بین کودکان ۵ ساله و بزرگ‌تر، کاملا مرسوم می‌باشند:تقریبا ۱۰ تا ۱۵ درصد از کودکان دبستانی، آلرژی‌های فصلی دارند.
هرچند میزان استعداد یک نفر برای آلرژی داشتن در کل عمر یکسان باقی می‌ماند، اما نشانه‌های آلرژی می‌توانند افزایش یا کاهش داشته باشند.تغییرات هورمونی در دوره بلوغ می‌توانند باعث تخفیف آلرژی برای یک نفر و تشدید این نشانه‌ها برای دیگری باشند. این مسئله تا حد زیادی به افراد بستگی دارد.
اکثرآ افراد در چه زمانی از سال به آلرژی فصلی دچار می‌شوند؟
این مسئله (بسته به شرایط کودک) متفاوت خواهد بود.مثلا فصل گرده‌افشانی درخت‌ها ممکن است از ابتدای فروردین تا انتهای اردیبهشت باشد اما کودکی که حساسیت کمی نسبت به گرده دارد تنها در طول هفته‌هایی که میزان گرده‌ها بسیار بالاست نشانه‌های آلرژی را احساس خواهد کرد، در حالی که کودکی که حساسیت بالا داشته باشد ممکن است این نشانه‌ها را در کل دو ماه حس نماید. دوم اینکه، کودک ممکن است بیش از یک نوع آلرژی داشته باشدکه در این حالت ممکن است در تمام فصل آلرژی داشته باشد یا ممکن است تنها در فصل‌های بهار و پاییز واکنش نشان دهد. هنگامی که بفهمید کودک شما نسبت به چه نوع گرده‌ای آلرژی دارد می‌توانید زمان احتمالی بروز آلرژی در کودک‌تان را تخمین بزنید زیرا فصل گرده‌افشانی برای هر درخت تقریبا در تمام سال‌ها یکسان است.
آب‌وهوا می‌تواند تأثیر زیادی بر مقدار گرده موجود در هوا داشته باشد. به عنوان مثال، آب‌وهواهای گرم، خشک و پرباد به پخش گرده‌ها کمک کرده و در نتیجه نشانه‌های آلرژی را افزایش می‌دهند. از سوی دیگر، افراد در روزهای بارانی، ابری یا بی‌باد معمولا نشانه‌های کمتری از آلرژی را بروز می‌دهند زیرا مقدار گرده در اطراف آنها کاهش می‌یابد. یک زمستان پرباران و سرد و به دنبال آن یک موج زودرس گرما می‌تواند موجب افزایش گرده‌افشانی گیاهان شود. در این شرایط، حتی کودکانی که به طور طبیعی نشانه‌های آلرژی را نشان نمی‌دهند نیز ممکن است به عطسه دچار شوند.
هاگ‌های قارچ‌ها در هوای بیرون نیز در کل طول سال در آب‌وهواهای گرم‌تر وجود دارند، هرچند ماکزیمم آنها در ماه تیر (و در آب‌وهواهای سردتر، در ماه مهر) است.
نشانه‌های تب بهاره، چه مواردی هستند؟
نشانه‌های تب بهاره ممکن است بسیار مشابه با نشانه‌های سرماخوردگی معمولی یا دیگر انواع آلرژی‌ها باشند. اگر کودک شما نشانه‌های زیر را داشته باشد، احتمالا به تب بهاره مبتلا شده است:
آبریزش بینی با مخاط شفاف برای حدودا ۴ هفته
بدون تب (No Temperature)
اکثر مواقع خلق وخوی خوبی داشته باشد
در محیط‌های بسته و داخل خانه، خصوصا در ماشین در حالی که تهویه مطبوع آن روشن باشد، وضعیت بهتری داشته باشد (سیستم‌های تهویه مطبوع، بخش عمده‌ای از گرده‌ها را از هوایی که به ماشین وارد می‌شود، حذف می‌کنند).
اگر کودک شما بیش از دو هفته نشانه‌های سرماخوردگی را داشته است باید حتما با پزشک تماس بگیرید. بااین حال، اگر پزشک بیماری کودک را آلرژی تشخیص نداد تعجب نکنید. کودکان شما غالبا سرماخوردگی‌های پیاپی می‌گیرند و نشانه‌های سرماخوردگی دوم بلافاصله پس از اولی آغاز می‌شوند (خصوصا اگر بچه‌ها به تازگی به مهدکودک یا آمادگی رفته باشند).
مشخص‌ترین نشانه آلرژی فصلی، برعکس آلرژی به محیط خانه یا آلرژی در کل طول سال(از قبیل آلرژی به بندپایان خانگی و بقایای بدن حیوانات)، این است که نشانه‌ها ظرف ۴ تا ۱۰ هفته ناپدید شده و هر سال در یک موقع خاص ظاهر می‌شوند.
تب بهاره صرفا یک ناراحتی ساده نیست. در این حالت کودکان نمی‌توانند تمرکز کنند و پر بودن دائمی بینی‌ها بر خواب کودکان تأثیر می‌گذارد که در نتیجه در طول روز خسته بوده و ممکن است چرت بزنند. همچنین پربودن دائمی بینی‌ها بدین معناست که بچه‌ها مجبورند همواره از طریق دهان تنفس کنندکه این مسئله می‌تواند بر آرواره و رشد کلامی آنها تأثیر بگذارد.
آیا می‌توانم از ابتلای کودکم به آلرژی‌های فصلی پیشگیری کنم؟
خیر. ابتلای کودک به آلرژی‌ها تحت کنترل شما نیست هرچند شما می‌توانید با اقدام‌هایی جهت کاهش میزان قرار گرفتن کودک در معرض مواد آلرژی‌زا، واکنش‌های او را کاهش داده یا به تأخیر بیندازید. اگر شما یا همسرتان آلرژی دارید، احتمال ابتلای کودک‌تان به آلرژی نیز بالا خواهد بود هرچند ممکن است کودک دقیقا همان نوع آلرژی شما را نگیرد. اگر یکی از والدین آلرژی داشته باشد، احتمال ابتلای کودک ۳۰% خواهد بود اما اگر والدین هر دو آلرژی داشته باشند، احتمال ابتلای کودک به ۷۰% می‌رسد.
اگر احتمال می‌دهید که کودک شما شانس زیادی برای ابتلا به آلرژی دارد اولین اقدام دفاعی این است که پنجره‌ها را ببندید و کودک را از مواد آلرژی‌زای داخل خانه دور کنید. سعی کنید اتاق خواب او تا حد امکان عاری از بندپایان خانگی باشد. این موجودات معمول‌ترین عوامل آلرژی‌زا بوده و غالبا موجب بروز آلرژی نسبت به مواد دیگر نیز می‌شوند. متأسفانه این موارد تنها کارهایی است که می‌توانید برای پیشگیری از ابتلای کودک به آلرژی فصلی انجام دهید.
چگونه می‌توانم میزان قرار گرفتن در معرض گرده و قارچ را کاهش دهم؟
هرچند در فصل گرده‌افشانی در واقع نمی‌توانید از تماس با گرده‌ها به طور کلی اجتناب کنید اما می‌توانید میزان تماس کودک با گرده‌ها و قارچ‌ها را به حداقل برسانید. در اینجا برخی نکات راهنما آورده شده است:
تا حد امکان داخل خانه مانده و پنجره‌ها را ببندید (خصوصا در روزهای خشک و پرباد، یا زمانی که میزان گرده‌ها در هوا بالاست) تا از ورود گرده‌ها به داخل خانه جلوگیری کنید. برای کودکانی که به مدرسه می‌روند، بررسی کنید که آیا مدرسه می‌تواند زمان خروج کودک از کلاس و برنامه‌های فوق‌درسی او را برای موقعی برنامه‌ریزی کند که میزان گرده‌ها در هوا کمترند، یا نه (که این زمان، بسته به نوع گرده‌ای که کودک شما به آن آلرژی دارد، متغیر می‌باشد). در ماشین، پنجره‌ها را بسته و تهویه مطبوع را روشن کنید.
از قارچ‌های بیرون اجتناب کرده و از رشد قارچ و کپک در داخل خانه نیز جلوگیری نمایید. اگر کودک شما نسبت به قارچ حساسیت دارد، اجازه ندهید بازی با برگ‌های افتاده به یکی از تفریح‌های او تبدیل شود و او را تشویق کنید تا از محدوده‌های مرطوب و راکد در کنار آب‌های راکد دور شود. او قطعا نباید در کنار کپه کمپوست (کود گیاهی) در باغچه، بازی کند. در داخل خانه، از یک رطوبت‌زدا (خصوصا در حمام، دستشویی، زیرزمین و اتاق شستشو) استفاده کنید. رطوبت‌زدا را مرتب تمیز نمایید تا قارچ‌ها در آن رشد نکنند.
مراقبت‌های بیرون از منزل را رعایت کنید. کندن گیاه‌های مزاحم در حیاط خلوت می‌تواند کمک کند اما نه خیلی زیاد. از آنجا که گرده‌ها می‌توانند مسافت‌های طولانی را طی کنند. کودک شما ممکن است تحت تأثیر گرده‌هایی قرار گیرد که منبع آنها چندین مایل دور از خانه شما می‌باشد. از چمن‌هایی که تازه زده شده‌اند، دوری کنید. اگر آب‌وهوا مناسب است، حیوان خانگی خود را در حیاط نگهداری کنید. اگر حیوان‌ها در داخل خانه زندگی می‌کنند، حداقل آنها را خارج از اتاق‌های خواب نگه داریدزیرا می‌توانند گرده و قارچ را به اتاق‌خواب بیاورند.
وقتی کودک شما از بازی در بیرون از خانه برگشت، لباس‌هایش را عوض کنید (اگر نمی‌توانید بلافاصله لباس‌های او را بشویید، آنها را در یک جعبه جدا قرار دهید.) کودک را وادار کنید تا دست‌هایش را بلافاصله بشوید. اگر می‌توانید، از او بخواهید که بلافاصله حمام کند. در غیر این صورت، حتما باید شب به حمام رفته و موهایش را پیش از رفتن به رختخواب بشوید. او نباید این مواد آلرژی‌زا را همراه با خودش به اتاق‌خواب ببرد. لباس‌هایش را برای خشک شدن بیرون پهن نکنید بلکه برای این کار از یک خشک‌کن استفاده کنید.
از محرک‌های شیمیایی دوری کنید. بخارهای ناشی از دود دخانیات، رنگ، اسپری‌های دفع حشرات و حتی فرش جدید، می‌توانند ریه‌ها را تحریک کرده و پاسخ آلرژیک کودک شما را تشدید نمایند.
اگر می‌توانید، فرار کنید. اکثر متخصصان آلرژی، رفتن به یک مکان جدید را توصیه نمی‌کنند زیرا کودکی که به آلرژی به گرده یا چمن دچار شده است احتمالا پس از چند سال (در محل جدید) به یک ماده آلرژی‌زای جدید حساسیت پیدا خواهد کرد. اما از سوی دیگر، مسافرت به جایی که میزان گرده‌ها کمتر هستند (مثلا به ساحل)، در صورت امکان، کاری منطقی است.
بهترین راه برای درمان آلرژی فصلی چیست؟
متخصص اطفال یا پزشک خانواده می‌تواند داروی آلرژی را جهت کمک به بهبود نشانه‌های آلرژی در کودک تجویز کند. او به احتمال زیاد آنتی‌هیستامین، دکونژستانت یا هر دو را تجویز خواهد کرد. آنتی‌هیستامین‌های تجویزی، اثرات جانبی بسیار کمی دارند و غالبا موجب بهبود اکثر نشانه‌های آلرژی در کودک می‌شوند. همچنین کودک شما می‌تواند از داروهای بی‌نسخه موجود در داروخانه‌ها نیز استفاده کند اما بسیاری از این داروها موجب خواب‌آلودگی، کند شدن واکنش‌های کودک و کاهش تمرکز او می‌شوند. همواره پیش از اینکه اینگونه داروها را به کودک بدهید، با پزشک اصلی خود صحبت کنید.
اگر پزشک معمولی نتوانست بفهمد کودک نسبت به چه چیزی آلرژی دارد و نشانه‌ها ادامه پیدا کردند یا اینکه کودک به داروها جواب نداد، باید به یک متخصص آلرژی مراجعه کنید.
متخصص آلرژی برای اینکه بفهمد کودک شما به چه چیزی آلرژی دارد، احتمالا از آزمایش خراش استفاده خواهد کرد. متخصص آلرژی، سطح پوست کودک را خراش داده و مقدار کمی از مواد آلرژی‌زای مایع را روی محل خراش می‌مالد پس از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، بررسی می‌کند که آیا برجستگی یا تاول‌هایی همانند نیش ریز حشرات روی پوست ایجاد شده‌اند (که نشان‌دهنده آلرژی به آن ماده می‌باشد) یا نه. اندازه این تاول‌ها، میزان آلرژی را مشخص می‌کند. متخصص آلرژی، چند ماده (از ۲۰ تا ۸۰ ماده) را همزمان امتحان می‌کند. این آزمایش اگر با مهارت انجام شود، ناراحتی چندانی برای کودک ایجاد نمی‌کند.
گاهی اوقات متخصص آلرژی، اگر بخواهد نوع آلرژی را دقیق‌تر تعیین کند، تقاضای انجام آزمایشات پیشرفته‌تر به نام آزمایش درون‌پوستی((Intradermal Testing را می‌دهد که در آن مقدار کمتری از ماده آلرژی‌زا توسط یک سوزن ظریف به عمق پوست تزریق می‌شود.
اگر کودک شما حساسیت‌های پوستی داشته باشدیا اگر می‌دانید که خراش‌های متعدد بر روی پوست (در یک آزمایش معمولی آلرژی) مشکل‌آفرین خواهند بود، می‌توانید درباره یک آزمایش جایگزین به نام Immunocap پرس‌وجو کنید. این آزمایش آلرژی که توسط FDA تأیید شده است، به یک نمونه از خون کودک نیاز داردکه به آزمایشگاه فرستاده شده و برای آلرژی‌های مختلف مورد آزمایش قرار می‌گیرد.
آیا کودک من باید از واکسن‌های آلرژی استفاده کند؟
اگر داروهای تجویزی نتوانستند کودک را آرام نمایند و سن او نیز بیشتر از ۵ سال است، متخصص آلرژی ممکن است به شما پیشنهاد بدهد که واکسیناسیون را آغاز نماییدکه این روش می‌تواند برای آلرژی‌های فصلی کاملا مؤثر باشد.
اگر شما و پزشک‌تان تصمیم دارید که واکسیناسیون را شروع کنید، کودک باید به مدت حداقل ۶ ماه، هفته‌ای یک یا دو بار واکسن دریافت نماید. پس از مدتی، پزشک تصمیم می‌گیرد که واکسیناسیون به صورت ماهیانه ادامه پیدا کند. پس از هر بار واکسن زدن، شما و کودک‌تان باید به مدت ۲۰ دقیقه در مطب پزشک بمانید تا مطمئن شوید که کودک نسبت به واکسن واکنش نشان نمی‌دهد (مسئله‌ای که به ندرت رُخ می‌دهد).
اگر فکر می‌کنید که کودک شما در حال ابتلا به آلرژی فصلی است، قطعا باید از متخصص کمک بگیرید. این آلرژی‌ها نه تنها زندگی را برای کودک دشوار می‌کنند، بلکه اگر درمان نشوند ممکن است به برخی مشکلات بهداشتی وخیم‌تر و درازمدت (از قبیل سینوزیت، عفونت مزمن گوش و حتی آسم) منجر شوند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:27 PM
آشنایی با سنگ های کلیوی در بالغین


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=f827dcef669ddc1462d188cdc1ba7f8b
سنگ های کلیوی در بالغین
سنگهای کلیه یکی از دردناکترین شرایطی هستند که ممکن است برای یک فرد ایجاد شود که قطعاً مربوط به زندگی در دوران جدید نیست . چرا که دانشمندان شواهدی از وجود سنگ کلیه در مومیائیهای مصری با قدمت ۷۰۰۰ ساله یافته اند .
متأسفانه سنگ های کلیوی بسیار شایع هستند ، بیش از یک میلیون مورد در سال ۱۹۹۶ شناخته شدند ( در آمریکا ).
بنظر می رسد در ایالات متحده حدود ۱۰ درصد از مردم در مقطعی از زندگی دچار این عارضه بشوند ، مردان بیشتر از زنان درگیر این عارضه می شوند .
اکثریت سنگهای کلیه بدون دخالت درمانی از طریق مجاری ادراری دفع می شوند . اما سنگهایی که منجر به ایجاد علائم و عوارض می شوند شاید نیاز به اقدامات درمانی داشته باشند که البته اکثریت غیرجراحی هستند .
آشنایی مختصر با دستگاه ادراری :
سیستم ادراری در واقع تشکیل شده است از کلیه ها ، حالب ها ، مثانه و پیشابراه ، کلیه ها دو عضو شبیه به لوبیا هستند که در زیر دنده ها و تقریباً در وسط کمر قرار دارند . کلیه ها آب و مواد اضافی را از خون خارج کرده و آنرا به ادرار تبدیل می کنند . کلیه ها در واقع تعادلی بین نمک و سایر ترکیبات داخل خون ایجاد می نمایند . کلیه ها در ضمن هورمونهایی تولید می کنند که باعث تولید استخوانهای مستحکم و همچنین تحریک خونسازی می شوند .
لوله های باریکی بنام حالب ادرار را از کلیه ها به مثانه انتقال می دهند مثانه یک کیسه سه گوش می باشد که در قسمت تحتانی شکم قرار گرفته است . مانند یک بادکنک دیواره ارتجاعی مثانه نیز کشیده شده و باعث افزایش ظرفیت مثانه می شود .
توضیح مختصری در مورد سنگهای کلیه :
سنگهای کلیه در واقع از تجمیع ذرات و کریستالهای ریز موجود در ادرار و رسوب آنها در دیواره داخلی مجاری ادراری ایجاد می شوند . بطور طبیعی ، ادرار حاوی مواد شیمیایی می باشد که از تشکیل کریستالها جلوگیری می کند که البته عدم کارایی مناسب این ترکیبات شیمیایی در بعضی از افراد منجر به تشکیل سنگ می شود .
سنگهای کلیوی ترکیبات مختلفی دارندکه شایعترین آنها ترکیب کلسیم با اگزالات یا فسفات می باشد که البته این ترکیبات در رژیم غذایی هر فردی موجوداست . عفونتهای ادراری نیز می توانند منجر به تشکیل سنگهای ادراری شوند که البته احتمال تشکیل آنها کمتر است . با شیوع کمتر می توان به سنگهای اسیداوریکی اشاره نمود .
در تحقیقات بعمل آمده در آمریکا ، مشخص شده است که به دلایل نامعلومی در طی ۲۰ سال گذشته تعداد مبتلایان به سنگهای کلیه افزایش یافته است . اگر چه سنگهای کلیوی بیشتر در مردان دیده می شود ، تعداد زنان نیز در حال افزایش است . سنگهای کلیه بیشتر در سنین بین ۲۰ تا ۴۰ سال دیده می شود .
همواره نمی توان علل دقیقی برای ایجاد سنگهای کلیه متذکر شد . لیکن شاید علل و عواملی احتمال ایجاد سنگ کلیه را افزایش دهند .
علل و عوامل افزایش دهنده خطر :
سابقه فامیلی نقش مهمی در ایجاد سنگهای کلیه دارد .
عفونتهای دستگاه ادراری
پرکاری غده پاراتیروئید ( که نقش تنظیم متابولیسم کلسیم را ایفا می کند )
مصرف بیش ازحد کلسیم و ویتامین د
نقرس و شرایط دیگری که منجر به افزایش اسیداوریک در ادرار می شوند . ( سنگهای اسیداوریکی )
انسداد ادراری به هر دلیل
علائم :
معمولاً اولین علامت درد بسیار شدید می باشد . معمولاً درد بطور ناگهانی بدنبال حرکت سنگ در مجاری ادراری ایجاد می شوند . معمولاً درد تیز و پیچشی متناوب به فاصله هر چند دقیقه ایجاد می شود ، تهوع و استفراغ نیز ممکن است ایجاد شود .
وجود خون در ادرار و کدر یا تیره شدن ادرار
گاهی اوقات در سنگهای ادراری که همراه با عفونت هستند ، تب و لرز نیز ممکن است ایجاد شود .
نحوه تشخیص :
اکثریت سنگهای کلیه از طریق عکسبرداری ساده با اشعه ایکس قابل تشخیص می باشند . البته طبیعتاً استفاده از سونوگرافی نیز ارزش تشخیصی بالایی در این زمینه دارد . البته پزشکان از آزمایشهای ادرار و خون نیز برای تشخیص جزئیات بیماری استفاده می کنند .
راههای پیشگیری :
یکی از راحت ترین و مهمترین تغییراتی که می تواند منجر به جلوگیری از تشکیل سنگهای ادراری شود استفاده فراوان از مایعات و بخصوص آب می باشد .
اجتناب از مصرف شیر و فرآورده های لبنی و مواد غذایی حاوی کلسیم فراوان در افرادی که سابقه سنگهای کلسیمی دارند .
در مواردی که ادرار اسیدی باشد ممکن است پزشکتان شما را از خوردن انواع گوشت ( ماهی ، مرغ ،‌ گوساله ) برحذر نماید .
درمان :
ممکن است از ترکیبات دارویی خاص برای جلوگیری از تشکیل سنگهای کلسیمی و اسیداوریکی استفاده شود . این داروها معمولاً میزان اسیدیته ادرار را تغییر می دهند . طبیعتاً در موارد سنگهای اسیداوریکی ممکن است پزشکان از داروهایی استفاده نمایند که میزان اسیداوریک را کاهش دهد .
در مورد سنگهای عفونی نیز پزشکان از آزمایشات مکرر ادراری برای جلوگیری از عفونت مکرر ادرار استفاده خواهند نمود و درهنگام مقتصی از ترکیبات آنتی بیوتیکی استفاده می نمایند .
گاهی در مواردی که ایجاد سنگ بعلت افزایش فعالیت غده پاراتیروئید می باشد با کمک روشهای جراحی این غده را خارج می نمایند .
بهرحال درمان جراحی آخرین اقدام در درمان سنگهای کلیوی می باشد و معمولاً روش جراحی برای خروج سنگهای کلیوی زمانی انجام می شود که :
سنگهای کلیوی خودبخود دفع نشوند و بطور مدام باعث ایجاد درد شوند .
سنگها بزرگ باشند و امکان خروج خودبخودی نداشته باشند .
باعث انسداد مجرای ادراری شوند .
باعث ایجاد عفونتهای ادراری مکرر شوند .
باعث تخریب بافت کلیه و خونریزیهای مدام شوند .
دچار افزایش اندازه شوند .
از روشهای دیگر خروج سنگ ها می توان به حل کردن سنگ های ادراری از طریق شیمیایی ، درآوردن سنگ با اندوسکوپ ، خارج کردن سنگ از طریق پوست ، سنگ شکنی با کمک امواج ماوراء صوت از خارج بدن ( ESWL )
بهرحال باید موارد زیر را بخاطر داشته باشید :
اگر سابقه مثبت خانوادگی دارید بهرحال آمادگی تشکیل سنگهای ادراری را خواهید داشت و باید توسط پزشک ارزیابی شوید .
بهترین و اولین گام در جلوگیری از تشکیل سنگهای ادراری استفاده از مایعات فراوان ( آب بهترین است ) می باشد .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:28 PM
عوامل اصلی و فرعی ابتلا به پوکی استخوان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=4990e335b280c28921cc5f8498fb2336
بی‌تحرکی و عدم فعالیت بدنی خطر ابتلا به پوکی استخوان را تا دو برابر افزایش می‌دهد.
افزایش فعالیت‌های بدنی و انجام فعالیت‌هایی از جمله روزی نیم ساعت پیاده‌روی می‌تواند در جلوگیری از کاهش تراکم استخوانی موثر باشد.
بی‌تحرکی و نداشتن فعالیت بدنی باعث تسریع در کاهش توده استخوانی می‌شود در مقابل ورزش و فعالیت فیزیکی مناسب اگر مرتب و روزانه انجام شود به افزایش توده استخوانی کمک می‌کند.
پوکی استخوان بیماری خاموشی است که هیچ گونه علامتی ندارد و زمانی که فرد دچار شکستگی‌های استخوانی می‌شود می‌توان به وجود این بیماری پی برد که در این مرحله هم نمی‌توان کار چندان زیادی برای بیمار انجام داد.
بیشترین افراد در معرض خطر افراد بالای ‪۶۵‬ سال هستند . توصیه ما به افراد زیر این سن این است که به منظور پیشگیری از کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان مصرف ویتامین دی و کلسیم را به هیچ وجه از برنامه غذایی خود حذف نکنند.
همچنین افرادیکه به علت بیماری‌های خاصی ناچار به استفاده از کورتون هستند صرف‌نظر از سن در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان هستند و برای تشخیص باید تست سنجش تراکم استخوانی انجام دهند.
عوامل اصلی ابتلا به پوکی استخوان
- سن بالای ‪ ۶۵‬سال
- یائسگی زیر ‪ ۴۵‬سال
- مصرف کورتون
- زمین خوردن‌های در اثر عدم تعادل
- شکستگی‌های استخوانی با حداقل ضربه
- شکستگی استخوان بطور خودبخود در بستگان درجه اول
- پرکاری تیروئید
علاوه بر این عوامل اصلی، عوامل فرعی دیگری در ابتلا به پوکی استخوان موثر هستند.
- همچون بی‌تحرکی بیش از شش ماه
- کمبود کلسیم
- کمبود نور آفتاب
- کاهش وزن بیش از ‪ ۱۰‬درصد نسبت به دوران جوانی
- وزن زیر ‪ ۵۷‬کیلوگرم در هر سنی
- آرتریت روماتوئید
* تذکر : وجود دو عامل از عوامل فرعی به اندازه یک عامل از عوامل اصلی ابتلا به پوکی استخوان، فرد را در معرض ابتلا به این بیماری قرار می‌دهد.
افراد تا سن ‪ ۲۰‬سالگی استخوان هایشان ساخته می‌شود، در سنین بین ‪ ۲۰‬تا ‪ ۴۰‬سالگی استخوانها در حالت ثابت باقی می‌مانند و از سن ‪۴۰‬ سالگی به بعد و بعد از دوران یائسگی در زنان کلسیم استخوان‌ها از بین می‌رود.
سنین نوجوانی و زیر ‪ ۲۰‬سال بهترین زمانی است که کلسیم کافی در اختیار بدن قرار گیرد. و بهترین راه برای به دست آوردن کلسیم خوردن غذاهای پر کلسیم همچون لبنیات شامل شیر و ماست، سبزی‌های تازه، خشکبار، حبوبات، سویا و ماهی های نرم استخوان نظیر ماهی آزاد، ساردین و کلیکا است.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:28 PM
بررسی سکسکه و راه های درمان آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=3ed3b60b8b34fa0e36af393c13daafb0
سکسکه


سکسکه به طور ناگهانی آغاز شده و معمولاً تنها چند دقیقه طول می کشد. شما ممکن است هر جایی به سکسکه مبتلا شوید و بین ۴ تا ۶۰ بار در دقیقه سکسکه کنید. سکسکه معمولاً خود به خود برطرف می شود.
سکسکه یک اثر واکنشی است، به این معنا که شما هیچ کنترلی بر روی آن ندارید. به نظر نمی رسد که سکسکه هیچ تاثیر سودمندی داشته باشد و بروز آن در بعد از ظهرها شایع تر است.
سکسکه فشرده شدن ناگهانی و غیرارادی دیافراگم است. دیافراگم عضله اصلی تنفس است که در زیر ریه ها قرار گرفته است. این عمل فشرده شدن، هوا را به سرعت به درون ریه ها می کشد و دریچه واقع شده در بالای حنجره (glottis)با صدا بسته می شود. این بسته شدن سبب ایجاد صدای سکسکه می شود.
مردان و زنان به طور مساوی به سکسکه مبتلا می شوند. البته سکسکه طولانی که بیش از ۴۸ ساعت طول می کشد در مردان شایع تر است. سکسکه مزمن می تواند بسیار خسته کننده و ناراحت کننده باشد. این نوع سکسکه خوردن و آشامیدن را مشکل می کند. هرچند این سکسکه ها نادر هستند و گاهی اوقات با یک مشکل زمینه ایجاد می شوند.
علل
سکسکه با فشرده شدن غیرارادی دیافراگم ایجاد می شود. علت محرک این حالت ممکن است شناخته نشود اما گاهی اوقات می توان علت را کشف کرد، به عنوان مثال:
· کشیده شدن بدن پس از غذا خوردن و نوشیدن سریع مایعات، یا بلع هوا یا نوشیدنی های گازدار
· سوءهاضمه معمولاً به واسطه خوردن غذاهای داغ و پر ادویه
· هیجانات احساسی، ناراحتی یا تعجب ناگهانی مانند خندیدن
· تغییر ناگهانی دمای هوا به عنوان مثال گرفتن دوش آب سرد
· خوردن غذاها یا آشامیدنی های خیلی داغ یا سرد
· نوشیدن الکل یا سیگار کشیدن مفرط
سکسکه در بیشتر افراد مدت زمان کوتاهی طول می کشد. سرفه های مزمن که بیش از ۴۸ ساعت طول می کشند ممکن است بدون هیچ علت مشخصی بروز کنند اما معمولاً همراه با سوزش سردل یا رفلاکس اسید رخ می دهند.
در مواقع بسیار نادری علت زمینه سکسکه می تواند ناشی از یک بیماری جدی باشد، مانند:
· تحریک دیافراگم در اثر عفونت، گسترش سرطان به اعضاء دیگر یا فتق هیاتوس (هنگامی که بخشی از شکم به طرف دیافراگم رانده می شود).
· تحریک عصب فرنیک (عصب کنترل کننده دیافراگم) در اثر سرطان یا جراحی سینه
· عفونت یا تومور مغزی
· نارسایی شدید کبدی
· فعالیت بیش از حد غده تیروئید
· پنومونی (التهاب ریه ها)
· عفونت های عمومی شدید مانند مالاریا
· بیماری های سیستم اعصاب مرکزی مانند مولتیپل اسکلروزیس
· سکسکه ناشی از مصرف بی هوش کننده ها به عنوان مثال در طی جراحی شکمی یا پس از آن
· مشکلات مربوط به متابولیسم بدن مانند هایپرگلایسمی (بالا بودن قند خون)
· عوارض جانبی برخی داروها به عنوان مثال بنزودیازپین ها که آرام بخش و خواب آور هستند.
تشخیص
در صورت ابتلا به سکسکه مزمن (بیش از ۴۸ ساعت) با پزشک مشورت کنید و به او بگویید که چه مدت است و هر چند وقت یک بار است که سکسکه می کنید. پزشک شما را معاینه خواهد کرد و به منظور مشخص کردن علت سکسکه مزمن ممکن است نمونه های خونی و ادراری بگیرد و درخواست انجام CT اسکن و MRI کند.
بسته به علایم شما، پزشک ممکن است الکتروکاردیوگرام یا انجام آزمون های عملکرد کبدی را لازم بداند.
ممکن است از شما خواسته شود که فلوروسکوپی انجام دهید. این روش یک نوع اشعه X زنده است که تصویر متحرک از دیافراگم فراهم می کند در حالی که اشعه X معمول تصویر بی حرکت نشان می دهد.
درمان
به طور معمول سکسکه به هیچ درمان پزشکی نیاز ندارد و خود به خود برطرف می شود. البته ممکن است درمان های خانگی زیر کمک کننده باشند:
· نوشیدن جرعه جرعه آب سرد یا جویدن یخ
· غرغره کردن دهان با آب یا محلول شستشوی دهان
· نفس کشیدن داخل یک کیسه کاغذی (هرگز کیسه را روی سر خود قرار ندهید)
· حبس کردن نفس برای یک مدت کوتاه نفس
· گاز زدن لیمو یا خوردن یک تکه زنجبیل تازه
· بالا کشیدن زانوها به درون سینه
· از کسی بخواهید که شما را غافل گیر کند تا از نظر ذهنی حواستان پرت شود
برخی افراد از درمان های مکمل مانند هیپنوتیزم و طب سوزنی برای کمک به درمان سکسکه استفاده می کنند، اما در حال حاضر هیچ شواهد قطعی در حمایت از کاربرد آن ها وجود ندارد.
درمان پزشکی تنها برای سکسکه مزمن لازم است. در برخی موارد، علت زمینه تشخیص داده و درمان می شود تا از بازگشت سکسکه پیشگیری شود. در یک بررسی بر روی ۷۲ بیمار مبتلا به سکسکه مزمن مشخص شد که ۵۵ نفر از آنان مشکل روده فوقانی از قبیل رفلاکس اسید داشتند که پس از درمان آن سکسکه برطرف شد.
اگر هیچ علت زمینه ای شناسایی نشود، پزشک می تواند برایتان دارو تجویز کند. آرام بخش ها مانند کلرپرومازین و متوکلوپرامید با شل کردن عضله دیافراگم و اعصاب اطراف آن عمل می کنند. داروهای به اصطلاح ضد تشنج ها مانند فنی توئین و والی پروئیک اسید نیز می توانند به توقف فعالیت غیر ارادی دیافراگم کمک کنند.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:29 PM
آشنایی با سرطان پستان و راه های درمان آن


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=14c306888b3c28dbb1e2888a606111f4
سرطان پستان
ساختمان پستان :
پستان از سطح جلویی قفسه سینه معلق بوده از دنده دوم تا ششم امتداد دارد . حد داخلی آنرا حاشیه جانبی جناغ سینه و حاشیه خارجی آن تا خط زیربغلی جلویی کشیده می شود .
عمل پستان :
حدوداً از روز هشتم سیکل قادعدگی پستان تدریجاً اندازه اش بزرگ می شود و درست در مرحله قبل از قادعدگی حجم آن تقریباً ۵۰٪ افزایش می یابد .
دو یا سه روز بعد از زایمان گلبولهایی در سلولهای مجاری شیر ظاهر می شود این گلبولها به طرف سینوسهای شیر فشار آورده و اندازه شان بزرگ می شود . سلولهای مجاری شیر مملو از شیر می شوند و این دوره تا زمانیکه شیردادن ادامه دارد همچنان تکرار می شود .
شرح بیماری :
سرطان پستان توده سفتی است که از مجاری پستان شروع شده و بافت جلویی را مورد تهاجم قرار می دهد و در ۷۰٪ بیماران حجم آن هر۲- ۹ ماه دو برابر می شود . ظهور توده درشت در غدد لنفاوی زیربغلی نشانه ای از شکست مقاومت میزبان است و دیگر این که چنین گرفتاری غددی بالا بودن خطر بیماری بدخیمی منتشر را نشان می دهد . همچنان که توده اندازه اش بزرگتر می شود و به بافت غددی دوروبر هجوم می برد فرورفتگی پوستی مشخصی را بوجود می آورد .
عوامل ایجاد بیماری :
سن بیمار مهم است سرطان پستان در زن در دوره قبل از بلوغ تقریباً وجود ندارد و در زیر ۲۰ سالگی نادر است بیشتر در سنین ۴۵ تا ۵۵ سالگی شیوع یکنواختی دارد . عوامل ژنتیکی و ارثی نیز مهم است به طوریکه در زنانیکه مادر یا خواهر آنها به سرطان پستان مبتلا بوده اند احتمال ابتلاء ۲ برابر افزایش پیدا می کند . از نظر شیردادن زنانی که کمتر به نوزادان خود شیر می دهند بیشتر به سرطان پستان دچار می شوند . از نظر رژیم غذایی مصرف بیشتر چربیهای حیوانی و پروتئین حیوانی امکان مبتلا شدن به سرطان پستان را افزایش می دهد .
علایم بیماری :
سرطان پستان معمولاً شامل یک توده بدون حساسیت ، سفت یا سخت همراه با حاشیه تقریباً نامشخص می باشد به توکشیدگی مختصر پوست و یا نوک پستان علامت مهمی است . خراشیدگیهای خیلی کوچک یک تا ۲ میلیمتر در روی پوشش نوک پستان ممکن است تنها علامت سرطان باشد .
وجود ترشح آبکی و سروزی ، خونی از نوک پستان یک علامت اولیه و زودرس اتفاقی است اما گاهی اوقات یک بیماری خوش خیم است . ضایعات ثابت ، با حدود نامنظم ،‌فاقد حساسیت هستند و درد هم ندارند و در مراحل پیشرفته ظاهر پستان شبیه پوست پرتقال می شود .

تشخیص :
سرطان پستان در غالب موارد به جای پزشک توسط خود بیمار کشف می شود . اگر خانمها با خود آزمایی پستانها هر ماه بعد از دوران قاعدگی بدقت پستانها ،‌زیربغل و اطراف استخوانهای ترقوه خود را لمس کنند ، اکثراً‌ در صورت وجود ضایعات غیرطبیعی درمراحل خیلی ابتدایی موفق به کشف آن می شوند و چه بسا که درمان یک توده سرطانی بسیار کوچک یا یک جراحی کوچک بدون برداشتن تمام پستان و لطمه خوردن به ظاهر بیمارو انجام وظایف مادری و غیره درمان سرطان پستان ممکن باشد .
درصورت مواجهه با موارد ذیل هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید :
هر گونه ترشح

هر گونه چروکیدگی یا گودرفتگی
دانه پوستی یا حالت پوست پرتقال مانند در پوست
تورفتگی یا مسطح شدن جدید نوک پستان یا تغییر زاویه آن
تورم یا برآمدگی
پوسته سفید روی نوک پستان یا ماهک آن
زخمی که بهبود نیافته است
تغییر در یک خال سیاه یا قهوه ای
یافته های اولیه :
وجود توده ای منفرد ،‌غیرحساس ، سخت و یا سفت با حدود نامشخص .
یافته های ثانویه :
به توکشیدگی پوست و یا نوک پستان ، تورم غدد لنفاوی زیربغل ، ‌بزرگی پستان ،‌ قرمزی .
یافته های تأخیری :
زخم ، تورم غدد لنفاوی ترقوه ، تورم بازو ،‌ دست اندازی به استخوان ، ریه ، کبد ، ….
درمان :
۱ – برداشتن پستان (‌ ماستکتومی )‌ بعد ازعمل محل عمل را از نظر عفونت و ترشحات بررسی کند.
۲ – پرتودرمانی : به مدت ۴ هفته می باشد که آموزش می دهیم از مالش ، پوشیدن لباسهای تنگ ، گرما و صابونهای عطری در دوره درمان پرهیز کند .
۳ – جراحی ترمیمی
۴ – شیمی درمانی : از عوارض شیمی درمانی ؛ طاسی ، التهاب مخاط ،‌التهاب پوست ، اسهال ، خستگی ، ناخوشی ، کاهش وزن
آموزش ویژه جراحی :
قبل از عمل مهمترین نکته آگاهی دادن و حمایت کردن بیمار است . بعد از عمل باید بیمار را در وضعیت نیمه نشسته قرار دهیم . عضو عمل شده برای جلوگیری از تورم بالاتر نگه داشته شود . در صورت وجود درد و ناراحتی از مسکن استفاده می کنیم .
احتمال بروز عوارض مثل عفونت ، صدمه ، تورم لنفها ، اختلالات عصبی ‌عروقی که باید به بیمار آموزش دهیم از فعالیتهای ورزشی شدید پرهیز کند . وزن خود را تنظیم کرده و از افزایش وزن خود جلوگیری کند ، رفتن به فیزیوتراپی را توصیه می کنیم .
آموز ش بعد از ترخیص :
۱- موقع آشپزی مراقب سوختگی باشد .
۲ – پرهیز از قرار گرفتن در معرض نور آفتاب
۳ – هر دارویی را با تجویز پزشک مصرف کند .
۴ – فشار خون در سمت مبتلا گرفته نشود .
۵ – از مواد شیمیایی پرهیز کند .
۶- حرکات فعال بازو و شانه در طرف عمل شده بایستی بعد از چند روز اول بعد از عمل تشویق ترغیب گردد

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:31 PM
آسم در کودکان و خردسالان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=1&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=449418545b73864fb9067431ae68089a
آسم چیست؟
آسم یک بیماری مزمن التهابی ریه‌ها و مجاری تنفسی (لوله‌هایی که هوا را به داخل ریه‌ها برده و از آنجا خارج می‌کنند) است. اگر کودک شما آسم داشته باشد، این مجاری تنفسی تحریک شده و ورم می‌کنند و این مسئله می‌تواند بر توانایی تنفس کودک تأثیر بگذارد.
مهم است که شما با همکاری متخصص، جهت پیشگیری و درمان حمله‌های آسمی تلاش کنید. با داروهای مناسب، آموزش مناسب، و برنامه مناسب برای اقدام در زمان حملات آسمی و با پیگیری‌ها و آزمایش‌های مداوم پزشکی، اکثر کودکان مبتلا به آسم می‌توانند زندگی نرمالی داشته باشند.
در هنگام یک حمله حاد آسمی چه اتفاقی می‌افتد؟
اگر کودک شما یک حمله حاد آسمی داشته باشد، بافت مجاری تنفسی‌اش ملتهب‌تر شده و مخاط بیشتری تولید خواهد کرد. سپس عضله‌های مجاری تنفسی منقبض شده و این لوله‌ها تنگ می‌شوند.ممکن است تندتند نفس بکشد، سرفه کند یا خس‌خس نماید زیرا نفس او از مجاری تنگ‌شده عبور می‌کنند. همچنین ممکن است مشاهده نمایید که سوراخ‌های بینی او باز می‌شوند یا پوست روی دنده‌های او با هر نفس به داخل کشیده می‌شوند.
حمله‌های آسمی اگر درمان نشوند یا مراقبت پزشکی از آنها به تأخیر بیفتد، می‌توانند کشنده باشند. همین که نشانه‌های حمله را مشاهده کردید، فورا داروی آرام‌بخش فوری (Quick Reliever) که توسط پزشک تجویز شده است را به او بدهید. (اگر داروهای اورژانسی را ندارید، فورا با اورژانس تماس گرفته یا کودک را به نزدیک‌ترین اورژانس برسانید.)
هنگامی که دارو توانست مسیر تنفسی او را باز کند، نشانه‌های حمله به تدریج فروکش خواهند کرد. اگر نشانه‌ها ادامه پیدا کردند یا وخیم‌تر شدندبا اورژانس تماس بگیرید یا کودک را فورا به اورژانس برسانید.
آلرژی‌ها چه ربطی به آسم دارند؟
برخی از کودکان مبتلا به آسم اگر در معرض عوامل آلرژی‌زا (از قبیل بندپایان خانگی، سوسک‌ها، قارچ، گرده‌ها یا بقایای بدن حیوانات) قرار بگیرندممکن است موجب بروز حمله آسمی یا تشدید نشانه‌ها در آنها شود. این مشکل به نام آسم آلرژیک شناخته می‌شود. آلرژی‌های فصلی به گرده‌های موجود در فضای بیرون (که تب بهاره نیز نامیده می‌شود) معمولا پیش از آنکه کودک به ۴ یا ۵ سالگی برسد مشکلی ایجاد نمی‌کنندزیرا ایجاد حساسیت در کودک نسبت به این گرده‌ها معمولا مدت زیادی طول می‌کشد اما آلرژی نسبت به بندپایان خانگی، قارچ یا بقایای بدن حیوانات ممکن است زودتر ظاهر شود.
حدودا ۷۵ تا ۸۰ درصد از کودکان مبتلا به آسم، آلرژی‌های جدی دارند. اگر کودک شما به آسم مبتلاست و می‌دانید یا حدس می‌زنید که آلرژی نیز دارد، بهتر است او را برای ارزیابی و درمان (جهت جلوگیری از بروز حمله‌های آسمی) به نزد متخصص آلرژی ببرید.
آیا عوامل دیگری نیز وجود دارند که موجب شروع حمله‌های آسمی شوند؟
بله. سایر محرک‌ها عبارتند از: هوای سرد، عفونت‌های ویروسی (مانند سرماخوردگی معمولی)، دود دخانیات و سایر آلاینده‌های هوا، یا صرفا دویدن در اطراف. در واقع اگر کودک شما پس از بازی غالبا به سرفه و خس‌خس دچار می‌شود، ممکن است به بیماری‌ای دچار شده باشد که آسم ناشی از فعالیت بدنی (Exercise-Induced Asthma) نامیده می‌شود.
بیماری آسم چقدر در کودکان شایع است؟
آسم شایع‌ترین بیماری مزمن و حاد دوران کودکی و سومین عامل بستری شدن در بیمارستان است.۵۰ تا ۸۰ درصد از کودکان مبتلا به آسم، پیش از آنکه به سن ۵ سالگی برسند، نشانه‌های آسم را از خود بروز می‌دهند.
چگونه می‌توانم بفهمم که کودکم به آسم مبتلاست؟
گاهی اوقات تشخیص اینکه کودک به آسم یا نشانه‌های سرماخوردگی یا سایر بیماری‌های تنفسی مبتلاست، دشوار است. پزشک کودک شما او را معاینه کرده و تاریخچه بیماری او (شامل تاریخچه بهداشتی خانواده) را به دقت بررسی می‌کند تا بتواند بیماری را تشخیص دهد.
اگر کودک شما مرتب سرفه می‌کند و آلرژی یا اگزما دارد و در خانواده شما نیز سابقه آسم و آلرژی یا اگزما وجود دارد (خصوصا اگر شما و همسرتان هر دو این سابقه را دارید)، احتمال زیادی می‌رود که کودک شما آسم داشته باشد. نشانه‌های این بیماری معمولا در شب‌ها وخیم‌تر می‌شوند.
چگونه آسم را درمان می‌کنید؟
اگر کودک شما آسم دارد، باید با همکاری پزشک او برنامه‌ای جهت پیشگیری و رسیدگی به حمله‌های آسمی تدارک ببینید. ابتدا باید بفهمید که چه چیزی موجب بروز حمله‌های آسمی می‌شود و پس بایستی تمام تلاش خود را برای جلوگیری از تماس با این محرک‌ها بنمایید. مثلا برخی کودکان تنها زمانی که به سرماخوردگی مبتلا می‌شوند دچار حمله می‌گردند در حالی که بقیه پس از تماس با یک عامل آلرژی‌زا یا محرک (مانند دود سیگار) به حمله آسمی دچار می‌شوند.
متوقف کردن یک حمله آسمی
پزشک شما احتمالا یک یا چند دارو برای کودک‌تان تجویز خواهد کرد. داروهایی که تحت عنوان آرام‌بخش فوری شناخته می‌شوند، برای متوقف کردن حمله آسمی به کار می‌روند. داروهایی که به سرعت عمل می‌کنند، انقباض مجاری تنفسی را متوقف کرده و تنفس را آسان‌تر می‌کنند. مقدار آرام‌بخش‌های فوری (مانند Albuterol) با استفاده از یک اسپری مه‌پاش(Nebulizer) یا استنشاق‌کننده با دوز اندازه‌گیری‌شده (MDI) (Metered-Dose Inhaler) تنظیم می‌شود.
مه‌پاش یک دستگاه برقی یا باتری‌دار است که داروی مایع را به یک مه تبدیل می‌کند که کودک می‌توان آن را از طریق ماسک استنشاق کرده و به داخل ریه‌هایش بفرستد. درمان‌های مبتنی بر تنفس مه‌پاش، معمولا حدود ۱۰ دقیقه طول می‌کشند.
دسنگاه MDI، یک آئروسل (Aerosol) کوچک است که به درون یک لوله بلند (به نام محفظه نگه‌دارنده (Holding Chamber) یا«فاصله‌انداز (Spacer)وارد می‌شود، که یک ماسک یا دهنی به انتهای آن وصل شده است. داروی Albuterol به داخل محفظه نگه‌دارنده اسپری می‌شود، و سپس هنگامی که کودک از طریق ماسک نفس می‌کشد، این دارو را استنشاق می‌کند. این نوع درمان تنفسی را می‌توان ظرف یک دقیقه انجام داد.
انتخاب مه‌پاش یا MDI عمدتا به این بستگی دارد که استفاده از کدام دستگاه برای شما و کودک‌تان راحت‌تر باشد. در کل، هردوی آنها کارآیی یکسانی در رساندن دارو به ریه‌ها (جهت توقف حمله آسمی) دارند.
پیشگیری از حمله آسمی
داروهایی که به نام کنترل‌کننده (Controllers) شناخته می‌شوند، برای پیشگیری از بروز حمله آسمی استفاده می‌شوند. این داروها شامل استروئیدهای استنشاقی می‌باشند که می‌توانند به کاهش التهاب و تورم و جلوگیری از خس‌خس کردن، کمک نمایند. شما داروی استروئید استنشاقی را هر روز با استفاده از MDI یا مه‌پاش (بسته به نوع استروئیدی که توسط دکتر تجویز شده است) به کودک خود می‌دهید.
یک قرص جویدنی غیراستروئیدی به نام Leukotriene Antagonist نیز یک گزینه دیگر برای کاهش التهاب و تورم است. پزشک کودک، بهترین نوع داروی کنترل‌کننده روزانه برای آسم کودک را توصیه خواهد کرد.
اگر کنترل آسم کودک دشوار باشد پزشک ممکن است او را به یک متخصص آسم ارجاع دهد.
باید مطمئن شوید که معلم و پرستارهای بچه همگی از وضعیت او اطلاع داشته و می‌دانند که چگونه باید یک حمله آسمی را درمان کنند.
برای پیشگیری از ابتلای کودکم به آسم، چه کار می‌توانم بکنم؟
اگر بیماری آسم به صورت ژنتیکی در کودک وجود داشته باشید، شما نمی‌توانید کاملا از بروز آن پیشگیری کنید.البته تا زمانی که کودک شما نشانه‌های دائمی (از قبیل خس‌خس کردن و سرفه دائمی) را از خود بروز ندهد، نمی‌توانید بفهمید که او آسم دارد. البته اگر کارهای زیر را انجام دهید، می‌توانید از شدت نشانه‌های بیماری کودک خود بکاهید:
میزان قرار گرفتن او در معرض بندپایان خانگی را کاهش دهید: تشک کودک را در یک پوشش غیرقابل‌نفوذ قرار دهید، فرش و موکت‌ها و اسباب‌بازی‌های مخملی و پارچه‌ای را از اتاق او خارج کنید، به جای پرده‌های ضخیم پارچه‌ای از پرده‌های نورگیر غیرپارچه‌ای استفاده کنیدو رختخواب او را هفته‌ای یک‌بار در آب گرم بشویید.
کودک خود را از دود دخانیات دور نگه دارید: دود سیگار یک عامل آلرژی‌زا تلقی نمی‌گردد اما موجب تحریک ریه‌ها می‌شود.
میزان قرار گرفتن او در معرض آلاینده‌های هوا را کاهش دهید: آلاینده‌های هوا (از قبیل اوزون) می‌توانند ریه‌ها را تحریک کرده و موجب بروز مشکلات تنفسی در افرادی که مجاری تنفسی حساسی دارند شوند. زمانی که کیفیت هوا خوب نیست بهتر است کودک را داخل خانه نگه دارید.
از منقل یا اجاق زغالی یا چوبی استفاده نکنید. هرچند جای گرم‌ونرم می‌تواند برای کودک مناسب باشد اما دود ممکن است باعث تحریک سیستم تنفسی کودک شما شود.
اگر کودک به حیوان خانگی‌تان آلرژی پیدا کرده است، حیوان را (در صورت امکان) خارج از خانه نگه دارید. البته بسته به خُلق‌وخوی حیوان و وضعیت زندگی شما، ممکن است این کار امکان‌پذیر نباشد.
میزان قارچ‌ها در خانه خود را کاهش دهید. مثلا هنگام پخت‌وپز در آشپزخانه یا هنگام دوش گرفتن در حمام، فن خروج هوا را روشن کنید یا پنجره‌ها را باز نمایید. در صورت لزوم از یک سیستم تهویه مطبوع یا رطوبت‌زدا استفاده کنید تا سطح رطوبت را بین ۳۵ تا ۵۰ درصد نگه دارید. درزها و شکاف‌ها را تعمیر نمایید زیرا ممکن است باعث رشد قارچ در پشت دیوارها و زیر کفت اتاق شوند؛ همچنین سطوحی که قارچ یا کپک دارند را با آب و صابون تمیز کنید. حتما لباس‌ها یا سطوح مرطوب یا خیس را به سرعت خشک کنید تا از رشد قارچ جلوگیری شود.
آیا ممکن است کودک من از آسم شفا پیدا کند؟
درمانی برای آسم وجود ندارد هرچند کودکانی که فقط هنگام سرماخوردگی یا عفونت قسمت بالایی دستگاه تنفسی به خس‌خس دچار می‌شوند، خس‌خس کردن آنها با افزایش سن به تدریج کاهش می‌یابد و از بین می‌رود. در کل، نظر متخصصین این است که بیماری آسم برای تمام عمر باقی می‌ماند، هرچند تناوب و شدت نشانه‌های این بیماری ممکن است با افزایش سن کودک تغییر نماید.
معاینه‌های مرتب و دقیق و درمان مناسب به کودک شما امکان می‌دهند تا بیماری آسم خود را کنترل نماید تا در نتیجه زمانی که بزرگ‌تر شد بتواند همانند سیر کودکان بدود، شنا کند و بازی کند. اکثر کودکانی که آسم دارند، در بزرگسالی، سالم هستند.
آسم ممکن است برای شما و کودک‌تان دلهره‌آور باشد اما به خاطر داشته باشید: شما تنها نیستید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:31 PM
آشنایی با آخرین اطلاعات در رابطه با بیمای آلزایمر ( زوال عقل )


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=4c5f1063f3191a3bd9a047167b5fba59

آلزایمر چیست؟
آلزایمر نوعی اختلال مغزی است که فرد مبتلا را به فراموشی دچار می سازد. در این بیماری، سلولهای مغز به تدریج تخریب شده و فرد دچار فراموشی می شود، به طوریکه دیگر قادر نیست خاطرات گذشته را به یاد بیاورد و یا رویدادهای جدید را در مغز خود شکل دهد.
در صورت پیشرفت بیماری، حافظه دراز مدت هم تحت تأثیر قرار گرفته و در نهایت منجر به فوت می شود.
عوامل مؤثر در ایجاد آلزایمر:
۱- مهمترین عامل، سن است. مطالعات نشان داده ، میزان ابتلا به این بیماری برای کلیه سنین ۱ درصد، ولی برای افراد ۶۵ سال و بیشتر ۵ درصد است. این میزان پس از ۶۵ سالگی به ازای هر ۵ سال افزایش عمر، دو برابر می شود.
۲- عامل دیگر ارث است . ۴۰ درصد از مبتلایان به آلزایمر از دخالت عوامل ارثی ، به این بیماری مبتلا گشته اند.
۳- عواملی از قبیل ضربه ها یا آسیب هایی که به جمجمه وارد می شود ، دیابت، عدم تحرک ، داشتن وزن اضافی، افزایش فشار خون و کلسترول در بروز و پیشرفت این بیماری نقش دارند.
۴- رژیم غذایی سرشار از کالری و چربی نیز ، احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر را در افرادی که از لحاظ ژنتیکی مستعد هستند
افزایش می دهد.
سیر و سرانجام بیماری:
پیشرفت بیماری را به ۳ مرحله می توان تقسیم کرد:
مرحله اول: مرحله ای است که در آن اختلال حافظه رفته رفته نمایان می شود. بیمار در این مرحله از عهده کارهای روزمره شخصی برمی آید. ولی اداره امور اجتماعی نظیر خرید و کارهای بانکی برای او دشوار است.
مرحله دوم: در این مرحله اختلال حافظه پیشرفت می کند و علائم روانی – رفتاری نظیر ترس، اضطراب، افسردگی، بی خوابی و بی قراری دیده می شود. بیمار قدرت تشخیص زمان و مکان را از دست می دهد و گویش او دچار اختلال می گردد. در این مقطع از بیماری، فرد قادر به مراقبتهای شخصی می باشد.
مرحله سوم: در این مقطع اختلال حافظه تا به آنجا پیشرفت می کند که بیمار حتی نامش را فراموش می کند، قدرت تکلم او تقریباً از بین رفته و عضلاتش سفت می شود، بلع غذا برای او مشکل شده و دیگر قادر نیست از بستر خارج شود .
به تدریج دچار زخمهای بستر می شود و کنترل اعمال دفعی را نیز دست می دهد.


بیماری آلزایمر یک بیماری تحلیل برنده و پیش رونده سیستم عصبی مرکزی انسان است که باعث زوال قوای عقلانی می‌شود.
منشاء این بیماری دقیقا معلوم نیست و علاجی هم برای آن فعلاً در دسترس نیست.
تغییرات متعددی در مغز بیمار رخ می دهد که باعث کوچک شدن مغز و نیز از بین رفتن سلول‌های مغزی می‌شود و به جای آنها اشکال خاصی به نام “پلاکهای پیری” در مغز به وجود می‌‌آید.
علامت دیگر بیماری وجود کلافه‌های ظریف مارپیچی‌شکل در سلول‌های مغزی است، که در نهایت سلول‌های سالم را از بین می‌برد.
علائم: عارضه اصلی بیماری دمانس یا زوال عقل است که از علائم شاخص آن از دست دادن حافظه، قضاوت، استدلال و تغییراتی در حالات و رفتار می باشد.
بیماری آلزایمر بخشی از روند طبیعی پیری نیست و چنانچه علائم فوق دیده شود باید به پزشک متخصص مغز واعصاب مراجعه کرد. یک ارزیابی کامل می تواند تعیین نماید که این علائم مربوط به بیماری دیگری است یا آلزایمر سبب آن می شود.
درمان:
اگر چه بیماری آلزایمر علاج ندارد، اما درمان‌های موجود قادرند روی مسیر بیماری اثر کند‌کننده و کنترل کننده داشته باشند.
* عوامل احتمالی ایجاد بیماری:
علت اصلی بیماری آلزایمر همان‌ طور که اشاره شد ناشناخته است. با این حال عواملی چون سن و پیشینه خانوادگی را به آن بی‌ربط نمی دانند. این عوامل همیشه و صد در صد موجب بیماری نمی‌شوند ولی می توانند به آن مرتبط باشند.
سن اکثریت افرادی که به بیماری آلزایمر مبتلا می‌شوند، بیشتر از ۶۵ سال دارند و هر چه سن بیشتر باشد، احتمال ابتلا به این بیماری افزایش می‌یابد. با این حال افرادی هستند که در سنین ۴۰ یا ۵۰ سالگی گرفتار آلزایمر شده‌اند.
افرادی که یکی از والدین برادر و یا خواهرشان مبتلا بوده‌اند شانس بیشتری برای گرفتن این بیماری را دارند تا افرادی که هیچگونه پیشینه‌ای ندارند.
انواع بیماری آلزایمر: تقریباً ۹۰ تا ۹۵ درصد از موارد بیماری آلزایمر از نوع تک‌گیر یا اسپورادیک است. نقش وراثت در این نوع چندان مشخص نیست و نیاز به تحقیقاتبیشتری دارد.
بیماری آلزایمر غالب موروثی نوع دیگری است که شایع نیست و فقط ۵ تا ۱۰ درصد موارد را تشکیل می‌دهد و از یک نسل به نسل دیگر مستقیماً انتقال می یابد.
* اثرات بیماری آلزایمر:
بیماری آلزایمر نهایتاً بر تمام جنبه‌های زندگی فرد مانند فکر کردن، احساسات و اعمال اثر می‌گذارد . این اثرات در افراد متفاوت است . بسیار دشوار است که ترتیب علائم و یا سرعت بیماری را در هر شخص پیش‌بینی کرد. بیماری بر روی موارد زیر تاثیر می‌گذارد.
توانائیهای فکری:‌ این بیماری بر توانائیهای فردی مانند درک، فکر کردن، به خاطر سپردن و ارتباط برقرار کردن تاثیر می گذارد. قدرت تصمیم گیری کاهش می‌یابد، کارهای ساده که یک فرد طی سالها انجام می داده بتدریج ویا به کلی فراموش می‌شود، درابتدا خاطرات نزدیک و بعداً خاطرات گذشته محو می شوند و شخص در طی صحبت کردن دچار سر در گمی می‌شود. شخص توانائی پیدا کردن لغات مناسب برای ادامه یک مکالمه را از دست می‌دهد.
* احساسات و حالات:
بیمار کنترل بر احساسات و حالات خود را از دست می‌دهد. با پیشرفت بیماری ، شخص دیگر، دوستان و محله های آشنا را نمی‌شناسد.
رفتار:‌
تغییرات ایجاد شده در مغز باعث تغییرات در رفتار شخص نسبت به محیط خود می‌شود. این عکس العمل‌ها ممکن است با رفتارهای معمول شخص تفاوت داشته باشد. واکنش‌هابی از این دست شامل ترک منزل، تکرار کارها یا کلمات، پنهان کردن اموال شخصی ،رفتار خشن، پرخاشگری، بیقراری و یا رفتار ناشایست جنسی در فرد مشاهده می‌شوند.
* توانائیهای جسمی:‌
بیماری می تواند بر هماهنگی جسمی (Physical Coordination) فرد اثر بگذارد. پیشرفت بیماری به تدریج باعث ضعف قوای جسمانی می‌شود.
این تغییرات بر روند کارهای روزانه شخص مانند خوردن، حمام کردن و لباس پوشیدن اثرات سوء داشته و شخص به تنهایی قادر به انجام آنها نخواهد بود.
اگر چه بیماری باعث تغییرات می‌گردد ولی فرد بیمار هنوز می تواند قدردانی خود را ابراز کند و احساساتی چون خوشحالی، خشم، ترس، عشق و یا غم را نشان دهد.با آگاهی از شخصیت بیمار و تجارب زندگی گذشته او می توان تدابیری اتخاذ کرد تا زندگی فعلی شخص از کیفیت خوبی برخوردار شود.
زندگی با بیماری آلزایمر: در حال حاضر، تشخیص طبی در مراحل اولیه بیماری امکان پذیر است .تشخیص بیماری آلزایمر عمدتا بر اساس تاریخچه بالینی، آزمون‌های حافظه و بررسی عملکرد فکری و ذهنی بیمار انجام می‌پذیرد پیشرفت در تحقیقات موجب شده که بعضی از علائم بیماری را در بعضی از بیماران بتوان معالجه کرد.
* آلزایمر چگونه شروع می شود :
آلزایمر می تواند ابتدا به شکل نوعی اختلال روانپزشکی خود را نشان دهد. بیمار ممکن است سوءظن داشته باشد یا حسادت کند یا ممکن است توهمات بینایی یا شنوایی داشته باشد.
اگرچه شروع هر اختلال روانپزشکی در سنین بالا به نفع آلزایمر است، اما در بسیاری از موارد این علائم همان جنبه های منفی شخصیتی هستند که در نوجوانی هم وجود داشتند، اما در میانسالی عقل و اراده یی سالم از بروز آنها جلوگیری می کرد.
بیش از این باید گفت توهمات موجود در آلزایمر مثل بیماری های روانی یا برخی دیگر از دمانس ها نظیر «لوی بادی» دمانس های شکل گرفته نیست، تنها جابه جا دیدن افراد و اشیا است.
- آلزایمر می تواند ابتدا به صورت نوعی اختلال در تکلم شروع شود. ممکن است بیمار اسامی را از یاد ببرد و ابتدا فقط یک آنومی داشته باشد.
- ممکن است تا مدت ها اختلال در راه رفتن، سایر علائم را تحت الشعاع خود قرار دهد. در اینجا مساله اصلی افتراق پارکینسون و ان پی اچ است.
- ممکن است اولین علامت آلزایمر اختلالات فضایی – مکانی باشد. بیمار ممکن است راه خود را گم کند.
- ممکن است اولین علامت نوعی اختلال سطح هوشیاری (کنفوزیون) همراه با بی قراری (دلیریوم) به دنبال یک بیماری داخلی مثل پنومونی یا عفونت ادراری یا یک جراحی مثل کاتاراکت یا پروستات باشد.
معمولاً قبل از این حوادث نیز علائمی وجود داشت که چندان مورد توجه قرار نگرفت، اما از این پس اگرچه آن بی قراری و دلیریوم به تدریج رو به بهبودی می گذارد، اما دیگر بیش از این نمی توان نوعی اختلال حافظه را نادیده گرفت.
* علائم اولیه ابتلا به این بیماری عبارتند از:
۱- از دست دادن حافظه:
یکی از شایع ترین علائم آلزایمر فراموش کردن چیزهایی است که در فاصله زمانی نه چندان دور فرا گرفته اید. در حالیکه فراموش کردن قرار ملاقات، نام یا شماره تلفن دوستان طبیعی است ، اما در افراد مبتلا به آلزایمر فراموشی بیشتر اتفاق می افتد و بعد ها نیز با گذر زمان موارد فراموش شده را به خاطر نخواهند آورد.
۲- مشکل در انجام امور زندگی و کارهای روزانه:
افراد مبتلا به آلزایمر به سختی می توانند وظایف خود را بدون فکر کردن به خاطر بیاورند. فراموش کردن شیوه طبخ غذا، تعمیر لوازم منزل و یا بازی های ساده از جمله مشکلات این افراد است.
۳- مشکلات زبانی:
هر فردی ممکن است بعضی اوقات به سختی بتواند کلمات صحیح را پیدا کند. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب مواقع کلمات ساده را فراموش می کنند و یا واژه های غیر معمولی را جایگزین می کنند.
۴- سردرگمی زمانی و مکانی:
فراموش کردن تاریخ روز و یا اینکه به سمت کجا در حال رفتن هستید، تا حدودی نرمال است. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب خیابان خودشان را گم می کنند و فراموش می کنند کجا هستند و یا چگونه به این نقطه رسیده اند و یا اینکه چگونه به خانه باز گردند.
۵- کاهش قوه قضاوت :
هیچ کس در همه زمانها قضاوت درستی ندارد. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب بدون در نظر گرفتن آب و هوا لباس می پوشند. مثلا ممکن است در روزهای گرم چندین بلوز روی هم بپوشند و یا برعکس. افراد مبتلا به آلزایمر قضاوت صحیحی راجع به پول ندارند و ممکن است مقدار زیادی پول به فروشنده بدهند و یا چیزهایی بخرند که اصلا به آن نیازی ندارند.
۶- مشکل در تفکر انتزاعی:
افراد مبتلا به آلزایمر اغلب به طور کلی شماره ها را فراموش می کنند و یا نمی دانند که چه کاری باید با آن انجام داد.
۷- قرار دادن اشیاء در جای غلط:
هرکس ممکن است به طور اتفاقی کلید یا کیف پول خود را در جای غلط بگذارد. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب چیزها را در جای غلط می گذارند . مثلا ممکن است اتو را در یخچال قرار دهند.
۸- تغییر در رفتار و خلق و خو:
افراد مبتلا به آلزایمر به سرعت تغییر خلق و خو می دهند . مثلا ممکن است بدون هیچ دلیل مشخص از حالت آرام به گریه و یا عصبانیت تغییر خلق دهند.
۹- تغییر شخصیتی:
شخصیت افراد در طول زندگی معمولا تا حدودی عوض می شود. اما افراد مبتلا به آلزایمر به طور بارزی تغییر شخصیت می دهند. مثلا ممکن است بدگمان، ترسو و یا وابسته به سایر افراد خانواده شوند.
۱۰- از دست دادن قوه ابتکار و نوآوری:
بعضی اوقات خستگی بابت کارهای خانه، فعالیت های تجاری و یا مسئولیت های اجتماعی طبیعی است. اما افراد مبتلا به آلزایمر اغلب بسیار غیر فعال هستند . ساعت های طولانی به تماشای تلویزیون می نشینند. بیش از حد طبیعی می خوابند و هیچ تمایلی برای فعالیت ندارند.
* عوامل مؤثر در ایجاد آلزایمر:
۱- مهمترین عامل، سن است. مطالعات نشان داده ، میزان ابتلا به این بیماری برای کلیه سنین ۱ درصد، ولی برای افراد ۶۵ سال و بیشتر ۵ درصد است.
این میزان پس از ۶۵ سالگی به ازای هر ۵ سال افزایش عمر، دو برابر می شود.
* دود سیگار احتمال ابتلا به آلزایمر را افزایش می دهد
زوال عقل در کسانی که به مدت طولانی در معرض دود سیگار قرار گرفتند ۳۰ درصد بیشتر است.
محققان می گویند استنشاق غیر مستقیم دود سیگار از طریق قرار گرفتن در محیطی که دیگران در آن سیگار می کشند احتمال ابتلا به آلزایمر را افزایش می دهد. این اولین مطالعه ای است که ارتباط استنشاق غیر مستقیم دود سیگار را با این نوع زوال ذهنی نشان می دهد.
به گفته سرپرست این تحقیق مطالعات گذشته نشان داده اند که دود سیگار غیر مستقیم باعث افزایش بیماری های قلبی عروقی شده و آترواسکلروزیس ، سخت شدن عروق خونی نیز با افزایش زوال ذهن ارتباط دارد.
در این مطالعه جدید ارتباط بین بیماری قلبی عروقی و زئال ذهن و همچنین اثرات مستقیم و مستقل سیگار بر سیستم عصبی مورد بررسی قرار گرفته است. زیرا دود غیر مستقیم سیگار می تواند فرآیند تحلیل اعصاب موثر در زوال ذهن را تحت تاثیر قرار داده و آستانه را برای ظهور علائم شبیه به زوال ذهن پایین می آورد.
* توهم و بدبینی از عوامل اولیه الزایمر است
درمان‌های دارویی مرسوم بیماری آلزایمر که وضعیت شناختی بیمار را تحت تاثیر خود قرار می‌دهند و این دارو‌ها بر روی علائم روانی به رفتاری نیز اثر سودمند دارند.
علائم اولیه آلزایمر روانی ـ رفتاری همچون پرخاشگری‏، بی قراری و اضطراب، توهم و بدبینی است و این علائم در مراحل مختلف بیماری (خفیف، متوسط، شدید) و حتی گاهی قبل از شروع علائم بارز شناختی در بیمار آلزایمر دیده می‌شود.
در بسیاری اوقات عوامل ثانویه همچون بیماری جسمی‏، گرما، سرما، گرسنگی، درد و مشکلات ادراری باعث ایجاد این علائم و یا تشدید آنها می شود.
برای علائم روانی و رفتاری درمان‌های دارویی و غیر دارویی به کار می رود لذا توصیه می شود درمان های غیر دارویی معمولا در ابتدا و در صورت نیاز همراه با درمان‌های دارویی مورد استفاده قرار می‌گیرد و در صورت نیاز برخی از دارو‌های آنتی سایکوتیک‏، ضد افسردگی تثبیت کننده خلق‏، نسبت به بقیه موارد ترجیح دارند.
بیماری آلزایمر سلول‌های مغز را متاثر کرده و باعث تخریب عملکرد هوش و ذهنی می‌شود و هر دو جنس مرد و زن به طور مساوی تحت تإثیر بیماری قرار می گیرند.
بیماری آلزایمر از ۷۵ سالگی به بعد این نسبت یک به ده می‌رسد و از نود سالگی به بعدمیزان ابتلا یک به ۳ می شود.

علت بروز آلزایمر ناشناخته است و برخی باور‌های علت آن را بیماری‌های اتواسمیسون می‌دانند و بعضی عقاید سابقه فامیلی وارثی را علت بروز آن می‌دانند.

بیماران آلزیمر از مصرف کافئین بخصوص در بعد از ظهر باید خودداری کنند و بهترین مراقبت در مراحل اولیه بیماری ساختارمند کردن زندگی و ایجاد برنامه برای حفظ عملکرد بیماری است.

البته وجود یک و یا تعداد بیشتری از نشانه‌های آلزایمر در افرد لزوما به معنی ابتلا وی بیه بیماری آلزایمر نیست و این افراد باید به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه و تحت بررسی قرار گیرند.
نشانه‌های بیماری آلزایمر پرسیدن سوالی مشابه به صورت مکرر به فواصل کوتاه، تعریف کردن یک موضوع دقیقا به یک شکل به دفعات متعدد، کم شدن در محیط‌های آشنا‏، قرار دادن وسایل خانه درمحل های اشتباه است.
فعالیت‌های جسمانی سبک سالم ماندن مغز را ترقی می‌‌بخشد و احتمال ایجاد بیماری قلبی، سکته و دیابت که همگی با افزایش خطر بیماری آلزایمر مرتبط هستند در افرادی که به صورت منظم ورزش می کنند کمتر است.
فعالیت جسمانی ملایم با بهتر نمودن جریان خون باعث می شود که سلول‌های عصبی در مغز غذا و اکسیژن بیشتری دریافت کنند
* مصرف آسپیرین خطر آلزایمر را کاهش می دهد :
دانشمندان شواهد تازه ای به دست آورده اند که نشان می دهد مصرف آسپیرین می تواند به حفاظت از بدن در برابر خطرات جدی کمک کند.
این داروی اعجاب انگیز که بیش از ۱۰۰سال قبل ساخته شده است، می تواند بیماری آلزایمر را به تاخیر انداخته و یا حتی مانع ابتلا به آن شود.
آسپیرین می تواند از جمله به مبارزه با سرطان، بیماری قلبی، فشارخون و آرتروز کمک کند.
با این حال پزشکان هشدار داده اند که نتایج آخرین مطالعه در زمینه آسپیرین به این معنی نیست که مردم می توانند بدون مشاوره پزشکان به مصرف منظم آن روی بیاورند.
در یک پژوهش بیش از ۵۰۰۰ نفر که بیش از ۶۵ سال سن داشتند، برای تشخیص آلزایمر مورد ارزیابی قرار گرفتند. آنها همچنین این مساله که آیا آنها به طور منظم آسپیرین ، داروهای حاوی آسپیرین یا داروهای ضدالتهاب غیرکورتونی مانند ایبوپروفن مصرف کرده اند یا نه را مورد بررسی قرار دادند.
آنها دریافتند که از ۳۲۲۷ نفر از افرادی هنوز زنده هستند، ۱۰۴ نفر مبتلا به آلزایمر هستند. این مطالعه نشان داد بیمارانی که برای بیش از دو سال از آسپیرین یا داروهای ضدالتهاب غیرکورتونی استفاده کرده اند، ۵۰درصد کمتر از سایرین با احتمال ابتلا به آلزایمر مواجه هستند.
با این حال به نظر می رسد، تنها کسانیکه به طور منظم و در دوره ای طولانی از این داروها استفاده کرده اند، از فواید آن بهره مند شده اند. اگر مصرف این داروها مدت ها پیش از پیدایش هرگونه علائم آلزایمر(ضعف توانایی های مغزی) آغاز شود، موثر است.
در پایان باید توجه داشت که محققان نسبت به مصرف آسپیرین بدون مشورت پزشک هشدار می دهند. زیرا عوارض جانبی مرتبط با استفاده بلندمدت از این داروها، از جمله خونریزی معده، زخم معده و ناراحتی های کلیوی می تواند خطرناک باشد.
* ورزش احتمال ابتلا به آلزایمر را کاهش می دهد :
ورزش به طور منظم خطر تحلیل قوای مغزی و بیماری آلزایمر را گاه تا ۴۰ درصد کاهش می دهد.
این جامع ترین پژوهش درباره تاثیر ورزش در تحلیل قوای مغزی است. این مطالعه نشان می دهد که فرد هر چه نحیف تر باشد، فواید ورزش احتمالا بیشتر خواهد بود.
محقق اصلی این مطالعه گفت: سه بار پیاده روی در هفته و هر بار ۱۵ دقیقه، کافی است تا خطر ابتلا به آلزایمر کاهش پیدا کند.
ورزش منظم نه تنها خطر تحلیل قوای مغزی را می کاهد، بلکه ممکن است پیشرفت بیماری در افرادی که نخستین علائم آن در آن ها ظاهر شده است را به تاخیر بیندازد.
ورزش ممکن است عملکرد مغز را از طریق افزایش جریان خون به بخش هایی از مغز که مسئول حافظه است، بهبود بخشد. تحقیقات قبلی نشان داده بود که ضعف جریان خون ممکن است باعث آسیب دیدن این بخش های مغز شود.
دکتر لارسون، محقق این مطالعه می گوید: حتی اگر ۷۵ ساله باشید و هرگز ورزش نکرده باشید، اگر همین امروز شروع کنید، می توانید از فواید آن بهره مند شوید.
بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که آن چه برای قلب خوب باشد، برای مغز هم خوب است. البته این مطالعه از این جهت مهم است که نشان می دهد ورزش حتی پس از ۶۵ سالگی و حتی برای افراد شکننده مفید است.
* نوشیدن یک فنجان قهوه در روز احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر را کاهش می‌دهد.
به گزارش واحد مرکزی خبر از لندن به نقل از روزنامه دیلی تلگراف، دانشمندان آمریکایی دریافتند کافئین راه انتقال کلسترول از خون به مغز را مسدود می‌کند.
براساس یافته‌های دانشمندان آمریکایی، کلسترول موجب افزایش پروتئین‌هایی می‌شود که در مغز تجزیه می‌شوند و در پی ان پلاک‌هایی تشکیل می‌شود که موجب ابتلا به آلزایمر می‌شود.
نتایج این تحقیق در نشریه نوروفلامیشن منتشر شده است و در این بررسی به تعدادی از خرگوش‌ها روزانه سه میلی گرم کافئین (معادل یک فنجان قهوه برای انسان) دادند که پس از ۱۲ هفته مشخص شد مایع خونی مغز که از سیستم عصبی مرکزی محافظت می‌کند، در خرگوش‌هایی که کافئین دریافت کرده بودند به شکل معناداری دست نخورده‌تر باقی مانده است .
* اگر توصیه‌های اخلاقی را جدی بگیرید و آدم با وجدان، بااخلاق و وظیفه‌شناسی باشید، این موضوع می‌تواند به سلامت شما هم کمک کند و باعث شود تا در دوران سالمندی کمتر مبتلا به آلزایمر شوید.
این نتایجی است که محققان به تازگی به آن دست یافته‌اند و در نشریه آرشیو روان‌پزشکی عمومی منتشر کرده‌اند.
این مطالعه جالب که از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ به طول انجامیده، روی هزار نفر از کشیش‌ها، راهبان و سایر فعالان کلیسایی، انجام شده است.
از این افراد خواسته شده به میزان وجدان و اخلاق‌مداری خود نمره بدهند. همچنین سؤالاتی از آنها پرسیده شده که به‌طور غیرمستقیم این موضوع را بررسی کرده است.
این افراد طی این مدت از لحاظ عصبی و ‌پزشکی ارزیابی شده‌اند تا عملکرد شناختی آنها، و این که به آلزایمر مبتلا هستند یا نه، خیلی زود تشخیص داده شود.
در طی این مدت، از این عده، ۱۷۶ نفر به آلزایمر مبتلا شدند. مقایسه این افراد با سایر افرادی که در این مدت به بیماری مبتلا نشده بودند، نشان داد که تعداد آدم‌هایی که به اخلاق و وجدان‌شان امتیاز کمتری داده بودند، در بین بیماران مبتلا بیشتر از بقیه بود؛ طوری که وقتی امتیاز فردی به ۴۰ می‌رسید، احتمال ابتلایش خیلی کم و اگر به زیر ۲۸ می‌رسید، احتمال ابتلایش خیلی زیاد می‌شد.
البته این محققان، از دانشگاه راش در شیکاگوی آمریکا، روی این موضوع تاکید داشتند که این افراد مذهبی، از طیف‌های مختلف شخصیتی بودند و همه یک‌جور نبودند. ضمن این که آنها به این نکته هم توجه داشتند که این رابطه ممکن است چندان معنی‌دار نباشد و تنها یک تصادف باشد. به همین علت، سایر متغیرها را هم در نظر گرفتند و اثر آنها را از این رابطه حذف کردند؛ متغیرهایی که پیش از این به‌عنوان عوامل خطر و زمینه‌ساز بروز بیماری آلزایمر معرفی شده بود.
آنها از این نتایج، اثر متغیرهایی مانند سیگار، کم‌تحرکی و ارتباطات اجتماعی را حذف کردند و جمع‌بندی آنها این بود که احتمال بروز آلزایمر در افراد اخلاق‌مدار، ۴۷ درصد کمتر از سایرین است.
توجیه محققان در این‌باره قابل‌تامل است. آنها می‌گویند افرادی که به امور اخلاقی و مذهبی پای‌بندتر هستند، زندگی موفق‌تر و ملایم‌تری هم دارند و این موفقیت و ملایمت، باعث شده تا احتمال بروز آلزایمر در آنها کمتر شود.
آنها در بررسی چند ساله‌شان متوجه شدند که این افراد تنش‌ها و استرس‌های کمتری در زندگی‌‌شان دارند.
نه این که مشکلی در زندگی نداشته باشند، بلکه مهارت‌های حل مسئله و نیز تطابق‌شان با این مشکل‌ها بیشتر است. ضمن این که رابطه معنوی آنها با خداوند، به آنها در تحمل سختی‌های زندگی کمک می‌کند.
یک مطالعه جانبی دیگر نیز در کنار مطالعه اصلی انجام شد که نتایج آن جالب به‌نظر می‌رسد.
در این بخش، افرادی که طی مطالعه از دنیا رفته بودند، بررسی شدند و نتایج مهمی از کالبدشکافی آنها به دست آمد؛ این که مغز افرادی که تا این اندازه به اخلاق و مذهب پای‌بند بودند، تغییرات بیولوژیک کمتری را هم در مقایسه با سایرین نشان می‌داد.
تغییراتی مانند آتروفی و کاهش حجم، که در مغز افرادی به وجود می‌آید که در راه آلزایمری شدن‌اند.
* نگرانی به خود راه ندهید و شاد باشید. تا خطر آلزایمر را کاهش دهید :
یافته‌های یک پژوهش جدید حاکی از ان است که افراد مستعد نگرانی، اضطراب یا افسردگی با احتمال بیشتری دچار “نقصان خفیف شناختی” (MCI) می‌شوند، عارضه‌ای که اغلب پیش‌ساز بیماری ناتوان‌کننده‌تر آلزایمر محسوب می‌شود.
رابرت اس ویلسون سرپرست این تحقیق و عصب – روانشناس در مرکز بیماری آلزایمر راش در شیکاگو گفت: “MCI اکنون به عنوان یک علامت بسیار ابتدایی بیماری آلزایمر شناخته شده است.
ما دریافتیم که در میان سالمندان سالم بدون شاهدی از اختلال شناختی در شروع بررسی وجود استرس مزمن پیش‌بینی‌کننده بروز MCI است.
اما مشکل است این یافته‌ها را به دانشی بدل کرد که به افراد کمکی واقعی کند.
دکتر سام گندی رئیس شورای علمی و پزشکی انجمن آلزایمر آمریکا می‌گوید: “کمی‌کردن استرس مانند کمی‌کردن فعالیت ذهنی است. استانداردکردن، کمی‌کردن و اندازه‌گرفتن استرس با توجه به تفاوت‌های افراد کاری بسیاری مشکل است.
اما دکتر گری جی کندی رئیس بخش روانپزشکی سالمندان در مرکز پزشکی مونته‌فیوره در نیویورک معتقد است که دست کم در حال حاضر افراد تخت استرس نباید با نتایج این تحقیق تحت استرس بیشتری قرار گیرند.
او می‌گوید: “پنجاه درصد افرادی که دچار نقصان خفیف شناختی هستند نهایت دچار زوال عقل یا دمانس نمی‌شوند.
ویلسون و همکارانش که فرض کرده بودند استرس ممکن است نقشی در آغاز بیماری آلزایمر داشته باشد.
آنها در یک بررسی ۱۲ ساله بر روی بیش از ۱۲۰۰ نفر که در شروع کار علائمی از نقصان شناختی نداشتند، این افراد به تستی در مورد میزان حساسیت خود به استرس و عواطف منفی را پاسخ داده بودند.
در طول زمان ۳۸ درصد این افراد دچار نقصان خفیف شناختی شده بودند. افرادی که بیش از همه عواطف منفی را تجربه کرده بودند با احتمال بیش از ۴۰ درصد نسبت به افرادی که کمترین حساسیت را به این عواطف را داشتند، دچار نقصان خفیف شناختی شده بودند.
و به این ترتیب استرس روانی مزمن به گفته این پژوهشگران یک عامل خطرساز برای اختلال شناختی خفیف است.
* اسیدهای چرب امگا-۳ که در ماهی یافت می‌شود، ممکن است مانع ساخت پروتئین‌هایی در مغز شود که با آلزایمر ارتباط دارند.
پژوهشگران آمریکایی در یک بررسی بر روی موش‌های آزمایشگاهی نشان دادند که اسیدهای چرب امگا-۳ که در ماهی یافت می‌شوند، ممکن است از ساخته شدن پروتئین‌هایی در مغز جلوگیری کنند که با ایجاد بیماری آلزایمر ارتباط دارند.
در بیماری آلزایمر ضایعاتی که آنها را “پلاک” و “کلافه” می نامند در مغز تشکیل می‌شوند، که ناشی ار تجمع غیرطبیعی دو پروتئین به نام بتا-آمیلوئید و تائو در مغز هستند.
این تحقیق که بر روی موش‌های آزمایشگاهی انجام شده، نشان می‌دهد که یک رژیم غذایی غنی از اسید چرب DHA ممکن است مانع از روند تجمع این پروتئین‌ها شود.
DHA، یا اسید دکوزاهگزانوئیک، نوعی اسید چرب امگا-۳ است که عمدتا در ماهی‌های چرب مانند ماهی آزاد و ماکرل و به مقدار کمتر در خزه‌های دریایی، تخم‌مرغ و جگر یافت می‌شود.
با وجود آنکه یافته‌های جدید در تحقیق بر روی حیوانات به دست آمده‌اند، مکمل تحقیقاتی بر روی انسان‌ها هستند که مصرف بیشتر ماهی و نیز میزان بالاتر DHA در خون را با خطر کمتر بیماری آلزایمر مرتبط کرده‌اند.
دکتر فرانک لافرلا از دانشگاه کلیفرنیا در ایروین که سرپرست این تحقیق بوده، می‌‌گوید اکنون لازم است آزمون‌های بالینی در افرادی انجام شود که در مراحل ابتدایی بیماری آلزایمر هستند تا مشخص شود آیا مکمل‌های DHA می‌توانند از پیشرفت بیماری در انسان‌ها جلوگیری کنند یا نه.
* مصرف داروی ضد کلسترول ستاتین زوال عقل را کاهش می دهد .
دانشمندان مدرک بیشتری پیدا کرده اند که نشان می دهد مصرف «استاتین» که بطور رایج برای پایین آوردن کلسترول استفاده می شود از زوال عقل و کاهش حافظه پیشگیری می کند.
این مطالعه که در مجله «نورولوژی» منتشر شده است نشان داد «استاتین» که معمولا برای کاهش خطر بیماری قلبی مصرف می شود خطر زوال عقل را به نصف می رساند.
در این طرح ۵۶۷۴ آمریکایی مکزیکی تبار ۶۰ ساله و مسن تر که در معرض خطر بالای ابتلا به زوال عقل قرار داشتند مورد مطالعه قرار گرفتند.
زمانیکه محققان سایر عوامل خطر ساز از جمله تحصیلات ، سیگار کشیدن و دیابت را مد نظر قرار دادند نتیجه گرفتند که خطر ابتلا به زوال عقل در افرادی که استاتین مصرف می کردند ۵۰ درصد کمتر بود.
تخمین زده می شود در حال حاضر چهار میلیون نفر تنها در انگلیس و ولز ، «استاتین» مصرف می کنند.
پروفسور «مری هان» محقق برجسته این تحقیق از «دانشگاه میشیگان» گفت ، نتیجه ای که از این تحقیق گرفته می شود این است که اگر شخصی در یک دوره ۵ تا ۷ ساله «استاتین» مصرف کند خطر ابتلا به زوال عقل در وی به نصف می رسد و این تحول بزرگی است.
استاتین با پایین آوردن سطوح کلسترول که رگ های خونی را مسدود می کنند خطر ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش می دهد.

* راههای پیشگیری از ابتلا به آلزایمر:
۱- عواملی چون تغذیه سالم، ورزش و کنترل وزن از بروز این بیماری جلوگیری می کند.
۲- استفاده از داروهای کاهش دهنده کلسترول و فشار خون در عدم ابتلا به این بیماری ، مؤثر واقع می شود.
۳- حفظ سلامتی در دوران جوانی، یکی دیگر از عوامل مؤثر در پیشگیری از بیماری آلزایمر است، چون این بیماری در دوران جوانی به سراغ فرد می آید و بعد از گذشت ۲۰ تا ۳۰ سال علائم اولیه آن بروز می کند.
۴- افرادی که در برنامه غذایی خود از ویتامین های C,E استفاده می کنند، کمتر به این بیماری مبتلا می شوند.
۵- یافته های آماری نشان داده است میزان ابتلا به آلزایمر در افرادی که کار فکری منظم انجام می دهند، کمتر است.
شایان ذکر است ، بیش از ۱۲ میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به بیماری آلزایمر هستند و انتظار می رود تا سال ۲۰۲۵ این رقم به ۲۲ میلیون نفر افزایش یابد.
تا می توانید آلزایمر را به تاخیر بیندازید :
بیماری آلزایمر علاجی ندارد، و هیچ شیوه قاطعی برای پیشگیری از آن هم وجود ندارد. اما پژوهش‌ها نشان‌ داده‌اند که برخی از فعالیت‌ها ممکن است در به تاخیر انداختن بروز این عارضه موثر باشند.
از جمله بهتر است این کارها را انجام دهید:
• مرتبا ورزش کنید.
• فعالیت‌های تحریک‌کننده ذهن مانند بازی شطرنج، نواختن یک آلت موسیقی یا حل‌کردن جدول کلمات متقاطع انجام دهید.
• رژیم غذایی غنی از مواد آنتی‌اکسیدانت با مقدار زیادی سیزی و میوه، مغزهای خوراکی و ماهی مانند ماهی آزاد که مقدار زیادی اسیدهای چرب اومگا-۳ دارد، مصرف کنید.
• وزنتان را کنترل کنید. افرادی که اضافه‌وزن دارند با احتمال بیشتری به این بیماری دچار می شوند.
* پروتئین آمیلوئیدی Aβ۱-۴۰ به خصوص هنگامی که با پایین بودن میزان پروتئین آمیلوئیدی دیگری به نام Aβ۱-۴۲ همراه باشد خطر ابتلا به زوال عقل را زیاد می‌کند.
دانشمندان می‌گویند میزان خونی دو پروتئین می‌تواند احتمال ابتلا به زوال عقل(دمانس) را پیش‌بینی کند.
به گزارش بی بی سی پژوهشگران هلندی در بررسی بیش از ۱۷۰۰ نفر متوجه شدند که میزان‌های بالای یک پروتئین آمیلوئیدی و میزان‌های کم یک پروتئین آمیلوئیدی دیگر در خون خطر ابتلا به دمانس یا زوال عقل را ده برابر می‌کند.
محققان “مرکز پزشکی اراسموس” می‌گویند کار بیشتری لازم است تا مشخص شود آیا این شاخص‌ها را می‌توان به عنوان یک آزمون خونی برای تشخیص دمانس به کار برد یا نه.
تشخیص زوال عقل به خصوص در مراحل اولیه بسیار مشکل است.آزمون ساده‌ای برای تشخیص دمانس وجود ندارد و تنها با بررسی مغز یک فرد پس از مرگ می‌توان قطعا وجود آن را تشخیص داد.
در بیماری آلزایمر که یکی از علت‌های شایع زوال عقل در سنین بالا ست پلاک‌هایی متشکل از پروتئین‌های آمیلوئیدی در مغز مشاهده می‌شود.
پژوهش‌های گذشته همچنین نشان داده‌اند که افرادی که دارای جهش‌های ژنتیکی هستند که آنها را مستعد ابتلا زودرس به بیماری آلزایمر می‌کند،دارای مقادیر بالای خونی پروتئین آمیلوئید هستند.
تحقیق انجام شده در هلند نیز نشان‌داد که بالا بودن پروتئین آمیلوئیدی Aβ۱-۴۰ به خصوص هنگامی که با پایین بودن میزان پروتئین آمیلوئیدی دیگری به نام Aβ۱-۴۲ همراه باشد خطر ابتلا به زوال عقل را زیاد می‌کند.
گرچه پژوهشگران علت این وضعیت را نمی‌دانند ولی معتقدند بالقوه می‌توان آن را به عنوان یک شاخص برای تشخیص دمانس در شرف وقوع به کار برد.
* چربی خون بالا خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش می دهد.
آلمان از جمله کشورهایی است که میانگین سنی جمعیت آن رو به افزایش است و به همین علت تعداد افراد مبتلا به بیماری‌های شایع سالمندان و یا بیماری‌هایی که در سنین بالا بروز می‌کنند نیز رو به افزایش است.
یکی از این بیماری ها، بیماری آلزایمر است که در زمان حاضر نزدیک به یک میلیون نفر در آلمان از آن رنج می‌برند و به همین جهت این کشور یکی از کشورهایی است که طرح‌های تحقیقاتی پرهزینه‌ای را برای یافتن درمان موثر بیماری آلزایمر دنبال می‌کند.
مرکز تحقیقاتی شهر بن برای یافتن رابطه میان نوع تغذیه افراد و خطر بروز بیماری آلزایمر فعال است.
“فرانک یسن” یکی از پزشکان این مرکز می‌گوید: “ابتدا حافظه کوتاه مدت تخریب می‌شود، یعنی بیمار به سختی می‌تواند جزییات اتفاقی که چندی پیش رخ داده را به خاطر بیاورد و حافظه بلند مدت نیز رفته رفته از بین می‌رود و به علاوه بیمار تسلط به محیط اطرافش را هم از دست می‌دهد.
وی مهم‌ترین هدف این تحقیقات را تشخیص به‌موقع بیماری می‌داند و می افزاید: “هرچه سن افراد بالاتر می‌رود خطر ابتلا به بیماری افزایش پیدا می‌کند و گذشته از آن، افرادی که در خانواده‌هایشان سابقه بیماری آلزایمر دارند، بیشتر در معرض خطرند. البته فاکتورهای مشخصی هم هستند که ضریب خطر را بالا می‌برند مثلا فشار خون بالا، دیابت، چربی یا وزن بالا.”
در صورت مشاهده علایم بیماری، بیمار می‌تواند با مصرف دارو از پیشرفت بیماری جلوگیری کند، اما دارویی برای درمان بخش از دست رفته حافظه وجود ندارد و علت اصلی بیماری، رسوب نوعی پروتیین در بافت مغزی است.
بررسی علت رسوب این پروتیین در مغز طرحی است که کارشناسان بیوشیمی و داروسازی کلینیک دانشگاه بن دنبال می‌کنند.
چندی پیش محققان دانشگاه “توبینگن” آلمان اعلام کرده بودند که موفق شده‌اند واکسن بیماری آلزایمر را تهیه کنند.
واکسن در مرحله تست حیوانی به خوبی پاسخ داد و این طور به نظر می‌رسید که محققان راه‌حل مناسبی برای جلوگیری از بروز بیماری آلزایمر یافته‌اند، اما در مرحله بعد و تست واکسن بر روی داوطلبان مبتلا به آلزایمر موفقیت چندانی حاصل نشد و حتی در یکی دو مورد تزریق واکسن منجر به تخریب سریع تر بافت مغزی داوطلبان شد.
اما “فرانک یسن” مانند سایر افراد گروه معتقد است که‌آلزایمر درمان پذیر است و تحقیقات روند خوبی را دنبال می‌کنند.
وی می‌گوید: “ما نشانه‌های زیادی داریم که بسیار امیدوارکننده به نظر می‌رسند و با کمی خوش بینی می‌توان گفت ظرف پنج تا ده سال آینده درمان موثری برای بیماری آلزایمر خواهیم یافت.”
* نقش ویتامین ها در پیشگیری از آلزایمر
مطالعات جدید نشان می دهد مصرف همزمان ویتامین های E و C ممکن است در کاهش ابتلا افراد به بیماری آلزایمر موثر باشد.
مطالعات قبلی شواهدی در موردی تاثیر این ویتامین های به اصطلاح «آنتی اکسیدان» در کمک به حفظ مغز از این بیماری ویرانگر به دست داده بودند ، اما مطالعات جدید نتایج کاملا قاطع تری را نشان داده اند.
استفاده از ویتامین یکی از چند شیوه ای است که دانشمندان به امید یافتن راهی برای پیشگیری از آلزایمر به آن متوسل شده اند.
انجام این تحقیقات حالت اضطراری دارد زیرا اگر به نتیجه نرسد تا سال ۲۰۵۰ فقط حدود ۱۶ میلیون امریکایی به این بیماری مغزی بدون درمان مبتلا خواهند شد.
مطالعه روی ۴۷۴۰ نفر از مردم «یوتا» نشان می دهد که مکمل های ویتامینی آنتی اکسیدان ، مخصوصا ویتامین های Eو C ممکن است تاثیر فراوانی در حفاظت مغز از آلزایمر داشته باشند.
مطالعات نشان داد احتمال ابتلای کسانی که در ابتدای این بررسی ویتامین های ای و سی مصرف می کردند ۷۸ درصد کمتر بود.
احتمال ابتلای افراد تحت بررسی که در این مدت ویتامین سی مصرف می کردند، ۶۴ درصد کمتر بود.
پیتر زندی از دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ دانشگاه جان هاپکینز در بالتیمور و همکارانش در مورد استفاده از ویتامین ها به مطالعه پرداختند.
آنان در سال ۱۹۹۵ تعداد ۴۷۴۰ مرد و زن ۶۵ ساله و بیشتر ساکن «کاچه کانتی» در یوتا را زیر نظر گرفتند.
در ابتدای بررسی ۲۰۰ نفر از این عده به آلزایمر مبتلا بودند.
در تحقیقات اولیه آشکار شد کسانی که ترکیب ویتامین ای و سی را مصرف می کردند ، احتمال ابتلایشان به آلزایمر کمتر بود.
سه یا چهار سال بعد دوباره در مورد این افراد بررسی به عمل آمد.
معلوم شد ۱۰۴ نفر دیگر به آلزایمر مبتلا شده اند باز هم تحقیقات نشان داد کسانی که این دو ویتامین را مصرف کرده بودند ، به بیماری مبتلا نشده بودند.
دکتر زندی و همکارانش با تاکید بر تاثیر این ویتامین ها روی پیشگیری از این بیماری معتقدند که مقدار موثر ویتامین E در کپسول های مایع (Liquid) دارای ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ واحد بین المللی و ویتامین سی (C) به شکل قرص ۵۰۰ تا ۱۰۰ میلی گرم است.
این ویتامین ها ، معروف به آنتی اکسیدان ، به حفاظت از مغز در برابر مولکول های به شدت مخرب موسوم به رادیکال های آزاد کمک می کنند.
سلول های مغز مخصوصا در برابر لطمات رادیکال های آزاد آسیب پذیر هستند.
رادیکال های آزاد در کنار پلاک (Plaque) یافته شده در مغز بیماران آلزایمری تولید می شوند.
* وضعیت آلزایمر در جهان
پزشکان معقدند این بیماری ۵ الی ۱۰ سال پس از آغاز علائم می تواند موجب مرگ بیمار شود، این در حالی است که در واقع بیماری ۲۰ سال قبل از زمان ظهور علائم آغاز شده است.
تاکنون مطالعات متفاوتی در رابطه با شیوه های ممکن درمان این بیماری که باعث از دست رفتن سیناپس های نورونی در برخی مناطق مغز و ایجاد پلاکهای کروی شکل پروتئینی در خارج از نورونها می شود، صورت گرفته است که هیچ یک تاکنون به نتیجه قطعی و موثری دست نیافته است.
روز جهانی آلزایمر نیز از فعالیتهایی است که هر سال به منظور افزایش توجه جهانی به این پدیده انسانی در تاریخ ۲۱ سپتامبر و با برپایی مراسم و همایشهای مختلف علمی برگزار می شود.
سطح ابتلا به این بیماری در جهان افزایشی نگران کننده داشته است.
بر اساس تحقیقات به عمل آمده و محاسبات آماری، در حال حاضر و به طور تقریبی ۲۴٫۳ میلیون انسان در سطح جهان به بیماری زوال عقلی مبتلا هستند که دو سوم از این افراد علائمی مشابه آلزیمر از خود نشان می دهند و سالانه به این تعداد ۴٫۶ میلیون نفر افزوده می شوند. به عبارت دیگر تعداد مبتلایان به زوال عقلی هر ۲۰ سال دو برابر می شود.
بر اساس گزارش سایت بین المللی بیماری آلزایمر، در صورت ادامه این روند تا سال ۲۰۴۰ بالغ بر ۸۱٫۱ میلیون نفر از مردم جهان به بیماری زوال عقلی مبتلا خواهند شد و بر اساس آمار ۷۱ درصد از این افراد به ساکنان کشورهای در حال توسعه و مناطقی که دسترسی سریع به مراقبت های پزشکی مناسب و درمان وجود ندارد تعلق خواهند داشت.
* پس فراموش نکنیم : آلزایمر قابل پیشگیری است .
تاکنون هیچ راه تضمین شده ای برای پیشگیری از آلزایمر وجود نداشته است، اما تحقیقات اخیر روش های زیر را در پیشگیری از آلزایمر موثر می داند.
۱- تمرینات فکری:
افرادی که مرتب مطالعه می کنند و یا بازی های فکری انجام می دهند، جدول حل می کنند و …..کمتر در معرض ابتلا به این بیماری خواهند بود.
۲- تمرینات بدنی:
۳۰ دقیقه ورزش روزانه تاثیر به سزایی در سلامت قلب ، ماهیچه ها و مغز دارد. پیاده روی، باغبانی، تمیز کردن منزل، رقصیدن و….می تواند نوعی ورزش باشد.
۳- نوشیدن مایعات به اندازه کافی:
کم آبی مهم ترین فاکتور متغیر برای از دست دادن حافظه است. به مقدار کافی مایعات بنوشید و از مصرف نوشیدنی های الکلی اجتناب کنید.
۴- مراقب داروهای مصرفی باشید:
پزشک شما باید از کلیه داروهای تجویزی و غیر تجویزی که مصرف می کنید آگاه باشد. زیرا ترکیب بعضی از داروها باعث گیجی، فراموشی و یا آسیب بلند مدت به حافظه شود.
۵- رژیم غذایی سالم را پیروی کنید:
روزانه حداقل ۵ نوع میوه و سبزی تازه بخورید. سبزیجات پهن برگ مثل بروکلی، اسفناج و کاهو بسیار مفید است.
۶- از مکمل فسفاتیدیل سرین Phosphatidylserine استفاده کنید:
مطالعات مختلف نشان می دهد که استفاده از این مکمل در مراحل اولیه ابتلا به آلزایمر، سرعت پیشرفت بیماری را کاهش می دهد. بنابراین اگر این بیماری در خانواده در حال گسترش است بهتراست با مشورت پزشک مصرف آن را شروع کنید.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:34 PM
بررسی علل بروز افسردگی در زنان


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=d789f93587e2a3ee0f785b720bb0aad1
افسردگی در زنان
موضوعات مربوط به بلوغ :
پیش از دوران بلوغ اختلافی در میزان بروز افسردگی در بین دختران و پسران دیده نمی شود اما بین سنین ۱۱ و ۱۳ سال میزان رشد افسردگی در دختران افزایش می یابد تا سن ۱۵ سالگی که دختران ۲ برابر بیشتر نسبت به مردان دوره افسردگی را تجربه می کنند .
این مسأله در دوران بلوغ یعنی در زمانی که انتظارات و نقش های افراد به طور چمشگیری تغییر می کند ، رخ می دهد . فشارهای دوران بلوغ شامل شکل گیری هویت ، ظاهر شدن نقش جنسی ، جدا شدن از الگوها ، تجربه تصمیم گیری برای اولین بار همراه با دیگر تغییرات هورمونی – ذهنی و جسمی می شود . اینگونه فشارها به طور کلی در پسران و دختران متفاوت است و ظاهراً در دختران بیشتر با افسردگی همراه است . تحقیقات نشان می دهد که در دختران دبیرستانی میزان افسردگی ، اضطراب ، اختلالات مربوط به خوردن و اختلالات مربوط به تطبیق با محیط نسبت به پسران دبیرستانی که اختلالات رفتاری تخریب کننده ای نشان می دهند به مراتب بالاتر است .
بزرگسالی ؛ روابط و نقش های کاری :
به طور کلی فشارها می توانند در ابتلا به افسردگی در افرادی که از نظر بیولوژیکی نسبت به این بیماری آسیب پذیرهستند ، مؤثر باشند . برخی از نظر تئوری معتقد هستند که شیوع بالاتر میزان افسردگی در زنان ناشی از فشارهای ویژه ای است که زنان با آن مواجه هستند . اینگونه فشارها شامل مسئولیتهای اصلی آنها در خانه و در محل کار ، تک والدینی و مراقبت از کودکان و والدین سالمند می شود .
اینکه چگونه اینگونه عوامل می توانند روی زندگی زنان اثر بگذارند هنوز شناخته نشده است . بالاترین میزان شیوع افسردگی در زنان و مردانی دیده می شود که از یکدیگر جدا شده و طلاق گرفته اند و کمترین میزان آن در زنان و مردان ازدواج کرده دیده می شود . در هر حال همیشه میزان افسردگی در زنان بیشتر از مردان است . کیفیت ازدواج نقش مهمی در زندگی دارد . نداشتن یک دوست صمیمی و محرم و رابطه ای مطمئن ، همچنین آشکار شدن اختلافات زناشویی می تواند باعث بروز افسردگی در زنان شود . در حقیقت بیشترین میزان افسردگی در زنان در برهه هایی که از زندگی زناشویی خود راضی نیستند دیده شده است .
رویدادهای مربوط به بارداری :
رویدادهای باروری زنان شامل سیکل های قاعدگی ، حاملگی ، دوره بعد از حاملگی ، نازایی ، یائسگی و در بعضی موارد بعد از اخذ تصمیم در مورد نداشتن فرزند می شود . این موارد نوساناتی را درخُلق و خوی زنان به وجود می آورد که در بعضی از زنان این نوسانات شامل افسردگی هم می شود . تحقیقات این مسأله را مورد تأئـید قرار داده اند که هورمون ها روی ترکیبات شیمیایی مغز که احساسات و خلق و خوی را کنترل می کند ، اثر می گذارند . اگرچه یک مکانیسم ویژه زیستی در مورد دخالت هورمونی در بروز افسردگی شناخته نشده است اما تجربیات نشان داده که بسیاری از زنان در سیکل های قاعدگی خود بعضی از تغییرات جسمانی و رفتاری را تجربه می کنند .
در بعضی از زنان این تغییرات با شدت – به طور منظم و همراه با احساس افسردگی – تحریک پذیری و دیگر تغییرات جسمی و احساسی رخ می دهد . این تغییرات به نام سندرم قبل از قاعدگی (PMS) نامیده شده است . این تغییرات معمولاً بعد از تخمک گذاری شروع می شود و به تدریج تا شروع قاعدگی بدتر می شود . دانشمندان در حال بررسی این مسأله هستند که چگونه بالا رفتن و یا کاهش دوره ای میزان استروژن و یا دیگر هورمون ها احتمالاً می تواند روی ترکیبات شیمیایی مغز که در ارتباط با بیماری افسردگی است ، اثر بگذارد .
تغییرات خُلقی بعد از زایمان می تواند از یک غمگینی موقتی که یک زن بلافاصله بعد از به دنیا آوردن فرزند خود تجربه می کند تا یک مرحله اساسی افسردگی و درماندگی تفاوت داشته باشد .
تحقیقات نشان می دهد زنانی که بعد از به دنیا آوردن فرزند خود دچار افسردگی اساسی می شوند ، قبل از حاملگی چندین بار در گذشته آن را تجربه کرده اند که احتمالاً تشخیص داده نشده و درمانی برای آن صورت نگرفته است . حاملگی ( اگر خواسته انجام گیرد ) به ندرت در ایجاد افسردگی نقش دارد امّا سقط جنین نیز ظاهراً منجر به شیوع بیشتر افسردگی می شود .
زنانی که مشکل نازایی دارند احتمالاً در معرض غمگینی و اضطراب بیش از حد قرار دارند ولی روشن نیست که این امر در افزایش شیوع افسردگی نقشی داشته باشد . علاوه بر این مادر شدن احتمالاً خطر ابتلا به افسردگی را به دلیل فشار و یا تقاضاهایی که باید به آن پاسخ دهند ، افزایش می دهد .
یائسگی :
به طور کلی یائسگی ارتباطی به افزایش خطر افسردگی ندارد . تحقیقات نشان می دهد که بروز افسردگی در زمان یائسگی تفاوتی با بروز این بیماری در سنین دیگر ندارد . زنانی که بیشتر نسبت به افسردگی مربوط به تغییرات زندگی آسیب پذیرند ، همانهایی هستند که در گذشته در زندگی خود دوره هایی از افسردگی را گذرانده اند .
ملاحظات ویژه فرهنگی :
به طور کلی بررسی های انجام گرفته روی زنان در کشورهای آفریقایی – آمریکایی و اسپانیولی زبان نشانــگر شیــوع افسردگی در زنان به میزان دو برابر مردان می باشد . اگرچه دلایلی وجود دارد که نشان می دهد اغلب در کشورهای آفریقایی و امریکایی بیماری افسردگی تشخیص داده نمی شود و این نسبت تشخیص در کشورهای اسپانیولی زبان نسبت به زنان قفقازی بیشتر است . اطلاعات قطعی مربوط به شیوع افسردگی در دیگر قومها و نژادها در دسترس نیست . تفاوت های احتمالی در نشان دادن علائم افسردگی در بین اقلیت ها احتمالاً در تشخیص این بیماری مؤثر هستند . به عنوان مثال آمریکایی های افریقایی تبار بیشتر علائم جسمانی مانند تغییر در اشتها و دردهای جسمی را گزارش می کنند .
علاوه بر این افراد با زمینه هــای فرهنگی متفاوت ممکن است نشانه های افسردگی را به گونه های دیگری تجربه نمایند که این عوامل هنگام کار با جمعیتــهای ویژه باید مورد توجه قرار گیرد . از سوی دیگر شواهدی در دست است که اصولاً افسردگی در بین آمریکایی های افریقایی تبار شیوع کمتری دارد ، این میزان در زنــان اسپانیـایی کمـی بیشتـــر از زنـان قـفـقـازی می باشد . چنین عواملی باید در حین کار با زنان از فرهنگ های مختلف در نظر گرقته شود .
آزار و اذیت ها :
بررسی ها نشان می دهد زنانی که در دوران کودکی مورد دستکاری جنسی قرار گرفته اند، احتمالاً در طول زندگی بیشتر در معرض ابتلا به بیماری افسردگی هستند تا کسانی که چنین تجربه ای را نداشته اند.علاوه بر این مطالعات متعددی نشان می دهد که بروز افسردگی در زنانی که در دوران بلوغ و یا در بزرگسالی مورد تجاوز قرار گرفته اند بیشتر است.
از سوی دیگر چون زنان خیلی بیشتر از مردان در دوران کودکی مورد اذیت و آزار جنسی قرار می گیرند ، از اینرو این یافته ها ارتباط بیشتری با موضوع افسردگی در زنان پیدا می کند. زنانی که به شکلهای مختلف مورد آزار قرار گرفته اند از قبیل آزار جسمی و یا جنسی در محل کار میزان بیشتری از افسردگی را نشان می دهند. آزاری که احتمالاً منجر به افسردگی می شود از طریق پائین آمدن عزت نفس ، احساس ناامیدی ، خود سرزنشی و انزوای اجتماعی به وجود می آید .
احتمالاً عوامل خطرزای زیستی و محیطی ناشی از پرورش در یک خانواده نابسامان در ایجاد افسردگی نقش دارند. در حال حاضر تحقیقات بیشتری مورد نیاز است که رابطه این مسأله را به طور ویژه با افسردگی دریابیم.
فقر:
زنان و کودکان که ۷۵ درصد جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند در این کشور فقیر محسوب می گردند . فقر اقتصادی فشارهای بسیاری از قبیل گوشه گیری ، احساس ناایمنی ، مواجه شدن با رویدادهای ناگوار بسیار و دسترسی ناکافی به منابع کمکی را موجب می شود . غمگینی و داشتن روحیه پائین یک امر عادی در بین افرادی است که درآمد اقتصادی کمکی دارند و فاقد حمایتهای اجتماعی هستند . امّا تحقیقات هنوز ثابت نکرده است که شیوع افسردگی در بین افرادی که مواجه با فشارهای محیطی ذکر شده هستند ، بیشتر است .
افسردگی در اواخر بزرگسالی :
یک زمانی معمول بود که فکر می کردند زنان زمانی که فــرزندانشان بـزرگ شده و منــزل را ترک می کنند مواجه با سندرم « آشیانه خالی » می شوند به این ترتیب که عمیقاً احساس می کنند هویت و هدفشان را در زندگی از دست داده اند و از اینرو مستعد ابتلاء به افسردگی می شوند امّا تحقیقات افزایش میزان افسردگی در این مرحله از زندگی را در زنان نشان نمی دهد .
در مقایسه با گروههای جوانتر، زنان سالمند بیشتر از مردان از بیماری افسردگی رنج می برند . همینطور برای تمام گروههای سنی مجرد ( که شامل افراد بیوه نیز می شود ) عامل خطر ابتلا به افسردگی وجود دارد . مهمتـر اینکه نباید از نـظـر دور داشت که افســردگی به عنوان یک پیـامد طبیعی نـاشی از مشکـلات اقتصادی – اجتماعی و جسمی دوران پایانی زندگی عارض می شود .
در ایالات متحده آمریکا هر ساله حدود ۰۰۰/۸۰۰ نفر بیوه می شوند . بیشتر این افراد مسن و زن هستند و درجات مختلفی از نشانه های افسردگی را تجربه می کنند . بیشتر آنها نیازی به درمان خاصی ندارند ولی آن عده ای که در حد متوسط و یا شدیدی غمگین هستند می توانند با بهره مندی از خدمات گروههای خودیار و یا درمانهای روانی و اجتماعی مختلف بهبودی پیدا کنند . به هر حال حدود یک سوم افرادی که همسر خود را از دست می دهند ، در یک ماه اول بعد از مرگ همسر نشانه های افسردگی اساسی( ماژور) را از خود بروز می دهند و نیمی از این افراد تا یک سال بعد از واقعه در حالت افسردگی باقی می مانند .
اینگونه افسردگی ها به درمانهای متعارف ضد افسردگی پاسخ می دهند ، گرچه تحقیقات در مورد اینکه چه زمانی باید این درمانها را شروع کرد و یا اینکه چگونه باید دارو درمانی با درمانهای روانی اجتماعی ترکیب گردند ، هنوز در مراحل اولیه می باشند .

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:35 PM
بیماری هموروئید یا بواسیر چیست و درمان آن چگونه است ؟


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=fb7fa536cd51ce4185791f5a265f2e3a

بیماری هموروئید یا بواسیر چیست و درمان آن چگونه است ؟
شرح بیماری :
بواسیر عبارت‌ است‌ از سیاهرگ‌های‌ گشادشده‌ ( واریسی‌) در راست‌ روده‌ یا مقعد. بواسیر ممکن‌ در مجرای‌ مقعدی‌ (بواسیر داخلی‌) یا در مدخل‌ مقعد (بواسیر خارجی‌) واقع‌ شده‌ باشد. بواسیر ممکن‌ است‌ سال‌ها وجود داشته‌ باشد اما تنها با وقوع‌ خونریزی‌ بدان‌ پی‌برده‌ شود.
علایم‌ شایع‌ :
خونریزی‌. امکان‌ دارد خون‌ قرمز روش‌ به‌ صورت‌ رگه‌هایی‌ در اجابت‌ مزاج‌ دیده‌ شود یا به‌ دنبال‌ اجابت‌ مزاج‌، خون‌ به‌ مقدار کم‌ و به‌ مدت‌کوتاهی‌ چکه‌ کند.
درد، خارش‌ یا ترشح‌ مخاطی‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌
وجود یک‌ برجستگی‌ در مقعد
احساس‌ این‌ که‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، راست‌ روده‌ به‌طور کامل‌ تخلیه‌ نشده‌ باشد (این‌ حالت‌ تنها در مورد بواسیر بزرگ‌ دیده‌ می‌شود).
التهاب‌ و تورم‌
علل‌ :
وارد آمدن‌ فشار مکرر به‌ سیاهرگ‌های‌ مقعد یا راست‌ روده‌
عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
رژیم‌ غذایی‌ بدون‌ فیبر
نشستن‌ یا ایستادن‌ به‌ مدت‌طولانی‌
چاقی‌
یبوست‌
کم‌شدن‌ تون‌ عضلانی‌ در سنین‌ بالا
جراحی‌ راست‌ روده‌ یا پارگی‌ مجرای‌ تناسلی‌ به‌ هنگام‌ زایمان‌ و دوختن‌ آن‌
بیماری‌ کبدی‌
سرطان‌ روده‌ بزرگ‌
لواط‌
بالا بردن‌ فشار خون‌ در سیستم‌ سیاهرگی‌ دستگاه‌ گوارش‌
پیشگیری‌ :
برای‌ اجابت‌ مزاج‌ عجله‌ نکنید و در عین‌ حال‌ از زور زدن‌ و نشستن‌ طولانی‌مدت‌ در توآلت‌ خودداری‌ کنید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کاهش‌ دهید.
مقدار فیبر غذایی‌ را در رژیم‌ خود افزایش‌ دهید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ آب‌ بنوشید.
به‌طور منظم‌ ورزش‌ کنید.
عواقب‌ مورد انتظار :
بواسیر معمولاً با مراقبت‌ مناسب‌ خوب‌ می‌شود، اما علایم‌ ممکن‌ است‌ افت‌ و خیر داشته‌ باشند (یعنی‌ بواسیر ممکن‌ است‌ پس‌ از یک‌ دوره‌ یبوست‌ دوباره‌ ظاهر شود). در مواردی‌ که‌ به‌ درمان‌ محافظه‌کارانه‌ خوب‌ پاسخ‌ نمی‌دهند شاید جراحی‌ مورد نیاز باشد.
عوارض‌ احتمالی‌
کم‌خونی‌ فقر آهن‌ اگر خونریزی‌ قابل‌ توجه‌ باشد.
درد شدید در اثر وجود لخته‌ خون‌ در بواسیر
عفونت‌ یا زخم‌ شدن‌ بواسیر
اصول‌ کلی‌ :
برای‌ تشخیص‌ قطعی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از روش‌های‌ زیر انجام‌ شوند: آنوسکپی‌ (دیدن‌ مقعد با کمک‌ یک‌ لوله‌ کوتاه‌ به‌ نام‌ آنوسکپ‌، وسیله‌ای‌ لنزدار و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌)، یا پروکتوسکپی‌ (دیدن‌ راست‌ روده‌ و قسمت‌ پایینی‌ روده‌ بزرگ‌ یا وسیله‌ای‌ به‌ نام‌ پروکتوسکپ‌، که‌ وسیله‌ای‌ اپتیک‌ و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌).
درمان‌ با هدف‌ تخفیف‌ علایم‌ صورت‌ می‌گیرد.
هیچ‌گاه‌ برای‌ اجابت‌ مزاج‌ زور نزنید.
پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، ناحیه‌ را با ملایمت‌ پاک‌ کنید.
برای‌ تخفیف‌ درد، روزانه‌ چندین‌ بار هر بار به‌ مدت‌ ۲۰-۱۰ دقیقه‌ در آب‌ گرم‌ بنشینید.
برای‌ تخفیف‌ درد و تورم‌ ناشی‌ از وجود لخته‌ در بواسیر یا بیرون‌ زدگی‌ بواسیر، یک‌ روز در رختخواب‌ استراحت‌ کنید و روی‌ ناحیه‌ کیسه‌ یخ‌ بگذارید.
در مواردی‌ که‌ مقاوم‌ به‌ درمان‌ هستند، امکان‌ دارد نیاز به‌ جراحی‌ وجود داشته‌ باشد. روش‌های‌ مختلفی‌ وجود دارند:
بستن‌ یک‌ باند لاستیکی‌ در قاعده‌ بواسیر؛
اسکلروتراپی‌ (تزریق‌ مواد شیمیایی‌ برای‌ بسته‌ شدن‌ سیاهرگ‌ها و تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌)؛
جراحی‌ با سرما (یخ‌ زدن‌ بواسیر با نیتروژن‌ مایع‌)؛
انعقاد بواسیر (با اشعه‌ مادون‌ قرمز یا لیزر)؛
در آوردن‌ بواسیر
داروها :
برای‌ درد خفیف‌، خارش‌، یا کاهش‌ تورم‌، می‌توان‌ از داروهایی‌ که‌ اختصاصاً برای‌ تخفیف‌ علایم‌ بواسیر ساخته‌ شده‌اند استفاده‌ کرد. اگر علایم‌ بواسیر به‌ هنگام‌ حاملگی‌ رخ‌ دهند، از پزشک‌ خود در مورد داروهای‌ مناسب‌ که‌ در حاملگی‌ مشکلی‌ ایجاد نکند سؤوال‌ کنید.
اگر نیاز به‌ استفاده‌ از مسهل‌ باشد، از نرم‌کننده‌های‌ اجابت‌ مزاج‌ استفاده‌ کنید.
فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری :
محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. کار روده‌ با آمادگی‌ جسمانی‌ مناسب‌ بهبود می‌یابد.
رژیم‌ غذایی‌ :
برای‌ پیشگیری‌ از یبوست‌، یک‌ رژیم‌ متعادل‌ حاوی‌ مواد غذایی‌ دارای‌ فیبر زیاد، مثل‌ میوه‌های‌ تازه‌، کلوچه‌، حبوبات‌، سبزیجات‌ و غلات‌ سبوس‌دار داشته‌ باشید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ مایعات‌ بنوشید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کم‌ کنید.
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر در همان‌ جایی‌ که‌ بواسیر بوده‌ است‌ یک‌ برجستگی‌ سفت‌ تشکیل‌ شود.
اگر بواسیر باعث‌ درد شدید می‌شود که‌ با درمان‌های‌ ذکر شده‌ در بالا تخفیف‌ نیابد.
اگر خونریزی‌ زیاد باشد (بیش‌ از مقداری‌ که‌ در قسمت‌ علایم‌ ذکر شد). البته‌ باید به‌ یادداشت‌ که‌ خونریزی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از علایم‌ اولیه‌ سرطان‌ باشد.
شیوه های جدید معالجه هموروئید (بواسیر) :
هموروئید یا بواسیر بیماری بسیار شایعی است که افراد را در سنین مختلف چه جوان و چه پیر مبتلا می کند اما بسیاری افراد به علت شرم از بیان آن و مراجعه به پزشک خودداری می کنند.
مقاله زیر به شیوه هاى جدید درمان این بیمارى مى پردازد.شما ممکن است با اسم هموروئید آشنا نباشید ولى حتماً کلمه بواسیر را شنیده اید. بایستى متذکر شد که هموروئید همان بواسیر است و یکى از بیمارى هاى شایع جراحى است و حدود ۷۵ درصد افراد به ویژه افراد بالاى ۳۰ سال در طول زندگى خود به این بیمارى مبتلا مى شوند.
• هموروئید چیست ؟
هموروئیدها بالشتک هاى عروقى طبیعى هستند که در ناحیه کانال مقعدى در قسمت ۴ سانتى مترى انتهاى روده بزرگ (راست روده) قرار دارند و در دو قسمت داخل و خارج کانال مقعد قرار دارند که به آن هموروئیدهاى داخلى و خارجى مى گویند.
هموروئیدها ارگان هاى طبیعى این ناحیه هستند که در اثر زور زدن به دنبال یبوست مزاج و یا اسهال مى توانند پرخون و متورم شده و در صورت تکرار یبوست و زور زدن موقع اجابت مزاج این بالشتک هاى عروقى متورم و دچار پارگى و زخمى شده و به صورت خونریزى و بیرون زدگى و گاهاً درد به هنگام اجابت مزاج خود را نشان دهند.
• انواع هموروئید:
هموروئیدهاى داخلى از نظر شدت علائم به چهار درجه تقسیم مى شوند.
درجه اول: خونریزى بدون بیرون زدگى
درجه دوم: خونریزى همراه بیرون زدگى که خودبه خود جا مى رود
درجه سوم: خونریزى به همراه بیرون زدگى که با دست جا مى رود
درجه چهارم: خونریزى به همراه بیرون زدگى که با دست جا نمى رود
هموروئیدهاى خارجى معمولاً به صورت یک برجستگى خارجى در بیرون ناحیه مقعد قرار داشته و اکثراً با درد و تورم همراه است.
• چه عواملى باعث ایجاد هموروئید مى شود؟
علت واقعى هموروئید مشخص نیست. ولیکن عوامل مهم و موثر در بروز آن عبارتند از:
۱- یبوست مزمن
۲- اسهال مزمن
۳- زور زدن موقع اجابت مزاج
۴- نشستن طولانى مدت در توالت
۵- افزایش سن
۶- عوامل ارثى
۷- حاملگى
۸- تحرک کم
۹- مصرف غذاهاى کم فیبر، عدم استفاده از میوه جات و سبزیجات، مصرف الکل و…
• علایم و نشانه هاى هموروئید چیست؟
خونریزى: اولین و شایع ترین علامت خونریزى است. خونریزى هنگام اجابت مزاج است که پس از دفع مدفوع سفت ایجاد مى شود و به صورت خون روشن و تازه روى کاسه توالت مى چکد. وضعیت آن طورى است که اکثراً پس از مدفوع است و به عبارتى از مدفوع جدا است.
افراد بایستى متوجه باشند که اگر خون مخلوط با مدفوع باشد بایستى به سایر عوامل مثل سرطان ها، پولیپ ها و کولیت ها مشکوک شده و حتماً بررسى کامل کولون توسط جراح متخصص کولورکتال انجام شود.
خروج توده (بیرون زدگى): دومین علامت بیرون زدگى است که گاهاً بالشتک هاى هموروئیدى از مقعد خارج شده که خود به خود جا رفته و یا براى جااندازى نیاز به دستکارى دارند و گاهى آنقدر وسیع هستند که قابل جااندازى نیستند و بایستى سریع تر به جراح مراجعه شود.
درد: سومین علامت درد است که در هموروئیدهاى درجه سوم، چهارم عارضه دار شده و یا هموروئیدهاى خارجى و مخلوط بروز مى کند.
• درمان هموروئید چگونه است ؟
اصولاً براى برطرف کردن علایم هموروئید با توجه به نوع و تشخیص پزشک متخصص در این رشته چندین روش درمانى وجود دارد.
۱- درمان طبى: که معمولاً براى هموروئیدهاى خفیف درجه اول و یا دوم توصیه مى شود که عبارت است از کنترل یبوست به وسیله مصرف رژیم غذایى پر فیبر مثل میوه جات و سبزیجات، کاهو، آلو، انجیر، نان سبوس دار، اصلاح عادت اجابت مزاج، استفاده از پمادهاى ضد هموروئید و استفاده از ملین ها و لگن آب گرم.
۲- درمان هاى سرپایى : امروزه پزشکان و بیماران درجستجوى راه هاى ساده، موثر و بدون عارضه و یا با کمترین عارضه هستند. از آنجا که روش هاى جراحى معمول با بسترى شدن بیمار، نیاز به بیهوشى، درد پس از عمل، احتمال خونریزى، ترشح، عفونت و از کارافتادگى همراه بوده و نیاز به مراقبت هاى طولانى مدت دارند، لذا تلاش هاى زیادى براى مهار بیمارى هموروئید به روش هاى متعدد سرپایى از قبیل کوتر کردن، منجمد کردن، رابر بند لیگاتور و سایر روش ها بوده است. ولیکن هیچکدام درمان قطعى براى تمام هموروئیدها نبوده و اکثر این روش ها محدودیت هایى دارند. از جمله شایع ترین این روش ها تا کنون روش بستن هموروئید با حلقه لاستیکى است.
• بستن با حلقه لاستیکى ( رابر بند):
یکى از روش هاى جدید و شایعى که طرفداران زیادى دارد بستن هموروئید با حلقه لاستیکى (رابر بند) است. این روش در مورد هموروئیدهاى درجه دوم و سوم مناسب بوده و به صورت سرپایى بدون استفاده از بى حسى و بیهوشى در مطب قابل انجام است. محدودیت هاى آن در مورد هموروئیدهاى خارجى و یا مخلوط است.
در این روش با کمک یک وسیله یک بارمصرف حلقه لاستیکى را روى قاعده هموروئید قرار داده تا به تدریج هموروئید سیاه شده و بیفتد. این روش در ایران و در بسیارى از مطب ها و درمانگاه هاى تخصصى کولورکتال انجام مى شود. مزیت این روش به سایر روش ها هزینه کم و نداشتن خطر ابتلا به بیمارى هاى عفونى است.
• روش بستن شریان هموروئید با استفاده از داپلر (DG-HAL ) :
در این روش نوین درمان، با پاکه (بالشتک) هموروئید برخورد غیرمستقیم مى شود. یعنى عروق اصلى تغذیه کننده هموروئید مسدود مى شود که نهایتاً منجر به کاهش و یا قطع جریان خون به بالشتک هموروئیدى شده و تورم آن از بین رفته، هموروئید چروکیده شده و در نتیجه علائم نیز از بین مى رود.
طبق گزارشات متعدد این روش بر انواع هموروئیدها نتایج خوبى داشته است.
این روش براى اولین بار در سال ۱۹۹۵ ابداع و از آن زمان در مراکز معتبر متعدد جهان به طور موفقیت آمیزى به کار رفته و امروزه استفاده از این روش تحول اساسى در درمان آسان و بدون عارضه و بدون بیهوشى هموروئید به وجود آورده و مورد استقبال جراحان قرار گرفته است. از مزایاى آن به کوتاه بودن زمان عمل، عدم نیاز به بیهوشى کامل در حین عمل، نداشتن درد و خونریزى و درصد موفقیت بالا مى توان اشاره کرد. خوشبختانه این روش در ایران نیز قابل انجام است.
• درمان به روش لیزر :
یکى دیگر از روش هاى جدید براى معالجه هموروئید استفاده از لیزر است که در نهایت برش و برداشتن بافت هموروئیدى است که با امواج لیزر صورت مى گیرد که روشى گران است و مزیت چندانى نسبت به جراحى ندارد. به طور کلى امروزه گرایش به اعمال جراحى سرپایى بخصوص رابربندینگ و روش DG – HAL رو به افزایش است و استقبال جراحان از این روش رو به فزونى است، که هر دو روش مذکور در سال هاى اخیر در ایران معرفى گشته و در حال حاضر انجام مى گردد.
هیچ کس، به غیر از یک متخصص روده و مقعد، دوست ندارد در مورد بواسیر صحبت کند. اطلاعات کمی در مورد این بیماری در میان عموم وجود دارد، و از طریق رسانه های گروهی نیز اطلاعات کمی ارائه می شود، از اینرو افراد معمولاً تصور می کنند که این بیماری جزء بیماری های نادر است. درصورتی که برخلاف این تصور، افراد بسیار زیادی به آن مبتلا می شود. برطبق تحقیقاتی که در سال ۱۹۹۱ بر این بیماری انجام گرفت، مشخص شد که حدود ۱۰۰ میلیون امریکایی به آن مبتلا هستند.
مبتلایان بسیاری، احتمالاً از روی خجالت، به دنبال درمان آن برنمی آیند. برای این دسته از افراد، عمل دفع و نشستن بر سطوح سفت و سخت، بسیار دردناک و عذاب آور خواهد بود.
اما برای مبتلایان و همچنین آن دسته از افراد که به این بیماری مبتلا نیستند خبر خوبی داریم: راه های بسیاری برای پیشگیری و درمان این بیماری وجود دارد.
انواع مختلف بواسیر :
همه ی ما در قسمت مقعد، رگ های بواسیری داریم. اگر این رگ ها تحریک شوند، ممکن است ملتهب شده، ورم کرده یا حتی خونریزی کنند. این وضعیت معمولاً بواسیر نامیده می شود. بواسیر دو نوع دارد: بواسیر خارجی و بواسیر داخلی.
بواسیر خارجی :
بواسیر خارجی برآمدگی نرمی در اطراف دهانه ی مقعد است. گاهی اوقات ممکن است حالتی به نام بواسیر ترومبوز رخ دهد. در این وضعیت، یک لخته ی خونی ایجاد شده و آن برآمدگی سفت می شود. از آنجا که بافت های اطراف مقعد پوشیده از پایانه های عصبی است، بواسیر خارجی معمولاً بسیار دردناک است.
بواسیر داخلی :
از آنجا که پایانه های عصبی حساس در مقابل درد زیادی در داخل کانال مقعد وجود ندارد، این نوع بواسیر خیلی دردناک نیست. اما ممکن است که حین عمل دفع، این بواسیرها خونریزی کنند. گاهاً ممکن است این نوع بواسیر تا اندازه ای ملتهب شود که به خارج دهانه ی مقعد کشیده شود. این وضعیت سقوط و پایین آمدن بواسیر نامیده می شود.
به طور کلی، شدت بواسیر داخلی چهار درجه یا مرحله دارد:
در مرحله ی اول، بواسیرهای کوچکی در لایه ی داخلی دهانه ی مقعد ایجاد می شوند. در اکثر این افراد، این مرحله مورد توجه قرار نمی گیرد، مگر اینکه کشیده شدن مدفوع سخت بر روی سطح مقعد ایجاد کمی خونریزی کند.
دردرجه ی دوم، قسمت کوچکی از بواسیر در حین عمل دفع از دهانه ی مقعد بیرون می آید. اما بافت پیوندی کانال مقعد هنوز آنقدر سخت و محکم هست تا این بواسیرها را دوباره به داخل مقعد برگرداند.
در مرحله سوم، بواسیرهای دردناک در حالت پایین افتادگی و بیرون از مقعد باقی می مانند. اما می توان با دقت زیاد آنها را با دست به داخل دهانه ی مقعد بازگرداند.
شدیدترین و جدی ترین مرحله از این بیماری زمانی است که میزان زیادی از این بواسیرها در یک زمان از دهانه ی مقعد بیرون می آیند. این موقعیت دردناک و خطرناک نیاز به جراحی فوری دارد.
علائم :
افرادی که به این بیماری مبتلا گشته اند، معمولاً حین عمل دفع دچار خونریزی، خارش، درد و ناراحتی در ناحیه مقعد می شوند. در موارد شدید، بواسیرهای داخلی ممکن است از دهانه ی مقعد بیرون بیایند، و بواسیرهای خارجی لخته های خونی ایجاد خواهند کرد.
آیا شما نیز در خطر ابتلا هستید؟
همه می توانند به بواسیر مبتلا شوند. در واقع بیش از نیمی از افراد پس از ۵۰ سالگی گرفتار این بیماری می شوند.
در اکثر موارد این بیماری از فشار و درد در هنگان انجام عمل دفع ایجاد می شود. از عوامل دیگر این بیماری می توان به وراثت، بالا رفتن سن، یبوست، اسهال، و عمل جنسی اشاره کرد.
وقتی کسی یکبار به این بیماری مبتلا شود، احتمال تکرار مداوم آن بسیار زیاد است. این به این دلیل است که تورم باعث ضعیف شدن دیواره های رگ ها می شود و در نتیجه آمادگی بیشتری برای تورم دوباره پیدا می کنند.
آیا راه هایی برای پیشگیری وجود دارد؟
اگر تابه حال آنقدر خوش شانس بوده اید که به این بیماری مبتلا نشوید، در اینجا راه هایی برای پیشگیری از آن آورده ایم. حتی اگر مبتلا به آن هستید، با این روش ها می توانید از ابتلا شدن دوباره در آینده جلوگیری کنید.
موادغذایی فیبردار بیشتر بخورید: خوردن بیشتر میوه جات، سبزیجات و حبوبات باعث می شود مدفوع بزرگتر شده و آسان تر دفع شود.
مایعات بیشتر بنوشید: خوردن مایعات زیاد، مدفوع را نرم تر می کند و فشار هنگام عمل دفع کمتر می شود.
عمل دفع را سرموقع انجام دهید: به تاخیر انداختن عمل دفع باعث خشک و سفت شدن مدفوع می گردد و دفع آن بسیار دشوار خواهد شد.
ورزش کنید: فعالیت بدنی باعث کاهش فشار وارد بر رگ ها شده و احتمال یبوست را نیز کاهش می دهد.
به مدت طولانی ننشینید و نایستید: نشستن و ایستادن به مدت طولانی بر رگ ها فشار وارد می آورد. اگر کارتان طوری است که باید برای مدتی طولانی بنشینید، حتماً هر از چند گاهی بلند شده و در اطراف چرخی بزنید.
خود درمانی برای تسکین موقت :
گرچه اکثر بواسیرها به خودی خود درمان می شوند، راه هایی هست که بتوانید این فرایند درمانی را سریعتر کرده و از میزان درد خود بکاهید.
حمام کنید: خوابیدن در وان آب گرم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از تورم و درد می کاهد.
یخ بگذارید: با گذاشتن کمپرس یخ بر روی قسمت آسیب دیده می توانید از تورم آن بکاهید.
از کرم استفاده کنید: کرم های موجود در بازار که حاوی عصاره ی فندق، هیدروکورتیزون یا سایر عوامل ضد التهاب هستند، می توانند به کاهش تورم و درد کمک کنند.
درمان های پزشکی و جراحی :
این نوع درمان ها معمولاً برای موارد حاد از بواسیر توصیه می شوند و شامل انواع زیر هستند:
بستن رگ: یک بند لاستیکی به دور بواسیر بسته می شود تا ورود جریان خون به آن را متوقف کند. پس از چند روز، بواسیرها و بند لاستیکی خشک و چروک شده و می افتند، اما ممکن است هفته ها طول بکشد تا ناحیه ی آسیب دیده به طور کامل درمان شود. این مرحله معمولاً بسیار دردناک و همراه با خونریزی است.
تصلب درمانی: یک محلول شیمیایی به داخل رگ تزریق می شود تا بواسیرها را جمع کرده و کوچک کند.
انعقاد: از یک لیزر برای سوزاندن و جمع کردن بافت های بواسیری استفاده می شود.
بواسیر برداری: این روش معمولاً زمان سقوط و پایین افتادن بواسیرها استفاده میشود. این روش به صورت عمل جراحی انجام می شود که نیاز به بستری شدن دارد.
مکمل های گیاهی :
روش دیگر برای درمان بواسیر استفاده از ترکیبات گیاهی است. یک مکمل گیاهی به نام همارون برای درمان بواسیر بسیار مفید شناخته شده و هیچ عوارض جانبی نیز ندارد.
عنصر فعال اصلی در همارون، عصاره ی تصفیه شده ی سوفورا ژاپونیکا یا درخت پاگودای ژاپنی است، که باعث نرمال کردن خاصیت نفوذپذیری رگ ها و مویرگ ها شده، دیواره های رگی را مستحکم می کند و مودغذایی لازم برای سلامت رگ ها را فراهم می کند. همارون باعث تسکین درد، خارش، حساسیت و ناراحتی بواسیر می شود.
تحقیقات انجام شده بر روی عصاره های سوفورا نشان داده است که %۹۴ از افرادی که از این ترکیب گیاهی استفاده کرده اند، فارغ از هرگونه خونریزی، خارش، تورم و التهاب بوده اند

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:36 PM
بررسی و درمان کودک مبتلا به سندرم نفروتیک


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=15&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=e69302d4b3226d7d2e1110dadd54b671
بررسی و درمان کودک مبتلا به سندرم نفروتیک

سندرم نفروتیک
سندرم نفروتیک خود یک بیماری نیست ولی وا ژهای است که برای مجموعهای از علایم بکار می رود. اینها شامل:
• پروتئینیوری شدید
• ادم
• هیپوپروتئینمی
• هیپر لیپیدمی
سندرم میتواند بوسیله خیلی از بیماریها ایجاد شود که بر روی واحدهای ---------- کننده کلیه اثر میگذارند و باعث افزایش نفوذ پذیری گلومرولها به پروتئینهای پلاسما میشود و در نتیجه باعث از دست دادن غیرطبیعی و زیاد پروتئین در ادرار میشوند. از آنجائیکه علت اصلی خیلی از این بیماریها ناشناخته مانده است، سندرم نفروتیک بر اساس علائم و نشانههای آزمایشگاهی، بافت شناسی و کلینیکی و پاسخ کودک به درمان تقسیمبندی میشود.
سندرم میتواند به عنوان مادرزادی، اولیه ( ایدیوپاتیک) یا ثانویه طبقهبندی شود.
سندرم نفروتیک مادرزادی یک اختلال نادر است که ممکن است ارثی، اسپورادیک باشد یا به عنوان بخشی از سندرم مالفورماسیون عمومی اکتساب شود. (General malformation syndrome)
آن ممکن است قبل از تولد بوسیله بالارفتن سطح آلفا فیتو پروتئین در خون مادر در طول چهاردهمین هفته حاملگی شناخته شود یا بوسیله بالا رفتن سطح آلفا فیتو پروتئین در مایع آمنیوتیک بین هفته‌های ۱۵ تا ۲۰ حاملگی تشخیص داده شود.این وضعیت خود را در ۳ ماهه اول زندگی نشان میدهد و نیاز به درمان درمرکز نفرولوژی کودکان دارد.
شایعترین شکل سندرم نفروتیک مادرزادی، نوع Finnish است(همچنین سندرم نفروتیک میکروستیک نامیده می‌شود) که وراثتی است و بوسیله ژن اتوزومال مغلوب ایجاد می شود. درمان فعال شامل حمایت تغذیه‌ای، آنتی‌بیوتیک درمانی بصورت پروفیلاکسی، جایگزینی هورمون تیروئید، نفروکتومی دو طرفه، دیالیز و در آخر پیوند کلیه است. بیماریهایی که بطور اولیه کلیه را درگیر می‌سازند و بر ساختمان، عملکرد گلومرول یا هر دو در غیاب یک بیماری سیستمیک اثر می گذارند، می توانند باعث سندرم نفروتیک اولیه یا ایدیو پاتیک در کودکان شود.
بیوپسی‌های گرفته شده از کلیه‌های کودکان با سندرم نفروتیک اولیه نشان داده است که سه الگوی مورفولوژیکی وجود دا رد:
۱٫ بیماری با حداقل تغییرات
۲٫ پرولیفراسیون منتشره مزانژیال
۳٫ اسکلروز قطعه‌ای و مرکزی گلومرول
بیماری با حداقل تغییرات که همچنین به MCNS معروف است، شایعترین شکل سندرم نفروتیک در کودکان است. دیگر بیماریهای گلومرولی که ممکن است باعث سندرم نفروتیک اولیه شود، شامل گلومرولونفریت مزانژیو کاپیلاری و نفروپاتی‌های غشائی می‌شود. درمان و پیش‌آگهی بسته به نوع سندرم نفروتیک فرق می‌کند. سندرم نفروتیک ثانویه فقط برای نسبت کوچکی از بیماران شامل می‌شود. در این دسته، درگیری گلومرول ممکن است در اثر علت مشخص و یا حدسی باشد. برای مثال یک بیماری چند سیستمی (مثل لوپوس اریتماتوز سیستمیک SLE )، گلومرولو- نفریت ثانویه( مثل نفریت پس از عفونت استرپتوکک)، عفونت (مثل HIV،هپاتیت B )،مسمومیت با دارو(مثل طلا،پنیسیلامین)، یک آلرژن (مثل نیش زنبور)، آمیلوئیدوز، ترومبوز ورید کلیوی یا بیماری سلول داسی شکل .
در انگلستان بیشتر موارد سندرم نفروتیک ثانویه در کودکان بوسیله SLE ، پورپورای هنوخ شوان لاین، نفریت پس از عفونت استرپتوککی، نفروپاتی ایمونوگلوبولین A و سندرم آلپورت ایجاد می‌شود. بیماران با سندرم نفروتیک ثانویه می‌توانند با همان الگوی مورفولوژیکی کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک اولیه خود را نشان دهند. این به خاطر این است که بعضی از بیماری‌ها می‌توانند به عنوان بیماری اولیه کلیوی و یا جزئی از بیماری سیستمیک رخ دهند. درمان و پیش‌آگهی بسته به علت اصلی و نوع مورفولوژی فرق خواهد کرد.
سندرم نفروتیک با حداقل تغییرات
تقریبا % ۸۵-۷۵ کودکان با سندرم نفروتیک، MCNS را خواهند داشت. این یک وضعیت غیر شایع با یک بروز سالانه ۴-۲ در ۱۰۰۰۰۰ کودک قفقازی است. بروز آن در جمعیت آسیایی با میزان ۱۶-۹ در ۱۰۰۰۰۰ کودک بالاتر است. آن بیشتر در پسران و با نسبت۲ به ۱ رخ می‌دهد و شروع آن معمولا در سنین ۲تا ۶ سال است.
MCNS که به خاطر آزمایش بیوپسی تحت میکروسکوپ نوری نامگذاری شده است، هیچ تغییر مهم ساختمانی در کلیه آشکار نساخته است. علت این وضعیت ناشناخته مانده است، گر چه MCNS با توجه به تعریف خود یک بیماری اولیه است ولی شروع آن با فاکتورهای ثانویه از قبیل عفونت دستگاه تنفس فوقانی، آلرژی، بدخیمی و داروها همراه است. ممکن است حساسیت زیاد به پاتوژن‌ها یا فاکتورهای ایمونولوژیکی از فاکتورهای علتی باشد زیرا % ۹۰ از کودکان با این سندرم به درمانهای تضعیف کننده ایمنی جواب می دهند. پیش‌آگهی برای MCNS خوب است اگر بیماری خود را بطور کلاسیک نشان داده و به درمان جواب دهد. کودکانی که سنین بین ۱ تا ۸ سال دارند احتمالا به استروئیدها پاسخ می دهند و کورتیکو استروئیدها بدون انجام دادن بیوپسی از کلیه شروع می شوند.
فاصله بین الگوهای عود و بهبودی کم کم طولانی خواهد شد و سرانجام وقتی کودک بزرگتر شد، بیماری خودش کاملا از بین می‌رود و هیچ آسیب کلیوی را بر جای نمی‌گذارد. میزان مرگ و میر کلیه %۲ -۱، به خاطر عفونت و هیپوولمی است که هر دو ازاین عوارض، قابل پیشگیری هستند.
علایم و نشانه‌ها
کودک مبتلا به MCNS با علائم زیر خود را نشان می‌دهد:
• ادم
• لتارژی و تحریک پذیری
• اسهال و استفراغ
• ادرار – کف‌آلود با بوی کپک
• رنگ پریدگی
• بی‌اشتهایی
پاتوفیزیولوژی
در یک کودک سالم، میزان پروتئین دفعی در ادرار، قابل چشم پوشی است. این به خاطر ساختمان یکپارچه سطح فیلتراسیون گلومرولی است که از سه لایه تشکیل شده است:
• لایه اندوتلیال مویرگ‌های گلومرولی
• غشاء پایه گلومرول
• سلول‌های اپیتلیال کپسول بومن
لایه ها به هم متصل شده‌اند و به عنوان یک سد برای فیلتراسیون مولکولهای با وزن زیاد از قبیل پروتئین‌ها عمل می کند. بعلاوه غشاء پایه گلومرولی یک شارژ منفی را ایجاد می کند که از عبور مولکولها مثل آلبومین ازفیلتراسیون جلوگیری می کند. در MCNS یک اختلال در عملکرد غشاء پایه گلومرولی وجود دارد که آنرا به پروتئین‌های پلاسما بیشتر نفوذ‌‌پذیر می‌سازد و اجازه می‌دهد که آزادانه به داخل ادرار ترشح شوند. این فرایند به کلی شناخته نشده است، گر چه گمان می‌رود که سد انتخابی اندازه و شارژ، در سطح فیلتراسیون گلومرولی هر دو از بین رفته باشند. نتیجه آن پروتئینیوری شدید است که علت همه علائم و نشانه های گفته شده، می باشد. کلا از دست دادن پروتئین بیش از ۲gr/24 h است و بیشتر از نوع آلبومین است. این در تست Dipstick 3+ یا ۴+ نشان داده می شود.
آلبومین از دست می رود زیرا اندازه آن کوچکتر و وزن آن کمتر است و بنابرین به راحتی از گلومرول‌هایی که بد عمل می‌کنند، عبور می کند. پس در اصل، هیپوپروتئینمی، هیپو‌آلبومینمی است. این توضیح می دهد که چرا بیشتر متن‌ها هیپوآلبومینمی را به عنوان یکی از نشانه‌های اصلی می‌نویسند که در سندرم نفروتیک نقش دارد. پروتئین زیاد در ادرار، ظاهر آن را مثل بالای شیر تکان داده شده در هنگام ادرار کردن، کف آلود می کند و بوی آنرا کپک زده می کند. هیپو آلبومینمی منجر به کاهش فشار انکوتیک پلاسما می‌شود. این اجازه می‌دهد که آب از گردش خون به بافت‌های اطراف(فضای میان بافتی) حرکت کند و باعث ادم شود. ادم وابسته به جاذبه است و بنابرین بسته به وضعیت کودک در جاههای مختلفی قرار می‌گیرد.
در یک کودک کوچک که بیشتر وقتها خوابیده است، غالبا ادم اطراف چشم‌ها است. بیشتر بچه‌هایی که حرکت می‌کنند، ادم اطراف پاها و قوزک را تجربه خواهند کرد. گروه آخر از این کودکان ممکن است در اوایل صبح ادم مشخص صورت را نشان دهند. این به خاطر جاذبه است و بوسیله طرف مقابلی که کودک خوابیده است، ایجاد می شود.
ادم معمولا نرم و گوده گذار(Pitting) است و اثر لباس‌ها و فشار انگشتان بر جای می‌ماند. وقتی که ادم افزایش پیدا می کند، آن به ساق‌ها، اسکروتوم، لب‌های بزرگ، ساکروم و چشم‌ها خواهد رسید و می‌تواند به آسیت و افیوزیون پرده جنب منجر شود. ادم مخاط دستگاه گوارش همچنین می‌تواند باعث اسهال، استفراغ، از دست دادن اشتها و جذب گوارشی ضعیف شود. حرکت این مایع از فضای درون عروقی به فضای میان بافتی باعث کاهش فشار خون می شود. سعی در تصحیح تعادل مایعات و حفظ فشار خون، بدن دو مکانیسم را تحریک می کند :
• مسیر رنین – آنژیوتانسین
• ADH
مسیر رنین – آنژیوتانسین بوسیله گیرنده‌های فشار در گلومرول‌ها(سلول های Juxtaglomerular) تحریک می شود. سلول ها کاهش فشار فیلتراسیون پلاسما را در گلومرول‌ها می سنجند و در پاسخ، رنین را به داخل جریان خون ترشح می کنند . رنین به کبد، جایی که آن آنژیوتانسینوژن را به آنژیوتانسین I تبدیل می کند، می رود.
سپس آنژیوتانسین I به ریه‌ها رفته و به آنژیوتانسین II تبدیل می‌شود. آنژیوتانسین II یک منقبض کننده قوی عروق است . این فشار خون را به منظور حفظ پرفیوژن کلیوی بالا می برد. همچنین آنژیوتانسین II به غده‌های آدرنال که بالای کلیه‌ها قرار گرفته‌اند، رفته و آنها را برای ساخت آلدوسترون تحریک می کند.
آلدوسترون جذب سدیم و به تبع آن آب را از لوله‌های دیستال در کلیه سعی در افزایش حجم خون و بالا بردن فشارخون افزایش می‌دهد. همچنین آلدوسترون پاسخ تشنگی را تحریک می‌کند که کودک را برای افزایش خوردن مایعات تشویق می‌کند.
دومین مکانیسم جبرانی که بدن در پاسخ به کاهش حجم داخل عروقی تحریک می کند، ترشح هورمون آنتی‌دیورتیک (ADH) است. هیپوتالاموس کاهش حجم گردش خون را حس می‌کند و به هیپوفیز تحریکاتی می‌فرستد تا هورمون را به داخل جریان خون ترشح کند. هورمون ADH باز جذب آب را از لوله‌های جمع کننده در نفرون‌ها برای تقویت مقدار حجم خون تحریک می‌کند. به هر حال، همه این مکانیسم‌ها موثر نیستند، چون هنوز از دست دادن پروتئین اتفاق می‌افتد و باعث کاهش فشار انکوتیک می‌شود و پلاسما نمی‌تواند آّب و سدیم باز جذب شده از کلیه یا آب خورده شده توسط کودک را در جریان خون نگاه دارد. در عوض مایع به بافتها نشت پیدا می‌کند و باعث بدتر شدن ادم می‌شود. این کودک را در خطر هیپوولمی و خشکی درون عروقی (Intravasculary dry) قرار می دهد.
وضعیت هیپوولمی به عنوان اورژانس پزشکی شناخته می‌شود زیرا آن غلظت خون را افزایش می‌دهد و آن را بیشتر قابل انعقاد می‌سازد و کودک را در ریسک DVT، ترومبوز ورید کلیوی و آمبولی ریوی قرار می دهد. همچنین کبد سعی می‌کند که بوسیله افزایش سنتز تمامی پروتئین‌ها، هیپوپروتئینمی را تصحیح کند. به هر حال این باعث می شود که ساخت لیپو پروتئین‌ها و آلبومین به یک میزان صورت گیرد و باعث افزایش سطوح چربی در گردش خون کودک شود(Hyperlipidemia). کاهش سطوح لیپوپروتئین لیپاز(سیستم آنزیمی که چربی‌ها را از پلاسما حذف می کند) باعث افزایش ثانویه سطوح آنزیمی می‌شود. دلیل این کاهش در تولید آنزیم‌ها ناشناخته مانده است. آن ممکن است به خاطر از دست رفتن لیپوپروتئین لیپاز از ادرار باشد.
همچنین سندرم نفروتیک استعداد کودک را به عفونت افزایش می‌دهد. IgG(یک پروتئین)از ادرار از دست می‌رود. ادم بافت‌ها را ظریف‌تر می‌کند و ریسک کودک برای سلولیت(در اثر ساکن شدن مایع و گردش خون ضعیف) و پریتونیت پنموککی(زیرا مایع شکمی زیاد یک محیط عالی برای باکتری است) را افزایش می‌دهد. بعلاوه درمان با کورتیکواستروئیدها پاسخ ایمنی را تضعیف می‌کند و کودک بدون ایمن را به آبله مرغان و سرخک مستعد می‌سازد.
سرانجام کلسیم و سطح ویتامینD درکودک با MCNS کاهش پیدا می‌کند. ویتامین D باند شده به پروتئین نسبتا کوچک است و بنابراین از گلومرول‌ها عبور می‌کند. و %۵۰ از کلسیم که به آلبومین متصل است در ادرار ترشح می‌شود و باعث کاهش غلظت تام کلسیم پلاسما می‌شود.
عوارض سندرم نفروتیک
• هیپوولمی
• عفونت
• هیپرلیپیدمی
• افیوزن ها
• Hypercoaguability
بررسی
آن مهم است که وقتی کودک مبتلا به سندرم نفروتیک به بخش وارد می‌شود، بررسی در ابتدا صورت گیرد. این به خاطر این است که از عوارض بالقوه جلوگیری شده یا سریعا کشف شود و درمان مناسب شروع شود. ادم باعث می‌شود که بررسی وضعیت مایعات کودک سختتر شود. تورگر پوست کمتر سودمند است، وزن فقط میزان ادم را نشان می‌دهد و ادم غالبا کاهش ورید ژوگولار (JVP) را می‌پوشاند. مناسبترین روش برای بررسی وضعیت مایعات در یک کودک مبتلا به سندرم نفروتیک اندازه‌گیری دمای Core-peripheral همراه با فشارخون است. (ادم بایستی وقتی اندازه‌گیری شود که یک کاف با اندازه مناسب بکار برده شود). اگر کودکی نسبت به سنش دارای فشارخون طبیعی بوده و اختلاف دما کمتر از ۲′c باشد، وی دچار هیپوولمی نیست.
باکس۱٫ علائم هیپوولمی
• اختلاف دمای سطحی- عمقی بیش از ۲′c
• اولیگوری
• افزایش هماتوکریت
• تاکیکاردی
• درد شکم
• سدیم ادرار کمتر از ۱۰ mmd
• هیپوتانسیون آخرین نشانه است .
علائم هیپوولمی درباکس ۱خلاصه شده‌اند. این علائم و نشانه‌ها به عنوان نتیجه مکانیسم‌هایی است که بدن سعی در جبران کاهش حجم عروقی تحریک کرده است.
اولا مرکز وازوموتور در بصل النخاع فعالیت سمپاتیک را افزایش می‌دهد که باعث افزایش قدرت و تعداد انقباضات قلبی می‌شود. این به عنوان تاکیکاردی شناخته می‌شود. ترشح آلدوسترون و هورمون ADH برای حفظ مایعات ادامه می‌یابد و نتیجه آن کاهش حجم برون ده ادرار (Oliguria ) است. وریدها و شریان‌های محیطی به منظور افزایش مقاومت عروق محیطی تنگ می‌شوند و خون را از ارگان‌های غیر مهم بدن و اندام ها دور می‌سازنند(مثل پوست) و باعث اختلاف مشخصی بین دمای سطحی و عمقی بدن کودک می‌شود.
اختلاف دمای سطحی- عمقی بیش از ۲′c نشانه‌ای از هیپوولمی است. بعلاوه کودکی که دچار هیپوولمی شده است بطور مشخصی شکایت از شکم درد دارد. هیپوتانسیون آخرین نشانه هیپوولمی در کودکان است. آن نارسایی مکانیسم‌های گفته شده را نشان می‌دهد. سپس فشار خون کافی نخواهد بود که خون را به درون شریانهای کرونری حرکت دهد و میوکارد دچار ایسکمی خواهد شد. این عضله قلب را ضعیف می‌کند و سپس برون‌ده قلبی کاهش می‌یابد و منجر به کاهش فشار خون می‌شود.
همچنین می‌توان برای بررسی وضعیت مایعات از گرفتن نمونه‌های خون و ادرار کودک برای آنالیز در آزمایشگاه سود جست. ((FBC)Full blood count) را می‌توان برای بررسی غلظت گلبول‌های قرمز در خون(هماتوکریت) بکار برد. افزایش در غلظت گلبول‌ها، کاهش در حجم گردش خون را نشان می‌دهد. بنابراین افزایش هماتوکریت به عنوان یک شاخص هیپوولمی بکار برده می‌شود. همچنین سدیم ادرار(یک تست آزمایشگاهی که میزان سدیم را در خون می‌سنجد) را می‌توان برای وضعیت مایعات بکار برد.
کاهش حجم خون در گردش، تولید آلدوسترون را تحریک می‌کند که میزان بازجذب سدیم و به تبع آن آب را از لوله‌های دیستال افزایش می‌دهد و حجم سدیم ترشح شده در ادرار را کاهش می‌دهد.
آزمایشات تشخیصی
در طول مرحله بررسی چندین تست تشخیصی انجام خواهد شد. دانش درباره این موارد، پرستار را قادر خواهد ساخت که کودک و خانواده را برای این پروسیژرها آماده ساخته و مطمئن سازد که گرفتن نمونه‌های ادرار بطور سهوی ترتیب داده نشده است. اولین نمونه ادرار کودک، برای تست‌های تشخیصی زیر مورد نیاز است:
• تجزیه ادرار در بخش برای نشان دادن پروتئینیوری(برای تائید تشخیص سندرم نفروتیک یا عود)
• تجزیه آزمایشگاهی سدیم ادرار برای تشخیص هیپوولمی
• تجزیه آزمایشکاهی نسبت کراتینین ادرار به آلبومین ادرار(UA/UC). این وسیله پایش مناسب است زیرا کودکان با آسیب کلیوی ممکن است با افزایش ترشح پروتئین ادرار خود را نشان دهند قبل از آنکه دیگر پارامترهای پایش مثل کراتینین شروع به افزایش پیدا کند.
• MC&S (باکتری شناسی، کشت و حساسیت ) برای کشف هر گونه عفونت
یک نمونه خون کودک نیز برای آزمایشات زیر مورد نیاز است:
• CBC برای نشان دادن هر گونه افزایش سطح هماتوکریت و پلاکت
• ESR برای نشان دادن فرایندهای حاد التهابی که در بدن اتفاق می‌افتد (به تشخیص کمک می کند ).
• الکترولیت‌ها و اوره(شامل کراتینین) برای بررسی عملکرد کلیوی
• آلبومین سرم برای بررسی غلظت آلبومین در پلاسما
• آنتی‌بادی‌های استرپتوکک برای نشان دادن نفریت پس از عفونت با استرپتوکک
• مطالعات سیستم کمپلمانت برای بررسی درگیری سیستم ایمنی
وسایل داخل وریدی بایستی تا وقتی که نمونه های خون برای آزمایشات بالا گرفته می شود، در جای خود نگه داشته شوند.
تشخیص
تشخیص MCNS براساس یافته های زیر گذاشته شده است:
• پروتئینیوری شدید ۳+ یا ۴+ در Dipstick
• معاینه بالینی( ادم، افزایش وزن)
• فشارخون معمولا در محدوده طبیعی است. هیپرتانسیون ممکن است در اثر مکانیسم‌های جبرانی در ۲۰% از موارد وجود داشته باشد. این نبایستی طولانی و مزمن باشد.
• کاهش آلبومین سرم
• کاهش کلسیم تام
• بالا بودن کلسترول و تری گلیسریدها
• سطح C3 طبیعی است
• هماچوری کم(میکروسکوپیک) ممکن است وجود داشته باشد. به هر حال اگر این مزمن و واضح باشد، یک تشخیص جایگزین بایستی در نظر گرفته شود.
یک بیوپسی از کلیه وقتی انجام می شود که :
I) اگر کودک کمتر از ۳ ماه و یا بیش از ۸ سال سندرم نفروتیک داشته باشد.
II) اگر بیماری کودک غیر طبیعی شروع شود و همراه با هماچوری، هیپرتانسیون، کاهش سطح کامپلمنت یا نارسایی کلیوی باشد. و
III) کودک به استروئیدها مقاوم باشد.
اهداف مراقبت از کودک مبتلا به MCNS حفظ ثبات همودینامیکی، کاهش ترشح پروتئین در ادرار، حفظ بهبودی(ادرار بدون پروتئین)، جلوگیری از آسیب پوستی و عفونت، پایه گذاری و حفظ رژیم غذایی خوب و حمایت و آموزش به کودک و خانواده می باشد.
درمان
درمان بر اساس نیازهای فردی هر کودک می‌باشد. وقتی که کودک با هیپوولمی بستری می‌شود، تصحیح کمبود مایعات داخل عروقی اولین نگرانی است. نرمال سالین ۰٫۹% داده نمی‌شود زیرا کاهش فشار انکوتیک باعث می‌شود که نرمال سالین به سرعت از جریان خون خارج شود و به بافت‌ها نشت پیدا کند و ادم موجود را افزایش دهد. بنابراین جریان خون افزایش پیدا نخواهد کرد.
در هیپوولمی شدید کودک با آلبومین ۴٫۵% درمان می‌شود. این بطور موقتی آلبومین و مایعات را جایگزین می‌کند. اگر هیپوولمی شدید نیست، آلبومین ۲۰% پلاسما حداقل در مدت ۴ ساعت تجویز می شود. آلبومین ۲۰% دارای نمک کم و پروتئین زیاد در مایعات می باشد. آلبومین بطور موقت فشار انکوتیک را اصلاح می‌کند و باعث کشیده شدن مایعات از بافتها به جریان خون می‌شود. افزایش فضای داخل عروقی، هنگامی که مایعات از بافتها به جریان خون برمی‌گردد می تواند باعث افزایش بار مایعات شود و کودک را به افزایش هیپرتانسیون و ادم ریوی مستعد سازد. برای جلوگیری از این معمولا فورزماید(Furosemide) در اواسط انفوزیون آلبومین داخل وریدی تجویز می‌شود.
فورزماید دیورز را تحریک می‌کند و به کلیه‌ها کمک می کند تا حجم اضافی مایع در گردش خون را دفع نمایند. برای کاهش خطر ادم ریوی، کودک بایستی دروضعیت ایستاده و در جایی که به راحتی دیده می‌شود، مراقبت شود. تعداد تنفس، نبض، فشارخون ودمای سطحی – عمقی پایش می‌شود و هر ربع ساعت در طول انفوزیون ثبت می‌شود. اگر کودکی علائم افزایش بار مایعات(مثل تنگی نفس) را نشان داد، انفوزیون بایستی قطع شود، اشباع اکسیژن چک شود و فورزماید بصورت داخل وریدی تجویز شود. در طول مدت تجویز، ویال های آلبومین بایستی بر طبق ---------- کنترل عفونت موضعی تغییر داده شوند.
اندازه‌گیری دو بار در روز وزن و ثبت صحیح جذب و دفع مایعات به منظور آنکه وضعیت مایعات بدن کودک به درستی مانیتور شده، لازم است. کودکان مبتلا به MCNS بایستی آزادانه به مایعات دسترسی داشته باشند زیرا محدودیت مایعات می‌تواند هیپوولمی را بدتر کند و منجر به عوارضی مثل ترومبوز وریدی شود.
دومین هدف درمان، کاهش دادن دفع ادراری پروتئین و تحریک بهبودی است. این در ۹۰% از موارد در هنگام تجویز پردنیزولون بدست می‌آید زیرا بیشتر کودکان مبتلا به MCNS به استروئیدها پاسخ می‌دهند. پردنیزولون یک مزیت دارد که محلول در آب است و تجویز آن را در کودکان کوچکتر راحتر ساخته است. دوزاژ استاندارد ۶۰mg/m²/day برای ۴ هفته است. در شروع بهبودی، دز به ۴۰mg/m²/day کاهش می‌یابد و مدت از ۴ هفته به چند روز تغییر می‌یابد. ادرار روزانه برای بررسی پاسخ به درمان آزمایش می‌شود.
متوسط زمان برای آنکه ادرار عاری از پروتئین شود، ۱۱ روز است. والدین و کودکان بایستی تشویق شوند که ادرار را با Dipstick آزمایش کنند و پروتئینیوری را اندازه‌گیری کنند زیرا آنها نیاز پیدا می کنند که این را در خانه انجام بدهند. تقریبا ⅔ از بچه‌ها عودهایی از پروتئینیوری را خواهند داشت. این غالبا بوسیله آلرژی‌ها و عفونت‌های دستگاه تنفس فوقانی ایجاد می‌شود. کودکی که مکررا عودهایی دارد بایستی به متخصص کلیه کودکان ارجاع داده شود و ممکن است نیاز به نگهداری(Maintenance) استروئید درمانی یا شروع یک داروی اضافی(همانطور که که در جدول ۱ آمده است) داشته باشند تا بهبودی حاصل شود و بنابراین می توان مصرف کورتیکواستروئیدها را کم کرد. کودکانی که برای ۴ هفته به درمان خوراکی کورتیکواستروئیدها پاسخ ندهند، به عنوان مقاوم به استروئید در نظر گرفته می‌شوند. بولوس‌های داخل وریدی متیل پردنیزولون می‌توان تجویز کرد. به هرحال اگر این هم نتواند باعث بهبودی شود، تشخیص دیگری بجز MCNS بایستی در نظر گرفته شود.
واژه‌هایی که در سندرم نفروتیک استفاده می‌شود
REMISSION : اولین صبحگاهی که ادرار منفی نشان دهد یا از دست دادن پروتئین برای ۳ روز متوالی خیلی کم باشدTrace)).
RELAPSE : اولین صبحی که ادرار پروتئینیوری +۲ یا بیشتر برای سه روز متوالی پس از بهبودی را نشان دهد.
Frequent RELAPSE : 2 عود یا بیشتر درطول ۶ ماه پس از اولین بهبودی یا ۴ عود یا بیشتر در طول ۱۲ ماه.
STEROID RESISTANCE : ادامه یافتن پروتئینیوری علی‌الرغم ۶۰mg/m²/day پردنیزولون برای ۲۸ روز.
سومین هدف از درمان، جلوگیری از آسیب به پوست و عفونت است. پوست ادم دار کودک بایستی تمیز و خشک نگه داشته شود زیرا لایه های پوست به بیماری برفک حساس هستند(قارچی). گر چه کودک ممکن است بداند که حرکت کردن به اطراف سخت است ولی از استراحت در تخت بایستی خودداری شود. زیرا این باعث رکود خون وریدی می‌شود و می‌تواند کودک را در خطر توسعه DVT و عفونت‌های قفسه سینه مستعد سازد. بعلاوه پوست ادم دار مستعد به زخم‌های فشاری است و اگر پوست آسیب ببیند، مایع می تواند از زخم نشت کند و زخم غالبا تا وقتی که ادم از بین نرفته، التیام پیدا نخواهد کرد. از آنجائیکه کودکان دچار هیپوآلبومینمی هستند و بنابراین به عفونت حساس هستند، کودک بر روی رژیم پروفیلاکسی پنی سیلین خوراکی دو باردر روز قرار می‌گیرد.
چهارمین هدف از درمان، بناگذاشتن و حفظ رژیم غذایی مناسب است. قبلا کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک بر روی تغذیه با پروتئین بالا و بدون نمک گذاشته می‌شدند. این ناخوشایند است و پروتئین تغذیه‌ای نمی‌تواند جایگزین مقدار زیاد پروتئین دفعی در ادرار شود. بنابراین بهتر است اجازه دهیم که کودک تغذیه سالم طبیعی داشته باشد. وقتی کودک ادم دارد، تغذیه بدون نمک اضافی ممکن است در هنگام تشخیص یا عود شروع شود.
این حیاتی است که به خاطر داشته باشیم که ادم اولیه می تواند کاهش وزن بوسیله اسهال، استفراغ، و کاهش جذب گوارشی را مبهم و پیچیده سازد. بنابراین ممکن است در طول مرحله حاد بیماری نیاز به مکمل‌های غذایی باشد. به هر حال کورتیکواستروئیدها اشتهای کودک را افزایش می‌دهند و این ممکن است بعدا باعث افزایش وزن اضافی شود، اگر خوردن غذا کنترل نشود.
آخرین هدف از درمان، که معنی و مفهوم آنرا نمی‌دهد که کمترین اهمیت را داشته باشد، آموزش و حمایت از کودک و خانواده است. بررسی از دانش خانواده و کودک از فرایند بیماری و درمان با بررسی از استراتژی‌های سازگاری اهمیت

جدول ۱٫ داروهایی که در درمان سندرم نفروتیک استفاده می‌شود


دارو

عوارض جانبی

مراقبت

استروئیدها

تضعیف سیستم ایمنی- آکنه

چاقی – توقف رشد

کاتاراکت

فشار خون – قد – وزن

گلیکوزیوری – کاتاراکت



سیکلوفسفامید

ریزش مو- سیستیت خونریزی دهنده- نوتروپنی لنفوپنی- اثر برروی باروری

خطر برای بدخیمی بعدی

در طول درمان هر هفته سلول های خونی اندازهگیری شود

سیکلوسپورین

پرمویی- هیپرپلازی لثه

مسمومیت کلیوی

اندازه گیری سطح متوسط سیکلوسپورین، کراتینین، اوره و منیزیوم

لوامیزول

راش های پوستی- ناراحتی‌های دستگاه گوارش آگرانولوسیتوز

CBC یا FBC
حیاتی را دارد، اگر مراجعات مربوطه ادامه داشته باشد و آموزش و اطلاعات درست در یک دفترچه برای ترخیص آماده شده باشد. قبل از ترخیص، والدین بایستی بدانند:
• چگونه پروتئین را در ادرار مانیتور کنند.
• چگونه یک عود را تشخیص دهند و به چه کسی برای دریافت اطلاعات تلفن کنند.
• کودک در اثر تضعیف سیستم ایمنی به عفونت مستعد است و در خطر مبتلا شدن به آبله مرغان قرار دارد.
• اهمیت تجویز پنی سیلین بصورت پروفیلاکسی
• اهمیت بهتر کردن یک رژیم غذایی سالم و مراقبت از خوردن
• اگر کودک دچار اسهال، استفراغ و درد شکم شود، بایستی توسط یک پزشک دیده شود.
• کودک در اثر تضعیف سیستم ایمنی به عفونت حساس است و در خطر مبتلا شدن به آبله مرغان می باشد. قبل از ایمن سازی کودک بایستی با پرسنل پزشکی تماس حاصل شود.
وقتی که نیازهای روانی – اجتماعی کودک و خانواده را در نظر می گیریم، این برای پرستار مهم است که آگاه باشد،MCNS
می تواند باعث اثرات روانی مانند اثرات جسمی شود.
روبرو شدن با واژه ها و تصویر ذهنی تغییر یافته، می‌تواند برای کودک و والدین هر دو مشکل ساز باشد. ادم همچنین می‌تواند منجر به اذیت شدن کودک از طرف همکلاسی‌ها در مدرسه و باعث کم شدن اعتماد به نفس کودک شود. ارتباط با مدرسه کودک در هنگام ترخیص ممکن است فهمیدن بیشتر را باعث شود. یک متخصص اعصاب و روان ممکن است قادر باشد که استراتژی‌های مراقبتی صحیح را به آنها پیشنهاد کند. خانواده ممکن است نیاز به کمک مالی داشته باشد تا بتوانند منظم به بیمارستان رفت و آمد داشته باشند. بنابراین ممکن است ارجاع به یک مددکار اجتماعی لازم باشد. جدایی از مدرسه و اقوام در طول اقامت بیمارستان نیز می‌تواند باعث ناراحتی خانواده و کودک شود.
نتیجه
بررسی کودک مبتلا به MCNS یک مهارت پیچیده است که نیاز به دانش درباره پاتوفیزیولوژِی اساسی و توانایی برای تفسیر الگوهای مراقبتی و تحقیقات آزمایشگاهی دارد. بررسی مناسب ما را قادر خواهد ساخت که درمان پزشکی صحیح داشته باشیم و مراقبت پرستاری شروع شده و عوارض بالقوه کاهش یابد.

HAMEDZH2
Tuesday 24 November 2009-1, 01:37 PM
پاسخ به پرسش هایی در رابطه با حساسیت بهاری یا تب یونجه


http://www.pezeshk.us/ads/adlog.php?bannerid=16&clientid=2&zoneid=1&source=&block=0&capping=0&cb=9f7a60abd96146a96fe3ebde3373dbdc
حساسیت فصلی یا بیماری تب یونجه
شایعترین علامت در این بیماران عطسه های مکرر است که برای مدت طولانی گریبانگیر این افراد می باشد. علاوه بر آن، گرفتگی بینی و آبریزش بینی نیز از دیگر علائم این بیماری می باشد.
این بیماری به اسامی مختلف نامیده می شود از جمله حساسیت فصلی، حساسیت بهار ، حساسیت به گروه گیاهان نامیده می شود. این بیماری ، جزء بیماریهای شایع به شمار می رود همچنین این بیماری با آسم نیز همراهی دارد و مواردی که فرد در آن به هر دو بیماری مبتلا است کم نمی باشد.
چگونه این بیماری اتفاق می افتد ؟
گر چه هر کسی می تواند مبتلا به حساسیت توسط مواد حساسیت زای اطراف خود شود ولی این بیماری تمایل دارد که بعنوان یک صفت فامیلی در بعضی خانواده ها بیشتر انتقال یابد. این حساسیت پس از برخورد فرد با ماده حساسیت زا اتفاق می افتد.
در طول فصلی که گیاهان گرد افشانی می کنند، هر شخصی که در نزدیکی گیاهان قرار داشته باشد در معرض این گرده ها قرار خواهد گرفت. افرادی که استعداد بروز حساسیت ( آلرژی ) دارند پس از قرار گرفتن در معرض گرده ممکن است به یک یا حتی چند نوع از آن گرده ها حساس شده و علائم حساسیت را بروز دهند. البته بعضی از گرده ها نسبت به بقیه قدرت حساسیت زائی بالاتری دارند .
برخی گرده های سبک که براحتی توسط باد جابجا می شوند، بیشتر مشکل را برای افراد بوجود می آورند. ولی گرده هائی که سنگین تر هستند و بوسیله باد نمی توانند مسافت زیادی جابجا شده و فقط گاهی بوسیله زنبورها و دیگر حشرات جابجا می شوند ، زمانی مشکل زا هستند که فرد در تماس مستقیم و نزدیک با این گیاهان قرار داشته باشد. گرده های سبک با توجه به اینکه براحتی جابجا می شوند در هر مکانی ( داخل یا خارج خانه ) می توانند باعث ایجاد علائم در فرد شوند.
● علائم بیماری حساسیت فصلی چیست ؟
شایعترین علامت در این بیماران عطسه های مکرر است که برای مدت طولانی گریبانگیر این افراد می باشد. علاوه بر آن، گرفتگی