اطلاعات دارویی

[Bauokstoney]

[Bauokstoney]

داورهاي ترالي احياء - ترالی کد
ترالي اورژانس

ترالي اورژانس يكي از مهمترين تجهيزات بيمارستاني به منظور نجات جان انسانها مي باشد به همين منظور تمامي پزشكان و پرستاران بايد با ابزار ، وسايل و داروهاي اين ترالي و نحوه استفاده و بكارگيري از آنها در شرايط اورژانسي آشنا باشند در اين پست و پستهاي بعدي شما با داروهاي ترالي اورژانس و چگونگي استفاده از آنها آشنا مي شويد.

داورهاي ترالي احياء
اپي نفرين (Epinephrine)
- مواد مصرف : در ايست قلبي ناشي آسيستول – PEA- در فيبرلاسيون بطني و تاكيكاري بدون نبض كه به شوك و CPR جواب نداده‌اند – در برايكاري علامت دار به صورت انفوزيون- درمان شوك آنافيلاكسي به صورت تزريق عضلاني و وريدي از محلول 1000/1
- مقدار و طريقه مصرف : در احياء قلبي- ريوي : mg 1 به صورت IV و يا IO و در صورت نياز تكرار آن هر 5-3 دقيقه
- انفوزيون 2-10mcgدر درمان برايكاري علامت دار- 5/0- 3/0 ميلي ليتر تزريق IM براي شوك آنافيلاكسي بزرگسالان و در صورت نياز تكرار آن هر 15 تا 20 دقيقه
وازوپرسين ( Vassopressin)
موارد مصرف : در درمان آسيستول- PEA – VF و VT بدون نبض
مقدار و طريقه مصرف : به مقدار 40 IU (واحد بين‌المللي) به صورتIV/IO و تنها يك بار به عنوان دوز اول و يا دوم اپي نفرين استفاده مي­شود.
آتروپين (Atropine)
موارد مصرف : در آسيستول و PEA با ميزان ضربان كمتر از 60 – درمان برايكاردي علامت دار – مسموميت با ارگانوفسفاتها
­مقدار و طريقه مصرف : در ايست قلبي1 mg به صورتIV/IO هر 5-3 دقيقه تا سقف 3 mg داده مي­شود، در برايكاردي علامت دار 0.5 mg و در صورت نياز تا سقف mg/kg 04/0 داده مي شود .
آميودارون( Amiodarone)
موارد مصرف : درمان VF - VT بدون نبض–Stable VT – reentry SVT – پلي مورفيك VT با QT نرمال – تاكيكاردي با QRSپهن
مقدار و طريقه مصرف : در VF و VT بدون نبض بعد از شوك دوم يا سوم به صورت 300 ميلي گرم تزريق IV/IO و سپس 150 ميلي­گرم – در سايرموارد ابتدا 150 ميلي گرم در عرض 10 دقيقه و به دنبال آن انفوزيون 1 mg/minبراي 6 ساعت و سپس 0.5mg/min براي 18 ساعت به عنوان دوز نگه­دارنده تا سقف دوز 2.2g/24h ساعت داده مي­شود .
ليدوكائين (Lidocaine)
موارد مصرف : درمان VF و VT بدون نبض – درمان VT ضربان دار و انواع SVT
مقدار و طريقه مصرف : در ابتدا mg/kg 1/5 – 1 به صورت وريدي و سپس mg/kg 0.75 – 0.5 داده مي­شود تا سقف دوز mg/kg 3
منيزيم سولفات( Magnesiom sulphate)
موارد مصرف : درمان Torsades de pointes (پلي مورفيك VT به همراه QRS طولاني شده ) -هيپومنيزيميا
مقدار و طريقه مصرف : 2 – 1 گرم به همراه 10 سي سي سرم قندي 5% به صورت تزريق سريع وريدي در خلال 20-5 دقيقه داده شود. اگر Torsades de pointesبه همراه نبض باشد تزريق آهسته وريدي با 100 سي سي سرم قندي 5% در خلال60-5 دقيقه صورت مي­گيرد.
آدنوزين ( Adenosine)
موارد مصرف : درمان reentry SVT كه به تحريك واگ جواب نمي­دهد كه به صورت Stable VT و تاكيكاردي با QRSباريك
مقدار و طريقه مصرف : mg 6 به صورت تزريق سريع وريدي(IV PUSH) در عرض 1 تا 3 ثانيه و اگر موثر نبود 1 تا 2 دقيقه بعد 12 ميلي­گرم ديگر داده مي شود و در صورت عدم پاسخگوئي 12 ميلي گرم ديگر نيز داده شود .
كلسيم كلرايد( Calcium chloride)
موارد مصرف : در مسموميت با CCB (داروهاي مسدود كننده كانال كلسيم) - هيپوكلسمي – هيپركالمي
مقدار و طريقه مصرف: mg/kg 16-8 از محلول %10 آن تزريق مي­شود .
وراپاميل( verapamil)
موارد مصرف : reenrty SVT كه به تحريك واگ پاسخ نمي دهد – VT stable با كمپلكس باريك
كنترل ريت قلبي در حضور فيبريلاسيون دهليزي و فلاتر دهليزي (Af/AF)
مقدار و طريقه مصرف: 5-5/2 ميلي گرم به صورت وريدي در خلال 2 دقيقه داده مي­شود و در صورت عدم پاسخگويي
5-10 ميلي گرم ديگر در خلال 15 تا 30 دقيقه تا سقف دوز 20 ميلي گرم داده مي­شود. داروي ديلتيازم نيز با دوز mg/kg 0.25 و به دنبال آن mg/kg 0.35 نقش مشابهي دارد.
ايندرال(inderal)
موارد مصرف : تاكيكاردي با كمپلكس باريك ناشي از reentry كه با تحريك واگ و آدنوزين كنترل نمي­شود ، كنترل ريت قلبي در حضور فيبريلاسيون دهليزي و فلاتر دهليزي (Af/AF)
مقدار و طريقه مصرف: mg/kg 0.1 به صورت آهسته وريدي در 3 دوز مساوي هر 2تا 3 دقيقه براي بيمار تزريق مي شود.سرعت تزريق نبايد بيش از mg/min 1 باشد.ممكن است همين مقدار طي 2 دقيقه تكرار شود.
بي كربنات سديم bicarbonate) sodium)
موارد مصرف : در احياء طولاني شده – مسموميت با ضدافسردگيهاي سه حلقه اي TCA – اسيدوز سلولي آشكار و هيپركالمي
اين دارو به علت عوارض جانبي زياد در مراحل اوليه احياء جايي ندارد .
مقدار و طريقه مصرف: در ابتدا1meq/kg به صورت وريدي داده مي­شود وسپس براساس جواب ABG و محاسبه كمبود باز meq/kg 0.5 از طريق وريدي انفوزيون مي­شود .

[Bauokstoney]

اطلاعات عمومي درباره مصرف داروها

پيش از مصرف داروها :
پيش از مصرف هر دارويي پزشک خود را از موارد ذيل آگاه سازيد :
- اگر نسبت به دارو ، غذا يا مواد خاص ديگري مانند رنگهاي مصنوعي آلرژي يا حساسيت داريد .
- اگر تحت رژيم غذايي کم نمک ، کم شکر يا ديگر انواع آن مي باشيد چرا که بسياري از داروها داراي املاح ، شکر يا الکل مي باشند .
- اگر باردار هستيد يا قصد باردار شدن داريد چراکه بعضي از داروها ممکن است موجب ناهنجاريهاي مادرزادي گردند . از طرفي ايمن بودن هيچ دارويي در دوران بارداري ثابت نشده است لذا مصرف هر گونه دارو در اين دوران بايد تحت نظر پزشک باشد .
- اگر به نوزاد يا کودک خود شير مي دهيد چرا که بعضي داروها ممکن است در شير ترشح شده و موجب عوارض ناخواسته اي در فرزند شما گردد .
- اگر مي خواهيد از داروهاي بي نياز به تجويز پزشک يا به اصطلاح داروهاي روي پيش خوان (otc) براي کودک خود استفاده کنيد .
- اگر در حال مصرف داورها يا مکمل هاي غذايي هستيد يا اخيراً مصرف کرده ايد . چراکه ممکن است باداروي تجويزي پزشک شما تداخل داشته باشد . فراموش نکنيد داروهايي که نياز به تجويز پزشک ندارند مانند مسکنها ، مسهل ها ، شربت هاي ضد اسيدها و نوشابه هاي الکلي از اين مورد مستثني نيستند .
- اگر مشکل پزشکي ديگري جداي از بيماري فعلي خود داريد .
- اگر در يادآوري مطالب و خواندن دستورات دارويي مشکل داريد .
نحوه نگهداي داروها :
- داروها را دور از دسترس کودکان قرار دهيد .
- داروها را در شيشه يا قوطي اصلي خود نگاه داريد .
- داروها را در برابر حرارت و نور قرار ندهيد .
- قرصها و کپسولها را در حمام يا جاهاي نمناک منزل بطور مثال نزديک سيني ظرفشويي آشپزخانه نگهداري نکنيد. چراکه رطوبت و حرارت ممکن است باعث تغييرات شيميايي در دارو گردند همچنين پنبه فشرده موجود در قوطي داروها را پس از بازکردن قوطي دور بيندازيد چرا که در غير اين صورت رطوبت را به داخل قوطي جذب خواهد کرد .
- از يخ زدن داروهاي مايع جلوگيري کنيد .
- داروها را در يخچال نگهداري نکنيد مگر بعضي داروهاي خاص که در برچسب آن قيد شده باشد .
- داروها را براي مدت طولاني در اتومبيل قرار ندهيد .
- در مسافرت داروي خود را در چمدان قرار نداده و همراه خود داشته باشيد چرا که امکان گم شدن چمدان يا قرار گرفتن آن در محيطهاي خيلي سرد يا خيلي گرم وجود دارد .
- داروهاي تاريخ گذشته يا بي مصرف خود را در منزل نگهداري نکنيد واز اينکه داروي دور ريخته شده خارج از دسترس کودکان باشد اطمينان حاصل کنيد .

نحوه درست مصرف دارو:
- دارو را طبق دستور پزشک با زمانبندي معين و براي يک دوره کامل درماني مصرف کنيد . اگر از داروهاي بي نياز به نسخه پزشک استفاده مي کنيد بر طبق دستور بروشور دارو عمل کنيد مگر اينکه پزشک شما توصيه ديگري کند .
- اگر فکر مي کنيد داروي تجويزي پزشک موثر واقع نشده با پزشک خودتماس بگيريد و از جانب خود اقدام به قطع مصرف دارو نکنيد ، چر اکه ظهور اثرات مفيد بعضي داروها به چند هفته زمان نياز دارد .
- از بين رفتن علائم بيماري براي حصول اطمينان از تکميل دوره درمان کافي نيست بطور مثال در مورد مصرف آنتي بيوتيکها علائم عفونت طي چند روز از بين مي روند اما بطور مثال بايد تا ۲ هفته مصرف شوند تا عفونت کاملاً ريشه کن گردد .
- نگهداري داروهاي گوناگون در يک قوطي صحيح نيست همچنين داروهاي مورد استفاده را پس از مصرف در قوطي دربسته نگهداري کنيد و هرگز برچسب دارو را از آن جدا نکنيد .
- براي جلوگيري از اشتباه دارو را در تاريکي مصرف نکنيد برچسب آنرا قبل از مصرف بخوانيد بويژه به تاريخ انقضاء و هر نوع توصيه مصرفي توجه کنيد .
نحوه درست مصرف داروهاي خوراکي :
- بطور کلي بهتر است داروها را با يک ليوان پر آب مصرف کنيد مگر آنکه دستور پزشک شما چيز ديگري باشد .
- بعضي داروها بايد همراه غذا مصرف شوند تا موجب تحريک معده نشوند و بعضي ديگر اگر همراه غذا مصرف شوند غير فعال شده يا شروع اثرشان به تاخير مي افتد .
- هنگام مصرف داروهاي طولاني اثر هر دوز دارو بايد بطور کامل مصرف شود همينطور داروها را قبل از بلع نجويد يا خرد نکنيد مگر آنکه دستورالعمل ويژه اي در رابطه با آن از جانب پزشک خود داشته باشيد .
- داروهايي را که داراي پوشش روده اي مي باشند نبايد باشير يا آنتي اسيد مصرف شوند ، در غير اين صورت خيلي زود در معده حل مي شوند .
- اگر دارو را به شکل شربت مصرف مي کنيد بايد از قاشق يا پيمانه مخصوص اندازه گيري ميزان مايع استفاده شود تا بطور دقيق ميزان دوز دارو تنظيم گردد .
- داروهاي خوراکي در اشکال متفاوتي مثل قرص ، کپسول و شربت عرضه مي شوند بنابراين اگر در مصرف يکي از اين اشکال دچار مشکل باشيد مي توانيد با پزشک خود مشورت نماييد تا درصورت امکان از شکل ديگر دارو استفاده کنيد .
- هر دارويي ممکن است در کنار خواص درماني عوارض ناخواسته اي نيز داشته باشد که بعضي از آنها ممکن است به اقدامات پزشکي خاصي نياز داشته باشند بنابراين لازم است بدانيد داروي مصرفي چه عوارضي دارد و در صورت بروز آن چه اقدامي نمائيد . براي اين منظور يا از پزشک خود در مورد عوارض احتمالي دارو سوال کنيد و يا هر واکنش و عارضه غير عادي را به پزشک خود اطلاع دهيد تا وي تصميم گيرد ، پزشک معالج ممکن است دوز دارو را کم کرده يا تذکر دهد که بعد از گذشت چند روز بدن شما خود را با اين شرايط تطبيق خواهد داد ، يا شايد داروهاي ديگري را با عوارض جانبي کمتر جايگزين آن نمايد .
- نام داروي مصرفي خود را براي استفاده در آينده روي کاغذي نوشته و با خود همراه داشته باشيد .
- در موارد مصرف طولاني مدت دارويي خاص قبل از اتمام آن جهت تهيه آن دارو اقدام نماييد تا پيوستگي درمان از بين نرود .
- در صورت فراموش کردن يک وعده از مصرف بعضي داروها ، به محض بياد آوردن بايد آن وعده مصرف گردد . درمورد تعداد ديگري از داروها بايد ازمصرف وعده فراموش شده خودداري کرد چرا که موجب غاظت نسبتاً بالا و خطرناک دارو خواهد گشت .
گاهي اوقات براي اجتناب از کاهش اثر دارو نياز به رعايت نکاتي است بطور مثال : اگر خانمي يک وعده از قرصهاي جلوگيري رايج را فراموش کند بايد به محض به ياد آوردن آنرا مصرف کند و وعده بعدي را در زمان خود مصرف نمايد . اگر مصرف ۲ وعده را فراموش کند بايد براي ۲ وعده بعدي به جاي ۱ قرص ۲ قرص مصرف نمايد و از يک روش ديگر جلوگيري نيز براي آن دوره ماهيانه استفاده کند . البته اين تمهيدات در مورد قرصهاي جلوگيري گوناگون متفاوت خواهد بود .
بنابراين در صورت فراموش کردن وعده هاي داروئي حتماً با پزشک معالج خود مشورت کنيد .
نکاتي در مورد مصرف داروهايي که طعم بدي دارند :
- پيش از مصرف دارو به کودک خود يک تکه يخ بدهيد تا آنرا مکيده و زبان بي حس گردد .
- براي کاهش طعم بد دارو آنرا در يخچال نگهداري کنيد تا خنک باشد .
- دارو را با آب ميوه مثل آب سيب يا پرتقال مخلوط کنيد تاطعم زننده دارو را تخفيف دهد .
- دارو را چه به صورت مايع و چه به صورت قرص با غذاي کودک مخلوط کنيد .
- بعد از مصرف دارو از آب يا آب ميوه استفاده کنيد .
- در صورتيکه کودک شما حالت تهوع دارد از يک نوشابه داراي کربنات بي گاز استفاده کنيد .
- لازم است بدانيد پيش از عمل به هر کدام از توصيه هاي فوق ابتدا با پزشک خود مشورت نماييد .

مسموميتهاي دارويي اتفاقي در اطفال :
- حس کنجکاوي کودکان آنها را به يکي از قربانيان مسموميتهاي دارويي تبديل کرده است . کودکان به هر جا سر مي کشند و محيط اطراف خود را جستجو مي کنند و هرچه پيدا مي کنند به دهان خود مي برند چون خطر را درک نمي کنند . گاهي اوقات حتي مقدار اندکي از دوز بزرگسالان مي تواند باعث مسموميت کودک گردد .
پيشگيري از مسموميت هاي دارويي اتفاقي :
- داروها را خارج از ديد و دسترس کودکان نگهداري کنيد ترجيحاً در يک کمد قفل دار و نه در کمدهاي مواد غذايي يا کمدهاي حمام ، بنابراين داروهايتان را در يک مکان امن نگاه داريد .
- اگر هنگام مصرف دارو براي پاسخدهي به تلفن يا بازکردن درب منزل مي رويد قوطي دارو را با خود برده يا دارو را دور از دسترس بچه ها قرار دهيد چرا که کودکان معمولاً خيلي سريع در غياب ديگران کنجکاوي خواهند کرد.
- فقط داروهاي تجويزي براي خود را مصرف کنيد و آن داروها را براي افراد داراي علائم مشابه شما پيشنهاد نکنيد ، دارويي که براي شما مفيد بوده ممکن است به فردي ديگر آسيب رساند .
- پيش روي فرزندان خود دارو مصرف نکنيد ممکن است آنها نيز اين عمل شما را تقليد کنند .
اقدامات ضروري هنگام برخورد با فرد مسموم :
- آرامش خود را حفط کرده و موقعيت را تحت کنترل در آوريد .
- بياد داشته باشيد ممکن است علائم يا نشانه هاي هشدار دهنده مهم ، بلافاصله در کودک ظاهر نشوند .
- بسياري از سموم در بدن سريع عمل مي کنند بنابراين زمان کوتاهي براي درمان خواهيد داشت .
- اگر فکر مي کنيد شخصي دارو يا مواد شيميايي موجود در منزل را مصرف کرده و آن شخص هوشيار نمي باشد يا در حال تشنج است يا تنفس ندارد فوراً درخواست آمبولانس کنيد . در غير اين صورت هم منتظر ظهور علائم مسموميت در فرد نگرديد و فوراً با مرکز اورژانس مسموميت تماس بگيريد .
- جعبه دارو را حين ارتباط تلفني همراه خود داشته باشيد تا بتوانيد مشخصات دارو يا محتويات آنرا براي کارشناس مرکز اورژانس بخوانيد .
- نوع ، زمان و مقدار مصرف داروي موجب مسموميت ، همينطور مشخصات و وضعيت فرد مسموم را به کارشناس مرکز اورژانس بگوييد بطور مثال اگر شخص دچار استفراغ ، خفگي يا خواب آلودگي است يا تغييراتي در رنگ و دماي پوست نشان مي دهد ، هوشيار يا بيهوش و يا در حال تشنج است .
- هرگز فرد مسموم را وادار به استفراغ نکنيد مگر اينکه بوسيله کارشناسان اورژانس توصيه شويد ، البته در صورت توصيه کارشناس براي وادار کردن شخص به استفراغ يا خوردن مايعات ، فرد مسموم نبايد در حال تشنج ، بيهوشي يا خواب آلودگي باشد .
- يک بطري شربت ايپکاک را در جايي امن در منزل نگاه داريد اين شربت در بطريهاي ۳۰ گرمي در داروخانه ها بدون نسخه قابل تهيه است . اين دارو در بعضي موارد جهت تحريک استفراغ در مسموميتها مورد استفاده قرار مي گيرد . مورد مصرف و مقدار آنرا کارشناس مرکز اورژانس تعين مي کند .
- شارکول فعال نيز در مواردي از مسموميتها براي جذب سموم به خود و دفع سريعتر آنها از بدن مصرف مي گردد که در صورت نياز ، مقدار و نحوه استفاده توسط کارشناس مرکز اورژانس تعيين مي شود .

[Bauokstoney]

تزريق و دانستنيهاي لازم




استعمال داروها از راههاي مختلفي انجام مي گيرد . انتخاب راه مصرف ، بستگي کامل به نوع و مقدار و همچنين زمان اثر دارو دارد . در مواردي که ميسر باشد هميشه راه خوراکي دارو ترجيح داده مي شود . يکي از راههاي مختلف ورود دارو به بدن راه تزريق است . دارو را مي توان به راههاي زير وارد سيستم گردش خون کرد .
الف - راه داخل جلدي :
در تزريق داخل پوستي ،‌ دارو بين لايه هاي پوست تزريق مي شود و اين روش بيشتر در موارد تست هاي پوستي مثل واکسن ب ث ژ و تست پني سيلين به کار برده مي شود .
ب - راه زيرپوستي
در اين روش دارو در فضاي چربي زيرپوست بازو و يا سطخ داخلي ران تزريق مي گردد .
ج - راه داخل عضلاني
دارو از اين طريق زودتر از راه زيرپوستي جذب مي شود . زيرا در عضلات عروق بيشتري وجود دارد . در صورتي که بخواهند اثر دارو فوراً ظاهر شود و ضمناً نتوان آن را از راه وريدي تزريق نمود از راه عضلاني تزريق مي شود .
* نکات لازم در هنگام تزريق زيرجلدي و داخل عضلاني
۱ - انتخاب سرسوزن از لحاظ طول و اندازه آن مناسب بيمار و دارو تزريقي باشد .
۲ - براي تزريق زيرجلدي پوست را در محل تزريق گرفته و سرسوزن را با زاويه ۴۵ درجه زيرجلد داخل کنيد .
۳ - براي تزريق عضلاني ، پوست محل تزريق را کشيده و تزريق کنيد .
اگر بيمار خيلي لاغر است قسمتي از عضله را گرفته بطوريکه يک توده کوچک عضلاني تشکيل شود .
۴ - تمام طول سوزن را در نسج داخل نکنيد و حدود ۲ ميلي متر را بيرون نگه داريد تا در صورت شکستن بتوان آن را از نسج بيرون کشيد .
۵ - پس از داخل کردن ، پيستون را قدري خارج کشيده تا اگر داخل رگ رفته باشد خون به داخل کشيده شود دراين صورت بايد داروي تزريقي را از نو در محل ديگري تزريق نمود .
۶ - محل تزريق را ماساژ دهيد تا جريان خود افزايش يابد و جذب دارو بهتر صورت گيرد . در مورد داروهايي که بايد با تأخير جذب شود و ( پني سيلين پروکائين ) ماساژ دادن قدغن است .
* نکاتي در مورد تزريق پني سيلين
اولاً دقت داشته باشيد که آمپول پني سيلين حتماً در حضور پزشک تست شود و بعد از خواندن تست توسط پزشک ، آمپول پني سيلين در حضور پزشک تزريق شود .
از بيمار سئوال کنيد در گذشته آمپول پني سيلين تزريق کرده و در صورت تزريق آيا حسايست نشان داده يا خير .
پس از تزريق پني سيلين بيمار را براي هر نوع واکنش احتمالي نظير شوک ، حساسيت پوستي ، کهير و غيره تحت نظر قرار دهيد .
عوارض حساسيت به پني سيلين توسط علائمي نظير لکه پوستي ، درماتيت يا التهاب پوست ، تب ، درد مفاصل و خارش مشخص مي شود . اين علائم ممکن است فوراً در فاصله زماني ۳۰ دقيقه يا با تأخير روزها و هفته ها بعد از مصرف ظاهر شود .
* علائم شديدترعبارتند از:
التهاب و تورم عروقي ،
سياه شدن محل تزريق همراه با درد شديد .
در بيماران مبتلا به تنگي نفس و کهير پني سيلين با احتياط و وسواس بيشتري بايد مصرف شود . در افرادي که به پني سيلين حساسيت دارند مصرف اين دارو ممنوع است .
در گلودردها براي پيشگيري از تب روماتيسمي پني سيلين روزانه ۴۰۰۰۰۰ واحد مصرف مي شود .
نبايد پس از حل نمودن پني سيلين را يک شبانه روز نگه داشت

[Bauokstoney]

چند نکته درباره نگهداری دارو در منزل


امروزه در بیشتر خانه ها قدری دارو نگهداری می شود . این داروها معمولاً در یخچال یا در جعبه های کمک های اولیه گذاشته می شوند و معمولاً شامل باقی مانده داروهائي است که به طور ناقص مصرف شده اند .
از قرار معلوم منظور از نگهداری داروها در منزل این است که یک روزی از آنها استفاده شود . استفاده ی مجدد از این داروها علاوه بر اینکه اغلب خودسرانه و بدون تجویز پزشک خواهد بود ، احتمالاً کاربرد نادرست داشته و خطر مصرف داروهای فاسد و تاریخ گذشته را هم به همراه دارد . علاوه بر این امکان مصرف این داروها توسط کودکان یا افرادی که اختلالات روحی دارند وجود دارد به نظر می رسد ضررهای نگهداری دارو در منزل در بسیاری از موارد بیشتر از فایده آن است . هر وقت یکی از افراد خانواده بیمار شود و نیاز به مصرف دارو پیدا کند شایسته است توسط پزشک معاینه شود و تجویز دارو توسط پزشک معالج انجام گیرد و همان موقع دارو از داروخانه تهیه شود . با این حال اگر بخواهیم دارو در منزل نگهداری کنیم بهتر است به موارد زیر توجه کنیم ،
تا جای ممکن دارو در منزل نگهداری نشود .
داروهای بدون برچسب و یا داروهای فله ای را هرگز در منزل یا محل کار نگه نداریم و آنها را دور بیندازیم .
حداقل هر سه ماه یکبار همه داروهای موجود در منزل را از نظر تاریخ مصرف بررسی کنیم و داروهای تاریخ گذشته را در سطل آشغال بیندازیم .
هرگز دارویی را در جعبه داروی دیگری نگذاریم .
به شرایط نگهداری دارو که روی جعبه دارو یا در بروشور آن ذکر شده توجه کنیم .
باقی مانده محلول سرم ، قطره و شربت هائي که به طور ناقص مصرف شده اند قابل نگهداری نیست و بایستی حتماً دور ریخته شوند .
داروها را حتماً در محلی مناسب و دور از گرما ، رطوبت و نور مستقیم آفتاب قرار دهید . این محل باید دور از دسترس کودکان کنجکاو باشد .
بهتر است لیستی ازداروهای موجود در منزل تهیه شود ودر محل نگهداری داروها نصب شود . هر چند وقت یکبار این لیست بازبینی شود . می توان تاریخ انقضای هر دارو را هم در این لیست نوشت .
دارویی را که نمی شناسید در منزل نگه ندارید . اینگونه داروها را می توان به هلال احمر یا مؤسسات خیریه اهدا کرد . داروها را به افراد فقیر و محتاج ندهید زیرا ممکن است آنها را خودسرانه مصرف کنند و خطراتی متوجه آنها شود .
یادمان باشد مصرف خودسرانه دارو و یا تجویز دارو برای دیگران مجاز نیست . برای استفاده از داروهای موجود در منزل ، هر بار با پزشک خود مشورت کنیم .
سرنگ و یا دستکش استریل نیز تاریخ انقضای مصرف دارند . پاره شدن کاغذ پوشش سرنگ و دستکش سبب غیراستریل و غیرقابل استفاده شدن آنها می شود .

[Bauokstoney]

حساسيت هاي دارويي




يک نوع خاص از عوارض جانبي داروها ايجاد واکنش هاي حساسيتي است . سيستم ايمني انسان در اين موارد دارو را به عنوان يک جسم خارجي شناسايي کرده و بر عليه آن پادتن هايي بنام ايمونوگلوبولين E ايجاد مي نمايد . وقتي همان دارو مجدداً مصرف شود پادتن هاي موجود در بدن با تحريک ترشح ماده اي بنام هيستامين سعي در غيرفعال کردن دارو مي نمايند ولي اين ماده در ساختمان هاي مختلف بدن مثل ريه ، کليه و گردش خون عوارضي را ايجاد مي نمايد .
علائم حساسيت هاي داروئي
علائم متنوع بوده و گرچه در بسياري از موارد خفيف هستند ولي گاهي حتي آنقدر شديد مي شوند که حيات خود را تهديد مي نمايند - عوارض شايع از اين قرارند : کهير ، بثورات جلدي ، خارش پوست ، پرخوني و تورم گلو ودهان .
علائم شديدتر عبارتند از : اختلالات تنفس - کبودشدن پوست - سرگيجه - غش کردن - اضطراب - گيجي - ضربان تند - تهوع و مشکلات گوارشي .
چه داروهايي بيشتر ، واکنش هاي حساسيت دارويي ايجاد مي کنند ؟
شايع ترين داروي حساسيت زا پني سيلين است . داروهاي شبيه پني سيلين نيز مي توانند حساسيت ايجاد کنند . برخي از داروهاي ضد تشنج ، آنتي بيوتيک ها و انسولين نيز در برخي موارد ايجاد حساسيت کرده اند .
نحوه تشخيص واکنش هاي آلرژيک حساسيت دارويي
پزشک با مشاهده علائم و سابقه مصرف دارو به اين تشخيص مظنون مي شود اگر اين شک وجود داشته باشد که مصرف داروي خاصي موجب حساسيت خواهد شد پيش از مصرف بايد تست پوستي انجام گيرد البته اين تست فقط مخصوص همان دارو است و در مورد حساسيت به ساير داروها اطلاعاتي به ما نمي دهد . چنانچه سابقه ايجاد حساسيت به دارويي وجود داشته باشد آن دارو بايد از دستورات دارويي پزشک حذف گردد .
درمان واکنشهاي حساسيت دارويي
مهم ترين اقدام درماني برطرف کردن علائم است . علائمي مثل کهير و خارش را با داروهاي آنتي هيستاميني برطرف مي کنند در موارد معدودي نيز تجويز داروهاي کورتوني لازم مي شود .
درمان عوارض ريوي مثل تنگي نفس و سرفه با داروهاي گشادکننده راه هاي هوايي ممکن است . ولي در مواردي که علائم شديد بوده و خطر مرگ وجود داشته باشد تزريق داروهاي خاصي مثل اپي نفرين ضروري است به هر صورت بهتر است تزريق و استفاده از داروهايي که امکان دارد حساسيت شديد ايجاد نمايند در مرکز درماني ، تحت نظر پزشک و پس از تست پوستي صورت پذيرد .
با افزايش آنتي بيوتيک هاي مؤثري که در دسترس مي باشند چنانچه فردي به پني سيلين حساسيت داشته باشد . آنتي بيوتيک ديگري جايگزين پني سيلين مي گردد .
افرادي که حساسيت شديدي به داروهاي خاصي دارند بهتر است فهرست اين داروها را بصورت کارتي همراه خود داشته باشند تا در موارد اورژانس از تجويز داروهاي خطرناک براي درمان آنها جلوگيري گردد .

[Bauokstoney]

دارو چيست ؟



در حرفه پزشکي دارو به موادي گفته مي شود که بيماري را متوقف يا معالجه کند ، علائم بيماري را التيام بخشد ، درد را تسکين دهد و فوايد ديگر در بر داشته باشد .
* منشأ داروها
زماني ، تنها داروهاي موجود موادي بودند که از گياهان يا در برخي موارد ، از حيوانات استخراج مي شدند . چيني ها بيش از ۵۰۰۰ سال پيش به گياه شناسي ، که مطالعه و مصرف گياهان با ارزش طبي مشخص است ، پرداختند .
در واقع اکثر داروهاي امروزي از طريق فرآيندهاي شيميايي ساخته مي شوند . اما ، بسياري از داروها اشکال مصنوعي موادي هستند که در طبيعت وجود دارند .با وجود اين ، چند داروي مهم را هنوز مي توان از منابع گياهي يا حيواني بدست آورد . به عنوان مثال بلادون که براي برخي از اختلالات معده و روده مصرف مي شود از مهر گياه بدست مي آيد . داروهاي مخدر مثل مورفين نهايتاً‌ از نوعي خشخاش استحصال مي شوند . بسياري از واکسنها ، هورمونهاي تيروئيد و حتي برخي انواع انسولين به منابع حيواني وابسته هستند .
برخي از هورمونها و مواد ديگر را در حال حاضر مي توان در آزمايشگاه از طريق مهندسي ژنتيک تهيه کرد . مهندسي ژنتيک ، تکنيکي است که به واسطه آن مي توان ژنهاي برخي از موجودات ذره بيني را تغيير داد تا محصولات فرايندهاي سلولي تغيير پيدا کند . به عنوان مثال ، هورمون انسولين را مي توان از طريق مهندسي ژنتيک بر روي باکتريها تهيه کرد .

* نامهاي خاص
تمام داروهاي مورد مصرف عمومي سه نام دارند اول ، نام ژنريک است که نام رسمي پزشکي با توجه به ماده فعال و مؤثر آن است و از سوي « کميته نامگذاري فارماکوپه ، بريتانيا » که اعضاي آن را پزشکان ، داروشناسان ، داروسازان و دارو فروشان تشکيل مي دهند برگزيده مي شود .
دوم ، نام تجاري است که از سوي سازنده دارو بر اساس سهولت تلفظ ، تشخيص و به خاطر سپاري دارو انتخاب مي شود . غالباً چند نام تجاري وجود دارد ( که هر کدام را يک کارخانه انتخاب کرده است ) ولي ماده ژنريک واحدي دارند و تفاوت بين آنها ممکن است مختصر باشد . اين تفاوتها به سرعت جذب ،‌ راحتي قابل هضم بودن مربوط مي شوند . يک دارو مي تواند با نام ژنريک ، نام تجاري يا هر دو موجود باشد .
سوم ، نام شيميايي است که جنبه فني دارد. در اينجا سه نام براي يک داروي معالج ايدز موجود است . نام ژنريک زيدوويدين نام تجاري رترووير و نام شيميايي" تري آزيدو تري د اکسي تايميدين" مي باشد.

* اصطلاحات کلي
داروها را ميتوان بر اساس تشابه شيميايي طبقه بندي کرد مثل بنزوديازپينها ، اما بيشتر اوقات ، داروها را بر اساس مصرف ( ضد فشار خون ) يا اثر بيولوژيکي ( ديوريتک يا ادرارآور ) طبقه بندي مي کنند .


داروها چگونه عمل مي کنند ؟
پيش از آنکه داروهاي سولفا در سال ۱۹۳۵ کشف شوند ، اطلاعات پزشکي داروها محدود بود . در آن زمان ، احتمالاً فقط دوازده دارو يا بيشتر داراي ارزش پزشکي مشخص بودند . بيشتر آنها عصاره هاي گياهان بودند ( مثل ديژيتاليس که از گل انگشتانه استخراج مي شود ) در حاليکه داروهايي چون آسپيرين رابطه شيميايي نزديکي با عصاره هاي گياهي دارند . ( در اين موارد ، اسيدساليسيليک را مي توان مثال زد که از درخت بيد استخراج مي گردد . )
پزشک امروز بسيار بهتر از پزشک ديروز از پيچيدگي کار دارو در بدن و محدوده اثرات آن بر بدن چه از نظر فوائد و چه از نظر عوارض نامطلوب آگاهي دارد . وي همچنين مي تواند تشخيص دهد که بعضي داروها بطور خطرناکي با داروهاي ديگر يا بعضي غذاها تداخل مي کنند .
* عمل داروها
اگر چه عمل بعضي از داروها بطورکامل شناخته نشده است اما دانش پزشکي بسياري از وظايف دارو را بهنگام ورود در بدن شناسايي کرده است . البته داروها وظايف گوناگوني انجام مي دهند ، گاهي اوقات علاج بيماري مي کنند و گاهي فقط نشانه هاي بيماري را التيام مي دهند و اثر آنها در بخشهاي مختلف بدن ظاهر مي شود . هرچند که داروهاي گوناگون به روشهاي مختلف عمل مي کنند اما عمل آنها بطور کلي به سه دسته تقسيم مي شود .
* جايگزين کردن مواد شيميايي از دست رفته
بدن براي آنکه بتواند خوب کار کند بايد برخي مواد شيميايي را به مقدار کافي داشته باشد ، مثل ويتامينها و مواد معدني که بدن از غذا بدست مي آورد . يک غذاي متعادل معمولاً‌ مواد لازم را به بدن مي دهد . اما در صورت بروز کمبودها بيماريهاي مختلفي پديد مي آيند . مثلاً فقدان ويتامين C موجب اسکوروي ، فقدان ويتامين D موجب راشيتيسم و فقدان آهن موجب کم خوني مي شوند .
از اين جمله بيماريها ، بيماريهاي ناشي از فقدان هورمونها هستند . هورمونها موادي هستند شيميايي که توسط غدد توليد مي شوند و به صورت « پيام آوران » داخلي بدن عمل مي کنند . ديابت شيرين ، بيماري آديسون و کم کاري تيروئيد همگي از کمبود هورمونهاي گوناگون بوجود مي آيند .
بيماريهائي که در اثر کمبود مواد ايجاد مي شوند با داروهايي معالجه مي شوند که مي توانند فقدان مواد مورد نياز را جبران کنند و در صورت کمبود هورمون ، جايگزينهاي حيواني يا مصنوعي مي توانند اين عوارض را برطرف کنند .
* مداخله در کار سلول
بسياري از داروها مي توانند با تحريک يا کاهش مقدار طبيعي فعاليت سلولها طرز کار سلولها را تغيير دهند . به عنوان مثال ، التهاب به علت اثر برخي از هورمونهاي طبيعي يا مواد شيميايي بر روي عروق خوني و سلولهاي خوني ديگر است . داروهاي ضد التهاب جلوي اين عمل هورمون را مي گيرند و يا توليد آنها را کند مي کنند . داروهايي که به روش مشابه عمل مي کنند براي درمان برخي بيماريها مثل اختلالات هورموني ، مشکلات انعقاد خون و بيماريهاي قلب و کليه استفاده مي شوند .
يک پيام مثل انقباض عضله از مغز ارسال شده و از طريق پايانه گيرنده آن وارد سلول عصبي مي شود . اين پيام که به صورت تکانه الکتريکي است ، عصب را طي مي کند . در پايانه يک ماده شيميايي موسوم به « ناقل عصبي » رها مي شود و پيام را از شکافي که آنرا از يک سلول عصبي مجاور جدا مي کند هدايت مي کند . اين جريان تکرار مي شود تا زمانيکه پيام به عضله مناسب برسد .
بسياري از داروها مي توانند اين جريان را تغيير دهند واين کار را اغلب با تأثير بر محلهاي گيرنده در سلولها انجام مي دهند . برخي از داروها ( آگونيست يا سازگارها ) فعاليت سلولي را تشديد و برخي ديگر ( آنتاگونيستها يا ناسازگارها ) فعاليت آنرا کم مي کنند .
فعاليت عليه ارگانيسمهاي مهاجم يا سلولهاي غيرطبيعي عامل بيماريهاي عفوني که عبارتند از ويروسها ،‌ باکتريها ، پروتوزواها و قارچهاي مهاجم به بدن نيز يک مورد ديگر از اعمال اين داروها است . در حال حاضر ما داروهاي بسيار گوناگوني براي نابودي اين موجودات در اختيار داريم ، داروهايي که مي توانند جلوي تکثير آنها را بگيرند و يا مستقيماً آنها را از بين ببرند . داروهايي نيز هستند که با کشتن سلولهاي غيرطبيعي ، مثل سلولهاي سرطاني ، بيماري را معالجه مي کنند .
* محل هاي گيرنده
تصور مي رود بسياري از داروها اثرات خود را بر محلهاي خاصي موسوم به گيرنده هاي واقع در سطح سلولهاي بدن اعمال مي کنند . مواد شيميايي طبيعي بدن مثل ناقلهاي عصبي به اين محلها مي چسبند و پاسخي در سلول ايجاد مي کنند . ممکن است سلولها گيرنده هاي فراواني داشته باشند که هر کدام از آنها به مواد شيميايي مختلفي در بدن ميل ترکيبي دارند . داروها نير مي توانند با اتصال به گيرنده ها يا باعث افزايش اثر مواد شيميايي طبيعي بدن و پاسخ سلولي ( داروهاي آگونيست ) شوند و يا باعث متوقف کردن پاسخ سلولي ( داروهاي آنتاگونيست ) شوند .

اثرات داروها
قبل از اينکه پزشک براي درمان يک شخص بيمار اقدام به انتخاب دارو کند بايد دقيقاً فوايد و مضرات آن دارو را سبک سنگين کند . مسلماً پزشک نتيجه مثبتي از دارو انتظار دارد و مي خواهد بيماري را معالجه کند يا دست کم نشانه هاي بيماري را برطرف نمايد . اما در عين حال بايد به خطرات آن نيز توجه کند زيرا همه داروها مي توانند مضر باشند و ضرر بعضي از داروها بسيار بيشتر از بعضي داروهاي ديگر است .
* زمان واکنش
بعضي از داروها مي توانند خيلي سريع نشانه هاي بيماري را برطرف کنند .گليسريل تري نيترات مي تواند درد آنژين را سريعاً التبام بخشد . داروهايي هستند که مي توانند حملات آسم را سريعاً رفع نمايند و برعکس ، داروهايي هم هستند که بسيار دير نتيجه آنها اشکار مي شود ، به عنوان مثال در درمان با يک داروي ضد افسردگي هفته ها طول مي کشد تا شخص اثر مفيد آنرا احساس کند . اين امر منجر به اضطراب مي شود مگر آنکه پزشک از احتمال تأخير در بروز فوايد و اثرات سودمند دارو با بيمار صحبت کرده باشد .
* عوارض جانبي
عوارض جانبي شناخته شده دارو ممکن است در بيمار ظاهر شود . اين عوارض از واکنشهايي هستند که براي داروها پيش بيني مي شوند . دارو چه از راه دهان مصرف شود يا از راه تزريق و استنشاق ،‌ در سرتا سر بدن توزيع مي گردد و اثرات آن محدود به يک بافت يا اندام خاص نيست .
به عنوان مثال داروهاي آنتي کولينرژيک که براي برطرف کردن اسپاسم ديواره روده تجويز مي گردند مي توانند بر چشم نيز تأثيرگذارده و موجب تاري ديد شوند ،‌ بر دهان اثر گذارده و موجب خشکي آن شوند و بر مثانه اثر گذارده و موجب احتباس ادرار بشوند . اين گونه عوارض جانبي ممکن است بعد از عادت کردن بدن به دارو بتدريج ناپديد شوند ، اما اگر عوارض جانبي باقي بمانند بايد مقدار مصرف دارو را کاهش داد ، يا اينکه فاصله زماني بين مصرف مقدار دارو را افزايش داد.
عوارض جانبي برخي داروها مثل بعضي از داروهاي ضد سرطان مي توانند بسيار جدي باشند . اينگونه داروها فقط از اين جهت مصرف مي شوند که تنها داروهاي موجود براي معالجه يک بيماري خاص هستند بطوريکه اگر دارو مصرف نشود ممکن است آن بيماري کشنده باشد . اما همه داروها ، حتي ملايمترين آنها را بايد مواد شيميايي دانست که واکنشهاي جدي و سمي ايجاد مي کنند بويژه اگر نادرست مصرف شوند .
* مقدار مصرف و پاسخ دارو
همه در برابر يک دارو به يکسان پاسخ نمي دهند ودر بسياري موارد مقدار مصرف دارو بايد متناسب با سن ،‌ وزن و سلامت کلي بيمار تنظيم گردد . مقدار مصرف هر دارو بايد آنقدر باشد که بتواند يک پاسخ مفيد بوجود آورد اما نه آنقدر زياد که منجر به بروز عوارض جانبي شديد گردد اگر مقدار مصرف دارو بيش از حد کم باشد ممکن است هيچگونه اثري ،‌چه مفيد چه نامطلوب ، بجا نگذارد . اگر مقدار دارو زياد باشد فايده خاصي ندارد و فقط عوارض جانبي بهمراه مي آورد . بنابراين هدف از درمان يا دارو آن است که غلظت دارو در خون يا بافت به حدي برسد که حداقل ميزان مؤثر و حداکثر غلظت مطمئن بوجود آيد به اين حالت طيف درماني مي گويند . طيف درماني براي برخي داروها مثل ديژيتال محدود است . لذا مرز سميت و اثر اندک مي باشد . داروهاي ديگري مثل پني سيلين طيف درماني بسيار گسترده تري دارد .
* واکنشهاي نامطلوب
واکنشهاي نامطلوب ، واکنشهايي هستند غيرمنتظره و پيش بيني نشده که به اثرات معمولي يک داروي عادي ارتباط ندارند . واکنشهاي پيش بيني نشده در اثر مصرف يک دارو مي تواند حالات آلرژي يا اختلال وراتثي ( مثل فقدان يک آنزيم که معمولاً دارو را غيرفعال مي کند ) باشد . واکنشهاي نامطلوب شايع از اين نوع عبارتند از جوش ، ورم صورت و يرقان که ممکن است بر اثر تداخل با داروهاي ديگر بوجود بيايند . واکنشهاي غيرقابل پيش بيني دارو معمولاً ايجاب مي کند که از ادامه مصرف آن دارو با نظر پزشک خودداري شود .
* اثرات مطلوب و نامطلوب
پزشک در ارزيابي نسبت ضرر به منفعت يک دارو بهنگام تجويز بايد فوايد و مضرات يک دارو را براي بيمار بسنجد . مثلاً‌عوارض جانبي چون تهوع ، سردرد و اسهال مي توانند از مصرف آنتي بيوتيک ناشي شوند . اما مطمئناً اگر عفونت خطرناک باشد . اين عوارض خطراتي قابل قبول هستند . اين عوارض براي قرصهاي ضد بارداري که چندين سال بايد توسط يک فرد سالم مصرف شود قابل قبول نيستند .
از آنجا که بعضي افراد نسبت به سايرين بيشتر در معرض واکنشهاي نامطلوب قرار دارند ( بويژه آنهايي که داراي سابقه آلرژي به دارو هستند ) پزشک بايد دقيقاً وضعيت بيمار و تناسب دارو را براي او مورد بررسي قرار دهد .
* پاسخ به شبه دارو يا دارونما
واژه « پلاسيبو » يا شبه دارو يا دارو نما به هر نوع ماده اي گفته ميشود که از نظر شيميايي خنثي است و به جاي داروي واقعي به بيمار داده مي شود . هرگونه فايده اي که از مصرف اين نوع دارو حاصل شود فقط به اين دليل است که بيمار معتقد است که اين دارو نتايج خوب بهمراه دارد و خود وي نمي داند که آنچه مصرف کرده است اصلاً‌ دارو به معناي پزشکي نبوده است .
دارونما را طوري مي سازند که ظاهري شبيه يک داروي اصلي داشته باشد و به بيمار مي گويند که داروي اصلي را خورده است .

تداخل داروها
اگر دو داروي متفاوت را با هم بخوريد و يا دارو را با غذا ، مصرف نماييد ممکن است اثرات متفاوتي در مقايسه با هنگامي که يک دارو را به تنهايي مي خوريد در شما بوجود آورد . اين امر در بسياري از موارد مي تواند مفيد باشد و پزشکان براي بالا بردن تأثير درمان ممکن است ازاين ترکيبات استفاده کنند . غالب اوقات بيش از يک دارو براي درمان سرطان يا فشار خون تجويز مي شود .
اما تداخل هاي ناخواسته و زيانبار نيز وجود دارند . اين تداخل ها نه تنها بين داروهاي تجويزي ، بلکه بين داروهاي بدون نسخه نيز ممکن است بروز کنند . بنابراين بهتر است هشدارهاي روي برچسب دارو را بخوانيد و اگر دارويي را مصرف مي کنيد پزشک را در جريان بگذاريد . يک دارو با داروي ديگر يا غذا ، به دلايل متعددي تداخل مي کند .
* تغيير جذب
الکل و بعضي از داروها ( بويژه مخدرها ) فرايند هضم را در مرحله ورود محتويات معده به روده کند مي سازند . اين عمل باعث به تأخير افتادن جذب و اثر داروي ديگر که در همان زمان مصرف شده است ، مي شود . داروهاي ديگر به عنوان مثال ، متوکلوپراميد ( داروي ضد استفراغ ) مي توانند سرعت تخليه معده را افزايش داده و در عين حال جذب و اثر داروي ديگر را سرعت بخشند .
برخي از داروها با دارو يا غذاي ديگر در معده ترکيب مي شوند و ترکيبي بوجود مي آيد که به سادگي قابل جذب نيست . اين عمل مثلاً در صورتي رخ مي دهد که تتراسايکلين با قرصهاي آهن يا آنتي اسيدها مصرف شوند . شير نيز به همين روش جذب برخي از داروها را کاهش مي دهد .
* کاهش جذب در روده
جذب داروي A از ديواره روده در صورتي کاهش مي يابد
که با داروي B ترکيب شود .


جذب يک دارو درصورتي کاهش مي يابد
که با مولکول غذا ، ترکيب شود .

* اثرات آنزيم
بعضي از داروها توليد آنزيمها را در کبد که کار تجزيه و شکستن داروها را بعهده دارند افزايش و بعضي ديگر نيز توليد آنزيمها را متوقف مي کنند يا کاهش مي دهند . لذا بر سرعت فعال کردن و غيرفعال کردن داروهاي ديگر اثر مي گذارند .
* دفع کليوي
دارو مي تواند توانايي کليه را در دفع داروي ديگر کاهش دهد و لذا مقدار دارو در خون بالا مي رود و اثر آن افزايش مي يابد .
* اثرات گيرنده
داروهايي که بر يک گيرنده اثر مي گذارند گاهي اوقات اثر تحريکي يکديگر را بر بدن دو برابر مي کنند يا ممکن است در اشغال محلهاي آن گيرنده با يکديگر رقابت کنند . به عنوان مثال ، نالوکسون گيرنده هاي مورد استفاده توسط مخدرها را بطور رقابتي مسدود مي کند و لذا کمک مي کند تا اثرات مسموميت مخدرها رفع شود .

چند مثال از تداخل هاي مهم
تداخلهاي نامطلوب بين داروها مي تواند از بين رفتن اثر مفيد يک دارو تا واکنش جدي بين دو داروي خطرناک باشد . برخي از واکنشهاي نامطلوب و خطرناک بين داروهاي زير رخ مي دهد :
داروهايي که سيستم عصبي مرکزي را خاموش مي کنند ( داروهاي خواب آور ، مخدرها ، آنتي هيستامين و الکل ) اثرات دو يا چند تا از اين داروها به صورت همراه مي توانند اعتياد آور باشند و يبوست خطرناک پديد آورند .
داروهايي که قند خون را پايين مي آورند مثل سولفوناميدها و الکل ، اثر داروهاي کاهنده قند خون را افزايش داده و لذا قند خون را بيشتر پايين مي آورند .
ضد انعقادهاي خوراکي و داروهاي ديگر بويژه آسپيرين و آنتي بيوتيک ، با هم تداخل ايجاد مي کنند ، چون که اين داروها مي توانند تمايل به خونريزي را افزايش دهند پس لازم است اثرات آنها در هر مورد بررسي شوند .
بسياري از داروها و غذاها مي توانند باعث افزايش شديد فشارخون ، هنگام مصرف با اين داروها شوند . از آن جمله مي توان به آمفتامين ها و ضد احتقانها ، غذاهايي مثل پنير و شکلات اشاره کرد.
*‌ تداخل بين داروها در اتصال به پروتئين


*‌ کاهش اتصال به پروتئين
برخي داروها در سرتاسر بدن از طريق جريان خون ، با چسبيدن يا اتصال بخشي از دارو به پروتئينهاي پلاسماي خون ، به گردش درمي آيند . اين بدان معناست که آن مقدار از داروي متصل به پروتئينهاي پلاسما غيرفعال است . حال اگر داروي ديگري مصرف شود مقداري از داروي دوم نيز خود را به پروتئينهاي پلاسما مي چسباند و داروي اول را کنار مي زند . سپس مقدار بيشتري از داروي اول در بدن فعال مي شود .

[Bauokstoney]

دارو درماني در گروههاي مختلف افراد


هر کسي ممکن است به نوعي به درمان دارويي جواب بدهد . مثلاً بعضي ها با خوردن يک دارو مشکلي برايشان پيش نمي آيد حال آنکه شخص ديگري که همان دارو را مصرف مي کند .
است دچار عوارض نامطلوب بشود . با وجود اين ، پزشکان مي دانند که بعضي ها بهنگام مصرف دارو در معرض خطر بيشتري هستند . علت آن است که بدن اينگونه افراد بطور متفاوتي با دارو کار مي کند و دارو در آنها اثر مشخص يا خاصي بجا مي گذارد . کساني که در معرض خطر قرار دارند عبارتند از اطفال ، کودکان ، زنان باردار و شيرده ، سالخوردگان و کسانيکه بيماري طولاني مدت دارند بويژه آنهايي که مبتلا به ناراحتي کبد يا کليه هستند .
بعضي ها که به توجه مخصوص نياز دارند آنهايي هستند که با مصرف داروي ديگر به خاطر سابقه حساسيت بدن دچار ناراحتي مي شوند . زماني که پزشکان براي اين گروههاي خطر دارو تجويز مي کنند درانتخاب داروي مناسب دقت بيشتري بخرج مي دهند ، مقدار دارو را تنظيم مي کنند و دقيقاً‌بر اثرات درمان نظارت مي نمايند . اگر فکر مي کنيد شا جزو گروه خطر هستيد حتماً پزشک را در جريان شرايط خاصي که داريد بگذاريد و يا اگر داروهاي بدون نسخه مي خريد و تصور مي کنيد ممکن است نسبت به آن دچار عوارض جانبي شويد با پزشک يا داروساز مشورت کنيد .

« اطفال و کودکان »
اطفال و کودکان نسبت به بزرگسالان به داروي کمتري احتياج دارند زيرا وزن بدن آنها نسبتاً‌ پايين است است . به علاوه ، به علت ترکيبات متفاوت بدن و نيز توزيع چربي در بدن و نيز تفاوت در حالتهاي رشد و کار اندامهايي مثل کبد و کليه ها در سنين مختلف به بچه ها نمي توان داروي مربوط به بزرگسالان را داد . لذا لازم است مقدار دارو به روش پيچيده تري محاسبه گردد و در اين محاسبه به سن و وزن کودک توجه شود .

« زنان باردار »
براي آنکه جنين رشد خوب و سالمي داشته باشد در دوران حاملگي مراقبتهاي کافي بعمل آيد . داروهايي که مادر مصرف مي کند مي تواند از جفت عبور کرده و وارد جريان خون جنين بشود . برخي داروها بويژه در مراحل خاصي از بارداري خطر اختلال رشد و عقب ماندگي يا مشکلات بعد از وضع حمل را بوجود مي آورند و مي توانند سلامتي مادر را در دوران حاملگي به خطر اندازند . بسياري از داروها در دوران حاملگي اثر سوء دارند و برخي بي ضررند اما در بسياري از موارد هنوز از بابت ايمن يا مضر بودن بعضي از داروها اطمينان حاصل نشده است . بنابراين هنگام حاملگي يا زماني که قصد حامله شدن داريد قبل از مصرف هر گونه داروي تجويزي يا غيرتجويزي ( بدون نسخه ) بهتر است با دکتر مشورت کنيد . از مصرف داروهايي مثل ماري جوانا ، نيکوتين يا الکل بايد خودداري شود . پزشک فوايد دارودرماني و خطراتي را که ممکن است در بر داشته باشد به شما يادآوري مي کند اين مسآله بويژه هنگامي اهميت زياد دارد که شما بخاطر بيماريهاي مزمن مثل صرع ، فشارخون بالا و ديابت مجبور هستيد بطور منظم دارو مصرف کنيد .


* داروها چگونه از جفت عبور مي کنند ؟
جفت همانند يک صافي بين جريان خون مادر وجريان خون جنين عمل مي کند . جفت اجازه ميدهد مولکولهاي کوچک مواد غذايي وارد خون جنين شوند اما ذرات بزرگتر مثل سلولهاي خون را از خود عبور نمي دهد . مولکولهاي دارو نسبتاً‌ کوچک هستند و مي توانند به آساني از سد جفت عبور کنند.


* داروها و مراحل بارداري
حاملگي به سه مرحله موسوم به سه ماهه اول ، دوم و سوم تقسيم ميشود و بسته به سه ماهه اي که قرص در آن دوره مصرف مي شود داروها اثرات متفاوتي بر مادر ، ‌جنين يا هر دو اعمال مي کنند .


* شيردادن ( با پستان مادر )

داروها چگونه وارد شير مادر مي شوند ؟
غدد توليد کننده شير در پستان مادر بوسيله شبکه اي از رگهاي خوني احاطه شده اند . مولکولهاي کوچک موادي مثل داروها از خون گذشته وارد شير مي شوند . داروهايي که براحتي در چربي حل مي شوند مي توانند با غلظت بيشتري در مقايسه با داروهاي ديگر وارد شير بشوند . همانطور که داروها مي توانند از راه جفت بچه منتقل شوند مي توانند از شيرمادر نيز به خون بچه راه پيدا کنند . اين بدان معني است که نوزاد شيرخوار مي تواند مقادير اندکي از داروهايي که مادر مي خورد را دريافت کند . در بسياري از موارد از اين نظر مشکلي پيش نمي آيد زيرا مقدار دارويي که وارد شير مي شود آنقدر کم است که اثر جدي بر کودک نمي گذارد ، اما برخي داروها مي توانند اثرات نامطلوبي بر نوزاد اعمال کند . آنتي بيوتيک ها مي توانند نوزاد را حساس کنند و نهايتاً منجر به ايجاد حساسيت به آن دارو شود . مسکنها مي توانند نوزاد را خواب آلود کند و مشکلات تغذيه اي بوجود آورند . به علاوه ، برخي داروها قادرند مقدار شيرمادر را کاهش دهند . پزشکان معمولاً به زنان شيرده فقط داروهاي ضروري تجويز مي کنند . اگر مادري در حين شيردهي مجبور به مصرف منظم دارو باشد بايد نوزاد وي از نظر عوارض نامطلوب تحت نظارت دقيق پزشکي قرار گيرد .

« سالخوردگان »‌
بعضي داروها مي توانند براي افراد مسن خطرناک باشند . اين امر تا حدودي به علت تغييرات فيزيکي ناشي از کهولت و تا حدودي به خاطر آن است که بعضي از سالخوردگان مجبورند همزمان چند داروي مختلف مصرف کنند . ديگر اينکه آنها بدرستي قادر نيستند از خود مراقبت کنند و يا اطلاعات لازم را در مورد داروها ندارند .

تغييرات فيزيکي ( جسمي )
در افراد سالخورده خطر تجمع دارو در بدن بيشتر است زيرا کبد آنها مثل سابق قادر نيست داروها را تجزيه کند و کليه ها نمي توانند آنها را بطور مؤثر دفع نمايند . به همين دليل ، در برخي موارد ، مقدار دارو در حد طبيعي براي يک بزرگسال عوارض جانبي ايجاد مي کند و نصف مقدار آن مي تواند براي بوجود آوردن اثرات درماني بدون عوارض جانبي کافي باشد . همچنين افراد مسن ، بيشتر از جوانان دارو مصرف مي کنند . بسياري از آنها در يک زمان دو يا چند دارو مصرف مي کنند . جدا از افزايش تعداد داروها در سيستمهاي آنها ، مصرف بيش از يک دارو در يک زمان مي تواند تداخلهاي دارويي ناگوار بوجود آورد .
همانطور که انسان بيشتر پا به سن ميگذارد برخي از اندامهاي وي ، مثل مغز و سيستم عصبي ، به دارو حساسيت بيشتر پيدا مي کنند لذا احتمال بروز عوارض جانبي دارو در اين دو اندام بالا مي رود . مشکل مشابهي نيز مي تواند به علت تغييرات نسبت چربي بدن نيز پديد آيد .


« داروها و بيماري کبد و کليه »

* داروها و بيماري مزمن کليه
کسانيکه ضعف کليوي دارند بيشتر دچار عوارض جانبي ناشي از دارو مي شوند . اين امر به دو دليل است : اول اينکه چون مقدار کمتري دارو از بدن دفع مي شود مقدار بيشتري دارو در بدن تجمع مي يابد . دوم اينکه ، بيماري کليه مي تواند باعث هدر رفتن پروتئين از طريق ادرار بشود و در نتيجه مقدار پروتئين خون را پايين مي آورد . بعضي داروها به پرتئينهاي خون مي چسبند و اگر پروتئين کمتري در خون وجود داشته باشد بيشتر در بدن آزاد و فعال مي شود .

* داروها و بيماري کبد
بيماريهاي حاد کبد مثل سيروز کبدي و هپاتيت بر نحوه تجزيه داروها اثر مي گذارند . اين امر باعث تجمع و سميت برخي داروها در بدن مي شود افراد مبتلا به اين بيماريها وموارد مشابه آنها بايد قبل از مصرف هر گونه دارو ، حتي داروهاي بدون نسخه از پزشک اجازه بخواهند . از مصرف بسياري از داروها بايد بطور کامل اجتناب کرد زيرا در کسانيکه نارسايي يا ضعف کبدي دارند مي تواند ايجاد کما يا بيهوشي بکند .

« وابستگي دارويي »
اصطلاح وابستگي دارويي بسيار گسترده تر از چيزي است که تصور مي شود . خيلي ها با شنيدن اين اصطلاح به ياد مصرف موادمخدر مثل هرويين يا الکل مي افتند . اما ميليونها نفر از مردم به نوعي ، وابستگي دارويي به موادي چون کافئين موجود در قهوه و چاي ، نيکوتين تنباکو و برخي داروهاي مجاز و تجويزي مثل مسکنها ،‌ داروي خواب آور و آرامبخشها ( داروي ضد اضطراب ) دارند .


* وابستگي رواني و جسمي
منظور از وابستگي دارويي آن است که شخص نمي تواند مصرف يک ماده يا دارو را تحت کنترل خود بگيرد . اين ناتواني دو جنبه دارد . يکي وابستگي رواني است و آن حالتي از احساس است که شخص ميل مفرطي به يک دارو ، بخاطر اثرات مطلوب آن دارد و فقدان آن وي را آزرده مي کند . وابستگي فيزيکي يا جسمي که اغلب با وابستگي رواني همراه است به صورت سازگاري بدن به يک دارو يا الکل مي باشد که دوري از آنها اختلالات فيزيکي شديد بوجود مي آورد . يکي از مشخصه هاي ديگر وابستگي فيزيکي ، بوجود آمدن تحمل نسبت به اثرات دارو است . امروزه اصطلاح وابستگي دارو را بر کلمه اعتياد ترجيح مي دهند زيرا اعتياد به معناي مصرف اجباري يک ماده است که منجر به زيانهاي جسمي ، رواني يا اجتماعي مي شود در حاليکه منظور از وابستگي ، ادامه مصرف دارو صرفنظر از مفيد يا زيانبار بودن آن است .


* داروهايي که وابستگي مي آورند
خيلي ها که نياز به مصرف مکرر دارو دارند نگرانند که مبادا به داروهايشان وابسته شوند . در واقع تعداد اندکي از داروها ايجاد وابستگي فيزيکي مي کنند و بيشتر آنها موادي هستند که روحيه يا رفتار را دگرگون مي کنند مثل هروئين و ضد دردهاي مخدر ( مورفين ، پتيدين و داروهاي مشابه ) داروهاي خواب آور و ضد اضطراب ( بنزوديازپينها و باربيتوراتها ) داروهاي ضد افسردگي و محرکهاي سيستم عصبي ( آمفتامينها ، کوکائين و نيکوتين )‌
مصرف نيکوتين به شکل تنباکو و مصرف کنترل شده يا نشده ضد دردهاي مخدر بطور ثابت و مکرر ادامه يابد منجر به وابستگي فيزيکي مي شود .


* درمان و استفاده شخصي از داروها
يک داروي تجويز شده به خودي خود پاسخ مفيدي بوجود نمي اورد . براي آنکه يک دارو بيشترين فايده را داشته باشد بايد مطابق دستور پزشک يا سازنده مصرف گردد . تخمين زده مي شود که دو نفر از هر پنج نفر که دارو برايشان تجويز مي شود آنرا بدرستي مصرف نمي کنند ( البته اگر مصرف کنند ) . دلايل اين امر عبارتند از عدم درک دستورات ،‌ ترس از عوارض جانبي و عدم انگيزه از ادامه درمان ناشي از ناپديد شدن نشانه هاي بيماري . شما موظف هستيد داروي تجويز شده را به موقع و مطابق دستور مصرف نماييد . براي اين کار ، بايد بدانيد از کجا درباره دارو اطلاعات کسب کنيد و اطمينان حاصل کنيد که دستورات را خوب فهميده ايد .


* داروهاي آزاد يا بدون نسخه
منظور از داروهاي آزاد آنهايي هستند که به نسخه نياز ندارند . اينگونه داروها اگر مطابق دستور مصرف شوند عوارض جانبي چنداني در بر ندارند و مي توان آنها را شخصاً تهيه و مصرف نمود .
البته مثل ساير داروها اگر سوء مصرف شوند زيانبار خواهند بود .
اينکه اين داروها را براحتي مي توان خريداري کرد دليل آن نيست که بي ضرر هستند ، بنابراين بهنگام مصرف داروهاي آزاد بايد همان احتياط هايي را که براي داروهاي نسخه دار بعمل مي آورديد رعايت کنيد .


* مصرف داروهاي بدون نسخه
بايد قبل از مصرف دقيقاً دستورات روي هر دارو را بخوانيد و آنها دقيقاً اجرا کنيد . بويژه به نکات مربوط به مقدار مصرف دارو و زمان مراجعه به پزشک نيز توجه نماييد . دارو ساز معمولاً منبع اطلاعاتي خوبي براي داروهاي آزاد است . وي مي تواند بگويد چه چيزي براي ناراحتي شما مناسب است و همچنين مي تواند به شما بگويد که داروهاي بدون نسخه چه موقع بي اثر هستند . قبل از خريد هر گونه داروي آزاد براي بچه ها بايد با پزشک مشورت کنيد .


* داروهاي نسخه دار
اينطور نيست که داروهاي نسخه دار قويتر از داروهاي بددون نسخه باشند . در واقع غالب پزشکان سعي مي کنند داروهايي را تجويز کنند که بدون نسخه نيز غيرقابل تهيه هستند . داروهايي که فقط با عرضه نسخه به داروخانه ها قابل تهيه مي باشند آنهايي هستند که امکان ذکر برچسب خاصيت دارو بطور مطمئن و بدون تجويز پزشک روي برچسب وجود ندارد . وقتي پزشک نسخه مي نويسد معمولاً ‌درمان را با مقدار پايين دارو شروع مي کند . اين مقدار را ممکن است بر اساس وجود يا عدم وجود عوارض جانبي کاهش يا افزايش دهد و يا داروي مؤثرتري به جاي آن تجويز نمايد

[Bauokstoney]

در مورد قرص هاي ويتامين چقدر مي دانيد ؟

آيا مصرف روزانه يک يا دو يا ده قرص ويتامين ، مواد معدني و يا ساير مکمل ها صحيح است ؟
تصميم گيري در مورد اينکه آيا از مکمل هاي ويتاميني استفاده شود و در اين صورت هم از چه مکملي استفاده شود روز به روز سخت تر مي شود . به نظر مي رسد در هر روز يک مطالعه جديدي در مورد اين مواد انجام شده که باعث ابهام بيشتر در مورد نقش اين مکمل ها در سلامتي ما مي شود .
* روزي يک عدد
اگر چه افراد مبتلا به بيماريهاي خاص ممکن است به مکمل هاي بيشتري احتياج داشته باشند ، اما متخصصين عقيده دارند که تقريباً تمام افراد از مصرف روزي يک عدد مولتي ويتامين داراي مواد معدني سود خواهند برد .
حتي در صورت استفاده از بهترين رژيم غذايي نمي توان تمامي بيش از ۴۰ ماده غذايي مورد نياز روزانه بدن را بطور کامل تأمين کرد . تخمين زده مي شود که فقط ۳ درصد افراد به اندازه کافي توصيه هاي تغذيه اي را بطور کامل رعايت مي کنند و روشن است که وضعيت کلي بيشتر ررژيم هاي غذايي را مي توان با مصرف روزانه يک عدد قرص مولتي ويتامين مينرال بهبود بخشيد .
و بدين منظور لزومي در استفاده از مارک هاي مشهور وجود ندارد و يک مارک ژنريک بهمان خوبي مارک هاي مشهور مي باشد . براي انتخاب مارک مناسب اجزاء تشکيل دهنده روي بسته را با ساير مارک ها مقايسه کرده و به دنبال قرص هائي باشيد که تا ۱۰۰ درصد نياز روزانه بيشتر ويتامين ها و مواد معدني را تأمين کنند .
* خيلي زياد از يک چيز خوب
يکي از مسائل مبتلابه در مورد ويتامين ها و مواد معدني مصرف بيش از حد آنها مي باشد . متخصصين تغذيه سالهاست که در مورد خطرات مصرف بيش از حد ويتامين ها ومواد معدني هشدار داده اند ، بخصوص در مورد ويتامين هاي محلول در چربي ( ويتامين K,E,D,A ) که به راحتي از بدن دفع نمي شوند .
افرادي که روز خود را با يک نوشيدني ويتاميني شروع مي کنند ، در طول روز شکلاتهاي انرژي زا و غذاهاي غني شده مصرف مي کنند و معجوني از مکمل هاي مختلف را مي خورند در معرض ابتلا به مسموميت هاي شديد با ويتامين و مواد معدني هستند .
از طرف ديگر مصرف روزانه يک عدد مولتي ويتامين شما را د رمعرض خطر مسموميت قرار نخواهد داد . احتمال کمبودهاي تغذيه اي بسيار بيشتر از خطر مصرف بيش از حد ويتامين ومواد معدني است .
* اول غذا
متخصصين اعتقاد دارند که اين نکته را بايد در ذهن داشت که مکمل ها براي بهبودي ونه جايگزيني يک رژيم صحيح است . دليل اين مسئله نيز وجود موادي بيشتر از مواد معدني و ويتامين در غذاست .
بهتر است که مواد مغذي را از غذاها بدست بياوريم تا مکمل ها ، چون ترکيبات مهمي مثل فيبرها و مواد شيميائي گياهي که در غذا هست در يک قرص وجود ندارد . مرتباً اثرات مفيد مواد مختلف موجود در غذا بر روي سلامتي انسان کشف مي شود . براي مثال محققين اخيراً دريافته اند که آنتي اکسيدانهاي موجود در بعضي از ميوه ها و سبزيهاي روشن در مقابل آرتريت از انسان محافظت مي کنند .


خودآزمائي ها درباره مکمل ها
۱- در کداميک از موارد زير بايد از مولتي ويتامين و مينرال استفاده کرد ؟
الف - حاملگي
ب - شيردهي
ج - سيگار کشيدن
د - رژيم گرفتن
هـ - ابتلا به يک بيماري مزمن
استفاده از يک رژيم گياهي
پاسخ : تمام موارد فوق نيازمند مصرف مولتي ويتامين مي باشند .
براي زنان حامله و شيرده ، مصرف ويتامين در دوران حاملگي باعث وجود مواد تغذيه اي کافي براي اطمينان از رشد و تکامل جنين و يا طفل شيرخوار مي شود . اسيدفوليک هم قبل از حاملگي و هم در طي حاملگي براي پيشگيري از نقايص مادرزادي بسيار مهم است .
سيگاريها نياز به مصرف ويتامين C اضافي دارند . اين نياز را مي توان با استفاده از يک مکمل و يا مصرف غذاهاي غني از ويتامين C ، ميوه هاي ترش ، فلفل قرمز ،‌توت فرنگي ، بروکلي و گوجه فرنگي تأمين کرد .
افرادي که رژيم مي گيرند ممکن است در صورت انتخاب غذاهاي اشتباه دچار کمبود مواد غذائي شوند . بهترين استراتژي خوردن حداقل سه وعده غذا در روز و انتخاب غذاهاي غني مثل ميوه ، سبزيجات ، غلات کامل و لبنيات کم چرب مي باشد . براي پوشاندن کمبودهاي تغذيه اي ، هوشمندانه ترين روش مصرف يک عدد مولتي ويتامين است .
اگر شما دچار يک بيماري مزمن هستيد مصرف روزانه يک عدد مولتي ويتامين روش مطمئني است . با پزشک خود در مورد برآورده شدن تمامي نيازهاي تغذيه اي تان مشورت کنيد .
اگر شما گياهخوار هستيد رژيم غذائي مخصوص شما نشان ميدهد که به چه مکمل هائي نياز داريد . گياهخواراني که اصلاً از محصولات حيواني استفاده نمي کنند بايد توجه خاصي به پروتئين ، آهن ، روي ، کلسيم ، ريبوفلاوين ، ويتامين هاي A,D,B12 و يد داشته باشند . کمبود اينگونه مواد تغذيه اي را مي توان با طراحي يک روش تغذيه اي مناسب و شامل مکمل ها برطرف کرد .
۲- صحيح يا غلط : تمامي افراد از مصرف يک عدد مولتي ويتامين مينرال سود مي برند .
پاسخ : صحيح ، يک مولتي ويتامين پايه و متناسب با سن و جنس تأمين کننده ويتامين ها و مواد معدني مورد نياز براي برطرف کردن کمبودهاي تغذيه اي رژيم غذائي شماست . اکثر قرصهاي مولتي ويتامين تا ۱۰۰ درصد نياز روزانه شما به مواد تغذيه اي را که در اين قرص ها وجود دارد برطرف مي کند . البته استثناءهايي وجود دارد ، کلسيم و منيزم مورد نياز براي برطرف نمودن نياز روزانه ۱۰۰ درصد در يک قرص مولتي ويتامين بسيار حجيم مي باشد .
در صورتي که روزانه سه وعده از محصولات لبني يا غذاهاي غني از کلسيم استفاده نمي کنيد احتمالاً نيازمند مصرف کلسيم اضافي خواهيد بود اما اکثريت رژيم هاي غذائي صحيح که شامل اسفناج ، ماهي و آجيل باشند منيزيوم کافي را تأمين مي کنند .
۳- صحيح يا غلط : تکميل رژيم غذائي شما با مصرف روزانه يک قرص مولتي ويتامين و مصرف غذاهاي غني شده ضرري ندارد .
پاسخ : انتخاب با شماست . تعداد بسيار معدودي از غذاهاي غني شده در بازار وجود دارند که ۱۰۰ درصد نياز روزانه شما به مواد تغذيه اي را مرتفع سازند . هميشه يک حاشيه اطمينان در قرصهاي مولتي ويتامين وجود دارد و بنابراين استفاده همزمان از يک عدد مولتي ويتامين و غذاهاي غني شده مجاز است .
۴- صحيح يا غلط : ويتامين ها و مواد معدني تاريخ انقضاء دارند .
پاسخ : صحيح ، تمام شيشه هاي مواد مکمل بايد داراي تاريخ انقضاء باشند هنگام خريد اين تاريخ را بررسي کرده و مطمئن شويد که مي توانيد تمامي آنرا قبل از تاريخ انقضاء مصرف کنيد . در غيراينصورت مي توانيد مولتي ويتامين با شيشه هاي کوچکتر خريداري نمائيد .
۵- صحيح يا غلط : درمانهاي گياهي باعث افزايش کيفيت ويتامين و مواد معدني مي شود .
پاسخ : غلط ، مواد گياهي مانند ويتامين ها و مواد معدني بصورت روزانه مورد نياز نيستند . درمانهاي گياهي بصورت اختصاصي در بعضي از بيماريها مؤثر هستند . در صورتي که شما مي خواهيد از يک ماده گياهي استفاده کنيد . اين استفاده بايد در پاسخ به يک بيماري خاص باشد ، و نه مانند ويتامين ها بر اساس مصرف روزانه باشد . همچنين حتماً برچسب روي شيشه دارو را بررسي نمائيد .
۶- صحيح يا غلط : شما مي توانيد در هر سني بدون مصرف مکمل ها سالم باشيد ؟
پاسخ : صحيح ، شما مي توانيد تمام مواد تغذيه اي خود را از يک رژيم غذايي صحيح بدست آوريد ولي مسئله در اين است که اکثريت افراد اين کار را نمي کنند . براي اطمينان از وضعيت تغذيه اي خود حداکثر تلاشتان را براي استفاده از يک رژيم غذايي مناسب بعمل آورده و مصرف روزانه يک عدد مولتي ويتامين را بصورت يک عادت درآوريد .
۷ - در چه زماني از روز بايد مکمل مصرف شود ؟
الف - قبل از صبحانه
ب - با غذاها
ج- قبل از خواب
پاسخ : ب ، مصرف مکمل ها با غذا توصيه مي شود و بهترين حالت مصرف مکمل با حجيم ترين وعده غذايي است تا جذب را به حداکثر رسانده و مانع از ناراحتي معده شود . البته بهترين زمان مصرف مکمل براي شما زماني است که بصورت مستمر مصرف مکمل را به ياد داشته باشيد .
۸- صحيح يا غلط : مکمل ها مي توانند انرژي شما را افزايش دهند ؟
پاسخ : غلط ،‌ عليرغم ادعاهاي ذکر شده بر روي بعضي از برچسب ها ، تنها راه بدست آوردن انرژي از طريق کربوهيدراتها ، پروتئينها و يا چربي هاست . ويتامين ها و مواد معدني انرژي را تأمين نمي کنند . معمولاً توصيه مي شود از يک مولتي ويتامين پايه استفاده شده و از مکمل هاي داراي گياهان و يا مواد شيميائي اضافي که ادعاي افزايش انرژي مي کنند پرهيز شود .
۹- صحيح يا غلط : ورزشکاران نياز به مکمل هاي ويژه اي جهت بهبود عملکرد خود دارند ؟
پاسخ ، غلط ، ورزشکاراني که کالري کافي براي پوشش نيازهاي تغذيه اي خود دريافت مي کنند تمام مواد تغذيه اي مورد نياز خود را در اين رژيم پيدا مي کنند و مدارک نسبتاً کمي در جهت عملکرد بهبود عملکرد ورزشکاران به وسيله ويتامين ها و مواد معدني اضافه وجود دارد

[Bauokstoney]

* نکاتي در مورد تزريق پني سيلين *



اولاً دقت داشته باشيد که آمپول پني سيلين حتماً در حضور پزشک تست شود و بعد از خواندن تست توسط پزشک ، آمپول پني سيلين در حضور پزشک تزريق شود .
از بيمار سئوال کنيد در گذشته آمپول پني سيلين تزريق کرده و در صورت تزريق آيا حسايست نشان داده يا خير .
پس از تزريق پني سيلين بيمار را براي هر نوع واکنش احتمالي نظير شوک ، حساسيت پوستي ، کهير و غيره تحت نظر قرار دهيد .
عوارض حساسيت به پني سيلين توسط علائمي نظير لکه پوستي ، درماتيت يا التهاب پوست ، تب ، درد مفاصل و خارش مشخص مي شود . اين علائم ممکن است فوراً در فاصله زماني ۳۰ دقيقه يا با تأخير روزها و هفته ها بعد از مصرف ظاهر شود .
* علائم شديدترعبارتند از:
التهاب و تورم عروقي ،
سياه شدن محل تزريق همراه با درد شديد .
در بيماران مبتلا به تنگي نفس و کهير پني سيلين با احتياط و وسواس بيشتري بايد مصرف شود . در افرادي که به پني سيلين حساسيت دارند مصرف اين دارو ممنوع است .
در گلودردها براي پيشگيري از تب روماتيسمي پني سيلين روزانه ۴۰۰۰۰۰ واحد مصرف مي شود .
نبايد پس از حل نمودن پني سيلين را يک شبانه روز نگه داشت .

[Bauokstoney]

روشهاي استعمال و مصرف دارو

اکثر داروها براي آنکه به محل تأثيرگذاري برسند بايد وارد جريان خون شوند . روش مصرف يک دارو، مسيري را که بايد طي کند تا به خون وارد شود و سرعت جذب آن را تعيين مي کند . معمولاً سه راه براي رسيدن دارو به خون وجود دارد :‌ راه دهان يا مقعد ، تزريق و استنشاق . داروهايي که در پوست کاشته مي شوند يا در برچسب هاي پوستي قرار مي گيرند نيز وارد جريان خون مي شوند .
اگر ورود مقدار زياد دارو به جريان خون لازم و مطلوب نباشد مي توان آنرا بطور موضعي بکار برد . بطوري که اثر آن اصولاً به محل اختلال مثل سطح پوست يا غشاء هاي مخاطي ( غشاء هاي بيني ، چشم ، گوش ، واژن) محدود مي شود .
بيشتر داروهاي استنشاقي نيز اثر موضعي بر مجراي تنفسي دارند .
بيشتر اوقات يک داروي خاص مي تواند در اشکال مختلف موجود باشد ، بسياري از داروها به صورت قرص و مايعات قابل تزريق در دسترس اند که انتخاب هر کدام از آنها به عواملي چند از جمله شدت بيماري ، فوريت و نوع نياز به دارو ، ارگان هدف و ميزان سلامتي عمومي بيمار به خصوص توانايي بلع او بستگي دارد .
* مصرف از راه دهان
رايج ترين شکل مصرف دارو از راه دهان است . اکثر داروهايي که از راه دهان مصرف مي شوند از طريق جدار روده وارد جريان خون مي گردند . سرعت جذب دارو و مقدار داروي فعال براي استفاده به عواملي چند از جمله شکل دارو (‌ قرص ، مايع و غيره ) و اينکه با غذا ، يا معده خالي مصرف شود و غيره بستگي دارد . اگر دارو با معده خالي مصرف شود ( مثلاً قبل از غذاخوردن ) مي تواند سريعتر از دارويي که با معده پر مصرف مي شود اثر بکند . برخي داروها مثل آنتي اسيدها که اسيديته معده را خنثي مي کنند از راه دهان مصرف مي شوند تا مستقيماً بر معده يا جهاز هاضمه اثر بگذارند .
* قرصهاي زير زباني
بعضي قرصها را نبايد بلعيد بلکه زير زبان قرار مي گيرند تا سريعاً از طريق پوشش دهان که سرشار از رگهاي خوني است وارد جريان خون بشوند . قرصهاي دهاني و نيز قرصهاي زيرزباني هر دو به اين روش عمل ميکنند با اين تفاوت که قرصهاي زيرزباني را در زير زبان و قرصهاي دهاني را در فضاي بين گونه و دندان قرار ميدهند .
داروها چگونه در بدن سير ميکنند
اکثر داروهايي را که از راه دهان مصرف مي شوند از ديواره معده وارد جريان خون مي گردند . سپس عروق خوني تغذيه کننده روده ، داروي مزبور را به کبد حمل مي کند تا در آنجا به شکل قابل استفاده براي بدن تبديل گردند . دارو ( يا محصول تجزيه شده آن ) وارد گردش عمومي خون شده و در سرتاسر بدن به گردش درمي آيد .
برخي از داروها سريعاً از طريق کليه ها دفع مي شوند . برخي از داروهاي نامحلول نمي توانند از روده جذب شوند و بدون هيچگونه تغييري از مجراي گوارشي مي گذرند اين دسته از داروها براي درمان اختلالات روده اي مفيدند .
* استعمال از راه مقعد
يک سري داروها به شکل شياف هستند و با قرار دادن آنها در رکتوم ( راست روده ) قابل استعمال مي باشند . تا در آنجا وارد جريان خون شوند . اين روش را مي توان براي داروهايي که ورود آنها به معده بر اثر اسيد يا ترشحات معدي باعث تخريب مي شود بکار برد . همچنين براي افرادي تجويز مي شود . که قادر نيستند از راه دهان دارو بخورند مثل کساني که دچار استفراغ و تهوع شديد هستند . اين داروها را ميتوان براي تأثير گذاري موضعي در داخل مقعد به صورت شياف ( براي تسکين بواسير ) نيز تجويز کرد .
* استنشاق
به منظور تأثير عمومي يا موضعي ، مي توان داروها را به طريقه استنشاق استعمال کرد . گازهاي بيهوش کننده از راه استنشاق استعمال مي شوند تا از راه ريه ها وارد جريان خون شوند و اثر کلي بريدن بويژه مغز اعمال کنند . گشادکننده هاي برونش براي درمان انواع آسم ، آمفيزم و برونشيت نمونه اي عمومي از داروهاي استنشاقي با تأثير مستقيم بر دستگاه تنفس هستند اگر چه برخي از اين داروها وارد جريان خون نيز مي شوند .
* استعمال از راه تزريق
براي تأثير کلي مي توان دارو را تزريق کرد . يک دليل براي تزريق پاسخ سريع است . در شرايط زير بايد به تزريق متوسل شد : عدم تحمل شخص به داروي خوراکي ، تجزيه شدن دارو بر اثر اسيد معده ، عدم جذب دارو از طريق جدار روده ، تزريق دارو ، اثر موضعي نيز دارد مثل التيام دادن درد آرتريت ( التهاب مفصل ) .
انواع اصلي تزريق عبارتند از : درون عضله ، درون وريد ( يا داخل رگ ) ، زيرجلدي که در تصوير مشاهده مي کنيد . نوع تزريق به ماهيت دارو و شرايط درمان بستگي دارد .





* تزريق داخل رگي ( داخل وريدي ) ( IV )
دارو مستقيماً به وريد تزريق مي شود و لذا مستقيماً ‌داخل خون مي گردد .
دارو از اين طريق سريعتر از ساير تزريق ها جذب مي شود .






* تزريق زير جلدي
دارو مستقيماً به زيرسطح پوست تزريق مي شود .


* تزريق عضلاني
دارو در عضله ( معمولاً عضله ران ،‌بازو و يا کفل) تزريق مي شود .



* نکات لازم در هنگام تزريق زيرجلدي و داخل عضلاني
۱ - انتخاب سرسوزن از لحاظ طول و اندازه آن مناسب بيمار و دارو تزريقي باشد .
۲ - براي تزريق زيرجلدي پوست را در محل تزريق گرفته و سرسوزن را با زاويه ۴۵ درجه زيرجلد داخل کنيد .
۳ - براي تزريق عضلاني ، پوست محل تزريق را کشيده و تزريق کنيد .
اگر بيمار خيلي لاغر است قسمتي از عضله را گرفته بطوريکه يک توده کوچک عضلاني تشکيل شود .
۴ - تمام طول سوزن را در نسج داخل نکنيد و حدود ۲ ميلي متر را بيرون نگه داريد تا در صورت شکستن بتوان آن را از نسج بيرون کشيد .
۵ - پس از داخل کردن ، پيستون را قدري خارج کشيده تا اگر داخل رگ رفته باشد خون به داخل کشيده شود دراين صورت بايد داروي تزريقي را از نو در محل ديگري تزريق نمود .
۶ - محل تزريق را ماساژ دهيد تا جريان خود افزايش يابد و جذب دارو بهتر صورت گيرد . در مورد داروهايي که بايد با تأخير جذب شود و ( پني سيلين پروکائين ) ماساژ دادن قدغن است .

* استعمال موضعي
براي معالجه ناراحتي هاي موضعي مثل عفونت هاي پوست و احتقان بيني بهتر است بجاي تجويز و مصرف داروهايي که اثر عمومي دارند از داروهايي استفاده شود که داراي اثر موضعي هستند زيرا کنترل اثرات داروهاي موضعي راحتتر است و ميتوان حداکثر اثر را با حداقل عوارض جانبي آن بدست آورد . داروهاي موضعي اشکال گوناگون دارند مثل کرمهاي پوست ، پماد ها و لوسيونها ، شيافهاي واژني ، استنشاق کننده ها ، اسپري هاي بيني و قطره هاي گوش و چشم . هنگام استعمال داروهاي موضعي بايد دقيقاً طبق دستور عمل شود واز مصرف بيش از آنچه که تجويز شده است خودداري گردد . اين اقدام مانع از بروز عوارض جانبي ناشي از مصرف زياده از حد آنها مي شود . برخي از بيماريها را مي توان با داروهايي معالجه کرد که اثر آنها در دوره مشخصي از زمان بتدريج بروز مي کنند . اين داروها براي بيماراني مفيد است که نمي توانند بطور منظم جهت تزريق به پزشک مراجعه کنند يا در صورتي که آزاد شدن مقادير اندکي از دارو به بدن بايد با کنترل دقيق انجام پذيرد . براي آزاد شدن کند و تدريجي داروها مي توان از تزريق با جذب تدريجي ، مشمعهاي زيرپوستي ، کپسولها و قرصهاي آهسته رهش و کاهشت ( انپلنت ) استفاده کرد .

« اشکال دارو »
اکثر داروها به شکلي تهيه شده اند که مصرف آنها راحت باشد ، مصرف و مقدار آنها بدرستي تنظيم شود و بهتر قابل استفاده باشند . مواد غيرفعال که فاقد اثر درماني هستند معمولاً جهت طعم و مزه و رنگ يا پايداري شيميايي به دارو افزوده مي شوند .
قرص
منظور از قرص ، شکل متراکم و جامد دارو مي باشد که اغلب گرد است . قبل از اينکه دارو به شکل قرص دربيايد مواد ديگري به پودر ان اضافه مي کنند مثل موادي که باعث چسبيدن مواد به هم مي شود .
کپسول
کپسول يک پوسته ژلاتيني استوانه اي شکل است . وقتي کپسول بلعيده مي شود پوسته ژلاتيني مي شکند ( از هم باز مي شود ) و داروي درون آن رها مي شود . حل شدن کپسولهايي که بتدريج محتواي آنها آزاد مي شود ( يا اصطلاحاً کپسولهاي آهسته رهش ) به علت تأثير اسيد معده بر آنها است .
مايع
برخي داروها به شکل مايع هستند و مواد فعال آنها به صورت محلول ( جامد معلق در مايع يا مايع معلق در مايع ) با مواد ديگر مثل حلالها ، مواد رنگي ، مواد معطره و مواد نگهدارنده مخلوط هستند . بسياري از داروهاي مايع را بايد قبل از مصرف تکان داد تا دارو بطور يکنواخت در محلول پراکنده شود در غير اينصورت مقدار دارو بدرستي مصرف نمي شود .
مخلوط
مخلوط حاوي يک يا چند دارو است که يا حل شده و به صورت محلول درآمده است يا به صورت معلق در مايع ( معمولاً آب ) مي باشد .
الگزير(اکسير)
اکسير عبارت است از محلول يک دارو در مخلوط شيريني از الکل و آب که معمولاً بسيار خوش طعم است .
امولسيون
دارويي است که در روغن و آب پخش شده است . يک عامل امولسيفاير را اغلب براي ثبات بخشيدن به دارو اضافه مي کنند .
ترکيبات موضعي پوست
موادي هستند براي استعمال بر روي پوست و ديگر بافتهاي سطحي بدن . معمولاً براي کاهش رشد باکتريها مواد محافظ به‌ آنها مي افزايند .
کرم
کرم يک فرآورده روغني براي ماليدن بر پوست بدن ، خنک يا مرطوب کردن پوست است .
پماد
يک فرآورده روغني يا چرب است که دارو را از طريق آن به بدن مي مالند تا لايه اي حفاظتي و نرم براي التيام بيماريهاي پوستي بوجود آورد .
لوسيون
محلول يا سوسپانسيوني است براي خنک و خشک کردن پوست سالم و برخي از آنها براي جاهاي مودار بدن مناسب ترند زيرا لوسيونها مثل کرم يا پماد چسبنده نيستند .
محلولهاي تزريقي
اينها فرآورده هاي ضدعفوني شده و عاري از ميکروب هستند که دارو به صورت محلول و يا سوسپانسيون در يک مايع وجود دارد . مواد ديگر ( آنتي اکسيدانها ) را معمولاً براي حفظ ثبات دارو يا تنظيم اسيد يا قليائيت محلول اضافه مي کنند .
شيافها
اينها داروهايي جامد و گلوله اي شکل هستند و به راحتي در راست روده ( شياف مقعدي ) يا واژن قرار مي گيرند . اين دارو داراي يک ماده خنثي مي باشد که از نظر شيميايي بي اثر است و معمولاً از روغن کاکائو يا ديگر روغنهاي نباتي گرفته مي شود . داروي اصلي بتدريج در مقعد يا واژن ، تحث تأثير حل شدن شياف به علت دماي بدن ، رها مي شود .
قطره چشم
يک محلول استريل ( يا سوسپانسيون )‌ است که به صورت قطره در پشت پلک چشم چکانده مي شود تا بر چشم تأثير بگذارد .
قطره گوش
يک محلول يا سوسپانسيون حاوي دارويي است که بوسيله قطره چکان در گوش وارد مي شود . قطره چشم را معمولاً براي مجراي گوش بيروني تجويز مي کنند .
قطره / اسپري بيني
محلولي از دارو ، معمولاً در آب ، است و به بيني وارد مي کنند تا اثر موضعي باقي بگذارد .
استنشاق کننده ها
استنشاق کننده هاي آتروسل حاوي محلول يا سوسپانسيون يک دارو تحت فشار است . عمل دريچه مي تواند مقدار تجويز شده اي از دارو را به بدن هنگام استنشاق رها کند . يک دهني براي دستگاه تعبيه شده است تا استنشاق دارو را آسان مي کند . روش استفاده صحيح مهم است . دستورات روي قوطي بايد دقيقاً مراعات شوند . استنشاق کننده ها را براي مداواي بيماريهاي مثل آسم تجويز مي کنند

[Bauokstoney]

نحوه صحيح مصرف دارو

از خرد کردن يا جويدن قرص هاي روکش دار خودداري نمائيد . اگر قرص روکش دار ترک داشت مصرف نکنيد .
داروهاي مايع را قبل از مصرف تکان دهيد زيرا بعضي از داروهاي مايع در اثر ماندن ، دو لايه يا چندلايه مي شوند و مواد مؤثر داروها در بعضي لايه ها کم و در بعضي لايه ها زياد است .
در مصرف داروهاي مايع به ويژه آنتي بيوتيک و داروهاي ضدصرع تا حد امکان از قاشق هاي مخصوص همان دارو استفاده نمائيد . چرا که قاشق هاي معمولي آشپزخانه به اندازه کافي دقيق نيست .
اگر شيشه شربت را در يخچال نگهداري کنيد ممکن است شکرک بزند ، اما در صورت گرم کردن ( نه جوشاندن ) مجدداً قابل استفاده است .
داروهاي نيمه خورده و داروهائي که مقداري از آنها مصرف شده است ، قابل نگهداري نيستند و بايد دور ريخته شوند .
قبل از مصرف قطره يا اسپري بيني به آرامي بيني خود را تخليه نمائيد .
پيش از استفاده از قطره چشمي دستهايتان را بشوئيد . مژه هاي خود و اطراف چشم را تميز کنيد تا از انتقال هر گونه آلودگي به داخل چشم جلوگيري شود . پلک پائين را طوري بکشيد تا تشکيل کيسه بدهد . قطره چکان را نزديک چشم نگهداريد . اما نبايد با چشم تماس پيدا کند . قطره را در داخل کيسه زيرين بريزيد ( هيچگاه قطره را مستقيماً روي کره چشم نچکانيد ) چشم را ببنديد و چند دقيقه در همين حالت بمانيد .
نکته مهم اينکه ظرفيت پلک زيرين حداکثر يک قطره است و با ريختن بيش از يک قطره ، قطره قبلي شسته مي شود . بنابراين اگر لازم است هم زمان دو يا چند دارو به شکل قطره مصرف کنيد ، حداقل ۵ تا ۱۰ دقيقه بين ريختن دو قطره فاصله بگذاريد .
از مصرف طولاني مدت قطره هاي چشمي به ويژه آنهائي که حاوي ترکيبات کورتوني هستند ( معمولاً براي رفع التهاب چشم استفاده مي شوند ) بدون تجويز پزشک جداً‌خودداري نمائيد .
مصرف طولاني مدت اين داروها بدون کنترل پزشک ممکن است عوارض جانبي ، همچون بيماري کاتاراکت ( آب مرواريد ) و گلوکوم ( آب سياه ) و نهايتاً کوري را ايجاد کند .
براي ريختن قطره گوشي ، لاله گوش را عقب بکشيد ( در کودکان به پائين و عقب و در بزرگسالان به بالا و عقب ) بعد قطره را بچکانيد . قطره نبايد سرد و يا بسيار گرم باشد . . بهترين روش براي اينکه قطره گوش به گرماي مناسب برسد ، اين است که آن را بين دست به جلو و عقب بگردانيد . هيچ گاه قطره گوش را در آب جوش قرار ندهيد . زيرا نبايد بسيار گرم باشد .
از مصرف قطره هاي حاوي افدرين ( بازکننده بيني ) بيش از چند روز خودداري نمائيد که عوارض غيرقابل بازگشتي را بدنبال خوهد داشت .
بطور کلي در مصرف قطره ها يا پمادهاي چشمي ، گوش و بيني از تماس نوک قطره يا پماد با مخاط خودداري کنيد .
از قطره چشمي ، گوش يا بيني که مدتي بي استفاده مانده است مجدداً استفاده نکنيد چرا که خود دارو مي تواند محيط مساعدي جهت تجمع عوامل ميکروبي باشد که در نتيجه ضرر آن بيش از خاصيت آن خواهد بود .
بهترين روش استفاده از داروهاي به شکل کرم و پماد اين است که ابتدا محل مورد نظر را به مدت ۵ دقيقه مرطوب نمائيد و سپس قبل از خشک شدن ( در طي ۲ تا ۵ دقيقه ) دارو را روي ضايعه بماليد .
تمام داروهايتان را به دور از حرارت ، رطوبت و دسترسي کودکان نگهداريد . نيازي نيست که همه داروها در داخل يخچال نگهداري شوند . اگر داروها در جاي مرطوب يا در گرماي نور آفتاب ،‌ در سرما يا گرماي زياد نگهداري شوند تجزيه شده و فاسد مي شوند . بعضي داروها وقتي تجزيه مي شوند فقط اثرشان کمتر مي شود اما برخي ديگر پس از تجزيه به ترکيب کاملاً متفاوت و خطرناکي تبديل مي گردند . بنابراين هيچ گاه قفسه داروها را در حمام ، ايوان خانه يا نزديک به آنها قرار ندهيد .

[Bauokstoney]

انسولين


انسولين با انتقال قند موجود در خون به داخل سلولها باعث کاهش قند خون مي شود ، به طور معمول تزريق ۲ بار در روز انسولين براي کنترل قندخون کافي است . اما در بعضي موارد براي کنترل بهتر قند خون جهت بعضي از افراد ۳ تا ۴ تزريق در روز نيز در نظر گرفته ميشود . متأسفانه با وجود تلاشها و تحقيقات فراواني که جهت تهيه شکل خوراکي انسولين انجام شده است هنوز انسولين خوراکي در دسترس نمي باشد و اگر چه شکل استنشاقي نيز جديداً به بازار آمده ولي به سبب نياز به شرايط خاص مصرف آنرا بسيار محدود است .
مصرف ناصحيح داروهاي ديابت از جمله انسولين موجب پديد آمدن مشکلات فراواني از جمله مشکلات کليوي ، قلبي ، عروقي ، چشمي و .... براي اين بيماري مي گردد . لذا توجه به مصرف صحيح و منطقي داروهاي در اين بيماري از اهميت فراواني برخوردار است .
چنانچه انسولين دريافتي انسولين رگولار يا NPH ميباشد لازم است انسولين نيم ساعت قبل از وعده غذايي دريافت شود . اما چنانچه از انسولين rapid - acting ( سريع الاثر ) استفاده مي کنيد بايد بلافاصله قبل از وعده غذايي دريافت شود .
۶ نوع انسولين وجود دارد که با سرعت هاي مختلف فعاليت مي کنند بسياري از افراد معمولاً از مخلوط ۲ نوع انسولين استفاده مي کنند عملکرد انسولين در بيماران مختلف ممکن است متفاوت باشد . هر بيمار پس از مدت کوتاهي متوجه شکل عملکرد انسولين و سرعت شروع اثر آن در بدنش مي شود و بر اين اساس مي تواند انسولين مورد نياز و زمان تزريق آن را به کمک پزشک خود مشخص کند .
محل تزريق انسولين نيز مهم است شما مي توانيد انسولين را در بازو ، ران و يا شکم تزريق کنيد . اما بايد به خاطر داشته باشيد سرعت آزاد سازي انسولين در اين مناطق با يکديگر متفاوت است به عنوان مثال سرعت جذب انسولين از ناحيه شکمي - سريع ترين و ناحيه ران ( thigh ) آهسته ترين سرعت جذب را دارد اين جذب در بازو متوسط است .
بنابراين براي تغيير محل تزريق انسولين که اغلب به علت تزريق هاي مکرر ضروري مي شود با پزشک خود مشورت کنيد .
نگهداري انسولين
چنانچه يک ويال در ظرف مدت ۳۰ روز مصرف مي کنيد نياز به يخچال نمي باشد وشما مي توانيد انسولين را در دماي اتاق نگهداري کنيد ما باقي مانده انسولين را پس از ۳۰ روز بايد دور ريخته شود چنانچه يک ويال را ظرف مدت يک ماه مصرف نمي کنيد آن را هميشه در يخچال نگهداري کنيد بخاطر داشته باشيد که هميشه يه ويال انسولين اضافه در خانه داشته باشيد . انسولين را نبايد خيلي داغ و يا خيلي سرد کرد منظور از دماي اتاق ۱۵-۳۰ درجه است انسولين را در فريزز و يا پشت پنجره ماشين يا منزل در معرض آفتاب مستقيم قرار ندهيد .
عوارض جانبي انسولين
شامل افت قندخون ( هيپوگليسمي ) و افزايش وزن مي باشد .

افت قندخون در مصرف کنندگان انسولين در موارد زير بيشتر اتفاق مي افتد :
حذف يک وعده غذايي
مصرف بسيار کم مواد غذايي در يک وعده
انجام حرکات ورزشي بيش از حد معمول
مصرف بيش از اندازه داروي ضد ديابت
نوشيدن الکل ، بيماري ، تب و ...
علائم هيپوگليسمي
درصورت احساس تعريق ، درد ، خواب آلودگي ، گرسنگي ، عصبي شدن ، لرزش و سرگيجه ممکن است دچار هيپوگيسمي شده باشيد .
تأمين قند خون در بيماران ديابتي
اگر در تست قند خون شما زير ۷۰ باشد ميتوانيد براي تأمين ۱۵ گرم کربوهيدارت يکي از موارد زير را به کار ببريد :
نصف فنجان آب ميوه
يک فنجان شير
يک يا دو قاشق چاي خوري شکر و يا عسل
قند خون خود را ۱۵ دقيقه بعد چک کنيد . چنانچه هنوز قند خون شما زير ۷۰ باشد مجدداً ۱۵ گرم کربوهيدارت دريافت کنيد .
چنانچه امکان تست قندخون وجود ندارد اما يکي از علائم هيپوگلايسمي وجود داشته باشد يکي از موارد ذکر شده جذب کربوهيدرات را بخوريد .
چنانچه قند خون شما پايين نيست اما امکان دارد که وعده بعدي غذايي خود را حداقل تا يک ساعت بعد مصرف نکنيد يک ميان وعده حاوي پروتئين داشته باشيد . اين ميان وعده ميتواند شامل موارد زير باشد :


کراکر همراه با پنير يا کره
نصف يک ساندويج همبرگر
کراکر و يک ليوان شير

[Bauokstoney]

چگونه دارو را درست مصرف کنيم ؟


* دادن دارو به کودک
ذکر اين نکته بسيار مهم است که کودک بيمار بزرگسال کوچک شده نيست به عبارت ديگر هر داروي مربوط به بزرگسال را نمي توان حتماً با کم کردن ميزان مصرف ( دوز ) آن به کودکان بخورانيد . کودکان معمولاً نسبت به مصرف دارو مقاومت نشان مي دهند . براي راحت تر شدن کار ، بعضي داروها را مي توانيد با آب يا شير رقيق کنيد و به کودک بخورانيد که البته در اين مورد حتماً با دکتر داروساز داروخانه مشورت کنيد .
* چه مقدار از دارو را بايد مصرف کرد ؟
مقدار دارويي که بيمار بايد مصرف کند توسط پزشک محاسبه و در نسخه قيد مي شود . تنها کاري که بيمار بايد انجام دهد اين است که دقيقاً مطابق توصيه پزشک و داروساز ، دارو را مصرف کند ، يعني اولاً در هر بار مصرف ،‌مقدار داروي تجويز شده را بطور کامل مصرف نمايد و ثانياً طول درمان توصيه شده را به پايان برساند .
*مصرف داروي تجويز شده :
بيمار بايد مطابق دستور پزشک داروي خود را به مقدار تجويز شده مصرف نمايد . زيرا مصرف کم يا زياد داروها به نفع بيمار نيست . در صورتيکه دارو کمتر از مقدار تجويز شده مصرف شود ممکن است نتواند عوارض بيماري را علاج کند و در نتيجه زمان بيماري طول بکشد و يا حتي بدتر شود . همچنين بيمار نبايد تصور نمايد که اگر بيش از مقدار توصيه شده دارو مصرف کند زودتر سلامتي خود را به دست خواهد آورد . زيرا مقدار تجويز شده به ميزان کافي است و اگر بيش از اندازه مصرف شود موجب تشديد عوراض جانبي ناخواسته و مسوميت مي شود . رعايت ميزان مصرف دارو در مورد قرصها و کپسولها مشکل زيادي بدليل ثابت بودن ميزان دارو در آن ندارد ولي در هنگام مصرف مايعات دارويي ، بيمار بايد دقت داشته باشد که به اندازه تجويز شده مصرف کند . براي اين کار بايد توجه داشته باشد پيمانه را کاملاً پر از دارو بکند . در مواردي که از قاشق به عنوان پيمانه استفاده شود بايد نوع قاشق را در نظر داشته باشد ، چون قاشقهاي مختلف از نظر حجم با هم متفاوت هستند .
* چه موقع بايد دارو مصرف کرد ؟
زمان مصرف دارو و فاصله زماني هر بار مصرف بطور کامل توسط پزشک مشخص مي شود که بيمار بايد آن را رعايت کند . زيرا با مصرف يک وعده دارو ، مقداري دارو وارد بدن مي شود و به مقابله با عامل بيماري مي پردازد . بعد از چند ساعت مقداري از آن توسط بدن مصرف و يا دفع مي گردد . در نتيجه مقدار داروي مفيد و موجود در بدن کاهش مي يابد که با مصرف وعده بعدي دارو ، مقدار آن دوباره در بدن افزايش يافته و به مقدار مفيدش مي رسد . بنابراين مصرف نکردن دارو در وعده هاي توصيه شده ( عمدي يا غيرعمدي ) ممکن است دارودرماني را با شکست مواجه سازد . بنابراين بايد در رعايت فواصل و وعده هاي مصرف دارو نهايت تلاش بکار گرفته شود و در صورت فراموشي يکي از وعده ها ، با داروساز و يا پزشک در مورد نحوه ادامه مصرف دارو مشورت شود تا مشکلي پيش نيايد .
* به پايان رساندن طول مدت درمان
بعضي افراد هستند که با مشاهده اولين علائم بهبودي ، داروي خود را خودسرانه قطع مي کنند . بعضي ديگر هم با مشاهده اولين عوارض جانبي داروي خود را قطع مي نمايند هر دو گروه کار نادرستي را انجام ميدهند زيرا تنها پزشک است که مي تواند تشخيص دهد آيا درمان کافي بوده يا نه . افرادي که با اولين علامت بهبودي داروي خود را قطع مي کنند در معرض خطرات زيادي مثل بازگشت مجدد ( عود ) بيماري و يا حتي خطرناک تر شدن آن هستند مثال بارز در مورد آنتي بيوتيکها است . در صورتيکه طول درمان توصيه شده رعايت نشود بيماري ممکن است با شدت بيشتري عود کند و بدتر از ان اينکه ممکن است حتي بيماري نسبت به آنتي بيوتيکها مقاوم شود که در اينصورت نياز به مصرف داروهاي قويتر هزينه درمان بيشتر و تحمل عوارض بيشتر را در پي خواهد داشت . بنابراين اگر دارويي به مدت مثلاً ده روز براي شما تجويزشده اين مدت را رعايت کنيد حتي اگر از روز دوم احساس مي کنيد که بهتر شده ايد . اگر در اين باره اصرار داريد حتماً قبل از قطع دارو با پزشک خود مشورت کنيد .
داروها معمولاً داراي عوارض جانبي ناخواسته اي هستند که مشاهده اين عوارض دليل نامناسب بودن دارو نيست . تنها کاري که بيمار بايد با مشاهده عوارض جانبي انجام دهد اين است که موضوع را با پزشک در ميان گذارد . در بعضي موارد ممکن است نياز به قطع دارو و يا عوض کردن دارو باشد ولي اغلب موارد نياز به اين کار نيست . تنها موضوع اين است که بيمار نبايد داروي خود را خودسرانه قطع کند .
* قطع مصرف دارو
قطع مصرف برخي ازداروها نياز به تمهيداتي دارد . اين گونه داروها در صورتيکه بلافاصله و بطور ناگهاني قطع شوند ، باعث بروز عوارض ناخوشايند در بيمار مي شوند ، حتي گاهي ترک خودسرانه دارو چند سال درمان را بي اثر مي کند و نتيجه زحمات پزشک و بيمار از بين مي رود . مثلاً قطع ناگهاني داروي صرع ( تشنج ) مي تواند موجب گردد که چندين سال دارودرماني بي نتيجه شود . اين مسئله در مورد داروهاي کورتيکو استروئيد ( کورتون ) هم وجود دارد . حتي گاهي در مورد پمادهاي جلدي نيز رعايت آن لازم است . بنابراين قطع دارو بايد مطابق دستور پزشک و با دستوي وي باشد .
* نگهداري دارو
نگهداري داروها نيز جزو مسائل با اهميت است زيرا در صورتيکه داروها در محل مناسبي نگهداري نشوند زودتر از موعد خراب مي گردند . بنابراين دارو درماني شکست مي خورد . شرايط نگهداري بسياري از داروها بر روي بسته بندي دارو و يا برگه راهنماي آنها نوشته شده است . داروهاي يخچالي بايد حتماً در يخچال نگهداري شوند اما بايد از يخ زدن آن جلوگيري کرد . بهترين محل براي نگهداري دارو دور از يخگير است . در اين موارد بايد به اين مسئله دقت کنيد که داروها را در محلي از يخچال که توجه بچه ها جلب کند قرار ندهيد . داروهاي غيريخچالي بايد دور از نور ، آفتاب و حرارت نگهداري شوند . محل هايي مثل کابينت هود آشپزخانه محل مناسبي براي دارو نيست . بيشتر داروها به نور و حرارت حساسند و ممکن است زودتر از موعد خراب شوند و يا حتي به مواد سمي تبديل شوند .

[Bauokstoney]

براي‌درمان‌ مسموميت‌ با استامينوفن‌: ACETYLCYSTEINE
موارد مصرف‌: استيل‌ سيستئين‌ براي‌درمان‌ مسموميت‌ با استامينوفن‌ و به‌منظور جلوگيري‌ از اثر سمي‌ آن‌ بر كبدبه‌كار برده‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: استيل‌ سيستئين‌ مي‌تواند كبدرا در برابر عوارض‌ سمي‌ متابوليت‌ فعال‌استامينوفن‌، از طريق‌ افزايش‌ ميزان‌گلوتاتيون‌ و پيوند با متابوليت‌ فعال‌،محافظت‌ نمايد.

موارد منع‌ مصرف‌: در آسم‌ شديد وحساسيت‌ به‌ استيل‌ سيستئين‌ نبايدمصرف‌ گردد.

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ وجود زخم‌ معده‌با احتياط مصرف‌ گردد.
2 ـ درمان‌ با اين‌ دارو حتي‌ در صورت‌بروز كهير بايد ادامه‌ يابد.

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ اين‌ دارو خيلي‌شايع‌ نيست‌ ولي‌ شامل‌ واكنش‌هاي‌حساسيتي‌، انقباض‌ برونش‌، ادم‌ صورت‌،بثورات‌ جلدي‌، آنافيلاكسي‌، گيجي‌، تب‌،تهوع‌ و استفراغ‌ مي‌باشد.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ دارو را مي‌توان‌به‌صورت‌ تزريق‌ داخل‌ وريدي‌ تجويز كرد.
2 ـ قبل‌ از استفاده‌ از اين‌ دارو در درمان‌مسموميت‌ با استامينوفن‌ ضروري‌ است‌كه‌ محتويات‌ داخل‌ معده‌ تخليه‌ شود.
3 ـ درمان‌ با اين‌ دارو حداكثر ظرف‌ 24ساعت‌ اول‌ پس‌ از مسموميت‌ صورت‌ گيرد.

مقدار مصرف‌: به‌عنوان‌ پادزهر درمسموميت‌ با استامينوفن‌ در ابتدا مقدار150mg/kg در 200 ميلي‌ليتر دكستروز 5%طي‌ 15 دقيقه‌ انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود ومتعاقبŠ مقدار 50mg/kg در 500 ميلي‌ليتردكستروز 5% طي‌ 4 ساعت‌ و سپس‌100mg/kg در 1000 ميلي‌ليتر دكستروز5% وراري‌ 16 ساعت‌ انفوزيون‌ مي‌گردد.مقدار مصرف‌ اين‌ دارو در كودكان‌ مشابه‌بزرگسالان‌ است‌.

اشكال‌ دارويي‌:
Injection: 200mg / ml

[Bauokstoney]

ACTIVATED CHARCOAL : در مسموميت ‌ناشي‌ از اكثر داروها و مواد شيميايي‌مصرف‌
موارد مصرف‌: زغال‌ فعال‌ براي‌ درمان‌ غيراختصاصي‌ اورژانس‌ در مسموميت‌ناشي‌ از اكثر داروها و مواد شيميايي‌مصرف‌ مي‌شود. اين‌ دارو مي‌تواند به‌بسياري‌ از سموم‌ در معده‌ پيوند يافته‌ وجذب‌ آنها را كاهش‌ دهد، هر چند كه‌ درمسموميت‌ با سيانور كاملا بي‌اثر و درمسموميت‌ با اسيدهاي‌ معدني‌، بازهاي‌سوزاننده‌، اتانول‌، متانول‌ و املاح‌ آهن‌،اسيدبوريك‌ و مواد پاك‌ كننده‌ نسبتŠ بي‌اثراست‌. اين‌ دارو براي‌ درمان‌ اسهال‌، سوءهاضمه‌، هيپركلسترولميا و كمك‌ به‌ جذب‌گازهاي‌ روده‌ كه‌ موجب‌ نفخ‌ مي‌شوند نيزمصرف‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: به‌عنوان‌ داروي‌ ضداسهال‌،زغال‌ فعال‌ شده‌ بسياري‌ از محركهايي‌ راكه‌ موجب‌ اسهال‌ و نارحتي‌ گوارشي‌مي‌شوند، جذب‌ سطحي‌ مي‌كند. به‌عنوان‌پادزهر اين‌ دارو مواد سمي‌ خورده‌ شده‌ راجذب‌ سطحي‌ كرده‌ و مانع‌ از جذب‌ آنها درمعده‌ و روده‌ مي‌شود.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو از مجراي‌
گوارش‌ جذب‌ نمي‌شود و متابوليزه‌ نيزنمي‌گردد. راه‌ اصلي‌ دفع‌ آن‌ از طريق‌
مدفوع‌ است‌. حداكثر اثر درماني‌ چنانچه‌دارو طي‌ 30 دقيقه‌ پس‌ از بلع‌ ماده‌ سمي‌تجويز گردد، حداكثر اثر درماني‌ حاصل‌مي‌گردد.

هشدارها: 1 ـ مصرف‌ دارو ممكن‌ است‌موجب‌ بروز تهوع‌ و استفراغ‌ گردد
كه‌ ممكن‌ است‌ در موارد بلع‌ مواد
سوزاننده‌ يا هيدروكربن‌هاي‌ فرارخطرناك‌ باشد.
2 ـ مصرف‌ طولاني‌ اين‌ دارو براي‌ رفع‌ناراحتي‌هاي‌ گوارشي‌ كودكان‌ زير 3 سال‌،ممكن‌ است‌ سوء تغذيه‌ ايجاد نمايد.
تداخل‌هاي‌ دارويي‌: زغال‌ فعال‌ مي‌تواندداروهاي‌ موجود در لوله‌ گوارش‌ را جذب‌كند. جذب‌ استيل‌ سيستئين‌ خوراكي‌ وشربت‌ ايپكا را كاهش‌ مي‌دهد. لذا درمواردي‌ كه‌ مصرف‌ هر دو دارو لازم‌ است‌توصيه‌ مي‌شود كه‌ زغال‌ را فقط پس‌ ازاتمام‌ استفراغ‌ تجويز كرد. زغال‌ را نبايد باشير يا شربت‌ مخلوط كرد زيرا ظرفيت‌جذب‌ با آن‌ كاهش‌ مي‌يابد.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ دارو در ظرف‌دربسته‌ نگهداري‌ شود.
2 ـ اگر قبلا به‌ مسموم‌ شربت‌ ايپكا داده‌شده‌ است‌، بعد از بروز استفراغ‌ از اين‌ دارواستفاده‌ شود.
3 ـ استفاده‌ طولاني‌ مدت‌ اين‌ دارو به‌عنوان‌ضد نفخ‌ توصيه‌ نمي‌گردد.
4 ـ اين‌ دارو رنگ‌ مدفوع‌ را سياه‌ مي‌كند،اگرچه‌ اين‌ مسأله‌ از نظر درماني‌ اهميت‌ندارد.
5 ـ از مصرف‌ همزمان‌ با ساير داروهاخودداري‌ شود.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: در مسموميت‌ حاد مقدار
100g ـ 30 گرم‌ (g/kg 2 ـ 1) به‌صورت‌سوسپانسيون‌ در آب‌ مصرف‌ مي‌شود. دردرمان‌ اسهال‌، مقدار 520 ميلي‌گرم‌مصرف‌ مي‌شود كه‌ برحسب‌ نياز، هر 30دقيقه‌ تا يكساعت‌ تكرار مي‌شود، حداكثرمقدار مصرف‌ در اين‌ موارد 4g/dayمي‌باشد. به‌عنوان‌ ضد نفخ‌، مقدار 4 - 1گرم‌ از دارو سه‌ بار در روز بعد از غذامصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 250mg
Suspension: 30g / 240ml

[Bauokstoney]

AMYL NITRITE : درمان‌حملات‌ حاد آنژين‌ صدري‌
موارد مصرف‌: آميل‌ نيتريت‌ براي‌ درمان‌حملات‌ حاد آنژين‌ صدري‌ به‌كار مي‌رود.ولي‌ بدليل‌ وجود داروهايي‌ با سميت‌ كمترمانند نيترات‌ها كمتر مورد استفاده‌ قرارمي‌گيرد. اين‌ تركيب‌ عمومŠ در درمان‌مسموميت‌ با سيانيد مصرف‌ مي‌شود. اين‌دارو همچنين‌ به‌عنوان‌ داروي‌ كمك‌تشخيصي‌ در بررسي‌ عملكرد ذخيره‌اي‌قلب‌ استفاده‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: به‌نظر مي‌رسد كه‌ اثر ضدآنژين‌ آميل‌ نيتريت‌ در نتيجه‌ كاهش‌ فشارشرياني‌ سيستميك‌ و ريوي‌ باشد و كاهش‌برونده‌ قلبي‌ به‌ دنبال‌ مصرف‌ آميل‌ نيتريت‌،ناشي‌ از گشاد شدن‌ عروق‌ محيطي‌مي‌باشد. به‌ عنوان‌ پادزهر مسموميت‌ باسيانيد، آميل‌ نيتريت‌ موجب‌ تشكيل‌متهموگلوبينمي‌ مي‌گردد. اين‌ ماده‌ باسيانيد تركيب‌ شده‌ و تبديل‌ به‌ تركيب‌ غيرسمي‌ سيانومتهموگلوبين‌ مي‌شود.

فارماكوكينتيك‌: اثر آن‌ طي‌ 30 ثانيه‌ شروع‌شده‌ و 5 ـ 3 دقيقه‌ ادامه‌ خواهد داشت‌.متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ است‌ و تقريبŠ 1/3 آن‌از راه‌ كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد.

هشدارها: 1 ـ در بيماران‌ سالخورده‌،احتمال‌ بروز كمي‌ فشار خون‌ در حالت‌ايستاده‌ بيشتر است‌.
2 ـ در كم‌ خوني‌ شديد، خونريزي‌ مغزي‌ وضربات‌ وارده‌ به‌ سر، پركاري‌ تيروئيد وانفاركتوس‌ اخير ميوكارد با احتياطمصرف‌ گردد.

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ شايع‌ شامل‌سرگيجه‌ و يا منگي‌ هنگام‌ برخاستن‌ ازحالت‌ خوابيده‌ و يا نشسته‌، برافروختگي‌صورت‌ و گردن‌، سردرد خفيف‌، تهوع‌ يااستفراغ‌، نبض‌ سريع‌ و بيقراري‌ مي‌باشد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ باداروهاي‌ پايين‌ آورنده‌ فشار خون‌ و ياساير داروهاي‌ گشادكننده‌ عروق‌ اثر آن‌ راتشديد مي‌كند. اثرات‌ هيستامين‌ ونوراپي‌نفرين‌ و استيل‌ كولين‌ در مصرف‌همزمان‌ با آميل‌ نيتريت‌ كاهش‌ مي‌يابد.داروهاي‌ مقلد سمپاتيك‌ اثر آميل‌ نيتريت‌ راكم‌ مي‌كنند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بيمار بايد آمپول‌ رادر ميان‌ دستمالي‌ شكسته‌ و 6 ـ 1 بار آنرااستنشاق‌ كند و سپس‌ در حالت‌ نشسته‌ وخوابيده‌ قرار گيرد.
2 ـ اين‌ دارو قابل‌ اشتعال‌ است‌.

مقدار مصرف‌: به‌ عنوان‌ ضد آنژين‌، مقدار0/3 ميلي‌ليتر (يك‌ آمپول‌) استنشاق‌مي‌شود و مي‌توان‌ آنرا هر 5 ـ 3 دقيقه‌ تكراركرد به‌ عنوان‌ پادزهر مسموميت‌ با سيانيددر صورت‌ لزوم‌ هر 5 دقيقه‌ به‌ مدت‌
60 ـ 30 ثانيه‌ تا زمان‌ بهوش‌ آمدن‌استنشاق‌ مي‌شود و سپس‌ فاصله‌ مقاديرمصرف‌ را طولاني‌ كرده‌ و تا 24 ساعت‌مصرف‌ دارو ادامه‌ مي‌يابد.

اشكال‌ دارويي‌:
Ampules for Inhalation

[Bauokstoney]

ATROPINE
موارد مصرف‌: آتروپين‌ در درمان‌ اسپاسم‌پيلور، اسپاسم‌ مجراي‌ گوارشي‌، همراه‌ بامرفين‌ در درمان‌ اختلالهاي‌ اسپاسمي‌مجاري‌ صفراوي‌، در قولنج‌ كليه‌، در درمان‌قاعدگي‌ دردناك‌ و شب‌ ادراري‌، براي‌كاهش‌ تنوس‌ عضلات‌ روده‌ بهنگام‌عكسبرداري‌، براي‌ كاهش‌ ترشحات‌ بزاق‌ وترشحات‌ دستگاه‌ تنفسي‌ پيش‌ از بيهوشي‌،براي‌ جلوگيري‌ از براديكاردي‌ و ايست‌سينوسي‌ و كمي‌ فشار خون‌ ناشي‌ ازسوكسينيل‌ كولين‌، به‌عنوان‌ پادزهر دردرمان‌ مسموميت‌ با مهاركننده‌هاي‌ كولين‌استراز از جمله‌ سموم‌ ارگانو فسفره‌،همراه‌ نئوستيگمين‌ يا پيريدوستيگمين‌ دررفع‌ آثار مسددهاي‌ عصبي‌ ـ عضلاني‌ و دربيماري‌ پاركينسون‌ مصرف‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو اثر استيل‌ كولين‌ برگيرنده‌هاي‌ موسكاريني‌ را مهار مي‌كند وبنابراين‌ مي‌تواند روي‌ عضلات‌ صاف‌،گيرنده‌هاي‌ پس‌ عقده‌اي‌ ميوكارد، گره‌سينوسي‌ و دهليزي‌ و دهليزي‌ ـ بطني‌، غددمترشحه‌ برون‌ ريز، حركت‌ دستگاه‌گوارش‌ و تنوس‌ ميزناي‌ و مثانه‌ تاثيربگذارد. با همين‌ مكانيسم‌ به‌عنوان‌ پادزهربه‌كار مي‌رود. اثر ضدسرگيجه‌ حقيقي‌ وپاركينسون‌ آن‌ نيز بدليل‌ همين‌ اثر در مغزمي‌باشد. در مجموع‌، مقادير كم‌ آتروپين‌موجب‌ مهار ترشحات‌ بزاق‌ و برونش‌ وتعريق‌ مي‌شود در حالي‌ كه‌ تجمع‌ داروموجب‌ گشاد شدن‌ مردمك‌ها و افزايش‌سرعت‌ ضربانات‌ قلب‌ مي‌گردد.

فارماكوكينتيك‌: آتروپين‌ در كبد هيدروليزآنزيمي‌ می شود و در تمام‌ بدن‌ انتشار مي‌يابد وبراحتي‌ از سد خوني‌ ـ مغزي‌ عبور مي‌كند.طول‌ مدت‌ اثر آن‌ بسيار كوتاه‌ است‌ و 50درصد دارو از راه‌ كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد.نيمه‌ عمر حذف‌ آتروپين‌ از بدن‌ 2/5 ساعت‌مي‌باشد.

هشدارها: 1 ـ نوزادان‌ و كودكان‌ به‌عوارضي‌ سمي‌ آتروپين‌ حساسترند.
2 ـ به‌ دليل‌ كاهش‌ عرق‌، دماي‌ بدن‌ افزايش‌مي‌يابد.
3 ـ احتمال‌ بروز هيجان‌ و تحريك‌پذيري‌در سالخوردگان‌ با مقادير درماني‌ وجوددارد.
4 ـ در آريتمي‌ قلبي‌، نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌،فقدان‌ تنوس‌ دستگاه‌ گوارش‌، احتباس‌ادرار، بزرگ‌ شدن‌ پروستات‌، كوليت‌اولسراتيو، بارداري‌ و شيردهي‌ و گلوكوم‌با احتياط مصرف‌ گردد.
5 ـ آتروپين‌ از جفت‌ عبور كرد و در شيرنيز ترشح‌ مي‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در گلوكوم‌ بازاويه‌ بسته‌ نبايد مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌: از عوارض‌ شايع‌ اين‌ دارومي‌توان‌ از يبوست‌، خشكي‌ دهان‌، بيني‌، گلويا پوست‌ و اشكال‌ در بلع‌، گشاد شدن‌مردمك‌ها، براديكاردي‌ و سپس‌ تاكيكاردي‌و كاهش‌ تعريق‌ نام‌ برد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌
اين‌ دارو با گلوكوكورتيكوئيدها
و هالوپريدول‌ مي‌تواند فشار داخل‌
چشم‌ را افزايش‌ دهد. در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ آنتي‌هيستامين‌
و ساير داروهاي‌ ضد موسكاريني‌،ديسوپيراميد، فنوتيازين‌ها و داروهاي‌
ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ اثرات‌آنتي‌موسكاريني‌ تشديد مي‌شود. درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با داروهاي‌ ضدمياستني‌ سبب‌ كاهش‌ هر چه‌ بيشتر تحرك‌روده‌ مي‌شود.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ پس‌ از مصرف‌ دارواز رفتن‌ در محيطهاي‌ گرم‌ و از پرداختن‌ به‌فعاليت‌ بدني‌ شديد خودداري‌ گردد.
2 ـ احتمال‌ ايجاد اختلال‌ ديد يا حساسيت‌ به‌نور وجود دارد.
3 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌، بيني‌ يا گلووجود دارد.
4 ـ تزريق‌ وريدي‌ آتروپين‌ بايد به‌ آهستگي‌صورت‌ گيرد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد موسكاريني‌،مقدار 0/6 ـ 0/4 ميلي‌گرم‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌به‌صورت‌ عضلاني‌، وريدي‌ يا زير جلدي‌تزريق‌ مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضد آريتمي‌
1 ـ 0/4 ميلي‌گرم‌ هر 2 ـ 1 ساعت‌، حداكثر تا2 ميلي‌گرم‌، تزريق‌ مي‌شود.
براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌ بيش‌ از حدبزاق‌ مقدار 0/6 ـ 0/2 ميلي‌گرم‌ هر 1 ـ 0/5ساعت‌ قبل‌ از اعمال‌ جراحي‌، 1/2 ـ 0/6ميلي‌گرم‌ به‌طور همزمان‌ با تزريق‌ 2 ـ 0/5ميلي‌گرم‌ نئوستيگمين‌ به‌صورت‌ وريدي‌ ودر مسموميت‌ كورار براي‌ مهار كننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار 4 ـ 2 ميلي‌گرم‌ تزريق‌وريدي‌ مي‌گردد. سپس‌ مقدار 2 ميلي‌گرم‌هر 10 ـ 5 دقيقه‌ تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌علايم‌ موسكاريني‌ و يا بروز علايم‌مسموميت‌ با آتروپين‌ تزريق‌ مي‌گردد.
كودكان‌: مقدار 0/01mg/kg (حداكثر 0/4ميلي‌گرم‌) هر 6 ـ 4 ساعت‌ به‌عنوان‌ آنتي‌كولينرژيك‌ تجويز مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضدآريتمي‌ مقدار 0/03mg/kg ـ 0/01 تزريق‌وريدي‌ مي‌شود. براي‌ جلوگيري‌ از ترشح‌بيش‌ از حد بزاق‌ و ترشحات‌ مجاري‌ تنفسي‌پيش‌ از بيهوشي‌ در كودكان‌ با وزن‌ 3 تاكيلوگرم‌ بين‌ 0/6 ـ 0/1 ميلي‌گرم‌ استفاده‌مي‌شود. به‌عنوان‌ پادزهر مهاركننده‌هاي‌كولين‌ استراز مقدار اوليه‌ 1 ميلي‌گرم‌تزريق‌ وريدي‌ يا عضلاني‌ مي‌شود و سپس‌مقادير 1 ـ 0/5 ميلي‌گرم‌ هر 10 ـ 5 دقيقه‌تزريق‌ مي‌شود.
اشكال‌ دارويي‌:
Injection (as Sulfate) : 0.5mg / ml
10 mg / 10 ml

[Bauokstoney]

DICOBALT EDETATE : درمان‌مسموميت‌ شديد با سيانور
DICOBALT EDETATE
موارد مصرف‌: اين‌ دارو در درمان‌مسموميت‌ شديد با سيانور به‌كار مي‌رود.
مكانيسم‌ اثر: تركيبات‌ كبالت‌ كمپلكس‌پايداري‌ با سيانور تشكيل‌ مي‌دهند.
فارماكوكينتيك‌: به‌صورت‌ كمپلكس‌ باسيانيد از راه‌ كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد.
موارد منع‌ مصرف‌: 1 ـ همانند بقيه‌ تركيبات‌EDTA در بي‌ادراري‌ و كم‌ ادراري‌ نبايدمصرف‌ شود.
2 ـ به‌دليل‌ عوارض‌ سمي‌، از تزريق‌ سريع‌داخل‌ وريدي‌ و همچنين‌ مواردي‌ كه‌مسموميت‌ با سيانيد ثابت‌ نشده‌ باشد بايدخودداري‌ گردد.
3 ـ دارو با هدف‌ پيشگيري‌ نبايد مصرف‌شود.

عوارض‌ جانبي‌: اين‌ دارو ممكن‌ است‌ سبب‌بروز كمي‌ فشار خون‌، تاكيكاردي‌، استفراغ‌و واكنش‌هاي‌ آنافيلاكتيك‌ شود.

مقدار مصرف‌: مقدار 300 ميلي‌گرم‌ (20ميلي‌ليتر) از دارو طي‌ يك‌ دقيقه‌ به‌صورت‌وريدي‌ تزريق‌ مي‌شود. پس‌ از آن‌بلافاصله‌ مقدار 50 ميلي‌ليتر محلول‌دكستروز 50 درصد از طريق‌ همان‌ سوزن‌تزريق‌ مي‌شود. در صورت‌ لزوم‌ مي‌توان‌تزريق‌ دارو و دكستروز را تكرار كرد.

اشكال‌ دارويي‌:
Injection: 300mg/20ml

[Bauokstoney]

CALCIUM DISODIUME EDTATE : درمان‌مسموميت‌ حاد و مزمن‌ با سرب‌ و بعضي‌فلزات‌ سنگين‌
CALCIUM DISODIUME EDTATE
موارد مصرف‌: اين‌ دارو در درمان‌مسموميت‌ حاد و مزمن‌ با سرب‌ و بعضي‌فلزات‌ سنگين‌ و همچنين‌ در آنسفالوپاتي‌ناشي‌ از آن‌ استفاده‌ مي‌گردد.

مكانيسم‌ اثر: فلزات‌ سنگين‌ مانند سرب‌،بسهولت‌ جانشين‌ كلسيم‌ موجود در اين‌دارو شده‌ و در نتيجه‌ كمپلكس‌ پايداري‌تشكيل‌ مي‌شود كه‌ از طريق‌ ادرار دفع‌مي‌گردد.

فارماكوكينتيك‌: نيمه‌ عمر دفع‌ دارو حدود20-60 دقيقه‌ است‌ و از راه‌ كليه‌ها دفع‌مي‌گردد.

موارد منع‌ مصرف‌: دارو در بي‌ادراري‌ و كم‌ادراري‌ نبايد مصرف‌ شود.

هشدارها: به‌دليل‌ عوارض‌ سمي‌ و كشنده‌آن‌ از انفوزيون‌ سريع‌ داخل‌ وريدي‌خودداري‌ گردد و حتي‌الامكان‌ به‌صورت‌عضلاني‌ استفاده‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌: احتمال‌ نكروز لوله‌هاي‌كليوي‌ به‌خصوص‌ در كم‌ ادراري‌ وجوددارد.

مقدار مصرف‌: يك‌ گرم‌ از دارو با
500 - 250 ميلي‌ليتر محلول‌ كلرور سديم‌تزريقي‌ يا محلول‌ دكستروز 5% رقيق‌مي‌شود.
بزرگسالان‌: در بزرگسالان‌ بدون‌ علايم‌باليني‌ اين‌ محلول‌ در مدت‌ حداقل‌ يك‌ساعت‌ دو بار در روز و به‌ مدت‌ 5 روزانفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود و سپس‌ درمان‌به‌ مدت‌ 2 روز قطع‌ مي‌گردد و در صورت‌لزوم‌ پس‌ از آن‌ به‌ مدت‌ 5 روز از سر گرفته‌مي‌شود. در افراد با مسموميت‌ متوسط يابدون‌ علامت‌ نبايد بيشتر از 50mg/kg/dayمصرف‌ مي‌گردد. تجويز عضلاني‌ دارونبايد از 35mg/kg دو بار در روز (مقدار كل‌75mg/kg/day) تجاوز كند.
كودكان‌: همين‌ مقدار مصرف‌ روزانه‌ بايددر فواصل‌ 8-12 ساعته‌ تجويز گردد ودرمان‌ براي‌ 5ـ3 روز ادامه‌ يابد. دومين‌دوره‌ درمان‌ پس‌ از يك‌ دوره‌ استراحت‌چهار روزه‌ يا بيشتر شروع‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Injection: 50 mg/ml

[Bauokstoney]

DEFEROXAMINE : داروي‌كمكي‌ در درمان‌ مسموميت‌ با آهن
DEFEROXAMINE
موارد مصرف‌: دفروكسامين‌ يك‌ عامل‌شلاته‌ كننده‌ فعال‌ است‌ كه‌ به‌عنوان‌ داروي‌كمكي‌ در درمان‌ مسموميت‌ با آهن‌ به‌كاربرده‌ مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ براي‌تسريع‌ دفع‌ آهن‌ مصرف‌ مي‌شود.دفروكسامين‌ از راه‌ تزريق‌ وريدي‌،عضلاني‌ و يا داخل‌ صفاقي‌ براي‌ كنترل‌تجمع‌ آلومينيوم‌ در استخوان‌، در مبتلايان‌به‌ نارسايي‌ كليه‌ و در درمان‌مسموميت‌هاي‌ عصبي‌ و يا ناهنجاري‌هاي‌استخواني‌ در بيماران‌ تحت‌ دياليز به‌كاربرده‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: دفروكسامين‌ با آهن‌ سه‌ظرفيتي‌ اتصال‌ پيدا كرده‌ و از شركت‌ آن‌ درواكنش‌هاي‌ شيميايي‌ جلوگيري‌ مي‌كند. اين‌دارو مي‌تواند با آهن‌ آزاد سرم‌، آهن‌فريتين‌ و هموسيدرين‌ اتصال‌ پيدا كند ولي‌از هموگلوبين‌ و ميوگلوبين‌ نمي‌تواند آهن‌برداشت‌ كند. دفروكسامين‌ همچنين‌مي‌تواند از بافت‌هاي‌ مختلف‌ آلومينيوم‌ رابرداشت‌ كرده‌ و يك‌ كمپلكس‌ پايدار محلول‌در آب‌ ايجاد كند.

فارماكوكينتيك‌: كمتر از 15% دارو از طريق‌دستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ مي‌شود.دفروكسامين‌ بوسيله‌ آنزيم‌هاي‌ پلاسمايي‌متابوليزه‌ و از طريق‌ ادرار دفع‌ مي‌شود.مقداري‌ از دارو نيز از طريق‌ صفرا و مدفوع‌دفع‌ مي‌گردد و نيمه‌ عمر آن‌ 6/1 ساعت‌مي‌باشد. آهن‌ شلات‌ شده‌ كه‌ از طريق‌كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد، رنگ‌ ادرار را به‌ قرمزمتمايل‌ مي‌كند.

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماري‌هاي‌شديد كليوي‌ يا بي‌ادراري‌ و درهموكروماتوز اوليه‌ نبايد مصرف‌ شود.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز آب‌ مرواريد دربيماراني‌ كه‌ تحت‌ درمان‌ طولاني‌ بادفروكسامين‌ هستند وجود دارد.
2 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در كودكان‌ زير سه‌سال‌ منوط به‌ دفع‌ 1mg/day آهن‌ مي‌باشد.
3 ـ در افراد سالخورده‌ همراه‌ ويتامين‌ Cاستفاده‌ گردد.
4 ـ راه‌ تجويز وريدي‌ فقط در بيماران‌ مبتلابه‌ كلاپس‌ قلبي‌ ـ عروقي‌ مورد استفاده‌ قرارگيرد و در اولين‌ فرصت‌ تجويز داروبه‌صورت‌ داخل‌ عضلاني‌ ادامه‌ يابد.

عوارض‌ جانبي‌: در محل‌ تزريق‌ گاهي‌خارش‌، درد و سفتي‌ ايجاد مي‌گردد. دردرمان‌ درازمدت‌ ممكن‌ است‌ واكنش‌هاي‌آلرژيك‌ شامل‌ تورم‌ روي‌ پوست‌، خارش‌عمومي‌ بدن‌، بثورات‌ جلدي‌ و واكنش‌هاي‌آنافيلاكتيك‌ رخ‌ دهد.
تداخل‌هاي‌ دارويي‌: تجويز همزمان‌ باويتامين‌ C باعث‌ افزايش‌ توانايي‌ اين‌ دارودر دفع‌ بيشتر آهن‌ مي‌گردد اگرچه‌ احتمال‌سميت‌ آهن‌ نيز افزايش‌ مي‌يابد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: در مسموميت‌ با آهن‌ در ابتدامقدار يك‌ گرم‌ و سپس‌ هر چهار ساعت‌500 ميلي‌ گرم‌ (تا دوبار) به‌صورت‌عضلاني‌ تزريق‌ مي‌شود. در صورت‌ لزوم‌تجويز دارو به‌ ميزان‌ 500 ميلي‌ گرم‌ هر
12 ـ 4 ساعت‌ تا حداكثر 6g/day قابل‌ تكراراست‌.
مقدار اوليه‌ تجويز داخل‌ وريدي‌ دارو يك‌گرم‌ است‌ كه‌ با سرعت‌ كمتر از 15mg/kg/hانفوزيون‌ مي‌گردد و سپس‌ مقدار 500 ميلي‌گرم‌ هر چهار ساعت‌ (تا دوبار) تا حداكثر6g/24h تجويز مي‌شود.
براي‌ تجويز زير جلدي‌ مقدار 2g ـ 1 طي‌مدت‌ 24 ـ 8 ساعت‌ توسط يك‌ پمپ‌ سيارتزريق‌ مي‌گردد. مقدار مصرف‌ دارو از20mg/kg شروع‌ و به‌ 110mg/kg يا مقدارتام‌ 3 گرم‌ در 10 ميلي‌ ليتر آب‌ مقطراستريل‌ افزايش‌ مي‌يابد كه‌ طي‌ 10 ساعت‌در بافت‌ زير جلد انفوزيون‌ مي‌شود.
در مسموميت‌ مزمن‌ 50mg/kg/day ـ 20 ازدارو طي‌ مدت‌ 8 ساعت‌ به‌صورت‌ زيرجلدي‌ انفوزيون‌ مي‌گردد. معهذا، تزريق‌عضلاني‌ راه‌ تجويز ترجيحي‌ دارو است‌ كه‌بايد در تمام‌ بيماراني‌ كه‌ در حالت‌ شوك‌نمي‌باشند، مورد استفاده‌ قرار گيرد. دوزمعمول‌ داخل‌ عضلاني‌ بالغين‌ و اطفال‌
1g/day ـ 0/5 مي‌باشد. بعلاوه‌، در صورت‌انتقال‌ خون‌ به‌ بيمار، لازم‌ است‌ يك‌ دوز 2گرمي‌ دارو همراه‌ با هر واحد خون‌ تزريقي‌به‌صورت‌ انفوزيون‌ آهسته‌ داخل‌ وريدي‌با حداكثر سرعت‌ 15mg/kg/h تجويز گردد.
كودكان‌: دوز توصيه‌ شده‌ اطفال‌ درمسموميت‌ حاد با آهن‌ مقدار50mg/kg/dose است‌ كه‌ هر 6 ساعت‌ و تازماني‌ كه‌ رنگ‌ ادرار تغيير نيافته‌ است‌به‌صورت‌ داخل‌ عضلاني‌ تجويز مي‌گردد.سلامت‌ و كارآيي‌ دارو در اطفال‌ كوچكتر از3 سال‌ ثابت‌ نشده‌ است‌.

اشكال‌ دارويي‌:
For Injection (as Mesylate): 500mg

[Bauokstoney]

: درمان‌مسموميت‌ با آرسنيك‌، آنتيموان‌، بيسموت‌،طلا و جيوه‌

DIMERCAPROL
موارد مصرف‌: اين‌ دارو در درمان‌مسموميت‌ با آرسنيك‌، آنتيموان‌، بيسموت‌،طلا و جيوه‌ مصرف‌ مي‌شود. اين‌ داروهمراه‌ EDTA در درمان‌ مسموميت‌ حاد باسرب‌ نيز استفاده‌ مي‌گردد. همچنين‌ دردرمان‌ مسموميت‌ حاد با جيوه‌ درصورتيكه‌ درمان‌ طي‌ 1-2 ساعت‌ بعد ازمسموميت‌ شروع‌ شود، موثر است‌.

مكانيسم‌ اثر: ديمركاپرول‌ بواسطه‌ اتصال‌به‌ آرسنيك‌، طلا، سرب‌ و جيوه‌ مي‌توانددفع‌ آنها را سرعت‌ ببخشد. به‌ دليل‌ تمايل‌آرسنيك‌ به‌ ديمركاپرول‌، با مصرف‌ اين‌دارو از وقفه‌ در كار آنزيم‌هاي‌ داراي‌ گروه‌سولفيدريل‌، جلوگيري‌ مي‌شود.ديمركاپرول‌ ممكن‌ است‌ آنزيم‌هاي‌ مهارشده‌ توسط آرسنيك‌ را نيز دوباره‌ فعال‌كند.

فارماكوكينتيك‌: بالاترين‌ غلظت‌ پلاسمايي‌ديمركاپرول‌ نيم‌ تا يك‌ ساعت‌ بعد از تزريق‌عضلاني‌ آن‌ حاصل‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر آن‌كوتاه‌ است‌ و حداكثر طي‌ 4 ساعت‌متابوليزه‌ و دفع‌ مي‌گردد.

موارد منع‌ مصرف‌: 1 ـ در بي‌كفايتي‌ كبدي‌،به‌ استثناي‌ يرقان‌ ناشي‌ از آرسنيك‌، نبايدمصرف‌ شود.
2 ـ در بي‌كفايتي‌ كليه‌ (مگر در شرايطخاص‌ كه‌ در آنصورت‌ دارو بايد با احتياطكامل‌ مصرف‌ گردد) نبايد مصرف‌ گردد.
3 ـ در مسموميت‌ با آهن‌، كادميوم‌ وسلنيوم‌ نبايد مصرف‌ گردد زيرا كمپلكس‌دارو و فلز از خود فلز به‌ تنهايي‌، به‌ ويژه‌براي‌ كليه‌ها سمي‌تر است‌.

هشدارها: 1 ـ در طول‌ درمان‌ مزمن‌ تب‌(واكنشي‌ كه‌ ظاهرŠ مخصوص‌ اطفال‌ است‌)ممكن‌ است‌ در 30 درصد از اطفال‌ بروزكند.
2 ـ در افراد مبتلا به‌ كمبود G6PD با احتياطمصرف‌ شود.
3 ـ در افراد مسن‌، دوران‌ بارداري‌ وشيردهي‌ و افزايش‌ فشارخون‌ با احتياطمصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌: بالا رفتن‌ فشار خون‌
همراه‌ با تاكي‌ كاردي‌ كه‌ به‌ مقدار
مصرف‌ دارو بستگي‌ دارد از عوارض‌شايع‌ اين‌ دارو است‌. از عوارض‌ ديگرمي‌توان‌ تهوع‌ و استفراغ‌، سردرد واحساس‌ سوزش‌ در لب‌ها، دهان‌ و گلو،اسپاسم‌ پلكها، ترشح‌ از بيني‌ و دهان‌،احساس‌ تنگي‌ گلو و سينه‌، درد شكم‌، درد وآبسه‌ در محل‌ تزريق‌، اضطراب‌، ضعف‌ وبيقراري‌ را نام‌ برد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اين‌ دارو بافرآورده‌هاي‌ حاوي‌ آهن‌ در صورتي‌ كه‌به‌طور همزمان‌ مصرف‌ گردند، تداخل‌دارد.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: در طول‌ درمان‌ با اين‌دارو بايد ادرار را قليايي‌ نگهداشت‌، زيراكمپلكس‌ ديمركاپرول‌ و فلز به‌راحتي‌ درمحيط اسيدي‌ شكسته‌ مي‌شود. ادرارقليايي‌، كليه‌ها را در مقابل‌ اثرات‌ سمي‌ فلزحفظ مي‌كند.
مقدار مصرف‌: تزريق‌ ديمركاپرول‌ بايدبه‌صورت‌ عميق‌ و عضلاني‌ باشد و درمان‌هرچه‌ سريعتر با ساير درمانها و يا بدون‌آنها آغاز گردد. در مسموميت‌ خفيف‌ باآرسنيك‌ و طلا، ابتدا 2/5mg/kg چهار باردر روز به‌ مدت‌ 2 روز تزريق‌ مي‌شود وسپس‌ درمان‌ با همين‌ مقدار در روز سوم‌،دو بار در روز و بعد يك‌ بار در روز تا 10روز ادامه‌ مي‌يابد. در مسموميت‌ شديد باطلا و يا آرسنيك‌، ابتدا 3mg/kg هر چهارساعت‌ به‌ مدت‌ 2 روز تزريق‌ مي‌شود وسپس‌ درمان‌ با همين‌ مقدار در روز سوم‌،چهار بار در روز و سپس‌ يك‌ تا دو بار درروز تا 10 روز، ادامه‌ مي‌يابد. در درمان‌انسفالوپاتي‌ حاد ناشي‌ از سرب‌، ابتدا4mg/kg به‌ تنهايي‌ تزريق‌ مي‌شود و بعددرمان‌ با همين‌ مقدار همراه‌ با كلسيم‌ادتات‌دي‌سديم‌ هر چهار ساعت‌، ادامه‌مي‌يابد. در مسموميتهاي‌ با شدت‌ كمتر،مقدار 3mg/kg تجويز مي‌گردد.

اشكال‌ دارويي‌:
Injection: 300mg/3ml

[Bauokstoney]

DISODIUM EDETATE : درمان‌اضطراري‌زيادي‌كلس� �م‌خون‌،كنترل‌آريتمي‌ بطني‌ومسموميت‌ با سرب‌
DISODIUM EDETATE
موارد مصرف‌: اين‌ دارو در درمان‌اضطراري‌ زيادي‌ كلسيم‌ خون‌، كنترل‌آريتمي‌ بطني‌ ناشي‌ از مسموميت‌ ديژيتال‌و درمان‌ مسموميت‌ حاد يا مزمن‌ با سرب‌ وآنسفالوپاتي‌ ناشي‌ از آن‌ به‌كار مي‌رود.

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو با بسياري‌ ازكاتيونهاي‌ 2 و 3 ظرفيتي‌ تشكيل‌ كمپلكس‌مي‌دهد اما بيشترين‌ تمايل‌ را به‌ كلسيم‌دارد.

فارماكوكينتيك‌: نيمه‌ عمر دفع‌ دارو درحدود يكساعت‌ است‌ و از راه‌ كليه‌ها دفع‌مي‌گردد.

موارد منع‌ مصرف‌: در بي‌ادراري‌ و بيماري‌تصلب‌ شرايين‌ نبايد مصرف‌ شود.

هشدارها: 1 ـ مصرف‌ اين‌ دارو تنها
در موارد شديد بيماري‌ توصيه‌
مي‌شود.
2 ـ انفوزيون‌ سريع‌ دارو باعث‌ سقوطناگهاني‌ غلظت‌ كلسيم‌ و مرگ‌ مي‌گردد.
3 ـ در افراد مبتلا به‌ كمي‌ پتاسيم‌ خون‌ بايدبا احتياط مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌: احتمال‌ نكروز لوله‌هاي‌كليوي‌ به‌خصوص‌ در كم‌ ادراري‌ وجوددارد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: مقدار 50mg/kg/day تاحداكثر 3g/day مصرف‌ مي‌شود. مقدارمصرف‌ طي‌ 3 ساعت‌ يا بيشتر انفوزيون‌مي‌شود.
كودكان‌: مقدار 40mg/kg/day تا حداكثر70mg/kg/day مصرف‌ مي‌شود كه‌ بايد باغلظت‌ كمتر از 3% در مدت‌ 3 ساعت‌ و يابيشتر انفوزيون‌ شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Injection: 150mg/ml

[Bauokstoney]

CHLORIDE : فعال‌كردن‌ مجدد آنزيم‌ كولين‌ استراز مهار شده ‌توسط حشره‌كشها

OBIDOXIME CHLORIDE
موارد مصرف‌: ابيدوكسايم‌ براي‌ فعال‌كردن‌ مجدد آنزيم‌ كولين‌ استراز مهار شده‌توسط حشره‌كشهاي‌ ارگانو فسفره‌مصرف‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: ابيدوكسايم‌ پادزهراختصاصي‌ در مسموميت‌ ناشي‌ ازحشره‌كشهاي‌ ارگانو فسفره‌ است‌ و درحقيقت‌ باعث‌ فعال‌ شدن‌ كولين‌ استرازمهار شده‌ مي‌شود.

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ گذشتن‌ بيش‌ از 48ساعت‌ از زمان‌ جذب‌ سم‌ استفاده‌ از اين‌دارو احتمالا بي‌فايده‌ است‌.
2 ـ به‌دليل‌ اين‌كه‌ فعاليت‌ ابيدوكسايم‌ درمقابل‌ كولين‌ استرازهاي‌ متفاوت‌ يكسان‌نيست‌ در صورت‌ عدم‌ تاثير از مصرف‌بيش‌ از حد آن‌ خودداري‌ گردد.
3 ـ اين‌ دارو عليه‌ مسموميت‌ با كارباماتهانبايد به‌كار گرفته‌ شود.
4 ـ مصرف‌ ابيدوكسايم‌ نبايد جانشين‌مصرف‌ آتروپين‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌: احتمال‌ بروز تحريك‌ درهنگام‌ تزريق‌ شرياني‌ وجود دارد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: در حدود 5 دقيقه‌ بعد ازمصرف‌ اولين‌ مقدار سولفات‌ آتروپين‌،مقدار 250 ميلي‌گرم‌ از ابيدوكسايم‌ داخل‌وريد تزريق‌ مي‌شود و در صورت‌ پاسخ‌مناسب‌، مقدار مصرف‌ فوق‌ يك‌ يا دو بارديگر در فواصل‌ 2 ساعته‌ تكرار مي‌شود.حداكثر مقدار مصرف‌ در بزرگسالان‌ درحدود 3-5mg/kg است‌.
كودكان‌: مقدار 4-8mg/kg به‌صورت‌ يك‌مقدار واحد به‌صورت‌ وريدي‌ تزريق‌مي‌شود. اين‌ مقدار مصرف‌ را مي‌توان‌ بامحلول‌هاي‌ تزريق‌ وريدي‌ رقيق‌ نمود.

اشكال‌ دارويي‌:
Injection: 250 mg/ml

[Bauokstoney]

PENICILLAMINE : در ‌بيماران‌ داراي‌ نشانه‌هاي‌ بيماري‌ ويلسون ‌و پيشگيري‌ از ايجاد آسيب‌ بافتي‌
موارد مصرف‌: پني‌سيلامين‌ در درمان‌بيماران‌ داراي‌ نشانه‌هاي‌ بيماري‌ ويلسون‌و پيشگيري‌ از ايجاد آسيب‌ بافتي‌ مصرف‌مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ در درمان‌بيماران‌ مبتلا به‌ آرتريت‌ روماتوئيد شديد وفعال‌ كه‌ به‌ ساير درمانها پاسخ‌ نداده‌اند،بيماراني‌ كه‌ مبتلا به‌ تشكيل‌ سنگهاي‌سيستئيني‌ عود كننده‌ و مسموميت‌ با فلزات‌سنگين‌ (بويژه‌ مس‌ و سرب‌) هستند،استفاده‌ مي‌گردد.


مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو با جيوه‌، سرب‌، مس‌،آهن‌ و احتمالا ساير فلزات‌ سنگين‌ كمپلكس‌محلول‌ در آب‌ ايجاد مي‌كند. به‌عنوان‌ ضدروماتيسم‌ به‌نظر مي‌رسد فاكتورهاي‌روماتوئيد و كمپلكس‌هاي‌ ايمني‌ را كاهش‌مي‌دهد.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو در كبد متابوليزه‌مي‌شود. زمان‌ لازم‌ براي‌ شروع‌ اثر دربيماري‌ ويلسون‌ 3 ـ 1 ماه‌ و در بيماري‌آرتريت‌ روماتوئيد 3 ـ 2 ماه‌ مي‌باشد. اين‌دارو از راه‌ كليه‌ها و مدفوع‌ دفع‌ مي‌شود.

هشدارها: 1 ـ در افراد با سابقه‌ ابتلا به‌آگرانولوسيتوز يا كم‌ خوني‌ آپلاستيك‌ بااحتياط مصرف‌ شود.
2 ـ مصرف‌ طولاني‌ مدت‌ آن‌ باعث‌ كاهش‌گويچه‌هاي‌ سفيد خون‌ شده‌ و احتمال‌ بروزعفونت‌ در اندامهاي‌ مختلف‌ از جمله‌ لثه‌ ودهان‌ وجود دارد. لذا در اوايل‌ و در طول‌درمان‌ شمارش‌ سلول‌هاي‌ خون‌ بايد انجام‌پذيرد.
3 ـ احتمال‌ بروز مسموميت‌ خوني‌ دربيماران‌ با سن‌ 65 سال‌ يا بيشتر وجوددارد.
4 ـ چنانچه‌ متعاقب‌ يك‌ سال‌ مصرف‌ داروبهبودي‌ حاصل‌ نگرديد، مصرف‌ دارو بايدقطع‌ گردد.
عوارض‌ جانبي‌: اسهال‌، سرگيجه‌، تهوع‌ يااستفراغ‌، درد خفيف‌ معده‌، كاهش‌ يا از بين‌رفتن‌ حس‌ چشايي‌، تب‌، درد مفاصل‌،بثورات‌ پوستي‌، كهير، خارش‌ و يا تورم‌غدد لنفاوي‌ از عوارض‌ جانبي‌ دارو هستند.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با كاهنده‌هاي‌ فعاليت‌ مغز استخوان‌،تركيبات‌ طلا و داروهاي‌ كاهنده‌ سيستم‌ايمني‌ بدن‌ (بغير از گلوكوكورتيكوئيدها)ممكن‌ است‌ احتمال‌ بروز عوارض‌ جانبي‌وخيم‌ خوني‌ و كليوي‌ آن‌را افزايش‌ دهد.مصرف‌ همزمان‌ اين‌ دارو با داروهاي‌مكمل‌ آهن‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ كاهش‌ اثرپني‌سيلامين‌ گردد.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ قطع‌ ناگهاني‌ داروممكن‌ است‌ باعث‌ بروز عوارض‌ حساسيتي‌گردد.
2 ـ براي‌ بيماراني‌ كه‌ مبتلا به‌ زيادي‌سيستيئن‌ ادرار هستند، مصرف‌ مقاديرزياد مايعات‌ (بخصوص‌ در شب‌) اهميت‌دارد.
3 ـ دارو بايد با معده‌ خالي‌ مصرف‌ گردد.
4 ـ از مصرف‌ همزمان‌ اين‌ دارو بافرآورده‌هاي‌ آهن‌دار خودداري‌ شود.
5 ـ نبايد انتظار بهبودي‌ را حداقل‌ طي‌ 12 ـ 6هفته‌ اول‌ درمان‌ داشت‌.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ عامل‌ شلات‌ كننده‌،مقدار 250 ميلي‌گرم‌ چهار بار در روزمصرف‌ مي‌شود. به‌عنوان‌ داروي‌ ضدآرتريت‌ روماتوييد ابتدا مقدار 250 ـ 125ميلي‌گرم‌ يك‌ بار در روز يكجا مصرف‌مي‌شود و سپس‌ مقدار مصرف‌ در صورت‌لزوم‌ و تحمل‌ بيمار هر 3 ـ 2 ماه‌ يك‌ بار به‌ميزان‌ 250mg/day ـ 125 تا حداكثر1/5g/day افزايش‌ مي‌يابد.
به‌عنوان‌ ضد سنگ‌هاي‌ ادراري‌، مقدار500 ميلي‌گرم‌ چهار بار در روز مصرف‌مي‌شود. به‌عنوان‌ پادزهر در مسموميت‌ بافلزات‌ سنگين‌، مقدار 1/5g/day ـ 0/5 بمدت‌2 ـ 1 ماه‌ مصرف‌ مي‌شود.
كودكان‌: به‌عنوان‌ عامل‌ شلات‌ كننده‌ دركودكان‌ كم‌ سن‌، مقدار 250 ميلي‌گرم‌ درروز يكجا و همراه‌ با آب‌ ميوه‌ مصرف‌مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Scored F.C. Tablet: 250mg

[Bauokstoney]

SODIUM THIOSULFATE : درمان‌مسموميت‌ با آرسنيك‌
موارد مصرف‌: تيوسولفات‌ سديم‌ در درمان‌مسموميت‌ با آرسنيك‌ مصرف‌ مي‌شود.اين‌ دارو به‌ عنوان‌ داروي‌ كمكي‌ در
درمان‌ مسموميت‌ با سيانيد، همراه‌ بانيتريت‌ سديم‌ و براي‌ جلوگيري‌ از سميت‌كليوي‌ ناشي‌ از سيس‌پلاتين‌ استفاده‌مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو معمولا همراه‌ سديم‌نيتريت‌ در مسموميت‌ با سيانيد مصرف‌مي‌شود. بدين‌ ترتيب‌ كه‌ يون‌ سيانيد تبديل‌شده‌ به‌ سيانومتهموگلوبين‌ را به‌تيوسيانات‌ تبديل‌ مي‌كند. همچنين‌ احتمالابا ايجاد كمپلكس‌ غير سمي‌ با سيس‌ پلاتين‌(سيس‌پلاتين‌ ـ تيوسولفات‌) از رسيدن‌مقادير زياد سيس‌ پلاتين‌ به‌ كليه‌هاجلوگيري‌ به‌عمل‌ مي‌آورد.

فارماكوكينتيك‌: پس‌ از تزريق‌ به‌سرعت‌ دربافتها توزيع‌ مي‌گردد. نيمه‌ عمر آن‌
20 ـ 15 دقيقه‌ است‌ ولي‌ وقتي‌ به‌صورت‌تيوسيانات‌ درآيد به‌ حدود 7 ـ 3 روزافزايش‌ مي‌يابد. دارو از راه‌ كليه‌ها دفع‌مي‌شود.

هشدارها: به‌دليل‌ حضور يون‌ سديم‌، درسيروز كبدي‌، نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌،توكسمي‌ ناشي‌ از حاملگي‌ و نارسايي‌كليوي‌ و فشار خون‌ با احتياط مصرف‌شود.

عوارض‌ جانبي‌: غير از اختلالات‌ اسمزي‌ناشي‌ از مصرف‌ تيوسولفات‌ سديم‌، اين‌دارو نسبتŠ غيرسمي‌ است‌.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: در صورت‌ بروز تحريك‌يا حساسيت‌ مصرف‌ آن‌ بايد قطع‌ گردد.

مقدار مصرف‌: در مسموميت‌ با آرسنيك‌،ابتدا 0/1 گرم‌ به‌ آهستگي‌ در وريد تزريق‌مي‌گردد و در سه‌ روز بعد به‌ ترتيب‌ 0/2،0/3 و 0/4 گرم‌ به‌ همان‌ روش‌ تزريق‌مي‌شود. در مسموميت‌ با سيانور، پس‌ ازتجويز نيتريت‌ سديم‌، مقدار 12/5 گرم‌به‌صورت‌ وريدي‌ تزريق‌ مي‌شود. درصورت‌ لزوم‌، مي‌توان‌ مقدار مصرف‌ را با6/25 گرم‌ تكرار كرد. براي‌ جلوگيري‌ ازنفروتوكسيسيتي‌ حاصل‌ از سيس‌ پلاتين‌مقدار مصرف‌ مشخصي‌ بيان‌ نشده‌ است‌ولي‌ بعضي‌ از پزشكان‌ مقدار 2g/m2 را قبل‌از مصرف‌ سيس‌ پلاتين‌ تجويز كرده‌اند.

اشكال‌ دارويي‌:
Injection: 12.5 g/50 ml

[Bauokstoney]

ANTIHISTAMINES





CHLORPHENIRAMINE-CINNARIZINE-CLEMASTINE-CYPROHEPTADINE-DIMENHYDRINATE-


DIPHENHYDRAMINE-DIPHENHYDRAMINE COMPOUND-HYDROXYZINE-PROMETHAZINE-TERFENADINE




CHLORPHENIRAMINE
موارد مصرف‌: كلرفنيرآمين‌ در درمان‌علامتي‌ رينيت‌ آلرژيك‌ فصلي‌ يا دايمي‌،رينيت‌ وازوموتور و التهاب‌ آلرژيك‌ملتحمه‌ ناشي‌ از استنشاق‌ مواد آلرژن‌ و ياخوردن‌ آنها، كهير و كهير غول‌آسا، وبه‌عنوان‌ داروي‌ كمكي‌ در شوك‌آنافيلاكتيك‌ به‌كار مي‌رود.

مكانيسم‌ اثر: اثر ضد آلرژيك‌ آن‌ ناشي‌ ازمهار گيرنده‌هاي‌ H1هيستاميني‌ است‌.همچنين‌ داراي‌ آثار آنتي‌كلينرژيك‌ است‌.

فارماكوكينتيك‌: بخوبي‌ از راه‌ خوراكي‌ جذب‌مي‌شود. متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ است‌ و از كليه‌دفع‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر كلرفنيرامين‌ 15 ـ 12ساعت‌ است‌. زمان‌ لازم‌ براي‌ شروع‌ اثر ازراه‌ خوراكي‌ 60 ـ 15 دقيقه‌ است‌.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ خشك‌ شدن‌ دهان‌ وافزايش‌ بيماريهاي‌ دهان‌ و دندان‌ با مصرف‌طولاني‌ مدت‌ آنتي‌هيستامين‌ها وجود دارد.
2 ـ در صرع‌، هيپرتروفي‌ پروستات‌ واحتباس‌ ادرار، گلوكوم‌ و بيماريهاي‌ كبد بااحتياط مصرف‌ گردد.
عوارض‌ جانبي‌: عارضه‌ شايع‌ آن‌خواب‌آلودگي‌ است‌. اين‌ دارو مي‌تواندعوارض‌ آنتي‌كلينرژيك‌ مثل‌ خشكي‌ دهان‌و تاري‌ ديد را همراه‌ داشته‌ باشد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با مضعف‌هاي‌ CNS ممكن‌ است‌ اثرات‌مضعف‌ اين‌ دارو را افزايش‌ دهد. استفاده‌همزمان‌ آن‌ با داروهاي‌ آنتي‌كلينرژيك‌اثرات‌ جانبي‌ اين‌ دارو را تشديد مي‌كند.مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ سمي‌ براي‌گوش‌ مانند ساليسيلات‌ها و وانكومايسين‌با اين‌ دارو ممكن‌ است‌ اثر سمي‌ آن‌ را برگوش‌، از جمله‌ وزوز گوش‌ و سرگيجه‌ رابپوشاند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بمنظور كاهش‌تحريك‌ گوارشي‌ همراه‌ با غذا، آب‌ يا شيرمصرف‌ گردد.
2 ـ در صورت‌ بروز خواب‌آلودگي‌ از انجام‌كارهايي‌ كه‌ نياز به‌ تمركز حواس‌ دارندخودداري‌ گردد.

مقدار مصرف‌
تزريقي‌: طي‌ 1 دقيقه‌ به‌طور آهسته‌ مقدار
20 ـ 10 ميلي‌گرم‌ تزريق‌ وريدي‌ مي‌گردد.
خوراكي‌:
بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد هيستامين‌، 4ميلي‌گرم‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌ برحسب‌ نيازاستفاده‌ مي‌گردد. حداكثر مقدار مصرف‌24mg/day است‌.
كودكان‌: در كودكان‌ زير يكسال‌ توصيه‌نمي‌گردد. در كودكان‌ 2 ـ 1 سال‌
1mg/day، 5 ـ 2 سال‌ 1 ميلي‌گرم‌ هر
6 ـ 4 ساعت‌ تا حداكثر 6mg/day و دركودكان‌ 12 ـ 6 سال‌ 2 ميلي‌گرم‌ هر
6 ـ 4 تا ساعت‌ حداكثر 12mg/day مصرف‌مي‌گردد.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 4mg
Injection: 10mg / ml

CINNARIZINE
موارد مصرف‌: سيناريزين‌ براي‌ رفع‌اختلالاتي‌ مثل‌ سرگيجه‌، وزوز گوش‌، تهوع‌و استفراغ‌، در بيماري‌ منيير، بيماري‌مسافرت‌، بيماري‌ عروق‌ محيطي‌ و سندرم‌رينود تجويز مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: اثرات‌ اين‌ دارو ناشي‌ از مهارگيرنده‌ H1 هيستاميني‌ است‌.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو از طريق‌ خوراكي‌سريعŠ جذب‌ شده‌ و بعد از 2 ـ 1 ساعت‌ به‌حداكثر غلظت‌ پلاسمايي‌ مي‌رسد و در كبدمتابوليزه‌ مي‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودپورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ پايين‌ بودن‌ فشارخون‌ بيمار، مصرف‌ مقادير زياد اين‌ داروبايد با احتياط انجام‌ شود.
2 ـ در صورت‌ وجود صرع‌، هيپرتروفي‌پروستات‌، احتباس‌ ادرار، گلوكوم‌ وبيماري‌ كبدي‌ بايد با احتياط مصرف‌
شود.

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌آلودگي‌، خشكي‌دهان‌، تاري‌ ديد، بثورات‌ جلدي‌، خستگي‌،سردرد و اختلالات‌ گوارشي‌ از عوارض‌جانبي‌ دارو هستند.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: مقدار 30 ميلي‌گرم‌ 3 بار درروز مصرف‌ مي‌شود. در بيماري‌ مسافرت‌30 ميلي‌گرم‌ 2 ساعت‌ قبل‌ از مسافرت‌ وسپس‌ در صورت‌ لزوم‌ 15 ميلي‌گرم‌ هر 8ساعت‌ در طول‌ مسافرت‌ مصرف‌ مي‌شود.در اختلالات‌ عروق‌ محيطي‌ ابتدا 75ميلي‌گرم‌ 3 بار در روز مصرف‌ مي‌شود.مقدار مصرف‌ نگهدارنده‌ 75 ميلي‌گرم‌ 3 ـ 2بار در روز است‌.
كودكان‌: مقدار مصرف‌ در كودكان‌ 12 ـ 5سال‌ نصف‌ مقدار مصرف‌ بزرگسالان‌است‌.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 25mg, 75mg

CLEMASTINE
موارد مصرف‌: كلماستين‌ در درمان‌ علامتي‌رينيت‌ آلرژيك‌ فصلي‌ يا دائمي‌، التهاب‌آلرژيك‌ ملتحمه‌ ناشي‌ از مواد آلرژن‌،خارش‌ ناشي‌ از واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌ وكهير و به‌عنوان‌ درمان‌ كمكي‌ شوك‌آنافيلاكتيك‌ به‌كار برده‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: اثر ضد آلرژي‌ آن‌ ناشي‌ ازرقابت‌ با هيستامين‌ براي‌ اتصال‌ به‌گيرنده‌هاي‌ H1 است‌.
فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو بخوبي‌ از راه‌تزريق‌ يا خوراكي‌ جذب‌ مي‌گردد.متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ است‌. زمان‌ شروع‌ اثرشكل‌ خوراكي‌ آن‌ بين‌ 60 ـ 15 دقيقه‌ است‌ وطول‌ مدت‌ اثر كلماستين‌ در حدود 12ساعت‌ مي‌باشد و از راه‌ كليوي‌ دفع‌مي‌گردد.

هشدارها: احتمال‌ بروز سرگيجه‌، اغتشاش‌شعور و كمي‌ فشار خون‌ ناشي‌ از مصرف‌اين‌ دارو بيماران‌ سالخورده‌ بيشتر
است‌.

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ شايع‌ آن‌ شامل‌خواب‌آلودگي‌ و غليظ شدن‌ ترشحات‌ نايژه‌است‌.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ پايين‌ آورنده‌ فشارخون‌ و داروهاي‌ مضعف‌ CNS ممكن‌ است‌باعث‌ افزايش‌ اثر آنها گردد. مصرف‌ اين‌دارو با داروهاي‌ سمي‌ براي‌ گوش‌ ممكن‌است‌ علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ آنها از جمله‌وزوز گوش‌ را بپوشاند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بمنظور كاهش‌تحريك‌ گوارشي‌، اين‌ دارو همراه‌ با غذا،آب‌ يا شير مصرف‌ شود.
2 ـ داروهاي‌ ضد هيستامين‌ ممكن‌ است‌علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ ناشي‌ از مصرف‌مقادير زياد ساليسيلات‌ها را بپوشاند.
3 ـ احتمال‌ بروز خواب‌آلودگي‌ وجود دارد.بنابراين‌ از كار با آلاتي‌ كه‌ نيازمند هوشياري‌است‌، مانند رانندگي‌، خودداري‌ گردد.

مقدار مصرف‌
خوراكي‌:
بزرگسالان‌: مقدار 10 ميلي‌گرم‌ دو بار درروز يا 2 ميلي‌گرم‌ 3 ـ 1 بار در روز مصرف‌مي‌شود. حداكثر ميزان‌ مصرف‌ دارو6mg/day است‌.
كودكان‌: در كودكان‌ با سن‌ كمتر از 12سال‌ مقدار 1 ـ 0/5 ميلي‌گرم‌ هر 12 ـ 8ساعت‌ مصرف‌ مي‌شود.
تزريقي‌: مقدار 4mg/day ـ 2 به‌صورت‌تزريق‌ عضلاني‌ در بزرگسالان‌ و
2mg/day ـ 1 در كودكان‌ به‌كار برده‌مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 1mg
Injection: 2mg/ 2ml

CYPROHEPTADINE HCI
موارد مصرف‌: سايپروهپتادين‌ براي‌ درمان‌آلرژي‌ ناشي‌ از تب‌ يونجه‌، كهير و كهيرغول‌آسا، كهير ناشي‌ از سرما، ميگرن‌ ودرمان‌ بيماري‌ كوشينگ‌ استفاده‌ شده‌است‌.

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو آنتاگونيست‌گيرنده‌هاي‌ H1 و گيرنده‌هاي‌ سروتونيني‌مي‌باشد. به‌ دليل‌ خاصيت‌ آنتي‌هيستاميني‌آن‌، اثر ضد آلرژي‌ دارد.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو بخوبي‌ از دستگاه‌گوارش‌ جذب‌ مي‌گردد. اثر آن‌ 60 ـ 15دقيقه‌ پس‌ از مصرف‌ خوراكي‌ ظاهرمي‌گردد. دفع‌ آن‌ كليوي‌ و اغلب‌ به‌صورت‌متابوليت‌ طي‌ 24 ساعت‌ صورت‌ مي‌گيرد.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ سرگيجه‌، تسكين‌بيش‌ از حد، اغتشاش‌ شعور و كمي‌ فشارخون‌ ناشي‌ از مصرف‌ اين‌ دارو درسالخوردگان‌ بيشتر است‌.
2 ـ مصرف‌ طولاني‌ مدت‌ اين‌ دارو باعث‌خشكي‌ دهان‌ مي‌شود و احتمال‌ گلودرد،عفونت‌ دهان‌ و گلو و پوسيدگي‌ دندان‌وجود دارد.

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ شايع‌ اين‌ داروخشكي‌ دهان‌، تاري‌ ديد، خواب‌آلودگي‌،غليظ شدن‌ ترشحات‌ نايژه‌ و افزايش‌ وزن‌مي‌باشند.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با مضعف‌هاي‌ CNS ممكن‌ است‌ اثرات‌مضعف‌ آن‌ را افزايش‌ دهد. استفاده‌همزمان‌ اين‌ دارو با داروهاي‌آنتي‌كلينرژيك‌ اثرات‌ جانبي‌ آن‌ را تشديدمي‌كند. مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ سمي‌براي‌ گوش‌ مانند ساليسيلات‌ها ووانكومايسين‌ با اين‌ دارو ممكن‌ است‌ اثرسمي‌ آن‌ را بر گوش‌ از جمله‌ وزوز گوش‌ وسرگيجه‌ را بپوشاند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ احتمال‌ افزايش‌ وزن‌وجود دارد.
2 ـ بمنظور كاهش‌ تحريك‌ گوارشي‌ همراه‌با غذا، آب‌ يا شير مصرف‌ گردد.
3 ـ در صورت‌ بروز خواب‌ آلودگي‌ ازانجام‌ كارهايي‌ كه‌ نياز به‌ تمركز حواس‌دارند خودداري‌ گردد.
4 ـ اين‌ دارو مي‌تواند عوارض‌ سمي‌ گوشي‌ساليسيلات‌ها را بپوشاند.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: در درمان‌ آلرژي‌ مقدار 4ميلي‌گرم‌ 4 ـ 3 بار در روز و حداكثر 32ميلي‌گرم‌ در روز مصرف‌ مي‌شود. درميگرن‌ 4 ميلي‌گرم‌ تجويز كه‌ در صورت‌نياز پس‌ از نيم‌ ساعت‌ تكرار مي‌شود. مقدارمصرف‌ نگهدارنده‌ آن‌ 4 ميلي‌گرم‌ هر 6 ـ 4ساعت‌ است‌.
كودكان‌: در كودكان‌ 6 ـ 2 سال‌ 2 ميلي‌گرم‌3 ـ 2 بار در روز و حداكثر 12 ميلي‌گرم‌ درروز مصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 4mg

DIMENHYDRINATE
موارد مصرف‌: ديمن‌ هيدرينات‌ در درمان‌سرگيجه‌، تهوع‌، بيماري‌ مسافرت‌ وهمچنين‌ سرگيجه‌ ناشي‌ از بيماريهاي‌ كه‌ برروي‌ بخش‌ دهليزي‌ گوش‌ اثر مي‌گذارند(مانند التهاب‌ لابيرنت‌) به‌كار برده‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: ديمن‌ هيدرينات‌ يك‌ داروي‌آنتي‌ هيستامين‌ است‌ و احتمالا با اثر ضدموسكاريني‌ مركزي‌ باعث‌ كاهش‌ فعاليت‌لابيرنت‌ و مركز CTZ در بصل‌النخاع‌مي‌شود و باعث‌ مهار سرگيجه‌ و تهوع‌است‌.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو بخوبي‌ از راه‌خوراكي‌ جذب‌ مي‌گردد متابوليسم‌ آن‌كبدي‌ است‌ و از كليه‌ طي‌ 24 ساعت‌به‌صورت‌ متابوليت‌ دفع‌ مي‌گردد.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز سرگيجه‌،تسكين‌، اغتشاش‌ شعور و كمي‌ فشار خون‌در بيماران‌ سالخورده‌ وجود دارد.
2 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌ وجود داردو در صورت‌ مصرف‌ مداوم‌ ممكن‌ است‌باعث‌ بروز بيماريهاي‌ دهان‌ و دندان‌
گردد.

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌آلودگي‌، غليظ شدن‌ترشحات‌ نايژه‌، تاري‌ ديد، دفع‌ مشكل‌ يادردناك‌ ادرار، هيجان‌ و عصبانيت‌ ازعوارض‌ اين‌ دارو هستند.
تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اين‌ دارو اثرات‌ ضدموسكاريني‌ آمانتادين‌، آتروپين‌ و تركيبات‌مشابه‌، هالوپيريدول‌، فنوتيازين‌ها وپروكائين‌ آميد را تشديد مي‌كند. مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ سمي‌ براي‌ گوش‌مي‌تواند علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ ناشي‌ ازاين‌ داروها را بپوشاند. اين‌ دارو اثرات‌داروهاي‌ مضعف‌ CNS را تشديد مي‌كند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بمنظور كاهش‌تحريك‌ گوارشي‌، همراه‌ غذا، آب‌ يا شيرمصرف‌ شود.
2 ـ داروهاي‌ ضد هيستامين‌ ممكن‌ است‌علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ ناشي‌ از مصرف‌مقادير زياد ساليسيلات‌ها را بپوشانند.
3 ـ احتمال‌ بروز خواب‌آلودگي‌ وجود دارد.بنابراين‌ از كار با آلاتي‌ كه‌ نيازمندهوشياري‌ است‌ مانند رانندگي‌ خودداري‌شود.
4 ـ ديمن‌ هيدرنات‌ به‌ عنوان‌ ضد سرگيجه‌حداقل‌ نيم‌ ساعت‌ قبل‌ از مسافرت‌ بايدمصرف‌ گردد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: به‌ عنوان‌ ضد استفراغ‌ و ضدسرگيجه‌ مقدار 100 ـ 50 ميلي‌گرم‌ هر چهارساعت‌ برحسب‌ نياز مصرف‌ مي‌شود.حداكثر مقدار مصرف‌ در بزرگسالان‌ تا400mg/day است‌.
كودكان‌: در كودكان‌ 6 ـ 1 ساله‌
25mg/day ـ 12/5 و در كودكان‌ 12 ـ 7ساله‌، 50mg/day ـ 25 مصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 50mg

[Bauokstoney]

CINNARIZINE
موارد مصرف‌: سيناريزين‌ براي‌ رفع‌اختلالاتي‌ مثل‌ سرگيجه‌، وزوز گوش‌، تهوع‌و استفراغ‌، در بيماري‌ منيير، بيماري‌مسافرت‌، بيماري‌ عروق‌ محيطي‌ و سندرم‌رينود تجويز مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: اثرات‌ اين‌ دارو ناشي‌ از مهارگيرنده‌ H1 هيستاميني‌ است‌.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو از طريق‌ خوراكي‌سريعŠ جذب‌ شده‌ و بعد از 2 ـ 1 ساعت‌ به‌حداكثر غلظت‌ پلاسمايي‌ مي‌رسد و در كبدمتابوليزه‌ مي‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودپورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.

هشدارها: 1 ـ در صورت‌ پايين‌ بودن‌ فشارخون‌ بيمار، مصرف‌ مقادير زياد اين‌ داروبايد با احتياط انجام‌ شود.
2 ـ در صورت‌ وجود صرع‌، هيپرتروفي‌پروستات‌، احتباس‌ ادرار، گلوكوم‌ وبيماري‌ كبدي‌ بايد با احتياط مصرف‌
شود.

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌آلودگي‌، خشكي‌دهان‌، تاري‌ ديد، بثورات‌ جلدي‌، خستگي‌،سردرد و اختلالات‌ گوارشي‌ از عوارض‌جانبي‌ دارو هستند.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: مقدار 30 ميلي‌گرم‌ 3 بار درروز مصرف‌ مي‌شود. در بيماري‌ مسافرت‌30 ميلي‌گرم‌ 2 ساعت‌ قبل‌ از مسافرت‌ وسپس‌ در صورت‌ لزوم‌ 15 ميلي‌گرم‌ هر 8ساعت‌ در طول‌ مسافرت‌ مصرف‌ مي‌شود.در اختلالات‌ عروق‌ محيطي‌ ابتدا 75ميلي‌گرم‌ 3 بار در روز مصرف‌ مي‌شود.مقدار مصرف‌ نگهدارنده‌ 75 ميلي‌گرم‌ 3 ـ 2بار در روز است‌.
كودكان‌: مقدار مصرف‌ در كودكان‌ 12 ـ 5سال‌ نصف‌ مقدار مصرف‌ بزرگسالان‌است‌.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 25mg, 75mg

[Bauokstoney]

CLEMASTINE
موارد مصرف‌: كلماستين‌ در درمان‌ علامتي‌رينيت‌ آلرژيك‌ فصلي‌ يا دائمي‌، التهاب‌آلرژيك‌ ملتحمه‌ ناشي‌ از مواد آلرژن‌،خارش‌ ناشي‌ از واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌ وكهير و به‌عنوان‌ درمان‌ كمكي‌ شوك‌آنافيلاكتيك‌ به‌كار برده‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: اثر ضد آلرژي‌ آن‌ ناشي‌ ازرقابت‌ با هيستامين‌ براي‌ اتصال‌ به‌گيرنده‌هاي‌ H1 است‌.
فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو بخوبي‌ از راه‌تزريق‌ يا خوراكي‌ جذب‌ مي‌گردد.متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ است‌. زمان‌ شروع‌ اثرشكل‌ خوراكي‌ آن‌ بين‌ 60 ـ 15 دقيقه‌ است‌ وطول‌ مدت‌ اثر كلماستين‌ در حدود 12ساعت‌ مي‌باشد و از راه‌ كليوي‌ دفع‌مي‌گردد.

هشدارها: احتمال‌ بروز سرگيجه‌، اغتشاش‌شعور و كمي‌ فشار خون‌ ناشي‌ از مصرف‌اين‌ دارو بيماران‌ سالخورده‌ بيشتر
است‌.

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ شايع‌ آن‌ شامل‌خواب‌آلودگي‌ و غليظ شدن‌ ترشحات‌ نايژه‌است‌.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ پايين‌ آورنده‌ فشارخون‌ و داروهاي‌ مضعف‌ CNS ممكن‌ است‌باعث‌ افزايش‌ اثر آنها گردد. مصرف‌ اين‌دارو با داروهاي‌ سمي‌ براي‌ گوش‌ ممكن‌است‌ علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ آنها از جمله‌وزوز گوش‌ را بپوشاند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بمنظور كاهش‌تحريك‌ گوارشي‌، اين‌ دارو همراه‌ با غذا،آب‌ يا شير مصرف‌ شود.
2 ـ داروهاي‌ ضد هيستامين‌ ممكن‌ است‌علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ ناشي‌ از مصرف‌مقادير زياد ساليسيلات‌ها را بپوشاند.
3 ـ احتمال‌ بروز خواب‌آلودگي‌ وجود دارد.بنابراين‌ از كار با آلاتي‌ كه‌ نيازمند هوشياري‌است‌، مانند رانندگي‌، خودداري‌ گردد.

مقدار مصرف‌
خوراكي‌:
بزرگسالان‌: مقدار 10 ميلي‌گرم‌ دو بار درروز يا 2 ميلي‌گرم‌ 3 ـ 1 بار در روز مصرف‌مي‌شود. حداكثر ميزان‌ مصرف‌ دارو6mg/day است‌.
كودكان‌: در كودكان‌ با سن‌ كمتر از 12سال‌ مقدار 1 ـ 0/5 ميلي‌گرم‌ هر 12 ـ 8ساعت‌ مصرف‌ مي‌شود.
تزريقي‌: مقدار 4mg/day ـ 2 به‌صورت‌تزريق‌ عضلاني‌ در بزرگسالان‌ و
2mg/day ـ 1 در كودكان‌ به‌كار برده‌مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 1mg
Injection: 2mg/ 2ml

[Bauokstoney]

cyproheptadine hci
موارد مصرف‌: سايپروهپتادين‌ براي‌ درمان‌آلرژي‌ ناشي‌ از تب‌ يونجه‌، كهير و كهيرغول‌آسا، كهير ناشي‌ از سرما، ميگرن‌ ودرمان‌ بيماري‌ كوشينگ‌ استفاده‌ شده‌است‌.

مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو آنتاگونيست‌گيرنده‌هاي‌ h1 و گيرنده‌هاي‌ سروتونيني‌مي‌باشد. به‌ دليل‌ خاصيت‌ آنتي‌هيستاميني‌آن‌، اثر ضد آلرژي‌ دارد.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو بخوبي‌ از دستگاه‌گوارش‌ جذب‌ مي‌گردد. اثر آن‌ 60 ـ 15دقيقه‌ پس‌ از مصرف‌ خوراكي‌ ظاهرمي‌گردد. دفع‌ آن‌ كليوي‌ و اغلب‌ به‌صورت‌متابوليت‌ طي‌ 24 ساعت‌ صورت‌ مي‌گيرد.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ سرگيجه‌، تسكين‌بيش‌ از حد، اغتشاش‌ شعور و كمي‌ فشارخون‌ ناشي‌ از مصرف‌ اين‌ دارو درسالخوردگان‌ بيشتر است‌.
2 ـ مصرف‌ طولاني‌ مدت‌ اين‌ دارو باعث‌خشكي‌ دهان‌ مي‌شود و احتمال‌ گلودرد،عفونت‌ دهان‌ و گلو و پوسيدگي‌ دندان‌وجود دارد.

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ شايع‌ اين‌ داروخشكي‌ دهان‌، تاري‌ ديد، خواب‌آلودگي‌،غليظ شدن‌ ترشحات‌ نايژه‌ و افزايش‌ وزن‌مي‌باشند.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با مضعف‌هاي‌ cns ممكن‌ است‌ اثرات‌مضعف‌ آن‌ را افزايش‌ دهد. استفاده‌همزمان‌ اين‌ دارو با داروهاي‌آنتي‌كلينرژيك‌ اثرات‌ جانبي‌ آن‌ را تشديدمي‌كند. مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ سمي‌براي‌ گوش‌ مانند ساليسيلات‌ها ووانكومايسين‌ با اين‌ دارو ممكن‌ است‌ اثرسمي‌ آن‌ را بر گوش‌ از جمله‌ وزوز گوش‌ وسرگيجه‌ را بپوشاند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ احتمال‌ افزايش‌ وزن‌وجود دارد.
2 ـ بمنظور كاهش‌ تحريك‌ گوارشي‌ همراه‌با غذا، آب‌ يا شير مصرف‌ گردد.
3 ـ در صورت‌ بروز خواب‌ آلودگي‌ ازانجام‌ كارهايي‌ كه‌ نياز به‌ تمركز حواس‌دارند خودداري‌ گردد.
4 ـ اين‌ دارو مي‌تواند عوارض‌ سمي‌ گوشي‌ساليسيلات‌ها را بپوشاند.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: در درمان‌ آلرژي‌ مقدار 4ميلي‌گرم‌ 4 ـ 3 بار در روز و حداكثر 32ميلي‌گرم‌ در روز مصرف‌ مي‌شود. درميگرن‌ 4 ميلي‌گرم‌ تجويز كه‌ در صورت‌نياز پس‌ از نيم‌ ساعت‌ تكرار مي‌شود. مقدارمصرف‌ نگهدارنده‌ آن‌ 4 ميلي‌گرم‌ هر 6 ـ 4ساعت‌ است‌.
كودكان‌: در كودكان‌ 6 ـ 2 سال‌ 2 ميلي‌گرم‌3 ـ 2 بار در روز و حداكثر 12 ميلي‌گرم‌ درروز مصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:

[Bauokstoney]

DIMENHYDRINATE
موارد مصرف‌: ديمن‌ هيدرينات‌ در درمان‌سرگيجه‌، تهوع‌، بيماري‌ مسافرت‌ وهمچنين‌ سرگيجه‌ ناشي‌ از بيماريهاي‌ كه‌ برروي‌ بخش‌ دهليزي‌ گوش‌ اثر مي‌گذارند(مانند التهاب‌ لابيرنت‌) به‌كار برده‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: ديمن‌ هيدرينات‌ يك‌ داروي‌آنتي‌ هيستامين‌ است‌ و احتمالا با اثر ضدموسكاريني‌ مركزي‌ باعث‌ كاهش‌ فعاليت‌لابيرنت‌ و مركز CTZ در بصل‌النخاع‌مي‌شود و باعث‌ مهار سرگيجه‌ و تهوع‌است‌.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو بخوبي‌ از راه‌خوراكي‌ جذب‌ مي‌گردد متابوليسم‌ آن‌كبدي‌ است‌ و از كليه‌ طي‌ 24 ساعت‌به‌صورت‌ متابوليت‌ دفع‌ مي‌گردد.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز سرگيجه‌،تسكين‌، اغتشاش‌ شعور و كمي‌ فشار خون‌در بيماران‌ سالخورده‌ وجود دارد.
2 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌ وجود داردو در صورت‌ مصرف‌ مداوم‌ ممكن‌ است‌باعث‌ بروز بيماريهاي‌ دهان‌ و دندان‌
گردد.

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌آلودگي‌، غليظ شدن‌ترشحات‌ نايژه‌، تاري‌ ديد، دفع‌ مشكل‌ يادردناك‌ ادرار، هيجان‌ و عصبانيت‌ ازعوارض‌ اين‌ دارو هستند.
تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اين‌ دارو اثرات‌ ضدموسكاريني‌ آمانتادين‌، آتروپين‌ و تركيبات‌مشابه‌، هالوپيريدول‌، فنوتيازين‌ها وپروكائين‌ آميد را تشديد مي‌كند. مصرف‌همزمان‌ با داروهاي‌ سمي‌ براي‌ گوش‌مي‌تواند علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ ناشي‌ ازاين‌ داروها را بپوشاند. اين‌ دارو اثرات‌داروهاي‌ مضعف‌ CNS را تشديد مي‌كند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بمنظور كاهش‌تحريك‌ گوارشي‌، همراه‌ غذا، آب‌ يا شيرمصرف‌ شود.
2 ـ داروهاي‌ ضد هيستامين‌ ممكن‌ است‌علايم‌ مسموميت‌ گوشي‌ ناشي‌ از مصرف‌مقادير زياد ساليسيلات‌ها را بپوشانند.
3 ـ احتمال‌ بروز خواب‌آلودگي‌ وجود دارد.بنابراين‌ از كار با آلاتي‌ كه‌ نيازمندهوشياري‌ است‌ مانند رانندگي‌ خودداري‌شود.
4 ـ ديمن‌ هيدرنات‌ به‌ عنوان‌ ضد سرگيجه‌حداقل‌ نيم‌ ساعت‌ قبل‌ از مسافرت‌ بايدمصرف‌ گردد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: به‌ عنوان‌ ضد استفراغ‌ و ضدسرگيجه‌ مقدار 100 ـ 50 ميلي‌گرم‌ هر چهارساعت‌ برحسب‌ نياز مصرف‌ مي‌شود.حداكثر مقدار مصرف‌ در بزرگسالان‌ تا400mg/day است‌.
كودكان‌: در كودكان‌ 6 ـ 1 ساله‌
25mg/day ـ 12/5 و در كودكان‌ 12 ـ 7ساله‌، 50mg/day ـ 25 مصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 50mg

[Bauokstoney]

DIPHENHYDRAMINE
موارد مصرف‌: ديفن‌ هيدرامين‌ در درمان‌علامتي‌ رينيت‌ آلرژيك‌، رينيت‌ وازوموتور،كهير و كهير غول‌آسا، به‌عنوان‌ درمان‌كمكي‌ در شوك‌ آنافيلاكتيك‌، درمان‌علامتي‌ پاركينسون‌ و واكنش‌هاي‌اكستراپيراميدا ل‌ ناشي‌ از داروها، تهوع‌ واستفراغ‌ ناشي‌ از مسافرت‌ يا حركت‌،به‌عنوان‌ بي‌حس‌ كننده‌ موضعي‌ دردندانپزشكي‌ و به‌عنوان‌ يك‌ خواب‌آورملايم‌ بكار مي‌رود.

مكانيسم‌ اثر: اثر ضد آلرژي‌ اين‌ دارو به‌علت‌ رقابت‌ با هيستامين‌ براي‌ اتصال‌ به‌گيرنده‌هاي‌ H1 است‌. احتمالا اثر ضداستفراغ‌ و ضد سرگيجه‌ آنرا مي‌توان‌ به‌ اثرضد موسكاريني‌ آن‌ ارتباط داد. اثر ضدسرفه‌ ديفن‌ هيدرامين‌ به‌علت‌ اثر مستقيم‌ برمركز سرفه‌ در بصل‌النخاع‌ است‌. اين‌ داروبر گيرنده‌هاي‌ H1مغز اثر گذاشته‌ موجب‌اثرات‌ خواب‌آور مي‌گردد. اثر بي‌حس‌كنندگي‌ موضعي‌ آن‌ بدليل‌ شباهت‌ساختماني‌ آن‌ با بي‌حس‌ كننده‌هاي‌موضعي‌ است‌.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو از راه‌ خوراكي‌ به‌خوبي‌ جذب‌ مي‌شود. زمان‌ شروع‌ اثر آن‌در حدود 60 ـ 15 دقيقه‌ است‌. دفع‌ آن‌كليوي‌ است‌ و اغلب‌ به‌صورت‌ متابوليت‌طي‌ 24 ساعت‌ دفع‌ مي‌گردد.

موارد منع‌ مصرف‌: در پورفيريا نبايداستفاده‌ گردد.

هشدارها: 1 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در صرع‌،هيپرتروفي‌ پروستات‌، احتباس‌ ادرار،گلوكوم‌ و بيماريهاي‌ كبد بايد با احتياطصورت‌ گيرد.
2 ـ احتمال‌ بروز سرگيجه‌، تسكين‌ بيش‌ ازحد، اغتشاش‌ شعور و كمي‌ فشار خون‌ناشي‌ از مصرف‌ اين‌ دارو در سالخوردگان‌بيشتر است‌.
3 ـ مصرف‌ طولاني‌ مدت‌ اين‌ دارو باعث‌خشكي‌ دهان‌ گرديده‌ احتمال‌ گلودرد،عفونت‌ دهان‌ و گلو و پوسيدگي‌ دندان‌وجود دارد.
4 ـ در صورت‌ مصرف‌ اين‌ دارو تشخيص‌آپانديسيت‌ و علايم‌ سمي‌ بر گوش‌ ناشي‌ ازداروها مشكل‌ مي‌گردد.

عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ شايع‌ اين‌ داروعبارتند از گيجي‌، سردرد، عوارض‌پسيكوموتور، عوارض‌ ضد موسكاريني‌مانند خشكي‌ دهان‌، تاري‌ ديد و دوبيني‌ وعوارض‌ دستگاه‌ گوارشي‌.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با مضعف‌هاي‌ CNS ممكن‌ است‌ اثرات‌مضعف‌ آن‌ را افزايش‌ دهد. استفاده‌ همزمان‌آن‌ با داروهاي‌ آنتي‌كولينرژيك‌ اثرات‌ جانبي‌اين‌ دارو را تشديد مي‌كند. مصرف‌ همزمان‌داروهاي‌ سمي‌ براي‌ گوش‌ مانندساليسيلات‌ها و وانكومايسين‌ با اين‌ داروممكن‌ است‌ اثر سمي‌ آنها بر روي‌ گوش‌ ازجمله‌ وزوز گوش‌ و سرگيجه‌ را بپوشاند.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ بمنظور كاهش‌تحريك‌ گوارشي‌ همراه‌ غذا، آب‌ يا شيرمصرف‌ گردد.
2 ـ در صورت‌ مصرف‌ به‌عنوان‌ ضدسرگيجه‌ حداقل‌ نيم‌ ساعت‌ قبل‌ از مسافرت‌استفاده‌ گردد.
3 ـ در صورت‌ بروز خواب‌آلودگي‌ ازكارهايي‌ كه‌ نياز به‌ تمركز حواس‌ دارندخودداري‌ گردد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ ضد هيستامين‌،مقدار 50 ـ 25 ميلي‌گرم‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌مصرف‌ مي‌شود. به‌عنوان‌ ضد ديسكنزي‌در پاركينسون‌ ايديوپاتيك‌ در ابتدا مقدار150 ـ 50 ميلي‌گرم‌ يا 25 ميلي‌گرم‌ سه‌ باردر روز مصرف‌ مي‌شود و سپس‌ مقدارمصرف‌ به‌ 50 ميلي‌گرم‌ چهار بار در روزافزايش‌ مي‌يابد. به‌عنوان‌ ضد استفراغ‌مقدار 50 ميلي‌گرم‌ نيم‌ ساعت‌ قبل‌ ازمسافرت‌ مصرف‌ مي‌شود. به‌عنوان‌ آرام‌بخش‌ ـ خواب‌آور مقدار 50 ميلي‌گرم‌
30 ـ 20 دقيقه‌ قبل‌ از خواب‌ مصرف‌مي‌شود. حداكثر مقدار مصرف‌300mg/day است‌.
كودكان‌: به‌عنوان‌ ضد هيستامين‌،
مقدار 1/25mg/kg هر 6 ـ 4 ساعت‌
مصرف‌ مي‌گردد. به‌عنوان‌ ضد استفراغ‌1/5mg/kg ـ 1 هر 6 ساعت‌ مصرف‌مي‌گردد.

اشكال‌ دارويي‌:
Elixir: 12.5mg / 5ml
Tablet: 25mg

[Bauokstoney]

DIPHENHYDRAMINE COMPOUND
موارد مصرف‌: اين‌ دارو براي‌ تسكين‌ سرفه‌و نشانه‌هاي‌ احتقاني‌ آن‌ مصرف‌ مي‌شود.همچنين‌ انقباض‌ نايژه‌ها ناشي‌ ازهيستامين‌ را نيز تخفيف‌ مي‌دهد.

مكانيسم‌ اثر: اين‌ تركيب‌ داراي‌ اثر ضدهيستامين‌ و ضد كولينرژيك‌ است‌ و باعث‌تسكين‌ سرفه‌ مي‌شود. بدليل‌ داشتن‌ كلرورآمونيوم‌ داراي‌ اثر خلط آور و بدليل‌ داشتن‌اثر آنتي‌كولينرژيك‌ باعث‌ كاهش‌ ترشحات‌نايژه‌ مي‌شود. در ضمن‌ علايم‌ احتقان‌ را كه‌اغلب‌ با سرفه‌ همراه‌ است‌ از بين‌ مي‌برد وباعث‌ كاهش‌ احتقان‌ بيني‌ و نايژه‌ مي‌شود.
فارماكوكينتيك‌: اثر خوراكي‌ اين‌ دارو پس‌ از60 ـ 15 دقيقه‌ ظاهر مي‌گردد. دفع‌ آن‌ كليوي‌بوده‌ و به‌صورت‌ متابوليت‌ است‌.كلرورآمونيوم‌ از راه‌ دستگاه‌ گوارش‌ طي‌6 ـ 3 ساعت‌ جذب‌ گرديده‌ و در كبدمتابوليزه‌ و به‌ اسيد كلريدريك‌ و اوره‌تبديل‌ و از كليه‌ دفع‌ مي‌گردد.

موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در عيب‌ شديدكار كبد و كليه‌، در بيماراني‌ كه‌ مبتلا به‌اسيدوز اوليه‌ تنفسي‌ مي‌باشند و درصورت‌ وجود پورفيريا نبايد مصرف‌شود.

هشدارها: 1 ـ اين‌ فرآورده‌ در اختلال‌ كاركليه‌ بايد با احتياط تجويز گردد.
2 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در صرع‌، هيپرتروفي‌پروستات‌، احتباس‌ ادرار، گلوكوم‌ وبيماريهاي‌ كبد بايد با احتياط صورت‌ گيرد.

عوارض‌ جانبي‌: احتمال‌ تحريك‌ مخاط معده‌و ايجاد ناراحتي‌ معده‌، بي‌اشتهايي‌، تهوع‌ واستفراغ‌ با مصارف‌ زياد آن‌ وجود دارد. دربيماران‌ با اختلال‌ كار كليه‌ ممكن‌ است‌عوارض‌ پوستي‌ و حساسيتي‌ افزايش‌ يابد.اين‌ دارو همچنين‌ بدليل‌ داشتن‌ ديفن‌هيدرامين‌ مي‌تواند عوارض‌ ضدموسكاريني‌ از خود نشان‌ دهد.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: بدليل‌ وجود ديفن‌هيدرامين‌ در اين‌ فرآورده‌ استفاده‌ همزمان‌با مضعف‌هاي‌ CNS ممكن‌ است‌ اثرات‌مضعف‌ اين‌ دارو را افزايش‌ دهد. استفاده‌همزمان‌ آن‌ با داروهاي‌ آنتي‌كولينرژيك‌اثرات‌ جانبي‌ اين‌ دارو را تشديد مي‌كند.مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ سمي‌ براي‌گوش‌ مانند ساليسيلات‌ها و وانكومايسين‌با اين‌ دارو ممكن‌ است‌ اثر سمي‌ آنها برروي‌ گوش‌ (از جمله‌ وزوز گوش‌ وسرگيجه‌) را بپوشاند. بدليل‌ وجود سيترات‌سديم‌ در فرآورده‌ احتمال‌ تداخل‌ باكينيدين‌، ضد اسيدها بخصوص‌ بي‌كربنات‌سديم‌، داروهاي‌ حاوي‌ كلسيم‌ وديگوكسين‌ وجود دارد.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ اين‌ دارو ممكن‌ است‌باعث‌ خواب‌آلودگي‌ گردد.
2 ـ بمنظور كاهش‌ تحريك‌ گوارشي‌ همراه‌غذا مصرف‌ گردد.
3 ـ در صورت‌ مصرف‌ اين‌ دارو تشخيص‌آپانديسيت‌ و علايم‌ سمي‌ بر گوش‌ ناشي‌ ازداروها مشكل‌ مي‌گردد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: مقدار 5 يا 10 ميلي‌ليتر هر دويا سه‌ ساعت‌ مصرف‌ مي‌گردد.
كودكان‌: 5 ـ 1 سال‌ مقدار 2/5 ميلي‌ليتر هرسه‌ يا چهار ساعت‌ و در كودكان‌ 12 ـ 6سال‌ مقدار 5 ميلي‌ليتر هر سه‌ يا چهارساعت‌ مصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Syrup: (Diphenhydramine HCI 12.5mg+ Sodium Citrate 50mg + AmmoniumChloride 125mg + Menthol 1mg) / 5ml

[Bauokstoney]

HYDROXYZINE
موارد مصرف‌: هيدروكسي‌ زين‌ در درمان‌اضطراب‌ و تنش‌ عصبي‌، به‌عنوان‌ آرام‌بخش‌ قبل‌ از بيهوشي‌ عمومي‌، كاهش‌عوارض‌ قطع‌ مواد مخدر و الكل‌، كنترل‌خارشهاي‌ آلرژيك‌ از جمله‌ كهير مزمن‌ وكنترل‌ تهوع‌ و استفراغ‌ استفاده‌ مي‌گردد.

مكانيسم‌ اثر: اثر ضد اضطراب‌ اين‌ دارواحتمالا ناشي‌ از اثر آن‌ بر نواحي‌زيرقشري‌ CNS است‌. اثر آرام‌ بخشي‌ وخواب‌آوري‌ آن‌ نيز احتمالا بدليل‌ خاصيت‌ضد هيستاميني‌ مي‌باشد. به‌ همين‌ علت‌ اثرضد خارش‌ نيز دارد. اثر ضد استفراغ‌ نيزاحتمالا به‌ اثر ضدموسكاريني‌ آن‌ مربوطمي‌شود.

فارماكوكينتيك‌: زمان‌ لازم‌ براي‌ شروع‌ اثرهيدروكسي‌زين‌ بعد از مصرف‌ خوراكي‌30 ـ 15 دقيقه‌ و طول‌ مدت‌ اثر آن‌ 6 ـ 4ساعت‌ است‌.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌ درمصارف‌ طولاني‌ مدت‌ وجود دارد.
2 ـ مصرف‌ اين‌ دارو در صرع‌، هيپرتروفي‌پروستات‌ و احتباس‌ ادرار، گلوكوم‌ وبيماريهاي‌ كبد بايد با احتياط صورت‌ گيرد.

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌آلودگي‌ و خشكي‌دهان‌ از عوارض‌ شايع‌ اين‌ دارو هستند.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ اين‌دارو با فرآورده‌هاي‌ مضعف‌ CNS،داروهاي‌ ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ وداروهاي‌ كاهنده‌ فشار خون‌ باعث‌ افزايش‌اثر آنها مي‌گردد. اثر قي‌آور آپومرفين‌ رادر صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ كاهش‌مي‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ داروهاي‌ ضددرد مخدر شبه‌ ترياك‌ با اين‌ دارو اثر ضددرد و مضعف‌ CNS آنها را افزايش‌ مي‌دهد.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در صورت‌ بروزخواب‌آلودگي‌، از انجام‌ كارهاي‌ دقيق‌ كه‌احتياج‌ به‌ هوشياري‌ دارند خودداري‌ شود.
2 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌ وجود دارد.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ داروي‌ ضداضطراب‌يا آرام‌ بخش‌ ـ خواب‌آور، مقدار 100 ـ 50ميلي‌گرم‌ به‌صورت‌ مقدار واحد مصرف‌مي‌شود. به‌عنوان‌ ضد استفراغ‌ و يا ضدهيستامين‌ مقدار 100 ـ 25 ميلي‌گرم‌ سه‌ ياچهار بار در روز برحسب‌ نياز مصرف‌مي‌شود.
كودكان‌: به‌عنوان‌ ضد اضطراب‌ يا آرام‌بخش‌ ـ خواب‌آور 0/6mg/kg به‌صورت‌مقدار واحد مصرف‌ مي‌شود. به‌عنوان‌ضداستفراغ‌ و ضد هيستامين‌ 0/5mg/kgهر 6 ساعت‌ برحسب‌ نياز مصرف‌مي‌گردد. در مورد كودكان‌ كمتر از 6 سال‌12/5 ميلي‌گرم‌ هر 6 ساعت‌ و در كودكان‌بزرگتر 25 ـ 12/5 ميلي‌گرم‌ هر 6 ساعت‌مصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Syrup: 10mg / 5ml
Tablet: 10mg, 25mg

[Bauokstoney]

PROMETHAZINE HCI
موارد مصرف‌: پرومتازين‌ براي‌ ايجاد اثرآرام‌ بخش‌ در شب‌ و درمان‌ بي‌خوابي‌(براي‌ مصرف‌ كوتاه‌ مدت‌)، درمان‌ علامتي‌حساسيت‌هايي‌ چون‌ تب‌ يونجه‌، كهير،درمان‌ كمكي‌ واكنش‌هاي‌ آنافيلاكسي‌،درمان‌ تهوع‌، سرگيجه‌، اختلالات‌ لابيرنت‌،بيماري‌ مسافرت‌ و داروي‌ پيش‌ بيهوشي‌مصرف‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: تصور مي‌شود كه‌ اين‌ داروبه‌طور غيرمستقيم‌ باعث‌ كاهش‌ تحريك‌سيستم‌ مشبك‌ ساقه‌ مغزي‌ مي‌گردد.همچنين‌ از طريق‌ رقابت‌ با هيستامين‌ براي‌اتصال‌ به‌ گيرنده‌ H1 در سلول‌ هدف‌،اسپاسم‌ و احتقان‌ ناشي‌ از هيستامين‌ رامتوقف‌ مي‌سازد. اين‌ دارو از واكنش‌هايي‌كه‌ تنها با واسطه‌ هيستامين‌ بروز مي‌كندجلوگيري‌ مي‌نمايد ولي‌ در صورت‌ بروزآنها را از بين‌ نمي‌برد. احتمالا با مهارگيرنده‌هاي‌ شيميايي‌ بصل‌النخاع‌ (CTZ) اثرضد استفراغ‌ خود را اعمال‌ مي‌كند. اثرات‌ضد سرگيجه‌ آن‌ احتمالا از طريق‌ اثر ضدموسكاريني‌ مركزي‌ اعمال‌ مي‌شود.

فارماكوكينتيك‌: پرومتازين‌ به‌ خوبي‌ از راه‌خوراكي‌ و از محل‌ تزريق‌ جذب‌ مي‌شود.متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ است‌. شروع‌ اثر آن‌ ازراه‌ خوراكي‌ يا تزريق‌ عضلاني‌ تقريبŠ 20دقيقه‌ و از راه‌ وريدي‌ حدود 5 ـ 3 دقيقه‌ بعداز مصرف‌ است‌. طول‌ مدت‌ اثر آرام‌ بخشي‌آن‌ حدود 8 ـ 2 ساعت‌ و طول‌ مدت‌ اثر ضدهيستامين‌ آن‌ 12 ـ 6 ساعت‌ است‌. اين‌ داروبه‌ آهستگي‌ از كليه‌ و مدفوع‌ و عمدتŠبه‌صورت‌ متابوليت‌هاي‌ غيرفعال‌ دفع‌مي‌شود.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز سرگيجه‌،تسكين‌، اغتشاش‌ شعور و كمي‌ فشارخون‌در بيماران‌ مسن‌ وجود دارد. همچنين‌بروز علايم‌ اكستراپيراميدال‌ بخصوص‌پاركينسون‌، اختلال‌ در نشستن‌، خوابيدن‌و درازكشيدن‌ و ديكسينزي‌ مداوم‌ نيز دربيماران‌ مسن‌ بيشتر است‌. بخصوص‌ اگرمقادير مصرف‌ زياد باشند يا از شكل‌تزريقي‌ دارو استفاده‌ شود.
2 ـ در آسم‌ حاد، وجود نشانه‌هاي‌ بزرگي‌پروستات‌ يا زمينه‌ ابتلاي‌ به‌ احتباس‌ ادرار،اغماء، زمينه‌ ابتلاي‌ گلوكوم‌ با زاويه‌ بسته‌و يرقان‌ بايد با احتياط مصرف‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌: خواب‌ آلودگي‌، هيجان‌،عصبانيت‌، بي‌قراري‌، از دست‌ دادن‌ مهارت‌در انجام‌ كار يا بي‌ثباتي‌، حركات‌ پرشي‌عضلات‌ سر و صورت‌، رعشه‌ و تكان‌ دادن‌دست‌ها، تاري‌ ديد، كاهش‌ هوشياري‌به‌ويژه‌ در كودكان‌، خشكي‌ دهان‌، احساس‌از حال‌ رفتن‌ (كمي‌ فشار خون‌) و حساسيت‌به‌ نور از عوارض‌ جانبي‌ دارو هستند.

تداخلهاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌پرومتازين‌ با داروهاي‌ كاهنده‌ فشار خون‌با اثر مضعف‌ CNS مانند كلونيدين‌ و متيل‌دوپا، سولفات‌ منيزيم‌ تزريقي‌، داروهاي‌ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌، داروهاي‌بيهوش‌ كننده‌، باربيتورات‌ها و داروهاي‌مخدر، داروهاي‌ مهاركننده‌مونوآمينواكسيد� �ز (MAO)، از جمله‌فورازوليدن‌ و پروكاربازين‌ ممكن‌ است‌موجب‌ تشديد آثار مضعف‌ CNS اين‌داروها يا پرومتازين‌ گردد. مصرف‌همزمان‌ با ساير داروهايي‌ كه‌ باعث‌ ايجادواكنش‌هاي‌ اكستراپيراميدال‌ مي‌شوند، ازجمله‌ هالوپريدول‌، متوكلوپراميد، سايرفنوتيازين‌ها و تيوگزانتين‌ها ممكن‌ است‌شدت‌ و دفعات‌ بروز واكنش‌هاي‌اكستراپيراميدا ل‌ را افزايش‌ دهد. مصرف‌همزمان‌ لوودوپا با پرومتازين‌ ممكن‌ است‌اثرات‌ ضد پاركينسوني‌ لودوپا را به‌ علت‌مسدود شدن‌ گيرنده‌هاي‌ دوپامين‌ در مغزمهار كند آثار آلفا ـ آدرنرژيك‌ اپي‌نفرين‌ درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با پرومتازين‌ممكن‌ است‌ مهار شود. مصرف‌ همزمان‌بروموكريپتين‌ با پرومتازين‌ ممكن‌ است‌موجب‌ افزايش‌ غلظت‌ سرمي‌ پرولاكتين‌شود و با اثر بروموكريپتين‌ تداخل‌ كند.مصرف‌ همزمان‌ پرومتازين‌ با داروهاي‌ضد تيروئيد ممكن‌ است‌ خطر بروزآگرانولوسيتوز را افزايش‌ دهد.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ براي‌ به‌ حداقل‌رسانيدن‌ تحريك‌ گوارشي‌، شكل‌ خوراكي‌اين‌ دارو همراه‌ با غذا، آب‌ يا شير مصرف‌شود.
2 ـ در صورت‌ مصرف‌ دارو براي‌پيشگيري‌ از بيماري‌ مسافرت‌ بايد حداقل‌30 دقيقه‌ يا ترجيحŠ 2 ـ 1 ساعت‌ قبل‌ ازمسافرت‌ مصرف‌ شود.
3 ـ احتمال‌ بروز خشكي‌ دهان‌ با مصرف‌اين‌ دارو وجود دارد.
4 ـ درمان‌ با پرومتازين‌ بايد 2 ـ 1 هفته‌ قبل‌از زايمان‌ قطع‌ شود تا از بروز يرقان‌ وعلايم‌ اكستراپيراميدال‌ در نوزاد جلوگيري‌شود.

مقدار مصرف‌
خوراكي‌:
بزرگسالان‌: 25 ميلي‌گرم‌ در موقع‌ خواب‌ ودر صورت‌ نياز تا 50 ميلي‌گرم‌ مصرف‌مي‌شود.
كودكان‌: در كودكان‌ 5 ـ 1 ساله‌، 20 ـ 15ميلي‌ گرم‌ و در كودكان‌ 10 ـ 5 ساله‌،
25 ـ 20 ميلي‌گرم‌ در موقع‌ خواب‌ مصرف‌مي‌شود.
تزريقي‌:
بزرگسالان‌: 50 ـ 25 ميلي‌گرم‌ و حداكثر تا100 ميلي‌گرم‌، تزريق‌ مي‌شود. در موارداورژانس‌ 50 ـ 25 ميلي‌گرم‌ و حداكثر 100ميلي‌گرم‌ تزريق‌ آهسته‌ وريدي‌ مي‌شود.
كودكان‌: در كودكان‌ 10 ـ 5 ساله‌
12/5 ـ 6/25 ميلي‌گرم‌ تزريق‌ عضلاني‌مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 25mg
Syrup: 113mg / 100ml
Injection: 25mg / ml

[Bauokstoney]

TERFENADINE
موارد مصرف‌: ترفنادين‌ براي‌ جلوگيري‌ ازعلايم‌ ناشي‌ از حساسيت‌، مانند تب‌ يونجه‌و كهير بكار برده‌ مي‌شود.
مكانيسم‌ اثر: اثر ضد آلرژي‌ اين‌ دارو
ناشي‌ از رقابت‌ آن‌ با هيستامين‌ براي‌اتصال‌ به‌ گيرنده‌هاي‌ H1 است‌ و به‌ اين‌ترتيب‌ از بروز اثرات‌ هيستامين‌ جلوگيري‌مي‌كند.

فارماكوكينتيك‌: ترفنادين‌ بخوبي‌ از دستگاه‌گوارش‌ جذب‌ مي‌گردد. به‌ مقدار زياد به‌پروتئينهاي‌ پلاسما متصل‌ مي‌شود وبه‌صورت‌ متابوليت‌ در ادرار و مدفوع‌ دفع‌مي‌گردد.

موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجودآريتمي‌ قلبي‌ نبايد مصرف‌ گردد.

هشدارها: 1 ـ احتمال‌ بروز آريتمي‌ قلبي‌ بامقادير مصرف‌ زياد وجود دارد.
2 ـ از مصرف‌ همزمان‌ با داروهاي‌ كاهنده‌پتاسيم‌ خون‌ بايد خودداري‌ گردد.
3 ـ در مصرف‌ همزمان‌ با داروهاي‌ايجادكننده‌ آريتمي‌ احتياط شود.

عوارض‌ جانبي‌: مهمترين‌ عارضه‌ جانبي‌ اين‌دارو احتمال‌ بروز آريتمي‌ قلبي‌ است‌. اثرات‌تسكيني‌ و ضدموسكاريني‌ آن‌ بسيار كم‌است‌ و معمولا با مقادير مصرف‌ زياد ديده‌مي‌شود.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ باداروهاي‌ مهاركننده‌ آنزيم‌هاي‌ كبدي‌ مانندكتوكونازول‌، اريترومايسين‌ و سايرايميدازولهاي‌ ضد قارچ‌ احتمال‌ آريتمي‌قلبي‌ را افزايش‌ مي‌دهد. استفاده‌ از تركيبات‌ضد آريتمي‌، ضد جنون‌ و ضد افسردگي‌سه‌ حلقه‌اي‌ اثر آريتمي‌زايي‌ اين‌ دارو راافزايش‌ مي‌دهد.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در صورت‌ بروزآريتمي‌ قلبي‌ مصرف‌ دارو قطع‌ گرديده‌ و به‌پزشك‌ مراجعه‌ شود.

مقدار مصرف‌:
بزرگسالان‌: در تب‌ يونجه‌ و رينيت‌ آلرژيك‌روزي‌ 60 ميلي‌گرم‌ و در صورت‌ لزوم‌حداكثر تا 120 ميلي‌گرم‌ مصرف‌ مي‌گردد.در حساسيت‌ پوستي‌ 120 ميلي‌گرم‌ در يك‌يا دو نوبت‌ در روز مصرف‌ مي‌شود.
كودكان‌: در كودكان‌ 6 ـ 3 سال‌ 15 ميلي‌گرم‌دو بار در روز و در كودكان‌ 12 ـ 6 سال‌ 30ميلي‌گرم‌ دو بار در روز مصرف‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي‌:
Tablet: 60mg