کره جنوبی

[sina]

کره جنوبی که با نام رسمی جمهوری کره (به کره‌ای: 대한민국) نیز شناخته می‌شود، کشوری است در بخش جنوبی شبه‌جزیره کره در شرق آسیا. پایتخت آن شهر سئول است

대한민국
جمهوری کره

پرچم نشان ملی کره شعار ملی: 널리 인간 세계를 이롭게 하라
به تمامی انسان ها فایده برسانید سرود ملی: Aegukga
پایتخت
- مختصات جغرافیایی سئول
‎ 37°35′ N 127°0′ E
بزرگ‌ترین شهر سئول زبان رسمی کره ای نوع حکومت

• رئیس جمهور
• نخست وزیر

جمهوری
لی میونگ-باک
هان سونگ-سوو •روز پیذایش ملی
•اعلان استقلال
•دولت موقت
•آزادی
•نخستین جمهوری
•رسمیت توسط سازمان ملل
۳ اکتبر ۲۳۳۳ ق م
۱ مارس ۱۹۱۹
۱۳ آوریل ۱۹۱۹
۱۵ اوت ۱۹۴۵
۱۵ اوت ۱۹۴۸
۱۲ دسامبر ۱۹۴۸ مساحت
- کل

- آبها (٪)
‪۹۹٬۶۴۶ km² ‫(۱۶۸ام)

۰٫۳ جمعیت
- برآورد ۲۰۰۷
- تراکم جمعیت
‪۴۹٬۰۲۴٬۷۳۷ ‫(۱۰۸ام)
‪۴۸۰/km² ‫(۱۹ام)
تولید ناخالص داخلی
(برابری قدرت خرید)
- کل
- سرانه براورد ۲۰۰۶

۱٫۱۹۶ بیلیون دلار (یازدهم)
۲۴٬۵۰۰ دلار (۳۴ ام) شاخص توسعه انسانی (۲۰۰۶) ۰٫۹۱۲ (۲۶ام) – بالا واحد پول وون (₩) (‏KRW) منطقه زمانی
- در تابستان (DST) UTC (UTC+9)
CEST (UTC+9)
کد بین‌المللی خودرو KOR
دامنه اینترنتی .kr
پیش‌شماره تلفن +82

جغرافیا
کره جنوبی با ۹۸۴۸۴ کیلومتر مربع وسعت (صد و سومین کشور جهان) در نیمکره شمالی نیمکره شرقی در شرق قاره آسیا در کنار دریای زرد (در مغرب) ژاپن (در مشرق) و چین شرقی (در جنوب) و در همسایگی کشور کره شمالی در شمال واقع شده‌است . کره جنوبی کشوری نیمه کوهستانی بوده و ارتفاعات آن عمدتاً در نواحی مرکزی و شمال شرقی واقع شده‌اند (از جمله کوهای تیسماک). جلگه‌ها در آن وسعت فراوانی داشته و مهم‌ترین رودهای آن عبارت‌اند از: سومجینوکوم هان پوکهان و ناکتونگ. دارای جزیره‌های فراوانی بوده و جنگلها در آن وسعت زیادی دارند. آب و هوای آن گرم و مرطوب و پرباران است.


تقسیمات کشوری

شهرهای مهم پایتخت این کشور شهر سئول (۸۳۶۶۷۵۶ نفر در سال ۱۹۸۰) بوده و پرجمعیت‌ترین شهرها عبارت‌اند از: پوسان (۲۴۵۰۰۰۰) تائگو (۱۳۰۹۰۰۰) اینچون (۷۹۷۰۰۰) و کوانگجو (۶۰۶۵۰۰ نفر). کره ی جنوبی بخش جنوبی شبهه جزیره ی کره -که تقریبا 1100 کیلومتر طول دارد – را اشغال نموده است. این شبه جزیره ی کوهستانی از غرب در کنار دریای زرد و از شرق در مجاورت دریای ژاپن (دریای شرق) قرار دارد. در حنوب این شبهه جزیره، تنگه ی کره و دریای چین واقع شده اند. کل مساحت کشور، 032/100 کیلومتر مربع می باشد. کره ی جنوبی را می توان به 4 منطقه ی کلی تقسیم نمود: منطقه ی شرقی که دارای رشته کوههای مرتفع و ساحل مسطح است، منطقه ی غربی با ساحل سطح و وسیع که حوزه ی آبگیر رودخانه‌ها است و دارای تپه‌های دوار می باشد، منطقه ی جنوب غربی با کوه‌ها و دره‌ها و منطقه ی شمال شرقی که حوزه ی وسیع رودخانه ی Nok dong است. نوع زمین در کره جنوبی بیشتر کوهستانی است که بیشتر آن قابل کشت نمی باشد. زمین های پست عمدتا در غرب و جنوب شرقی این کشور واقع شده اند و تقریبا30% کل مساحت کشور را تشکیل می دهند. تقریبا سه هزار جزیره که بیشتر انها کوچک و غیر مسکون می باشند در سواحل غربی و جنوبی این کشور واقع شده اند. استان Jeju تقریبا در 100 کیلومتری جنوب ساحل کره قرار دارد که بزرگترین جزیره ی این کشور می باشد و که مساحت آن 845/1کیلومتر مربع است. Jeju همچنین مکان قرار گیری مرتفع ترین نقطه کره ی جنوبی Hallasa می باشد که دارای ارتفاع 950/1 متر از سطح دریا است.
اقتصاد
کره ی جنوبی دومین رشد سریع اقتصادی دنیا در 4 دهه ی اخیر را دارا می باشد. این پیشرفت قابل توجه که کره ی جنوبی را در کمتر از نیم قرن بدل به کشوری پیشرفته وثروتمند نمود ، اغلب معجزه ی رودخانه ی هان نامیده می شود و در مجامع بین المللی صفت "ببر آسیا" را برای این کشور به ارمغان آورده است. امروزه اقتصاد موفق کره ی جنوبی الگویی برای بسیاری از کشورهای در حال توسعه است. کره ی جنوبی اکنون دارای اقتصاد توسعه یافته ی چندین هزار میلیارد د لاری است و یکی از اعضای OECD می باشد و توسط بانک جهانی جزءاقتصادهای با در آمد بالا و از دیدگاه IMF و CIA به عنوان یکی اقتصادهای پیشرفته طبقه بندی شده است و در همین راستا سئول، پایتخت این کشور یکی از ده شهر برجسته ی اقتصاد ی و مالی جهان است. کره ی جنوبی علی رغم کمبود منابع طبیعی و دارابودن کمترین مساحت در میان کشورهای گروه G 20 به عنوان یکی از اقتصادهای نیرومند دنیا تلقی می شود. اقتصاد کره ی جنوبی، چهارمین اقتصاد بزرگ آسیا و سیزدهمین در دنیاست. همانند آلمان غربی و ژاپن ، صنعتی سازی سریع از دهه ی 1960 کره ی جنوبی را به یکی از بزرگترین کشورهای صادر کننده در جهان تبدیل نمود. این کشور هفتمین شریک بزرگ تجاری آمریکاست. کره ی جنوبی دومین میزان ذخایر را درمیان کشورهای توسعه یافته داراست و همچنین ششمین ذخایر ارزهای خارجی را در جهان داراست. با وجود دارا بودن وضعیت توسعه یافته ، کره ی جنوبی حرکت خودرا به سوی رشد اقتصادی سریع همراه با بالاترین میزان تولید ناخالص ملی، صادرات و تولیدات صنعتی در جهان توسعه یافته را ادامه می دهد. در اکتبر سال 2008 ،IMF پیش بینی کرد که اقتصاد کره جنوبی در سال 2009 از کانادا و در سال 2011 از اسپانیا پیشی خواهد گرفت و سرانه ی تولید ناخالص این کشور در سال 2009 از نیوزلند، در سال 2012 از ایتالیا و در سال 2013 از اسپانیا بیشتر خواهد شد
در سال 1996 کره ی جنوبی یکی از اعضای OECD پیمانی برای رشد اقتصادی بیشتر گشت. کره ی جنوبی همانند بسیاری دیگر از همسایه‌های آسیایی خود، متحمل بحران اقتصادی سال 1997 آسیا شد. اما این کشور قادر گشت که دوباره برخیزد و پس از یک ترمیم سریع به رشد خود به سوی یکی از قدرت های عمده ی اقتصادی ادامه دهد.

[atis]

ميشه در مورد اين كشور مطلب بيشتري پيدا كنين؟مثلا مشاغل مورد نيازشون چيه؟

[sina]

کره جنوبی در حال یافتن جایگاه خود در عرصه جهانی


مقاله چند تن از صاحب نظران برجسته در خصوص اقتصاد کره جنوبی و آینده آن
























داستان های زیادی از معجزات اقتصادهای آسیایی گفته می شود؛ اما شاید جذاب ترین و البته کم مورد توجه ترین اقتصادهای به سرعت در حال رشد منطقه، اقتصاد کره جنوبی است.
طی چهار دهه پس از جنگ کره، این کشور از یکی از بدبخت ترین کشورها به قوی ترین کشورهای منطقه ارتقا پیدا کرد؛ کره به یک کشور صنعتی قوی تبدیل شده و عملا فقر، سوءتغذیه و بی سوادی را ریشه کن کرده است. در منطقه ای که تمامی اقتصادهای آن به سرعت در حال رشد هستند، کره جنوبی از دهه ۶۰ میلادی توانسته است بیش از همسایگان خودGDP سرانه شهروندانش را افزایش دهد. اما با وجود چنین موفقیت هایی، این کشور همچنان برای سایر کشورها ناشناخته مانده است. کره توریست های بسیار کمی را به خود جذب می کند و افرادی که می توانند در این کشور انگلیسی صحبت کنند، همچنان اندک شمارند. از نظر جغرافیایی، کره محصور میان ۳ ابر قدرت افسانه ای است؛ چین، ژاپن و روسیه؛ چنین موقعیتی پیام آور چالش های بزرگ و در عین حال فرصت های بزرگ برای کره است. از نظر اقتصادی، این کشور در مرحله حساس و مهمی قرار دارد. اگرچه در دهه گذشته بخش صنعتی و کارخانه ای به عنوان موتور رشد، عامل پیشرفت های عظیم این کشور بوده، اما برای کامیابی های جدید، به بخش خدماتی نیاز دارد که در حد بخش صنعت قوی و قابل اتکا باشد و البته کره نشان داده است که خود چنین مهمی را مد نظر داشته و در این خصوص سرمایه گذاری های لازم را می کند؛ سهمی از GDP که در این کشور صرف تحقیق و توسعه (R & D) می شود بیش از آلمان، بریتانیا یا ایالات متحده است (شکل زیر را ملاحظه فرمایید).
سال گذشته بخشی از کار موسسه مک کینزی به اتفاق شورای بین المللی مشورتی، جمع آوری نقطه نظرات تعداد کثیری از صاحبان پیشرو در حوزه کسب و کار، اهالی دانشگاه ها و ---------- گذاران در باب آینده کره و ارائه آن به رییس جمهور این کشور بوده است. ماحصل آن کتابی است با عنوان کره ۲۰۲۰، چشم انداز جهانی برای دهه آتی. چند مقاله پیش رو از کتاب مذکور انتخاب شده است.


● اقتصاد انعطاف پذیر
(نویسندگان روچ و شارون لم؛ آقای روچ رییس شرکت مورگان استنلی است و خانم لم نایب رییس شرکت در آسیا) کره جنوبی با اتکای بالا به توانایی هایش به خوبی از پس بحران مالی سال های ۹-۲۰۰۸ برآمد. به رغم اتکای بالای کره به صادرات در طول رکود اقتصادی، تنها یک فصل متوالی کاهش در تولید ناخالص داخلی از این کشور ثبت شده است؛ بدین ترتیب کره مانع از بروز یک رکود تمام عیار در اقتصادش شده است. در فصل سوم سال ۲۰۰۹ نرخ رشد کره به سطح تقریبی ۳ درصد بازگشته و نرخ بیکاری بهبود یافته است (شایان ذکر است که حتی در بدترین شرایط دوره رکود نرخ بیکاری در این کشور رشد بیش از یک درصد به خود ندیده است) و مدت زمانی که طول کشید تا تولید و مصرف به سطح قبل از رکود بازگردند واقعا کمتر از ۳ فصل بوده است. در بین «ببرهای اقتصادی آسیا» کره جنوبی، کمترین اثر و ضرر را از بحران اخیر متحمل شده و در عین حال با سرعت بیشتری رونق را تجربه کرد؛ اما چرا اقتصاد کره جنوبی در چنین شرایطی بسیار انعطاف پذیر بود؟ زیرا صاحبان کسب و کار و نیز رهبران ---------- این کشور فرصت هایی که بحران اخیر در معرض اقتصادشان قرار داد به خوبی تشخیص دادند.
تحلیل رایج در کره جنوبی این است که این کشور بین اقتصاد پیشرفته ژاپن و اقتصاد رو به رشد چین گیر افتاده است. بزرگ ترین معضل کره -یا آن طور که می گویند بزرگ ترین- این است که کیفیت محصولاتش به پای کیفیت محصولات ژاپن نمی رسد و امیدی هم ندارد که قیمت محصولاتش قابل مقایسه با قیمت محصولات چینی باشد. ولی عملکرد تولیدکنندگان کره در طول بحران حکایت از وجود مزایای قابل ملاحظه ای در این اقتصاد محصور شده بین چین و ژاپن دارد. در دوران بعد از رکود، مصرف کنندگان در سرتاسر دنیا بسیار محتاط شده اند. شرکت های کره ای به خوبی دریافته اند که باید با توجه به شاخصه هایی مانند فرهنگ، سلیقه و آداب ملل سرمایه گذاری کرد و مواردی چون کیفیت بالاتر و قیمت های پایین تر را در نظر داشت و با اعمال این موارد توانستند در بحران اخیر سهم صادراتی خود را در بازارها افزایش دهند.
برای مثال در بازار جهانی گوشی تلفن، سهم کره از ۲۲ درصد در پایان سال ۲۰۰۷ به ۳۳ درصد در سه ماهه سوم سال ۲۰۰۹ افزایش یافت. در واقع نیمی از بازار گوشی های تلفن در آمریکا به تنهایی در اختیار تلفن های ساخت کره است. سهم جهانی بازار تلویزیون های LCD کره نیز از ۲۷ درصد در انتهای سال ۲۰۰۷ به ۳۷ درصد در سال ۲۰۰۹ افزایش یافت و تلویزیون های کره ای به زودی جایگزین LCDهای ژاپن به عنوان بهترین تولیدکننده این محصول خواهد شد. سهم بازار جهانی اتومبیل های کره ای نیز از ۵/۶ درصد در اواخر سال ۲۰۰۷ تا ۹ درصد در سه ماهه سوم سال ۲۰۰۹ افزایش پیدا کرد.


● دست اندازهایی در جاده ترقی
کاهش ارزش وون (پول کره) در سال ۲۰۰۸ دستاوردهای صادراتی بسیاری را برای کره به همراه داشت، اما به سختی می توان عامل اصلی پیشی گرفتن کره از سایر اقتصادها را به این کاهش نسبت داد. بلکه باید اذعان کرد که توانایی تولیدکنندگان کره برای بهبود، درست در میانه رکود نه تنها نشان از تمرکز شدید آن ها بر پیشرفت در طراحی و کیفیت محصولات دارد، بلکه حاکی از تلاش های خستگی ناپذیر آن ها برای بازاریابی با توجه به درک شرایط طرفین بازار است، تا از این راه بتوانند دیدگاه بهتری از مارک های کره در ذهن مصرف کنندگان به تصویر بکشند. کمتر از یک دهه پیش شرکت الکترونیک سامسونگ سازنده ابزار الکتریکی مصرفی بود و در بازارهای جهانی شناخته شده نبود.
این شرکت به خوبی دریافت که راه برخورداری از زنجیره ای از دریافتی ها داشتن نام تجاری قوی و همگام بودن با تکنولوژی است، لذا در این مسیر گام برداشته و تلاشش به ثمر نشست: در سال ۲۰۰۹ سامسونگ رتبه ۱۹ لیست بهترین مارک های جهان را به خود اختصاص داد. در دهه گذشته سریع ترین ارتقای رتبه در بین ۱۰۰ مارک برتر از آن شرکت سامسونگ بود. این شرکت حتی از رقیب خود یعنی شرکت سونی که اکنون در جایگاه ۲۹ قرار دارد نیز پیشی گرفته است.
در حالی که کره ای ها به دهه آتی می نگرند، سوال اساسی این است که آیا کره قادر به حفظ مزایا و دستاوردهای استراتژیک خویش است. آیا کره برای مقابله با شوک های اجتناب ناپذیر اقتصاد جهانی در آینده برنامه صحیحی دارد؟ آیا این کشور می تواند از پس مشکلات دیگری که رشد بلندمدت اقتصادی اش را تهدید می کند، بربیاید؟ با تعمق در این سوال ها، یک اصل مبرهن است و آن این که تلاش کره برای مبارزه با هزینه و مقیاس تولیدات چین محکوم به شکست است. بهترین گزینه برای کره تلاش برای افزودن زنجیره های ارزش است.
سرمایه گذاری نقش تعیین کننده در این ترقی خواهد داشت. همان طور که در شکل آشکار است، کارخانجات کره جنوبی سابقه خوبی در سرمایه گذاری در ظرفیت تولیدی دارند. میزان سرمایه گذاری در امر تحقیق و توسعه این کشور با توجه به سطح درآمدش، جزو بیشترین ها در بین کشورهای دنیا است. این مزیتی است که کره باید آن را حفظ نماید و در این راستا اخیرا تصمیم درستی نیز اتخاذ کرده است؛ کره اعلام کرده که در نظر دارد مالیات کسب و کارهایی را که در امر تحقیق و توسعه سرمایه گذاری می کنند، کاهش دهد. چنین انگیزه هایی نه تنها باید تداوم یابند، بلکه باید آن را در حوزه هایی نظیر انرژی های جایگزین، فن آوری های سبز و بیوتکنولوژی نیز اعمال کرد. چرا که مزیت رقابتی کره در تکنولوژی و طراحی قوی است، نه در صنایع سنگین که نه تنها از منابع تولیدی کشور به شدت استفاده می کند، بلکه قطعا در مقابل رقیبی چون چین برای تصاحب سهم بازار کم می آورند.
کره در بلند مدت نمی تواند تنها بر صنایع و محصولات کارخانه ای خود اتکا کند، زیرا سرمایه گذاری در صنایع تکنولوژی بر، شغل ایجاد نمی کند، به دیگر معنا این نوع صنایع ذاتا کار اندوز هستند. اگر کره خواهان دستیابی به رشد و تعادل پایدار است باید در بخش خدمات که کاربر هستند، اهتمام بیشتری ورزد. در سال ۲۰۰۸ تنها ۶۶ درصد از نیروی کار این کشور در بخش خدمات مشغول به کار بودند، در حالی که این رقم در ژاپن ۷۰ درصد و در ایالت متحده ۸۵ درصد بوده است. نرخ ۳۰ درصدی مشاغل آزاد در اقتصاد کره نشان دهنده بخش خدمات متلاشی و بسیار کنترل شده این کشور است خصوصا که بخش خدمات در این کشور توسط نسل ناکارآی گذشته اداره می شود (سهم مشاغل آزاد کره بیشترین رقم در بین کشورهای OECD است). مطمئن ترین راه حل برای مقابله با این سهم کمتر از انتظار بخش خدمات، اعطای آزادی ---------- و اقتصادی بیشتر برای رقابت با خارجی ها در حوزه های کلیدی مثل بخش های مالی، توزیع، خدمات تخصصی و ارتباطات است.
باید همزمان سرمایه گذاری در امور زیرساختی مانند مراقبت های بهداشتی، جذب توریست و آموزش افزایش یابد. همچنین باید به سطح استاندارد زندگی توجه بیشتری شده و به کاهش فاصله طبقاتی بین ثروتمندان و فقرا توجه شود. درآمد بین مناطق شهری و روستایی باید منصفانه تر توزیع شود. هم اکنون نزدیک به نیمی از تولید ناخالص داخلی کره در سئول و شهرهای مجاور صورت می گیرد. اختلاف بیش از حد عایدی کره ای ها مشخصا به خاطر مسکن است، قیمت مسکن در سئول رو به افزایش است؛ اما در مابقی مناطق کشور با کساد مواجه است. دولت کره از فرصتی که رکود اخیر برایش مهیا کرد، استفاده نموده و در زیرساخت های مناطق مختلف هزینه کرد. این سیاست، ---------- های مکملی خود را می طلبد؛ یعنی ---------- هایی که تشکیل خوشه های اقتصادی محلی را نتیجه دهد.
همواره این وسوسه وجود دارد که آینده با توجه به شواهد و قراین گذشته، پیش بینی شود؛ اما در مورد کره، این اشتباه محض است. بله درست است که رشد واقعی تولید ناخالص داخلی این کشور از نرخ متوسط ۳/۶درصد در دهه ۹۰، به ۲/۵ درصد بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ کاهش یافت و طی سال های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ (درست در میانه رکود) به ۸/۰ درصد سقوط کرد. چنین کاهشی در نرخ رشد، اخطاری است برای کره مبنی بر اینکه ظرفیت رشدش طی دهه های اخیر سالانه به ۳ درصد تنزل یافته است.
ما معتقدیم کره می تواند نرخ رشد متوسط سالانه ۴ درصد یا حتی بیشتر را حفظ کند، اما این منوط است بر این که بخش دولتی و نیز بخش خصوصی رو به رشد این کشور بر سه اصل حیاتی و بنیادی تمرکز نمایند؛ یعنی تداوم سرمایه گذاری در امر تحقیق و توسعه، اصلاحات در بخش خدمات و توسعه منطقه ای. اگرکره در این حوزه ها اقدام قطعی اتخاذ نماید. گرچه شک داریم که چنین کند- آنگاه کره به یکی از شگفتی ساز ترین و تاثیر گذارترین رشد اقتصادی پس از رکود در آسیا تبدیل خواهد گشت.


● چهار قدم تا رفاه اقتصادی
(نویسنده شن دنگلی، استاد دانشگاه و معاون اجرایی موسسه مطالعات بین المللی در دانشگاه Fudan )
یکی از سوال های پیش روی کره در قرن ۲۱ این است: آیا کره همان گونه که رییس جمهور لی مییوآنگ بک در دوره انتخاباتی مطرح کرد، می تواند جزو هفت اقتصاد برتر دنیا باشد؟ احتمالا پاسخ خیر است. البته رتبه و عدد مهم نیست، بلکه مهم کیفیت رشد است. کره در همسایگی رقیب سرسختی چون ژاپن قرار دارد. کشوری که کره مدت های زیادی را صرف رقابت با آن نموده و خود را با آن مقایسه می کند. اما ژاپن کشور غنی تری است، هم به لحاظ منابع پولی و هم به لحاظ منابع انسانی. از طرفی چین نیز رقیب کره محسوب شده و در حال کم کردن فاصله خود با کره است. از یک طرف ژاپن در فناوری های مدرن نسبت به کره پیشرو است و از طرف دیگر چین در حال کاستن فاصله تکنولوژی خود با کره است و از آن جایی که هم جمعیت ژاپن هم جمعیت چین از کره بیشتر است، بعید است که کره بتواند به پای صرفه جویی های مقیاس این اقتصادها برسد.
در عین حال با احتساب چهار کشور در حال رشد دنیا یعنی برزیل، روسیه، هند و چین احتمال این که کره بتواند جزو هفت اقتصاد برتر دنیا باشد بسیار بسیار ضعیف است. در حقیقت رتبه کره در قیاس با سایر کشورها افول داشته است. مطابق گزارش های اقتصادی، کره در سال ۲۰۰۶، یازدهمین اقتصاد بزرگ دنیا بوده و در سال ۲۰۰۸ به رتبه پانزده تنزل یافت، اما از نظر اقتصاد مادامی که کره بتواند با توان رقابتی اش رفاه را برای ملتش به ارمغان بیاورد، آن گاه مهم نیست که آیا اقتصادش از سایر اقتصادها بزرگ تر است یا خیر و به نظر من اگر کره از چهار فرصت زیر نهایت بهره برداری را داشته باشد، قطعا می تواند به این مهم دست یابد.


● شرایط پیشرفت کره جنوبی
۱) تکنولوژی هایی که قابلیت های قابل ملاحظه ای دارد را انتخاب نماید.
حیاتی ترین حوزه های تکنولوژی حوزه هایی چون IT، نانوتکنولوژی، علم زندگی و مهندسی، انرژی و محیط زیست، تجهیزات پیشرفته و طب بالینی است. کره در صنعت IT از جمله تکنولوژی های به کار رفته در تلویزیون های دیجیتال و گوشی های همراه پیشرو است، البته این پیشتازی در حال رنگ باختن است و در علوم طبیعی و علوم مهندسی کره مانند سابق قوی نیست و در ضمن باید از تکنولوژی های بسیار جدیدی که در آن ها اصلا سابقه ای نداشته و بی اطلاع است نیز آگاهی نسبی پیدا کند.
کره به عنوان کشوری نسبتا کوچک قادر به پیشروی در همه عرصه ها نخواهد بود و با توجه به این که عمیقا از کمبود منابع طبیعی رنج می برد باید تصمیم زیرکانه ای گرفته، بین کمیت و کیفیت علوم در کشورش انتخاب نماید و قاعدتا خیلی بهتر است که در تعداد کمی از علوم فوق العاده بود تا این که در بسیاری از علوم درحد متوسط. لذا دولت کره باید با همکاری دانشگاه ها و بخش خصوصی، استراتژی ملی علوم کشور را تدوین نماید، با این هدف که علومی که کره ای ها در آن ها برتری دارند را شناسایی کند و این خود گام اساسی است که اقتصاد را به سطوح بالاتر رهنمون می سازد. صنعت اتومبیل و تلویزیون نقش مهمی را در اقتصاد کره داشته و دارند، اما ضروری است تا مرزهای اقتصادی جدیدی نیز در نوردیده شوند.
مزیت انتخاب چندین شاخه از علوم و فوق العاده بودن در آن ها این است که این علوم نقش مهمی را در قدرت یک کشور ایفا می کنند. مطابق گزارش آموزشی، علوم و فرهنگ سازمان ملل، کره جنوبی بیش از هر کشور دیگری دانشجو در مقاطع بالاتر تحصیلی دارد و این دانشجویان به نحو چشمگیری در آزمون های علوم و ریاضی نمره خوبی کسب می کنند. با این اوصاف، تربیت نسلی از علوم دان ها و مهندسین آرزوی دست یافتنی تری برای کره به نظر می رسد.
۲) بازار سرمایه را بیشتر کنترل کند
بازارهای مالی کره شبیه بازارهای مالی ایالات متحده هستند البته کمی کمتر یا بیشتر، بازارهایی که در آن ها به آزادی اقتصادی اهمیت زیادی داده شده و همین امر دسترسی کره را به سرمایه و تکنولوژی خارجی ممکن تر می کند. کره بر گسترش بازارهایش تاکید داشته و در خصوص پذیرش ساختارهای مالی جدید نیز سریع عمل نموده، به این امید که جایگاه و کارآیی بازارهایش بهبود یابند. اما آزادی بسیار در بازارها می تواند توانایی دولت در نظارت و تنظیم بازارهای مالی را کم کند و این امر باعث می شود کشور نسبت به شوک های وارده از بازارهای خارجی بسیار شکننده و آسیب پذیر گردد. در ۱۲ سال گذشته این کشور دو بحران مالی بسیار بدی را تحمل نمود (در هر دو بحران شدت ضربه بیش از سرعت اثرگذاری اش بر اقتصاد کره بود، نوسانات کمتر پدیده خوبی است). لذا شایسته است تا دولت و بخش مالی برای برقراری توازنی بهتر بین مقررات و آزادی در بازارها، با هم و در کنار کار کنند.
۳) همکاری با چین را شدت بخشد
قطعا ده سال پیش کره به لحاظ اقتصادی، تکنولوژی، کمیت و کیفیت ساختارهای اقتصادی نسبت به چین برتر بود. اما با گذار زمان این فاصله کمتر شده است و اکنون می توان گفت که حفظ برتری کره در حوزه فناوری مدرن در مقابل چین آن هم برای مدت طولانی تر غیر ممکن است، چرا که چین افراد بسیار زیادی دارد که در رشته های ریاضیات، علوم و مهندسی مشغول به تحصیل اند.
وقت آن رسیده که کره در ذهنیت خود تجدید نظری داشته و به جای این که چین را رقیبی در حد خود و پایین تر از خود انگارد، درباره برقراری روابط مبتنی بر همکاری متقابل با چین بیاندیشد، البته کره می تواند و در آینده نیز خواهد توانست در مقوله هایی نظیر درآمد سرانه تا دو دهه یا حتی بیشتر از چین جلوتر باشد. همکاری این دو کشور و نیز طبقه رو به رشد کشور چین فرصت های بی حد وحصری در معرض کره قرار می دهد که قاعدتا کره زیرکانه در این فرصت ها، مزیت های رقابتی خود را بر می چیند.
۴) نیروی کار کره شمالی را به دارایی اقتصادی تبدیل نماید
سی سال پیش چین محکوم به این بود که کشوری فقیر باشد. اما بعدها چین نشان داد از فرصتی که برایش به وجود آمد نهایت استفاده را برده است. چین اجازه داد که سرمایه گذاران خارجی از نیروی کار ارزانش استفاده کنند. این تحول عمده ای در ذهنیت چینی ها بود، چرا که رهبران چینی همواره این قضایا را استثمار می پنداشتند؛ اما امروزه رهبران چین به این موضوع با این دید می نگرند که گویی اجازه می دهند کشور از مزایایی چون پول، تکنولوژی و مهارت سرمایه گذاران بهره برد.
پس استفاده سرمایه گذاران خارجی از نیروی کار چین، برای چین نیز منافعی در بر داشت. نیروی کار ارزان، عدم وجود اتحادیه های مستقل، حمایت از سرمایه گذاری خارجی (تحت نظام کمونیستی) همه این عوامل دست به دست هم دادند تا بازدهی اقتصادی خوبی برای چین به دست بیاید و چین آموخت که از فرصت ها برای توسعه اقتصاد فوق العاده رو به رشد و پیچیده اش نهایت استفاده را داشته باشد.
آن نقشی که نیروی کار ارزان چین برای بازارهای بین المللی اقتصادی ایفا کرد، نیروی کار کره شمالی نیز می تواند برای اقتصاد کره جنوبی ایفا نماید. کره شمالی نیروی کار دارد و کره جنوبی سرمایه. دو کره می توانند قدرت اقتصادی شبه جزیره را خلق نمایند.


● نیروی کار مهیا
کارگران کره شمالی در کارخانه منسوجات کره جنوبی واقع در پارک صنعتی بین دو کره درکایی سانگ، تنها چند صد متر در شمال منطقه غیرنظامی، مشغول به کار هستند. البته استفاده از نیروی کار کره شمالی به مثابه آرزو می ماند، چون پیونگ یانگ از این موضوع استقبال چندانی نمی کند، مگر در مناطق توسعه یافته به دقت تحت کنترلش. اما با کمی صبر و تحمل از جانب کره جنوبی چنین آرزویی محقق می گردد. هنگامی که کره شمالی کمی پیشرفت کند، به این موضوع تن داده و حزب حاکم با این توافق قدرتمندتر نیز خواهد شد. رهبران کره شمالی باید همکاری اقتصادی با کره جنوبی را به دید مثبت بنگرند و آن را به مثابه دام بالقوه برای نخبگان حزب حاکمش به منظور کاستن از قدرتشان، نپندارد. بلکه کاملا برعکس، همکاری های بیشتر نه تنها قدرت حزبشان را افزایش داده بلکه سطح زندگی در کره شمالی را نیز بهبود می بخشد.
در مجموع، با توجه به رشد کشورهای برزیل، روسیه، هند و چین، به خصوص چین، موقعیت نسبی اقتصادی کره احتمالا کم رنگ تر خواهد شد. معهذا عملکرد کره در بخش های تکنولوژی، آموزش و مالی در خور توجه بوده و با تداوم همین روند و اتخاذ ---------- هایی مناسب سئول می تواند سطح رشد بالا را حفظ نماید. موقعیت های بهتری در عرصه جهانی برای کره در پیش است حتی اگر نتواند جز برترین اقتصادهای دنیا باشد.











منبع: مک کینزی
مترجم: مانا مصباحی




روزنامه دنیای اقتصاد

[sina]

سفارت کره جنوبی زمینه فعالیت : دیپلماتیک
نشانی : تهران - تهران - میدان ونک ـ خیابان ملاصدرا ـ کوچه دانشور غربی ـ پلاک ۱۸
تلفن : ۰۲۱-۸۸۰۵۴۹۰۰
فاکس : ۰۲۱-۸۸۰۵۴۸۹۹

[sina]

تحصيل در كره جنوبي - شرايط تحصيل در كره جنوبي - دانشگاه هاي مورد تاييد وزارت علوم

‌تحصيلات‌ پيش‌ دانشگاهي‌‌ ‌
تحصيلات‌ ابتدايي‌ از 6 سالگي‌ آغاز مي‌شود و 6 سال‌ ادامه‌ دارد. در اين‌ دوره‌ دانش‌آموزان‌ دروس‌ پايه‌ را فرا مي‌گيرند، سپس‌ دوره‌ دبيرستان‌ را شروع‌ مي‌كنند كه‌ خود به‌ دو دوره‌ سه‌ ساله‌ تقسيم‌ مي‌گردد. دوره‌ اول‌ دبيرستان‌(Middle School) سه‌ سال‌ است‌ كه‌ دانش‌آموزان‌ علاوه‌ بر دبيرستان‌هاي‌ عمومي، مي‌توانند در دبيرستان‌هاي‌ فني‌ و حرفه‌اي‌ نيز ادامه‌ تحصيل‌ دهند. دوره‌ دوم‌ دبيرستان‌(High School) نيز سه‌ سال‌ است‌ كه‌ مشابه‌ دوره‌ اول‌ است. در مجموع‌ تحصيلات‌ پيش‌ از دانشگاه‌ در كره‌ جنوبي‌ 12 سال‌ است‌ كه‌ دانش‌آموزان‌ در پايان‌ آن‌ موفق‌ به‌ گرفتن‌ ديپلم‌ دبيرستان‌ مي‌شوند.



‌تحصيلات‌ دانشگاهي‌
‌‌براي‌ ورود به‌ دانشگاه‌هاي‌ كره‌ داشتن‌ ديپلم‌ دبيرستان‌ و گذراندن‌ موفقيت‌آميز امتحانات‌ ورودي‌ دانشگاه‌ها الزامي‌ است. امتحانات‌ ورودي‌ دانشگاه‌ها سراسري‌ نيست‌ و متقاضيان‌ مي‌توانند در امتحان‌ ورودي‌ دانشگاه‌هاي‌ گوناگون‌ شركت‌ كنند.
مراكز آموزش‌ عالي‌ در اين‌ كشور به‌ دو دسته‌ دولتي‌ و خصوصي‌ تقسيم‌ شده‌ و كليه‌ دانشگاه‌ها تحت‌ پوشش‌ وزارت‌ آموزش‌ و پرورش‌ هستند. اين‌ وزارتخانه‌ كليه‌ مقررات‌ آموزشي‌ شامل‌ پذيرش‌ دانشجو، رشته‌ها و درس‌هاي‌ مربوط‌ و قوانين‌ اعطاي‌ مدرك‌ را زير نظر دارد.
تحصيلات‌ در دانشگاه‌هاي‌ كره‌ جنوبي‌ به‌ زبان‌ كره‌اي‌ است‌ و در مواردي‌ به‌ درخواست‌ دانشجو و موافقت‌ دانشكده‌ مربوط، فقط‌ براي‌ دوره‌هاي‌ تحصيلات‌ تكميلي‌ تحصيل‌ به‌ زبان‌ انگليسي‌ نيز ممكن‌ است.



‌دوره‌هاي‌ تحصيلي‌
‌‌.1 دوره های دو یا سه ساله تحصیلی برای مدارک Diploma در صورت داشتن دیپلم دبیرستان، در کالج ها گذرانده می شود.
‌: Bachelor .2شامل‌ چهار سال‌ تحصيل‌ تمام‌ وقت، بعد از ديپلم‌ دبيرستان‌ است. اين‌ دوره‌ شامل‌ 130 تا 140 واحد (Credits) است. براي‌ رشته‌هاي‌ پزشكي‌ و دندانپزشكي‌ مدت‌ تحصيل‌ به‌ شش‌ سال‌ افزايش‌ مي‌يابد.
‌: Master .3شامل‌ دو تا سه‌ سال‌ تحصيل‌ تمام‌ وقت‌ است. شرط‌ ورود به‌ اين‌ دوره‌ داشتن‌ مدرك‌ Bachelor است. اين‌ دوره‌ حداقل‌ شامل‌ 24 واحد و پايان‌ نامه‌ پژوهشي‌ است.
‌: Ph.D. .4 که شامل‌ سه‌ سال‌ تحصيل‌ تمام‌ وقت‌ است. شرط‌ ورود به‌ اين‌ دوره‌ داشتن‌ مدرك‌ Master است. اين‌ دوره‌ شامل‌ 36 واحد است‌ و در صورت‌ نداشتن‌ مدرك‌Master دانشجو با داشتن‌ مدرك‌Bachelor در دوره‌ دكترا بايد 60 واحد را پشت‌ سر گذارد. در اين‌ دوره‌ پس‌ از گذراندن‌ موفقيت‌آميز امتحان‌ جامع، به‌ دانشجو اجازه‌ نوشتن‌ پايان‌ نامه‌ پژوهشي‌ داده‌ مي‌شود. مدرك‌ دكترا به‌ شرط‌ دفاع‌ موفقيت‌آميز از پايان‌ نامه‌ اعطا مي‌شود.



‌نحوه‌ ارزشيابي‌ مدارك‌ تحصيلي‌
‌‌. 1مدارك‌ Diploma با 2 يا 3 سال‌ تحصيل، در صورت‌ داشتن‌ ديپلم‌ دبيرستان، "كارداني" ارزشيابي‌ مي‌شود.
‌. 2مدارك‌ Bachelor از كليه‌ دانشگاه‌هاي‌ گروه‌ 1 و 2 در صورت‌ داشتن‌ ديپلم‌ دبيرستان، "كارشناسي" ارزشيابي‌ مي‌شود.
. 3مدارك‌ Master از دانشگاه‌هاي‌ گروه‌ 1 در صورت‌ داشتن‌ كارشناسي، "كارشناسي‌ ارشد" ارزشيابي‌ مي‌شود.
‌.4 مدارک Ph.D از دانشگاه‌هاي‌ گروه‌ 1 در صورت‌ داشتن‌ كارشناسي‌ ارشد، "دكترا" ارزشيابي‌ مي‌شود.



‌معرفي‌ دانشگاه‌ها و مراكز آموزش‌ عالي‌ در كشور كره‌ جنوبي‌



‌الف) دانشگاه‌هاي‌ گروه‌ يك‌ براي‌ كليه‌ دوره‌هاي‌ تحصيلي

.

2- Chung - Ju National University ()
3- Chungnam National University ()
4- Gyeongsang National University ()
5- Kangwon National University ()
6- Korea Maritime University Busan ()
7- Korea National University of Education ()
8- Korea National University of Physical Education ()
9- Kyungpook National University ()
10- Pukyong National University ()
11- Seoul National University ()
12- Yonsei University ()
13- Cheju National University () (CNU)
14- Kyung Hee University () (KHU)
15- Inha University ()
15- تامقطع کارشناسی ارشد در کليه رشته ها و در مقطع دکترا صرفا" در رشته سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS)
16- Information & Communications University () (ICU)
17- Pohang University of Science & Technology () (POSTECH)
18- Woosong University
18- تا مقطع كارشناسي ارشد در رشته مديريت MBA
‌ب ( مدارك‌ دانشگاه‌ها و مراكز آموزش‌ عالي‌ مورد تأييد وزارت‌ آموزش‌ كره‌ جنوبي‌ فقط‌ در سطح‌ كارشناسي)ليسانس( ارزشيابي‌ مي‌شود.




جدول‌ چگونگي‌ ارزشيابي‌ مدارك‌ تحصيلي‌ دانشگاه‌هاي‌ كره‌ جنوبي‌

مدارك
شرايط
ارزشيابي

2 يا 3 سال تحصيل بعد از ديپلم دبيرستان
كارداني

از دانشگاه‌هاي گروه يك و دو در صورت داشتن ديپلم دبيرستان

كارشناسي

از دانشگاه‌هاي گروه يك در صورت داشتن كارشناسي

كارشناسي ارشد
(Ph.D.)
از دانشگاه‌هاي گروه يك در صورت داشتن كارشناسي ارشد

دكترا





منبع : سايت رسمي وزارت علوم 1- Chonbuk National University () 1- Ewha Women's University Diploma Bachelor Master

[sina]

کرۀ جنوبی ( Korea, South )

اطلاعات کلی

پایتخت: سئول
زبان رسمی: کره ای (رسمی)
نوع حکومت: جمهوری
واحد پول: وون کره جنوبی (south Korean won)
مذهب: آئین بودا (24%) ,کلیسا های مختلف پروتستان (16%) ,کاتولیک رومی (5%)
امید طول عمر: 69سال
رشد سالانه جمعیت: 0.62%درصد (July 2004 est.)
جمعیت: 48.598.175 نفر (July 2004 est.)


سرود ملی جغرافیای کشور کرۀ جنوبی

به غیر از زمینهای محدود ساحلی و آبگیرهای پر جمعیت رودها ,بیشتر این کشور کوهستانی است.  رود های مهم:هان ,کوم ,ناکتونگ , سومجین ,یونگسان  بلند ترین نقطه :هالا –سان 1950 متر  آب و هوا:کره دارای زمستانهای سرد و خشک و تابستانهای بسیار گرمی است که طی آن باد های موسمی باران سنگین را با خود می آورند.
شهرهای مهم: پوسان ,تائگو,اینچون ,کوانگ جو ,تائجون ,اولسان ,سوون
مساحت: 98.480 کیلومتر مربع
خط ساحلی: 2.413کیلومتر
مختصات جغرافیایی: 37 در جه شمالی و 127 درجه شرقی و 30 دقیقه شرقی

حکومت

مجمع ملی 229 نفره هر چهار سال با رای تمامی افراد بالغ انتخاب می شود- 237 عضو به نمایندگی از حوزه های انتخاباتی مستقیما انتخاب میگردند.62 عضو دیگر تحت نظام تعیین تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت هر منطقه انتخاب می شوند.رئیس جمهور –که شورای دولت (کابینه )و نخست وزیر را انتصاب میکند- برای فقط یک دوره پنج ساله مستقیما انتخاب میگردد.  احزاب عمده ---------- عبارتند از: • حزب لیبرال • دموکرات(ادغامی از حزب عدالت دموکراتیک, حزب دموکرات وحدت مجدد و حزب جمهور یخواه دموکراتیک نو) • حزب دموکرات • حزب اتحاد ملی
عضویت: سازمان ملل متحد

تاریخ معاصر

طی سلطنت خاندا یی (1392 تا 1910)کره از مدت طویلی از تداوم فرهنگی بهره جست ,ولی در 1910 ژاپنیها این کشور را ضمیمه کردند و حکوکت استعماری خشنی را بر پا سا ختند.پس از جنگ جهانی دوم ,این شبه جزیره به بخش اشغالی شوروی و امریکا تقسیم شد. در 1948 جمهوری کره در بخش امریکائی (جنوب شبه جزیره )برقرار گشت.حمله غافلگیرانه شمال کمونیست به جنوب ,وقوع جنگ کره (1950 تا 1953) را تسریع کرد.این جنگ جان یک میلیون نفر را گرفت و با تثبیت تقسیم کره ,بدون برنده پایان یافت. کره جنوبی در اتحاد نزدیک با امریکا ,دگرگونی اقتصادی شگفت انگیزی را به خود دید.با این حال ,این کشور شاهد دوره های دراز مدت حکومت های سلطه گر از جمله ریاست جمهوری سینگمان ری و پارک چونگ هی بوده است ,ولی انتخاب ژنرال سابق رو تی وو – در میان نا آرامی ---------- در 1987 –رژیم بازتری را وضع کرد. سئول به واسطه برگذاری مسابقات موفق المپیک ,اعتبار زیادی کسب کرد و تماسهای تجاری و دیپلماتیک با شوروی و تمامی کشور های کمونیست اروپای شرقی برقرار گشت. این امرکره شمالی را در انزوای فزاینده ای قرار داده است.در 1990 کره شمالی و جنوبی به طور آزمایشی مذاکراتی را در سطح نخست وزیر آغاز کردند.
آموزش

میزان باسوادی :3/96% سنین تحصیل اجباری :6 تا 12 سال تعداد دانشگاه :39 دانشگاه شامل یک دانشگاه آزاد
اقتصاد

حدود 20 % ارز نیروی کار در بخش کشاورزی اشتغال دارند.محصولات عمده برنج ,گندم و جو است.بخش رو به رشد صنعتی تحت سلطه شرکتهای چند شا خه ای متعلق به چند خانواده معدود بزرگ است. صنعت مهم نساجی پایه اصلی تولیدات بود ,ولی هم اکنون کره جنوبی در تولید کشتی و کفش مقام اول را در جهان دارد,و یکی از تولید کننده های عمده لوازم الکترونیک ,کالاهای الکتریکی ,فولاد فر آورده های پتروشیمی ,اتومبیل (هیوندا) ,و اسباب بازی است.بانکداری و امور مالی در حال توسعه است. طی دهه 1980 و اوایل دهه 1990 این کشور به میزان رشد اقتصادی بالئی دست یافت.کره جنوبی هم اکنون دوازدهمین اقتصاد بزرگ جهان را دارد.

[sina]

ویزای کشور کره جنوبی:

این اطلاعات صرفا جهت اطلاع رسانی میباشد و اخذ ویزا فقط با تور امکان پذیر است

1- نرخ انواع ویزا و خدمات آن تا اطلاع ثانوی به شرح ذیل می باشد:

ردیف
نوع ویزا
قیمت
زمان واگذاری
1توریستی

700000 (ریال)

17 روز کاری

2- هزینه روادید از کلیه همراهان اخذ می گردد.

3- هزینه های پرداخت شده در صورت رد درخواست متقاضی یا انصراف وی، غیر قابل استرداد می باشد.

¬ مدارک لازم جهت اخذ ویزای کره جنوبی:

• اصل گذرنامه(6 ماه اعتبار)
• 3 قطعه عکس(3*4) رنگی زمینه سفید
• آدرس محل کار و منزل + تلفن مسافر به طور کامل و دقیق
• کپی از تمام صفحات شناسنامه
• ترجمه انگلیسی گواهی اشتغال به کار (روز نامه رسمی، پروانه کسب، پروانه مطب و ... در گواهی اشتغال به کار باید نام مسافر، سمت شغلی مسافر، میزان حقوق دریافتی، تاریخ مرخصی مطابق با تاریخ پرواز ذکر شود)
• ترجمه انگلیسی گواهی بازنشسستگی
• ترجمه انگلیسی گواهی اشتغال به تحصیل
• پرینت حساب بانکی 6 ماه گذشته با مهر و امضا بانک
• کپی از تمام صفحات اسناد ملکی
• بیمه توریستی
• کل هزینه روادید.

¬ آدرس سفارت کره جنوبی:

«»تهران - میدان ونک -ملاصدرا- خیابان شیخ بهایی شمالی- دانشور غربی -شماره 2

¬

تلفن سفارت کره جنوبی:

«»

02188054900

¬

فکس سفارت کره جنوبی:

«»

02188054899

روز ها و ساعات مراجعه به سفارت کره جنوبی:

«»یک شنبه الی پنج شنبه برای تحویل مدارک از ساعت 9 تا 11

«»یک شنبه الی پنج شنبه برای دریافت مدارک از ساعت 9 تا 11

«»شماره های پشتیبانی:88220705 - 88220715 - 88338124 - 88334705

«» پیام کوتاه:2000422

[sina]

آشنایی با کره جنوبی

آسیا :
جمهوری کره جنوبی که به اختصار کره خوانده می‌شود یکی از کشورهای آسیای شرقی است که در نیمه جنوب شبه‌جزیره کره واقع شده است.
این کشور از شمال با کره شمالی همسایه است. از غرب از طریق دریای زرد همسایه چین است و از جنوب شرقی از طریق تنگه کره با ژاپن در ارتباط است.
تاریخ کره به دو هزار سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد. بررسی‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد اولین انسان‌ها در آن زمان در شبه‌جزیره کره ساکن شدند.
کره جنوبی کشوری نیمه کوهستانی است که ارتفاعات آن عمدتا در نواحی مرکزی و شمال شرقی واقع شده‌اند. جلگه‌ها و جنگل‌ها در آن وسعت زیادی دارند. آب و هوای آن گرم و مرطوب و پرباران است.
این کشور در فاصله سال‌های 1910 تا 1945 تحت سلطه ژاپن بود. در سال 1948 بنیان جمهوری کره جنوبی نهاده شد. در پانزدهم اوت این سال کره‌جنوبی تشکیل شد و سینگمان ری به عنوان اولین رئیس جمهور آن انتخاب شد که تا سال 1960 حکومت کرد.
در 25 ژوئن سال 1950 به دنبال چند ماه تشنج، سرانجام نیروهای کره شمالی به کره جنوبی حمله‌ور شدند.
در بیست و هفتم ژوئن همان سال شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرد که سپاهیان تعدادی از کشور های عضو برای مقابله با قوای کره شمالی به منطقه خواهند شتافت.
جنگ شدت گرفت و قوای کره شمالی عقب رانده شد. مذاکرات ترک مخاصمه ازسال 1951 آغازشد اما به علت اختلافات و مشکلات فراوان تا ژوئیه 1953 نیز ادامه یافت.

نام‌ها: بان‌کی‌مون / کیم‌دائه‌جونگ
مکان‌ها: سئول / مترو سئول

---------- در کره‌جنوبی
در انتخابات مارس 1960، ری برای چهارمین بار به ریاست جمهوری انتخاب شد ولی در مقابل تظاهرات دانشجویان و شورش مردم استعفاء داد. در سال 1961 گروهی از نظامیان تحت رهبری ژنرال پارک چونگ هی قدرت را دردست گرفتند.
حکومت ژنرال چونگ هی 18 سال به طول انجامید. مناسبات ---------- عادی بین ژاپن و کره جنوبی با عقد پیمانی درسال 1965 برقرارشد. درسال 1979، پارک چونگ هی بوسیله رئیس سازمان امنیت کشورترور شد و پس از تشنجات فراوانی سرانجام قدرت به دست ژنرال چون دوهوان رسید.
در حال حاضر رئیس جمهور این کشور «لی میونگ باک» است و نخست وزیر آن «رو موو هیوان».
قوه مقننه این کشور از یک مجلس ملی با 231 عضو برای یک دوره 6 ساله تشکیل شده است. قانون اساسی موجود در سال 1948 تدوین شده و در سال 1972 اصلاحاتی بر آن افزوده شده است.
براساس آخرین تقسیمات کشوری، کره جنوبی از 9 استان و دو شهر ویژه تشکیل شده که زیرنظر فرماندار انتصابی دولت مرکزی اداره می‌شود.
اقتصاد در کره جنوبی
از دهه 60 میلادی کره جنوبی رشد اقتصادی را تجربه کرد و در حال حاضر یکی از کشورهای پیشرفته از نظر اقتصادی در قاره آسیاست. کارخانه‌های فراوان تولید ماشین و تجهیزات الکترونیکی چرخ‌های اقتصاد این کشور را به چرخش واداشته‌اند.
تولید ناخالص داخلی کره 206/1تریلیون دلار است که بیشتر آن در بخش‌های صنعت و خدمات تولید می‌شود. 01/24 میلیون نفر نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند و نرخ بیکاری در آن 9/2 درصد است. 15 درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند.
محصولات صادراتی آن شامل نیمه‌رساناها، تجهیزات ارتباطات بی‌سیم، وسایل نقلیه موتوری، کامپیوتر، آهن، کشتی و مشتقات نفتی است که بیشتر به کشورهای چین (22 درصد)، آمریکا (5/12 درصد) و ژاپن (1/7 درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی آن شامل ماشین‌آلات، تجهیزات الکترونیکی، نفت، آهن، تجهیزات حمل‌و‌نقل و پلاستیک است که از چین (7/17 درصد)، ژاپن (16 درصد)، آمریکا (7/10 درصد) و عربستان سعودی (9/5 درصد) می‌آید.
مردم کره جنوبی
جمعیت این کشور 49 میلیون و 44 هزار و 790 نفر است. میانگین سنی مردم کره جنوبی 8/35 سال است. امید به زندگی در بدو تولد برای زنان 93/80 سال و برای مردان 81/73سال است.
کمتر از 1/0 درصد از مردم آن به بیماری ایدز مبتلا هستند که شامل جمعیتی در حدود 8 هزار و 300 نفر می‌شود.
26/3درصد از مردم آن مسیحی و 2/23درصد بودایی هستند. زبان رسمی این کشور کره‌ای است اما زبان انگلیسی به طور گسترده در آن رواج دارد.
ارتباطات در کره جنوبی
در کره جنوبی در کنار رادیو و تلویزیون‌های خصوصی استفاده از تلویزیون‌های ماهواره‌ای هم رواج دارد.
در کره جنوبی بیش از صد روزنامه ملی و محلی وجود دارد که بسیاری از آنها را صنعتگران و صاحبان کارخانه‌ها اداره می‌کنند.

کره‌جنوبی در یک نگاه

مساحت 98،480 کیلومتر مربع جمعیت 49،044،790 نفر پایتخت سئول واحد پول ون دامنه اینترنتی kr. پیش‌شماره 82+