آب و هوای استان فارس
آب و هوا
درجه حرارت و ميزان بارندگی
در استان فارس، تحت تاثير ويژگی های توپوگرافيک، سه ناحيه آب و هوايی مشخص پديدار شده است :
- ناحيه كوهستانی شمال، شمال باختر و باختر
دارای زمستان های سرد معتدل و پوشش گياهی قابل توجه می باشد. ميزان بارندگی اين ناحيه در حدود 400 تا 600 ميلی متر در سال گزارش شده است.
- ناحيه مركزی
اين ناحيه درزمستان ها آب و هوای نسبتا معتدل توام با بارندگی و در تابستان ها، هوايی گرم وخشك دارد. آب و هوای اين ناحيه به علت بارندگی نسبی ارتفاعات، نسبت به شمال و شمال باختر وضعيتی کاملا متفاوت دارد، ميزان باران اين ناحيه بين 200 تا 400 ميلی متر در سال است. شهرهای شيراز، كازرون، فسا و فيروزآباد در اين ناحيه قرار گرفته اند.
- ناحيه جنوب و جنوب خاوری
به علت كاهش ارتفاع و پهنای جغرافيايی و نحوه استقرار كوه ها، ميزان بارندگی اين ناحيه درفصل زمستان نسبت به دو فصل بهار و پاييز كم تر می باشد. هوای اين ناحيه در زمستان ها معتدل و در تابستان ها بسيار گرم و ميزان بارندگی سالانه آن 100 تا 200 ميلی متر است. شهرهای لار، اوز و خنج جزو اين ناحيه خشك به شمار می روند.
بر اساس گزارش سال 1371 ايستگاه سينوپتيك شيراز، متوسط حرارت اين شهر 85/16 درجه و حداكثر و حداقل مطلق دمای آن به ترتيب 2/92 و 74/4 درجه سانتی گراد است. بر اساس همين گزارش، متوسط ميزان بارندگی ماهانه منطقه 45/48 ميلی متر است كه حداكثر آن با 2/184 ميلی متر در آذرماه و حداقل آن با صفر ميلی متر در ماه های تير، مهر و آبان است. متوسط رطوبت نسبی اين ناحيه حداكثر 5/84 و حداقل 5/12 درصد می باشد. تعداد روزهای يخبندان در طول سال نيز 34 ورز گزارش شده است.
استان فارس تحت تاثير بادهای شمالی، باختری، جنوبی و محلی نيز قرار دارد، به طوری كه جريان توده های هوايی آن به چهار گروه تقسيم می شود:

بادهای شمالی
كه از سيبری به ايران می وزند و بسيار سرد و خشك هستند و باعث برودت هوا در زمستان، به ويژه در مناطق كوهستانی می شود.

بادهای باختری
كه از اقيانوس اطلس و دريای مديترانه به سوی ارتفاعات زاگرس می وزند و جزو بادهای باران آوری هستند كه سبب ريزش برف و باران می شوند. اين بارندگی از اواسط بهار ادامه پيدا می كند.

توده های هوای جنوبی
كه از عربستان به سوی استان فارس می وزند. اين توده های گرم و خشك هستند و سبب افزايش دما در تابستان می شوند. بادهای محلی كه از سمت كوهستان به دشت می وزند عكس اين مسير را می پيمايند. نام يكی از آن ها باد قهره است كه در ممسنی در امتداد رودخانه فهليان می وزد.


رودخانه ها، چشمه ها، آبشارها و ... استان فارس
آب ها
محدوده استان فارس به دليل تنوع اقليمی و ساختارهای جغرافيايی طبيعی فضاهای خاص و منحصر به فردی را دارا می باشد. منابع آبی استان فارس به دو دسته آب های زيرزمينی و آب های روان تقسيم می شود كه در ذيل به برخی از اين منابع روان و جاری اشاره می گردد.
رودخانه ها و آبشارها
رودخانه و حواشی آن ها همواره يكی از كانون های تفرجگاهی و شكارگاهی و صيادی ورزشی محسوب می شوند، برخی از مهم ترين اين رودخانه ها عبارتند از: کر، پيرآب، شادكام، شش پير ، شورجهرم ، شور لار، دالکی و ...
مهم ترين آبشارهای اين منطقه نيز عبارتند از: آبشاردشتک ابرج، آبشار مارگون.

چشمه ها
چشمه های طبيعی و چشمه های آب گرم به دليل آب درمانی و تفرجگاهی از نظر صنعت گردشگری و گذراندن اوقات فراغت از اهميت بسياری برخوردار هستند که برخی از آن ها عبارتند از: چشمه رچی، چشمه خارگان، چشمه بالنگان (حاجی آباد)، چشمه قدمگاه، چشمه چويو، چشمه ساسان، چشمه ابوالمهدی، چشمه شش پير، چشمه پلنگان، چشمه جونجان ( جونون )، چشمه محمد رسول الله، چشمه بناب قادر آباد، چشمه آتشكده، چشمه تنكاب، چشمه حنيفقان، چشمه آب گرم، چشمه آب گرم سراب بهرام، چشمه اسری، چشمه برن هير، چشمه براق ، چشمه تاسک، چشمه حاجت، چشمه سراب سياه، چشمه سراب شير، چشمه كان زرد، چشمه سرگ چينه، چشمه گنجينه، چشمه ميل اژدها و چشمه مردگان.


دریاها، سدها، جزیره ها و... استان فاس
درياچه ها و تالاب ها
درياچه های زيادی در استان فارس وجود دارد که برخی از آن ها دارای آب شيرين هستند. اين درياچه ها عبارتند از: درياچه كافتر(شادكام)، درياچه مهارلو، درياچه پريشان(فامور)، درياچه طشت، درياچه بختگان ، درياچه و تالاب ارژن


کوه ها، غارها، دشت ها و... استان فارس

کوه ها و غارها
جهت عمومی كوه های اين استان شمال خاوری – جنوب باختری است و هر چه از طرف شمال به جنوب پيش می رويم از ارتفاع كوهستان به طور عمومی كاسته می شود. عمده ترين ارتفاعات اين استان در مناطق خاوری قرار گرفته است. برای درك بهتر ناهمواری های اين استان، كوه های اين منطقه به 7 رشته تقسيم بندی می گردد:
1- كوه هايی كه از آباده شروع شده و از جنوب بوانات گذشته و به كوه سفيد متصل می گردد و تا كوه گور سفيد با ارتفاع 2806 متر می رسد.
2- رشته كوه هايی كه از چهار دانگه شروع شده از شمال ارسنجان و نيريز گذشته و تا دره رود شور امتداد دارد. قلل مهم اين سلسله كوه، دال نشين 3500 متر، كوه سر سفيد 3164 متر، كوه داراب 3530 متر و كوه فرك 2825 متر است.
3- رشته كوه های شمالی شيراز كه از شمال درياچه مهارلو و شهرستان فسا گذشته به كوهستان داراب منتهی می گردد، قلل مهم آن كوه بمو به ارتفاع 2661 متر، كوه احمدی به ارتفاع 2871 متر و كوه خرمان 2300 متر است.
4- رشته كوه هايی كه از شمال كازرون، جويم، لار و فيروز آباد و جنوب جهرم گذشته به جبل هرمز در شمال بندر خمير منتهی می شود، از قلل مرتفع اين سلسله عبارت است از: كوه عبدی به ارتفاع 3111 متر در باختر كتل پير زن، كوه سفيد به ارتفاع 3018 متر و كوه هرمز با ارتفاع 2836 متر.
5- رشته كوه هايی كه از بلوك ماهور و خشت شروع شده از جنوب فراشبند گذشته در خاور رود مند به كوهستان محال اربعه از جنوب قير و كارزين و خنج گذشته به كوهستان جنوبی لار منتهی می گردد.
6- رشته كوه هايی كه از خاور برازجان شروع شده از شمال خورموج، بم و مرودشت گذشته به بستك منتهی می شود.
7- رشته كوه های تنگستان كه از خاور بوشهر شروع شده و به موازات خليج فارس امتداد پيدا كرده و به كوهستان شمال بندر لنگه منتهی می شود.
کوه های سفيد، گر، خرمن كوه، تودج و قله بل برخی از مهم ترين قلل استان فارس هستند.

دشت ها و دره ها
استان فارس از دشت ها و دره های زيادی برخوردار است که به علت داشتن طبيعت زيبا در پيرامون خود، گردشگاه های طبيعی و جذابی را تشکيل داده اند اين
دره ها و تنگ ها عبارتند از: تنگ خانی، تنگ هرايز، تنگ بوان، تنگ الله اكبر، تنگ بستانک ( بهشت گمشده ) ، تنگ ايج، تنگه لای تاريک، تنگ استهبان، تنگ پلنگان، تنگ لای زنگان، تنگ زی طشت، تنگ جزين يا گزين، تنگ خرقه و تنگ براق.



ژئوتوریسم استان فارس
زمين شناسی
چين خوردگی در استان فارس كم تر بوده و حالت اوليه خود را نيز از دست نداده است. در اين ناحيه قلل و فرورفتگی ها اغلب به موازات يكديگر واقع شده اند و به دليل بارندگی، رودخانه های بزرگ و دره های وسيع در آن يافت نمی شود. در كوه های استان فارس طبقات ايوسن، توده های عظيمی را تشكيل می دهد. زاگرس در نواحی خوزستان، لرستان و فارس برروی سنگ های شيستی، آهكی و مارنی و تشكيلات جوان تر متعلق به دوره كرتاسه شيست ومارن تشكيل شده كه دارای سنگواره پاليوسن «Paleocene» می باشد. بعد از مدتی محيط رسوبی عميق تر شده و لايه های آهكی به وجود آمده همراه با مارن «Marn» و شيست «Shist» می باشند. در حوضه رسوبی زاگرس رسوب گذاری از دوره اليگوسن به ميوسن هم چنان ادامه داشته و سازند آهک آسماری تشكيل می شده است. در اين سازند دو بخش تبخيری و ماسه سنگی شناخته شده است. بر روی سازند آهک آسماری، سازند فارس به طور هم شيب قرار دارد كه قسمت زيرين آن گچی بوده و مانع اصلی خروج مواد نفتی شده است. در سازند فارس رخساره های نرم تنان، خار پوستان، مرجان ها و ميكرو فسيلها مختلف ديده شده است. بنابراين سن گروه فارس به طور کلی ميوسن و قسمتی از پليوسن می باشد.

پوشش گیاهی استان فارس
پوشش گياهی
پوشش گياهی استان فارس را درختان جنگلی و گياهان دارويی و صنعتی تشكيل می دهد، مهم ترين گونه های درختی اين استان عبارتند از: بادام كوهی، بنه و بلوط و برخی از گياهان دارويی و صنعتی که شيرين بيان، گل گاوزبان، كتيرا، آنغوزه و گون برخی از اين گونه ها هستند. مناطق حفاظت شده استان فارس رويشگاه بسياری از گونه های گياهی منطقه می باشند. پارك ملی بمو واقع در شمال شهر شيراز از نظر پوشش گياهی بسيار غنی و قابل اهميت است و تا كنون بالغ بر 280 گونه گياهی در آن شناسايی و نمونه برداری شده است.

حیات وحش و مناطق حفاظت شده استان فارس
استان فارس به دليل تنوع اقليمی خاص از گونه های جانوری متفاوتی برخوردار است. اين گونه ها شامل پستانداران، پرندگان و آبزيان می شوند.
زيستگاه هاو مناطق حفاظت شده موجود در استان محل زندگی بسياری از اين جانوران می باشند، منطقه شكار ممنوع توت سياه ، منطقه شكار ممنوع بصيران ، پارک ملی بمو و منطقه حفاظت شده هرمودلار برخی از اين مناطق می باشند.