انواع ترشحات دستگاه تناسلی مرد
منى‏ (SEMEN ، SPERM )
منى، به مايع غليظى گفته مى‏شود كه از غدد تناسلى مرد، به وسيله نزديكى يا احتلام و يا استمنا بيرون مى‏آيد. خروج منى در زن و مرد تفاوت دارد و در مرد، داراى سه نشانه زير است:

1. همراه با شهوت است.
2. با جستن بيرون مى‏آيد.
3. بدن پس از آن سست مى‏شود.

اگر هيچ يك از اين نشانه‏هاى سه گانه و يا يكى از آنها در آن نبود، حكم به منى نمى‏شود؛ مگر آن كه از راه ديگرى يقين به منى بودن آن پيدا شود. در زن، اگر خروج ترشحات، همراه با شهوت (اوج لذت جنسى) باشد، حكم به جنابت مى‏شود و لازم نيست با جستن بيرون آيد و بدن سست شود و اگر بدون شهوت باشد، حكم به منى نمى‏شود؛ مگر آن كه از راه ديگرى يقين به منى بودن آن پيدا شود. هر رطوبت و ترشحى كه از بانوان بيرون آيد، لازم نيست براى آن غسل كنند؛ بلكه بسيارى از اين ترشحات كه با اندك تحريك جنسى از آنان بيرون مى‏آيد، منى نيست و پاك است.

مَذْىْ‏

مذى، در اصل، به معناى آبى است كه از روزنه حوض بيرون مى‏رود و در اصطلاح، به آبى مى‏گويند كه بعد از ملاعبه و بازى كردن با همسر يا شخص ديگر، از شخص بيرون مى‏آيد. اين رطوبت، در صورتى كه مجرا آلوده به بول و منى نباشد، پاك است.


وَذْىْ‏
وذى، در اصل، از وذيه به معناى آب كم گرفته شده است و در اصطلاح، به آبى مى‏گويند كه بعد از منى بيرون مى‏آيد. اين رطوبت، در صورتى كه مجرا آلوده به بول و منى نباشد، پاك است.


وَدْىْ
ودى، در اصل، به معناى جارى شدن آب و غير آن است و در اصطلاح، به آبى مى‏گويند كه بعد از بول بيرون مى‏آيد و كمى سفيد و چسبنده است. اين رطوبت، در صورتى كه مجرا آلوده به بول و منى نباشد، پاك است.


عرق جنب از حرام‏

عرق كسى كه از طريق حرام جنب شود، خواه به واسطه زنا باشد يا لواط و يا استمنا، نجس است؛ و بنا بر احتياط، با بدن يا لباسى كه به آن آلوده شده، نماز نخواند.
منبع : آموزش مسائل ازدواج و سلامتی جنسی