لطفا قبل از ايجاد تاپيک در انجمن پارسیان ، با استفاده از کادر رو به رو جست و جو نماييد
فاکس فان دی ال دیتا
صفحه 37 از 74 نخستنخست ... 2733343536373839404147 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 289 تا 296 , از مجموع 590

موضوع: بانک مقالات مهندسی کشاورزی

  1. Top | #289
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.43
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,856 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض خوراک و خوراک دادن

    کشاورزی،دامپروری،شیلات ● مقدمه:
    یک راهنما برای تولید موفق، غذای مناسب برای گاو است. هزینه غذا بیشترین بهایی است که برای نگهداری گاو باید پرداخت.فهم مراحل هضم نشخوارکنندگان وغذای اصلی آنها، نیازمند غذا دادن و مدیریت خوب است.
    ● دستگاه گوارش:
    گاو متعلق به طبقه نشخوارکنندگاه است. علاوه بر گاو، گوسفند، بز و آهو نیز جز این گروهند. دستگاه گوارش نشخوارکنندگان به آنها اجازه می دهد تا از مواد خوراکی خشبی به عنوان منابع غذایی استفاده کنند.شکمبه اولین قسمت از دستگاه گوارش حاوی یک جمعیت وسیع از میکروبها ( باکتریها و پروتوزئرها) می باشد. هضم اولیه بیشتر غذاها بوسیله میکروبها شکمبه انجام می گیرد.میکربها می توانند دیواره سلولزی و همی سلولزی سلولهای تشکیل دهنده علوفه ها را بشکنند و تجزیه کنند همینطور اینها قادر به تجزیه نشاسته و پروتئین جیره غذایی حیوان نیز هستند. نگاری کوچکترین بخش معده است که غذا بعداز تخمیر وارد آن می شود.هزارلا آب مواد غذایی را می گیرد. آنزمهای گوارشی غذا را در شیردان و روده کوچک تجزیه می کنند. جذب غذا عمدتاً در روده کوچک اتفاق می افتد. حیوانات تک معده ای قادر به تجزیه و هضم سلولز نمی باشند. هنگامی که نشخوارکنندگان علوفه مصرف می کنند تکه های بزرگ غذا را کمی جویدن می بلعند سپس در وقت استراحت آنها را بوسیله مری به داخل دهان بر می گردانند و پس از خوب جویدن، دوباره می بلعند. اینکار باعث کوچک شدن قطعات علوفه می شود و متنابه آن سطح دسترسی میکروبهای شکمبه را بر روی قطعات غذا افزایش می دهد.
    ● مواد مغذی:
    احتیاجات غذایی برای هر گروه از حیوانات متفاوت است. روشهای مختلف تغذیه براساس رشد، تولید و متابولیسم تنظیم می شود انواع مواد غذایی براساس عملشان در متابولیسم یا بوسیله ساختار شیمیایی آنها مشخص و تعریف می شوند.
    ● انرژی:
    انرژی برای بدن توانایی کار کردن فراهم می کند.انرژی در جیره های غذایی گاو معمولاً براساس % کلی ماده غذایی قابل جذب(TDN) بیان می شود.کار کردن رشد، شیردهی، تولید مثل، حرکت و هضم غذا را شامل می شود. ارژی عمده ترین قسمت هزینه خوراک را شامل می شود. منابع اولیه انرژی برای گاو، سلولز و همی سلولز علوفه ها و نشاسته درون دانه ها هست.چربی ها و روغنها بالاترین محتوی انرژی هستند ولی معمولاً قسمت کوچکی از جیره غذایی را تشکیل می دهند.
    ● پروتئین:
    پروتئین یکی از مهمترین ساختار های بدن است. آن یک ماکرو ملکول می باشد که سیستم عصبی و بافت پیوندی را تشکیل می دهد. پروتئین از واحدهایی به نام آمینو اسید تشکیل شده است.یک رژیم غذایی با پروتئین کافی برای رشد، نگهداری، شیردهی، تولید مثل ضروری است. پروتئین به ترکیبات مختلف براساس قابلیت حل شان در شکمبه تقسیم می شوند.پروتئین حل شده در شکمبه توسط میکروبهای شکمبه گوارش می شود. پروتیئن غیر محلول در شکمبه دست نخورده باقی می ماند و بدون تغییر به قسمتهای بعدی می رود.پروتیئن عبوری در روده کوچک هضم و جذب می شود.
    ● مواد معدنی:
    مواد معدنی گوناگون جهت رشد، شکل دهی استخوان، تولید مثل و خیلی از کارهای دیگر بدن مورد نیازند. آن دسته از مینرال ها که مقدارشان زیاد است.ماکرو مینرال نام دارند که شامل سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و فسفر می شوند.بسته به نوع و کیفیت خوراک محتویات مینرالی آنها متغیر است.برای افزودن مینرالی مکمل باید از میزان دقیق مورد احتیاج آگاه باشیم نوع مخلوط مینرال های مکمل مورد نیاز براساس مواد غذایی در جیره و احتیاجات حیوان تعیین می شود.
    ● ویتامینها:
    ویتامینها نقش کاتالیزورهای زیستی را در بدن موجود زنده دارند. ویتامینهای A،D،E معمولاً در علوفه های تازه به وفور یافت می شوند. در سیلاژها به خاطر تخمیر بیشتر ویتامینهایشان تخریب می شود. دانه ها معمولاً حاوی مقدار کمی از این نوع ویتامینها هستند.
    ویتامین A برای رشد طبیعی، تولید مثل و نگهداری ضروری است. کمبود این ویتامین عوارض متعددی بسته به نوع فعالیت و جنس گاو دارد. ویتامین D برای رشد مناسب استخوان نیاز است. کمبود این ویتامین در گوساله موجب قوسی شدن استخوانهای دراز و نرم شدن آنها می شود. در حیوانات مسن تر کمبود ویتامینD سبب سستی و شکنندگی استخوانها می گردد. ویتامین E به همراه سلنیوم برای توسعه بافت ماهیچه ای مورد نیاز است. کمبود این ویتامین به همراه سلنیوم موجب بیماری عضله سفید می شود. از این بیماری می توان با تزریق E/Se به گوساله تازه متولد شده و به گاوهای ماده با خوراندن مکمل های E/Se به گاوهای مادر جلوگیری کرد. کاربرد کمپلکس ویتامین Bدر جیره های غذایی گاوها به غیر از در موارد استثنا معمولاً نیاز نیست. این ویتامین به طور عمده توسط میکروبهای شکمبه تولید می شود و سپس بوسیله دیواره شکمبه جذب می شوند.کاربرد این ویتامین در جیره گوساله های جوان که هنوز میکروبهای شکمبه آنها فعال نشده اند اهمیت دارد و همچنین گاوی که شکمبه اش فاقد جمعیت میکروبی است به مکمل ویتامینB احتیاج دارد.
    ● مواد خوراکی:
    گاها از مواد خوراکی زیادی می توانند استفاده کنند.این خوراک ها در رده های مختلف براساس محتوی غذایی و شکل فیزیکی تقسیم بندی می شود. این خوراکها به شرح زیرند:
    ۱- علوفه ها:
    ▪ حاوی فیبر بالا( سلولز و همی سلولز) و انرژی پایین
    ▪دارای پروتیئنهای متنوع و گسترده، که البته به سن و گونه گیاه وابسته است
    ▪ برای مثال علوفه خشک و تر، کاه، سبوس دانه های روغنی و مواد متراکم
    ۲- دانه ها:
    ▪ انرژی بالا و فیبر پایین
    ▪ پروتئین متوسط
    ▪ برای مثال یولاف، ذرت و جو
    ۳- دانه های روغنی:
    ▪ پروتئین و انرژی بالا
    ▪حاوی فیبر متغیر
    ▪برای مثال سویا، کانولا و کنجاله
    ۴- بای پروداکتها:
    ▪از لحاظ غذایی متغیر
    ▪حاوی رطوبت بالا
    ▪برای مثال دانه های تقطیری، ضایعات نان، ضایعات دانه ها و ضایعات سیب
    ● انرژی قابل هضم:
    در شکمبه بر اثر هضم میکروبی سلولز و همی سلولز علوفه ها و نشاسته دانه ها اسید های چرب فرار به نام VFA می شود که بو سیله دیواره شکمبه جذب می شوند .این منبع اصلی انرژی برای نشخوارکنندگان است.بعضی از نشاسته ها در شکمبه
    هضم نمی شوند و عبور می کنند، درون شیردان و روده کوچک هضم و در روده کوچک جذب می شوند.
    میکروبهای شکمبه قادرند به طور اختصاصی یکی از نشاسته یا سلولز را تجزیه کنند. وقتی که که درجیره علوفه بالا به کار رود سلولز هضم شده میکروبیال غالب و به طور زیاد تولید می شود. وقتی دانه در جیره زیاد به کار رود نشاسته هضم شده میکروبی در شکمبه افزایش می یابد. تغییر در ترکیب جیره باید به ترویج و طی زمان صورت گیرد تا جمعیت میکروبی شکمبه فرصت وفق دادن خود را با شرایط جدید داشته باشد. دانه ها به خاطر ساختمان شیمیایی نشاسته و ساختار فیزیکی دانه است دانه ها سرعت تجزیه را در شکمبه تغییر می دهند برای مثال ذرت خشک سرعت تجزیه را نسبت به رطوبت بالای ذرت و گندم در شکمبه پایین می آورد. توجه به این مسئله برای حفظ سلامتی شکمبه، هنگامی که خوراک دانه ای در جیره زیاد به کار برده می شود مهم است.
    ● پروتئین قابل هضم:
    پروتیئن خام شامل پروتیئن حقیقی TP و پروتیئن های غیر حقیقی NPN می شود. هضم ذرات پروتیئن به مقدار قابلیت حل آنها در محتویات شکمبه دارند. پروتیئن های قابل حل در شکمبه بیشتر از پروتیئن ها ی غیر قابل حل در شکمبه تجزیه می شوند. منبع پروتیئن های غیر حقیقی NPN (اوره ، محلول آمونیاکی) ۱۰۰% درشکمبه قابل حلند. میکروبهای شکمبه نیتروژن آ«زاد شده را جهت تولید پروتیئن میکروبی استفاده می کنند. دائماً میکرونها در حال هضم و جذب محتویات شکمبه می باشند. تا زمانی که خودشان توسط حیوان هضم و جذب می شوند. بیشتر پروتیئن های غیر قالب حل بدون تغییر از شکمبه عبور می کنند.پروتیئن های عبوری برای رشد سریع گاو مهمند. میکروبهای فعال در تجزیه و تغییر پروتیئن جیره در شکمبه به دلایل زیر برای نشخوارکنندگان مهمند:
    ▪ نشخوارکنندگان نسبت به تک معدهای ها بهتر می توانند از جیره هایی با کیفیت پایین پروتیئن استفاده کنند چراکه میکروبهای شکمبه به خاطر تولید آمینواسید های محدود کننده ، کیفیت پروتیئن را بالا می برند.
    ▪ نشخوارکنندگان می توانند از NPNنظیر اوره در جیرشان به عنوان پروتیئن جانشین استفاده کنند.
    بین پروتیئن های TPو NPNو پروتیئن های عبوری ایجاد یک تعادل لازم و ضروری است. جیره هایی با سطوح بالا پروتیئن های قابل حل و NPN مقدار کافی پروتیئن در روده کوچک فراهم نمی کنند که این مسئله برای جیره های با پروتیئن های عبوری بالا نیز برای شکمبه صادق است. جیره های مناسب دارای ۳۰-۴۰ % پروتیئن عبوری و ۶۰-۷۰ % پروتیئن قابل حل درشکمبه هستند.کمتر از ۳۰% کل پروتیئن ها می تواند از NPN تشکیل شوند.
    برای اینکه میکروبهای شکمبه بتوانند از NPNاستفاده کنند باید نشاسته به اندازه کافی در جیره به کار رود. در غیر این صورت میکروبهای نمی توانند از تمام ظرفیتشان جهت استفاده از NPN سود ببرند. NPN اضافی توسط حیوان جذب به صورت اوره در ادرار دفع می شود اگر سطوح NPN خیلی بالا باشد مسمومیت اوره ایجاد می کند.
    ● تنظیم جیره:
    یک جیره تنظیم شده خوب مواد غذایی را برای یک تولید در سطوح بالا حیوان قرار می دهد. شروط لازم برای تهیه و تنظیم یک جیره خوب عبارتنداز:
    ▪وضعیت گاو را از لحاظ( جنس، وزن، اندازه، وضیعیت بدنی، نرخ سود اقتصادی، مرحله تولید) باید مشخص کرد.
    ▪ شیوه های علمی مدیریتی برای به کار بردن مکمل های غذایی وغیره
    ▪ شرح درست محتویات غذایی خوراکهایی که در دسترس گاو قرار می دهند.
    ترکیبات غذایی علوفه ها بشدت متغیر بوده و به گونه و سن برداشت گیاه و فراوری آن وابسته است. ترکیبات غذایی دانه ها مانند علوفه ها متغیر نیست ولی تجزیه آزمایشگاهی توصیه می شود.
    ● نتیجه گیری:
    شناسایی دستگاه گوارش گاو و انواع روشهای خوراک دهی برای تولید کننده مهم است.مخلوط کردن و آنالیز خوراک کاری است که برای بالانس کردن و تنظیم جیره مناسب باید لحاظ گردد تا تولید به صورت اقتصادی انجام گیرد. افزایش سطح مدیریت در خوراک دادن بوسیله ایجاد زمینه برای کسب اطلاعات بیشتر فراهم می شود تا بدین گونه از مشکلاتی که در این شغل پیش می آید جلوگیری به عمل آید.
    منبع:ترجمه: مهندس امید کرمانیها
    نشریه الکترونیک فارم

  2. Top | #290
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.43
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,856 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض عوامل مؤثر بر پروتئین و چربی شیر

    کشاورزی،دامپروری،شیلات ● مقدمه
    شیرهای تولیدی در آمریكا بر پایه چربی پروتیئن و مواد جامد در شیر خریداری می شوند. این روش قیمت گذاری جدید براساس ارزش اقتصادی اجزاء و تركیباتی است كه از شیر حاصل می گردد( پنیر، كره، شیر بدون چربی، شیر خشك یا شیر چرخ كرده) كه البته با تغییر شرایط بازار بالا یا پایین می رود. به عنوان یك نتیجه، سطوح تركییبات شیر رابطه مهمی با مدیریت گله دارد. به اضافه اینكه سلامتی و تغذیه گاو نقش بسزایی در درآمد مزرعه ایفا می كند. در حقیقت مجموعه فاكتورهایی هستند كه باعث تغییر در اجزاء و تركیبات شیر می شوند. عموماً چربی و پروتیئن شیر همبستگی مثبتی با جمعیت گاو شیری دارد. با این علم كه سطح تركیبات شیر در نژاد های مختلف فرق می كند. هلیشتان پایین ترین و جرزی و گرنزی بالاترین چربی و پروتیئن شیر را دارا می باشند. اما هلشتاین نسبت به جرزی و گرنزی تولید شیرش را با مدیریت و تغذیه خوب می توان افزایش داد.
    ● فاكتور های مؤثر بر تركیبات شیر:
    ۱- فاكتورهای غیر تغذیه ای ۲- فاكتورهای تغذیه ای
    ● فاكتورهای غیر تغذیه ای:
    ▪ مرحله شیردهی: بالاترین درصد چربی و پروتیئن شیر اواخر شیردهی و پایین ترین سطح آنها در بعداز زایمان مخصوصاً پیك تولید می باشد.
    ▪ سن: از اولین تا پنجمین دوره شیردهی به علت افزایش سطح تولید شیر به ازای هر دوره، چربی شیر ۰.۲% و پروتیئن شیر ۰.۰۲ تا۰.۰۵% كاهش می یابد.
    ▪ فصل: در فصول گرم و مرطوب كاهش درصد چربی و پروتیئن شیر اتفاق می افتد و در فصل زمستان افزایش تدریجی در تركیبات(چربی و پروتیئن) شیر را شاهد هستیم. این تغییرات تحت تأثیر نوع خوراك و نحوه خوراك دادن تعدیل یا افزایش می یابد.
    ▪ ورم پستان: ورم پستان چربی و كازویین شیر را كاهش می دهد ولی در مقابل حجم پروتیئن خون( گاما گلبولین) موجود در شیر را افزایش می دهد. حجم سلولهای بدنی(SCC) شیر در طی ورم پستان زیاد می شود. گله هایی كه در آنها ورم پستان وجود دارد SCC موجب كاهش ۲-۳ برابر قیمت شیرشان می گردد. در برخی كشورها برای اینكه گاودار ها ترقیب به تلاش برای كاهش SCC در شیر گله شان شوند جایزه قرار داده اند.
    ▪ اشتباهات فنی: از قبیل مشكلات خنك كردن شیر و تانك، مشكلات نمونه گیری و لوله كشی بی دقت در انتقال شیر می تواند منجر به كاهش چربی و پروتیئن شیر گردد.
    ▪ ژنتیك و وراثت: ژنتیك تا ۵۵% می تواند روی چربی و پروتیئن شیر در گاو های مختلف تأثیر داشته باشد البته نباید محیط و اثرات متقابل بین محیط و ژنتیك را نادیده گرفت. چربی و پروتیئن شیر خیلی بیشتر از خود شیر وسایر تركیباتش قابل توارث می باشند. شیر همبستگی مثبتی با مقدار چربی و پروتیئن خود دارد ولی با درصد چربی و پروتیئن دارای همبستگی منفی می باشد.
    ● فاكتورهای تغذیه ای:
    فاكتورهای تغذیه ای تأثیر گذارترین فاكتورها بر روی شیر و تركیبات آن می باشند كه با نحوه مدیریت همبستگی مستقیم دارد. اگر تغییری در جیره حاصل گردد چربی شیر بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرد تا پروتیئن. برای مثال چربی شیر ظرف ۷-۲۱ روز با عوض شدن جیره تغییر خواهد كرد در صورتی كه پروتیئن ۳-۶ هفته طول می كشد تا این تغییر را نشان دهد.
    ● منشاء تركیبات شیر:
    با هضم میكروبی فیبر جیره درشكمبه اسید استیك و اسید بوتیریك تولید می شوند كه پس از انتقال به پستان در تولید نیمی از چربی شیر شركت می كنند، نیم دیگر چربی شیر از طریق چربی موجود در جیره و چربی قابل تبادل در بدن تأمین می گردد. میكروبهای شكمبه، پروتیئنهای جیره را به پروتیئنهای میكروبی تبدیل می كنند كه حاوی اسید آمینه های ضروری می باشد. این اسید آمینه ها توسط غدد پستانی برای تولید پروتیئن شیر مورد استفاده قرار می گیرند؛ انرژی مورد نیاز برای این مسیر متابولیكی را گلوكز تأمین می كند. گلوكز خود یا از اسید پرپیونیك تولیدی در شكمبه فراهم می شود و یا از گلوكز جذب شده در دیواره روده مهیا می گردد. بنابراین اگر پرپیونات كمی تولید شود اسید آمینه كمی نیز تولید می شود كه اینها نیز وارد پروسه گلی كونئوژنز شده و به گلوكز تبدیل می گردند. البته كازویین شیر از اسیدهای آمینه قابل دسترس تولید می شود كه مجموعاً همراه با آلبومین ها و ایمنوگلوبولینهای خون مترشحه در شیر به عنوان پروتیئن شیر محسوب می شوند ولی كیفیت آن به دلیل عدم حضور اسیدهای آمینه ضروری موجود در شیر پایین می باشد.
    ● تأثیر شكمبه:
    حضور مقادیر كافی پروتیئن، فیبرمؤثر و هیدروكربن های سریع تخمیر قابل دسترس در جیره برای عملكرد صحیح شكمبه و حفظ سطح اپتیمم تركیبات شیر مورد نیاز می باشند.
    مدیریت در خوراك دادن: به دو شكل TMR وTMR-non می باشد. در نوع TMR-non اجزاء خوراك به طور جداگانه در اختیار دام قرار می گیرد به طوری كه دام توانایی انتخاب را دارا می باشد. در مدل TMR اجزاء خوراك به گونه ای باهم مخلوط می شوند كه دام قدرت انتخاب نداشته باشد و بدین ترتیب تمام احتیاجات غذایی دام با مصرف آن تأمین می گردد. عیب TMR-non اینست كه شاید دام در خوردن یكی از اجزاء خوراك زیاده روی كند و در مقابل از خوردن جزء دیگر امتناء ورزد كه منجر به عوارضی مانند اسیدوز، سندرم چاقی، كاهش چربی شیر و غیره خواهد شد. در TMR این احتمال وجود دارد كه غذا خوش خوراك نباشد و دام میلی به خوردن آن در حد كامل ظرفیت دستگاه گوارش خود نداشته باشد، در چنین حالتی مقدار تولید بسته به مقدار مصرف پایین می آید.
    ● وضعیت بدنی:
    در دوره شیردهی آینده گاوهای لاغر و چاق اواخر دوره آبستنی، چربی و پروتیئن شیر كاهش خواهند یافت. در ابتدای شیرواری كاهش وزن برای یك دوره كوتاه می تواند چربی شیر را افزایش دهد كه در گاو های لاغر این پتانسیل وجود ندارد و گاو های چاق نیز دچار بیماری كتوز می گردند.
    ● انرژی جیره:
    اگر انرژی جیره بالا و فیبر جیره پایین باشد موجب كاهش چربی و افزایش پروتیئن شیر می گردد و برعكس. عدم كیفیت علوفه، عدم بالانس جیره از نظر پروتیئن و مواد معدنی، پایین بودن كنسانتره در جیره از عواملی هستند كه موجب كاهش سطح پروتیئن شیر می گردد.
    ● پروتیئن جیره:
    در سه هفته آخر آبستنی و ابتدای زایش، دام بیش از هر چیز در جیره به پروتیئن نیاز دارد درغیر این صورت پروتیئن شیر به شدت پایین می آید. قابل ذكر است كه فزونی بیش از حد پروتیئن درجیره موجب افرایش پروتیئن شیر نگشته و مازاد بر نیاز دام دفع می گردد. پروتیئن جیره باید از نظر پروتیئن قابل تجزیه و غیر قابل تجزیه درشكمبه، سطح سیلاژ علوفه ای، پروتیئن محلول و NPN بالانس باشد حتی برای گاو های پرتولید نیاز به بالانس اسید های آمینه نیز می باشد.
    ● كنسانتره جیره:
    به كار بردن كنسانتره و كربوهیدراتهای غیرفیبری(NFC) بالا وعلوفه پایین در جیره سسب افزایش تولید اسید پرپیونیك و كاهش اسید استیك در شكمبه گشته درنتیجه پروتیئن شیر افزایش و چربی شیر پایین می آید. معمولاً مقدار ۳۸-۳۶ % از ماده خشك جیره را NFC تشكیل دهد تولید تركیبات شیر در حد مطلوت خواهد بود.
    ● علوفه جیره:
    ۴۰-۴۵% ماده خشك جیره گاوهای شیری راعلوفه تشكیل می دهد كه شامل سیلوی ذرت وعلوفه هایی با درصد فیبر بالا می گردد. اندازه خرد كردن علوفه نباید آنقدر ریز باشد كه منجر به تولید بیشتر اسید پرپیونیك نسبت به اسید استیك شود و همینطور نباید آنقدر بلند باشد كه از لحاظ فیزیكی برای خوردن خوراك كافی جهت تأمین احتیاجات دام محدودیت ایجاد كند. اندازه علوفه باید مناسب باشد تا جیره به صورت TMR به دامها ارائه گردد.
    ● چربی یا روغن افزودنی به جیره:
    وقتی چربی از ۵% ماده خشك جیره تجاوز كند برای میكروبهای شكمبه سمی خواهد بود و همینطور موجب كاهش هضم فیبر می شود. اگر مقدار مصرفی چربی(مخصوصاً اسید های چرب غیر اشباع) ۶-۷% باشد شكمبه از حركت طبیعی خود باز می ایستد. باید به عدم فاسد بودن چربی نیز توجه كرد چراكه درصورت مصرف چربی فاسد چربی شیر تا سطح حداقل خود پایین می آید. البته طبق یك فرضیه اثبات نشده اگر چربی بكار رفته در جیره پایین ۵% باشد موجب افزایش چربی شیر خواهد شد.
    ● چربی شیر بالا:
    اگر گله با علوفه خوب و باكیفیت همراه با سطح مناسبی از كنسانتره تغذیه شود، چربی شیر گله در سطح بسیار مناسبی خواهد بود. لازم به ذكر است كه چربی خیلی بالا در شیر نیز بدلیل كاهش تولید شیر، غیر اقتصادی می باشد.
    خلاصه مطب اینكه، تولید مناسب شیر و تركیبات آن به شرط تنظیم جیره ای از نظر فیزیكی و شیمیایی متناسب با تمام احتیاجات دام دست یافتنی می باشد. تست منظم انرژی، پروتیئن و مواد معدنی علوفه، تست منظم TMR از جهت تأمین تمام احتیاجات دام، ارزیابی اندازه علوفه و TMR، دیدن ركوردهای قبلی تركیبات شیر و بازرسی وضعیت بدنی دام جهت صحیح بودن برنامه های تغذیه ای كه در گله اعمال می شود از جمله راههایی می باشند كه می توانند مدیر گله را به هدف فوق برساند.
    منبع:ترجمه: مهندس امید كرمانیها
    نشریه الکترونیک فارم

  3. Top | #291
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.43
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,856 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض اثرات پروتئین و انرژی مصرفی بر تولیدمثل در گاوهای شیری

    کشاورزی،دامپروری،شیلات ● مقدمه
    تغذیه بعد از زایش، زمانیكه تولید شیر گاوهای شیری افزایش می یابد، می تواند عملكرد تولیدمثلی و به دنبال آن سودبخشی گله را تحت تأثیر قرار دهد. بطور كلی، افزایش نیازهای متابولیكی تولید بالا بهمراه نیاز های تولیدمثلی و سلامت، اثر متقابل بین تغذیه و تولیدمثل ( خصوصاً بعد از زایمان ) را به یك موضوع مهم در صنعت گاو شیری تبدیل كرده است. تحقیقات اخیر، نقش مهم تغذیه را در تولیدمثل تأیید كرده اند، و در بیشتر حالات، كمبودهای غذایی شدید باعث مشكلات و بیماریهای تولیدمثلی شده است. همچنین، مكانیسم تغذیه ای كه بر روی عملكرد تولیدمثلی تأثیرگذار است، بسیار پیچیده بوده و به طور واضح قابل تشخیص نمی باشد. با این وجود، نقش فاكتورهای غذایی مانند پروتئین و یا تعادل انرژی، و مكانیسم عملكردشان بر تولیدمثل، در سالهای اخیر، بیشتر شناخته شده است.
    ● نقش پروتئین در تولیدمثل
    به منظور افزایش تولید شیر و افزایش درآمد، تولیدكنندگان شیر سعی می كنند كه مصرف غذا را ، خصوصاً در دوره ابتدای پس از زایمان، حداكثر كنند و از آنجا كه، جیره های حاوی پروتئین بالا، در كل ، طعم بهتری داشته و مصرف غذا را افزایش می دهند، اغلب تولیدكنندگان، بیش از نیاز گاوها در طول این دوره، به دامهایشان پروتئین می خورانند. این جیره های غذایی با میزان پروتئین بالا، می توانند بازده تولیدمثلی را كاهش دهند. در بیشتر مطالعات، افزایش پروتئین خام جیره را، دلیل افزایش زمان تا اولین تخمك گذاری بعد از زایمان و افزایش تعداد سرویس ها به ازاء هر آبستنی و یا تعداد روزهای باز می دانند. به عنوان مثال، تحقیقات انجام شده در دانشگاه اورگان نشان داده است كه گاوهایی كه با پروتئین بیش از حد تغذیه شده اند ( بیشتر از ۱۰-۱۵ درصد نیازهای بالا ) ، تعداد سرویس بیشتری به ازاء هر آبستنی نیاز داشتند و در نتیجه فاصله گوساله زایی طولانی تری را نشان دادند. با این وجود، برخی تحقیقات دیگر، اثرات زیان آور سطوح بالای پروتئین مصرفی را بر تولید مثل نشان نداده اند. تناقض های مشاهده شده در مطالعات و تحقیقات مختلف، می تواند بدلیل منبع پروتئینی جیره مورد استفاده بجای كل پروتئین خام جیره باشد. برخی محقیقین معتقدند كه افزایش پروتئین خام جیره، لزوماً با میزان آبستنی ارتباط نخواهد داشت. علاوه بر آن، كل پروتئین خام جیره، عمل متقابل بین تولیدمثل و پروتئین مصرفی را به میزان كافی شرح نمی دهد. بطوركلی مواد پروتئینی در بخشهای تجزیه پذیر پروتئینهایشان متفاوتند. به عنوان مثال دو جیره حاوی ۱۸ درصد پروتئین ممكن است در میزان پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه متفاوت باشند. عدم تعادل در منبع و نیاز برای پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه، هر یك ممكن است تولیدمثل را تحت تأثیر قرار دهند.
    به منظور شرح چگونگی اثر منفی مصرف بیش از حد پروتئین بر باروری، ۳ فرضیه كلی ارائه شده است:
    ۱ـ محصولات فرعی سمی متابولیسم نیتروژن از شكمبه (آمونیاك) و كبد (اوره) ممكن است به اسپرم، تخمك و یا ابقای جنین تازه، زیان برسانند.
    ۲ـ عدم تعادل در انرژی و پروتئین فراهم شده، ممكن است بازده تولیدمثلی را تحت تأثیر قرار دهد.
    و ۳ـ محصولات فرعی نیتروژن یا مصرف انرژی، ممكن است ترشح گنادوتروپین و یا هورمون پروژسترون را تغییر دهد. ( پروژسترون برای توسعه فولیكولی، عبورجنین در طول لوله رحم تا رسیدن به رحم و بطور كلی در ابقاء آبستنی مهم می باشد). این تأثیرات، ممكن است بطور منحصر بفرد و اختصاصی، همزمان با هم و یا با همكاری هم و بطور سینرژیك اتفاق بیفتند. همچنین، مقدار و منبع پروتئین نیز می تواند پروژسترون را متأثر سازد. امكان دارد كه در مقادیری از پروتئین خام جیره كه نیاز شكمبه را برای پروتئین قابل تجزیه افزایش می دهد، كاهش در غلظت پروژسترون اتفاق بیفتد. با این وجود، اثر مصرف پروتئین بر میزان پروژسترون نیاز به مطالعات بیشتری دارد و عواملی مانند، كل انرژی مصرفی و منبع پروتئین نیز باید مورد آزمایش قرار گیرند.
    بدلیل تشابه تغییرات هورمونی در گاوهای تغذیه شده با جیره های حاوی پروتئین خام بالا، با آنچه كه در گاوها در اثر كمبود انرژی اتفاق می افتد، بسیاری از این آثار ممكن است ناشی از اثر متقابل با انرژی بجای اسیدهای امینه یا محصولات فرعی نیتروژنی از متابولیسم شكمبه باشد. جیره های با پروتئین بالا یا جیره های حاوی پروتئین قابل تجزیه بیش از حد، می توانند تعادل منفی انرژی را با افزایش تولید شیر شدت دهند.
    بطوركلی اثرات پروتئین غذا بر باروری بسیار پیچیده بنظر می رسد، فاكتورهای مختلفی مانند سن، انرژی، پروتئین غیرقابل تجزیه در شكمبه و سلامتی رحم ممكن است واكنش به تغییرات پروتئین مصرفی را تحت تأثیر قرار دهند. به منظور حداقل كردن زیانهای اقتصادی تغذیه غیرمؤثر پروتئین بیش از حد، بر روی تولید و تولیدمثل، جیره ها باید برای تأمین مقادیر مناسبی از پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه، تهیه شوند. به عنوان مثال، برای گاوهای پر تولید و گاوهایی كه در ابتدای شیردهی هستند، ۳۵ درصد پروتئین خام باید بصورت پروتئین غیر قابل تجزیه در شكمبه باشد. پس جایگزین كردن برخی منابع پروتئینی عبوری، خصوصاً در جیره هایی كه بر اساس یونجه (زیرا پروتئین یونجه بسیار تجزیه پذیر است) تهیه می شوند، نیاز است.
    ● نقش تعادل انرژی در تولیدمثل :
    انرژی مصرفی می تواند یكی از مهمترین عوامل تغذیه ای مؤثر بر تولید گاوهای شیری باشد. انرژی مصرفی ناكافی در تلیسه ها و در گاوها در ابتدای شیردهی، عملكرد تولیدمثلی را كاهش می دهد. مصرف انرژی بیش از حد در اواخر دوره شیردهی و در دوره خشكی نیز می تواند مشكلات چاقی گاو را ایجاد كند كه خود موجب كاهش بازده تولیدمثلی آنها در دوره شیردهی بعدی می شود. زمانیكه تلیسه ها با مقادیر ناكافی انرژی تغذیه شوند، دیرتر به سن بلوغ جنسی می رسند و چنانچه جیره هایی كه دارای كمبود انرژی هستند به تلیسه هایی كه دوره های فحلی طبیعی را شروع كرده اند، خورانده شود، ممكن است موجب توقف دوره فحلی آنها شود. گاوهای شیرده پرتولید نیز، در ابتدای دوره بعد از زایمان، ناتوان از مصرف غذای كافی به منظور تأمین نیازهای انرژی برای تولید شیر هستند. وقتی كه موادغذایی مصرفی نتوانند نیازهای غذایی افزایش یافته برای تولید شیر را مرتفع سازند، تعادل منفی انرژی اتفاق می افتد. در این شرایط، نیازهای انرژی بطور ناقص و از طریق متابولیسم ذخایر بدن، مرتفع می شود كه این امر نیز به نوبه خود منجر به كاهش وزن بدن و شرایط بدنی می گردد. متابولیسم بیش از حد ذخایر بدن با تصفیه چربی كبدی بعد از زایمان و كاهش عملكرد تولیدمثلی در گاوهای شیری پرتولید همراه می باشد. البته میزان و مدت زمان تعادل منفی انرژی در طول ابتدای دوره شیردهی، بیشتر به غذای مصرفی بستگی دارد تا به تولید شیر. مكانیسم هایی كه همراه با غذای مصرفی ناكافی بعد از زایمان و در نتیجه آن تعادل منفی انرژی ، تولیدمثل را متأثر می سازند، هنوز بطور كامل شناخته نشده اند. با این وجود، برخی احتمالات وجود دارد كه رابطه آنتاگونیستی بین متابولیسم بعد از زایمان و عملكرد تولیدمثلی را روشن می سازند.
    هورمون لوتئیز كننده ( LH ) ، یك هورمون مهم و حیاتی است كه به منظور دوباره برقرار سازی فعالیت تخمدان، رشد نهایی و بلوغ فولیكولهای تخمدانی، تخمك گذاری و ترشح تخمدانی پروژسترون مورد نیاز می باشد. كمبود انرژی شدید ممكن است ترشح LH را تغییر دهد و در نتیجه، توسعه فولیكولی و تخمك گذاری را به تعویق بیندازد. تعادل منفی انرژی در ابتدای دوره بعد از زایمان، ممكن است كه به باروری پایین همراه با اثرگذاری منفی روی كیفیت فولیكولهای تخمدان، در طول دوره تولیدمثلی، منجر شود. بطور كلی، هر فولیكول، تقریباً ۷۰ روز نیاز دارد تا كامل شود و بصورت تخمك آماده گردد. فولیكولهایی كه با چنین شرایط نامطلوب انرژی روبرو می شوند ( تعادل منفی انرژی شدید در دوره ابتدایی بعد از زایمان)، در این مدت زمان تعیین شده (۷۰روز)، آمادگی انجام وظایف خود را پیدا نمی كنند. گزارش شده است كه فولیكولهای در حال رشد در گاوهایی كه كاهش شدید وزن را در طول ۳ تا ۵ هفته بعد از زایمان، بخود دیده اند، فولیكولهای معیوبی هستند كه در طول دوره تولیدمثلی ترشح پروژسترون را كاهش داده و باروری پایینی را ایجاد می كنند.
    بر اساس مطالب بالا، مشخص می شود كه تولید شیر، كمبود انرژی شدید و از دست دادن شرایط بدنی با فاصله تا اولین تخمك گذاری، همبستگی مثبت و با نسبت آبستنی به اولین سرویس، همبستگی منفی دارد. به این ترتیب كه برای گاوها با تولید بالا، مدت زمان طولانی تری برای اولین تخمك گذاری بعد از زایمان لازم است، همچنین نسبت آبستنی به اولین سرویس و در كل باروری، در گاوهای پرتولید پایینتر است. بنابراین استراتژی های تغذیه ای كه شروع تخمك گذاری بعد از زایمان را تسریع می بخشند، می تواند بر عملكرد تولیدمثلی اثر مثبتی داشته باشد. بطوركلی، برای كاهش شرایط بدنی از دست رفته و همچنین كاهش شدت تعادل منفی انرژی بعد از زایمان، به منظور افزایش باروری، راههای متعددی وجود دارد. دو راه رسیدن به حداكثر تراكم انرژی در جیره غذایی گاوهای شیری در ابتدای شیردهی ، عبارتند از :
    ۱ـ افزایش میزان كربوهیدرات غیر سلولزی جیره ( مثل ذرت با رطوبت بالا)
    و ۲ـ اضافه كردن چربی ( به عنوان مثال دانه كتان یا چربی عبوری )
    افزایش كربوهیدرات غیر سلولزی جیره می تواند از طریق كاهش نسبت علوفه به كنسانتره و یا بوسیله تغذیه با غلات بیشتر، حاصل شود. هر چند كه، جیره با مقادیر بالای غلات ممكن است منجر به اسیدوز و كاهش چربی شیر شود. از طرفی دیگر، ضمیمه كردن چربی به منظور افزایش تراكم انرژی جیره، می تواند غلظت كلسترول پلاسمای مورد نیاز برای سنتز پروژسترون را افزایش دهد،كه در نتیجه منجر به توسعه باروری می شود. علاوه بر این، جیره گاوهای خشك، در طول اواخر دوره خشكی ( ۲-۳ هفته آخر )، باید به طور مناسب تنظیم شود تا اینكه گاوهای خشك، شرایط بدنی زیادی را از دست ندهند و دچار تعادل منفی شدید انرژی در هنگام زایمان نگردند.
    با توجه به مطالب گفته شده، روشن است كه تغذیه رابطه نزدیكی با تولیدمثل دارد. از طرفی دیگر نیز، به علت پایین بودن وراثت پذیری بیشتر صفات تولیدمثلی، پیشرفت ژنتیكی حاصل از انتخاب برای این صفات به كندی حاصل می شود و می توان گفت كه در كل مدیریت (عوامل محیطی مؤثر ) خصوصاً تغذیه نقش بیشتری را در مقایسه با ژنتیك در بازده تولیدمثلی ایفا می كند. كمبودهای غذایی و فزونی یا نا متعادل بودن غذایی، همگی نشان داده اند كه می توانند منجر به تغییرات تولیدمثلی شوند. و تنها مشكل اصلی نامشخص بودن میزان این افزایش، كمبود یا عدم تعادل می باشد كه تولیدمثل راتحت تأثیر قرار می دهد. مطالعات و تحقیقات بیشتری بر روی گاوهای شیری پرتولید نیاز است تا نقش تك‌تك مواد مغذی و اثرات متقابلشان بر روی عملكرد تولیدمثلی روشن شود. در حال حاضر، بهترین توصیه، تهیه یك برنامه غذایی برای گاوهای شیری است كه برای تمام مواد مغذی، بالانس شده باشد و تمامی نیازهای غذایی دام را برطرف كند. با این وجود، باید خاطر نشان كرد كه تغذیه، تنها یكی از دلایل مشكلات و بیماریهای تولیدمثلی است. شرایط محیطی، تشخیص بموقع فحلی، زمان تلقیح مصنوعی و ذخیره و حمل اسپرم و رعایت اصول بهداشتی به هنگام زایش نیز می توانند عملكرد تولیدمثلی گله را تحت تأثیر قرار دهند. برنامه های تغذیه ای می توانند عملكرد ضعیف تولیدمثلی ایجاد شده با مدیریت ضعیف را اصلاح كنند.
    منبع:بهاره طاهری
    كارشناس ارشد دامپروری
    منابع مورد استفاده:
    ۱- Jordan, E.R., Interaction:Genetic and Reproduction, West Virginia University.
    ۲- Smith, R.D. and Chase, E.L., Nutrition and Reproduction, Cornell University,
    http://www.wvu.edu/~ exten/infores/pubs/livepoul/dirm۱۴.pdf.
    ۳- Ahmadzade, A., Effects of Nutrition on Reproduction in Dairy cows, Virginia polytechnic Institute and state University, http://www.dase.vt.edu/extension/nutritioncc/۹۶۵۵.html.
    ۴- Shaver, R.D. and Howard, W.T., Feeding Dairy Cows For Effective Performance,
    http://cecommerce.uwex.edu/pdfs/NRC۳۶۶.PDF.
    نشریه الکترونیک فارم

  4. Top | #292
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.43
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,856 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض ویژگی های فیزیكی وشیمیائی تعدادی از سموم شیمیائی

    کشاورزی،دامپروری،شیلات ● آمیتراز (میتاك )
    این سم خاصیت خورندگی ندارد و نسبت به گرما مقاوم است . به نظر میرسد كه اشعه ماورا بنفش , تاثیر اندكی بر پایداری ان داشته باشد در صورتی كه امیتراز به مدت طولانی درشرایط مرطوب نگهداری شود به أرامی تجزیه خواهد شد
    ● اندوسولفان)تیودان-فن(
    ماده تكنیكال زرد یا قهوه ای رنگ میباشد . این تركیب در آب غیر محلول است ولی در حلال های الی حل می شود
    ● بوتاكلر ( ماچتی)
    مایع كهربایی رنگ است . وزن مخصوص در دمای ۲۰ درجه سانتیگراد gr/ml۰۷/۱ است . حلالیت در آب در ۲۴ درجه سانتیگراد ppm ۲۳ می باشد .
    ● پروپارژیت ( امایت )
    پروپارژیت یك مایع قهوه ای و چسبناك است . حلالیت آن در محصول و محل كشت محصول دارد . آب mg/lit۹۳/۱ و در استون هگزان و متیل الكل بیش از g/lit۲۰۰ است . این سم در اغلب حلالهای آلی حل می شود .
    ● تترادیفون ( تدیوم ) ـ وی ـ ۱۸ ، تدون)
    ماده تكنیكال آن بصورت كریستالهای جامد ، سفید و یا زرد بسیار روشن است . حلالیت در آب در ۲۰ درجه سانتیگراد و mg/lit۰۸/۰ . با اغلب حشره كشها و قارچ كشها سازگاری دارد و بخوبی در روغن حل می شود .
    ● تری فلورالین (‌ترفلان)
    ویژگیهای فیزیكی و شیمیایی :‌ماده تكنیكال تری فلورالین یك جامد كریستالی زرد ـ نارنجی و بدون بو است . خلوص تقریبی ماده تكنیكال ۹۶% است . تری فلورالین براحتی در آب حل نمی شود .
    ● دلتا مترین ( دسیس )
    اگر دلتا مترین در دمای ۴۰درجه سانتیگراد نگهداری شود تا شش مته تجزیه نخواهد شد . در برابر هوا و نور خورشید مقاوم است . در فلزات خاصیت خورندگی ندارد . در محیط های اسیدی بسیار مقاومتر از محیط های قلیایی است.
    ● دیازینون (بازودین – دیاكاپ)
    این سم به صورت روغن بدون رنگ است . حلالیت آن در دمای معمولی محیط ۴۰میلیگرم در لیتر می باشد . نسبت به نور خورشید مقاوم بوده و در محیطهای اسیدی و قلیایی ناپایدار است تنها درزمانیكه هوا آرام باشد ( سرعت باد كمتر از km/h۱۰)میتوان گرد پاشی كرد.
    ● روغن امولسیون شونده ( ولك )
    گاهی خصوصیت روغنها را بر حسب جرم مولكولی آنها بیان می كنند . روغنهای بسیار سبك خاصیت حشره كشی چندانی ندارند به عكس در صورتیكه از مولكولهای روغنی بسیار سنگین استفاده شود علاوه بر آفت ؛ گیاه میزبان هم صدمه خواهد دید . آن دسته از هیدروكربنها برای مبارزه با آفات روی گیاهان به كار گرفته می شوند كه نقطه جوش آنها دقیقا كنترل شده و عمدتاً از هیدروكربنهای پارافینی تشكیل شده باشند . خلوص روغن از نظر وجود هیدروكربنهای غیر اشباع را با درجه سولفوناسیون نشان می دهند . اگر درجه سولفوناسیون روغن ۱۰۰ باشد یعنی صد در صد از هیدروكربنهای اشباع شده تشكیل شده است . بنابراین هر قدر درجه سولفوناسیون از ۱۰۰ كمتر باشد میزان هیدروكربنهای غیر اشباع بیشتر است . درجه سولفوناسیون در تعیین روغنها برای سمپاشی زمستانه و تابستانه موثر می باشد . مثلاً روغنهای با درجه سولفوناسیون ۸۵ تا ۹۵ برای سمپاشی تابستانه و روغنهای با درجه سولفوناسیون ۶۵ تا ۷۵ برای سمپاشی زمستانه مناسبند . روغنها را به صورت امولسیون فرموله می كنند . این امولسیون را تنها یا همراه با حشره كشهای دیگر رقیق كرده و مصرف می نمایند .
    ● فلومترین ( بای تیكول )
    ‌فلومترین مایع ، امولسین قابل حل در آب بوده ، رنگ آن قهوه ای روشن تا قهوه ای طلایی است . بوی آن معطر است .
    ● فن پرو پاترین ( دانیتول )
    مایعی قهوه ای مایل به زرد است كه بوی ملایمی دارد و به راحتی در حلالهای آلی معمولی حل می شود . حلالیت دراب در ۲۵ درجه سانتیگراد ۰/۳۳ppm است.
    ● شفن والریت ( سومیسیدین)
    فن والریت مایعی روغنی شكل و مایل به زرد است كه حلالیت آن در آب كم می باشد . در شرایط اسیدی در ۷۵درجه سانتیگراد به مدت ۱۰۰ ساعت در برابر هیدرولیز مقاومت می كند.
    ● فنتیون ( لبایسید – بایسید )
    ماده تكنیكال یك مایع زرد یا قهوه ای روغنی است كه بوی سیر ملایمی دارد و با مواد بسیار قلیایی دیگر سازگار نمی باشد . فنتیون در دما و فشار معمولی پایدار است , اما در صورتیكه در معرض دما وشعله قرار بگیرد احتمال آتش سوزی وجود دارد. این سم باید در بطذریهای اصلی و پلمپ شده و در یك محل خشك و دارای تهویه مناسب نگهداری شود.
    ● فنیتروتیون ( سومیتیون )
    ماده خالص یك مایع قهوهای مایل به زرد است كه بوی نامطبوعی دارد.حلالیت آن درآب در۲۰ درجه سانتیگراد ۳۰میلی گرم درلیتر ودر۳۰درجه سانتیگراد ۱۴ میلیگرم درلیتر می باشد.درصورتی كه فنیتروتیون دردمای بین ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد نگهداری شودبه مدت ۲سال باقی خواهد ماند.این سم باآفت كشهای خنثا دیگر سازگاری دارد.
    ● فوزالن(زلن )
    مادهٔ تكنیكال آن بصورت كریستالی بدون رنگ با بوی مشابه بوی سیر است اگر فوزالن در شرایط طبیعی نگهداری شود پایدار است . با آفت كشهای دیگر سازگاری داشته و خاصیت خورندگی ندارد بامواد قلیایی از قبیل آرسنات كلسیم گوگرددار سازگاری ندارد . زمانی كه فوزالن حرارت داده می شود بخارات سمی كلر فسفر نیتروژن و اكسیدهای گوگرد آزاد می شود.
    ● كلرپیریفوس ( دورسبان)
    ماده تكنیكال یك جامد كریستالی كهربایی رنگ تا سفید است كه بوی ملایم گوگرد دارد ،‌حلالیت در مایعات در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد ۲mg/lit
    منبع:مقیسه شرافتی
    نشریه الکترونیک فارم

  5. Top | #293
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.43
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,856 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض غذادهی ماهیان پرورش در قفس

    کشاورزی،دامپروری،شیلات زمانی که ماهیان در درون فقس رها سازی می شوند نیاز به رژیم غذایی کامل و مقوی دارند. در بسیاری از موارد ماهیان قفس غذای طبیعی و کافی را بدست نمی آورند. یک رژیم غذایی کامل شامل پروتئین بوده و با انواع ویتامین ها و مواد معدنی تکمیل می شود. کارخانه های سازنده آرد ماهی (غذای ماهی بصورت تجارتی) برای طیف گسترده ای از ماهیان غذا تهیه می کنند. گونه های مختلف نیازمند رژیم های غذایی متفاوتی هستند. گونه های گرم آبی (گربه ماهی، تیلاپیا، کپور و ... ) به ۳۲ درصد پروتئین و گونه های سردآبی مثل قزل آلا به ۴۰ تا ۴۲ درصد پروتئین در رژیم غذایی خود نیاز دارند.
    ماهیان قفس باید با غذاهای شناور که توانایی ایستادن در ستون آب را داشته باشند، غذا دهی شوند. غذاهای شناور امکان این را بوجود می آورند که ماهیان هنگام تغذیه از آنها دیده شوند. غذا خوردن می تواند نشانه ای بر کیفیت خوب یا بد آب و نیز سلامتی ماهیان باشد. غذاهایی که در آب ته نشین می شوند؛ درون قفس سقوط کرده و توسط ماهیان خورده نمی شوند. پلتهای غذایی در سایزهای مختلف (۸/۱، ۱۶/۳، ۸/۱ اینچی) قابل دسترسی هستند.
    ماهیان انگشت قد درشت تر قادر هستند پلتهای ۴/۱ اینچی را بخورند. انگشت قدهای کوچکتر و گونه هایی که دهان کوچک دارند با پلتهای ۸/۱ اینچی، تغذیه را آغاز می کنند. همیشه بایدبه خاطر داشته باشیم که اندازه پلت باید متناسب با دهان ماهی باشد.
    ماهیان همیشه در طیف دمایی مطلوبشان یا در دمایی نزدیک به آن و زمانیکه سطح اکسیژن بالا است بطور فعال تغذیه می کنند. اکسیژن در فاصله زمانی صبح بسیار زود تا ساعات آخر بعد از ظهر در سطوح بالا قرار دارد و اینکه این فاصله زمانی با جدول زمانبندی غذادهی همزمان شود، بسیار مهم و پر اهمیت است. مطالعات نشان داده است زمانیکه غذادهی روزانه به ۲ بار در هر ۶ ساعت تقسیم شود، ماهیان سریعتر رشد کرده و بهترین ضریب تبدیل غذایی را خواهند داشت. این مطلب بخصوص در مورد ماهیان کوچک صادق است.
    مطلب کلی که باید به آن اشاره کرد این است که ماهیان معمولا زمانیکه در رنج دمایی مطلوبشان واقع هستند، در طی ۱۰ تا ۳۰ دقیقه غذایشان را خواهند خورد. لذا از غذادهی بیش از حد باید اجتناب کرد. زیرا باعث هدر رفتن غذا و سرمایه و نیز پائین آمدن کیفیت آب که در نهایت منجر به بروز استرس و بیماری در ماهیان می شود، می انجامد. غذادهی کمتر از حد لازم نیز باعث کاهش سرعت رشد می گردد.
    در ابتدا ماهیان در غذا خوردن بسیار محطاط عمل می کنند و معمولا خود را به آهستگی با آن تطبیق می دهند به همین دلیل توصیه شده است که زمانی که استرس ناشی از جابجایی و آداپته شدن با محیط جدید بر ماهیان وارد شده است به مدت ۲ روز به آنها غذا ندهید.
    فعالیت تغذیه می تواند برای شما بهترین نشانه از سلامتی و رشد ماهیان باشد. تغذیه می تواند به مدت یک یا دو روز به دلایلی چون تغییر شرایط آب و هوایی و یا سایر اختلالات کاهش یابد. چنانچه سیر نزولی را ادامه دهد قطعا بعضی فاکتورها تغییر می نماید.
    غذاها باید کمتر از ۳ ماه در انبارها ذخیره سازی شوند. زیرا در غیر این صورت ترکیبات اصلی رژیم غذایی بخصوص ویتامین C بشدت از نظر کیفیت تنزل می یابند. آنها باید در یک محیط خشک و خنک نگهداری شوند. هرگز از غذاهای قارچی و کفک زده در تغذیه استفاده نگردد. ثبت و یادداشت دفعات و خصوصیات غذادهی نیز مانند کیفیت آب و سایر فاکتورهای موثر در تولید بسیار پراهمیت و سودمند است. با یک ثبت دقیق شما می توانی به راحتی به میزان غذایی که بطور روزانه استفاده نموده ای رجوع نمایی و نرخ آن را تخمین بزنی. همچنین این امر زمانیکه پرورش دهنده ای بیش از حد غذادهی می کند می تواند در یادآوری اطلاعات بسیار کمک نماید. غذادهی یکی از مهم ترین فاکتورهای هزینه ساز در تولید ماهی است. غذادهی خردمندانه برای پرورش دهنده می تواند فعالیتی سودمند و دلچسب باشد.
    ● ضریب تبدیل غذایی
    وزن ماهی / وزن غذای مصرف شده = ضریب تبدیل غذایی (FCR)
    ضریب تبدیل غذا یا میزان غذای مصرف شده برای تولید ماهی را تخمین می زند. FCR می تواند بین ۵/۱ تا ۲ تغییر نماید. کمترین FCR بهترین تبدیل غذا به گوشت ماهی را باعث می شود.
    در طی فصل رشد نباید ماهیان دچار آشفتگی شوند. آشفتگی می تواند باعث استرس شده که خود باث کاهش مصرف غذا و افزایش بیماریهای احتمالی می شود.
    ●● راهنماییهای کلی در زمینه غذا و غذا دهی:
    ▪ مشاهده ماهیان در زمان غذا خوردن.
    رفتار غذا خوردن بهترین علامت در تشخیص سلامتی ماهیان است. غذا خوردن ماهیان بصورت فعال به این معنی است که همه کارها به خوبی صورت گرفته است. غذا خوردن با بی میلی و ضعیف می تواند شک برانگیز باشد.
    ▪ کاهش غذادهی در زمانیکه دمای آب از حد مطلوب گونه پرورشی خارج شود.
    ▪ کاهش یا توقف غذادهی در روزهای ابری (شرایط ابری باعث کاهش اکسیژن محلول در آب می شود(.
    ▪ نگهداری غذاها در مکانهای سرد و خشک (غذاها در طی ۹۰ روز بعد از تولید از کارخانه باید مصرف شوند(
    ▪ هرگز غذاهای قارچ زده و رنگ پریده مصرف نشوند.
    ▪ میزان غذاهای مصرف شده بطور دقیق ثبت شود.
    منبع: www.ces.ncsu.edu/copubs/ag/agua.۰۱۲
    مترجم: سید هادی علوی - دانشجوی رشته مهندسی شیلات گرگان
    نشریه الکترونیک فارم

  6. Top | #294
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.43
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,856 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض آشنایی با زعفران

    کشاورزی،دامپروری،شیلات زعفران گیاهی است با نام علمی Sativus Crocus از خانواده زنبق (lridaceae) . این گیاه چند ساله ، دارای پیاز كوچك ، تقریبا كروی و پوشیده شده از غشای قهوه ای رنگ است. این گیاه ، بومی نواحی مختلف آسیا به ویژه جنوب غربی آسیا ، جنوب اروپا و جنوب اسپانیاست ، ولی در حال حاضر در نقاط دیگری از دنیا نیز كشت و برداشت می شود . ارتفاع قسمت هوایی و بیرونی گیاه حدود ۱۰تا ۳۰ سانتی متر است و دارای ساقه و تعدادی برگ های باریك است . از وسط برگ ها ، ساقه تولید شده و گل خارج می شود و در ماه های مهر تا آذر گل ها به تعداد یك تا سه عدد روی هر ساقه ظاهر می شوند .گل ها به رنگ بنفش ودارای شش گلبرگ هستند. قسمت مورد استفاده گیاه كه به نام زعفران در بازار تجارت موجود است،انتهای خامه و كلاله گل (مادگی ) است كه به رنگ قرمز متمایل به نارنجی است. چون زعفران دارای مصارف متعدد بوده و جایگاه ویژه ای در تغذیه دارد، از این رو اطلاعات مفیدی برای خوانندگان و مصرف كنندگان این ماده با ارزش ارائه می شود:
    ●خواص درمانی
    نام زعفران در فارماكوپه اروپا (كتاب رسمی داروسازی) قید شده و به شكل تنطوری با نام OpiiCrocata Tinctura وجود دارد . همچنین عصاره آن به صورت محصولی به نامBitters Swedish توسط كارخانجات مختلف تهیه و برای مصارف دارویی مختلف عرضه می شود. بر حسب آزمایش هایی كه در اروپا انجام شده است، زعفران خاصیت كاهش چربی و كلسترول خون و افزایش نفوذ اكسیژن در پلاسما را در موش آزمایشگاهی از خود نشان داده است . در طب نقاط مختلف جهان ، زعفران به عنوان آرام بخش ، ضد اسپاسم ، اشتهاآور و مقوی معده استفاده می شود. در كشور آلمان، زعفران به عنوان آرام بخش، درمان درد معده و شكم و آسم مصرف می شود .
    ●مصارف
    زعفران به جهت طعم، بو و رنگ زرد خاصی كه دارد به وفور در غذاها و به ویژه همراه با برنج، صنایع شیرینی سازی ، داروسازی و صنایع دیگر به مصرف می رسد.
    ●نگهداری
    زعفران باید دور از نور و رطوبت باشد . بهتر است نگهداری زعفران در ظرف شیشه ای یا فلزی دربسته بوده كه در حرارت معتدل نگهداری شود، انجام شود.باتوجه به اینكه اسانس (مواد معطر ) زعفران قابل تبخیر شدن است در صورت نگهداری نامناسب، به مرور زمان اسانس آن تبخیر شده و از اثرات دارویی و طعم و مزه آن كاسته می شود و مرغوبیت آن از دست می رود .چون مواد معطر گیاه یعنی اسانس در حالت پودر شده، بسیار سریع تر از پودر نشده آن تبخیر می شود، بهتر است زعفران را تا موقع مصرف پودر نكنیم یا در صورت پودر كردن درظرف در بسته نگهداری شود.
    ●زعفران تقلبی
    چون زعفران گران قیمت است، ممكن است گاهی محصول آن همراه با مواد تقلبی باشد. مهمترین تقلبی كه به عنوان زعفران انجام می شود گل رنگ است كه شباهتی به زعفران دارد و می تواند ایجاد رنگ زرد كند. زعفران به ویژه به صورت پودر ، با تقلب های بیشتری می تواند همراه باشد. روش های مختلفی برای تشخیص زعفران تقلبی وجود دارد كه دو روش ساده آن به شرح زیر است:
    ▪روش اول ـ به چند میلی گرم پودر زعفران، دو یا سه قطره اسید سولفوریك غلیظ در یك شیشه ساعتی اضافه می كنیم . در این صورت زعفران ابتدا به رنگ قرمز مایل به قهوه ای و پس از مدت كمی ، به رنگ قرمز مایل به بنفش مبدل می شود. این آزمایش به طور كامل اختصاصی نبوده و مربوط به موادی است (مانند زعفران ) كه دارای تركیبات كاروتنوئیدی (موادی دارای رنگ های زرد یا نارنجی ) هستند.
    ▪روش دوم ـ چند میلی گرم پودر زعفران را در یك شیشه ساعت قرار داده و به آن یك قطره اسید فسفومولیبدیك / سولفوریك اضافه كرده و آن را كمی می ساییم.پس از آن، مخلوط را زیر میكروسكوپ
    قرار داده و با بزرگ نمایی ۱۰۰ملاحظه می كنیم. بعد از حداكثر یك دقیقه ، تكه های پودر به رنگ آبی مبدل شده و از اطراف، تكه ها با هاله ای از رنگ آبی احاطه می شود.
    ●سمیت
    مصرف زعفران به مقدار زیاد سمی است و باعث استفراغ، خونریزی رحم ، اسهال خونی ، خون روی ازبینی، پلك ها و لب ها، سرگیجه، بی حالی، زردی پوست و تحریكات شدید ماهیچه های صاف و حتی گاهی مرگ نیز می شود.با آزمایش هایی كه به عمل آمده، مصرف حداكثر تا ۵/۱ گرم در روز برای یك فرد بالغ بلامانع است ولی باید سعی كرد كه برای جلوگیری از عوارض و مشكلات بعدی، كمتر از این مقدار مصرف شود و از زیاده روی در مصرف آن خودداری ورزید.
    ●تحقیقات جدید
    به طور اصولی تغییرات آب و هوا و شرایط جغرافیایی روی كمیت و كیفیت مواد موثر گیاهان كاملا تاثیرگذار است و گیاهانی كه در نقاط مختلف دنیا كشت و برداشت می شوند، ممكن است دارای مواد و در نتیجه اثرات مختلف یا ارزش های درمانی یا سمی مختلف باشند.یكی از مواد موجود در زعفران كه مقادیر زیاد آن باعث سمیت می شود ، ماده ای به نام Safranal است كه جزو مواد اصلی زعفران است كه به آن اشاره شد . با تحقیقات جدیدی كه در دانشكده داروسازی تهران روی زعفران انجام شده مشخص شد كه زعفران ایرانی دارای درصد كمتری از Safranal نسبت به زعفران نقاط مختلف جهان است و این مسئله یكی از بزرگ ترین مزیت ها و تفاوت های بین زعفران ایرانی و غیرایرانی است . در حقیقت می توان گفت كه سمیت زعفران ایرانی در مقادیر زیاد ، كمتر از انواع غیرایرانی است. این موضوع هنوز برای مجامع علمی و مصرف كنندگان در جهان گزارش نشده است و تازگی دارد .
    منبع:روزنامه همشهری

  7. Top | #295
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.43
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,856 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض پرورش کپور ماهیان چینی در قفس و در آب شیرین

    کشاورزی،دامپروری،شیلات بیش از دو دهه است که روشهای مدرن پرورش در قفس در چین معرفی شده است. این تکنولوژی در محدوده وسیعی از این کشور رایج و در رنجهای متفاوتی با شرایط محلی آن مناطق تنظیم شده است و در نهایت به یکی از از اصلی ترین سیستم های پرورش در این کشور تبدیل شده است. این فعالیت بطور بارز به بهبود وضعیت زندگی استاندارد، تأمین غذای ایمن، افزایش درآمد خانواده و ایجاد شغل کمک خواهد کرد. سستم پرورش در قفس بخصوص در نواحی که از نظر اجتماعی- اقتصادی ارزش خاصی ندارد، اهمیت پیدا می کنند.
    پرورش در قفس برای محدوده وسیعی از آبهای شیرین آزاد بخصوص دریاچه های پشت سد مناسب است.این روش ممکن است بعضی خطرات از جمله تلفات ماهیان (فرار ماهیان، طوفان، سیل و ... ) را شامل شده و در پرورش متراکم نیاز به غذادهی با استفاده از غذاهای مصنوعی با کیفیت بالا دارد.
    بعضی روشهای غیر فنی برای توسعه پرورش در قفس مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته اند. پرورش ماهی معمولا اصلی ترین یا ارجح ترین مصرف کننده آب نمی باشد. قفسهای پرورشی معمولا در امتداد آبهای آبیاری یا آبرسان و یا آبهای هدایت شده برای کنترل سیل قرار می گیرند. احداث قفسهای پرورش ماهی که با غذاهای مصنوعی غذادهی می شوند در دریاچه ها یا آبگیرها پشت سد که منبع تأمین آب نوشیدنی هستند، ممنوع می باشد. البته پرورش فیلترخواران (ریزه خواران) مثل کپور نقره ای و سرگنده مانعی نداشته و ترویج نیز می شود.
    ● آبهای مناسب برای پرورش در قفس
    برای نصب قفس جهت پرورش مهی باید کیفیت آب دارای استانداردهای ملی کیفیت آب برای آبزی پروری باشد. برای مثال سطح ph باید ۵/۸- ۷ بوده و میزان اکسیژن محلول در آب حداقل ۱۶ ساعت پی در پی از ۲۴ ساعت بالای ۵ میلی گرم در لیتر بوده و در زمان باقیمانده کمتر از ۳ میلیگرم در لیتر نباشد. مسائلی دیگر چون دبی آب و مکان مزرعه از نظر دسترس بودن نیز باید مرد توجه قرار گیرد. آبهای داخلی که برای کار پرورش در قس استفاده می شوند شامل دریاچه های پشت سدها، دریاچه ها، نهرها، کانالها و غیره می باشد.
    ● تولیدات حاصل از قفس
    ۱) پرورش کپورهای انگشت قد درشت اندازه (یک ساله نیز نامیده می شوند) در قفس ها:
    - از انگشت قدهای کوچک (تقریبا ۳ سانتی متر) تا انگشت قدهای درشت اندازه (۱۰۰- ۵۰ گرمی)
    - اغلب در آبگیرهای پشت سد و دریاچه ها
    - انگشت قدهای درشت برای ذخیره سازی در قفس برای سال آینده با توجه به نوع کار برای پرورش در دریاچه ها یا آبگیرهای پشت سدها استفاده می شود.
    ۲) پرورش ماهیان خوراکی در قفس ها:
    - از انگشت قدهای خوراکی در قفس ها:
    ۳) پرورش ماهیان خوراکی و انگشت قدها بطور همزمان در قفس:
    - انگشت قدها و یک ساله ها در یک زمان با هم در قفس ذخیره سازی می شوند. ماهیان سایز بازاری در پایان دوره پرورش برای فروش صید می شوند. یک ساله هایی که از رشد انگشت قدها در پایان دوره پرورش حاصل شده اند اکنون رشد خود را به همراه گروه جدیدی از انگشت قدها برای سال آینده ادامه می دهند.
    ● گونه های اصلی کپور ماهیان برای پرورش در قفس در چین
    ▪ ریزه خواران
    کپور نقره ای (Hypophthalnichthys molitrix) و کپور سرگنده (Aristichthys noloilis) شاخص ترین نوع ماهیان ریزه خوار هستند.
    این دو گونه بطور عمده به ترتیب از فیتوپلانکتونها و زئوپلانکتونها تغذیه می کنند. این گونه ها برای پرورش در آبهای غنی از پلانکتون مناسب هستند و به دلیل اینکه رژیم غذایی متفاوتی دارند می توانند بطور همزمان در قفس ذخیره سازی شوند. غذادهی در قفس های این ماهیان کارایی نداشته و پرورش چند گونه های آنها (در صورتیکه آب غنی از پلانکتون باشد) می تواند بیش از kg/m۲ ۸ محصول تولید نماید. قیمت بازاری آنها نیز نسبتا پائین است.
    ▪ کپورهای گیاهخوار
    ▪ کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) و سیم (Megalobrama amblyocephala) گونه های علوفه خوار هستند غذای طبیعی آنها گیاهان آبی است. اما از گیاهان خاکی، سبزیجات و پلتها غذایی نیز تغذیه می کنند.
    کپور علفخوار به پرخور بودن معروف بوده و رشد سریعی نیز دارد. سیم با رشد ملایمتری رشد می کند و سایز بازاری آن (۵۰۰- ۳۰۰ گرم) از کپور علفخوار (بیش از ۵/۱ کیلوگرم) خیلی کوچکتر است. قیمت بازاری این دو گونه از دو گونه ریزه خوار بیشتر است.
    ▪ کپورهای همه چیز خوار
    کپورهای همه چیز خوار شامل دو گونه کپور معمولی (cyprinus carpio) و کاراس (carassius auratus) می شوند. آنها از غذاهای پلت نیز تغذیه می کنند. کپور معمولی بخصوص در نواحی شمالی چین دارای قیمت نسبتا بالایی است. کاراس از جمله ماهیان استخوانی است که در بعضی استانهای چین مورد تقاضا و دلخواه می باشد.
    ▪ سایر کپورهای بومی منطقه
    کپور لحجنی (Cirrhina molitrorella) که اصل آن به حنوب چین باز می گردد و ماهی پولک ریز (plagiogenathops micrrolepis) مربوط به مرکز و سواحل چین، در این کشور در قفس بعنوان گونه های حد واسط پرورش می یابند. این ماهیان عادات غذایی مشابه داشته و از برگهای گیاهی، آلگهای رنگی، اتوتیوسها، دیاتومدها، بعضی حشرات آبی و غیره تغذیه می نمایند.
    ● انواع قفسهایی که برای پرورش کپور ماهیان استفاده می شوند
    قفسهای مخصوص پرورش ماهیان آب شیرین بر اساس شرایط محل استقرار، مواد و ابزارهای محلی قابل دسترس طراحی و ساخته می شوند و استاندارد دقیقی برای قفس استفاده نمی شود. اندازه قفسها بین ۱ تا ۲۰۰ متر مربع است. البته بطور عمومی بین ۱ تا ۳۰ متر مربع می باشند. یک روال کلی استفاده از قفسهای کوچک بخاطر مدیریت و نگهداری آسان تر و تبادل بهتر آب است. قفسهای انفرادی در یک مسیر چیده می شوند تا بیشترین تبادل آبی صورت پذیرد. بطور کلی توصیه می شود که تبادل آب در هر قفس در فاصله بین ۵/۰ تا ۱ دقیقه تکمیل گردد. در آبهای کم عمق، برای پرورش ماهیان اصولا قفسهای غیر متحرک ساخته و استفاده می شوند. به عبارت دیگر قفسهای شناور در آبهای دریاچه های عمیق و آبگیرهای پشت سدها مستقر می شوند. عمق قفس در دریاچه ها معمولا ۵/۱ تا ۵/۲ متر و در آبگیرهای پشت سدها معمولا ۲ تا ۴ متر است. از میان مواد محلی قابل دسترس برای ساخت قفس معمولا بامبو و تورهای پلی اتیلن استفاده می شوند. بعضی قفسها می توانند برای مدت ۳ سال دوام آورده و باقی بمانند.
    اندازه روزنه ها نیز با توجه به هدف پرورش متفاوت است.
    منبع:پایگاه اطلاع رسانی شیلات ایران

  8. Top | #296
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.43
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,856 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض طاعون گاوی

    کشاورزی،دامپروری،شیلات تعریف : طاعون گاوی (Rinderpest) RP یک بیماری ویروسی واگیردار است که درگاو و گاو میش اهلی وبعضی حیوانات وحشی بوجود می آید .
    این بیماری با تب زخمهای دهانی اسهال و نکروز غدد لنفاوی و مرگ ومیر زیاد مشخص میشود ظاهر میشود.
    علت شناسی(سبب شناسی)Etiologyویروس طاعون گاوی تنها ویروس دارایRNA تک رشته ای است از خانواده بارا میکسوویریده ازجنس موربیلوویروس هاست.
    این ویروس با ویروسهای : دیستمپر وسرخک انسان وطاعون نشخوارکنندگان کوچک و موربیلو ویروس پستانداران دریائی وابستگی ایمنی دارند.
    ویروس طاعون گاوی فقط یک سروتیپ دارد ولی ویروس مزرعه ( وحشی ) آن واگیری شدید وگسترده ای دارد که بآسانی به دامهای حساس منتقل میشود.
    ویروس طاعون گاوی در مقابل نورآفتاب حساس است و از بین میرود بنابراین بایستی واکسن های تولیدی در شیشه های تاریک قهوه ای رنگ نگهداری شوند . این ویروس در لایه های خونی نازک بعد از دو ساعت غیر فعال میشود. در رطوبت بالا و یا خشکی سریعا" غیر فعال میشود. در مقابل حرارت حساس است بنابراین در زمان لیوفیلیزه و حل شدن ویروس ها بایستی در شرایط خنک نگهداری شوند . درصورتیکه و-اکسن لیوفیلزه برای مدت طولانی ذخیره میشود در ۲۰- درجه سانتیگراد بایستی نگهداری شود از شرایط مهم نگهداری واکسن است که میتوان آنرا تا چند سال نگهداری کرد . واکسن در آب خالص پتاسیل خود را سریعا" از دست میدهد برای نگهداری واکسن بایستی از سرم فیزیولوژی یا محلول ۹ در هزار نمک استفاده کرد در محلولهای مولاریون سولفات متراکم پایداری ومقاومت ویروس در مقابل حرارت بیشتر میشود.
    ● طرز انتقال
    طاعون گاوی در سال ۱۷۵۴ بعنوان یک بیماری واگیردار شناخته شد درآن زمان ترشحات محتوی جرم ویروسی را در دامهای ألوده با شکاف دادن زیر غبغب دام تزریق می کردند . برای بدست آوردن ویروس در سال ۱۸۹۹ یا تسویه ترشحات از جرم میکروبی از ترشحات دامهای آلوده ویروس تهیه می کردندو به گله ها برای یکبار تزریق میشد
    یک یا دو روز قبل از مشاهده علائم کلینیکی پارتیکل ویروسی به مقدار زیادی از ترشحات ومدفوع خارج میشود و ۸تا ۹ روز بعد ار مشاهده علائم کلینیکی مقدار زیادی ویروس در این ترشحات ومواد خروجی از بدن وجود دارد.
    ویروس بطور مستقیم یا غیر مستقیم توسط دام آلوده یا لباس کارگران درتماس با دام آلوده ووسائل ویا ازطریق کود و آب پخش میشود . انتقال وپخش ویروس بوسیله باد و هوا به فاصله زیاد ثابت نشده ولی در فاصله کم از طریق باد وهوا نیز ویروس منتقل میشود . در ‌آفریقا بیشتر واگیریها توسط کوچ گله های گاو آلوده در مناطقیکه بدنبال آب و علف بوده اند ایجاد میشده این گله های آلوده فاصله های زیادی را درافریقا طی میکنند ( مثل گوسفند وبز عشایری در ایران ) گسترش بیماری در آفریقا از این طریق میباشد تنها سروتیپ ویروس که وجود دارد برای تهیه واکسن برای پیشگیری و نجات دامهای حساس استفاده میشود. انتقال بیماری در دامها بصورت عمودی ( Vertical) نیست . همچنین توسط بند پایان انتقال نمی یابد (Noarthropodvector) بنابراین براحتی میتوان بیماری را ریشه کن کرد و ویروس را از بین برد.
    (Strainfield) با سویه ویروس مزرعه دارای مدت زیادی است بطوریکه سبب واگیری وشیوع شدید در دامهای حساس میشود وموجب مرگ ومیر زیاد میگردد . سویه دیگر ‌آن بنام (Milder Strain) تمایل به باقیماندن در ناحیه ‌آلوده دارد وآنهم بعلت عدم شناخته شدن بیماری است که علائم ظاهری ندارد مگر باسرولوژی رل میزبان های مختلف در تداوم ویروس وبیماری در گله اهمیت دارد این میزبانها عبارتند:
    گاو گاو میش اهلی که حساسیت شدیدی در مقابل ویروس دارند. گوسفند و بز که تا مدتی ویروس را نگهداری میکند اما آلودگی ندارد وتنها با سرولوژی میتوان وجود ویروس را درگله مشخص کرد بعضا" علائم تحت درماتگاهی نیز دارند ولی بیماری را به سایر حیوانات منتقل نمیکنند .
    در هندوستان زمانیکه باساژ آلودگی به مقدار کم برای تهیه واکسن داده اند بیماری را به بوفالو اهلی منتقل میکنند.
    خوک و خوک پشت خمیده در تایلند وجزیره مالی بطور طبیعی به بیماری طاعون گاوی مبتلا میشوند وتلفات میدهند . خوک اروپائی نیز به بیماری مبتلا میشود وبراثر خوردن گوشت وفرآورده های خام ، خوک وسایر دامها آلوده میشوند و بیماری را ار این طریق به گله های گاو منتقل میکنند اغلب حیوانات وحشی واهلی زوج سم به بیماری مبتلا میشوند .
    ● پخش جغرافیائی بیماری
    ویروس طاعون گاوی در حال حاضر در هندوستان خاور نزدیک صحرای آفریقا وآنگولا حضوردارد .
    دامهای حساس شدید در آفریقا بوفالو گوزن وحشی . زرافه . گاوکوهان دار بزکوهی وگاو کوهی . دامهای با حساسیت کمتر : کرگدن وآهو.
    دامهای وحشی انگولا بوسیله گله گاوها آلوده میشوند و همین دامهای وحشی آلوده سبب آلودکی
    گاو های دیگرمیشوند بنابراین در صورت عدم وجود طاعون گاوی در گاوها باعث میشود بیماری در طبیعت از بین برود.
    ● دوره کمون
    دوره کمون بیماری بستگی به سویه (Strain) ویروس مقدار ویروس ، راه ورود ویروس و نحوه درمعرض قرار گرفتن دام در مقابل بیماری متفاوت است از سه تا ۱۵ روز ولی معمولا" ۴ تا ۵ روز است.
    ● علائم کلینیکی
    بروز علائم کلینیکی نیز بستگی به Strain ویروس Field یا Milder وپایداری دام وحالات فیزیولوژیک در مقابل ‌آلودگی دارو بصور ت های فوق حاد . حاد وملایم (Mild) ظاهر میشود .
    فرم فوق حاد : این فرم در دامهای جوان حساس دیده میشود که فقط با تب ۴۱-۴۰ درجه دیده میشود وبعد از ۲ تا ۳ روز منجر به مرگ میشود . بعضا" تجمع موکوس در اعضاء دیده میشود.
    فرم حاد: فرم کلاسیک بیماری است و به این شرح پیشرفت میکند
    ابتدا ترشحات بینی وچشم همراه با مقدار کمی ویروس قبل از تب دارد .سپس تب F۱۰۶-۱۰۴ یا ۱/۴۱-۴۰ درجه سانتیگراد.
    منبع:اداره کل دامپزشکی استان فارس

کلمات کلیدی این موضوع

پارسیان (شاپرزفا) مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •