لطفا قبل از ايجاد تاپيک در انجمن پارسیان ، با استفاده از کادر رو به رو جست و جو نماييد
فاکس فان دی ال دیتا
صفحه 1 از 5 12345 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 8 , از مجموع 36

موضوع: اطلاعات دارویی

  1. Top | #1
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.44
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض اطلاعات دارویی

    پارسیان (شاپرزفا)
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  2. Top | #2
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.44
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض داورهاي ترالي احياء - ترالی کد

    داورهاي ترالي احياء - ترالی کد
    ترالي اورژانس

    ترالي اورژانس يكي از مهمترين تجهيزات بيمارستاني به منظور نجات جان انسانها مي باشد به همين منظور تمامي پزشكان و پرستاران بايد با ابزار ، وسايل و داروهاي اين ترالي و نحوه استفاده و بكارگيري از آنها در شرايط اورژانسي آشنا باشند در اين پست و پستهاي بعدي شما با داروهاي ترالي اورژانس و چگونگي استفاده از آنها آشنا مي شويد.
    داورهاي ترالي احياء
    اپي نفرين (Epinephrine)
    - مواد مصرف : در ايست قلبي ناشي آسيستول – PEA- در فيبرلاسيون بطني و تاكيكاري بدون نبض كه به شوك و CPR جواب نداده‌اند – در برايكاري علامت دار به صورت انفوزيون- درمان شوك آنافيلاكسي به صورت تزريق عضلاني و وريدي از محلول 1000/1
    - مقدار و طريقه مصرف : در احياء قلبي- ريوي : mg 1 به صورت IV و يا IO و در صورت نياز تكرار آن هر 5-3 دقيقه
    - انفوزيون 2-10mcgدر درمان برايكاري علامت دار- 5/0- 3/0 ميلي ليتر تزريق IM براي شوك آنافيلاكسي بزرگسالان و در صورت نياز تكرار آن هر 15 تا 20 دقيقه
    وازوپرسين ( Vassopressin)
    موارد مصرف : در درمان آسيستول- PEA – VF و VT بدون نبض
    مقدار و طريقه مصرف : به مقدار 40 IU (واحد بين‌المللي) به صورتIV/IO و تنها يك بار به عنوان دوز اول و يا دوم اپي نفرين استفاده مي­شود.
    آتروپين (Atropine)
    موارد مصرف : در آسيستول و PEA با ميزان ضربان كمتر از 60 – درمان برايكاردي علامت دار – مسموميت با ارگانوفسفاتها
    ­مقدار و طريقه مصرف : در ايست قلبي1 mg به صورتIV/IO هر 5-3 دقيقه تا سقف 3 mg داده مي­شود، در برايكاردي علامت دار 0.5 mg و در صورت نياز تا سقف mg/kg 04/0 داده مي شود .
    آميودارون( Amiodarone)
    موارد مصرف : درمان VF - VT بدون نبض–Stable VT – reentry SVT – پلي مورفيك VT با QT نرمال – تاكيكاردي با QRSپهن
    مقدار و طريقه مصرف : در VF و VT بدون نبض بعد از شوك دوم يا سوم به صورت 300 ميلي گرم تزريق IV/IO و سپس 150 ميلي­گرم – در سايرموارد ابتدا 150 ميلي گرم در عرض 10 دقيقه و به دنبال آن انفوزيون 1 mg/minبراي 6 ساعت و سپس 0.5mg/min براي 18 ساعت به عنوان دوز نگه­دارنده تا سقف دوز 2.2g/24h ساعت داده مي­شود .
    ليدوكائين (Lidocaine)
    موارد مصرف : درمان VF و VT بدون نبض – درمان VT ضربان دار و انواع SVT
    مقدار و طريقه مصرف : در ابتدا mg/kg 1/5 – 1 به صورت وريدي و سپس mg/kg 0.75 – 0.5 داده مي­شود تا سقف دوز mg/kg 3
    منيزيم سولفات( Magnesiom sulphate)
    موارد مصرف : درمان Torsades de pointes (پلي مورفيك VT به همراه QRS طولاني شده ) -هيپومنيزيميا
    مقدار و طريقه مصرف : 2 – 1 گرم به همراه 10 سي سي سرم قندي 5% به صورت تزريق سريع وريدي در خلال 20-5 دقيقه داده شود. اگر Torsades de pointesبه همراه نبض باشد تزريق آهسته وريدي با 100 سي سي سرم قندي 5% در خلال60-5 دقيقه صورت مي­گيرد.
    آدنوزين ( Adenosine)
    موارد مصرف : درمان reentry SVT كه به تحريك واگ جواب نمي­دهد كه به صورت Stable VT و تاكيكاردي با QRSباريك
    مقدار و طريقه مصرف : mg 6 به صورت تزريق سريع وريدي(IV PUSH) در عرض 1 تا 3 ثانيه و اگر موثر نبود 1 تا 2 دقيقه بعد 12 ميلي­گرم ديگر داده مي شود و در صورت عدم پاسخگوئي 12 ميلي گرم ديگر نيز داده شود .
    كلسيم كلرايد( Calcium chloride)
    موارد مصرف : در مسموميت با CCB (داروهاي مسدود كننده كانال كلسيم) - هيپوكلسمي – هيپركالمي
    مقدار و طريقه مصرف: mg/kg 16-8 از محلول %10 آن تزريق مي­شود .
    وراپاميل( verapamil)
    موارد مصرف : reenrty SVT كه به تحريك واگ پاسخ نمي دهد – VT stable با كمپلكس باريك
    كنترل ريت قلبي در حضور فيبريلاسيون دهليزي و فلاتر دهليزي (Af/AF)
    مقدار و طريقه مصرف: 5-5/2 ميلي گرم به صورت وريدي در خلال 2 دقيقه داده مي­شود و در صورت عدم پاسخگويي
    5-10 ميلي گرم ديگر در خلال 15 تا 30 دقيقه تا سقف دوز 20 ميلي گرم داده مي­شود. داروي ديلتيازم نيز با دوز mg/kg 0.25 و به دنبال آن mg/kg 0.35 نقش مشابهي دارد.
    ايندرال(inderal)
    موارد مصرف : تاكيكاردي با كمپلكس باريك ناشي از reentry كه با تحريك واگ و آدنوزين كنترل نمي­شود ، كنترل ريت قلبي در حضور فيبريلاسيون دهليزي و فلاتر دهليزي (Af/AF)
    مقدار و طريقه مصرف: mg/kg 0.1 به صورت آهسته وريدي در 3 دوز مساوي هر 2تا 3 دقيقه براي بيمار تزريق مي شود.سرعت تزريق نبايد بيش از mg/min 1 باشد.ممكن است همين مقدار طي 2 دقيقه تكرار شود.
    بي كربنات سديم bicarbonate) sodium)
    موارد مصرف : در احياء طولاني شده – مسموميت با ضدافسردگيهاي سه حلقه اي TCA – اسيدوز سلولي آشكار و هيپركالمي
    اين دارو به علت عوارض جانبي زياد در مراحل اوليه احياء جايي ندارد .
    مقدار و طريقه مصرف: در ابتدا1meq/kg به صورت وريدي داده مي­شود وسپس براساس جواب ABG و محاسبه كمبود باز meq/kg 0.5 از طريق وريدي انفوزيون مي­شود .
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  3. Top | #3
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.44
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض اطلاعات عمومي درباره مصرف داروها

    اطلاعات عمومي درباره مصرف داروها

    پيش از مصرف داروها :
    پيش از مصرف هر دارويي پزشک خود را از موارد ذيل آگاه سازيد :
    - اگر نسبت به دارو ، غذا يا مواد خاص ديگري مانند رنگهاي مصنوعي آلرژي يا حساسيت داريد .
    - اگر تحت رژيم غذايي کم نمک ، کم شکر يا ديگر انواع آن مي باشيد چرا که بسياري از داروها داراي املاح ، شکر يا الکل مي باشند .
    - اگر باردار هستيد يا قصد باردار شدن داريد چراکه بعضي از داروها ممکن است موجب ناهنجاريهاي مادرزادي گردند . از طرفي ايمن بودن هيچ دارويي در دوران بارداري ثابت نشده است لذا مصرف هر گونه دارو در اين دوران بايد تحت نظر پزشک باشد .
    - اگر به نوزاد يا کودک خود شير مي دهيد چرا که بعضي داروها ممکن است در شير ترشح شده و موجب عوارض ناخواسته اي در فرزند شما گردد .
    - اگر مي خواهيد از داروهاي بي نياز به تجويز پزشک يا به اصطلاح داروهاي روي پيش خوان (otc) براي کودک خود استفاده کنيد .
    - اگر در حال مصرف داورها يا مکمل هاي غذايي هستيد يا اخيراً مصرف کرده ايد . چراکه ممکن است باداروي تجويزي پزشک شما تداخل داشته باشد . فراموش نکنيد داروهايي که نياز به تجويز پزشک ندارند مانند مسکنها ، مسهل ها ، شربت هاي ضد اسيدها و نوشابه هاي الکلي از اين مورد مستثني نيستند .
    - اگر مشکل پزشکي ديگري جداي از بيماري فعلي خود داريد .
    - اگر در يادآوري مطالب و خواندن دستورات دارويي مشکل داريد .
    نحوه نگهداي داروها :
    - داروها را دور از دسترس کودکان قرار دهيد .
    - داروها را در شيشه يا قوطي اصلي خود نگاه داريد .
    - داروها را در برابر حرارت و نور قرار ندهيد .
    - قرصها و کپسولها را در حمام يا جاهاي نمناک منزل بطور مثال نزديک سيني ظرفشويي آشپزخانه نگهداري نکنيد. چراکه رطوبت و حرارت ممکن است باعث تغييرات شيميايي در دارو گردند همچنين پنبه فشرده موجود در قوطي داروها را پس از بازکردن قوطي دور بيندازيد چرا که در غير اين صورت رطوبت را به داخل قوطي جذب خواهد کرد .
    - از يخ زدن داروهاي مايع جلوگيري کنيد .
    - داروها را در يخچال نگهداري نکنيد مگر بعضي داروهاي خاص که در برچسب آن قيد شده باشد .
    - داروها را براي مدت طولاني در اتومبيل قرار ندهيد .
    - در مسافرت داروي خود را در چمدان قرار نداده و همراه خود داشته باشيد چرا که امکان گم شدن چمدان يا قرار گرفتن آن در محيطهاي خيلي سرد يا خيلي گرم وجود دارد .
    - داروهاي تاريخ گذشته يا بي مصرف خود را در منزل نگهداري نکنيد واز اينکه داروي دور ريخته شده خارج از دسترس کودکان باشد اطمينان حاصل کنيد .

    نحوه درست مصرف دارو:
    - دارو را طبق دستور پزشک با زمانبندي معين و براي يک دوره کامل درماني مصرف کنيد . اگر از داروهاي بي نياز به نسخه پزشک استفاده مي کنيد بر طبق دستور بروشور دارو عمل کنيد مگر اينکه پزشک شما توصيه ديگري کند .
    - اگر فکر مي کنيد داروي تجويزي پزشک موثر واقع نشده با پزشک خودتماس بگيريد و از جانب خود اقدام به قطع مصرف دارو نکنيد ، چر اکه ظهور اثرات مفيد بعضي داروها به چند هفته زمان نياز دارد .
    - از بين رفتن علائم بيماري براي حصول اطمينان از تکميل دوره درمان کافي نيست بطور مثال در مورد مصرف آنتي بيوتيکها علائم عفونت طي چند روز از بين مي روند اما بطور مثال بايد تا ۲ هفته مصرف شوند تا عفونت کاملاً ريشه کن گردد .
    - نگهداري داروهاي گوناگون در يک قوطي صحيح نيست همچنين داروهاي مورد استفاده را پس از مصرف در قوطي دربسته نگهداري کنيد و هرگز برچسب دارو را از آن جدا نکنيد .
    - براي جلوگيري از اشتباه دارو را در تاريکي مصرف نکنيد برچسب آنرا قبل از مصرف بخوانيد بويژه به تاريخ انقضاء و هر نوع توصيه مصرفي توجه کنيد .
    نحوه درست مصرف داروهاي خوراکي :
    - بطور کلي بهتر است داروها را با يک ليوان پر آب مصرف کنيد مگر آنکه دستور پزشک شما چيز ديگري باشد .
    - بعضي داروها بايد همراه غذا مصرف شوند تا موجب تحريک معده نشوند و بعضي ديگر اگر همراه غذا مصرف شوند غير فعال شده يا شروع اثرشان به تاخير مي افتد .
    - هنگام مصرف داروهاي طولاني اثر هر دوز دارو بايد بطور کامل مصرف شود همينطور داروها را قبل از بلع نجويد يا خرد نکنيد مگر آنکه دستورالعمل ويژه اي در رابطه با آن از جانب پزشک خود داشته باشيد .
    - داروهايي را که داراي پوشش روده اي مي باشند نبايد باشير يا آنتي اسيد مصرف شوند ، در غير اين صورت خيلي زود در معده حل مي شوند .
    - اگر دارو را به شکل شربت مصرف مي کنيد بايد از قاشق يا پيمانه مخصوص اندازه گيري ميزان مايع استفاده شود تا بطور دقيق ميزان دوز دارو تنظيم گردد .
    - داروهاي خوراکي در اشکال متفاوتي مثل قرص ، کپسول و شربت عرضه مي شوند بنابراين اگر در مصرف يکي از اين اشکال دچار مشکل باشيد مي توانيد با پزشک خود مشورت نماييد تا درصورت امکان از شکل ديگر دارو استفاده کنيد .
    - هر دارويي ممکن است در کنار خواص درماني عوارض ناخواسته اي نيز داشته باشد که بعضي از آنها ممکن است به اقدامات پزشکي خاصي نياز داشته باشند بنابراين لازم است بدانيد داروي مصرفي چه عوارضي دارد و در صورت بروز آن چه اقدامي نمائيد . براي اين منظور يا از پزشک خود در مورد عوارض احتمالي دارو سوال کنيد و يا هر واکنش و عارضه غير عادي را به پزشک خود اطلاع دهيد تا وي تصميم گيرد ، پزشک معالج ممکن است دوز دارو را کم کرده يا تذکر دهد که بعد از گذشت چند روز بدن شما خود را با اين شرايط تطبيق خواهد داد ، يا شايد داروهاي ديگري را با عوارض جانبي کمتر جايگزين آن نمايد .
    - نام داروي مصرفي خود را براي استفاده در آينده روي کاغذي نوشته و با خود همراه داشته باشيد .
    - در موارد مصرف طولاني مدت دارويي خاص قبل از اتمام آن جهت تهيه آن دارو اقدام نماييد تا پيوستگي درمان از بين نرود .
    - در صورت فراموش کردن يک وعده از مصرف بعضي داروها ، به محض بياد آوردن بايد آن وعده مصرف گردد . درمورد تعداد ديگري از داروها بايد ازمصرف وعده فراموش شده خودداري کرد چرا که موجب غاظت نسبتاً بالا و خطرناک دارو خواهد گشت .
    گاهي اوقات براي اجتناب از کاهش اثر دارو نياز به رعايت نکاتي است بطور مثال : اگر خانمي يک وعده از قرصهاي جلوگيري رايج را فراموش کند بايد به محض به ياد آوردن آنرا مصرف کند و وعده بعدي را در زمان خود مصرف نمايد . اگر مصرف ۲ وعده را فراموش کند بايد براي ۲ وعده بعدي به جاي ۱ قرص ۲ قرص مصرف نمايد و از يک روش ديگر جلوگيري نيز براي آن دوره ماهيانه استفاده کند . البته اين تمهيدات در مورد قرصهاي جلوگيري گوناگون متفاوت خواهد بود .
    بنابراين در صورت فراموش کردن وعده هاي داروئي حتماً با پزشک معالج خود مشورت کنيد .
    نکاتي در مورد مصرف داروهايي که طعم بدي دارند :
    - پيش از مصرف دارو به کودک خود يک تکه يخ بدهيد تا آنرا مکيده و زبان بي حس گردد .
    - براي کاهش طعم بد دارو آنرا در يخچال نگهداري کنيد تا خنک باشد .
    - دارو را با آب ميوه مثل آب سيب يا پرتقال مخلوط کنيد تاطعم زننده دارو را تخفيف دهد .
    - دارو را چه به صورت مايع و چه به صورت قرص با غذاي کودک مخلوط کنيد .
    - بعد از مصرف دارو از آب يا آب ميوه استفاده کنيد .
    - در صورتيکه کودک شما حالت تهوع دارد از يک نوشابه داراي کربنات بي گاز استفاده کنيد .
    - لازم است بدانيد پيش از عمل به هر کدام از توصيه هاي فوق ابتدا با پزشک خود مشورت نماييد .

    مسموميتهاي دارويي اتفاقي در اطفال :
    - حس کنجکاوي کودکان آنها را به يکي از قربانيان مسموميتهاي دارويي تبديل کرده است . کودکان به هر جا سر مي کشند و محيط اطراف خود را جستجو مي کنند و هرچه پيدا مي کنند به دهان خود مي برند چون خطر را درک نمي کنند . گاهي اوقات حتي مقدار اندکي از دوز بزرگسالان مي تواند باعث مسموميت کودک گردد .
    پيشگيري از مسموميت هاي دارويي اتفاقي :
    - داروها را خارج از ديد و دسترس کودکان نگهداري کنيد ترجيحاً در يک کمد قفل دار و نه در کمدهاي مواد غذايي يا کمدهاي حمام ، بنابراين داروهايتان را در يک مکان امن نگاه داريد .
    - اگر هنگام مصرف دارو براي پاسخدهي به تلفن يا بازکردن درب منزل مي رويد قوطي دارو را با خود برده يا دارو را دور از دسترس بچه ها قرار دهيد چرا که کودکان معمولاً خيلي سريع در غياب ديگران کنجکاوي خواهند کرد.
    - فقط داروهاي تجويزي براي خود را مصرف کنيد و آن داروها را براي افراد داراي علائم مشابه شما پيشنهاد نکنيد ، دارويي که براي شما مفيد بوده ممکن است به فردي ديگر آسيب رساند .
    - پيش روي فرزندان خود دارو مصرف نکنيد ممکن است آنها نيز اين عمل شما را تقليد کنند .
    اقدامات ضروري هنگام برخورد با فرد مسموم :
    - آرامش خود را حفط کرده و موقعيت را تحت کنترل در آوريد .
    - بياد داشته باشيد ممکن است علائم يا نشانه هاي هشدار دهنده مهم ، بلافاصله در کودک ظاهر نشوند .
    - بسياري از سموم در بدن سريع عمل مي کنند بنابراين زمان کوتاهي براي درمان خواهيد داشت .
    - اگر فکر مي کنيد شخصي دارو يا مواد شيميايي موجود در منزل را مصرف کرده و آن شخص هوشيار نمي باشد يا در حال تشنج است يا تنفس ندارد فوراً درخواست آمبولانس کنيد . در غير اين صورت هم منتظر ظهور علائم مسموميت در فرد نگرديد و فوراً با مرکز اورژانس مسموميت تماس بگيريد .
    - جعبه دارو را حين ارتباط تلفني همراه خود داشته باشيد تا بتوانيد مشخصات دارو يا محتويات آنرا براي کارشناس مرکز اورژانس بخوانيد .
    - نوع ، زمان و مقدار مصرف داروي موجب مسموميت ، همينطور مشخصات و وضعيت فرد مسموم را به کارشناس مرکز اورژانس بگوييد بطور مثال اگر شخص دچار استفراغ ، خفگي يا خواب آلودگي است يا تغييراتي در رنگ و دماي پوست نشان مي دهد ، هوشيار يا بيهوش و يا در حال تشنج است .
    - هرگز فرد مسموم را وادار به استفراغ نکنيد مگر اينکه بوسيله کارشناسان اورژانس توصيه شويد ، البته در صورت توصيه کارشناس براي وادار کردن شخص به استفراغ يا خوردن مايعات ، فرد مسموم نبايد در حال تشنج ، بيهوشي يا خواب آلودگي باشد .
    - يک بطري شربت ايپکاک را در جايي امن در منزل نگاه داريد اين شربت در بطريهاي ۳۰ گرمي در داروخانه ها بدون نسخه قابل تهيه است . اين دارو در بعضي موارد جهت تحريک استفراغ در مسموميتها مورد استفاده قرار مي گيرد . مورد مصرف و مقدار آنرا کارشناس مرکز اورژانس تعين مي کند .
    - شارکول فعال نيز در مواردي از مسموميتها براي جذب سموم به خود و دفع سريعتر آنها از بدن مصرف مي گردد که در صورت نياز ، مقدار و نحوه استفاده توسط کارشناس مرکز اورژانس تعيين مي شود .
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  4. Top | #4
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.44
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض تزريق و دانستنيهاي لازم

    تزريق و دانستنيهاي لازم
    پارسیان (شاپرزفا)
    استعمال داروها از راههاي مختلفي انجام مي گيرد . انتخاب راه مصرف ، بستگي کامل به نوع و مقدار و همچنين زمان اثر دارو دارد . در مواردي که ميسر باشد هميشه راه خوراکي دارو ترجيح داده مي شود . يکي از راههاي مختلف ورود دارو به بدن راه تزريق است . دارو را مي توان به راههاي زير وارد سيستم گردش خون کرد .
    الف - راه داخل جلدي :
    در تزريق داخل پوستي ،‌ دارو بين لايه هاي پوست تزريق مي شود و اين روش بيشتر در موارد تست هاي پوستي مثل واکسن ب ث ژ و تست پني سيلين به کار برده مي شود .
    ب - راه زيرپوستي
    در اين روش دارو در فضاي چربي زيرپوست بازو و يا سطخ داخلي ران تزريق مي گردد .
    ج - راه داخل عضلاني
    دارو از اين طريق زودتر از راه زيرپوستي جذب مي شود . زيرا در عضلات عروق بيشتري وجود دارد . در صورتي که بخواهند اثر دارو فوراً ظاهر شود و ضمناً نتوان آن را از راه وريدي تزريق نمود از راه عضلاني تزريق مي شود .
    * نکات لازم در هنگام تزريق زيرجلدي و داخل عضلاني
    ۱ - انتخاب سرسوزن از لحاظ طول و اندازه آن مناسب بيمار و دارو تزريقي باشد .
    ۲ - براي تزريق زيرجلدي پوست را در محل تزريق گرفته و سرسوزن را با زاويه ۴۵ درجه زيرجلد داخل کنيد .
    ۳ - براي تزريق عضلاني ، پوست محل تزريق را کشيده و تزريق کنيد .
    اگر بيمار خيلي لاغر است قسمتي از عضله را گرفته بطوريکه يک توده کوچک عضلاني تشکيل شود .
    ۴ - تمام طول سوزن را در نسج داخل نکنيد و حدود ۲ ميلي متر را بيرون نگه داريد تا در صورت شکستن بتوان آن را از نسج بيرون کشيد .
    ۵ - پس از داخل کردن ، پيستون را قدري خارج کشيده تا اگر داخل رگ رفته باشد خون به داخل کشيده شود دراين صورت بايد داروي تزريقي را از نو در محل ديگري تزريق نمود .
    ۶ - محل تزريق را ماساژ دهيد تا جريان خود افزايش يابد و جذب دارو بهتر صورت گيرد . در مورد داروهايي که بايد با تأخير جذب شود و ( پني سيلين پروکائين ) ماساژ دادن قدغن است .
    * نکاتي در مورد تزريق پني سيلين
    اولاً دقت داشته باشيد که آمپول پني سيلين حتماً در حضور پزشک تست شود و بعد از خواندن تست توسط پزشک ، آمپول پني سيلين در حضور پزشک تزريق شود .
    از بيمار سئوال کنيد در گذشته آمپول پني سيلين تزريق کرده و در صورت تزريق آيا حسايست نشان داده يا خير .
    پس از تزريق پني سيلين بيمار را براي هر نوع واکنش احتمالي نظير شوک ، حساسيت پوستي ، کهير و غيره تحت نظر قرار دهيد .
    عوارض حساسيت به پني سيلين توسط علائمي نظير لکه پوستي ، درماتيت يا التهاب پوست ، تب ، درد مفاصل و خارش مشخص مي شود . اين علائم ممکن است فوراً در فاصله زماني ۳۰ دقيقه يا با تأخير روزها و هفته ها بعد از مصرف ظاهر شود .
    * علائم شديدترعبارتند از:
    التهاب و تورم عروقي ،
    سياه شدن محل تزريق همراه با درد شديد .
    در بيماران مبتلا به تنگي نفس و کهير پني سيلين با احتياط و وسواس بيشتري بايد مصرف شود . در افرادي که به پني سيلين حساسيت دارند مصرف اين دارو ممنوع است .
    در گلودردها براي پيشگيري از تب روماتيسمي پني سيلين روزانه ۴۰۰۰۰۰ واحد مصرف مي شود .
    نبايد پس از حل نمودن پني سيلين را يک شبانه روز نگه داشت
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  5. Top | #5
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.44
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض چند نکته درباره نگهداری دارو در منزل

    چند نکته درباره نگهداری دارو در منزل
    پارسیان (شاپرزفا)

    امروزه در بیشتر خانه ها قدری دارو نگهداری می شود . این داروها معمولاً در یخچال یا در جعبه های کمک های اولیه گذاشته می شوند و معمولاً شامل باقی مانده داروهائي است که به طور ناقص مصرف شده اند .
    از قرار معلوم منظور از نگهداری داروها در منزل این است که یک روزی از آنها استفاده شود . استفاده ی مجدد از این داروها علاوه بر اینکه اغلب خودسرانه و بدون تجویز پزشک خواهد بود ، احتمالاً کاربرد نادرست داشته و خطر مصرف داروهای فاسد و تاریخ گذشته را هم به همراه دارد . علاوه بر این امکان مصرف این داروها توسط کودکان یا افرادی که اختلالات روحی دارند وجود دارد به نظر می رسد ضررهای نگهداری دارو در منزل در بسیاری از موارد بیشتر از فایده آن است . هر وقت یکی از افراد خانواده بیمار شود و نیاز به مصرف دارو پیدا کند شایسته است توسط پزشک معاینه شود و تجویز دارو توسط پزشک معالج انجام گیرد و همان موقع دارو از داروخانه تهیه شود . با این حال اگر بخواهیم دارو در منزل نگهداری کنیم بهتر است به موارد زیر توجه کنیم ،
    تا جای ممکن دارو در منزل نگهداری نشود .
    داروهای بدون برچسب و یا داروهای فله ای را هرگز در منزل یا محل کار نگه نداریم و آنها را دور بیندازیم .
    حداقل هر سه ماه یکبار همه داروهای موجود در منزل را از نظر تاریخ مصرف بررسی کنیم و داروهای تاریخ گذشته را در سطل آشغال بیندازیم .
    هرگز دارویی را در جعبه داروی دیگری نگذاریم .
    به شرایط نگهداری دارو که روی جعبه دارو یا در بروشور آن ذکر شده توجه کنیم .
    باقی مانده محلول سرم ، قطره و شربت هائي که به طور ناقص مصرف شده اند قابل نگهداری نیست و بایستی حتماً دور ریخته شوند .
    داروها را حتماً در محلی مناسب و دور از گرما ، رطوبت و نور مستقیم آفتاب قرار دهید . این محل باید دور از دسترس کودکان کنجکاو باشد .
    بهتر است لیستی ازداروهای موجود در منزل تهیه شود ودر محل نگهداری داروها نصب شود . هر چند وقت یکبار این لیست بازبینی شود . می توان تاریخ انقضای هر دارو را هم در این لیست نوشت .
    دارویی را که نمی شناسید در منزل نگه ندارید . اینگونه داروها را می توان به هلال احمر یا مؤسسات خیریه اهدا کرد . داروها را به افراد فقیر و محتاج ندهید زیرا ممکن است آنها را خودسرانه مصرف کنند و خطراتی متوجه آنها شود .
    یادمان باشد مصرف خودسرانه دارو و یا تجویز دارو برای دیگران مجاز نیست . برای استفاده از داروهای موجود در منزل ، هر بار با پزشک خود مشورت کنیم .
    سرنگ و یا دستکش استریل نیز تاریخ انقضای مصرف دارند . پاره شدن کاغذ پوشش سرنگ و دستکش سبب غیراستریل و غیرقابل استفاده شدن آنها می شود .
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  6. Top | #6
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.44
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض حساسيت هاي دارويي

    حساسيت هاي دارويي
    پارسیان (شاپرزفا)
    يک نوع خاص از عوارض جانبي داروها ايجاد واکنش هاي حساسيتي است . سيستم ايمني انسان در اين موارد دارو را به عنوان يک جسم خارجي شناسايي کرده و بر عليه آن پادتن هايي بنام ايمونوگلوبولين E ايجاد مي نمايد . وقتي همان دارو مجدداً مصرف شود پادتن هاي موجود در بدن با تحريک ترشح ماده اي بنام هيستامين سعي در غيرفعال کردن دارو مي نمايند ولي اين ماده در ساختمان هاي مختلف بدن مثل ريه ، کليه و گردش خون عوارضي را ايجاد مي نمايد .
    علائم حساسيت هاي داروئي
    علائم متنوع بوده و گرچه در بسياري از موارد خفيف هستند ولي گاهي حتي آنقدر شديد مي شوند که حيات خود را تهديد مي نمايند - عوارض شايع از اين قرارند : کهير ، بثورات جلدي ، خارش پوست ، پرخوني و تورم گلو ودهان .
    علائم شديدتر عبارتند از : اختلالات تنفس - کبودشدن پوست - سرگيجه - غش کردن - اضطراب - گيجي - ضربان تند - تهوع و مشکلات گوارشي .
    چه داروهايي بيشتر ، واکنش هاي حساسيت دارويي ايجاد مي کنند ؟
    شايع ترين داروي حساسيت زا پني سيلين است . داروهاي شبيه پني سيلين نيز مي توانند حساسيت ايجاد کنند . برخي از داروهاي ضد تشنج ، آنتي بيوتيک ها و انسولين نيز در برخي موارد ايجاد حساسيت کرده اند .
    نحوه تشخيص واکنش هاي آلرژيک حساسيت دارويي
    پزشک با مشاهده علائم و سابقه مصرف دارو به اين تشخيص مظنون مي شود اگر اين شک وجود داشته باشد که مصرف داروي خاصي موجب حساسيت خواهد شد پيش از مصرف بايد تست پوستي انجام گيرد البته اين تست فقط مخصوص همان دارو است و در مورد حساسيت به ساير داروها اطلاعاتي به ما نمي دهد . چنانچه سابقه ايجاد حساسيت به دارويي وجود داشته باشد آن دارو بايد از دستورات دارويي پزشک حذف گردد .
    درمان واکنشهاي حساسيت دارويي
    مهم ترين اقدام درماني برطرف کردن علائم است . علائمي مثل کهير و خارش را با داروهاي آنتي هيستاميني برطرف مي کنند در موارد معدودي نيز تجويز داروهاي کورتوني لازم مي شود .
    درمان عوارض ريوي مثل تنگي نفس و سرفه با داروهاي گشادکننده راه هاي هوايي ممکن است . ولي در مواردي که علائم شديد بوده و خطر مرگ وجود داشته باشد تزريق داروهاي خاصي مثل اپي نفرين ضروري است به هر صورت بهتر است تزريق و استفاده از داروهايي که امکان دارد حساسيت شديد ايجاد نمايند در مرکز درماني ، تحت نظر پزشک و پس از تست پوستي صورت پذيرد .
    با افزايش آنتي بيوتيک هاي مؤثري که در دسترس مي باشند چنانچه فردي به پني سيلين حساسيت داشته باشد . آنتي بيوتيک ديگري جايگزين پني سيلين مي گردد .
    افرادي که حساسيت شديدي به داروهاي خاصي دارند بهتر است فهرست اين داروها را بصورت کارتي همراه خود داشته باشند تا در موارد اورژانس از تجويز داروهاي خطرناک براي درمان آنها جلوگيري گردد .
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  7. Top | #7
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.44
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض دارو چيست ؟

    دارو چيست ؟
    پارسیان (شاپرزفا)
    در حرفه پزشکي دارو به موادي گفته مي شود که بيماري را متوقف يا معالجه کند ، علائم بيماري را التيام بخشد ، درد را تسکين دهد و فوايد ديگر در بر داشته باشد .
    * منشأ داروها
    زماني ، تنها داروهاي موجود موادي بودند که از گياهان يا در برخي موارد ، از حيوانات استخراج مي شدند . چيني ها بيش از ۵۰۰۰ سال پيش به گياه شناسي ، که مطالعه و مصرف گياهان با ارزش طبي مشخص است ، پرداختند .
    در واقع اکثر داروهاي امروزي از طريق فرآيندهاي شيميايي ساخته مي شوند . اما ، بسياري از داروها اشکال مصنوعي موادي هستند که در طبيعت وجود دارند .با وجود اين ، چند داروي مهم را هنوز مي توان از منابع گياهي يا حيواني بدست آورد . به عنوان مثال بلادون که براي برخي از اختلالات معده و روده مصرف مي شود از مهر گياه بدست مي آيد . داروهاي مخدر مثل مورفين نهايتاً‌ از نوعي خشخاش استحصال مي شوند . بسياري از واکسنها ، هورمونهاي تيروئيد و حتي برخي انواع انسولين به منابع حيواني وابسته هستند .
    برخي از هورمونها و مواد ديگر را در حال حاضر مي توان در آزمايشگاه از طريق مهندسي ژنتيک تهيه کرد . مهندسي ژنتيک ، تکنيکي است که به واسطه آن مي توان ژنهاي برخي از موجودات ذره بيني را تغيير داد تا محصولات فرايندهاي سلولي تغيير پيدا کند . به عنوان مثال ، هورمون انسولين را مي توان از طريق مهندسي ژنتيک بر روي باکتريها تهيه کرد .

    * نامهاي خاص
    تمام داروهاي مورد مصرف عمومي سه نام دارند اول ، نام ژنريک است که نام رسمي پزشکي با توجه به ماده فعال و مؤثر آن است و از سوي « کميته نامگذاري فارماکوپه ، بريتانيا » که اعضاي آن را پزشکان ، داروشناسان ، داروسازان و دارو فروشان تشکيل مي دهند برگزيده مي شود .
    دوم ، نام تجاري است که از سوي سازنده دارو بر اساس سهولت تلفظ ، تشخيص و به خاطر سپاري دارو انتخاب مي شود . غالباً چند نام تجاري وجود دارد ( که هر کدام را يک کارخانه انتخاب کرده است ) ولي ماده ژنريک واحدي دارند و تفاوت بين آنها ممکن است مختصر باشد . اين تفاوتها به سرعت جذب ،‌ راحتي قابل هضم بودن مربوط مي شوند . يک دارو مي تواند با نام ژنريک ، نام تجاري يا هر دو موجود باشد .
    سوم ، نام شيميايي است که جنبه فني دارد. در اينجا سه نام براي يک داروي معالج ايدز موجود است . نام ژنريک زيدوويدين نام تجاري رترووير و نام شيميايي" تري آزيدو تري د اکسي تايميدين" مي باشد.

    * اصطلاحات کلي
    داروها را ميتوان بر اساس تشابه شيميايي طبقه بندي کرد مثل بنزوديازپينها ، اما بيشتر اوقات ، داروها را بر اساس مصرف ( ضد فشار خون ) يا اثر بيولوژيکي ( ديوريتک يا ادرارآور ) طبقه بندي مي کنند .

    داروها چگونه عمل مي کنند ؟
    پيش از آنکه داروهاي سولفا در سال ۱۹۳۵ کشف شوند ، اطلاعات پزشکي داروها محدود بود . در آن زمان ، احتمالاً فقط دوازده دارو يا بيشتر داراي ارزش پزشکي مشخص بودند . بيشتر آنها عصاره هاي گياهان بودند ( مثل ديژيتاليس که از گل انگشتانه استخراج مي شود ) در حاليکه داروهايي چون آسپيرين رابطه شيميايي نزديکي با عصاره هاي گياهي دارند . ( در اين موارد ، اسيدساليسيليک را مي توان مثال زد که از درخت بيد استخراج مي گردد . )
    پزشک امروز بسيار بهتر از پزشک ديروز از پيچيدگي کار دارو در بدن و محدوده اثرات آن بر بدن چه از نظر فوائد و چه از نظر عوارض نامطلوب آگاهي دارد . وي همچنين مي تواند تشخيص دهد که بعضي داروها بطور خطرناکي با داروهاي ديگر يا بعضي غذاها تداخل مي کنند .
    * عمل داروها
    اگر چه عمل بعضي از داروها بطورکامل شناخته نشده است اما دانش پزشکي بسياري از وظايف دارو را بهنگام ورود در بدن شناسايي کرده است . البته داروها وظايف گوناگوني انجام مي دهند ، گاهي اوقات علاج بيماري مي کنند و گاهي فقط نشانه هاي بيماري را التيام مي دهند و اثر آنها در بخشهاي مختلف بدن ظاهر مي شود . هرچند که داروهاي گوناگون به روشهاي مختلف عمل مي کنند اما عمل آنها بطور کلي به سه دسته تقسيم مي شود .
    * جايگزين کردن مواد شيميايي از دست رفته
    بدن براي آنکه بتواند خوب کار کند بايد برخي مواد شيميايي را به مقدار کافي داشته باشد ، مثل ويتامينها و مواد معدني که بدن از غذا بدست مي آورد . يک غذاي متعادل معمولاً‌ مواد لازم را به بدن مي دهد . اما در صورت بروز کمبودها بيماريهاي مختلفي پديد مي آيند . مثلاً فقدان ويتامين C موجب اسکوروي ، فقدان ويتامين D موجب راشيتيسم و فقدان آهن موجب کم خوني مي شوند .
    از اين جمله بيماريها ، بيماريهاي ناشي از فقدان هورمونها هستند . هورمونها موادي هستند شيميايي که توسط غدد توليد مي شوند و به صورت « پيام آوران » داخلي بدن عمل مي کنند . ديابت شيرين ، بيماري آديسون و کم کاري تيروئيد همگي از کمبود هورمونهاي گوناگون بوجود مي آيند .
    بيماريهائي که در اثر کمبود مواد ايجاد مي شوند با داروهايي معالجه مي شوند که مي توانند فقدان مواد مورد نياز را جبران کنند و در صورت کمبود هورمون ، جايگزينهاي حيواني يا مصنوعي مي توانند اين عوارض را برطرف کنند .
    * مداخله در کار سلول
    بسياري از داروها مي توانند با تحريک يا کاهش مقدار طبيعي فعاليت سلولها طرز کار سلولها را تغيير دهند . به عنوان مثال ، التهاب به علت اثر برخي از هورمونهاي طبيعي يا مواد شيميايي بر روي عروق خوني و سلولهاي خوني ديگر است . داروهاي ضد التهاب جلوي اين عمل هورمون را مي گيرند و يا توليد آنها را کند مي کنند . داروهايي که به روش مشابه عمل مي کنند براي درمان برخي بيماريها مثل اختلالات هورموني ، مشکلات انعقاد خون و بيماريهاي قلب و کليه استفاده مي شوند .
    يک پيام مثل انقباض عضله از مغز ارسال شده و از طريق پايانه گيرنده آن وارد سلول عصبي مي شود . اين پيام که به صورت تکانه الکتريکي است ، عصب را طي مي کند . در پايانه يک ماده شيميايي موسوم به « ناقل عصبي » رها مي شود و پيام را از شکافي که آنرا از يک سلول عصبي مجاور جدا مي کند هدايت مي کند . اين جريان تکرار مي شود تا زمانيکه پيام به عضله مناسب برسد .
    بسياري از داروها مي توانند اين جريان را تغيير دهند واين کار را اغلب با تأثير بر محلهاي گيرنده در سلولها انجام مي دهند . برخي از داروها ( آگونيست يا سازگارها ) فعاليت سلولي را تشديد و برخي ديگر ( آنتاگونيستها يا ناسازگارها ) فعاليت آنرا کم مي کنند .
    فعاليت عليه ارگانيسمهاي مهاجم يا سلولهاي غيرطبيعي عامل بيماريهاي عفوني که عبارتند از ويروسها ،‌ باکتريها ، پروتوزواها و قارچهاي مهاجم به بدن نيز يک مورد ديگر از اعمال اين داروها است . در حال حاضر ما داروهاي بسيار گوناگوني براي نابودي اين موجودات در اختيار داريم ، داروهايي که مي توانند جلوي تکثير آنها را بگيرند و يا مستقيماً آنها را از بين ببرند . داروهايي نيز هستند که با کشتن سلولهاي غيرطبيعي ، مثل سلولهاي سرطاني ، بيماري را معالجه مي کنند .
    * محل هاي گيرنده
    تصور مي رود بسياري از داروها اثرات خود را بر محلهاي خاصي موسوم به گيرنده هاي واقع در سطح سلولهاي بدن اعمال مي کنند . مواد شيميايي طبيعي بدن مثل ناقلهاي عصبي به اين محلها مي چسبند و پاسخي در سلول ايجاد مي کنند . ممکن است سلولها گيرنده هاي فراواني داشته باشند که هر کدام از آنها به مواد شيميايي مختلفي در بدن ميل ترکيبي دارند . داروها نير مي توانند با اتصال به گيرنده ها يا باعث افزايش اثر مواد شيميايي طبيعي بدن و پاسخ سلولي ( داروهاي آگونيست ) شوند و يا باعث متوقف کردن پاسخ سلولي ( داروهاي آنتاگونيست ) شوند .
    اثرات داروها
    قبل از اينکه پزشک براي درمان يک شخص بيمار اقدام به انتخاب دارو کند بايد دقيقاً فوايد و مضرات آن دارو را سبک سنگين کند . مسلماً پزشک نتيجه مثبتي از دارو انتظار دارد و مي خواهد بيماري را معالجه کند يا دست کم نشانه هاي بيماري را برطرف نمايد . اما در عين حال بايد به خطرات آن نيز توجه کند زيرا همه داروها مي توانند مضر باشند و ضرر بعضي از داروها بسيار بيشتر از بعضي داروهاي ديگر است .
    * زمان واکنش
    بعضي از داروها مي توانند خيلي سريع نشانه هاي بيماري را برطرف کنند .گليسريل تري نيترات مي تواند درد آنژين را سريعاً التبام بخشد . داروهايي هستند که مي توانند حملات آسم را سريعاً رفع نمايند و برعکس ، داروهايي هم هستند که بسيار دير نتيجه آنها اشکار مي شود ، به عنوان مثال در درمان با يک داروي ضد افسردگي هفته ها طول مي کشد تا شخص اثر مفيد آنرا احساس کند . اين امر منجر به اضطراب مي شود مگر آنکه پزشک از احتمال تأخير در بروز فوايد و اثرات سودمند دارو با بيمار صحبت کرده باشد .
    * عوارض جانبي
    عوارض جانبي شناخته شده دارو ممکن است در بيمار ظاهر شود . اين عوارض از واکنشهايي هستند که براي داروها پيش بيني مي شوند . دارو چه از راه دهان مصرف شود يا از راه تزريق و استنشاق ،‌ در سرتا سر بدن توزيع مي گردد و اثرات آن محدود به يک بافت يا اندام خاص نيست .
    به عنوان مثال داروهاي آنتي کولينرژيک که براي برطرف کردن اسپاسم ديواره روده تجويز مي گردند مي توانند بر چشم نيز تأثيرگذارده و موجب تاري ديد شوند ،‌ بر دهان اثر گذارده و موجب خشکي آن شوند و بر مثانه اثر گذارده و موجب احتباس ادرار بشوند . اين گونه عوارض جانبي ممکن است بعد از عادت کردن بدن به دارو بتدريج ناپديد شوند ، اما اگر عوارض جانبي باقي بمانند بايد مقدار مصرف دارو را کاهش داد ، يا اينکه فاصله زماني بين مصرف مقدار دارو را افزايش داد.
    عوارض جانبي برخي داروها مثل بعضي از داروهاي ضد سرطان مي توانند بسيار جدي باشند . اينگونه داروها فقط از اين جهت مصرف مي شوند که تنها داروهاي موجود براي معالجه يک بيماري خاص هستند بطوريکه اگر دارو مصرف نشود ممکن است آن بيماري کشنده باشد . اما همه داروها ، حتي ملايمترين آنها را بايد مواد شيميايي دانست که واکنشهاي جدي و سمي ايجاد مي کنند بويژه اگر نادرست مصرف شوند .
    * مقدار مصرف و پاسخ دارو
    همه در برابر يک دارو به يکسان پاسخ نمي دهند ودر بسياري موارد مقدار مصرف دارو بايد متناسب با سن ،‌ وزن و سلامت کلي بيمار تنظيم گردد . مقدار مصرف هر دارو بايد آنقدر باشد که بتواند يک پاسخ مفيد بوجود آورد اما نه آنقدر زياد که منجر به بروز عوارض جانبي شديد گردد اگر مقدار مصرف دارو بيش از حد کم باشد ممکن است هيچگونه اثري ،‌چه مفيد چه نامطلوب ، بجا نگذارد . اگر مقدار دارو زياد باشد فايده خاصي ندارد و فقط عوارض جانبي بهمراه مي آورد . بنابراين هدف از درمان يا دارو آن است که غلظت دارو در خون يا بافت به حدي برسد که حداقل ميزان مؤثر و حداکثر غلظت مطمئن بوجود آيد به اين حالت طيف درماني مي گويند . طيف درماني براي برخي داروها مثل ديژيتال محدود است . لذا مرز سميت و اثر اندک مي باشد . داروهاي ديگري مثل پني سيلين طيف درماني بسيار گسترده تري دارد .
    * واکنشهاي نامطلوب
    واکنشهاي نامطلوب ، واکنشهايي هستند غيرمنتظره و پيش بيني نشده که به اثرات معمولي يک داروي عادي ارتباط ندارند . واکنشهاي پيش بيني نشده در اثر مصرف يک دارو مي تواند حالات آلرژي يا اختلال وراتثي ( مثل فقدان يک آنزيم که معمولاً دارو را غيرفعال مي کند ) باشد . واکنشهاي نامطلوب شايع از اين نوع عبارتند از جوش ، ورم صورت و يرقان که ممکن است بر اثر تداخل با داروهاي ديگر بوجود بيايند . واکنشهاي غيرقابل پيش بيني دارو معمولاً ايجاب مي کند که از ادامه مصرف آن دارو با نظر پزشک خودداري شود .
    * اثرات مطلوب و نامطلوب
    پزشک در ارزيابي نسبت ضرر به منفعت يک دارو بهنگام تجويز بايد فوايد و مضرات يک دارو را براي بيمار بسنجد . مثلاً‌عوارض جانبي چون تهوع ، سردرد و اسهال مي توانند از مصرف آنتي بيوتيک ناشي شوند . اما مطمئناً اگر عفونت خطرناک باشد . اين عوارض خطراتي قابل قبول هستند . اين عوارض براي قرصهاي ضد بارداري که چندين سال بايد توسط يک فرد سالم مصرف شود قابل قبول نيستند .
    از آنجا که بعضي افراد نسبت به سايرين بيشتر در معرض واکنشهاي نامطلوب قرار دارند ( بويژه آنهايي که داراي سابقه آلرژي به دارو هستند ) پزشک بايد دقيقاً وضعيت بيمار و تناسب دارو را براي او مورد بررسي قرار دهد .
    * پاسخ به شبه دارو يا دارونما
    واژه « پلاسيبو » يا شبه دارو يا دارو نما به هر نوع ماده اي گفته ميشود که از نظر شيميايي خنثي است و به جاي داروي واقعي به بيمار داده مي شود . هرگونه فايده اي که از مصرف اين نوع دارو حاصل شود فقط به اين دليل است که بيمار معتقد است که اين دارو نتايج خوب بهمراه دارد و خود وي نمي داند که آنچه مصرف کرده است اصلاً‌ دارو به معناي پزشکي نبوده است .
    دارونما را طوري مي سازند که ظاهري شبيه يک داروي اصلي داشته باشد و به بيمار مي گويند که داروي اصلي را خورده است .
    تداخل داروها
    اگر دو داروي متفاوت را با هم بخوريد و يا دارو را با غذا ، مصرف نماييد ممکن است اثرات متفاوتي در مقايسه با هنگامي که يک دارو را به تنهايي مي خوريد در شما بوجود آورد . اين امر در بسياري از موارد مي تواند مفيد باشد و پزشکان براي بالا بردن تأثير درمان ممکن است ازاين ترکيبات استفاده کنند . غالب اوقات بيش از يک دارو براي درمان سرطان يا فشار خون تجويز مي شود .
    اما تداخل هاي ناخواسته و زيانبار نيز وجود دارند . اين تداخل ها نه تنها بين داروهاي تجويزي ، بلکه بين داروهاي بدون نسخه نيز ممکن است بروز کنند . بنابراين بهتر است هشدارهاي روي برچسب دارو را بخوانيد و اگر دارويي را مصرف مي کنيد پزشک را در جريان بگذاريد . يک دارو با داروي ديگر يا غذا ، به دلايل متعددي تداخل مي کند .
    * تغيير جذب
    الکل و بعضي از داروها ( بويژه مخدرها ) فرايند هضم را در مرحله ورود محتويات معده به روده کند مي سازند . اين عمل باعث به تأخير افتادن جذب و اثر داروي ديگر که در همان زمان مصرف شده است ، مي شود . داروهاي ديگر به عنوان مثال ، متوکلوپراميد ( داروي ضد استفراغ ) مي توانند سرعت تخليه معده را افزايش داده و در عين حال جذب و اثر داروي ديگر را سرعت بخشند .
    برخي از داروها با دارو يا غذاي ديگر در معده ترکيب مي شوند و ترکيبي بوجود مي آيد که به سادگي قابل جذب نيست . اين عمل مثلاً در صورتي رخ مي دهد که تتراسايکلين با قرصهاي آهن يا آنتي اسيدها مصرف شوند . شير نيز به همين روش جذب برخي از داروها را کاهش مي دهد .
    * کاهش جذب در روده
    پارسیان (شاپرزفا)جذب داروي A از ديواره روده در صورتي کاهش مي يابد
    که با داروي B ترکيب شود .

    پارسیان (شاپرزفا)جذب يک دارو درصورتي کاهش مي يابد
    که با مولکول غذا ، ترکيب شود .

    * اثرات آنزيم
    بعضي از داروها توليد آنزيمها را در کبد که کار تجزيه و شکستن داروها را بعهده دارند افزايش و بعضي ديگر نيز توليد آنزيمها را متوقف مي کنند يا کاهش مي دهند . لذا بر سرعت فعال کردن و غيرفعال کردن داروهاي ديگر اثر مي گذارند .
    * دفع کليوي
    دارو مي تواند توانايي کليه را در دفع داروي ديگر کاهش دهد و لذا مقدار دارو در خون بالا مي رود و اثر آن افزايش مي يابد .
    * اثرات گيرنده
    داروهايي که بر يک گيرنده اثر مي گذارند گاهي اوقات اثر تحريکي يکديگر را بر بدن دو برابر مي کنند يا ممکن است در اشغال محلهاي آن گيرنده با يکديگر رقابت کنند . به عنوان مثال ، نالوکسون گيرنده هاي مورد استفاده توسط مخدرها را بطور رقابتي مسدود مي کند و لذا کمک مي کند تا اثرات مسموميت مخدرها رفع شود .
    چند مثال از تداخل هاي مهم
    تداخلهاي نامطلوب بين داروها مي تواند از بين رفتن اثر مفيد يک دارو تا واکنش جدي بين دو داروي خطرناک باشد . برخي از واکنشهاي نامطلوب و خطرناک بين داروهاي زير رخ مي دهد :
    داروهايي که سيستم عصبي مرکزي را خاموش مي کنند ( داروهاي خواب آور ، مخدرها ، آنتي هيستامين و الکل ) اثرات دو يا چند تا از اين داروها به صورت همراه مي توانند اعتياد آور باشند و يبوست خطرناک پديد آورند .
    داروهايي که قند خون را پايين مي آورند مثل سولفوناميدها و الکل ، اثر داروهاي کاهنده قند خون را افزايش داده و لذا قند خون را بيشتر پايين مي آورند .
    ضد انعقادهاي خوراکي و داروهاي ديگر بويژه آسپيرين و آنتي بيوتيک ، با هم تداخل ايجاد مي کنند ، چون که اين داروها مي توانند تمايل به خونريزي را افزايش دهند پس لازم است اثرات آنها در هر مورد بررسي شوند .
    بسياري از داروها و غذاها مي توانند باعث افزايش شديد فشارخون ، هنگام مصرف با اين داروها شوند . از آن جمله مي توان به آمفتامين ها و ضد احتقانها ، غذاهايي مثل پنير و شکلات اشاره کرد.
    *‌ تداخل بين داروها در اتصال به پروتئين
    پارسیان (شاپرزفا)
    *‌ کاهش اتصال به پروتئين
    برخي داروها در سرتاسر بدن از طريق جريان خون ، با چسبيدن يا اتصال بخشي از دارو به پروتئينهاي پلاسماي خون ، به گردش درمي آيند . اين بدان معناست که آن مقدار از داروي متصل به پروتئينهاي پلاسما غيرفعال است . حال اگر داروي ديگري مصرف شود مقداري از داروي دوم نيز خود را به پروتئينهاي پلاسما مي چسباند و داروي اول را کنار مي زند . سپس مقدار بيشتري از داروي اول در بدن فعال مي شود .
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  8. Top | #8
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.44
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض دارو درماني در گروههاي مختلف افراد

    دارو درماني در گروههاي مختلف افراد
    هر کسي ممکن است به نوعي به درمان دارويي جواب بدهد . مثلاً بعضي ها با خوردن يک دارو مشکلي برايشان پيش نمي آيد حال آنکه شخص ديگري که همان دارو را مصرف مي کند .
    است دچار عوارض نامطلوب بشود . با وجود اين ، پزشکان مي دانند که بعضي ها بهنگام مصرف دارو در معرض خطر بيشتري هستند . علت آن است که بدن اينگونه افراد بطور متفاوتي با دارو کار مي کند و دارو در آنها اثر مشخص يا خاصي بجا مي گذارد . کساني که در معرض خطر قرار دارند عبارتند از اطفال ، کودکان ، زنان باردار و شيرده ، سالخوردگان و کسانيکه بيماري طولاني مدت دارند بويژه آنهايي که مبتلا به ناراحتي کبد يا کليه هستند .
    بعضي ها که به توجه مخصوص نياز دارند آنهايي هستند که با مصرف داروي ديگر به خاطر سابقه حساسيت بدن دچار ناراحتي مي شوند . زماني که پزشکان براي اين گروههاي خطر دارو تجويز مي کنند درانتخاب داروي مناسب دقت بيشتري بخرج مي دهند ، مقدار دارو را تنظيم مي کنند و دقيقاً‌بر اثرات درمان نظارت مي نمايند . اگر فکر مي کنيد شا جزو گروه خطر هستيد حتماً پزشک را در جريان شرايط خاصي که داريد بگذاريد و يا اگر داروهاي بدون نسخه مي خريد و تصور مي کنيد ممکن است نسبت به آن دچار عوارض جانبي شويد با پزشک يا داروساز مشورت کنيد .
    « اطفال و کودکان »
    اطفال و کودکان نسبت به بزرگسالان به داروي کمتري احتياج دارند زيرا وزن بدن آنها نسبتاً‌ پايين است است . به علاوه ، به علت ترکيبات متفاوت بدن و نيز توزيع چربي در بدن و نيز تفاوت در حالتهاي رشد و کار اندامهايي مثل کبد و کليه ها در سنين مختلف به بچه ها نمي توان داروي مربوط به بزرگسالان را داد . لذا لازم است مقدار دارو به روش پيچيده تري محاسبه گردد و در اين محاسبه به سن و وزن کودک توجه شود .
    « زنان باردار »
    براي آنکه جنين رشد خوب و سالمي داشته باشد در دوران حاملگي مراقبتهاي کافي بعمل آيد . داروهايي که مادر مصرف مي کند مي تواند از جفت عبور کرده و وارد جريان خون جنين بشود . برخي داروها بويژه در مراحل خاصي از بارداري خطر اختلال رشد و عقب ماندگي يا مشکلات بعد از وضع حمل را بوجود مي آورند و مي توانند سلامتي مادر را در دوران حاملگي به خطر اندازند . بسياري از داروها در دوران حاملگي اثر سوء دارند و برخي بي ضررند اما در بسياري از موارد هنوز از بابت ايمن يا مضر بودن بعضي از داروها اطمينان حاصل نشده است . بنابراين هنگام حاملگي يا زماني که قصد حامله شدن داريد قبل از مصرف هر گونه داروي تجويزي يا غيرتجويزي ( بدون نسخه ) بهتر است با دکتر مشورت کنيد . از مصرف داروهايي مثل ماري جوانا ، نيکوتين يا الکل بايد خودداري شود . پزشک فوايد دارودرماني و خطراتي را که ممکن است در بر داشته باشد به شما يادآوري مي کند اين مسآله بويژه هنگامي اهميت زياد دارد که شما بخاطر بيماريهاي مزمن مثل صرع ، فشارخون بالا و ديابت مجبور هستيد بطور منظم دارو مصرف کنيد .

    * داروها چگونه از جفت عبور مي کنند ؟
    جفت همانند يک صافي بين جريان خون مادر وجريان خون جنين عمل مي کند . جفت اجازه ميدهد مولکولهاي کوچک مواد غذايي وارد خون جنين شوند اما ذرات بزرگتر مثل سلولهاي خون را از خود عبور نمي دهد . مولکولهاي دارو نسبتاً‌ کوچک هستند و مي توانند به آساني از سد جفت عبور کنند.

    * داروها و مراحل بارداري
    حاملگي به سه مرحله موسوم به سه ماهه اول ، دوم و سوم تقسيم ميشود و بسته به سه ماهه اي که قرص در آن دوره مصرف مي شود داروها اثرات متفاوتي بر مادر ، ‌جنين يا هر دو اعمال مي کنند .

    * شيردادن ( با پستان مادر )
    داروها چگونه وارد شير مادر مي شوند ؟
    غدد توليد کننده شير در پستان مادر بوسيله شبکه اي از رگهاي خوني احاطه شده اند . مولکولهاي کوچک موادي مثل داروها از خون گذشته وارد شير مي شوند . داروهايي که براحتي در چربي حل مي شوند مي توانند با غلظت بيشتري در مقايسه با داروهاي ديگر وارد شير بشوند . همانطور که داروها مي توانند از راه جفت بچه منتقل شوند مي توانند از شيرمادر نيز به خون بچه راه پيدا کنند . اين بدان معني است که نوزاد شيرخوار مي تواند مقادير اندکي از داروهايي که مادر مي خورد را دريافت کند . در بسياري از موارد از اين نظر مشکلي پيش نمي آيد زيرا مقدار دارويي که وارد شير مي شود آنقدر کم است که اثر جدي بر کودک نمي گذارد ، اما برخي داروها مي توانند اثرات نامطلوبي بر نوزاد اعمال کند . آنتي بيوتيک ها مي توانند نوزاد را حساس کنند و نهايتاً منجر به ايجاد حساسيت به آن دارو شود . مسکنها مي توانند نوزاد را خواب آلود کند و مشکلات تغذيه اي بوجود آورند . به علاوه ، برخي داروها قادرند مقدار شيرمادر را کاهش دهند . پزشکان معمولاً به زنان شيرده فقط داروهاي ضروري تجويز مي کنند . اگر مادري در حين شيردهي مجبور به مصرف منظم دارو باشد بايد نوزاد وي از نظر عوارض نامطلوب تحت نظارت دقيق پزشکي قرار گيرد .
    « سالخوردگان »‌
    بعضي داروها مي توانند براي افراد مسن خطرناک باشند . اين امر تا حدودي به علت تغييرات فيزيکي ناشي از کهولت و تا حدودي به خاطر آن است که بعضي از سالخوردگان مجبورند همزمان چند داروي مختلف مصرف کنند . ديگر اينکه آنها بدرستي قادر نيستند از خود مراقبت کنند و يا اطلاعات لازم را در مورد داروها ندارند .
    تغييرات فيزيکي ( جسمي )
    در افراد سالخورده خطر تجمع دارو در بدن بيشتر است زيرا کبد آنها مثل سابق قادر نيست داروها را تجزيه کند و کليه ها نمي توانند آنها را بطور مؤثر دفع نمايند . به همين دليل ، در برخي موارد ، مقدار دارو در حد طبيعي براي يک بزرگسال عوارض جانبي ايجاد مي کند و نصف مقدار آن مي تواند براي بوجود آوردن اثرات درماني بدون عوارض جانبي کافي باشد . همچنين افراد مسن ، بيشتر از جوانان دارو مصرف مي کنند . بسياري از آنها در يک زمان دو يا چند دارو مصرف مي کنند . جدا از افزايش تعداد داروها در سيستمهاي آنها ، مصرف بيش از يک دارو در يک زمان مي تواند تداخلهاي دارويي ناگوار بوجود آورد .
    همانطور که انسان بيشتر پا به سن ميگذارد برخي از اندامهاي وي ، مثل مغز و سيستم عصبي ، به دارو حساسيت بيشتر پيدا مي کنند لذا احتمال بروز عوارض جانبي دارو در اين دو اندام بالا مي رود . مشکل مشابهي نيز مي تواند به علت تغييرات نسبت چربي بدن نيز پديد آيد .

    « داروها و بيماري کبد و کليه »
    * داروها و بيماري مزمن کليه
    کسانيکه ضعف کليوي دارند بيشتر دچار عوارض جانبي ناشي از دارو مي شوند . اين امر به دو دليل است : اول اينکه چون مقدار کمتري دارو از بدن دفع مي شود مقدار بيشتري دارو در بدن تجمع مي يابد . دوم اينکه ، بيماري کليه مي تواند باعث هدر رفتن پروتئين از طريق ادرار بشود و در نتيجه مقدار پروتئين خون را پايين مي آورد . بعضي داروها به پرتئينهاي خون مي چسبند و اگر پروتئين کمتري در خون وجود داشته باشد بيشتر در بدن آزاد و فعال مي شود .
    * داروها و بيماري کبد
    بيماريهاي حاد کبد مثل سيروز کبدي و هپاتيت بر نحوه تجزيه داروها اثر مي گذارند . اين امر باعث تجمع و سميت برخي داروها در بدن مي شود افراد مبتلا به اين بيماريها وموارد مشابه آنها بايد قبل از مصرف هر گونه دارو ، حتي داروهاي بدون نسخه از پزشک اجازه بخواهند . از مصرف بسياري از داروها بايد بطور کامل اجتناب کرد زيرا در کسانيکه نارسايي يا ضعف کبدي دارند مي تواند ايجاد کما يا بيهوشي بکند .
    « وابستگي دارويي »
    اصطلاح وابستگي دارويي بسيار گسترده تر از چيزي است که تصور مي شود . خيلي ها با شنيدن اين اصطلاح به ياد مصرف موادمخدر مثل هرويين يا الکل مي افتند . اما ميليونها نفر از مردم به نوعي ، وابستگي دارويي به موادي چون کافئين موجود در قهوه و چاي ، نيکوتين تنباکو و برخي داروهاي مجاز و تجويزي مثل مسکنها ،‌ داروي خواب آور و آرامبخشها ( داروي ضد اضطراب ) دارند .

    * وابستگي رواني و جسمي
    منظور از وابستگي دارويي آن است که شخص نمي تواند مصرف يک ماده يا دارو را تحت کنترل خود بگيرد . اين ناتواني دو جنبه دارد . يکي وابستگي رواني است و آن حالتي از احساس است که شخص ميل مفرطي به يک دارو ، بخاطر اثرات مطلوب آن دارد و فقدان آن وي را آزرده مي کند . وابستگي فيزيکي يا جسمي که اغلب با وابستگي رواني همراه است به صورت سازگاري بدن به يک دارو يا الکل مي باشد که دوري از آنها اختلالات فيزيکي شديد بوجود مي آورد . يکي از مشخصه هاي ديگر وابستگي فيزيکي ، بوجود آمدن تحمل نسبت به اثرات دارو است . امروزه اصطلاح وابستگي دارو را بر کلمه اعتياد ترجيح مي دهند زيرا اعتياد به معناي مصرف اجباري يک ماده است که منجر به زيانهاي جسمي ، رواني يا اجتماعي مي شود در حاليکه منظور از وابستگي ، ادامه مصرف دارو صرفنظر از مفيد يا زيانبار بودن آن است .

    * داروهايي که وابستگي مي آورند
    خيلي ها که نياز به مصرف مکرر دارو دارند نگرانند که مبادا به داروهايشان وابسته شوند . در واقع تعداد اندکي از داروها ايجاد وابستگي فيزيکي مي کنند و بيشتر آنها موادي هستند که روحيه يا رفتار را دگرگون مي کنند مثل هروئين و ضد دردهاي مخدر ( مورفين ، پتيدين و داروهاي مشابه ) داروهاي خواب آور و ضد اضطراب ( بنزوديازپينها و باربيتوراتها ) داروهاي ضد افسردگي و محرکهاي سيستم عصبي ( آمفتامينها ، کوکائين و نيکوتين )‌
    مصرف نيکوتين به شکل تنباکو و مصرف کنترل شده يا نشده ضد دردهاي مخدر بطور ثابت و مکرر ادامه يابد منجر به وابستگي فيزيکي مي شود .

    * درمان و استفاده شخصي از داروها
    يک داروي تجويز شده به خودي خود پاسخ مفيدي بوجود نمي اورد . براي آنکه يک دارو بيشترين فايده را داشته باشد بايد مطابق دستور پزشک يا سازنده مصرف گردد . تخمين زده مي شود که دو نفر از هر پنج نفر که دارو برايشان تجويز مي شود آنرا بدرستي مصرف نمي کنند ( البته اگر مصرف کنند ) . دلايل اين امر عبارتند از عدم درک دستورات ،‌ ترس از عوارض جانبي و عدم انگيزه از ادامه درمان ناشي از ناپديد شدن نشانه هاي بيماري . شما موظف هستيد داروي تجويز شده را به موقع و مطابق دستور مصرف نماييد . براي اين کار ، بايد بدانيد از کجا درباره دارو اطلاعات کسب کنيد و اطمينان حاصل کنيد که دستورات را خوب فهميده ايد .

    * داروهاي آزاد يا بدون نسخه
    منظور از داروهاي آزاد آنهايي هستند که به نسخه نياز ندارند . اينگونه داروها اگر مطابق دستور مصرف شوند عوارض جانبي چنداني در بر ندارند و مي توان آنها را شخصاً تهيه و مصرف نمود .
    البته مثل ساير داروها اگر سوء مصرف شوند زيانبار خواهند بود .
    اينکه اين داروها را براحتي مي توان خريداري کرد دليل آن نيست که بي ضرر هستند ، بنابراين بهنگام مصرف داروهاي آزاد بايد همان احتياط هايي را که براي داروهاي نسخه دار بعمل مي آورديد رعايت کنيد .

    * مصرف داروهاي بدون نسخه
    بايد قبل از مصرف دقيقاً دستورات روي هر دارو را بخوانيد و آنها دقيقاً اجرا کنيد . بويژه به نکات مربوط به مقدار مصرف دارو و زمان مراجعه به پزشک نيز توجه نماييد . دارو ساز معمولاً منبع اطلاعاتي خوبي براي داروهاي آزاد است . وي مي تواند بگويد چه چيزي براي ناراحتي شما مناسب است و همچنين مي تواند به شما بگويد که داروهاي بدون نسخه چه موقع بي اثر هستند . قبل از خريد هر گونه داروي آزاد براي بچه ها بايد با پزشک مشورت کنيد .

    * داروهاي نسخه دار
    اينطور نيست که داروهاي نسخه دار قويتر از داروهاي بددون نسخه باشند . در واقع غالب پزشکان سعي مي کنند داروهايي را تجويز کنند که بدون نسخه نيز غيرقابل تهيه هستند . داروهايي که فقط با عرضه نسخه به داروخانه ها قابل تهيه مي باشند آنهايي هستند که امکان ذکر برچسب خاصيت دارو بطور مطمئن و بدون تجويز پزشک روي برچسب وجود ندارد . وقتي پزشک نسخه مي نويسد معمولاً ‌درمان را با مقدار پايين دارو شروع مي کند . اين مقدار را ممکن است بر اساس وجود يا عدم وجود عوارض جانبي کاهش يا افزايش دهد و يا داروي مؤثرتري به جاي آن تجويز نمايد
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

صفحه 1 از 5 12345 آخرینآخرین

کلمات کلیدی این موضوع

پارسیان (شاپرزفا) مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •